Fic Sasuke & Sakura : To be late สายไปไหมถ้าจะบอกว่ารักเธอ

ตอนที่ 51 : Chapter 43 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 เม.ย. 54


Fic Sakura and Sasuke

To Be Late สายไปไหม...ถ้าจะบอกว่ารัก

Chapter 43

[Sasuke Part]

                ผมกำลังจะเดินไปที่รถพร้อมๆกับกาอาระ  แต่ทางเดินที่จะไปโรงจอดรถจะต้องเดินไปเกือบถึงหน้า

โรงเรียนแล้วเลี้ยวขวา  แต่ช่วงใกล้ๆถึงทางเลี้ยว  ผมเจอซากุระ อิโนะ และเทมาริกำลังเดินไปที่หน้าโรงเรียน  วันนี้

ซากุระบอกว่าแม่ของเธอจะมารับ  ผมจึงจำใจต้องกลับบ้านคนเดียว
                
                ตอนแรกผมกะจะวิ่งเข้าไปจ๊ะเอ๋  แต่ระหว่างที่เดินใกล้เข้าไปเรื่อยๆ  ผมก็เริ่มได้ยินเนื้อหาการสนทนา

ที่ตึงเครียด  กาอาระหันมามองหน้าผมทันทีที่ได้ยิน  ผมได้แต่เดินตามทั้งสามคนไปเรื่อย ๆ แต่ก็สาวพวกนั้นก็ยัง

ไม่รู้สึกตัวว่ามีคนเดินตามจนหัวข้อสนทนาจบไป  ผมยืนนิ่งกับสิ่งที่ได้รับรู้
                
               
ไม่น่า...วันนี้ซากุระถึงแปลก ๆ ไป  ซากุระไม่ค่อยให้พ่อกับแม่มาส่งที่โรงเรียน  อีกทั้งท่านทั้งสองก็   

ยุ่งมาก  แต่ซากุระบอกว่าแม่มาส่งและจะมารับ  แล้วไหนจะเรื่องทะเลาะกับแม่  ซากุระไม่ใช่ผู้หญิงที่จะทำกิริยา

แบบนั้นกับผู้ใหญ่  และยิ่งกับพ่อแม่ด้วย  ซากุระไม่มีวันทำแบบนั้นแน่ๆ  ซากุระบอกให้ผมไปรายงานตัวก่อน  นี้

สินะ...คงจะเป็นเหตุผลว่าทำไมซากุระบอกให้ผมทำแบบนั้น  แล้วก็เรื่องหมั้น...

เฮ้ย!  เป็นอะไรน่ะซาสึเกะ  ดูลอยๆ  ผมขับรถมาถึงบ้านได้ยังไงก็ไม่รู้  แต่รู้ตัวอีกทีผมก็มาถึงหน้าห้องของตัวเอง

แล้ว  กำลังบิดกลอนประตู  แต่อิทาจิก็เปิดประตูออกมาทักพอดี

รู้เรื่องหมั้นแล้วทำไมไม่บอกฉัน...  ผมมองอิทาจิด้วยสายตาที่ผมก็อธิบายไม่ได้ว่ามันเป็นสายตาที่บ่งบอกถึง

อารมณ์แบบไหน

เรื่องหมั้นอะไร?  อิทาจิขมวดคิ้วทันที

เรื่องที่แกจะหมั้นกับซากุระไงว่ะ!!!”  ผมตะคอกใส่อิทาจิแล้วผลักประตูเข้าไปในห้องทันที

ปัง
!!

“- -?”

เฮ้ย  เป็นไรว่ะ  อิทาจิเปิดประตูห้องผม  หลังจากที่ผมตะโกนใส่หน้ามันไม่กี่นาที

ก็แกรู้เรื่องหมั้นแล้วทำไมไม่บอกฉันห่ะ!!”

เรื่องหมั้นอะไรว่ะ  ฉันยังไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง!!”  อิทาจิตะโกนใส่ผมเช่นกัน  เพราะเราต่างก็ไม่เคยห้ามอารมณ์

ของตัวเองได้ทั้งสองอยู่แล้ว

แกจะไม่รู้ได้ยังไง  ในเมื่อซากุระพูดว่า  ทางบ้านของเธอและของเราดำเนินการแล้ว  กำหนดวันหมั้นหลังจากปิด

เทอมน่ะห่ะ
  ผมระเบิดอารมณ์เต็มที่  เพราะเหมือนกับว่ามีแค่ผมเท่านั้นที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย!

