คัดลอกลิงก์เเล้ว

รอวันฟ้าใส

เป็นคุณ คุณจะเลือกใคร... ระหว่างผู้ชายที่คบกันมานานถึงห้าปี แต่อยู่ด้วยก็ไม่มีความสุข... กับผู้ชายที่เด็กกว่า (แถมเป็นเพื่อนน้องชาย) และเพิ่งได้รู้จักกัน แต่เขากลับยอมรับและรักในสิ่งที่เราเป็น...

ยอดวิวรวม

1,215

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,215

ความคิดเห็น


20

คนติดตาม


35
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 29 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  18 ต.ค. 61 / 06:37 น.
นิยาย ѹ รอวันฟ้าใส | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นิยายรักโรแมนติก อ่านแล้วทำให้รู้สึกอบอุ่นและอมยิ้มได้ (มั้ง) 

ฟ้าใส ผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ใส ๆ อายุ 24 ปี มีแฟนที่คบกันมาแล้วถึง 5 ปี แต่เมื่อได้มาพบกับเพื่อนของน้องชายที่ประเทศอังกฤษ เขาทำให้เธอเข้าใจว่าตัวเองไม่มีความสุขอยู่กับแฟน แล้วเธอจะทำอย่างไร... เลิกกับแฟนทั้ง ๆ ที่เขาไม่ผิด (จริงเร้อ?) ได้หรือ...

ศรณ์ เพื่อนของน้องชายของฟ้าใส อายุ 21 ปี แต่ชอบพี่สาวของเพื่อน ทั้ง ๆ ที่เธอมีแฟนแล้ว เขาจะคิดหน้าด้านแย่งเธอมา หรือจะทำได้แค่มองอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ 

เมฆ น้องชายของฟ้าใส อายุ 21 ปี จอมโวยวาย ปากจัด รักพี่สาวสุด ๆ ยอมรับว่าไรท์หลงรักหมอนี่เข้าเต็มเปา! 555

มยุรี (ชื่อเล่น นกยูง) อายุ 20 ปี ผู้หญิงสวยจัด หุ่นนางแบบ เป็นเพื่อนกับศรณ์มาตั้งแต่เด็ก และเป็นคนที่พ่อแม่ของทั้งคู่ยุให้สองคนคบกัน และเป็นคนที่เมฆแอบชอบ... หรือเปล่า... 

กวินท์ (ชื่อเล่น วิน) อายุ 27 ปี แฟนของฟ้าใส จอมเผด็จการในทุก ๆ เรื่องที่เกี่ยวกับฟ้าใส เจ้าคิดเจ้าแค้นเป็นที่หนึ่ง เขาจะทำยังไงถ้ารู้ขึ้นมาว่ามีคนที่ชื่อ ศรณ์ มาเกี่ยวข้องกับแฟนสาว...

........

หลังจากที่ศรณ์กับฟ้าใสแลกของขวัญวันคริสต์มาสให้กันและกัน

(ศรณ์)  ขอบคุณครับ ไม่เคยมีใครให้ของขวัญที่เป็นงานฝีมือกับผมเลยนะเนี่ย

(ฟ้าใส) สาว ๆ คงเคยแต่ซื้อของดีมีราคาให้ล่ะสิ ฟ้าใสตั้งใจพูดแซวเล่น แต่ทำไมพอได้ยินน้ำเสียงตัวเองแล้วฟังเหมือน กำลังประชดก็ไม่รู้

ศรณ์หัวเราะแล้วบอกว่า

(ศรณ์) แหม... ฟ้าใสคิดว่าผมเนื้อหอมขนาดนั้นเชียวเหรอ... ที่จริงผมไม่เคยได้ของขวัญอะไรกับเขาหรอก... ถ้าจะมีผู้หญิงมาชอบใจผม เขาก็แค่มาชวนออกเดท...

(ฟ้าใส) แล้วศรณ์ก็ไป... งั้นสิ พูดออกไปแล้วฟ้าใสก็ได้แต่คิดบอกตัวเอง... พอได้แล้วฟ้าใส... เธอจะไปสนใจเรื่องส่วนตัวของเขาทำไม!

(ศรณ์) ก็... เคยไป... บ้าง... ตอนเป็นวัยรุ่น

(ฟ้าใส) ตอนนี้แก่แล้วหรือไง ฟ้าใสถามยิ้ม ๆ เกือบขำกิ๊กออกมา นี่เขาคิดว่าเขาพ้นวัยที่เรียกว่า "วัยรุ่น" มาได้สักกี่ปีกันแน่...

(ศรณ์) อืม... อยากแก่ขึ้นอีกสักสามสี่ปีเหมือนกันแหละจะได้ไม่ดูเหมือนเด็กในสายตาใครบางคน...

.............

