Fic Sasuke & Sakura : To be late สายไปไหมถ้าจะบอกว่ารักเธอ

ตอนที่ 22 : Chapter 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    1 มี.ค. 53


Fic Sakura and Sasuke
To Be Lateสายไปไหม...ถ้าจะบอกว่ารัก

Chapter 17

เย็นวันต่อมา ณ โรงเรียน
“ซากุระ! รีบกลับมั้ย?” อิโนะเดินมาจากหลังห้องมาถาม
“ไม่อ่ะ ทำไมเหรอ...”
“ไปหาไรกินกัน วันนี้มีนัดที่ห้องชมรมนะ”
“นัดอะไรกันเหรอจ๊ะ อิโนะ...” ฮินาตะกับเทมาริเดินเข้ามาถาม
“รู้สึกว่า นารูโตะซื้อขนมมาเซ่นเธอนั่นแหละ ซากุระ!” อิโนะอธิบาย
“เซ่นทำไมกันหว่า?”
 
ณ โรงอาหาร
“นี่ ๆ ไปซื้ออันนั้นกันดีกว่า น่าอร่อยจัง~” อิโนะลากฮินาตะไปซื้อขนมอีกฝั่งของโรงอาหารเรียบร้อย ก็ไหนว่านารูโตะจะซื้อขนมมาเซ่น แล้วจะซื้ออีกทำไม?
“เทมาริ...เธออยากกินไรบ้างมั้ยเนี่ย?”
“ไม่ล่ะ รอกินของนารูโตะมันดีกว่า เปลือง!”
“55 นั่นสินะ โอ๊ย!” ฉันเดินหัวเราะกับท่าทีของเทมาริ แต่อยู่ดี ๆ ก็เดินชนกับใครสักคน แถมน้ำร้อนยังหกใส่นิ้วฉันด้วย แต่ไม่มากเท่าไหร่
“นี่ เดินยังไงย่ะ! ไม่มีตารึไง เอ๊ะ! ยัยซากุระนี่ อี๋! สกปรก” ยัยคารินนั่นเอง ที่เป็นคนถือถ้วยอาหาร ซึ่งน้าร้อนบนถ้วยของยัยนั่นก็ดันหกใส่นิ้วฉันด้วย
“ขอโทษนะ บ้านฉันใช้ผงซักฟอกแพงกว่าบ้านเธอ!”
“ชิ แล้วไง? แพงกว่าก็ไม่ได้แปลว่ารวยสักหน่อย” ยัยคารินเถียงกลับมา
“เพื่อนฉันหมายถึง สะอาดกว่าเธอไง ยัยสมองตื้น!” เทมาริ ตะคอกกลับไปใส่ยัยคาริน แล้วกระชากมือฉันให้เดินตามไป
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!” ฉันได้ยินเสียงกรี๊ดของยัยคารินลั่นโรงอาหาร พร้อมกับเสียงวิ่งตามมา
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!” ยัยคารินกระชากผมฉันไว้ พร้อมกับถือกรรไกรในมืออีกข้าง
“เธอจะทำอะไร!!”
“ถามอะไรโง่อีกแล้วนะซากุระ... ”
“อย่านะ...”
“แหม...เสียงครวญครางของเธอมันช่างน่าฟังจริง ๆ เลยนะ” ยัยคารินกระชากผมฉันแรงขึ้น เจ็บนะโว้ย!
“คาริน ปล่อยฉันนะ!”
“ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไปล่ะกัน แต่คราวหน้าล่ะก็...ฉับแน่นอน!” ยัยคารินปล่อยผมฉัน กรี๊ดดด!! ผมฉันเต็มมือยัยนั่นเลย ผมฉันร่วงไปกี่ร้อยเส้นแล้วเนี่ยยย!!
“ขอบคุณนะ...ที่โง่ปล่อยฉัน ฮ่ะ ๆ ไปล่ะ” พูดได้แค่นั้น ฉันก็จับมือเทมาริวิ่งไปที่ห้องชมรม ป่านนี้ทุกคนคงจะอยู่กันครบ
 
