Fic Sasuke & Sakura : To be late สายไปไหมถ้าจะบอกว่ารักเธอ

ตอนที่ 50 : Chapter 42 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    20 มี.ค. 54

 Chapter 42

                ฉันนั่งอยู่ท่ามกลางความเงียบระหว่างตัวฉันและคุณพ่อคุณแม่  คุณพ่อนั่งอ่านหนังสือพิมพ์  แต่หน้าตาท่านเหมือน

อ่านข่าวอาชญากรรมอยู่เลยอ่ะ
TT  ฉันจะบอกท่านยังไงล่ะ  ไม่ได้เตรียมกับพี่อิทาจิกับซาสึเกะด้วยอ่ะ  แล้วใครปากโป้งมา

บอกแม่กันล่ะเนี่ย  จบแล้วฉัน
!
เมื่อไหร่ลูกจะพูดสักทีล่ะ  แม่รอฟังนานแล้วนะ  แม่เดินเข้ามาใกล้ ๆ ฉัน  แต่ฉันก็ได้แต่ก้มหน้ามองพื้น

บอกพ่อมาเถอะซากุระ  สักวันพ่อก็ต้องรู้อยู่ดี  ลูกจะปิดไปถึงไหน  พ่อวางหนังสือพิมพ์ลง  แล้วมองมาที่ฉันด้วยสายตา

น่ากลัว

คือว่า...

ว่า?  แม่พูดต่อฉัน

พี่อิทาจิไม่ว่างค่ะช่วงนี้  ซาสึเกะก็เลยมาส่งหนูแทน  จริงๆนะ  พี่เค้าไม่ว่างจริงๆ

แต่มันจะนานขนาดนั้นเลยรึ  ที่อิทาจิจะไม่ว่างเลย  ลูกอย่าโกหกแม่เลย  ซากุระ

หนูไม่ได้โกหกนะคะแม่  หนูพูดจริงๆ

วันที่พ่อหมั้นลูกกับอิทาจิ  ลูกตกใจมาก  ลูกรู้รึเปล่าว่ามันทำให้พ่อแปลกใจ  เพราะลูกกับบ้านนั้นก็ค่อนข้างสนิทกันอยู่แล้ว

พ่อนึกว่าเราชอบอิทาจิ  และพ่อก็ไว้วางใจอิทาจิ  แต่ทำไมลูกถึงได้ไปอยู่กับลูกชายคนเล็กของบ้านนั้นมากกว่าคู่หมั้นของตัว

เอง  ตอบพ่อมาสิ
!”

พ่อคะ!  พ่อถามหนูสักคำรึเปล่าว่าหนูชอบหนูรักใคร  พ่อไม่ได้ถามหนูสักคำเลยนะคะ  แล้วการที่หนูจะไม่ยอมรับสิ่งที่พ่อจัด

ให้  มันผิดมากเลยเหรอคะ
TT”

แล้วทำไมลูกไม่บอกพ่อตั้งแต่ทีแรก  ทำไมต้องปล่อยให้พ่อเข้าใจแบบนั้นล่ะห่ะ!  ลูกรู้มั้ยว่าการเอาแต่ใจของลูกมันทำให้พ่อ

กับแม่ต้องลำบาก


หนูขอโทษค่ะคุณพ่อ  คุณแม่  แต่หนูไม่ได้มีเจตนาให้เรื่องมันเป็นแบบนี้  ฮึก...หนูไม่รู้ว่าหนูควรจะทำยังไงตอนที่พ่อบอกว่าพ่อ

หมั้นหนูกับพี่อิทาจิ  เพราะหนูคิดว่าจะเป็นซาสึเกะ  หนูไม่กล้าแม้แต่จะบอกพ่อเลยค่ะว่าหนูไม่อยากหมั้นกับใครทั้งนั้น


“…”

หนูขอโทษค่ะพ่อ  แต่คนที่หนูชอบตั้งแต่แรกคือซาสึเกะ  แล้วพอเรื่องเกิดขึ้น  ซาสึเกะเค้าก็มาคอยรังควานหนูตลอดเวลา