(เอาบทของตาเมฆมาให้อ่านด้วยละกัน)

มาถึงตอนนี้ก็ตาค้างหลับต่อไม่ลง เมฆจึงเดินออกจากห้องนอนไปทั้งชุดนอน ซึ่งก็คือท่อนบนที่เปล่าเปลือยและท่อนล่างที่สวมเพียงกางเกงชั้นในบ๊อกเซอร์ลายเสือตัวเดียวเท่านั้น เขาละความตั้งใจว่าจะไปอาบน้ำแต่งตัวเสียก่อนเพราะท้องเริ่มร้องจ้อก ๆ และด้วยความที่ในขณะนี้ทั้งบ้านมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น ชายหนุ่มเลยไม่สนใจที่จะใส่แม้กระทั่งเสื้อยืด เขาเดินเอ้อระเหยลงมาชั้นล่างเพื่อที่จะเข้าไปหาอะไรทานในครัว ยังไม่ทันลงบันไดมาถึงชั้นล่างดี เมฆก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังเกือบจะกรี๊ดขึ้นมาเสียก่อนว่า

          บ้า! ทุเรศที่สุดเลยนายเมฆ เดินลงมาจากห้องโป๊ ๆ อย่างนี้ได้ไง เดี๋ยวฉันตากุ้งยิงกันพอดี

           เมฆเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นมยุรียืนจังก้าท้าวสะเอวอยู่กลางห้องรับแขก

อ้าว... ก็ใครใช้ให้มองแม้จะแปลกใจที่อยู่ ๆ มยุรีก็โผล่เข้ามาในบ้านได้ แต่เมฆก็ยังสามารถโต้ตอบได้ทันควัน

        ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทางที่มยุรีพยายามแสดงออกมาให้เห็นว่าเธอไม่ได้สะทกสะท้านกับสภาพเกือบเปลือยของเขา เธอยังจ้องมองมาที่เขาด้วยตาขุ่น ๆ ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วก็คงจะอายอยู่บ้างหรอก ก็ดูสิ... แก้มแดงปลั่งแล้วนัยน์ตาก็ลุกลี้ลุกลนออกอย่างนั้น...

         เมฆรู้สึกอยากแกล้งเพื่อนสาวขึ้นมาตงิด ๆ แทนที่จะเดินกลับขึ้นห้องไปแต่งตัวให้เรียบร้อย เขากลับเดินผิวปากอย่างครึ้มอกครึ้มใจตรงไปยังที่มยุรียืนอยู่ แถมยังเดินเฉียดตัวเพื่อนสาวจนไหล่กระทบกันอย่างเห็นได้ชัดว่าตั้งใจ

         ยี้!” มยุรีร้องออกมาอย่างรังเกียจแล้วใช้มือปัดหัวไหล่ตัวเองพัลวัน

       เมฆระเบิดเสียงหัวเราะลั่นแล้วทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา หนำซ้ำยังยกขาขึ้นไขว่ห้าง สองแขนพาดลงกับขอบบนของโซฟา ท่าทางสบายใจเฉิบ

อะไรกันนกยูง กล้าย่องเบาเข้ามาในบ้านชายโฉด เอ๊ย... โสดในตอนเช้า ๆ ของวันหยุดอย่างนี้โดยไม่บอกไม่กล่าวกันก่อนก็ไม่ต่างไปจากการบุกถ้ำเสือดี ๆ นี่เอง แล้วเมื่อบุกเข้ามาถึงถ้ำเสือก็จงอย่ากลัวที่จะเจอเสือ พ่อเสือตักเตือนอย่างอารมณ์ดี แถมกระดิกเท้าอีกต่างหาก

ด้วยความหมั่นไส้เพื่อนและอยากแกล้งกลับ มยุรีจึงหันแล้วเดินอ้อมโซฟาไปประจันหน้ากับพ่อเสือจัง ๆ มยุรีส่งยิ้มหวานให้แล้วก้มหน้าลงเข้าใกล้จนเกือบชิด กลิ่นหอมจาง ๆ จากน้ำหอมราคาแพงโชยมาแตะจมูกจนเมฆต้องลอบกลืนน้ำลาย ไม่แน่ใจว่ามยุรีจะมาไม้ไหน แล้วปลายนิ้วเรียวสวยนั้นก็ยื่นมาสัมผัสเข้ากับปลายคางของชายหนุ่ม

        “แน่ใจนะจ๊ะว่าเสือ ไม่ใช่ลูกแมวมยุรีล้อเสียงหวานพลางลากนิ้วจากคางของเมฆลงมาถึงหน้าอกล่ำสัน และเมื่อนิ้วมือนั้นไม่ลดละและยังคงลากต่ำอย่างยั่วเย้าเรื่อยลงไปจนถึงหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเป็นริ้ว เมฆก็ไม่รอให้มือเรียวซุกซนไปมากกว่านี้ มือใหญ่แข็งแรงรวบข้อมือของหญิงสาวไว้แน่นแล้วจับยกขึ้นมาก่อนที่หญิงสาวจะแกล้งจนเลยเถิดไปถึงไหนต่อไหน

          “กับฉันยังพอได้ แต่อย่าไปเล่นแผลง ๆ อย่างนี้กับคนอื่นนะนกยูง มันอันตรายกับตัวเธอเอง แล้วฉันก็จะโกรธเธอมาก เมฆดุ ทว่าน้ำเสียงแฝงความอ่อนโยนมากกว่าตำหนิ 



สารบัญ อัปเดต 18 ต.ค. 61 / 06:37

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ จารินทร์ จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

20 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 11:06
    จบแล้วเหรอ
    จบแบบ งงง
    #20
    3
    • 20 มีนาคม 2561 / 22:21
      รวบรัดไป เกาะ lsle of skye ยังไม่ทันได้ไปเลย
      #20-2
    • 21 มีนาคม 2561 / 08:17
      อ๋อ... เข้าใจล่ะค่ะ มีเอ่ยถึง Isle of Skye ตั้งสองครั้งแต่ไม่มีเรื่องที่ให้สองคนไปที่นั่นเนอะ... ขอโทษน้าาา... จะนำไปปรับปรุงในเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ

