[Yaoi,Boy's Love] Memories of love กูเคยรักมึงส์ ?(ปอม-อ๋อง)

ตอนที่ 21 : Chapter 17 เข้าใจ...............100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 ส.ค. 56

17

 

 

ฟึบ....แรงกอดจากด้านหลังทำให้ผมสะดุ้งเบา ๆ ก่อนพื้นที่โซฟาด้านข้างผมจะยวบลงไปด้วยเหมือนกัน...

อ๊ะ...ปอม...”  ผมร้องออกมาเมื่อปอมเริ่มซนอีกแล้ว...ก็ปอมเล่นเอาหน้ามาซุกคอผมเล่นนะสิมันจั๊กจี้นะ......

อ๊ะ..พอแล้วปอม อ๋องจะดูหนังน้า..เดี๋ยวก็หยุดไม่อยู่อีกหรอกเล่นแบบนี้อะ...”  ผมว่าอย่างปลาม ๆ ก็กลัวเป็นอย่างที่พูดจริง ๆ นี่ครับ...อีกอย่างกลัวเจ็บด้วย แค่เมื่อคืนก็ช้ำพอแล้ว..ขอพักก่อนเถอะ....

ก็ได้ ๆ ไม่กวนแล้วก็ได้....ฟอด...”  ปอมพูดบอกผมอย่างยอม ๆ ก่อนจะขโมยหอมแก้มผมไปอีกฟอดใหญ่...


แฟนใครน้าหอมจัง...

แฟนใครละ...

แฟนปอมครับ..ฟอด....

ปอมนี่..เผลอไม่ได้เลยนะ....

ก็สองข้างไง..ตอนแรกมันเพิ่งข้างเดียวเองอะ...


ชิส์คนเจ้าเล่ห์......เออจะว่าไปหนวดปอมเริ่มยาวแล้วนะโกนหนวดให้เอามั้ย...

เอาดิ...ดีใจจัง...

อย่ามาเว่อ....ไปเตรียมของมาดิอ๋องไม่มีแรกลุกเดินไปโกนให้ในห้องน้ำหรอกนะ...

คร๊าบ..ไปแล้วคร๊าบ.....”  ปอมตอบรับอย่างเอาใจผมก่อนจะเดินไปเตรียมของเพื่อให้ผมโกนหนวดให้..อย่าคิดว่าผมใจดีหลังจากที่ปอมทำผมเจ็บนะครับ..แค่ไม่อยากคัน ๆ เวลาถูกปอมมันลวนลามก็เท่านั้นแหละครับ...


มาแล้ว ๆ ...”  รอไม่นานปอมปอมเดินกลับมาพร้อมกับเอาของทั้งหลายทั้งมีดโกนทั้งโฟมมาวางไว้ที่โต๊ะด้านหน้าโซฟาก่อนจะนั่งข้าง ๆ ผมแล้วทำท่ายื่นหน้าออกมาใกล้ ๆ ผม คิดว่าน่ารักตายละ...

ปอมขอร้องเหอะ อย่าแอ๊บหน้ารักดิ..มันไม่น่ารักอย่างที่คิดเลยนะ...”  ผมว่าออกมาอย่างเอือม ๆ ครับ...

อะไร..ไม่น่ารักตรงไหน..อุตส่าเอาใจคนจะโกนหนวดให้นะ..

อืม...นั่งเฉย ๆ นะ...

อืม....”  รับปากผมครับ รับปากแล้ว..แต่ไม่เห็นจะทำตามที่ผมพูดเลยสักนิด..มือปลาหมึกเข้ามากอดรัดเอวผมเอาไว้แล้วนั่นไง...

ปอมอย่ารัดแน่นดิ อ๋องอึดอัดนะโกนหนวดไม่ถนัดด้วย...

อืม ๆ ก็ได้ ๆ ...”  ปอมว่าพร้อมคลายอ้อมกอดให้ผมนิดหน่อย เน้นนะครับว่านิดหน่อยนะ..

ปอม...แค่นั้นไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะ...