ฉันไม่รู้เลยว่าบ้านเราเตรียมงานอะไร  พ่อกับแม่ก็ยังไม่กลับบ้านด้วยซ้ำ  ซาสึเกะ!!  ฉันก็ยุ่งอยู่เรื่องสอบ         

ไฟนอลกับเรื่องรินริน  แกจะให้ฉันไปรู้เรื่องนี้จากไหนว่ะ
!”

...

แกใจเย็นๆก่อนเหอะ  ไม่ใช่แกที่ไม่รู้คนเดียว  เพราะฉันก็ไม่รู้  แกสงบสติก่อนเถอะว่ะ  อิทาจิเดินเข้ามาตบไหล่

ผม

แกจะให้ใจเย็นได้ไงว่ะ  ฉันเป็นแฟนซากุระนะเว้ย  ถ้าซากุระหมั้นกับแก  แม่ของเธอก็จะส่งเธอไปเรียนที่อเมริกา

กับอิโนะ  แล้วแกก็ต้องไปซัมเมอร์ที่นั่น  เมื่อไหร่ที่ซากุระเรียนจบ  แกก็จะได้แต่งงานกับซากุระ  ทั้งๆที่ฉันควรจะ

เป็นคนนั้น
!”

ฉันก็คิดว่าคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยก็คือ  รินริน  แกพูดเหมือนฉันรักซากุระงั้นแหละ  แกก็รู้ว่าฉันก็มีคนของฉัน     
ซากุระก็มีแกอยู่แล้ว  ตอนนี้เราควรจะคุยกันว่าจะทำยังไงต่อไปดีกว่าที่แกจะมาหึงซากุระกับฉัน
  อิทาจินั่งลงที่

เก้าอี้ปลายเตียง  ผมก็นอนลงที่เตียง  ผมคิดอะไรไม่ออกเลยพอรู้ว่าซากุระกำลังจะไม่ใช่ของผม...

ถ้าในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว  ฉันว่าเราคงต้องให้พ่อกับพวกเราแล้วก็พ่อกับแม่ของซากุระมาคุยกัน        

อิทาจิเสนอ

แล้วจะได้อะไรว่ะ  ในเมื่อพ่อซากุระชอบแกขนาดนั้น

ถ้าคุณอารู้ธาตุแท้ของฉัน  ก็คงจะชอบแกมากกว่าฉันน่ะนะ  -  -”

แกคุยกับซากุระบ้างรึเปล่า  เรื่องหมั้น  ผมหันไปถามอิทาจิที่กำลังจะกดโทรศัพท์ยุกยิกๆ

ไม่อ่ะ  ฉันไม่ได้คุยกับซากุระนานแล้ว

แกรู้รึเปล่า  ว่าเพื่อนแกมายุ่งกับซากุระน่ะ  -*-”  ผมเริ่มเปิดประเด็นของพี่ลี  เพื่อนอิทาจิที่โทรมาหาซากุระ

ให้เดาป่ะ?  ไอ้ลีชัวร์!”

ถูกห่วยเลยว่ะ

มันสืบจนรู้ว่าฉันกับรินรินเป็นแฟนกัน  แล้วมันก็มาระรานกับรินรินเรื่องซากุระ  ฉันเกือบตัดเพื่อนกับมันแล้ว  แต่

รินรินก็ห้ามเอาไว้  ฉันไม่คิดว่ามันจะเข้าไปยุ่งกับซากุระขนาดนั้น
  อิทาจิยัดโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า

เหอะ...  ผมดึงผ้าห่มคลุมสุดหัว  แล้วหลับตา

แกจะเอาไง  เรื่องซากุระ  เสียงอิทาจิดังเข้ามาใกล้ๆ  แล้วดึงผ้าห่มออก

ก็คงจะทำแบบที่แกบอกสิ  -  -”

อย่างน้อยก็เปลี่ยนตัวเจ้าบ่าวก็พอน่ะนะ...



