Fic Sasuke & Sakura : To be late สายไปไหมถ้าจะบอกว่ารักเธอ

ตอนที่ 28 : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 เม.ย. 53


Fic Sakura and Sasuke
To Be Lateสายไปไหม...ถ้าจะบอกว่ารัก

Chapter 23

“ลูกคงจะอยากนั่งกับคนวัยเดียวกันสินะ งั้นก็ไปนั่งกับอิทาจิคุงแล้วก็ซาสึเกะคุงตรงนั้นนะลูก” แม่ยัดตั๋วเครื่องบิน
ที่ติดกับพี่น้องสองชายแห่งตระกูลอุจิวะมาให้
“เดินไปอีกค่ะคุณ” แม่ดันหลังคุณพ่อให้เดินไปข้างหน้า ในขณะที่ฉันนั่งลงที่เบาะในสุดของฝั่งขวา
“นั่งด้วยสิซากุระ” พี่อิทาจิเดินมานั่งลงที่เบาะตัวที่สามต่อจากฉัน
“อ้าว ทำไมไม่มานั่งตรงนี้ล่ะ...ฉันไม่กัดหรอกค่ะ”
“ที่ของคนพิเศษน่ะ พี่ไม่บังอาจหรอก ฮ่ะ ๆ”
“นินทาอะไรกัน...” ซาสึเกะเดินมาถึงล็อกที่เรากำลังนั่งอยู่ แต่ยังไม่เดินเข้ามานั่ง
“สำคัญขนาดนั้นเลยรึไง ถึงต้องนินทา!” ฉันพูดทั้ง ๆ ที่ไม่หันไปมองเค้า
“โกรธอะไรกันมาอีกล่ะ เอ้า! เข้ามานั่งสิ หรือจะนั่งพื้น?” พี่อิทาจิพูดด้วยเสียงรำคาญ พร้อมกับหยิบ PHP ขึ้นมา
เล่น
                หลังจากที่เครื่องออกได้สักพักใหญ่ ๆ ฉันก็หันไปถามพี่อิทาจิ เพราะฉันก็จำไม่ได้ว่าเราจะไปที่ไหนกัน 
เมื่อคืนที่แม่เข้ามาบอก รู้สึกเหมือนกำลังนอนอยู่ เลยไม่ได้ตั้งใจฟังสักนิด
“พี่อิทาจิ เราจะไปไหนกันน่ะ?”
“เธอยังไม่รู้อีกเหรอ” ซาสึเกะแทรกทันที
“ฉันไม่ได้ถามนายสักหน่อย ตอบทำไม” ฉันค้อนเค้าไปหนึ่งที แต่เค้าก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะฟังเพลง
อยู่นั่นเอง
“รู้สึกจะไปภูเก็ต ประเทศไทยนะ” พี่อิทาจิถอหูฟังข้างนึงออก แล้วชะโงกหน้ามาพูดกับฉัน
“!!!”
“?”
“ต่างประเทศเหรอเนี่ย”
“ประเทศไทยอยู่ในญี่ปุ่นรึเปล่าล่ะ” ซาสึเกะแทรกขึ้นอีกครั้ง
“พอเลย ๆ สองคนนี้ อะไรกัน” พี่อิทาจิยัดหูฟังอีกข้างกลับเหมือนเดิม ฉันก็หันมาสนใจกับหนังสือตรงห้าเหมือนเดิม 
หงุดหงิดจริง ๆ  =*=
 