      ต้องขอขอบคุณคุณ Thavisak นะคะที่ช่วยคอมเมนต์แล้วก็ให้ข้อคิดเยอะเลย :)
      #20-3
  2. วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 00:10
    จบไวอ่ะไรท์ น่าจะขยี้ตัวหลักต่อ....
    #19
    2
    • 16 มีนาคม 2561 / 11:54
      ขอบคุณที่ตามอ่านจนจบนะคะ :) จะนำเอาคำแนะนำไปปรับปรุงในเรื่องต่อ ๆ ไปนะคะ (ถ้ามี 555)
      #19-1
    • 16 มีนาคม 2561 / 12:29
      ใจเย็นค่ะ ค่อยๆเขียน...ถ้าชอบ
      อ่านทวนหลายรอบ ก่อนลงให้อ่าน เป็นกำลังใจนะคะ
      #19-2
  3. #18 MyrrH~* (@myrrh_hymn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 01:46
    อ่านรวดเดียวถึงตอนนี้เลย เป็นเรื่องที่อ่านเพลินมากค่ะ เหมือนจะเรื่อยๆ แต่หลังๆ นี่มีได้ลุ้นเหมือนกัน รอตอนต่อไปนะคะ
    #18
    1
    • #18-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 27)
      7 มีนาคม 2561 / 06:31
      ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ แหม... ชื่นใจ :)
      #18-1
  4. #17 varunyanee (@varunyanee) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:27
    ไรท์ขา...นี่ฟินสุดแล้ว ?
    ..อ่ะล้อเล่น...แสดงว่า แอบลุ้นมวยรอง เนอะ
    #17
    1
    • #17-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 25)
      26 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:17
      อ้าว... ไรท์ฟินอยู่คนเดียวเหรอคะนี่... 555
      ใช่ค่ะ... เค้าเทใจไปให้นายเมฆหมดแย้ววว...
      #17-1
  5. #16 หมอกคราม (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:09
    ห้าใสนี่ ใสสมชื่อจริงๆ. กวินทร์ปล้ำเธอหลอกเธอ ยังไม่เข็ดอีกเหรอ. ว่าแต่กวินทร์ จะเป็น อีสุกอีใสบ้างมั้ยน้า
    #16
    1
    • #16-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 23)
      22 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:06
      555 ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ รออ่านต่อไปนะว่ากวินท์จะเจออะไร :P
      #16-1
  6. #15 varunyanee (@varunyanee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:08
    ดราม่า..มัวๆมาหลายตอนแล้ว .. ขอฟ้าใสจริงๆสักตอนเถอะค่ะ ...ไรท์ .. เป็นกำลังใจต่อเนื่องค่ะ
    #15
    1
    • #15-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 22)
      20 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:16
      LOL อีกนิดนึงค่ะ... มีประกายความหวังแล้วไง :P
      #15-1
  7. #14 Kitty (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:55
    ศรณ์ น่ารักจัง. ไม่หูเบา ไม่ตัดสินใจด้วยอารมณ์. กวินทร์คงผิดหวังไม่น้อย ว่าแต่กวินทร์จะติดอีสุกอีใสมั้ยน้า. มาอัพต่อนะคะไนนท์ ชอบค่ะ
    #14
    1
    • #14-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 22)
      20 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:18
      ขอบคุณคุณKittyมากค่ะ :) ตั้งใจเขียนให้ศรณ์เป็นคนใจเย็น แต่ใจเย็นยังไงพี่แกก็ยังต้องถือเสียมกับกระสอบปุ๋ยไปขุดดินเพื่อสงบสติอารมณ์เนอะ 555
      #14-1
  8. #13 Raiyana (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:52
    ยากให้กวินทร์ติดโรค อีสุกอีใสจัง. คนเลว. ส่วนฟ้าใส เธอ ก็ซื่อเหลือเกิน. อ่อนหัดจริงๆ
    #13
    2
    • #13-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 19)
      18 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:25
      555 ฟ้าใสเธอคบกับกวินท์มานานแต่ไม่เคยเห็นด้านมืด เลยไม่ได้คิดว่ากวินท์จะทำได้เนาะ ขอบคุณที่อ่านและช่วยเม้นต์นะคะ
      #13-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #12 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:38
    ข้อสังเกตเกี่ยวกับการเขียนบทสนทนาของคุณก็คือ มันยัดข้อมูลเข้าปากของตัวละครไปหน่อย รู้สึกว่าไม่เนียนอ่ะค่ะ ที่จริงตอนก่อนหน้านี้ก็รู้สึก แต่ถึงบทนี้คิดว่าต้องยกตัวอย่างแล้วล่ะ

    ..."งั้นป้าเรียกหนูว่าสกายแล้วกันนะจ๊ะ แปลได้ความหมายเดียวกัน แต่แหมน่าจะเติมตัวอีที่ท้ายชื่อนะ จะได้เป็น isle of skye ในสก๊อตแลนด์ เป็นเกาะที่สวยแล้วก็โรแมนติกมาก"...(ยกมาไม่เป๊ะนะคะ มันก๊อปไม่ได้อ่ะ) 

    นี่เรียกว่า จากที่คุยกันแบบผู้ใหญ่เอ็นดูเด็กอยู่ดี ๆ มีสารคดีท่องเที่ยวแทรกมาเบา ๆ เราไม่แน่ใจนะคะว่านิยายเรื่องนี้จะมีไปเกาะที่ว่านี้หรือเปล่า เรื่องนี้อาจจะเอาไปคุยกันตอนไปเที่ยวที่นั้นก็ได้ หรือถ้าอยากใส่ลูกเล่นเรื่องฟ้าใส สกาย skye จริง ๆ อาจจะต้องเล่าแบบอื่น เช่นกรอบรูปของป้าซาร่าที่มีชื่อสถานที่ อะไรประมาณนั้น