ตอนนั้นหนูก็ตัดสินใจที่จะเลิกชอบเค้าแล้วมาหาพี่อิทาจิ  แต่พอหนูรู้ว่าพี่อิทาจิเค้าก็มีคนที่เค้ารักอยู่แล้ว  หนูก็ไม่อยากทำให้

เค้าต้องแยกกัน  พ่อเข้าใจใช่มั้ยคะ?  หนูไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้  ฮืออ
 ฉันนั่งร้องไห้อยู่บนโซฟาตัวเล็ก  แต่นั่งลงมาข้างๆ 

แล้วกอดฉัน

แม่เข้าใจลูก  แม่เข้าใจ...แต่งานหมั้นบ้านนั้นเค้าก็จัดการไปแล้ว  ลูกจะให้พ่อกับแม่ทำยังไงล่ะลูก  แม่ลูกหลังฉันเบา ๆ

อะไรนะคะ!  นี่ดำเนินงานกันแล้วเหรอคะ

จวนจะได้ถึงวันงานแล้วล่ะลูก  เมื่อลูกปิดเทอม...งานก็จะจัดทันที” OoO!!  ไม่จริง  ทำไมทุกคนปิดฉัน  แม้แต่พี่อิทาจิด้วย

ทำไมไม่มีโครบอกเลยล่ะคะ  กะจะบอกหนูเมื่อไหร่กัน TT”

แม่เห็นลูกเตรียมสอบ  แม่ก็ไม่อยากให้คิดถึงเรื่องนี้มากนัก

ยกเลิกไม่ได้เหรอคะแม่  หนูจะไม่หมั้นกับทั้งสองคนเลย  หนูไม่อยากให้มีงานเลยด้วยซ้ำ

ไม่ได้หรอก  บ้านนั้นเค้าจัดงานไปเยอะแล้ว  แขกเหรื่อก็รู้กันหมดแล้ว  พ่อลุกขึ้น  แล้วเดินเข้ามาหาฉัน

เตรียมตัวซะ  เมื่อไหร่ที่ลูกหมั้นเสร็จแล้ว  พ่อจะให้ลูกไปเรียนที่มหาลัยนานาชาติที่เดียวกับอิโนะ  พ่อจัดการแล้ว

พ่อ!!!!!!!  พ่อทำแบบนี้ไม่ได้นะค่ะ  พ่ออย่าทำแบบนี้!”  ฉันรีบวิ่งไปหาพ่อทันทีที่ท่านจะขึ้นไปชั้นสองของบ้าน

เป็นทางที่ดีแล้วล่ะลูก  ในเมื่อลูกไม่ได้รักอิทาจิ  แต่ถ้ามาอยู่ด้วยกัน  เดี๋ยวก็คงจะรักกันเองนั่นแหละ  แม่เดินมาสมทบ

แม่คะ!  การที่เราไปแยกคนที่เค้ารักออกจากกัน  มันบาปนะคะแม่!  อย่าทำแบบนี้เลยนะค่ะ  หนูขอร้อง 

ฉันกอดแขนร้องไห้กับพ่อ

พ่อขอโทษที่พ่อต้องทำแบบนี้  แต่เพื่อลูก  พ่อต้องทำ  พอพ่อพูดจบ  ท่านก็เดินขึ้นไปชั้นสองทันที  ฉันได้แต่ทรุดนั่งร้องไห้ที่

บันไดขั้นแรก

บ้านนุ้นเค้าก็คงจะจัดการเรื่องลูกของฝั่งเค้าแล้วด้วย  ลูกก็ควรจะเตรียมตัวแบบที่พ่อบอก  ใกล้วันแล้วด้วย 

เรื่องเรียนแม่ก็จะจัดการทันทีที่เกรดเทอมสุดท้ายออก
  แม่ประคองฉันให้ลุกขึ้น

แม่ค่ะ TT  อย่าทำแบบนี้เลยนะค่ะ  หนูอยากเรียนที่ไทย  แม่ให้หนูเรียนที่นี้นะคะ  ฉันกอดขาแม่

