เมียแทนหนี้ สนพ.Romantic Publishing. มีปกมาอวด

ตอนที่ 9 : บทที่4.กฏเหล็กของสวนมาโค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    17 ก.ค. 62


บทที่4.กฏเหล็กของสวนมาโค(marko)

“ขออนุญาตค่ะ” นิรดาเอ่ยขึ้นหลังจากที่เคาะประตูห้องเสร็จ

“เข้ามาสิ” หลังจากที่เสียงตอบรับด้านในห้องดังขึ้น เธอก็หมุนลูกบิดเดินเข้าไปด้านใน

รอยยิ้มปนความเอ็นดูของยาคอบส่งมาให้ “มีธุระอะไรกับฉันรึ? กาแฟไหม” ยาคอบวางแก้วกาแฟในมือบนโต๊ะ พร้อมกับถามนิรดา

“ขอบคุณค่ะ นิดาไม่ดื่มกาแฟค่ะ” หญิงสาวส่ายใบหน้าปฏิเสธ มื้อเช้าของเธอคืออาหารปกติ ชา กาแฟนิรดาไม่เคยกแตะ เมื่อมันเป็นของฟุ่มเฟือย

ยาคอบหัวเราะเบาๆ ยกแก้วกาแฟขึ้นสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ระเหยเป็นไอขึ้นมา “ไม่เสียเงินหรอกน่า” หัวหน้าคนงานเอ่ยกระเซ้า เท่าที่จับตามอง เด็กสาวตรงหน้าแทบจะไม่ใช่จ่าย เธอประหยัดได้อย่างเหลือเชื่อ

นิรดาเงยหน้ายิ้มแหยๆ ให้

“มีธุระอะไรว่ามาเลย” หลังเหลือบมองเวลา ยาคอบเลยตัดบทพูดตรงประเด็น

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนกล่าวออกมาเสียงจริงจัง “วันหยุดที่จะถึง นิดาขออนุญาตใช้บริเวณหน้าเรือนพักคนงานสอนภาษาฝรั่งเศสให้คนงานที่ยังพูดและฟังไม่ได้นะคะ” นั่นคือความตั้งใจจริงและต้องการให้แต่ละคนมีความสุขในการทำงาน ไม่ใช่รู้สึกอึดอัดตอนที่สื่อสารกับคนอื่นไม่ได้

“ได้สิ...อยากได้อะไรเพิ่มไหม?” หากมาโคไม่อยู่ เขาคือคนที่ตัดสินใจได้ สิ่งที่นิรดาขอไม่ใช่เรื่องใหญ่ แถมยังดีกับงานของเขาด้วยซ้ำ

“ขอบคุณค่ะ” นิรดาตอบเสียงตื่นเต้นปนความยินดี “นิดาไปก่อนนะคะ รถน่าจะมาถึงแล้ว” หญิงสาวยกมือไหว้ยาคอบตามความเคยชิน หัวหน้าคนงานหนุ่มใหญ่ ยกมือรับไหว้แบบงงๆ ก่อนจะหัวเราะขำๆ เมื่อเด็กสาวเดินตัวปลิวจากไป เขาเดินไปแง้มมูลี่ดูภายนอก เมื่อได้ยินเสียงเฮดังลั่น

คนงานส่วนใหญ่ปรบมือกันเกลียว มีนิรดายืนยิ้มเขินๆ กลางกลุ่มคนงานทั้งหมดหล่อนคงไปแจ้งข่าวดีให้พวกเขารับรู้ หลังขึ้นมาขออนุญาตกับเขา

แม่สาวตัวเล็กนั่น กำลังทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีคนงานคนไหนริเริ่มทำมาก่อน

 

ยาคอบกำลังเคร่งเครียดกับตัวเลขที่น่าปวดหัวตรงหน้า บางครั้งเขาก็นึกเบื่อกับการจัดการตัวเลขเหล่านี้ แม้มันจะเป็นออเดอร์ที่สั่งผลไม้มาก็ตาม เขาชอบทำงานอยู่ในที่โล่งและใช้แรงกายมากกว่าการใช้สมอง “มีปัญหาเหรอยาคอบ คิ้วคุณแทบจะผูกเป็นโบว์แล้วนะ” มาโคยิ้มกว้าง กล่าวกระเซ้าหัวหน้าคนงานที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในออฟฟิต แทนการสั่งงานอยู่ในสวน

“โอ้พระเจ้า ในที่สุดคุณก็กลับมา!!” ยาคอบครางเสียงโล่งใจ ในที่สุดเจ้านายเขาก็กลับมาเสียที หลังจากหายหน้าไปเป็นอาทิตย์