             หลังจากที่อิทาจิเข้ามาคุยกับผมเรื่องซากุระเสร็จ  มันก็ออกไปหาพี่รินริน  ก่อนมันจะออกไปมันบอกกัน

ผมว่าเย็นนี้พ่อกับแม่จะกลับบ้านเร็ว  ผมคิดว่าจะคุยกับพ่อแม่วันนี้  และมันบอกว่าจะตามมาคุยด้วย

...  ผมเดินลงมาจากห้อง  มาที่ห้องนั่งเล่น  ก็พบแต่ความว่างเปล่า  ไม่มีใครอยู่เลย  นอกจากแม่บ้านที่กำลังจัด

โต๊ะอาหารอยู่ในห้องอาหาร

ป้าครับ...พ่อกับแม่จะกลับมาทานอาหารเย็นเหรอครับ  ผมเดินเข้ามาในห้องอาหาร  ก็เห็นอาหารมากมายตั้ง

อยู่  ผมเลยถามแม่บ้านที่กำลังเตรียมอาหารเย็น

ค่ะ  คุณท่านกำลังเดินทางค่ะ  คุณท่านสั่งให้ขึ้นอาหารเย็นไว้รอเลยค่ะ  แล้วแม่บ้านก็เดินกลับเข้าไปในครัว  ผม

จึงเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น  แล้วหยิบโทรศัพท์โทรอิทาจิทันที

ฮัลโหล...พ่อกับแม่จะมาทานข้าวเย็น...นายถึงไหนแล้ว...เออ โอเค  ผมกดวางสาย  แล้วนั่งรอทุกคนอยู่ที่ห้องนั่ง

เล่น  ผมนั่งคิดเรื่องที่จะพูดกับพ่อกับแม่  ผมควรจะทำยังไงเพื่อช่วยให้ซากุระได้อยู่ข้างๆผมตลอดไป

มานั่งทำอะไรคนเดียวว่ะ  อิทาจิเปิดประตูบ้านเข้ามาพอดี

รอพ่อกับแม่

แกจะไม่คุยกับซากุระก่อนเหรอ  อิทาจินั่งลงโซฟาอีกตัว  แล้วเอื้อมมือไปเปิดทีวี

ฉันควรจะคุยก่อนเหรอ?  ผมหันไปถามอิทาจิ

ควรสิว่ะ  แกทั้งสองคนต้องปรึกษากันก่อนจะทำอะไรสิ  อย่าบอกนะว่าที่แกรู้เรื่องหมั้น  ซากุระก็ไม่รู้ว่าแกรู้       อิทาจิมองหน้าผมทันที

เออ...

ไอ้บ้า!  ไปคุยกันสิว่ะ  บ้านใกล้แค่นี้  อิทาจิยื่นกุญแจรถให้

เอารถฉันไปก่อนไป  ท่าทางโซเซแบบแก  เดินลงมาจากบนบ้านได้ก็บุญแล้ว  อย่าได้ก้าวขึ้นไปอีกเลยว่ะ - -”      

อิทาจินั่งดูทีวีต่อไป  ส่วนผมก็เดินไปที่รถ  และขับออกไปหาซากุระทันที


[เฮ้ย!  นายจะมาทำไมน่ะซาสึเกะ  พ่อกับแม่ฉันอยู่นะ TT]

แล้วไง...  ออกมาคุยกันหน่อย  หรือจะให้ฉันเข้าไปคุยเอง  ผมจอดรถรออยู่หน้าบ้านซากุระ

[เฮ้  เข้าใจกันหน่อยสิซาสึเกะ  นายก็รู้ว่าพ่อกับแม่เราไม่รู้ว่าเราคบกันนะ!]

แต่ยังไงซะวันนี้ต้องรู้  ฉันอยากคุยกับเธอเรื่องนี้แหละ

[ค่อยคุยที่โรงเรียนไม่ได้เหรอ]

เรื่องที่เธอจะไปเรียนที่อเมริกากับเรื่องหมั้นน่ะ  เธอคิดว่าเธอจะปิดฉันจนถึงวันที่เธอจะไปเลยใช่มั้ย!!!”

[ซาสึเกะ...นาย เอ่อ  รู้ได้ยังไง]

ฉันจะรู้จากไหนไม่สำคัญหรอก  มันสำคัญตรงที่เธอเลือกที่จะปิดบังฉันอีก...

[คือ...]

ลงมาคุย!”

[ซาสึเกะ...]