แม่บอกไม่ได้ก็คือไม่ได้  เข้าใจมั้ยซากุระ  แม่พูดเสียงดังขึ้น  ฉันสะดุ้ง

เหตุผลที่หนูต้องไปเรียนที่นั่น  เพราะอะไรคะแม่

เพราะอิทาจิก็จะไปเรียนซัมเมอร์ที่นั่นด้วย  จะกลับมาเฉพาะช่วงเปิดเทอม  และเมื่อลูกเรียนจบ  ก็จะจัดงานแต่งงานทันที 

แม่อธิบาย  แล้วก็ก้าวขึ้นไปบันได้ขึ้นแรก

แม่!!!  หนูไม่ได้รักพี่เค้านะค่ะ  แม่ก็รู้ว่าหนูรักซาสึเกะ  ฉันดึงแขนแม่ไว้ก่อนที่ท่านจะเดินขึ้นไป

แม่ขอโทษ  แต่เราทำเพื่อตัวลูกเองนะ...  แล้วแม่ก็เดินจากฉันไป  ฉันทำได้แต่ทรุดลงไปร้องไห้อีกเหมือนเดิม....


                หลังจากที่ฉันเลิกร้องไห้  แล้วพาตัวเองขึ้นมาบนห้องได้สักพัก  เสียงโทรศัพท์ของอิโนะก็ดังขึ้น  คุยกันไม่นานฉันก็

ขอตัวไปอาบน้ำ  ฉันยังไม่อยากพูดกับใคร  ยิ่งกับอิโนะด้วยแล้ว  ที่แม่จะส่งฉันไปเรียนกับอิโนะ  ตัวอิโนะเองก็ยังไม่รู้เรื่องเลย

ด้วยซ้ำ  ในตอนนี้...หัวฉันมันตื้อไปหมด  คิดอะไรไม่ออกเลย  ฉันอยากจะโทรหาซาสึเกะ  แต่ก็ไม่รู้บ้านเค้าจะบอกเรื่องงาน

หมั้นรึยัง  ฉันยังไม่อยากให้เค้ารู้เพราะกลัวเค้ามาหาพ่อ  แต่ฉันก็ไม่อยากให้เค้ากับฉันต้องมีเรื่องกันอีก  ฉันจะทำยังไงดีล่ะ

ทีนี้

เช้าวันต่อมา

คุณหนูคะ  สายแล้วนะคะ!”  ฉันได้ยินเสียงเคาะประตูและเสียงตะโกนเข้ามาในห้อง  รำคานชะมัด!

คุณหนูคะ!  จะไปโรงเรียนไม่ทันแล้วนะคะ

ก็เรื่องของโรงเรียน  อย่ามายุ่งกับฉันนะ!”  ฉันปาหมอนไปที่ประตู  แล้วก็นอนต่อ  ฉันขอโทษนะ  แต่ฉันไม่มีอารมณ์จะไปไหน

แล้วจริง ๆ

รีบอาบน้ำแต่งตัวซะซากุระ  วันนี้แม่จะไปคุยเรื่องเรียนของลูกที่โรงเรียน  แม่โทรลาให้ลูกแล้วเรียบร้อย  เสียงแม่ดังลอดเข้า

มาในห้อง  แม้ฉันจะไม่ค่อยแน่ใจว่าแม่พูดอะไร  แต่มันก็ทำให้ฉันสะดุ้งเมื่อแม่พูดถึงเรื่องเรียน  ฉันรีบวิ่งไปที่ประตู  แล้วกระ

ชากประตูออก  พบแม่กับเด็กรับใช้ในบ้านสองสามคน

แม่จะไปคุยเรื่องเรียนทำไมคะ

ทางมหาลัยนานาชาติเค้าเร่งให้ส่งเอกสาร  ตอนนี้ก็เหลือแค่ใบเกรดของลูก 5 เทอม  แม่จะไปขอกับฝ่ายกิจการนักเรียนวันนี้ 

