[Yaoi,Boy's Love] Memories of love กูเคยรักมึงส์ ?(ปอม-อ๋อง)

ตอนที่ 3 : Chapter 2 ดูแล............100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 พ.ค. 56

2

 




 

วันรุ่งขึ้นวันหยุดพอดี ผมเก็บของเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ.....เตรียมพร้อมจะไปรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไว้ครับ....ต้องทำให้เต็มที่หน่อยเพราะคนนั้นเค้าหน้าตาดี เฮ้ยไม่ใช่ เพราะผมต้องทำให้เค้าหายดีครับ....

ผมขับรถมาที่โรงพยาบาลก่อนเพื่อจะไปรับคุณปอมกลับไปที่คอนโด เมื่อมาถึงโรงพยาบาล แม่ของคุณปอมก็บอกว่าเสร็จเรื่องพอดี ให้ผมขับ ตามไปที่คอนโดได้เลย....  ผมขับรถเปิดเพลงฟัง ฮัมเพลงไปเบา ๆ ครับ ตามประสาคนชอบฟังเพลง....ไม่นานนักก็มาถึงคอนโดของคุณปอม หรูหราใช่เล่นเลยนะเนี่ย....  ผมจอดรถไว้ที่ประจำของคุณปอม เห็นแม่เขาบอกงั้นนะ..ก่อนจะยกกระเป๋าเดินขึ้นลิฟต์ตามคุณแม่ไปครับ.... 


เมื่อมาถึงห้องผมก็เอาของไปวางไว้ก่อน คอนโดของนายปอม  ขอเรียกนายปอมละกันเรียกคุณมันดูเป็นทางการเกินไปนะ.... คอนโดของนายปอมลักษณะเป็นเพ้นส์เฮ้าส์อยู่ชั้นบนสุดครับ มีสองชั้นให้อารมณ์เหมือนบ้านจัดสรรเลยนะครับ.... ห้องนอนผมเห็นคุณแม่บอกว่าให้อยู่ห้องข้าง ๆ นายปอม ซึ่งมีประตูเชื่อมทะลุถึงกันได้เพียงแต่ผลักตรงตู้เสื้อผ้านะครับ...โคตรจะดีเลย หรือเปล่าหว่า..

 
 

ผมจัดการเอากระเป๋าเสื้อผ้าและอุปกรณ์เสริมการเรียกของผมไปวางไว้ในห้องก่อนจะลงมาด้านล่าง มาคุยตกลงกันกับคุณพ่อคุณแม่ของนายปอมนะครับ.... ลงมาก็เห็นนายปอมนั่งทำหน้าบึ้งตึงอยู่บนรถเข็นข้าง ๆ โซฟา...


ปอมทำหน้าให้มันดีดีหน่อยสิลูก....

ผมบอกพ่อกับแม่แล้วนี่ครับว่าผมอยู่คนเดียวได้..แล้วอีกอย่างผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในที่ส่วนตัวของผม....

ปอม...ลูกรู้อยู่แก่ใจว่าลูกยังดูแลตัวเองไม่ได้อย่ามาปากแข็งนะ...

ครับ...”  นายปอมรับคำของคุณแม่อย่างบึ้งตึง..นี่สินะความจำในส่วนที่ไม่ได้หายไป คือนิสัยที่เอาแต่ใจนี่ใช่มั้ย เห็นทีผมคงจะอยู่ที่นี่ไม่ง่ายอย่างที่คิดแล้วแฮะ...

เอาละ อ๋อง แม่กับพ่อฝากดูแลปอมด้วยนะ....แม่ไปก่อนละ...

ไม่จำเป็น...”   นายปอมพูดขัดคุณแม่ทันที.......

ปอม....ตกลงกับแม่แล้วนะ...

หึ.....”   นายปอมส่งเสียงแค่นั้นก่อนจะกดปุ่มสั่งรถให้เข้าไปในห้องทำงาน..เปิดคอมเล่นไม่สนใจผมเลย.... ผมก็ไม่สน..คนอะไรเอาแต่ใจชะมัดเลย.....


เที่ยง ผมเข้าครัวไปหาอะไรทำให้นายปอมนั่นกินเป็นอาหารกลางวันแต่...ผมทำอะไรเป็นบ้างวะเนี่ย.....สรุป...ผมโทรไปสั่งเอาดีกว่า...ว่าแต่นายนั่นจะอยากกินอะไรละ...เดี๋ยวสั่งมาไม่ชอบแล้วจะพรานไม่
กินเอาอีก....