ชายหนุ่มเดินมาอิงสะโพกข้างโต๊ะทำงานของยาคอบ เขาฉวยเอกสารขึ้นมาอ่านคร่าวๆ ก่อนจะโยนไว้ที่เดิม “ปีนี้ออเดอร์เยอะขึ้นจม!!” มาโคบ่นน้ำเสียงขึ้นจมูกเขาเองก็เบื่อตัวเลขพวกนี้ จนไม่อยากเห็น

“คุณน่าจะหาคนที่ทำหน้าที่ตรงนี้มาแทนผมนะ” ยาตอบผายมือไปตามกองเอกสาร ที่วางปนๆ กันอยู่บนโต๊ะ เมื่อเขาแทบไม่มีเวลามาเคลียร์เมื่อต้องทำงานในสวนด้วย

“อืม...ได้สิ” จู่ๆ ความคิดก็สว่างวาบขึ้นมา และมันน่าจะลงล็อคหากเป็นอย่างที่คาดไว้

“เห้อ! ค่อยยังชั่วหน่อย หากให้ผมทำงานพวกนี้ ผมบนหัวผมคงจะเปลี่ยนสีทั้งหมด” ยาคอบบ่นพร้อมกับยกมือดันเอกสารให้ห่างจากตัว “เออ...เจ้านาย แม่หนูนั่นมาขออนุญาตใช้วันหยุดสอนภาษาคนงาน ผมอนุญาตไปแล้วนะครับ” ยาคอบเอ่ยปากบอกเรื่องสำคัญ เขามาสะดุดเมื่อเจ้านายพยักหน้าเข้าใจ มาโครู้ได้ยังไงว่าเขาหมายถึงใคร เมื่อเขาบอกเพียงแค่ว่า แม่หนูนั่น

“วันนี้มีอะไรกินมั้ง?” และเพราะเจ้านายถามขึ้นมาปุบปับ ยาคอบเลยลืมเรื่องที่สะดุดใจไปโดยปริยาย

“ไม่ทราบเลยครับ ผมกินกาแฟไปแก้วเดียวตั้งแต่เช้า”

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูหยุดจังหวะสนทนา

“ลุง..คนงานเกิดอุบัติเหตุ!!” หลุยส์ยื่นหน้ามาบอก ก่อนจะรีบผลุบกับไปเมื่อมองเห็นเจ้านายยืนอยู่ด้านข้างยาคอบด้วย

“ใครวะ” มาโคเดินออกมาเปิดประตูและตะโกนถาม

“นิดาครับ เธอตกต้นไม้เพราะเจองู” หลุยส์ตะโกนบอก เขารีบสตาร์ทมอเตอร์ไซน์คันเล็กที่มีไว้สำหรับใช้งานง่ายๆ ในสวน

“ใคร...นิดา?” มาโคย้อนกลับมาถามยาคอบ

หัวหน้าคนงานสูงวัยเงยหน้ามองเจ้านายก่อนตอบ “ก็แม่หนูนั่นไงครับ” สิ้นคำตอบเขา มาโคก็กระโจนออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ยาคอบอมยิ้ม เจ้านายรู้ว่าแม่หนูนั่นชื่อนิดาแล้วสินะ

 

               มาแว้ววววววววววววววว....