อะ ๆ อีกนิดก็ได้...”  ปอมว่าก่อนจะคลายอ้อมกอดออกอีกนิด.....อีกนิดอีกแล้ว..แต่ก็ยังดีกว่าเดิมละวะ....ผมขี้เกียจจะว่าอะไรแล้ว...จึงค่อย ๆ เริ่มชโลมบีบโฟมใส่รอบ ๆ ปากของปอม....ก่อนจะใช้มีดโกนบรรจงโกนหนวดออกให้ปอมอย่างเบามือ...ก็กลัวมีดมันจะเข้าเนื้อนี่ครับ..เดี๋ยวเลือดออกละแย่เลย..


ปอมนิ่ง ๆ ดิ...ผมว่าเมื่อปอมทำท่ายื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ผมกว่าเดิม...

ปอม...”  ผมว่าอีกครั้งเมื่อร่างสูงไม่คิดจะฟังผมเลย...

ครับ ๆ ไม่ซนแล้ว...นิ่ง ๆ ก็ได้...แต่พอโกนเสร็จแล้วเดี๋ยวปอมให้รางวัลนะ...”  ปอมว่าออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะทำท่าหลับตาพริ้มนั่งนิ่ง ๆ ให้ผมโกนหนวดให้อย่างว่าง่าย

ใครบอกว่าอยากได้กัน..โกนให้ฟรี ๆ หรอก...

ก็อยากให้..คนมีน้ำใจจะขัดหรอ...

ชิส์ เงียบ ๆ ไปเลย....


ผมนั่งบรรจงโกนหนวดให้ปอมต่อจนหมดก่อนจะใช้กระดาษทิชชูซับ ๆ เช็ดให้แล้วตามด้วยผ้าขนหนูสะอาดผืนเล็ก ๆ เช็ดตาม...

อะเสร็จแล้ว..เข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำได้แล้ว...

ครับ..เดี๋ยวปอมออกมาให้รางวัลนะ...”  ปอมว่าแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็วเลย...

ไม่เอา...


.ผมก็ตอบตามหลังไปติด ๆ เช่นกัน..ไม่อยากได้จริง ๆ นะรางวัลอะไรนั่นนะ..เชื่อผมสิว่ามันไม่คุ้มหรอกยังไงดู ๆ แล้วก็เป็นผมวันยังค่ำที่ต้องเสียเปรียบให้คนเจ้าเล่ห์คนนั้นนะ....

 
 

ฟึบ....มาแล้ว มันมาแล้วครับ....ปอมล้มตัวลงมานั่งข้าง ๆ ผมก่อนจะโอบเอวผมเอาไว้เหมือนเดิม....


นั่งคิดอะไรอยู่ นินทาปอมในใจหรอฮะ...”  ดู ๆ สิครับอย่างกับอ่านใจผมออกแนะ...

เปล่า..นั่งดูทีวีอยู่ไม่เห็นหรอ...

อืม....

อะ...อื้อ...”  ปอมจู่โจมผมไม่ทันตั้งตัวเลยครับ....ริมฝีปากเรียวประกบเข้ามาอย่างไม่ตั้งตัวพรางขบเม้มริ้มรสริมฝีปากบางของผมไม่หยุดหย่อน.....ก่อนที่ปอมจะใช่ลิ้นร้อนดุนดันที่รอยริมฝีปากเบา ๆ เป็นการบอกให้ผมเปิดทางให้..เรื่องอะไรผมจะเปิดทางให้ง่าย ๆ ละครับเอาคืนบ้างดีกว่า....

อ๊ะ...”  เมื่อไม่ได้อย่างใจก็กัดเข้าที่ริมฝีปากผมเลยครับ ทำให้ผมต้องเผยอปากออกให้ลิ้นร้อนเข้ามาสำรวจโพรงปากบางได้อย่างสะดวก...ไม่ขัดแล้วก็ได้วะ.. ลิ้นร้อนของผมเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของปอมอย่างคุ้นเคยและร้อนแรง....ความรู้สึกวาบหวามเริ่มเกิดขึ้นตามด้วยมือหนาที่ไม่ค่อยจะอยู่สุขลูบไล้ที่หน้าท้องของผมแล้ว....

อะ..อื้อ..ปะ..ปอม..พอก่อน...”  ผมได้โอกาสรีบพูดและผละปอมออกเลยครับเดี๋ยวจะเลยเถิด..ยังไม่หายระบมเลย...


ฮะ ๆ ก็ได้ ๆ ..เห็นว่าเมื่อคืนทำตัวน่ารักหรอกนะ...