ก๊อก ก๊อก......  เงียบ.......

ก๊อก ก๊อก....  ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ ทั้งสิ้น....


ผมตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเงิบแดกครับ...นายปอมนั่น....นอนแผ่หราบนโซฟาในคราบบ๊อกเซ่อร์ตัวเดียวเสื้อไม่ใส่....ใจสั่นเลยผม....


เอ่อ นายปอม....ปอม........”   ปอมรู้สึกตัวตื่นก่อนจะหันมามองผมทำหน้าไม่สบอารมณ์ที่ผมรบกวนการนอน.....

อะไร....”  ดู ดู มันตอบ...

คือ ผมจะสั่งอาหารมาให้กินกลางวันก่อนกินยา...คือ จะถามว่านายจะกินอะไร...

อะไรก็ได้.....

แล้วนายแพ้อาหารหรือเปล่า...

วุ้ว...เรื่องมากชิบ...อะไรก็ได้คือกินได้หมด..โอเค้...”  นายปอมว่าก่อนจะฟุบหลับไปอีกครั้ง....

อืม...งั้นก็นอนต่อไปเถอะ เดี๋ยวผมมาปลุกตอนอาหารมาแล้ว....

“………….”    ผมเดินฟึดฟัดออกไปโทรสั่งอาหาร...เอาพิซซ่าก็แล้วกันวะ...ไม่ได้จ่ายเองซะหน่อย อยากกินเองด้วย คึคึ..คนละถาดแมร่งเลย...  ผมโทรไปสั่งพิซซ่าก่อนระหว่างรอผมก็เข้าไปจัดของในห้องตนเองต่อ.....


Tru…Tru……

ครับ....

เป็นไงบ้างอ๋อง.....”  แม่ของอ๋องโทรมาถามเรื่องราว..เพราะเป็นห่วงลูกชาย...

ก็ไม่เท่าไรครับม๊า...แค่หมอนั่นไม่ทิ้งนิสัยเอาแต่ใจและกวนส้น....นะสิครับ.....

เฮ้อ.. ไปวันแรกก็อย่าไปทะเลาะกับคนป่วยนะลูก.....เราเป็นหมอท่องเอาไว้...ต้องรับได้ทุกสถานการณ์นะ...

ครับม๊า...แล้วป๊าละครับ...

นั่งข้าง ๆ นี่แหละ....คุยมั้ยละ....

ก็ดีครับ....”  อ๋องคุยไปจัดของไปด้วย....

ว่าไงไอ้ตัวดี อย่าไปบีบคอเขาตายซะก่อนละ....

โถ่ป๊า ป๊าเห็นอ๋องเป็นคนยังไงเนี่ย....แล้วอีกอย่างหมอนั่นตัวใหญ่อย่างกับควายผมไม่มีแรงฆ่าหมอนั่นหรอกครับ....


ออด....ออด.......

เอ่อ ป๊างั้นแค่นี้ก่อนนะ อาหารมาส่งแล้ว ฝากบอกม๊าด้วยว่าวันหลังจะให้สอนทำอาหาร เบื่อสั่งอาหารแล้วอยากทำกินเองบ้าง....

อืม ๆ .ไปเถอะ...

ผมออกมารับอาหารจ่ายเงินเรียบร้อยก่อนจะเดินเอาพิซซ่าสองถาดไปจัดใส่จาน....แล้วเดินไปเชิญเสด็จไอ้คุณชายปอมในห้องทำงาน...

นายปอม อาหารมาแล้ว....

อืม....”  ผมทำท่าจะไปจับรถเข็นให้ครับ..แต่มันหยิ่งครับปัดมือผมออก ผมก็ไม่ช่วยสิครับ เดินออกไปนั่งรอที่โต๊ะซะเลย..หมั่นไส้...

 

โถ่เว้ย  ใครบอกให้นายสั่งพิซซ่ามาวะ...”  ปอมบ่นออกมาอย่างหัวเสีย...

อ้าวก็นายบอกอะไรก็ได้อะ...

เออ ๆ ..คราวหน้าสั่งมาอีกนายตายแน่......

อ้าว แล้วตกลงนายจะกินมั้ยฮะ...