แล้วส่งเอกสารให้เค้าตอนบ่าย  ลูกก็ต้องไปโรงเรียนด้วย  เหลือเวลาไม่มากนัก  รีบไปร่ำรากับเพื่อนของลูกซะ  แม่จะรออยู่

ข้างล่าง  เร็วด้วย...ไม่อย่างนั้นแม่จะไปโรงเรียนลูกคนเดียว
  แล้วแม่ก็เดินลงไปพร้อมๆกับเด็กรับใช้ 

ได้ยินแบบนี้แล้วฉันใจฉันก็ห่อเหี่ยว  นี้ฉันจะต้องไปเรียนที่นั่น  แล้วยังต้องหมั้นจริง ๆ งั้นเหรอ

                 หลังจากที่ฉันแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย  เราก็เดินทางไปโรงเรียนด้วยกัน  ระหว่างทางฉันกับแม่ก็ยังไม่ได้พูดอะไรกัน

จนถึงโรงเรียน  ฉันก็แยกกับแม่ทันที  ก่อนที่ฉันจะแยกกับแม่  แม่บอกให้ฉันบอกเรื่องหมั้นกับเรื่องเรียนกับซาสึเกะ  ฉันจะทำ

แบบนั้นได้ยังไงกัน  ถ้าเค้ารู้...เรื่องใหญ่แน่ๆ  แต่ถ้าฉันไม่บอกเค้า  แม่ขู่ฉันว่าจะบอกกับเค้าเอง  อาจจะไม่ใช่วิธีที่นุ่มนวล      

แม่ขู่ฉันขนาดนี้  ท่านคงจะเอาจริง  มีทางเดียวที่เราจะจากกันด้วยดี  ก็คือฉันเป็นฝ่ายบอกเค้าเอง  คงจะดีที่สุด...


ทำไมเธอถึงลาช่วงเช้าล่ะวันนี้?  อิโนะวางแก้วน้ำลง  แล้วนั่งลงข้าง ๆ ฉัน

ไม่สบายนิดหน่อยน่ะ  ฉันเขี่ยข้าวไปมา  มันน่าอร่อยนะ  แต่ฉันไม่มีอารมณ์...ทุกคนมองมาที่ฉันทันทีที่บอกว่าไม่สบาย

เป็นอะไร!”

เฮ้ย!  เบาๆกันหน่อย  โรงอาหารนะย่ะ  ฉันหันไปเอ็ดทุกคนทันที  ซาสึเกะดูจะขมวดคิ้วหนัก

ไม่เห็นบอกเลยว่าเธอไม่สบาย  ซาสึเกะถาม

ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก  ปวดหัวนิดหน่อย  เลยตื่นสาย

ยัยนี่!  เกินไปนะย่ะช่วงนี้  มาสายก็ลา  อิโนะตีเพี๊ยะลงที่แขนฉัน

เฮ้ๆ อิโนะ  อย่าไปตีซากุระสิ  ซาสึเกะเขม้นตาใส่เธอแล้ว ฮ่าๆๆ  นารูโตะแซวทันที  ซาสึเกะหันไปซัดนารูโตะแทน

เอ้อ ซากุระไปรายงานตัวที่มหาลัย รึยังจ๊ะ  ฮินาตะยื่นกระดาษมาให้

รายงานตัว? ฉันรับกระดาษมาอ่านแบบงงๆ

ใช่จ๊ะ  อย่าลืมไปนะ  ฉันอ่านรายละเอียดสักพักก็รู้ว่าเป็นการรายงานตัวของมหาลัยที่ฉันไปสอบ  แล้วฉันก็วางมันไว้  

ข้างๆ ตัว  ฉันจะสนใจทำไม...ในเมื่อฉันจะไม่ได้เรียนแล้วนิ

ฉันอิ่มแล้วอ่ะ  ขอตัวก่อนนะ  ปวดหัวอีกแล้ว  ฉันหยิบจานข้าวพร้อมกับเดินออกมา  แล้วก็วางจานอาหารไว้ที่จุดล้าง 

แล้วก็เดินตรงไปที่ม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ในสวนของโรงเรียน

                ฉันต่อสายหูฟังเข้ากับไอพอด  แล้วฉันก็ฟุบหน้าลงที่กระเป๋า  ฉันเหนื่อยจังเลย...