    #12
    1
    • #12-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 6)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:34
      ขอบคุณค่ะ น่าจะใช่ค่ะ ต้องแก้อีกเยอะเลย แหะ ๆ :(
      #12-1
  10. #11 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:24
    ตอนนี้ไม่มีอะไรให้พูดถึงเป็นพิเศษเนาะ นอกจากเห็นทางลงของกวินท์กับฟ้าใสละ
    #11
    0
  11. #10 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:04
    สวัสดีค่ะ
    โค้ชนิยายมาอีกตอนแล้วน้า
    #ขออภัยที่มาช้าไปหนึ่งวัน
    #พอดีไม่สบายค่ะ
    #เลยไม่มีอารมณ์มาวิจารณ์ให้
    แฮ...

    ปล. Winter in Love ยังไม่ลงนะคะ
    พอดีว่าเราเพิ่งเขียนตุนไว้ได้แค่สี่บทเอง
    และตอนนี้ก็กำลังเกลาภาษาก่อนจะเอาลงเด็กดี
    คิดว่าน่าจะอีกอาทิตย์ค่ะ กว่าจะเอามาลง
    ถึงตอนนั้นแล้วจะแวะมาบอกนะคะ

    อ่านบทนี้แล้วเรารู้สึกว่า
    เรื่อง 'รอวันฟ้าใส' มีกลิ่นอายสไตล์เรื่อง
    'ในเรือนใจ' ของกิ่งฉัตร

    เพราะเรื่องนั้นก็เปิดเรื่องมาแนวๆ นี้
    คือเฉลยปมของนางเอก เรื่องพ่อ เรื่องคู่หมั้น มาตั้งแต่ต้น
    จนออกเดินทางไปเที่ยวยุโรป แล้วพระเอกก็ตกหลุมรักนางเอก
    จากการเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวอยู่เงียบๆ

    การบรรยายก็สไตล์เดียวกัน (ฮา)
    เพราะจะเน้นการเล่าเรื่องมากกว่าการแสดงให้เห็น
    คือให้ตัวละครเล่าทุกๆ อย่าง ซึ่งมันไม่ใช่สไตล์เรา

    เพราะเราจะชอบนิยายที่บรรยายด้วยเทคนิคทั้งสอง
    คือ 'ทั้งเล่าให้ฟัง และแสดงให้เห็น'

    การเล่าให้ฟัง คือ เล่าว่าฟ้าใสเสียใจจนอื้ออึงที่พ่อไม่รักษาสัญญา
    และยังเอาผู้หญิงเข้าบ้านเหมือนเดิม 
    แต่การแสดงให้เห็นคือ
    ต้องแสดงว่ากิริยาท่าทางของฟ้าใสออกมาด้วยขณะที่รู้ว่า
    พ่อเอาผู้หญิงเข้าบ้านมาอีกแล้ว
    อย่างฟ้าใสกำโทรศัพท์แน่น หอบหายใจถี่ เม้มริมฝีปาก หรือกัดฟันก็ว่าไป

    ซึ่งการบรรยายแบบนี้
    มันจะแสดงให้คนอ่านเห็นว่าตัวละครกำลังรู้สึกแบบไหน
    โดยที่ผู้เขียนไม่ต้องเล่าให้ฟัง
    ซึ่งสำหรับเรามันจะทำให้เรื่องดูมีเสน่ห์มากกว่า

    ส่วนเรื่องที่นายศรณ์แอบตกหลุมรักฟ้าใสตั้งแต่บทที่แล้ว
    ในส่วนนี้คนอ่าน อ่านแล้วงงค่ะ
    เพราะมันไม่มีปฏิกิริยาใดๆ แจ้งเตือนเลย
    ความสัมพันธ์ของตัวละครทั้งสองก็ยังผิวเผิน
    ถ้าจะสื่อในแง่ของรักแรกพบ
    คนอ่านก็ยังจับฟิลลิ่งนี้ไม่ได้ เพราะคุณจารินไม่ได้เล่าให้ฟังเลย
    แล้วอยู่ๆ ก็มาปล่อยตูมทีเดียว ว่านายศรณ์แอบติดใจนางเอก
    จนคนอ่านอ่านแล้ว 'เฮ้!!! มันไปสนใจตอนไหน ถึงขั้นยอมไม่ไปอีตาลี'

    ถ้าแสดงให้ชัดกว่านี้
    มันจะฟินกว่านะคะ อ่านแล้วก็จะอินด้วย
    ยังไงก็ลองอ่านทวนดูนะคะ
    ลองอ่านแบบคนอ่านที่ไม่รู้อะไรเลย
    แล้วคุณจารินจะเห็นว่า รายละเอียดของการตกหลุมรักของนายศรณ์
    มันหายไป