อย่าลืม เค้าเล่นเกมอยู่ เม้นท์ในนี้ก็ได้ค่ะ

อยากแจกมากกกกกกกกกกกก....6รางวัลนะเออ

ใครอยากได้ ขอเม้นท์โหน่ยยยยยยยยยยยย



หนี้เสน่หานางบำเรอที่รัก
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
เพราะความโชคร้าย อลิชาเลยกลายเป็น...สาวขายบริการ ความสัมพันธ์ครั้งนั้นมี ‘ของฝาก’ ติดท้องมาด้วย ญาติกลุ่มสุดท้ายที่เลี้ยงดูเธอแทนบุพการีที่เสียชีวิต ป้ายรอยราคีนั้นด้วยการ ‘ขาย’ เธอ อลิชาหนีหัวซุกหัวซุนจากขุมนรกที่เคยคิดว่าคือสถานที่ปลอดภัย เธอโผบินออกจากรัง ไม่ต่างอะไรกับนกปีกหัก ความเสียใจทำร้ายจนแทบหมดหวัง แต่แล้ววันหนึ่ง เธอก็กลับมีกำลังใจขึ้น ‘ของฝาก’ มีชีวิตกระตุ้นให้เธอลุกขึ้นสู้ ความเป็นแม่ทำให้อลิชากัดฟันสู้ ความสำเร็จคืบคลานเข้ามาในชีวิต พร้อมเค้าลางหายนะ!! ผู้ชายคนเดิม คนที่ใช้ ‘เงิน’ ซื้อตัวเธอ เขากลับมาและเขาจำเธอได้ อลิชาจะทำยังไงดีกับความลับที่เก็บไว้ เธอคิดจะหนี แต่ดูเหมือนสถานการณ์ไม่เป็นใจ
เชลยพรหมจรรย์
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
จุดพลิกผันในชีวิตที่ทำเอาผู้หญิงคนหนึ่งแทบกระอักเลือด!! บิดาป่วย...ความเป็นความตายมากวักมือเรียก... พี่ชายทำเรื่องร้ายแรง...มีใครบางคนตามคร่าชีวิต... พะแพงยอมแลก...ยอมเป็นเชลย เพื่อต่อลมหายให้พี่ชาย แม้จะเป็นหนทางที่ดูไร้ศักดิ์ศรี!! หนึ่งชีวิตที่ดูเหมือนจะไร้ค่าในสายตาฝั่งตรงข้าม...เขาเหยียบย่ำหล่อนโดยไม่ยั้งคิด!! ฉีก!! กระชากสิ่งหวงแหนของเพศหญิง...และเหยียบหล่อนซ้ำด้วยถ้วยคำดูแคลน ‘ถ้าเธอท้อง...อย่าคิดว่าฉันจะรับผิดชอบ’ ไงล่ะ...ถ้อยคำที่เป็นเหมือนดั่งน้ำกรดรินรดหัวใจ แต่เธอก็ท้องจริงๆ ท้องเหมือนที่เขาค่อนว่า... แต่...จะให้ก้มหัวยอมศิโรราบ...ไม่ใช่พะแพง เมื่อเธอเองก็มีศักดิ์ศรีเช่นกัน!!
หวงรักจอมบงการ
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
นักข่าวสาวจอมห้าว ตัวป่วนของสำนักพิมพ์เธอถูกคุกคามด้วยข้อหาร้ายแรง...ขโมยเจ้าของบริษัทอัญมณีกล่าวหาเธอตกเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดบทลงโทษสำหรับคนผิด ที่เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกายทอปัดติดกับ เพราะความปากพล่อย เธออาสารับชดใช้ให้โดยไม่รู้ว่า...สิ่งที่ธันน์ต้องการไม่ใช่เงินแต่...คือความสาวของเธอ
เพลิงสวาทเจ้ามาเฟีย
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
'เสียสละ' ไม่มีวันเสียล่ะ คำประกาศกร้าวของ วิคเตอร์ มาเฟียแดนหมีขาวผู้ชายอันตรายที่เพศเดียวกันขยาด นิยามความรักของเขา คือการครอบครอง...หญิงเดียวที่ครองดวงใจชายผู้นี้ได้ มีหรือจะยอมยกให้คนอื่น แต่...ฑิฆัมพร ไม่ได้คิดแบบนั้น ถึงวิคเตอร์จะเป็น 'รักแรก' หญิงสาวหันหลังให้ผู้ชายที่เป็นเจ้าดวงใจ เพราะเขาอันตรายเกินกว่าคนธรรมดาอย่างเธอจะชิดใกล้ เธอคิดว่ากาลเวลาจะช่วยทำให้ตนเองลืมเขาได้...หากยอมปล่อยหัวใจตัวเองให้ลอยไปไกล ร่างกายของเขาคงเหลือแค่ซาก...มาเฟียตัวร้ายเลยจัดใหญ่ 'ฉุด' เมื่อไม่ยอมดีๆ ทางเดียวที่จะแก้ปัญหานี้ได้คือการรวบหัวรวบหาง คนทั้งโลกตราหน้าว่าวิคเตอร์เป็นคนเลว ชายหนุ่มกลับเชิดหน้าสู้ เขารักเธอ และยอมเสียเธอไปไม่ได้...เขาสัญญาด้วยหัวใจ จากนี้ไป ฑิฆัมพรคือเจ้าดวงใจ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

121 ความคิดเห็น

  1. #33 Chuchail (@Chuchail) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:51

    ตั้งใจจะสอนภาษาให้เพื่อนๆด้วย ดีจัง

    #33
    1
    • #33-1 วรดร (@aoaoiaof1) (จากตอนที่ 9)
      26 กรกฎาคม 2562 / 08:23
      นิดามีแต่ให้...
      #33-1
  2. #17 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 19:10

    โห อย่างไวเลยนะเจ้านาย ไปช่วยแม่หนูเลย

    #17
    1
    • #17-1 วรดร (@aoaoiaof1) (จากตอนที่ 9)
      25 กรกฎาคม 2562 / 22:14
      ครั้งแรกคือสะดุดตา ต่อมาคือความสนใจ
      #17-1