เมียแทนหนี้ สนพ.Romantic Publishing. มีปกมาอวด

ตอนที่ 38 : บทที่10.เธอคือคนโง่ที่แท้ทรู.......................!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    17 ส.ค. 62



สนพ ลด20% นะเออ เชิญมาคว้าเจ้าของสวนเชอร์รีไปกกกันเถอะ

https://www.facebook.com/romantic.publishing/?epa=SEARCH_BOX


                         “มาร์โค พี่จะกลับโชว์รูมตอนไหน?” ไม่มีอะไรทำแก้เบื่อ คนที่ไม่เคยอยู่นิ่งก็เริ่มหงุดหงิด ลูน่าเลยถามพี่ชาย เขานั่งเงียบๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

                “กลับเลยก็ได้ ยาคอบจะได้เขาไปดูคนงานในสวน”

                เวลานี้มาร์โคคิดว่าการนั่งอยู่ในออฟฟิศที่ไม่มีเงาของผู้หญิงคนนั้นก็เป็นการเปล่าประโยชน์

                “ฉันก็ว่างั้น ถ้าให้มาประจำอยู่ที่นี่ฉันคงเบื่อตาย”

                สำนักงานใหญ่ของสวนมาร์โคอยู่ใจกลางกรุงบรัชเซลส์ มีมาริโอ้คอยดูแล และลูน่าคือคนดูแลเรื่องเงินทั้งหมด มาร์โคแบ่งหน้าที่ให้น้องๆ เขาเลือกที่จะมาใกล้ชิดและลงแรงกับสิ่งที่ตนเองปั้นมากับมือ ผลผลิตที่ส่งออก มาจากน้ำพักน้ำแรงของเขา ดังนั้น เรื่องการใช้ชีวิตของเขา จึงไม่มีใครกล้าห้าม เมื่อชายหนุ่มประสบความสำเร็จเรื่องงาน เขาจะหัวหกก้นขวิดยังไง ที่ไหนก็ได้ เมื่อมาร์โคไม่ได้เบียดบัง หรือขอเงินจากครอบใช้ เขาหามาด้วยสองมือ ดังนั้นเรื่องการใช้จ่าย เลยไม่มีใครขัด แม้จะขัดตากับความเป็นคาสโนว่าของชายหนุ่มไม่น้อย

               

                นิรดาเป่าปากแรงๆ เธออึดอัดเหมือนหัวใจถูกบีบ แต่เมื่อเดินพ้นออกมาจากความกดดันแสนเงียบ เธอจึงหายใจหายคอคล่องขึ้น หญิงสาวสตาร์ตรถไฟฟ้า ขับเคลื่อนตรงไปโชว์รูม มีนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ กำลังขึ้นรถบรรทุก เพื่อออกไปเก็บผลเชอร์รีที่สวนเปิดให้คนเหล่านั้นได้เข้ามาสัมผัสแบบใกล้ชิด นิราดาส่งยิ้มให้ตามมารยาท เธอเดินเลี่ยงกลุ่มคนที่อออยู่ในโชว์รูม เขากำลังรอให้โทมัส หรือไม่ก็หลุยส์ชั่งน้ำหนักผลเชอร์รีให้ แถวยาวๆ กับเก้าอี้ที่เกือบไม่พอนั่ง

                ก็อกๆ

                นิรดาเคาะประตู ส่งสัญญาณเตือนให้คนด้านในรู้ มาเบลเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร หล่อนยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่านิรดายืนอยู่หน้าประตู

                มาเบลโบกมือไหวๆ “เข้ามาเลย กำลังรออยู่เลยจ้า”

                หญิงสาวดันประตูให้เปิด เดินเข้าไปด้านใน “ให้นิดาเริ่มเลยใช่ไหมคะ?” นิรดาถามพร้อมกับยิ้ม

                “เริ่มได้เลยจ้ะ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามนะ แต่...ฉันต้องไปประชุมนี่สิ” มาเบลกัดปากล่าง เธอติดประชุมที่เลี่ยงไม่ได้

                “ไม่เป็นไรค่ะ อันไหนที่นิดาไม่เข้าใจจะแยกไว้รอถามมาเบลก่อนค่ะ” หญิงสาวตอบ เธอฉวยกล่องใบใหญ่ที่มาเบลเตรียมไว้ให้ เดินตรงไปยังกองเอกสาร และจมอยู่กับการคัดแยกเอกสารกองใหญ่ นิรดาเพลินถึงขนาดมาเบลออกไปประชุมเธอยังไม่รู้ตัว หญิงสาวนั่งอยู่กลางกองเอกสาร ที่คัดแยกออกตามหมวดตัวอักษร อันไหนที่ไม่แน่ใจก็จับใส่กล่องไว้ถามมาเบลทีหลัง 3ชั่วโมงที่เธอสนุกจนลืมเวลา มาเบลย้อนกลับมาตอนใกล้เวลาเลิกงาน พร้อมกับน้ำผลไม้ขวดใหญ่