ณ ห้องชมรม
“ว่าไงนะ! แฟนซาสึเกะทำร้ายซากุระงั้นเหรอ??” นารูโตะตะโกนขึ้นกลางห้อง ทันทีที่อิโนะเล่าเรื่องจบ
“จะตะโกนทำไมเล่า!” ฉันเอามืออุดปากนารูโตะเอาไว้ แต่ร้อน ๆ หน้ายังไงก็ไม่รู้แฮะ ><’ ก็เมื่อวาน...ฉันถูกจูบเพราะพูดว่าซาสึเกะเป็นแฟนกับยัยคารินนี่แหละ ขืนพูดอีกคง...
“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน จะอะไรมากมายกันห่ะ!!” ซาสึเกะฟาดหนังสือวรรณกรรมเล่มโปรดของเค้าลงบนโต๊ะ แล้วสะพายกระเป๋าขึ้นบ่า
“จะไปไหนน่ะซาสึเกะ?” ชิกามารุ เอ่ยถามทั้ง ๆ ที่เดินไปเก็บหนังสือของซาสึเกะ
“กลับบ้าน!” แล้วซาสึเกะก็เดินออกไป
“ไหนวันนี้ซากุระบอกว่า...พี่อิทาจิไม่ว่าง ก็เลยให้กลับกับซาสึเกะแทนไงล่ะ? เค้ากลับไปแล้วนะ” ฮินาตะพูดขึ้นเบา ๆ
“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ ฉันกลับเองได้ ๆ”
“งั้นฉันกลับเลยดีกว่านะ เดี๋ยวจะค่ำไปกว่านี้” ฉันเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋านักเรียนขึ้นมาสะพาย แล้วก็เดินออกจากห้องชมรมเช่นกัน
 