อืม...”  ผมก้มหน้าลงอย่างอาย ๆ ก็ใครใช้ให้พูดเรื่องเมื่อคืนเล่าเขินเป็นเหมือนกันนะ...ถึงแม้ว่าจะเคย ๆ กันอยู่ก็เถอะ....ผมยังมีความอายอยู่บ้างนะไม่เหมือนคนบางคนแถวนี้ที่ความรู้สึกอายมันตายด้านไปแล้ว....

อ๋อง...

ว่า...

รักนะครับ..

รักเหมือนกัน...

อืม...


อารมณ์ไหนเนี่ยปอม มาบอกรักเนี่ย...

ก็อารมณ์นี้แหละ...บอกไม่ได้หรอ..

ได้ดิ....แต่อย่าบ่อยนักนะ...

ทำไมละ...

ก็คนมันเขินอะ.....เพี๊ยะ...”  ผมว่าก่อนจะตีไปที่ใหล่ของปอมไม่แรงนัก...

ก็อยากให้เขินอะ...จะบอกบ่อย ๆ เลย...

บ้า...

บ้ารักอ๋องอะ...

ไอ้บ้า ไม่พูดด้วยแล้ว...

หึหึ....”   ปอมหัวเราะเบา ๆ พรางเอาหน้ามาซุกที่ใหล่หลับตาพริ้ม....


ปอม....

หืม..ว่าไง...

ปอมว่า ป๊ากับม๊าของอ๋องเค้าจะรับเรื่องของเราได้มั้ย..อ๋องไม่สบายใจเลย...

แล้วอ๋องคิดว่าไงละ...

อ๋องไม่มั่นใจเลย....บอกตรง ๆ นะอ๋องกลัวไปหมดแล้ว....

ไม่ต้องคิดมากหรอก...สักวันท่านจะเข้าใจเรานะ...”  ปอมชอบพูดปลอบใจผมตลอดแหละครับ..แต่ผมก็ดูออกอยู่ดีว่าปอมนะก็กังวลไปไม่น้อยกว่าผมนักหรอก...

ปอม...

ครับ...

แล้วถ้าสมมุติว่าป๊ากับม๊าของอ๋องท่านไม่ยอมรับเรื่องของเราละ...

หนีตามกันเหมือนโลมิโอกับจูเลียตเลยเป็นไง...

บ้า..ไม่เอาหรอก..นี่ชีวิตจริงนะไม่ใช่นิยาย...

เอ้าแล้วจะให้ทำยังไงละ..ก็ท่านไม่ยอมรับอะ..เราจะเลิกกันหรอ...

ไม่อะ...ไม่เลิก...สัญญานะปอมว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราจะไม่เลิกกัน....

อืม...ปอมไม่มีวันเลิกกับอ๋องหรอก..นอกเสียจากอ๋องจะเป็นคนเดินจากปอมไปเอง..

ไม่มีวันนั้นนะปอม..ไม่มีวันนั้น....


ครับ...อ๋องก็อย่าคิดมากนะ...เชื่อปอมสิว่าสักวันท่านทั้งสองจะต้องเข้าใจและยอมรับเรา..ขอแค่เราสองคนรักกันทำความดี..ตั้งใจเรียนตั้งใจทำงานเดี๋ยวท่านเห็นความดีความรักและความตั้งใจของเราสองคนท่านก็จะเข้าใจเราเอง...ว่าถึงแม้ว่าเราสองคนจะเป็นแบบนี้แต่ก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนซ้ำยังเป็นคนดีตั้งใจ
ทำงานสามารถดูแลกันและกันได้...


อืม..อ๋องอยากให้ถึงวันนั้นเร็ว ๆ จัง...

อืม...อย่าคิดมากดิ..ถ้าอ๋องเลิกคิดมากนะ..มันจะเร็วเลยละ..

ปอม..อ๋องไม่ใช่เด็กนะจะได้หรอกได้นะ..

ฮะ ๆ ...ก็ไม่อยากให้คิดมากอะ..

อื้ม..ขอบคุณนะปอม...ขอบคุณที่รักอ๋องมากขนาดนี้..ถ้าวันไหนไม่มีปอมอ๋องไม่รู้ว่าจะอยู่ยังไง..คิดไม่ออกเลย..

ไม่ต้องคิดสิ..เพราะมันจะไม่มีวันนั้น..โอเคมั้ย..เลิกคิดมากได้แล้วนะครับ...