                “ว้าว!! เก่งสมคำชมเลย เธอทำงานไวเหมือนที่ยาคอบชมให้ฟังเลยนะ” มาเบลยื่นขวดน้ำผลไม้ให้นิรดา หล่อนมองผลงานของหญิงสาวด้วยสายตาชื่นชม

                เอกสารเกือบครึ่งถูกคัดแยกใส่กล่อง รอจัดเก็บใส่แฟ้ม หรือไม่ก็สแกนเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์

                “ไม่หรอกค่ะ ผู้ช่วยของพี่มาเบลแยกไว้ดีแล้วค่ะ เพียงแต่เธอยังไม่ได้เก็บ” นิรดาแย้ง กองเอกสารถูกแบ่งไว้บ้างแล้ว แม้จะไม่ได้แยกแบบที่เธอทำ แต่ก็เรียบร้อยในระดับหนึ่ง

                “คงใช่...ช่วงนั้นเอลกำลังท้อง เธอเลยทำงานไม่คล่องเหมือนเก่า” มาเบลเห็นด้วย ผู้ช่วยของเธอตั้งครรภ์ การทำงานเลยล่าช้า แถมหล่อนยังมาลาพักดื้อๆ ไม่ให้เวลาเธอเตรียมหาคนมาแทน งานก็เลยวุ่นวายทับถมกันไปหมด

                “น้ำอะไรคะนี่?” นิรดาดื่มน้ำผลไม้ในขวดแก้กระหาย เธอยกขึ้นดูใกล้ๆ ไม่ฉลาก ไม่มีป้ายกำกับ

                “ของใหม่ มาร์โคกำลังผลิตออกมาวางขาย เขาเห่อผลิตภัณฑ์รุ่นนี้มาก”

                นิรดาเสวางน้ำผลไม้ในมือลง เธอเหม็นหน้าเจ้าของความคิด แม้มันจะทำให้คนงานในสวนมีงานทำเพิ่มจากฤดูเก็บเกี่ยวก็ตาม

                “รู้สึกจะเป็นลูกพลัมผสมสตรอว์เบอร์รีนะ” มาเบลเอ่ยขึ้น เธอลองชิมไปแล้วขวดนึง รสชาติถูกปากสาวๆ เมื่อมันคือน้ำผลไม้แท้ๆ ที่เป็นธรรมชาติ ไม่มีสารปรุงแต่ง มีแต่วัตถุดิบสดๆ

                “ค่ะ” นิรดารับคำ เธอลงมือเก็บงาน เมื่อใกล้เวลาเลิกงาน

                “พรุ่งนี้นิดาจะมาแต่เช้า น่าจะเรียบร้อยก่อนเที่ยงค่ะ” หญิงสาวลุกขึ้นยืน เธอบอกกับมาเบล เมื่องานที่ได้รับมอบหมายอาจจะเสร็จก่อนกำหนด

                “ดีจ้ะ พอดีมาร์โคมีเรื่องรบกวน เอกสารในห้องเขาก็ปนๆ กันเหมือนกับของฉันเลย...หากเสร็จตรงนี้ วานไปช่วยเก็บที่ห้องมาร์โคด้วยนะ” มาเบลบอกต่อ เธอรับฝากมาจากเจ้านายอีกที

                นิรดาแอบเบ้ปาก เธอพยักหน้ารับเมื่อตนเองเลี่ยงไม่ได้ เมื่อยังรับเงินเดือนจากเขา แม้จะไม่อยากเฉียดเข้าไปใกล้เขาเลยก็ตาม

               

                “นิดา...วันเสาร์ฉันจะพาคนงานชาวเกาหลีไปเรียนภาษากับเธอด้วยนะ” หลุยส์ตะโกนบอก เขากำลังชั่งผลเชอร์รีอยู่หน้าตาชั่ง แต่เหลือบเห็นนิรดาเดินลงมาจากออฟฟิศชั้นบน

                “ค่ะ” หญิงสาวยิ้มรับ เธอดีใจด้วยซ้ำที่ความสามารถของตนเองช่วยเพื่อนร่วมโลกได้

                “จะกลับแล้วเหรอ?” หลุยส์พยายามรั้งไว้ เมื่องานของเขายังไม่เสร็จ

                “ค่ะ” นิรดาตอบ เธอเดินเลี่ยงไปด้านหลัง เมื่อตนเองจอดรถไฟฟ้าไว้ตรงนั้น

                “เดี๋ยวสิ!” หลุยส์ทิ้งตาชั่งมา เขาวิ่งตามหลังนิรดามาติดๆ พร้อมกับถุงพลาสติกในมือ



มีหนุ่มหอบขนมจีบมาฝากเด็กในสังกัด...เจ้าของสวนเชอร์รีจะทำไงนะ?