 
17.55 น.
                ฉันยืนรอรถเมล์ที่หน้าโรงเรียนมาชั่วโมงนึงได้แล้ว ตอนนี้ทุกคนก็ทยอยกลับกันเกือบหมด เหลือแค่นักฟุตบอลที่ซ้อมอยู่ในโรงเรียนกับอาจารย์บางส่วนเท่านั้น
ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด~
“ฮัลโหลค่ะพี่อิทาจิ...”
[อยู่ไหนน่ะ ทำไมไม่กลับบ้าน]
“ฉันกำลังรอรถอยู่น่ะค่ะ”
[รถอะไร! พี่บอกให้กลับกับซาสึเกะมันไง ทำไมไม่มากับมันล่ะ?]
“คือ...เค้ามีธุระค่ะ เค้าเลยกลับไปก่อน ฉันไม่อยากรบกวนเค้า ก็เลย...จะกลับเองค่ะ”
[รบกวนอะไรกันซากุระ! เราสองคนก็เหมือนพี่น้องกัน เธอจะมาเกรงอกเกรงใจพี่ทำไมห่ะ]
“ขอโทษค่ะพี่อิทาจิ แต่ว่า...เดี๋ยฉันก็จะกลับแล้วล่ะค่ะ”
[รออยู่นั่นแหละ พี่จะให้ซาสึเกะมันไปรับเธอเอง ธุระอะไรของมันนักหนา!]
“พี่อิทาจิ! ไม่เป็น... อ้าว ตัดซะแล้ว เฮ้อ...” ฉันพับโทรศัพท์เก็บเข้ากระเป๋ากระโปรง พร้อมกับเดินเข้าไปหลบฝนที่ศาลาเก่าเล็ก ๆ ข้างโรงเรียน ค่อนข้างลับตาคนสักนิด แต่ขอหลบก่อนเถอะ ฝนลงเม็ดแล้วล่ะ ฟ้าร้องเชียว...
“สวัสดีครับ...” อยู่ ๆ ก็มีนักเรียนชายคนหนึ่งเดินเช้ามาทักฉัน หน้าตาหล่อนะ... แต่คุ้น ๆ ยังไงก็ไม่รู้
“คะ?”
“ฮารุโนะ ซากุระใช่มั้ยครับ?”
“ใช่ค่ะ มีอะไรงั้นเหรอ?”
“ผมชอบคุณมาตั้งแต่เกรด 10 แล้ว” เค้าเขยิบเค้ามาใกล้ฉันมากขึ้น ตอนนี้ข้างนอกฝนก็ตกะแล้ว
“เอ่อ...ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน แต่ว่า...”
“ได้โปรดเป็นแฟนกับผมได้มั้ยครับ” เค้าเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้ ฉันพยายามสะบัดออกแต่ก็ดันไม่หลุด
“มะ..ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่ได้ชอบคุณนะ อีกอย่าง...คุณเป็นใครก็ไม่รู้” ฉันเอ่ยตอบเค้าไปด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ พยายามสะบัดมือของเค้าออก แต่ก็ไม่สำเร็จจริง ๆ เค้าจับมือฉันไว้แน่นมาก
“ผมชื่อ ซาอิครับ ตอนนี้ เราก็รู้จักกันแล้ว...เป็นแฟนกันได้แล้วใช่มั้ยครับ?”
“ยังไงก็ไม่ได้! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!”
“ปล่อยไม่ได้หรอกครับ ผมชอบคุณขนาดนี้แล้ว~” ไม่พูดเปล่า เค้าดึงกระเป๋าสะพายของฉันออก แล้วกระชากตัวฉันเข้าไปกอด มือทั้งสองข้างของเค้ารั้งเอวฉันไว้ ฉันเอามือยืนอกเค้าไว้ไม่ให้เค้าเข้าใกล้ไปมากกว่านี้
“นี่คุณจะทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ! ปล่อยเดี๋ยวนี้” ฉันเห็นคนกำลังขี่รถออกมาจากโรงเรียน ฉันพยายามร้องเรียก แต่ก็ไม่ได้ยิน เพราะต่างก็ขับรถเร็วกันทั้งนั้น
“ช่วยด้วยยยยยยยย!!!” ฉันตะโกนขึ้นดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ไอ้บ้ากามคนนี้กลับไปหยุดนิ่ง เค้าก้มลงปิดปากฉันด้วยปากของเค้า กรี๊ดดดดดดดดด!!! ฉันเสียจูบให้ใครก็ไม่รู้ ซาสึเกะ! นายอยู่ไหนนน
“อื้อออ...อื้อออ” ฉันได้แต่ร้องอยู่ในลำคอ แม้ฉันจะพยายามทุกิถีทางทั้งกัด ทั้งจิก ทั้งถีบ ทั้งตบ เค้าก็ไม่หยุด
“หึหึ...ริมฝีปากของคุณเนี่ย...มันช่างนุ่มละมุนอะไรขนาดนี้นะ” เค้าผละริมฝีปากออก แต่มือของเค้ากลับลูบไปมาที่เอวของฉัน
“ฮือ...นายทำแบบนี้ทำไม นายบอกว่าชอบฉันไม่ใช่รึไง แล้วทำแบบนี้กับฉันทำไม!!” ฉันอดไม่ไหวที่จะกลั้นน้ำตา ฉันเหมือนโดนข่มขืนทั้ง ๆ ที่ยืนอยู่ ทั้งใจ ทั้งกายของฉันแปดเปื้อนไปด้วยมือของใครก็ไม่รู้ ฉันทั้งตบตีสารพัด แต่เค้าคนนี้กลับไม่รู้สึกอะไร แล้วทำไมฉันจะต้องโดนคนทำร้ายแบบนี้!
“เพราะผมต้องเก็บอาการไว้น่ะสิ ทุกครั้งที่ผมเห็นคุณกับไอ้ซาสึเกะอยู่ด้วยกัน ผมต้องเจ็บ ต้องทรมานมากแค่ไหน คุณไม่รู้หรอก!!” เค้าตะโกนใส่หน้าฉัน เค้าเขย่าฉันด้วยความโมโห
“แล้วที่นายมาทำแบบนี้กับฉัน คิดว่าฉันไม่เจ็บ ไม่ทรมานหรือยังไง นายเป็นใครฉันก็ไม่รู้ อยู่ดี ๆ นายก็เดินเข้ามาพูด ๆ แล้วก็มาทำร้ายฉัน ทำไมต้องเป็นฉันที่เจอเรื่องแบบนี้ด้วยล่ะ นายทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้!!” ฉันตะโกนตอบกลับไปเช่นกัน
“เพราะผมชอบคุณยังไงล่ะ ผมอยากให้คุณได้รู้บ้าง ว่ามีคนแอบมองคุณอยู่ ผมอยากเป็นเจ้าของคุณ!” แล้วเค้าก็ดึงตัวฉันเข้าหาเค้าอีกครั้ง เค้าดึงคอเสื้อของฉันเข้าไปใกล้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด
“ผมจะต้องเป็นเจ้าของคุณคนเดียวเท่านั้น...ซากุระ” ยังไม่ทันตั้งตัว... เค้ากระชากเสื้อนักเรียนของฉันออก กระดุมหลุดหายไปทุกตัว ฉันแทบช็อค... แต่ก็ต้องตกใจสะดุ้งทันที เมื่อมือของเค้าสัมผัสที่หน้าอกของฉัน ฉันกรี๊ดออกมาสุดเสียง  พอได้สติ ฉันก็ยกเข่ากระทุ้งไปที่เป้าของเค้า ได้ผล! เค้าทรุดลงไป ฉันถือโอกาสวิ่งหนีออกมาจากศาลา ฉันกอดตัวเองกับเสื้อนักเรียนแนบตัว ยิ่งฝนตกลงมายิ่งทำให้เสื้อแนบเนื้อมากขึ้น เสียงฟ้าร้องกับฟ้าผ่าดังระงมไปทั่ว ฉันมองแทบไม่เห็นทาง เพราะฝนตกหนักมาก
“!!!” ตัวฉันถูกกระชากจากมือใครสักคน ทำให้ฉันล้มลง ขาครูดกับพื้นลากยาว ขอให้ไม่ใช่นายเถอะ! ไอ้บ้ากาม
“คิดว่าจะหนีผมพ้นเหรอครับ...เมียในอนาคต” เค้าดึงตัวฉันขึ้น แล้วลากกลับมาที่ศาลาหลังเดิม แล้วทุ้มฉันลงกับพื้น
“ผมก็ไม่ได้อยากจะทำร้ายซากุระเท่าไหร่หรอกนะครับ แต่ถ้ามันทำให้ผมได้ตัวซากุระ...ผมทำได้ทุกอย่าง!” ไอ้บ้ากามเดินเข้ามาใกล้ ๆ ฉัน และที่ไม่คาดคิดคือ... มันชกท้องน้อยฉัน
“ขอโทษนะที่รัก...” มือของเค้าเลื่อนมาปลดตะขอชุดชั้นในของฉัน ฉันพยายามปัดมือของไอ้บ้านั่นออก แต่ฉันก็ไม่มีแม้แต่แรงยกมือขึ้น เสียงของฉันก็แทบจะหายไปเช่นกัน...แต่ฉันก็ยังพยายามตะโกนเรียกให้คนช่วย แต่แล้ว...ปากของฉันก็ถูกปิดอีกครั้งด้วยปากของเค้า ของไอ้บ้ากามนั่น!
                มือของไอ้บ้ากามลูบไล้บริเวณต้นขาของฉัน มันถลกกระโปรงของฉันถึงโคนขา...ฉันอยากจะถีบมันออก แต่ไม่มีแรงทำอะไรสักอย่าง ได้แต่ร้องไห้เท่านั้น
                ฉันอยากให้นายมาช่วยฉัน ซาสึเกะ... ได้โปรด ช่วยฉันด้วย...
 