งั้นฉันเข้าไปเอง!”  ผมกดวางสายทันที  พร้อมกับเดินลงมาจากรถ  แล้วตรงเข้าไปกดกริ่งหน้าบ้านซากุระทันที

กริ่ง กริ่ง...

               
ไม่นานนัก  แม่บ้านของซากุระก็เดินมา  และเปิดประตูให้กับผม  ผมเดินตรงเข้าไปในตัวบ้านของ    

ซากุระทันที  หวังว่าพ่อกับแม่ของซากุระจะยังอยู่รอนะ

อ้าว...ซาสึเกะคุง  มาทำอะไรที่นี้จ๊ะ  ผมเดินเข้าไปในตัวบ้าน  แล้วตรงมาที่ห้องนั่งเล่นทันที  ผมเจอกับแม่ของ

ซากุระที่กำลังนั่งอ่านอะไรสักอย่าง

สวัสดีครับคุณน้า  ผมมาหาซากุระครับ  ผมโค้งให้กับแม่ของซากุระ  แล้วบอกสิ่งที่ต้องการไปทันที

เอ่อ...เกรงว่าจะไม่ได้หรอกจ๊ะ

ทำไมล่ะครับ

เธอคงจะรู้เรื่องหมั้นแล้วนะซาสึเกะ  มันไม่เหมาะที่เธอจะมาหาพี่สะใภ้ของเธอในอนาคตหรอกนะจ๊ะ  แม่ของ

ซากุระยืนขึ้น  แล้วเดินเข้ามาหาผม

น้ารู้ว่าพวกเธอสองคนมีความสัมพันธ์ยังไงกันนะ  แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอกซาสึเกะคุง

แม่คะ!!”  วิ่งลงมาจากบันได  คุณน้าหันไปมองด้วยสายตาคาดโทษไว้ทันที

ลูกไม่ควรลงมานะจ๊ะ  ซากุระ  คุณน้าเอื้อมมือไปดึงมือของซากุระไว้  ไม่ให้เดินเข้ามาหาผม

แม่คะ!!  แม่บังคับหนูให้ทำนุ้นทำนี้มากมายแล้วนะคะ  หนูขอคุยกับเค้าแค่นี้ได้มั้ยคะ!”

เพราะแม่รู้ว่าถ้าทั้งสองคนคุยกัน  เรื่องมันจะเป็นยังไงน่ะสิ

คุณน้าอย่าปิดกั้นพวกเราเลยนะครับ  ผมพูดออกไปทันที

เธอก็รู้นะซาสึเกะ  ว่าอะไรควรไม่ควร  ทำไมเธอยังทำอยู่!!”

ผมรู้ว่าที่ผมมาหาซากุระทั้ง ๆ ที่เรื่องมันก็ดำเนินไปมากมายขนาดนี้แล้วมันไม่ควร  แต่ผมก็คิดว่าที่ผมจะรัก     

ซากุระมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ไม่ควรไม่ใช่เหรอครับ


....

ผมรู้ว่ามันผิดตรงที่ซากุระมีคู่หมั้นอยู่แล้ว  แต่คุณน้าก็รู้แล้วนิครับว่าเราสองคนรักกัน  ทำไมคุณน้ากีดกันพวกเรา

น้าไม่ได้กีดกันพวกเธอ  แต่เพราะมันไม่มีวันเป็นไปได้ที่พวกเธอจะลงเอยกัน  เพราะยังไงซะ  อิทาจิก็คือคู่ของ

ซากุระอยู่ยังวันยังค่ำ


แค่อิทาจิมีแฟนอยู่แล้วนะครับ!”

ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม  อิทาจิและซากุระก็ต้องหมั้นกันอยู่ดี!”

ผมทำไมไม่ได้หรอกครับ  ที่จะทิ้งคนที่ผมรักมาหมั้นด้วยเหตุผลไร้สาระแบบนี้!!”  อิทาจิเดินเข้ามาข้าง ๆ ผม      

ซากุระเองก็ตกใจ  รวมทั้งคุณน้าด้วย

ไม่ว่าทุกคนจะว่ายังไงก็ตาม  ผมไม่มีวันทิ้งคนที่ผมรักแน่นอนครับคุณน้า

พ่อกับของเธอยังไม่เคลียร์กับเธอหรอกเหรอ  คุณน้าหันไปถามอิทาจิ

ถึงพวกท่านจะยังไม่ได้พูดอะไรกับผม  แต่วันนี้...ได้คุยกันแน่ๆครับ


  ห้องนั่งเล่นบ้านซากุระ

                ผม  อิทาจิ  ซากุระ  และแม่ของซากุระ  พวกเรากำลังนั่งรอพ่อกับแม่ผมอย่างเคร่งเครียด  พวกเรากำลังจะมาคุยกัน