มานอนทำไมตรงนี้  เสียงของใครสักคนดังขึ้น  แต่ฉันควรจะไม่ได้ยินสิ  ฉันฟังเพลงอยู่นี่น่า

ฉันเอง...  ซาสึเกะนั่งลงข้าง ๆ ฉัน  เค้านี่เองที่ดึงหูฟังฉันออก

ยังไม่ถึงเวลาเข้าเรียนอีกเหรอ?  ฉันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูพบว่าอีกนานกว่าจะขึ้นเรียน

ยังนิ

นายมาทำอะไรที่นี้อ่ะ?  ฉันเก็บไอพอดลงกระเป๋า

แฟนไม่สบาย  จะให้ฉันไปทำอะไรที่ไหนล่ะ  ซาสึเกะพูดขึ้นเบา ๆ  เป็นจังหวะที่ฉันสบตากับเค้าพอดี  แต่ฉันก็เป็น            

ฝ่ายหลบก่อน

พูดอ้อมๆก็ได้  เขินเป็นย่ะ  ฉันตีเข้าที่แขนเค้าเบาๆ  เค้าหัวเราะออกมานิดหน่อย  ก่อนจะเอื้อมฝ่ามือมาทาบที่หน้าผากฉัน 

แล้วก็ไล่มาที่แก้ม

ไม่มีไข้นิ  แล้วทำไมปวดหัว

สงสัยฉันจะนอนดึกไปล่ะมั้ง  ช่วงนี้...เอ่อ ฉันดูทีวีดึกน่ะ  เนียนเข้าไว้ๆ

ปกติเธอไม่ดูทีวีนิ  ซากุระ  เค้าขมวดคิ้วเล็กน้อย

นะ..นาย  นายจะรู้ลึกอะไรขนาดนั้นเล่า  ฉันก็ดูบ้างแหละน่า  ฉันพูดโดยไม่มองหน้าเค้า  พร้อมกับกลบเกลื่อนสายตา

ไม่ยักรู้ว่าดูกะเค้าเป็นด้วย  เค้ายักคิ้วให้ฉัน

ฉันก็คนนะ!”

เมื่อคืนฉันกะจะโทรบอกเธอเรื่องรายงานตัว  แต่กลัวเธอหลับแล้วกวน  ก็เลยไม่ได้บอก

นายจะไปรายงานตัววันไหนอ่ะซาสึเกะ  ฉันถามเค้าเบาๆ

ก็รอไปพร้อมกับเธอนั่นแหละ  เธอจะไปวันไหนล่ะ  OoO!!!

หา!!  พร้อมฉันเหรอ?  จะมาพร้อมกับฉันได้ยังไง  ><!

?

อ๋อ...แหะๆ  มุขน่ะ ฮ่าๆๆ  ทำไมไม่ไปก่อนล่ะ  ช่วงนี้ฉันยุ่ง ๆ กับคุณแม่น่ะ  ฉันพยายามโกหกเค้าต่อไป  ขอโทษจริง ๆ นะ

เป็นอะไรกันล่ะถึงยุ่งๆ ?  ซาสึเกะหยิบโทรศัพท์เค้าขึ้นมาเล่น  พร้อมกับถามฉันไปด้วย

อ๋อออ...เอ่อ  แม่หงุดหงิดฉันนิดหน่อยน่ะ ฉันชอบเถียง  แม่เลยรำคาน

“- -”

นายไปก่อนเลยนะ  รายงานตัวน่ะ...เอ่อ  แม่จะพาฉันไปทีหลังน่ะ  ฉันพูดโดยไม่มองตาเค้า  กลัวเค้าสังเกตได้ว่า              