เพล้ง!!
“เฮ้ย! ทำอะไรว่ะ!” 
“โอ๊ย!! ใครว่ะ” ฉันเผยอตาขึ้น เพ่งมองไปที่คนที่มาช่วยฉัน ซาสึเกะรึเปล่า...
“แกก็แหกตาดูสิว่าใคร แกกล้าทำแบบนี้กับคนที่ฉันเฝ้าทะนุทนอมอย่างนั้นเหรอ!” เสียงเหมือนซาสึเกะเลย...
“เป็นแกจริง ๆ ด้วย ไอ้ซาสึเกะ! แกกล้าดียังไงเอาขวดเหล้ามาตีหัวฉัน” เค้ามาช่วยฉันจริง ๆ เหรอ...
“แกตายแน่วันนี้...!” ฉันเพ่งมองไปที่อาวุธในมือของซาสึเกะที่จ่ออยู่หัวของไอ้บ้านั่น มันคือ...ปืน!!!
“ซาสึเกะ... มาช่วยฉันจริง ๆ ใช่มั้ย” ฉันพยายามเปล่งเสียงออกไปให้ได้มากที่สุด
“ซากุระ!!” ซาสึเกะวิ่งมาหาฉันทันที
“ฝากไว้ก่อนเถอะแก!” ไอ้บ้านั่นยันตัวขึ้น เตรียมจะวิ่งออกจากศาลา แต่...
ปัง!!!
“ซาสึเกะ! อย่าทำร้ายใครนะ อย่าทำอะไรใคร...” ฉันดึงมือเค้าไว้
“โอ๊ยยยยย!!!”
“เธอยังจะห่วงคนอื่นทำไมห่ะ!” ลูกกระสุนคงจะฝังที่แขนของไอ้นั่น แต่มันก็วิ่งหนีไปได้
“...ฮืออ นายมาช่วยฉัน”
“ฉันขอโทษ...ที่มาช่วยเธอไม่ทัน” ซาสึเกะช้อนตัวฉัน แล้วก็ดึงฉันไปไว้ในอ้อมกอดของเค้า อุ่นจังเลย...
“แต่นายก็มาช่วยฉัน...ฮึก ขอบคุณนะ”
“ฉันขอโทษ...ซากุระ”
“...”
“ต่อไปนี้...ฉันจะเป็นคนดูแลเธอเอง ยกโทษให้ฉันด้วยนะ” ประโยคนี้สินะ ที่ฉันเกิดมาเพื่อฟังมัน... ฉันฝันไปรึเปล่านะ
“นาย...พูดแล้วนะ ซาสึเกะ”
“สัญญา”