เรื่องนี้ให้จบ ๆ ไป  ดูจากสถาณการณ์แล้ว  อิทาจิคงจะไม่ยอมแน่ๆ  แล้วผมเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน 
-  -

อยู่กันพร้อมเลยนะคะ  แม่ของผมเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น  แล้วตามด้วยพ่อ  พ่อมองผมกับอิทาจิด้วยสายตาคาดโทษ 

รับรองว่าวันนี้ต้องตายกันไปข้างแน่ๆ

สวัสดีค่ะคุณอา  ซากุระลุกขึ้นทำความเคารพพ่อกับแม่

สวัสดีจ๊ะ  ซากุระจัง ^^”  แม่ทักซากุระ  แล้วนั่งลงข้างๆ แม่ของซากุระ

ทำไมลูกถึงมาอยู่ที่นี้  อิทาจิ ซาสึเกะ  - -+  พ่อนั่งลงข้างๆแม่  แล้วยิงคำถามเราทันที

ผมมาคุยเรื่องที่พ่อกับแม่ควรจะยอมรับได้แล้วครับ  อิทาจิเริ่มเปิดบทสนทนา

พูดอะไรของแก  พ่อเริ่มขมวดคิ้วทันที  ผมมองหน้าอิทาจินิดหน่อย  ก่อนจะหันไปมองซากุระที่กำลังหน้าซีลงเรื่อยๆ - -

เรื่องหมั้นระหว่างผมกับซากุระ  พ่อกับแม่และคุณน้าควรจะยอมรับได้แล้วว่ามันจะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน

ทำไมจะเป็นไปไม่ได้  ในเมื่อฉันจะทำให้มันเป็น!”  พ่อเริ่มเสียงดัง  อิทาจิก็ยังพูดต่อไป

ทุกคนก็รู้ว่าซาสึเกะกับซากุระรักกัน!  ทุกคนก็รู้ว่าผมก็มีคนรักของผม!”

แล้วไง?  แกจะให้พ่อยกเลิกเพราะเรื่องแค่นี้น่ะเหรอ  หึ...

พ่อคิดว่าคนเรารักกันแล้วโดนบังคับจิตใจมันเป็นเรื่องแค่นี้เหรอครับ!!”  ซากุระสะดุ้งเพราะอิทาจิขึ้นเสียงกับพ่อดังมาก 

เสียงดังก้องไปทั่วห้องโถงใหญ่นี้

...

พ่อไม่ได้เปิดโอกาสให้เราได้พูด  ให้เราได้ออกความเห็นสักคำว่าเรารู้สึกต่อกันยังไง  พ่อปิดกั้นเราไว้!  พ่ออยากทำอะไรพ่อก็

ทำ  พ่ออยากจับคนนั้นคนนี้ให้คู่กัน  พ่อก็ทำ  ความรู้สึกของคนอื่นพ่อไม่คิด
  อิทาจิเสหน้ามองไปทางอื่น  ผมเริ่มพูด  คุณน้าก็

เริ่มสะกิดแม่แล้ว

แล้วแกจะเดือดร้อนอะไรซาสึเกะ!”

ผมรักซากุระครับพ่อ!  ผมรักเธอ  ผมไม่ยอมให้พ่อมาทำตามใจตัวเองแบบนี้หรอกครับ  ผมพูดออกไปโดยไม่อายทันที  แล้ว

วันนี้ก็มาถึง  วันที่ทุกอย่างถูกเปิดเผย...

แล้วเธอจะทำยังไงต่อไปซาสึเกะ  ถ้าเธอรักยัยซากุระแล้วเธอจะทำยังไง  พ่อซากุเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น  แล้วหยุดอยู่

ข้างๆพ่อผม

พ่อ...  ซากุระอุทานเบาๆ

ผมจะทำให้เธอมีความสุข  ผมจะดูแลเธอ  ผมจะปกป้องเธอ  ผมจะทำทุกอย่างให้ซากุระพอใจ!”