    สู้ๆ นะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:07
    #10
    0
  12. #9 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:06
    กลับมาอีกแล้ว
    เราไม่ค่อยชอบบทสนทนาระหว่างฟ้าใสกับกวินเท่าไหร่ รู้สึกมันซ้ำไปซ้ำมาปัญหาเดิมๆคือรู้แล้วว่าสองคนนี้เป็นแฟนที่ไม่ค่อยจะราบรื่น การใส่บทสนทนาระหว่างสองคนนี้ลงไปทำให้บทนี้ยาวโดยใช้เหตุ มันน่าจะสามารถเราเล่าให้รวบรัดกว่านี้ได้
    #9
    2
    • #9-1 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 4)
      10 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:18
      เจอคอมเม้นต์นี้แล้วไม่ค่อยอยากอ่านเบย
      เพราะไม่ชอบโมเม้นของนางเอกกับกวิน

      กลัวอารมณ์เรื่องกลับไปเหมือนบทที่ 1-2 อีกครั้ง
      กลัวว่าจะเผลอวิจารณ์แรง
      แล้วเจ้าของเรื่องเขารับมิด้ายยยยยยยยยย
      #9-1
    • #9-2 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 4)
      10 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:57
      นึกอยู่ว่าจะโดนเกลียดไหม วิจารณ์ซะไม่เกรงใจกันขนาดนี้ จะว่าเป็นบ.ก.ก็ไม่ใช่ เป็นนักเขียนดังยิ่งไม่ใช่เข้าไปใหญ่ >*<
      #9-2
  13. #8 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:10
    มาติดๆ กับโครงการโค้ชนิยาย
    #รู้สึกว่าว่างอยู่คนเดียว (ฮา)
    ..
    บทนี้ทำได้ดีที่เดียวเลยค่ะ
    กลบความดราม่าของบทก่อนหน้าไปสิ้น
    ราวกับมันไม่เคยเกิดขึ้นเลย
    #เดียว!! นี้เราอ่านนิยายเรื่องเดียวกันอยู่ใช่ไหม
    ..
    บทนี้สนุกดีค่ะ
    นายศรณ์น่ารัก ดูเป็นผู้ชายอัธยศัยดี ขี้กวน และกะล่อนนิดๆ
    จัดเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์ทีเดียว ตัดกับฟ้าใสที่ดูหม่นหมอง
    มีรสนิยมที่ไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านชาวช่อง
    จัดเป็นสาวโลเทคฯ ที่แท้ทรู
    ผิดกับยุคสมัยที่ไปไกลมากกกกกก (ฮา)

    ความจริงคือเราไม่ค่อยเจอนางเอกที่มีบุคลิกแบบนี้
    แบบไม่เอาอะไรเลย โทรศัพท์ก็ไม่สน เขียนนิยายก็ยังเขียนบนกระดาษ
    แต่ฟ้าใสที่คุณจารินสร้างยังไม่กลม ยังไม่ค่อยมีมิติ
    และบุคลิกยังไม่ชัดนัก ทำให้ตัวนางเอก (ฟ้าใสเนี้ยะ) ไม่เด่นพอ
    ราวกับไม่ใช่ตัวเอกของเรื่อง
    ในขณะที่ตัวนายศรณ์ โผล่มาแค่บทเดียว
    แต่จับคนอ่านได้มากกว่า เลยแย่งซีนของฟ้าใสไปหมดเลย

    ความเอือมจากบทก่อนหน้าอาจมีผลด้วย
    เพราะคนอ่านรู้สึกเหนื่อยกับนางเอกตั้งแต่บทแรก บทที่สอง
    พอมาบทที่สาม เจออะไรที่เด่นกว่า ก็พร้อมเทใจให้
    มาบทนี้ 'ยัยฟ้าใส' เลยนก สำหรับนักอ่านอย่างเรา (ฮา)

    ..
    ถ้าเป็นเรานะคะ
    เราจะเปิดเรื่องด้วยฉากที่นางเอกบินมาอังกฤษ
    แล้วมีฉากกุิ้งกิ้งฟรุ้งฟริ้งกับนายสรณ์ที่นี่
    ก่อนจะปล่อยปม แฟนขี้จุกจิก พ่อแสนเจ้าชู้ และที่บ้านมีปัญหา
    ออกมาที่ละนิด ที่ละหน่อย ค่อยดึงคนอ่านให้อยากรู้
    ว่าเอ๊ะ 'ยัยนางเอกนี้มีปัญหาอาราย ถึงบินมาเที่ยวอังกฤษ'
    'มีปัญหาอารายยย ทำไมชอบทำหน้าเศร้า'
    มันจะจับคนอ่านได้มากกว่า 
    มันจะรู้สึกลุ้นระทึกที่จะอยากรู้ว่านางเอกมันมีปัญหาอะไร
    แล้วคนอ่านก็จะมโนถึงปัญหาเหล่านั้นเป็นฉากๆ
    โดยที่คนเขียนไม่ต้องยัดเยียดปัญหามาให้อย่างบบทที่หนึ่ง บทที่สอง เลย

    แล้วพอถึงคราวเฉลยปมปัญหาของนางเอก
    มันก็จะปัง คนอ่านก็จะอิน และออกมาด่าทอพ่อที่แสนเจ้าชู้
    กับแฟนจอมบงการ พร้อมให้กำลังใจนางเอกให้ต่อสู้กับปัญหาเหล่านั้นไปให้ได้