อืม....ปอมก็ด้วยเหมือนกันนะ...

ครับ.....

เกี่ยวก้อยสัญญาก่อนเร็ว...”  ผมว่าก่อนจะชูนิ้วก้อยยื่นไปข้างหน้าปอมก่อนที่ปอมจะยื่นนิ้วก้อยมาเกี่ยวก้อยสัญญากับผม...

60%

 

Tru….Tru…….Tru……..

ปอม....ม๊าโทรมา.....”  ผมหันไปถามปอมด้วยสีหน้าเป็นกังวลอย่างปิดไม่มิด......

ก็รับดิ.....

ระ...หรอ...

อื้ม.....

ก็ได้....”  ผมไม่ปล่อยให้เสียงรอสายดังได้นานก็กดรับตามคำบอกของปอมครับ อีกใจก็กลัวอีกใจก็อยากรู้ว่าม๊าผมโทรมาทำไมกัน...


สวัสดีครับม๊า....

จ้ะ...อ๋องอยู่ไหนนะลูก...

คอนโดปอมครับ...

หรอ.....ถ้างั้นบอกทางไปคอนโดปอมให้ม๊าหน่อยได้มั้ยละ...

มะ..ม๊าจะมาทำไมหรอครับ....

แค่ตอบมานะอ๋องว่าจะบอกม๊าได้หรือเปล่า....หืม..ว่าไง...

ก็ได้ครับม๊า.....”  ผมบอกที่อยู่คอนโดของปอมให้กับม๊าของผม ไม่รู้เลยว่าม๊าของผมคิดอะไรอยู่...ผมละกลัวไปหมดเลย...

อย่าคิดมากดิอ๋อง.....

ก็ดูม๊าดิปอม..อยู่ ๆ ก็โทรมาขอที่อยู่คอนโดปอมแล้วไม่ยอมบอกเหตุผลแบบนี้อะ จะไม่ให้อ๋องกังวลได้ยังไง...

อืม....ก็อย่าคิดมากไง..ปอมไม่อยากให้อ๋องเครียดนะ...นะครับ..ยิ้มหน่อยนะ...

ก็ได้...”  ผมคลี่ยิ้มบาง ๆ ให้ปอมเห็นจะได้อุ่นใจว่าผมไม่ได้คิดมากเหมือนตอนแรกแล้ว....


ปอม....ปอมว่าม๊าจะมาหาเรามั้ย...

ก็ไม่แน่นะ...เพราะไม่งั้นเค้าจะขอที่อยู่ไปทำไมละ...

อืม..ก็จริง....

เอาเถอะน่า..ถ้าท่านมาก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่....

อืม.....”  ผมตอบปอมก่อนจะเข้าไปกอดปอมอย่างอ้อน ๆ ....

นี่ ๆ อย่ามาอ้อนด้วยท่าทางแบบนี้ จะไม่ปลอดภัยเอาอ๋อง...

ฮะ ๆ ...จริงหรอ...”  ผมถามอย่างกวน ๆ ก่อนจะกระแซะปอมเข้าไปอีกใกล้มากกว่าเดิมเข้าไปอีก....

อ๊ะ...ปอมอ่า..รู้สึกไวจังเลย..ไม่หนุกเลยอะ....

มานี่..จะลุกไปไหนฮะ...

ก็ไปเข้าห้องน้ำ..ปวดฉี่อะ..รู้จักปะ...”  ผมเฉไฉตอบเพราะต้องการจะเลี่ยงปอมในสิ่งที่ตัวเองทำเอาไว้..เพราะเริ่มจะไม่ปลอดภัยแล้ว..

หรอ..ทำอะไรไว้ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยหรออ๋อง...”  ปอมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์สุด ๆ หน้าตาก็โคตรจะหื่นเลยผมจะโดนกดที่โซฟามั้ยเนี่ย...

มานี่เลย...”  ปอมว่าพร้อมกับคว้าแขนผมไม่แรงมากนักแต่ก็ทำให้ร่างของผมล้มลงไปทาบทับร่างของปอมที่โซฟาพอดิบพอดีเลยละครับอะไรมันจะเป๊ะขนาดนี้....

หึหึ......”  ขำอันโหดร้ายมาอีกแล้วครับ..ไม่รอดแหง ๆ ...