งั้นเธอก็ควรจะปล่อยให้ยัยซากุระได้หมั้นกับอิทาจิซะ  เพราะอีกไม่กี่ปีอิทาจิก็จะเรียนจบแล้ว  หน้าที่การงานก็เพียบพร้อมทั้ง

หมด  บริษัทคู่ค้าของพ่อเธอที่อเมริกาก็ติดต่อให้อิทาจิไปทำงานด้วยแล้ว  เธอดูสิว่าอิทาจิมีพร้อมขนาดไหน  อีกทั้งยังเรียน

วิศวฯด้วย  แล้วดูตัวเธอสิ...เธอเรียนสถาปัตย์  ถึงเธอจะสอบเข้าได้ด้วยฝีมือเธอเองก็จริง  แต่เธอก็รู้ว่าสถาปัตย์ฯ     มันไม่ได้

เกี่ยวข้องกับสายงานของพ่อเธอเลย  พ่อเธอขอให้เธอเรียนบริหาร  เธอก็ไม่เรียน  แต่เธอบอกว่าเธอจะทำให้คนที่เธอรักอย่าง

ยัยซากุระมีความสุข  ถ้าเธอปราศจากฐานะทางการเงินที่มั่นคง  เธอจะทำให้ยัยนี้มีความสุขได้ยังไงกันห่ะ  ถ้าเธอได้เป็น

พ่อคนอย่างฉัน  เธอก็จะเข้าใจว่าทำไมฉันต้องหาแต่สิ่งดีๆให้ลูกของฉัน
!”

...  ผมเงียบ...

แต่ซาสึเกะเป็นน้องชายของผม  ครอบครัวเราก็มีเงินพอที่จะทำให้ซากุระมีความสุขนะครับ!”  อิทาจิหันไปตอบคุณอาแทน

เงิน  สักวันมันก็หมดอิทาจิ  ถ้าไม่มีคนหามันก็ไม่ผุดขึ้นมาเองหรอก

แล้วซาสึเกะไม่หาเงินตรงไหนครับ  สถาปัตย์ฯมันก็มีงานเหมือนกันนิครับ  คุณอากรุณาอย่าดูถูกทางเลือกของน้องชายผม

ครับ


ฉันไม่ได้ดูถูกน้องชายของเธอ  อิทาจิ...แต่น้องชายของเธอไม่ยังไม่พร้อมที่จะดูแลใคร  ผมหันหน้าไปมองซากุระที่กำลังจะ

ร้องไห้  ผมอยากจะเข้าไปกอดเธอไว้  แต่ผมคงจะทำไม่ได้แน่ๆ  ถ้าผมทำ...ซากุระก็คงจะโดนพ่อกับแม่ดุแน่

แต่ผมก็ไม่คู่ควรที่จะดูแลซากุระครับ  ผมอยากดูแลคนที่ผมรัก  แต่ซากุระเป็นเหมือนน้องสาวของผม  ผมทำได้แค่ดูแลเธอใน

ฐานะของคนในครอบครัวเท่านั้นครับ  ผมดูแลเธอในฐานะคู่หมั้นหรือภรรยาในอนาคตไม่ได้แน่นอนครับ


เธอจะปฏิเสธงานหมั้นอย่างนั้นใช่มั้ย  คุณน้าเริ่มพูดบ้าง

ครับ...อย่างที่ผมบอก  ผมมีคนที่รักอยู่แล้ว  และผมก็ไม่ได้รักซากุระแบบนั้น  ผมคงดูแลเธอไม่ได้ดีพอเท่าคนที่น้องรักแล้วรัก

น้องเอง...


"และผมคิดว่า...คนเป็นพ่อที่เลือกสิ่งดีๆให้กับลูกของตัวเอง  อยากให้ลูกมีความสุข  ก็ไม่ควรจะบังคับจิตใจลูกนะครับ  คุณอา

ลองคิดถึงตอนที่ผมไปหาแฟนของผม  ขณะที่เป็นสามีของซากุระสิครับ  มันจะน่าเกลียดขนาดไหน  คุณอาก็รู้ว่ามันจะเจ็บ

ปวดแค่ไหนที่ผมต้องทำให้ลูกของคุณอาต้องเสื่อมเสีย"