กิน.......”  เอาใจยากชะมัด..คนอะไรวะ..แม่ง..........ผมนั่งกินพิซซ่าไปเงียบ ๆ ก่อนจะลุกไปเอายามาให้ไอ้คุณชายปอมพร้อมกับน้ำ 1 แก้ว......

อะ อย่าลืมกินยาด้วย..ผมจะไปจัดของต่อ..อยากขึ้นห้องเมื่อไรก็โทรมาแล้วกัน..

ฉันไม่มีเบอร์นาย....

เบอร์บ้านนะ โทรเป็นมั้ย....


ฉันไม่ชอบใช้โทรศัพท์บ้านมันเปลืองเงินแม่ฉัน.....เอาเบอร์มา....”  ดู ดูเหตุผลมันครับ.....ไร้สาระสิ้นดี..... แต่ถึงจะบ่นผมก็บอกเบอร์ให้นายปอมไปอยู่ดี....ผมเดินขึ้นห้องมาก่อนจะตกใจรีบวิ่งไปรับโทรศัทพ์ที่มันแหกปากร้องอยู่ทันที.....เอ๋ เบอร์ไม่คุ้นเลย....

สวัสดีครับ...

ฉันอยากขึ้นห้องแล้ว ลงมาพาขึ้นไปหน่อย...” 

อืม...”  ผมรับคำอย่างโมโห ถ้าจะขึ้นรถขนาดนี้บอกตั้งแต่ผมอยู่ด้านล่างเลยก็ได้ นี่มันแกล้งกันชัด ๆ ....

ผมลงไปพยุงนายปอมขึ้นมาบนห้องช้า ๆ ก่อนจะวางนายปอมลงบนเตียง....

ไม้นั่นใช้เป็นใช่มั้ย..เอาไว้ใช้ตอนที่คุณอยู่บนห้องละกันนะ...

อืม....ออกไปซะทีสิ..ฉันจะอาบน้ำ หรือนายจะอาบให้ฉันฮะ...

ปะเปล่า.....

หน้าผมร้อนผ่าวเลยครับ...มันต้องแดงมากแน่ ๆ ไม่อยู่แล้ว ผมออกไปก่อนดีกว่า....

 

ผมกลับมาจัดของที่ห้องต่อจนเสร็จ กว่าจะเสร็จก็ปาไปสี่โมงกว่า ๆ แล้ว....ผมออกไปนั่งนอนดูทีวีรอนายปอมเรียกใช้...เน้นนะครับว่าเรียกใช้ หมอนั่นทำอะไรเองไม่ค่อยจะได้นะครับ...

Tru…….Tru………….

ว่าแล้วก็มาเลยครับ ตายยากชะมัด.....

ว่าไง...

นี่ รับโทรศัพท์ฉันให้มันดีดีหน่อย....

อืมครับ ว่าไง..เจ้านาย.....

มาพาฉันลงไปหน่อยสิ..อยากกินกาแฟ...

แต่หมอห้ามนายกินกาแฟเด็ดขาด....

เออ ๆ มารับหน่อยจะลงไปดูทีวี..เรื่องมากชิบ..

บนห้องคุณก็มีทีวี....

โว้ย...ถ้านายไม่เลิกกวนฉันนะ...ฉันจะฆ่านายทันทีที่หาย......

กิกิ  เดี๋ยวผมไปรับ..รอแปป....

ผมขึ้นไปรับคนเจ้าปัญหาลงมาดูทีวีด้วยกันข้างล่างตามคำสั่งครับ....

จะนั่งโซฟาหรือบนรถ....

โซฟา.......”  ผมค่อย ๆ พยุงนายปอมลงจากรถมานั่งที่โซฟา ตัวก็ใหญ่อย่างกับช้าง....เหนื่อยจริง ๆ เกินเป็นไอ้อ๋องเนี่ย...

นั่งดูทีวีข้าง ๆ นายปอมไปเรื่อย ๆ ... ดูไปดูมารีโมทไปอยู่ที่นายปอมเจ้าเผด็จการได้ยังไงก็ไม่รู้ ย้ายช่องตามใจชอบเลยครับ.....