ไอ้ตัวร้ายมาทำให้ข้าอยากแล้วจะจากไปง่าย ๆ งั้นหรอมันไม่ง่ายไปซะหรอก...ฮ่า ๆ ๆ ....

ฮ่า ๆ ปอม ๆ ..หยุดพูดแบบนั้นเลยนะ..มันขำอะอย่างกับย้อนยุคแนะ....

อย่ามาเปลี่ยนเรื่องเลยไอ้จองแก่น..มาให้ลงโทษซะดีดี....”  ปอมว่าก่อนจะกดจูบลงไปที่แก้มนวลของผมอย่างแนบแน่นแต่แฝงไปด้วยความอ่อนละมุน...

อ่า ชื่นใจสุด ๆ แก้มแฟนใครเนี่ย...

แฟนใครละ...

แฟนปอมครับ...

ฮ่า ๆ ..อ๊ะ ๆ ปอมอย่าแกล้งดิ...”  ผมร้องเมื่อปอมก้มลงไปกัดที่ซอกคอผมไม่แรงมากนักแต่มันก็จั๊กจี้อะ....

จากที่เล่นกันอยู่ดีดี ริมฝีปากเรียวค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ปากผมเรื่อย ๆ ก่อนจะสัมผัสริมฝีปากบางของผมอย่างแผ่วเบาแล้วดูดซับอยู่อย่างนั้นสักพักก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นขบเม้มแรงขึ้น ลิ้นร้อยส่งออกมาดุนดันร่องริมฝีปาก ผมค่อย ๆ เผยอปากออกน้อย ๆ เพื่อให้ลิ้นร้อนเข้ามาภายในปากของผมจากนั้นเราก็จัดการเกี่ยวกระหวัดกันอย่างเมามันเลยละครับ..ความอ่อนนุ่มปรับเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงตามลำดับ ก่อนบทรักอันร้อนแรงที่แสนจะวาบหวามเริ่มต้นขึ้นและไม่มีทีท่าว่าจะจบลงเมื่อปอมอุ้มผมเข้าไปในห้องนอน......ความรู้สึกความสุขที่เอ่อล้นถูกถ่ายทอดออกมาอีกครั้งและอีกครั้งให้ผมได้รับรู้ทุกความสัมผัสทุกสัมผัสที่ปอมมอบให้ล้วนแสดงออกมาจากใจทั้งนั้นมันคือความรักที่แสนจะล้ำค่าและทะนุถนอมผม อ้อมกอดที่รัดแน่นบ่งบอกว่าเราสองคนจะไม่มีวันแยกจากกันไม่ว่าจะมีอุปสรรคใด ๆ ก็ตาม....


 

ออด....ออด....ออด......


อะ..อื้อ..ปอม......

อืม..ใครมาอะอ๋อง...

ไม่รู้....ปอมลุกไปดูดิ....

อืม ๆ ......”   ผมเดินออกมาส่องตาแมวดูอึ้งเลยสิครับ..คุณแม่ของอ๋องท่านมาที่ห้องของผมมาเร็วเกินไปและมาในเวลาที่เราสองคนไม่ทันตั้งตัวอย่างแรงเลยละครับ...ผมยังไม่เปิดประตูในทันทีก่อนจะรีบเข้าไปบอกอ๋องให้ลุกไปอาบน้ำก่อนส่วนผมจะออกไปรับหน้าแม่ของอ๋องก่อน...


สวัสดีครับคุณแม่....

จ้ะ..แล้วเจ้าอ๋องไปไหนซะละ...

อาบน้ำอยู่ครับ...

อ่อ จะออกไปไหนกันหรือเปล่า...

เปล่าครับ...อ๋องบ่นว่าเหนียวตัวเลยเพิ่งเข้าไปอาบน้ำตอนคุณแม่จะมานี่แหละครับ...

จ้ะ...

เชิญนั่งก่อนครับคุณแม่เดี๋ยวปอมไปเอาน้ำมาให้ครับ...

ขอบใจจ้ะปอม...”   ผมเดินเข้ามาเตรียมน้ำให้แม่ของอ๋องอย่างโล่งใจที่ท่านไม่ซักไซร้อะไรมากมายนัก...