คุณคะ...  แม่จับแขนพ่อเบาๆ  พ่อมองซาสึเกะด้วยสายตาที่บอกไม่ได้ว่าอยู่ในอารมณ์ไหน  แต่พ่อก็ยังไม่พูดอะไร  ผมจึง

ตัดสินใจจะพูดเรื่องที่ผมคิดระหว่างที่ผมเงียบ

ถ้าผมเรียนบริหาร  ถ้าผมมีเงิน  ถ้าสิ่งพวกนี้มันจะทำให้ซากุระมีความสุข  ทำให้ซากุระพอใจ  ผมก็จะทำ  ผมจะทำเอง

ครับ...
  ผมลุกขึ้นยืน  ทุกคนหันมามองที่ผมเป็นตาเดียว

ซาสึเกะ...  ผมมองซากุรแล้วฝืนยิ้ม

ผมจะทำทุกอย่างให้มันดีพร้อมเท่าที่ทุกคนอยากจะให้ผมเป็น  ผมจะไปเรียนบริหารที่อเมริกาครับ  ผมจะทำงานหาเงินด้วย

ตัวของผมเอง  ผมจะหาทุกสิ่งทุกอย่างที่มันจะทำให้ทุกคนยอมรับและพอใจกับมัน  ผมขอโทษด้วยนะครับที่ผมหยาบคายกับ

คุณน้าคุณอา  ผมขอโทษจริงๆ...แล้วจะดำเนินการลาออกจากมหาวิทยาลัยที่นี้  แล้วผมจะไปติดต่อเรื่องเรียนที่นู้นเองครับ...

ผมขอตัวนะครับ
  ผมพูดทุกอย่างที่ผมต้องการจะพูด  ผมโค้งให้กับพ่อแม่  และคุณน้าคุณอา  ผมเดินออกมาทั้งๆที่ยังไม่ได้

ลาซากุระเลยด้วยซ้ำ  ผมรู้ว่าซากุระตกใจแค่ไหนที่ผมพูดแบบนั้นไป  ผมเองก็ไม่รู้ว่าพูดออกไปได้ยังไง  แต่ผมจะทำให้ได้  แม้

มันจะยากแค่ไหนก็ตาม...

                หลายวันต่อมา  ผมไม่ได้คุยกับซากุระเลยเพราะผมยื่นเรื่องขอเอกสารไปเรียนต่างประเทศที่โรงเรียน  ไหนจะไปขอ

ลาออกจากมหาวิทยาลัยด้วย  ผมไม่มีแม้แต่เวลานอนเลยด้วยซ้ำ  เพราะผมต้องอ่านหนังสือสอบพวกคะแนนต่างๆที่

ทางมหาวิทยาลัยเค้าต้องการ  และต้องไปสอบเอาคะแนนส่งไปยื่นที่มหาวิทยาลัยที่นู้นอีกด้วย  ป่านนี้ซากุระก็คงจะส่ง

เอกสารไปเสร็จเรียบร้อยมั้ง  หรือไม่...เธอก็คงจะไม่ได้ไปเรียนที่อเมริกา  เพราะผมไปเรียนที่นั่นสินะ

แกเอาจริงเหรอว่ะ  ซาสึเกะ  ผมนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้อง  อิทาจิเดินเข้ามาพอดี

เออ  ฉันพูดไปแล้ว  ก็ต้องทำให้ได้ว่ะ

วันนั้นตอนแกเดินออกมาอ่ะ  ซากุระร้องไห้หนักเลยนะเว้ย  แกคุยกับซากุระบ้างรึยัง  ใจผมกระตุกนิดหน่อยพอรู้ว่าซากุระ

ร้องไห้เพราะผม  น้ำตายัยนี้เป้นสิ่งที่ผมไม่ปรารถนาจะเจอมันเลยจริงๆ

ยังว่ะ  ฉันไม่มีเวลา  แม้แต่นอนก็ไม่มี...  ผมปิดหนังสือเล่มที่ถืออยู่  แล้วอ่านอีกเล่มที่วางตั้งๆรวมกันอยู่  ผมไปเหมาหนังสือ

พวกนี้มา  จนพนักงานคิดว่าผมจะเป็นเอกด้านภาษาอังกฤษแล้วล่ะ

เฮ้ย  ไม่ได้นะเว้ย  เมื่อวานรินรินชวนซากุระไปกินข้าวด้วยกัน  ฉันก็ไป  แต่ฉันโทรหาแกไม่ติด  ซากุระดูไม่สดใสเลยนะ  หน้า

ก็ซีดๆ  ดูผอมลงไปเลย  แกควรจะคุยกับซากุระนะ  อย่างน้อยก็เรื่องที่แกจะทำเพื่อเค้าน่ะ  แกยังไม่ได้คุยอะไรจริงจังเลยนะ
 

ซากุระเป็นอะไรไปนะ...