และหลังจากนั้น... ฉันก็รับรู้แค่ว่า เค้ากอดฉันไว้...มันอุ่นดีจัง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

699 ความคิดเห็น

  1. #687 Yurina (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 21:47
    กรรมแท้ ไอ่ชีดของอิฉันดันกลายไปเป็นแบบนี้ชะได้

    #687
    0
  2. #647 SasuSakuFans (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 19:39
    โถ ไอซีดภาพพจน์ดีๆของนายหายไปไหนหมด คิโม่นเกินไปแล้นนน ....ไรท์ทำร้ายซาอิ แงๆ

    ตอนนี่เกะเหมือนอัศวินเป็ดน้อยเลย(?)
    #647
    0
  3. #636 Thi Ppaphone Soulyavong (@otakuanime) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:06
    ว้ายฟีนค่ะ!!!ว้าเเต่คุณไรค่ะเเต่งชาอิเกีนไปไม้ค่ะ*()*!!!!
    #636
    0
  4. #587 prince (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 19:38
    นรกแตกจริงๆซาอิ
    #587
    0
  5. #581 Saisai zo RxL (@konmaisuay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 14:28
    รู้แล้วๆ ที่ให้กาอาระเป้นแฟนอิโนะแทน คงเพราะกาอาระน่ะไม่เหมาะกับลุคหื่น ก็เลยให้ซาอิมาเป้นคนหื่นแทน
    #581
    0
  6. #547 ToonLoveLyGirl (@toonmylove) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 15:13
    น่าจะให้ซาอิคูกะอิโนะน่ะ>///<
    แล้วบทของซาอิน่าจะให้กาอาระ เอิ๊ก เอิ๊ก O^O
    #547
    0
  7. #532 List (@butdyzakarp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 08:24
     ซาอิ เลวววว
    #532
    0
  8. #510 sakuto (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 09:51
    ซาอิ เวอชั่นไหนเนี่ยย
    #510
    0
  9. #467 Gam-im chan! (@gam-chan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 20:00

    ซาอิแก่ตาย !!!!!

    #467
    0
  10. #440 whynotlove (@evelux) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 22:16
    โถ!! ซาอิผู้แสนดี.. ทำไมกลายเป็นยังงี้ ?
    #440
    0
  11. #310 CRYZY GIRL (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 11:48
    เวรกรรมมม ซาอิบ้าไปแล่วววววว
    #310
    0
  12. #290 น้ำฟ้า อิอิ (@namfar10000) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กันยายน 2553 / 22:41
    เวงกรรม ปกติซาอิ จะคู่ กับ อิโนะ ไม่ใช่หรอ

    ไหงกลายเป็นงี้ไปได้อ่ะ เง้อ =o=
    #290
    0
  13. #255 ... Isara siren ... (@nipanut) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 20:43
    คนดีของฉันกลายเป็นกามไปแล้ว -0-
    #255
    0
  14. #176 ying0102030405 (@ying053) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 19:37
    อ๊ากกก ไอซีดเมิงได้ตายคาลูกปืนเกะแน่
    #176
    0
  15. #66 Copstix (@Spash173) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2553 / 23:14
    เย้ยย ซาอิผีเข้า O_o
    #66
    0
  16. #65 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2553 / 15:19
    ซาอิ เลวมากๆ

    ทำไปได้นะคุณ

    มีอิโนะจังอยู่แล้ว ยังไม่พอใจอีก

    คนอะไรโลภมาก
    #65
    0
  17. #64 !@#$%^&*()_+ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2553 / 16:22
     โถ... ซาอิ  แกนะแก  หมดกันยัยซากุระ  
    #64
    0
  18. #63 ZeRo_G (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2553 / 15:04
    โถ๋ๆ!!นางเอกของเราเกือบโดนเข้าแล้ว



    ซาอิก็เก็บกดซะจริง!!(-_-)



    รีบมาอัพนะกำลังหนุกๆเลย^^
    #63
    0
  19. #62 kurojiro (@helloplaygirl) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2553 / 11:46
    อัพต่อเลยค่ะ

    อยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อ
    #62
    0
  20. #61 I'm little Girl... (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มีนาคม 2553 / 17:37
    ว้าว.......

    หวานกันซะ

    แต่

    ซาอิของฟาง(?) ทำมัยหื่นจัง..

    #61
    0