ณ สนามบินภูเก็ต
                หลังจากที่นั่งเครื่องจากญี่ปุ่นมาที่ไทย ใช้เวลาสักพักใหญ่มาก ๆ ก็มาลงที่สนามบินสุวรรณภูมิ 
ซึ่งอยู่ในเมืองหลวงของไทย แต่พอพักได้ไม่ถึงชั่วโมง เราก็ต้องขึ้นเครื่องไปที่ภูเก็ตอีก ฉันล้ามาก ๆ กับการขึ้น
เครื่องบินเนี่ย อยากนอนสบาย ๆ สักงีบจัง
~ และตอนนี้ฉันก็กำลังกลิ้งอยู่บนเตียงขนาดคิงส์ไซด์ของรีสอร์ทที่
มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของภูเก็ตและในประเทศไทย
“ลูกจ๊ะ อย่าเอาแต่นอนสิ เรามาเที่ยวกันนะ” แม่เปิดประตูเข้ามาก็พบกับฉันที่หมดสภาพอยู่บนเตียง
“แปปนึงค่ะแม่ หนูเหนื่อยจริง ๆ หนูนั่งขนาดนี้จะเป็นโรคอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้~”
“เอาเถอะ ๆ แต่วันนี้ตอนหกโมงเย็น เราจะไปทานอาหารริมทะเลกันนะจ๊ะ” แล้วแม่ก็เดินออกไป และฉันก็
เดินทางไปสู่ห้วงแห่งความฝันต่อไป
17.00 น.
                ฉันตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว อีกราว ๆ ครึ่งชั่วโมงก็ต้องออกไปทานข้าว ก่อนจะออกไปที่ห้องนั่งเล่น ฉันหยิบ
สร้อยที่ซาสึเกะซื้อให้ขึ้นมาใส่ ฉันไม่เคยใส่อาบน้ำสักที กลัวมันจะลอกหรือไม่ก็ขึ้นสนิมอ่ะนะ
55
“แม่คะ... หนูขอสำรวจห้องพักหน่อยนะค๊า~” ฉันตะโกนออกไปหาแม่ที่กำลังคุยออกรสออกชาติกับคุณพ่อ 
คุณแม่ของพี่    
อิทาจิและซาสึเกะ
                ฉันเดินออกมาจากบ้านพัก และเริ่มต้นใหม่ด้วยการเปิดประตูเข้าไป ทั้ง ๆ ที่พึ่งจะออกมา บ้านพักที่รีสอร์ท   
แห่งนี้จัดเป็นหลัง ๆ แต่จะมีไม่กี่กลังเท่านั้นที่เป็นบ้านขนาดใหญ่แบบนี้ เพราะเรามากันหลายคน จึงต้องใช้บ้านใหญ่      
แต่จริง ๆ เราสามารถแยกบ้านกันได้ แต่พ่อกับแม่ของทั้งสองฝ่ายต่างก็อยากอยู่หลังเดียวกัน จะได้ไม่ต้องยกลำบาก
เดินไปหากัน และนอกจากจะเปิดให้ฟักเป็นคืน ๆ ไป ก็เปิดขายด้วย ภายในของบ้านพักก็จะจัดแนวโมเดิร์น โทนต่างกัน
ไปในแต่ล่ะหลัง แต่บ้านที่เราอยู่นั้นจะจัดเป็นโทนขาว
– น้ำตาล มีห้องนอนทั้งหมด 4 ห้อง และทุกห้องล้วนแต่หันออก
ไปหาทะเลทั้งหมด (ไม่น่าล่ะ แพงลิบลิ่วเชียว!) ฉันสำรวจทุกห้องยกเว้นห้องของพี่อิทาจิและซาสึเกะ กับห้องของคุณพ่อ 
คุณแม่ของซาสึเกะเอง ทุกห้องดูหรูหรามาก และที่ชอบมากที่สุดคือ ห้องนอน เพราะปลายเตียงจะเป็นประตูบานใหญ่ 
เปิดรับลม หรือชมวิวได้สบาย ๆ
“เธอใส่สร้อยเส้นนั้น...” เสียงซาสึเกะดังขึ้นข้างหลังโซฟาของห้องนั่งเล่น เพราะฉันเหนื่อยที่จะเดินอ้อมบ้านซะแล้ว 
มันหลังใหญ่เกินไป เลยต้องมานั่งพักที่ชั้น 1 ของบ้าน
“หือ? สร้อยเส้นไหน”
“ที่ฉันซื้อให้”
“อ๋อ...ใส่สิ ก็นายซื้อให้ เอ้ย!! ไม่ใช่ ๆ ฉันชอบจี้มันน่ะ” ฉันก้มลงมองที่จี้จนเพลิน เผลอตอบคำตอบอะไรก็ไม่รู้
“ห่ะ ๆ” ฉันหันไปมองเค้าที่กำลังหัวเราะ ฉันไม่ได้รู้สึกเขินที่พูดออกไป แล้วเค้าหัวเราะ แต่กลับจ้องรอยยิ้มของ
เค้าไม่วางตา
“มองอะไรน่ะ?”
“หะ! เปล่านะ มองจิ้งจกตรงนั้นต่างหากล่ะ”
“นั่นมันตุ๊กแกต่างหากล่ะ จิ้งจกอะไรตัวใหญ่ขนาดนี้...”
“กรี๊ดดดดดด!!! เอามันออกไป~” ฉันกระโดดข้ามไปนั่งอีกฝั่ง ซึ่งก็คือข้าง ๆ เค้า แต่อยู่อีกฝั่ง ซาสึเกะเอาแต่หัวเราะ
เอาเป็นเอาตาย
“รีสอร์ทระดับ 7 ดาวแบบนี้ เค้าไม่น่าเลี้ยงตุ๊กแกไว้หรอกนะ...” ซาสึเกะหันมาพูด ทั้ง ๆ ที่ยังกลั้นหัวเราะอยู่
“นายหลอกฉันเรอะ!”
“ไม่คิดว่าเธอจะเชื่อนิ”
“จะว่าโง่ว่างั้น?”
“เปล่า...”
“เด็ก ๆ ไปทานข้าวกันจ๊ะ”



_______________________________
น้อยไปหน่อยนะค่ะ
กลัวเพื่อน ๆ จะรอนานน่ะค่ะ
^^

เม้นกันเยอะ ๆ นะค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

699 ความคิดเห็น

  1. #650 SasuSakuFans (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 19:57
    กุ๊กกิ๊กกันจริงๆคู่นี้
    #650
    0
  2. #538 List (@butdyzakarp) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 09:21
     เนียน
    #538
    0
  3. #445 whynotlove (@evelux) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 22:33
    เกะกวนสุดๆ
    #445
    0
  4. #295 น้ำฟ้า อิอิ (@namfar10000) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2553 / 23:03
    น่ารักค่ะ
    #295
    0
  5. #117 ภัทร (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 21:13
    จขกท.pspไม่ใช่เหรอจ๊ะที่อิทาจิหยิบมาเล่นอะค่ะ
    #117
    0
  6. #108 Love sasuxsaku (@phone2008) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 17:55
     55\\

    Narakk
    #108
    0
  7. #107 ♪it time♥tomo♪ (@jaja-sakura) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 12:50
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกมากมายค่า
    #107
    0
  8. #106 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 เมษายน 2553 / 11:24
    5555 ฮาจิงๆ เลย

    เกะกวนอีกแว้ว

    อัพพพพพพพพพพด้วยนะ
    #106
    0
  9. #105 SasKun!! (@kira80tee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 22:42
    หืมมมม มาเเบบสั้นก้ดีอย่างยาวก้ดีอย่าง
    เเต่ยังไงก้อัพต่อไปนะ
    #105
    0
  10. #104 SASUKE (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 22:18
    ARRRR ......

    SO FUN ~

    FIGHTING !!

    NAKA :')
    #104
    0