อืม...ฉันจะไปหาเธอตอนนี้แหละ  ผมปิดหนังสือแล้วก็หยิบเอากุญแจรถบนโต๊ะหนังสือ

โทรบอกซากุระก่อนก็ดีนะเว้ย!!  อย่าปล่อยให้เธอคิดถึงแกมากนัก!!”  อิทาจิตะโกนไล่หลังผม  แน่นอนอยู่แล้วอิทาจิ...แฟน

ฉัน  ฉันก็คิดถึงของฉันเหมือนกัน....


___________________________________________________

ครบ 100% แล้วนะจ๊ะทุกคนนนนนนนนนนนนนนนนน ><
เม้นเยอะๆ อ่านสนุกๆนะค๊ะ  ใกล้จะจบเต็มทีแล้ว TT
ติดตามกันต่อๆไปด้วยนะค๊า

699 ความคิดเห็น

  1. #490 nongtoey (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 20:17
    น้ำตาไหลเลยอ่า T^T
    #490
    0
  2. #399 I'm,,พิม[พ์] (@impim) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 10:56
    อินอย่างแรงส์

    อยากร้องไห้ TT0TT
    #399
    0
  3. #385 Shieru Fantomuhaivu (@ujiva-sasuke) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 20:07

    สนุกๆๆมากๆๆคะมาอัพต่อนะคะ

    รีบๆๆมาอัพอีกนะค่ะ

    #385
    0
  4. #384 Shieru Fantomuhaivu (@ujiva-sasuke) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 20:07

    สนุกๆๆมากๆๆคะมาอัพต่อนะคะ

    รีบๆๆมาอัพอีกนะค่ะ

    #384
    0
  5. #383 Shieru Fantomuhaivu (@ujiva-sasuke) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 20:07

    สนุกๆๆมากๆๆคะมาอัพต่อนะคะ

    รีบๆๆมาอัพอีกนะค่ะ

    #383
    0
  6. #382 Shieru Fantomuhaivu (@ujiva-sasuke) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 20:07

    สนุกๆๆมากๆๆคะมาอัพต่อนะคะ

    รีบๆๆมาอัพอีกนะค่ะ

    #382
    0
  7. #381 Shieru Fantomuhaivu (@ujiva-sasuke) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 20:07

    สนุกๆๆมากๆๆคะมาอัพต่อนะคะ

    รีบๆๆมาอัพอีกนะค่ะ

    #381
    0
  8. #378 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 เมษายน 2554 / 13:55
    สู้ ครับ

    ใกล้จะจบแล้วนี่นะ

    รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน 5555+
    #378
    0
  9. วันที่ 5 เมษายน 2554 / 22:28
    อัพต่อค่า
    หนุกดี
    #377
    0
  10. #376 Ki-rai (@usajtoo) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 17:44
     อัพๆๆๆๆ
    เอาพ่อแม่ซากุระไปเก็บที 555+ 
    สู้ๆน้า
    #376
    0
  11. #375 นิรนาม (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 11:09
    เครียดว้อยยยยยยยย
    #375
    0
  12. วันที่ 1 เมษายน 2554 / 23:35
    อัพพรีสสสส
    วิ้งๆๆๆ
    #374
    0
  13. #373 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 10:44
    เหอๆ

    สถานะการณ์เคร่งเครียด

    สู้ๆ นะครับ ซาสึเกะคุง

    แล้วมาต่อนะครับ
    #373
    0
  14. #372 Copstix (@Spash173) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 10:32

    อุ้ย ชอบๆๆๆ อัพต่อน้า



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 เมษายน 2554 / 10:32
    #372
    0
  15. #370 jajaz swear♥tomo (@jaja-sakura) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 18:38
    อัพพพพพพพพพพพพพพพ
    #370
    0
  16. #369 sasimi yoko (@gijeena) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 16:52
    อัพน่าาาาาาาาาาาาาาาา~!!!!~
    #369
    0