ผมเดินเอาน้ำมาให้แม่ของอ๋องก่อนจะนั่งคุยกับท่านไปด้วย ไม่นานอ๋องก็ออกมาด้วยท่าทางเงอะ ๆ เงิ่น ๆ ..อะไรของมันนี่แม่มันนะจะกลัวอะไรนักหนาผมก็บอกไปแล้วแท้ ๆ ว่าอย่าเครียดเดี๋ยวจะพาลปวดหัวไม่สบายเอาได้ ไม่เชื่อกันซะเลย...


อ้าวอ๋องมานั่งข้าง ๆ ม๊าสิ...

ครับม๊า...ทำไมม๊าไม่โทรมาบอกก่อนอะว่าจะมา...

ทำไมม๊ามาไม่ได้หรอ...

เปล่าหรอกครับ..แค่จะบอกว่าถ้าม๊าบอกก่อนจะได้เตรียมทำอาหารหรือไม่ก็ขนมเอาไว้ให้...

ทำเป็นหรอเรานะ...

เปล่า..ปอมทำ..ผมเป็นลูกมือหรอกม๊า...

ฮ่า ๆ จ้ะ ๆ ม๊าก็ว่าอยู่ขืนให้อ๋องเข้าครัวคนเดียวก็ยุ่งแย่เลยนะสิ....” 

ม๊าก็ ดูพูดเข้า ว่าแต่ม๊ามาด่วน ๆ แบบนี้มีอะไรหรือเปล่า....”  อ๋องถามออกมาในที่สุด เพราะไม่อยากจะเดาอะไรไปเองอีกแล้ว...


ม๊า.......................


อิอิ  อัพให้ครบแล้ว...ไรเตอร์ทำรีดเดอร์ค้างอีกแล้ว..ม๊าอ๋องมาทำไมกันน้า..อยากรู้ต้องติดตามนะคะ...
เม้นเยอะ ๆ น้า ยิ่งเม้นเยอะ ยิ่งมีกำลังใจมาอัพต่อเร็ว..แต่ถ้าเม้นน้อยไรท์คงหมดกำลังใจไหนจะเรียนหนักอีก.........อ่านให้สนุกนะคะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^



อัพแล้ว ๆ คร๊าบบบ อิอิ  ขอโทษที่หายไปนานเลย....ไรเตอร์คนนี้มัวแต่ยุ่งเรื่องเปิดเทอมใหม่เลยเพิ่งได้มาอัพ..เอาไป 60% ก่อนเนอะ พรุ่งนี้ไรท์มีเรียนเช้ามาก ๆ เลย...ฝันหวานน้าทุกคน. ปล.ที่เหลือจะรีบมาต่อให้เร็วที่สุดเลยน้า อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #109 KaiKaa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 10:14
    อร๊ายยยยยยยยยยยยไรเตอร์ทำแบบนี้อีกแล้ว ค้างงงงงงงงงอยากรู้ใจจะขาดรีบมาอัพเลยนะ
    #109
    0
  2. #108 YingYY (@jutamas03) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 01:52
    พูดจิงๆๆๆค้างอีกแร้วไรเตอร์!!!!

    เมื่อกี่ยังฟินอยู่เลยตอนนี้!! จะดราม่า(รึป่าว) ลุ้นๆๆๆ คริๆๆ ^^

    สู้ๆๆน่ะค่ะไรเตอร์!! มาอัพเร็วๆน๊า^^
    #108
    0
  3. #106 cherrup (@stupid-lucifer) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2556 / 17:30
    เค้าชอบเพลงอ่ะ เพลงนี้ชื่อว่าอะไรหรอคะ  #นอกเรื่องล้ะเทออ
    โอ๊ยๆๆๆ  แม้จะยังหวานแต่มันส่อเค้ารางดราม่าอ่าาาา
    #106
    0
  4. #105 YingYY (@jutamas03) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2556 / 10:40
    อร๊ายๆๆๆๆ พี่ปอมน่ารักอ่ะ เขิลแทนพี่อ๋องเลยอ่าาาา><'

    ตอนหน้าจะเปนไงช่างมันก่อน ตอนนี้ขอฟินก่อนนนนนนนนน 5555
    #105
    0
  5. #104 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2556 / 00:10
    ปอมอ๋องน่ารักจัง
    ขอให้รักกันนานๆ
    อย่ามีดราม่ามาก่วนใจเลยเพี้ยง
    #104
    0