ฉันกำลังโกหก

อืม  ซาสึเกะเก็บโทรศัพท์  แล้วลุกขึ้น  เค้าดึงมือฉันขึ้น

ไปไหน?  ฉันเงยหน้ามองเค้า

ไปเรียนไง  - -”

อ๋อ...ไปก็ไป  ฉันสะพายกระเป๋า  แล้วเดินตามเค้าไป

  ห้องเรียน

                ระหว่างเรียนคาบสุดท้ายของวันสุดสัปดาห์  ฉันนั่งจดแลกเชอร์ตามกระดานไป  ฉันมองอิโนะที่กำลังจัดการเรื่อง

เอกสารเรื่องเรียนต่อ  และวีซ่า  ฉันก็นั่งมองอยู่สักพักจนอิโนะหันหน้ามามองฉัน

เธอเป็นอะไรรึเปล่า  เห็นมองเอกสารนานแล้วนะ  อิโนะเก็บเอกสารส่แฟ้ม  แล้วหันมาจดแลกเชอร์ต่อ

อ๋อ...เปล่าหรอก  ฉันหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างแทน  จนอิโนะเริ่มสะกิดฉัน

เธอต้องมีอะไรแน่ๆ เลยซากุระ  บอกฉันมานะ  อิโนะถามด้วยความเป็นห่วง

เดี๋ยวค่อยคุยกัน  ฉันหยิบปากกาขึ้นมาจดงานต่อ  อาจารย์เริ่มจะมองหน้าพวกเราบ่อยแล้ว

               
พอออดเลิกเรียนดังขึ้น  อาจารย์ก็เดินออกจากห้องไป  นักเรียนทุกคนก็เริ่มเก็บของ  รวมถึงฉันด้วย 

ฉันเก็บของให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้  เพราะแม่โทรมาบอกว่าจะมารับ

ทำไมเธอเอื่อยแบบนี้เนี่ย ซากุระ!”  เทมาริเท้าสะเอวแล้วบ่นฉันทันที

ก็ฉันขี้เกียจนิ

เธอเนี่ยนะขี้เกียจเก็บประเป๋า  ให้เชื่อเหรอ - -”  เทมาริเหมือนซาสึเกะ 2 เลยอ่ะ

ก็ต้องมีบ้างสิย่ะ  เธอจะให้ฉันคึกตลอดเวลาเลยรึยังไง  ฉันสะพายกระเป๋าขึ้นบ่า  แล้วเดินออกมาพร้อมๆกับอิโนะ เทมาริ 

เพราะฮินาตะกับเท็นเท็นออกไปห้องชมรมแล้ว

ซากุระ  เธอยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าตอนเรียนเธอเป็นอะไร  อิโนะกันมาถาม  เทมาริก็ชะโงกหน้าเข้ามาหาทันที

เธอลืมกินยามาเหรอซากุระ!”  เทมาริพูดขึ้นเสียงดัง

เธอจะบ้าเหรอเทมาริ -  -”  ยัยนี้ชักจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว

ฉันมีเรื่องจะบอกพวกเธอน่ะ  แต่ว่ายัยสองคนนั้นไปห้องชมรมแล้ว  ฉันยังไม่อยากให้ใครบางคนรู้

ซาสึเกะน่ะเหรอ?  อิโนะพูดขึ้น

อืม

ว่ามาสักที  - -”  เทมาริมองฉันด้วยหน้าตาเอื่อยๆ  ฉันเลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับอิโนะและเทมาริฟัง

                     หลังจากที่ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทั้งสองคนนั้นฟัง  ต่างคนก็ต่างเงียบ  ได้แต่มองหน้ากัน  ฉันก็ไม่พูดอะไรเช่น

เดียวกัน  ทั้งสองจับมือฉันพร้อมๆกัน  ไม่นานนักรถของแม่ก็จอดเทียบที่หน้าโรงเรียน  ก่อนที่ฉันจะเดินไปขึ้นรถ  อิโนะและ    