แต่มันก็มาหยุดช่องที่กำลังเล่นเพลงแนวอกหักอย่างแรงนั่นนะสิครับ..โคตรแทงใจดำผมเลย...ผมหันหน้าไปทางอื่นก่อนเพื่อไม่ให้นายปอมเห็นความผิดปกติของผม....ก็คนมันยังไม่ลืมนี่นาถูกทิ้งก็อกหักแบบนี้แหละ


หันไปไหน..หันมาดูสิ...”   ปอมเมื่อเห็นอาการอ๋องก็อยากจะแกล้งร่างบางขึ้นมา...

ฉันบอกให้หันมา.......” 

ได้ไม่หันใช่มั้ย.....โอ๊ย ๆ ..เจ็บ ๆ ......”  

เฮ้ยนายปอมเป็นยังไงบ้าง..เจ็บตรงไหน......

ฮ่า ๆ ในที่สุดก็หันมาซะที...ดูเดี๋ยวนี้เลย.....

ไม่.....

ทำไม แทงใจดำหรอ....แฟนทิ้งว่างั้น....

หันมาดี๊...ไม่แน่จริงนี่หว่า  ไม่มีน้ำยาละสิ...ผู้หญิงถึงทิ้งนะ...

คุณไม่มีสิทธิ์มาเล่นกับความรู้สึกของผมแบบนี้นะ.....”  ปอมตกใจที่อ๋องหันมาพร้อมกับน้ำใส ๆ นองหน้า....ร่างสูงตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าอ๋องจะเป็นถึงขนาดนี้...เขาแค่อยากแกล้งเล่นเท่านั้น อยากรู้ว่าจะมีคนที่ถูกทิ้งเหมือนตัวเองไหมก็เท่านั้นเอง...

 
 

ผมเดินหนีไอ้คนใจร้ายใจดำขึ้นห้องมาไม่สนใจเลยครับ..ขอทำใจก่อน....โมโหชะมัดเลย..คนอุตส่ากำลังจะลืมได้อยู่แล้วเชียวมาสะกิดอยู่ได้....


ตึ๊ง....  เสียงไลน์เด้งดังขึ้น...

นายอ๋อง..เป็นอะไรหรือเปล่า ....

ใคร.....

นายอย่ามากวน....เป็นอะไรมั้ย ฉันขอโทษ....

อืม....จะขึ้นห้องก็โทรมาเรียกละกัน ขอนอนก่อนแปป...

อืม...


ผมเผลอนอนไปนานเท่าไรก็ไม่รู้ ที่รู้ ๆ ฟ้ามืดแล้วครับ แล้วก็ไม่มีโทรศัพท์สักสายที่จะโทรมาเรียกให้ผมลงไปหาสั่งอาหารให้หรือพาขึ้นห้อง.....ตายห่าละ เลยเวลากินยาของหมอนั่นแล้วนี่หว่า ป่านนี้จะได้กินอะไรบ้างหรือยังวะนั่น....


ผมเดินลงมาจากห้องช้า ๆ ไฟด้านล่างมืดสนิท.....เห็นแต่เงาตะคุ่ม ๆ นอนหลับอยู่บนโซฟาตัวยาว...ก่อนจะเดินเข้าไปสะกิดคนนอนกลับอยู่ช้า ๆ

นายปอม...ปอม....ตื่นได้แล้ว....

อื้อ.....”  ผมเดินไปเปิดไฟเมื่อนายปอมตื่นเต็มตาแล้ว....

ทำไมไม่โทรไปเรียกฉันละ เลยเวลากินข้าวกินยามานานแล้วนะ...

ก็ไม่อยากกวนนาย....

ตึก ตึก ตึก...  เสียงหัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะเลยละครับ....

อืม แล้วนายอยากกินอะไร จะโทรไปสั่งให้....

นายทำเองไม่เป็นหรอ....

ถ้าเป็นก็ทำไปแล้วแหละ....ตกลงจะกินอะไรละ...

อะไรก็ได้แต่ไม่เอาพิซซ่านะ....

อืม..งั้นรอแปป.....

ผมไปโทรสั่งอาหารก่อนจะมานั่งที่โซฟากับนายปอม...

พรุ่งนี้ผมมีเรียน สิบโมงถึงบ่ายสอง...เดี๋ยวจะทำอาหารเช้าไว้ให้ เตรียมยาไว้ให้ แล้วจะโทรสั่งอาหารกลางวันไว้ให้..นายต้องดูแลตัวเองหน่อยนะ...

พรุ่งนี้วันอาทิตย์ไม่ใช่หรอ....