    ..
    แต่เห็นคุณจารินออกมาบอกว่า อาจจะไม่แก้เรื่องนี้แล้ว
    น่าเสียดายนะคะ
    นิยายรักบนเส้นทางท่องเที่ยวกำลังขายดีเชียว
    ถ้ารีไรต์ออกมาให้เริ่ดๆ น่าจะจับคนอ่านได้หลายอยู่นะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:14
    #8
    1
    • #8-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 3)
      9 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:58
      ขอบคุณค่ะ เป็นอีกมุมมองที่น่าสนใจเลยทีเดียว คงจะไม่กลับมาแก้เรื่องนี้ในตอนนี้นะคะเพราะกำลังใช้ความพยายามเขียนเรื่องต่อไปอยู่ แต่จะเก็บคำแนะนำไปคิดแล้วก็พยายามเอามาใช้ในเรื่องใหม่ที่เขียนอยู่ค่ะ
      ว่าแต่โค้ชปลายฝนไม่เห็นอัพเรื่องที่จะให้วิจารณ์เลยอะ...
      #8-1
  14. #7 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:22
    ตัวหนังสือขยายแล้ว เย้ ๆ ๆ อ่านสบายขึ้นเยอะเลย
    อุตส่าห์ได้เจอพระเอกแล้ว น่าจะบรรยายอะไรเกี่ยวกับความรู้สึกที่นางเอกได้เจอพระเอกเยอะกว่านี้หน่อย (นอกจากบอกว่าพระเอกซู้งสูง) ชอบ เฉย หวั่นใจ น่ารักดี อะไรก็ว่าไป
    แล้วอุตส่าห์มีฉากเที่ยวเมือง เที่ยวตลาด น่าจะบรรยายภาพให้เห็นชัดกว่านี้อีกหน่อย อากาศหนาวหรือร้อน แดดจ้าหรือฟ้าหม่น เสียงคนสนทนาดังค่อย จังหวะก้าวเดิน...คนอ่านจะได้เข้าไปอยู่ที่นั่นด้วย 8-)
    #7
    1
    • #7-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 3)
      9 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:17
      จริงด้วยค่ะ ไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย ขอบคุณนะคะ เป็นประโยชน์มากเลย :) เสาร์ถึงจันทร์นี้ไม่ว่างนะคะ แต่ถ้ามีเวลาจะไปอ่านนิยายของคุณต่อค่ะ
      #7-1
  15. #6 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:20
    มาอีกตอนแล้วกับโครงการโค้ชนิยาย
    ...
    บทนี้ดีกว่าบทที่แล้วนิดหนึ่ง ตรงที่ตัวอักษรใหญ่ขึ้น
    อ่านง่ายขึ้น แต่อารมณ์ของเรื่องยังคงเหมือนกับบทก่อนหน้า
    คือให้อารมณ์อืด จืด ชืด
    จนบางทีก็อยากอ่านข้ามไปเลย (แหงงงง)

    จะวิจารณ์พล็อต
    เราก็อ่านแบบตอนต่อตอน
    อ่านจบตอนหนึ่งก็วิจารณ์ตอนหนึ่ง
    เราเลยไม่รู้ว่าบทต่อไปมันจะไปในทิศทางไหน
    แต่เดาจากการที่นางเอกต้องไปเยี่ยมน้องชายที่อังกฤษ
    และชื่อบทที่สาม 'แรกพบ...เพื่อนน้องชาย'
    ก็เดาว่านางเอกน่าจะไปพบรักกับเพื่อนน้องชายที่อังกฤษ
    แล้วกลับมาเขี่ยแฟนจอมบงการที่เมืองไทยทิ้ง (ฮา)

    ถ้าเป็นแบบนั้น
    พล็อตมันน่าจะมีอะไรให้เล่นมากกว่านี้
    แต่นี้คุณจารินเล่นปล่อย 'จุดขัดแย้ง' ในเรื่อง
    ตั้งแต่บทแรกแบบจัดเต็ม
    ทั้งการมีปัญหากับแฟน มีปัญหากับพ่อ
    และนางเอกดูเหมือนจะเป็นพวกที่บ้านมีปัญหา

    ทำให้เวลาอ่านแล้วมันรู้สึกเหนื่อย
    เหนื่อยที่ต้องรับข้อมูลของ 'จุดขัดแย้ง' แทบจะทุกบรรทัด
    และจุดแย้งที่คุณจารินใส่เข้ามา
    ทำให้นิยายท้วมไปด้วยข้อมูลมากๆ เลยค่ะ

    จริงๆ อยากพูดประเด็นการบรรยายและการเว้นวรรคด้วย
    แต่บทนี้ขี้เกียจเลื่อนขึ้นไปคัดประโยคจากในนิยายแล้ว (ฮา)
    เอาไว้เป็นบทหน้าแล้วกัน

    สรุปคือ
    บทนี้ก็ยังคงเป็นบทที่ยาวมากแต่ไม่มีประเด็นอะไรในบทเลย
    เป็นบทที่เต็มไปด้วย 'จุดขัดแย้ง' แต่เป็นจุดขัดแย้งที่ไม่มีพลัง
    ทำให้เรื่องดูอืดมาก
    อืดจนคนอ่านรู้สึกท้อแท้มาก (ฮ่า)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:24
    #6
    0
  16. #5 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:30
    ตามมาติด ๆ กับโครงการโค้ชนิยายตอนที่สอง

    บทนี้ทั้งบทมีคำถามว่า ต้องการให้เรารู้อะไรกันแน่

    นางเอกมีเพื่อนชื่อนุ่น เปิดร้านขายเครื่องประดับ ซึ่งนางเอกเอาเครื่องประดับไปฝากขาย นางเอกมีนักเรียนภาษาที่ท่าทางจะสนิทกันชื่อคริส (ซึ่งเราก็ยังดูไม่ออกว่า นุ่นกับคริสจะมีบทบาทอะไรต่อในเรื่อง)

    แฟนนางเอกโมโหที่นางเอกกำลังจะบินไปเยี่ยมน้องชาย ทะเลาะกันอีกรอบ (ซึ่งจริง ๆ ก็พอรู้แล้วจากตอนแรกว่า นางเอกค่อนข้างมีปัญหากับแฟน)

    พ่อนางเอกเป็นพวกเอาผู้หญิงมานอนในบ้าน นางเอกเป็นพวกบ้านไม่ค่อยอบอุ่น (ซึ่งมันส่งผลกับบุคลิกของนางเอกอย่างไร?)