เทมาริก็พูดให้กำลังใจกับฉัน  แล้วฉันก็เดินขึ้นรถไป  โดยที่ไม่รู้เลยว่าซาสึเกะกับกาอาระได้ยินเรื่องทั้งหมดไปเต็มๆ

_______________________________________________

อัพเต็ม 100% แล้วนะค่ะ
อีกประมาณ 2 ตอนก็จบแล้วค่ะ  อาจจะมีหรือไม่มีตอนพิเศษนะคะ
ขอดูเม้นก่อน ^^
ขอบคุณมากๆเลยนะค่ะที่ติดตามอ่านกัน  เม้นกันเยอะๆนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

699 ความคิดเห็น

  1. #660 SasuSakuFans (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 22:31
    โถ หนูกุ....เกะฉุดเลยลูกก
    #660
    0
  2. วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 22:00
    อัพต่อนะค่ะ
    #367
    0
  3. #366 fanfic (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 02:02
    เห็นด้วยกับค.ห.365คับ

    แหม่ เป็นความคิดที่เยี่ยมจริงๆ
    #366
    0
  4. #365 Copstix (@Spash173) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 19:13

    เกะฉุดซากุหนีเลยลูก 5555

    #365
    0
  5. #364 Bluetory (@annaline) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 15:53
     ไรเตอร์รู้สึกว่า มันยาวเกินไปแล้วล่ะค่ะ ^^
    #364
    0
  6. #363 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 13:14
    อีก 2 ตอน เอง หรอครับ??

    (พูดเหมือนว่าฟิคนี้มันสั้นเนอะ)

    555+

    สู้ๆ ครับ ไรเตอร์

    ผมจะมาอ่านให้จบให้ได้




    #363
    0
  7. #362 jajaz swear♥tomo (@jaja-sakura) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 11:59
    อัพพพพพพพพ
    #362
    0
  8. #361 TWINs (@loveyanisa) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 19:19
    ซาสึเกะก็ตามซากุระไปเลย

    หรือไม่ก็...หนีตามกันไป (อ๊ะ เหมือนจะไม่เวิร์ค)
    #361
    0
  9. #360 >-< (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 12:05
    มาอัพอีกนะ ไรเตอร์สู้ๆๆๆ
    #360
    0
  10. #359 ujiva sasuke (@ujiva-sasuke) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:08
    มาอัพอีกอีกนะ สนุกดี
    #359
    0
  11. #358 รักซาสึเกะมากมาย (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 21:21
    อัพพรีสสสส

    ค้างๆ

    น้า~~~

    ด้ายโปรด
    #358
    0
  12. #357 fanfic (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 14:25
    พ่อ แม่ แบบนี้

    เกลียดที่สุดเลย

    แต่เดี๋ยวก้อสมหวังแล้ว ^^
    #357
    0
  13. #356 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 10:07
    มาด่วนครับ

    ซากุระจัง

    สู้ๆ

    ไม่ต้องห่วงครับ

    เดี๋ยวไรเตอร์ก็ช่วยให้สมหวังเอง 5555+

    #356
    0
  14. #355 รักซาสึเกะมากมาย (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 00:06
    อัพด่วน!!!

    อารมค้างงง

    น้า~~~~

    อัพพรีสๆๆๆๆๆๆๆ

    #355
    0
  15. #354 Ki-rai (@usajtoo) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 18:36
    ใจร้ายจังอ่ะ
    สู้ๆน้า
    #354
    0
  16. #353 TWINs (@loveyanisa) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 15:04
    คุณพ่อ คุณแม่ใจร้ายยยยย T^T
    #353
    0
  17. #352 Copstix (@Spash173) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 11:45

    น่าสงสารซากุระจัง

    #352
    0
  18. #351 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 09:32
    มาต่ออีกนะครับ

    เริ่มจะยุ่งๆ 555+

    อยากถามไรเตอร์ครับ

    เพลงที่ใช้ตรงหน้าหลักของบทความ

    ชื่อเพลงอะไรหรอครับ??

    ผมอยากได้ไว้ฟัง เพราะดี
    #351
    0