FEYA :ฮองเฮาผู้ชื่นชอบปีนกำแพงวัง

ตอนที่ 2 : ย้อนอดีตไปเมื่อ 800 ปี (rev.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 408 ครั้ง
    30 ก.ย. 61



สองวันต่อมา 

เฟญ่ายืนอยู่บริเวณอาคารผู้โดยสารขาออก 

ทุกสายตาจับจ้องมายังเธอ 

ใบหน้าสวยราวกับนางฟ้า รูปร่างสูงโปร่ง 

เธอสวมแว่นตาดำขนาดใหญ่ยี่ห้อชื่อดัง 

เส้นผมสีน้ำตาลช็อคโกแลต

ม้วนลอนเกรียวใหญ่ชวนให้หลงใหล 

 

 

นี่ๆเธอผู้หญิงคนนั้นใช่เฟญ่า 

เจ้าของแบรนด์ DEVA รึป่าว 

อ๊ายกรี๊ดดดตัวจริงสวยมาก 

สวยยังกับดาราเลย 

นี่ๆดูผิวเธอสิออร่าเด้ง 

เห็นมาแต่ไกลเลยเธอ 

 

หญิงสาวสองคนกระซิบผ่านเธอไป 

 

เฟญ่าไม่ใคร่ใส่ใจ ในสิ่งที่หญิงสาวสองคนพูดคุยกันนัก 

เธอเดินออกมาภายนอกอาคาร 

ยืนรออยู่พักนึงก็พบคุณลุงสัญชัย 

ยืนชูป้ายเล็กๆชื่อเธออยู่ 

 

คุณลุงคะ ทางนี้ค่ะ "

เฟญ่าโบกมือสูงขึ้น

 

ทำให้ลุงสัญชัยเดินตรงมาที่เธอ 

 

คุณหนูสบายดีไหมครับ 

โอ๊ววนี่ผ่านไปไม่กี่ปี 

ทำไมลุงจำแทบไม่ได้เลย 

คุณหนูจริงๆหรือครับเนี๊ย ฮ่าๆๆๆ 

 

ชายชราวัย 60 ปียิ้มด้วยความดีใจ

 

แหม่ คุณลุงขา 

หนูก็เป็นหลานคุณลุงคนเดิม 

ไม่เห็นจะเปลี่ยนตรงไหนเลยคร้า   

หญิงสาวกระเซ้าเหย้าแหย่ลุง 

 


งั้นเรากลับบ้านไปพบท่านประธานกันครับ 

ท่านคงคิดถึงคุณหนูแย่แล้ว 

รถจอดทางนี้ครับ! เชิญครับคุณหนู 

ลุงสัญชัยช่วยลากรถเข็นใส่กระเป๋าไปที่รถ

 

ระหว่างทางที่ขับรถออกไปตรงสี่แยกไฟแดง 

มีรถเทลเลอร์บรรทุกน้ำมันเบรกแตกพุ่งข้ามสี่แยก

เมื่อสัญญาณไฟเขียวเตือน

 รถลุงสัญชัยก็พุ่งตัวออกไป ไม่ทันได้เหลียวมอง

และตามมาด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหวคล้ายกับ

เสียงระเบิดดังขึ้น

 

โคร้ม!!!

 

เปลือกตาของเฟญ่าคล่อยๆหลับ

มองเห็นแสงสีขาวสวยงาม

คล้ายอยู่บนสรวงสวรรค์

ทันใดนั้นสติก็คล่อยๆดับวูบหายไป

********************************************* 

 

เสียงเรียกให้ตื่นดังขึ้นข้างๆใบหูของเธอ

 

คุณหนู คุณหนูเจ้าคะ 

ได้ยินที่เหม่ยเซียนเรียก

ไหมเจ้าคะ คุณหนูๆ” ฮือๆๆๆ

 

ฮูหยินเจ้าคะ

คุณหนูหนิงลี่หลับไปได้ 3 วันแล้วนะเจ้าคะ 

เหตุใดยังไม่ยอมตื่น ฮือๆๆๆ 

เหม่ยเซียนก้มหน้าลงมองที่พื้น

ไหล่สะท้านขึ้นลง

 

 ฮูหยินหนิงฮวาพลันยกชายเสื้อขึ้นเช็ดหยดน้ำตา 

เสียงร้องไห้ที่พึ่งหายไปกลับมาอีกครั้ง

 

ข้าปวดใจยิ่งนัก 

คล้ายกับมีเข็มทิ่มแทงดวงใจของข้า

พลันน้ำตาก็ไหลเมื่อมองไปยังบุตรสาว

ที่นอนอยู่บนเตียง

 

เฟญ่าค่อยๆลืมตาขึ้น


เธอมองไปยังเสียงร้องไห้นั้น 

และได้พบกับหญิงสาวสองคน 

 

คนหนึ่งเป็นเด็กสาวน่ารัก 

ผมยาวถูกมวยไว้สองข้าง

ใบหน้ารูปไข่ ดวงตาเรียวเล็ก 

ริมฝีปากบางๆ ผิวขาวสดใส

สวมเสื้อผ้าคล้ายชุดจีนโบราณ

 เธอเรียกแทนตัวเองว่า เหม่ยเซียน

 

 