สำหรับคนที่ว่างไม่มีอะไรทำในวันหยุด นักเขียนแนะนำ

บทประพันธ์กระตุกหัใจ รับประกันคุณจะตื่นตัวตาสว่างตลอดวัน อิๆ

หาสาระเชิญทางอื่น หากหาเรื่องหื่น ยืนหนึ่งตลอด....


เรื่องเล่าหลังเที่ยงคืน
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
แค่ขยับบั้นเอว ขยี้นิ้วติ่งเสียวกลางร่าง ไม่น่าเชื่อว่าปฏิกิริยาแค่นี้ จะทำให้เขาและเธอพบความสุข แบบหลุดโลกที่เดียว...ลองทำดูสิ....หากไม่เชื่อ พรมนิ้วกับร่องหลืบฉ่ำแฉะ ขยับเบาหรือแรงได้ตามความต้อง....คุณจะพบกับความลับที่ทำให้ต้องครางออกมาเสียง...กระเส่า!!
เกมรักจำนนใจ
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
เกมที่เริ่มขึ้นเพราะความหมั่นไส้เป็นเหตุการแข่งขันที่เดิมพันด้วยความบริสุทธิ์ครั้งแรกเพราะอยากสยบผู้หญิงปากมากเย่อหยิ่งแต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับหันหลังไม่ได้ง่ายๆหล่อนไม่ได้ต้องการ การรับผิดชอบอย่างที่กลัวทันทีที่รู้ตัวว่าแพ้ เธอหลงรักคู่แข่งเข้าเต็มใจ พลาดจนไม่มีอะไรเหลือเพราะศักดิ์ศรี นิสายอมถอยเงียบๆเธอเป็นคนแพ้ที่...แพ้อย่างหมดรูปเจรามี่ชนะในกระดานนี้ แต่ทำไมไม่รู้ เขากลับไม่รู้สึกถึงการชนะเลยที่ชายหนุ่มรู้คือ เขากำลัง...แพ้...เขาพลาดเพราะประมาทปรมาทที่คิดว่าหัวใจคือก้อนเนื้อเท่านั้น!!
ครูห้าวสอนสวาท
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
เรื่องเล่าริมลำธาร แผ่นน้ำ กับท้องฟ้า15วันกับความทรงจำแสนระทึกครูสอนสวาทที่ทั้งอึดและทนทานความสุขที่ลืมไม่ลง ในพื้นที่ห่างไกล กับช้างเผือกตกมันเสียงครางที่เปล่งออกมา คือคำบรรยายโดยไม่ต้องเห็นภาพความเหงา ความเปลี่ยวใจ กลับกลายเป็นความสยิวซ่านทรวงแทน
มัจจุราชแดนเถื่อน
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
ความจำเป็นบังคับมันเลยทำให้จรสจันทร์ ตัดสินใจเป็น...นางบำเรอเพราะการตัดสินใจครั้งนั้น ทำให้เธอถูกมองอย่างไร้ค่าความโหดเถื่อนของคนต่างถิ่น ที่เปี่ยมไปด้วยพลังดึงดูดทางเพศสมญานามของเขา คือมัจจุราชจอมอหังกา เจ้าของเหมืองทองผู้ชายที่สอนให้เธอรู้จักความลับต่างเพศผู้ชายคนเดียวกันนี่แหละที่หยิบยื่นความอดสูให้เธอเธอเป็นคนแปลกหน้าที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ต้องยอมให้เขากดขี่ ถูกจองจำด้วยไฟปรารถนา ทุกค่ำคืนมีแต่ความทรมานเธอเกือบตายเพราะรสเสน่หาที่คน คนนั้น ปรนเปรอให้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

121 ความคิดเห็น

  1. #104 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:15

    ได้ไงๆ มาจีบแข่งระวังตายไม่รู้ตัว

    #104
    1
    • #104-1 วรดร (@aoaoiaof1) (จากตอนที่ 38)
      19 สิงหาคม 2562 / 06:40
      หึงโหดด้วยนะ
      #104-1