FEYA :ฮองเฮาผู้ชื่นชอบปีนกำแพงวัง

ตอนที่ 18 : เรือหลวง 10 ลำVS เรือโจรสลัด300 ลำ(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61


บทที่16 จุดจบสงคราม


        เหนือทะเลที่มองยาวออกไปสุดปลายขอบฟ้า สายลมพัดเอากลิ่นทะเลพาใจให้สดชื่นแจ่มใสแสงแดดเจิดจ้าท้องฟ้าสีครามสดใส ช่างเป็นวันที่เหมาะแก่การออกท่องทะเลนัก


       ฝูงเรือ 10 ลำต่างกำลังมุ่งหน้าตรงไปยังหมู่เกาะสุดท้าย ภาระกิจของวันนี้คงเป็นอันเสร็จสิ้นไปด้วยดี แต่ทว่าหายนะกำลังก่อตัวขึ้น ฝูงเรือจำนวนมหาศาลกำลังทยอยออกมาจากหลังเกาะ ต่างพากันมุ่งหน้ามาหาพวกเรา 


       "ทูลฝ่าบาท พระองค์ทรงทอดพระเนตรกลุ่มเรือนั่น พวกมันมุ่งหน้ามายังเรือของพวกเราพะยะค่ะ"

       เสียงจากท่านรองแม่ทัพท่านหนึ่งกล่าว

      "หึ"

      "ท่านแม่ทัพ วันนี้เจิ้นโชคดีที่มีโอกาสได้ชื่นชมการรบในทะเลเป็นครั้งแรก ท่านไม่ต้องออมมือหรอกนะ"

      'หึหึ ข้าก็อยากจะรู้นักว่าโจรพวกนั้นแน่จริงหรือมีเพียงชื่อเสียงที่เลื่อนลอยกันแน่'

      "น้อมรับราชโองการพะยะค่ะ ข้าขอแลกด้วยชีวิต"

     "ดี!"

     หลังจากนั้นเรือทั้ง10 ลำได้จัดขบวนทัพโดยเรือทุกลำถูกลดเรือใบลง และพบว่ามีกลไกบางอย่างถูกดึงออกมาใช้งาน 

      ซึ่งนั่น! เรือทั้งลำกลายเป็นเรือเหล็กทุ้มทั้งลำ นี่คือเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดถูกกำเนิดขึ้นในยุค 800 ปีก่อน ซึ่งหัวเรือถูกเปลี่ยนหัวเหล็กขนาดใหญ่มีไว้พุ่งชน รอบๆเรือบรรจุไปด้วยปืนใหญ่ รัศมีการยิงไกลถึง100 หลี้ตามองศาที่ปรับเปลี่ยนได้ รวมถึงแหอวนยักษ์ เมื่อยิงขึ้นสู่อากาศจะกางได้รอบเรือทั้งลำ ทำให้ยากต่อการควบคุมทิศทาง เมื่อความได้เปรียบฝั่งเรามีถึงเพียงนี้ การรบ10ต่อ300 ก็มีความเป็นไปได้!


    "เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ตั้งรับเต็มกำลัง"เสียงของท่านแม่ทัพดังก้องเต็มท้องทะเลฟังแล้วรู้สึกหึกเหิมอยากจะเผด็จศึกมันซะตอนนี้


    ทางฝั่งเรือโจรสลัด เมื่อมองจากระยะไกล ได้เห็นภาพการจัดขบวนทัพของฝั่งข้าศึกแล้ว ถึงกับขนลุกไปถึงแปดส่วน (8เต็ม10) และเมื่อแสงพระอาทิตย์ทรงกรดลอยขึ้นเหนือศรีษะ ก็ถึงเวลาที่ทุกสิ่งทุกอย่างพุ่งเข้าห้ำหั่นกัน


      เรือโจร 300 ลำกรูเข้าโอบล้อม เรือ10 ไว้ เหมือนหมาป่าจ้องลูกแกะตัวน้อยแต่ !นี่ไม่ใช่ลูกแกะซะแล้ว 


      ปืนใหญ่ถูกยิงออกไปพร้อมกับแหอวนยักษ์ แหอวนถูกกางคลุมเรือแม่ไว้หมด ทำให้เสียการควบคุม เสียงระเบิดของเรือดังขึ้นลำแล้วลำเล่า ท้องทะเลที่เต็มไปด้วยควันไฟลุกโชน เรือกว่าร้อยลำค่อยๆจมลงไป ผู้คนบาดเจ็บล้มตายจนทะเลกลายเป็นสีเลือด 

   

      การรบกินเวลาไปกว่า 6 ชั่วยาม แสงอาทิตย์ค่อยๆลับขอบฟ้า เรือทั้งสิบลำค่อยๆหันหัวเรือกลับเข้าฝั่งสงครามครั้งนี้จบลงแล้ว คงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครแพ้ใครชนะ 

   เศษซากเรือและซากศพโจรลอยเกลื่อนกลางทะเลคงจะเป็นที่จดจำไปอีกร้อยปี ในช่วงรัชสมัยของฮ่องเต้หลงเฟยเทียนแห่งแคว้นซือเค่อ ไม่มีผู้ใดกล้าบุกรุกทะเลแห่งนี้ได้อีกต่อไป

         

   

โปรดติดตามตอนต่อไป ตอน17

อ่านน้อยๆกลัวเจ็บคอ ห่วงใยนะ..



      

     







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #80 aminidecor (@aminidecor) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 14:10

    สนุกมากค่าาาาา
    #80
    0
  2. #79 dnkdnk (@dnkdnk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 13:50
    ัไรท์มาาาา ชอบบมากค่ะ
    #79
    0