อืม ผมเรียนหกวัน.....ใกล้จบแล้วเรียนหนักหน่อยนะ...

อืม.....


วันรุ่งขึ้น ผมตื่นนอนแต่เช้ามาทำอาหารง่าย ๆ ที่ผมสามารถทำได้นะนะ เน้นว่าพอทำได้ ผมทอดไส้กรอก แฮม...แล้วก็ปิ้งขนมปังให้นายปอมทาน พร้อมกับอุ่นนมร้อน ๆ ไว้ให้ ..... 

นายปอมอย่าลืมกินให้หมดแล้วยาอยู่ในแก้วนะข้างอาหาร....อ่อ ห้ามทอดไข่ดาวเองเด็ดขาดเพราะนายกินไข่ไม่ได้ โอเค้.....


ผมเตรียมทุกอย่างเรียบร้อย แปะโพสอิสแล้วก็ออกไปเรียนครับ....วันนี้ยุ่งแต่เช้าเลย....

 

เฮ้ยอ๋อง....มาเร็ว อาจารย์จะเข้าแล้ว..วันนี้โมโหอะไรไม่รู้ นัดสอบแลปกริ๊งเฉยเลย....

เพื่อนผมครับ ชื่อ เก่ง เรียนเก่งสมชื่อเลยครับ......

เอ่อ  ๆ ..เค้านัดก็แค่เตรียมตัวแค่นั้นมึงเก่งอยู่แล้วจะกลัวอะไรวะ...

เออ....

แล้วเดี๋ยวนี้ย้ายไปอยู่ที่ไหนวะ ไปหาที่บ้านป๊ากับม๊ามึงบอกว่าย้ายไปอยู่คอนโดเพื่อน....ฮั่นแน่แอบกกสาวหรอวะ...

เปล่า ๆ ....ไปดูแลคน...ทำเค้าเจ็บนะ...

เฮ้ย....ท่าไหนวะ...ถึงต้องดูแล...

ทะลึ่งละมึง.....กุขับรถชนเขามา เข้าเฝือกความจำเสื่อมเลยต้องไปดูแล...

หนักนะนั่น...

เออดิ...

เอาไว้วันหน้าจะไปเยี่ยมที่นั่นนะเว้ย...

ไม่ได้ ๆ ......

ทำไมวะ....

ไอ้บ้านั่นหวงห้องยิ่งกว่าจงอางหวงไข่อีก ตอนแรกจะไม่ยอมให้กูอยู่ดูแลด้วยซ้ำ...

เออ...ผู้ชายหรอวะ...

เออดิ  ถ้าผู้หญิงมึงคิดว่าแม่เค้าจะให้กูไปอยู่ดูแลมั้ยละ สมองนะคิดสิ...

เออวะ.....ระวังจะได้คนไข้เป็นผ.สระ อัวนะมึง..ฮ่า ๆ ....

สัสเก่ง.....”  





อิอิ  ไรเตอร์มาอัพเรียกน้ำย่อยให้สองตอนก่อนนะคะ ^^ 
อย่าลืมเม้นให้กำลังใจไรเตอร์กันบ้างน้า  เข้ามาอ่านกันเยอะ ๆ นะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #414 พิคไฟล์ (@picfly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 16:57
    พี่เก่งน่ารัก
    #414
    0
  2. #386 kppn (@kpntr) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 08:23
    เก่งแอบกสนเบาๆ555
    #386
    0
  3. #361 *::MemieMy::* (@mymoshimoshi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 22:39
    เก่ง-บอย อ้ะเปล่า :3
    #361
    0
  4. #300 เสพสื่อวาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 02:03
    เก่งบอย รีเควส
    #300
    0
  5. #65 YingYY (@jutamas03) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 13:13
    ปอมเอาแต่ใจอ่า!! สงสารอ๋องๆๆๆๆ 

    เก่ง : ระวังจะได้คนไข้เปน ผ. สระ อัวน่ะ><'
    #65
    0
  6. #45 นัท (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 12:40
    ผมอยากให้เป็นเฮียเก่งจังครับ อยากให้เรื่องมาผูกกัน ^^
    #45
    0
  7. #8 sujanarak (@sujanarak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2556 / 16:06
    เก่งนี่ใช่เฮียเก่งไหมค่ะ ถ้าใช่ก็ต้องมีน้องบอยด้วยสิ
    อิอิอิ
    #8
    0