    หาโฟกัสให้คนอ่านที


    #5
    0
  17. #4 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:13
    ตามมาจากโครงการโค้ชนิยายแบบติด ๆ 

    ทรมานสายตาตอนอ่านมากเลยค่ะ ตัวเล็กเชียว และยาวมาก สารภาพว่าอ่านไม่จบ

    จุดประสงค์ของบทนี้ เราเดาว่าพยายามจะบอกว่า นางเอกเนี่ย มีปัญหากับแฟนคนปัจจุบัน เพราะแฟนคนปัจจุบันดูคบแบบไม่สนใจตัวตนของนางเอก อยากให้นางเอกเป็นแบบที่ตัวเองชอบเท่านั้น ซึ่งมันก็เป็นปัญหาที่น่าสนใจดีนะคะ

    เพราะงั้นฉากทำสปาเก๊ตตี้ เลยกลายเป็นการเปิดเรื่องที่ไม่ดีเท่าไหร่ เพราะมันทำให้คนอ่านหมดความอดทนไปซะก่อน บวกกับตัวอักษรเล็กมากอีก หมดกัน ความอดทน อันนี้เรามองว่าการสลับการเล่าเล็กน้อย เปิดด้วยการยื่นตุ้มหู กับปากกา ตามด้วยการเล่าเรื่องว่าวันนี้เป็นวันครบรอบ นางเอกตั้งใจทำสปาเก๊ตตี้มาก แล้วค่อยต่อด้วยพระเอกบ่นว่านางเอกเรื่องไวน์ เรื่องอนาคต เรื่องการแต่งงาน จะเพิ่มพลังให้บทนี้ได้

    อีกอย่าง ที่นางเอกเซ็งนิยายตัวเองเนี่ย (นี่มันชีวิตพวกเราหรือเปล่า 555) ไม่น่าเอามาไว้บทนี้นะคะ น่าจะขึ้นบทใหม่ได้ โอ้...เห็นแว้บ ๆ ท้ายบทมีการน้องชายมาแซวนางเอกอีก ทำไมหนึ่งบท มีเรื่องเล่าเยอะขนาดนี้ ไม่หวายยย

    ลองพิจารณาดูนะคะ
    #4
    1
    • #4-1 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 1)
      8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:12
      ขอบคุณค่ะ ไม่รู้เลยว่าตัวอักษรเล็กเพราะก๊อปมาจากที่พิมพ์ไว้ใน word ซึ่งก็ใช้ฟ้อนท์ cordia new ขนาด 14 pt ซึ่งเป็นมาตรฐานส่งต้นฉบับ แต่พอดูหน้าคอมแล้วมันย่อตัวจริง ๆ ด้วย 555 เดี๋ยวจะลองปรับขนาดนะคะ

      จะเอาเรื่องการแบ่งซีนไปปรับปรุงงานใหม่ต่อไปค่ะ (อาจจะไม่แก้เรื่องนี้แล้ว นอกเสียจากจะว่างจริง ๆ อิ ๆ)
      #4-1
  18. #3 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:53
    มาจากโครงการเป็นโค้ชนิยายให้กันและกันนะคะ

    ต้องขอออกตัวก่อนว่าเราไม่ใช่นักวิจารณ์

    ทุกคำติชมที่เขียนในนี้ เขียนในฐานะนักอ่านคนหนึ่งเท่านั้น

    และจะไม่มีการให้คะแนนใดๆ เหมือนร้านรับวิจารณ์เน้อ

    ..

    ..

    ไม่รู้จะพูดยังไงนะคะ กลัวคุณจารินเสียความรู้สึก

    แต่คุณจารินเปิดบทแรกได้ค่อนข้างธรรมดามากเลยค่ะ

    ไม่มีแรงดึงดูด ไม่มีสเน่ห์ ไม่มีอะไรที่ทำให้อยากติดตามอ่านต่อเลย

    คือถ้าเราเป็นนักอ่านธรรมดาๆ ที่ผ่านเข้ามา

    ต้องยอมรับเลยเราคงอ่านบทนี้ไม่จบด้วยซ้ำ



    เพราะ

    1. ตัวอักษรเล็กมาก เวลาอ่านต้องเพ่งตานาน ทำให้ปวดตาค่ะ

    2. แต่ละย่อหน้าค่อนข้างยาว ใช้คำเชื้อมซ้ำ ทำให้อ่านไม่ลื่นไหล

    3. การใส่รายละเอียดที่เกินจำเป็น เช่น ตอนนางเอกทำสปาเก็ตตี้ ตอนเปิดไฟในบ้าน ตอนถนอมหนังสือแบบอ่านแล้วไม่พับหน้ากระดาษ ซึ้งสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่ต้องมาใส่ให้นิยายดูยาว ใช่มันดูยาว แต่ยาวแบบไม่มีอะไรเลย ทำให้นิยายเหมือนมีแต่น้ำไม่มีเนื้อ อ่านแล้วก็พาลให้เบื่อค่ะ นี้ถ้าเราไม่ต้องวิจารณ์ เราคงอ่านข้ามไปเลย



    ประเด็นสำคัญที่เรารู้สึกว่าคุณจารินยังขาดคือ

    เทคนิคการเล่าเรื่อง

    คุณจารินพยายามจะเล่าเรื่องให้ดูสวย แต่มันกลับออกมาจืดชืด

    เพราะคุณจารินเล่าเรื่องไม่เป็น

    จริงๆ ถ้าคุณจารินเล่าเรื่องเป็น การทำสปาเก็ตตี้ การเปิดไฟในบ้าน การถนอมหนังสือของนางเอก

    สามารถใส่เข้าไปได้ เพราะมันจะสะท้อนตัวตนของนางเอกออกมา ทำให้ตัวละครดูมีมิติ

    แต่คุณจารินยังขาดทักษะตรงนี้ การใส่อะไรเหล่านี้เข้ามาเลยดูเกะกะ ดูเยอะ ดูไม่น่าอ่าน

    ลองหาเทคนิคการเล่าเรื่องมาปรับใช้กับงานของตัวเองดูนะคะ

    อะไรที่รู้สึกว่าเยอะ ไม่จำเป็น ตัดทิ้งไปเลยก็ได้



    สรุปคือ

    คุณจารินเปิดบทแรกได้ยังไม่ค่อยน่าสนใจค่ะ

    ไม่มีเบ็ดเกี่ยวที่ทำให้อยากติดตามต่อ

    ถ้าไม่ใช่แฟนคลับขาประจำ คงโบกมือลาจากโดยไม่ทันได้อ่านต่อจนจบ

    ซึ่งข้อนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าเสียดาย



    ปล. หากคอมเม้นต์นี้ทำให้เสียใจ เสียความรู้สึก ต้องขอโทษด้วยนะคะ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:32
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:57
    #3
    3
    • 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:55
      ขอแจมนิดนะคะ ... มองว่า ถ้าเขียนจบแล้ว ทยอยมาลง น่าจะปรับปรุงเรื่องได้ก่อนลงให้อ่าน เพราะของตัวเอง อ่านซ้ำบ่อยๆจะรู้ว่าควรแก้อะไรให้มันน่าติดตาม เพราะเรื่องที่เขียนไม่จบแล้วมา
      ลง..จะสังเกตว่า เรื่องมันจะกระโดดไปมา ไม่ไปด้วยกัน
      ตอน : พ่อ ก็ดูว่าดีนะคะไม่ติดอะไร ก็อ่านหลายๆครั้ง ปรับปรุงก่อนลงก็พอช่วยได้ค่ะ
      #มีคนวิจารณ์แสดงว่า เขาสนใจงานเรา ..น่ารักดีค่ะ
      #3-2
    • #3-3 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 1)
      8 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:31
      ในเว็บเด็กดี
      ขนาดตัวอักษรที่อ่านแล้วสบายตาจะอยู่ประมาณ 16-18 ค่ะ

      คุณจารินลองฝึกไปเรื่อยๆ นะคะ
      ลองหาหนังสือที่บรรยายสวยๆ ใช้ภาษากระชับมาลองศึกษาดู

      สำหรับเรา
      หนังสือที่ใช้ภาษาได้สวยมากจะเป็น Game of thrones
      Lord of the ring, The hunger game
      ส่วนหนังสือที่บรรยายอริยาบทได้ดีมากๆ สำหรับเรา
      คือเรื่อง Vampire twilight

      ถ้าเป็นหนังสือที่ใช้คำได้กระชับ
      เรายกให้นิยายจากฝั่งญี่ปุ่นเลยค่ะ
      นอกจากจะใช้คำกระชับแล้วยังบรรยายได้สวยมาก

      คุณจารินก็ลองหาหนังสือที่ตัวเองมาศึกษา
      วิธีการเล่าเรื่องดูนะคะ
      เพราะมันอาจจะช่วยเป็นแนวทางการใช้คำให้คุณจารินได้
      #3-3
  19. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:05
    เป็นกำลังใจนะคะ .. ของตัวเอง จบไป 3 กำลังพัก.. รอเก็บให้จบอีก 3 น่าจะปล่อยให้อ่านเดือนหน้า ..
    ของคุณ..น่ารักดี .. มาอัพบ่อยๆละกันค่ะ .. อย่าหนีกันนะคะ
    #2
    2
    • 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:05
      ขอบคุณมากค่ะ แวบเข้าไปดูเพจของคุณvarunyaneeแล้ว ยอดวิวเป็นหลักพันเชียว :D อิจฉาค่ะ อิ ๆ
      เป็นกำลังใจให้เช่นกันค่ะ แล้วไม่หนีแน่นอนเพราะเขียนจบแล้ว :)
      #2-1
    • 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:39
      เป็นกำลังใจ ให้กันค่ะ
      #2-2
  20. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:12
    สงสารทั้งคู่ค่ะ... รอไรท์มาต่อไวๆนะคะ
    #1
    1
    • 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:19
      เย้!! ได้เม้นต์แรกของนิยายแล้ว!! :D ขอบคุณที่ติดตามค่ะ มีอัพต่ออย่างน้อยก็วันเว้นวัน(หรือสอง)แน่ ๆ ค่ะ :)
      #1-1