อีกคนคือผู้หญิงอายุราวๆ 35-40 ปี 

สวมชุดจีนโบราณคล้ายกับเด็กหญิงคนนั้น 

แต่สวยงามโอ่อ่าดูแล้วเหมือนสตรีสูงศักดิ์

 ในซีรี่ย์จีนที่เคยดู ไม่รวมถึง ใบหน้าสวยงาม 

ที่แต่งหน้าอ่อนๆเผยผิวสุขภาพดี

ผิวกายผ่องใสเหมือนเต้าหู้ขาว 

ริมฝีปากสีแดงสดคล้ายผลเชอรี่

 ผมยาวสีดำเงางามยังกับพรีเซนเตอร์แชมพู

!โอ้ว ไม่เคยเจอใครสวยแบบนี้มาก่อน 

 


นี่มันช้างเผือกในป่าใหญ่ชัดๆ ถ้ายังไม่มีใครทาบทาม

เดี่ยวเฟญ่าจัดให้  ปีหน้าคงต้องออกแบบ

ผลิตภัณฑ์สำหรับเส้นผมซะแล้ว 

จะเชิญพี่สาวคนนี้มาเป็นนางแบบ

เฟญ่าคิดในใจพลางส่งรอยยิ้มพริมใจมาให้เธอผู้นั้น

 

 

"คุณหนู คุณหนูฟื้นแล้ว" 

ฮูหยินๆท่านดูสิคุณหนูฟื้นแล้ว

 

"ลี่เอ๋อลูกฟื้นแล้ว" 

"สวรรค์ไม่ทอดทิ้งข้าจริงๆฮือๆๆ"

ทันใดนั้นเฟญ่าก็ถูกดึงตัวเข้าไปกอด

 ทั้งถูกกอดถูกหอมแก้มซ้ายทีแก้มขวาที

สลับกันไปมา 

 

"ลูกแม่ แม่ดีใจยิ่งนักที่เจ้าฟื้นได้เสียที ฮือๆๆๆ"

 

เอ๊ะ หนิงลี่ /ลี่เอ๋อ! ชื่อนี้ ใครกัน?

 

สมองเธอกำลังครุ่นคิด นี่ไม่ใช่สถานการณ์ปกติ

 

ด้วยสัญชาตญาณหน่วยรบพิเศษ

 เธอพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น

เหลือบมองไปเห็นกระจกทองเหลืองข้างเตียง

เธอลุกขึ้นและเดินไป

 

ภาพที่เธอเห็น คือหญิงสาวผู้มีใบหน้าคล้ายเธอทั้งดวงตา

 คิ้ว จมูก ปาก แต่ที่ไม่เหมือน คือแววตาที่สดใสขึ้น

 สีผมดำธรรมชาติเงางามยาวสลวยจนถึงเอว

ผิวพรรณไม่ต่างจากหญิงที่เดินมายืนข้างๆเธอ

ขาวสุขภาพดีคล้ายเด็กทารก

ยังกะไม่เคยโดนแดดโดนลม


ส่วนสูงน่าจะประมาณ 160 ซม.วัดจากสายตา

ยังผอมและยังไม่มีส่วนเว้าโด้งชัดเจน


 ซึ่งปกติตัวเธอจะสูง 175 ซม.

หน้าอกค่อนข้างใหญ่ส่วนเว้าส่วนโค้งเด่นชัดเจน 

สะโพกผายสมส่วน สูงโปร่ง มีอกมีเอว 


แต่นี่เหมือนเด็ก ม.ต้นชัดๆ

 

เฟญ่าสูดลมหายใจเข้าออกยาวๆ 

เข้า ฮึ๊บพุทหนอ..ออกฮึ๊บโธหนอ..

ทันใดนั้นเรื่องราวต่างๆค่อยๆประติดประต่อ 

ความทรงจำของร่างน้อยค่อยๆพลั่งพลูเข้ามา

 

บิงโก ยังกะภาพ 4 มิติ

คุณหนูร่างเล็กนี้ชื่อว่า หนิงลี่

(ความงดงามที่สงบสุข)

คุณหนูสี่ น้องเล็กคนสุดท้องประจำตระกูลหนิง

อายุ 13 ปี  

ได้รับสมญานามเป็นหญิงงามอันดับ 1 แห่งแคว้น

 มีความสามารถในการเล่นพิน

ขับร้อง-เย็บปักและวาดภาพ

ย้อนไปเมื่อสามวันก่อน ขณะเดินทางไปไหว้

บรรพบุรุษที่สุสานพร้อมกับครอบครัว

เมื่อหญิงสาวก้าวลงจากรถม้า

 

ทันใดนั้นท้องฟ้าที่สว่างไสวกลับมืดลง

ลมพัดแรง พัดก้อนหินขนาดใหญ่

ลอยมาตกอยู่ทางขึ้นสุสาน


ด้วยร่างกายที่แสนบอบบางของหนูน้อย

 พลันสะดุดล้มเข้ากับก้อนหิน

ที่ไม่รู้มาขวางกั้นเธอตั้งแต่ตอนไหน 

เธอล้มหัวฟาดพื้นและหมดสติไป 

 

ทุกเหตุการณ์ค่อยๆพลั่งพลูเข้ามาไม่หยุด

สมาชิกในครอบครัวเธอมี 

บิดา-มารดา-พี่ชายที่หวงน้องสาวสุดชีวิตอีก 3 คน

 

จากการวิเคราะห์รูปร่างใบหน้ารวมถึง

ลักษณะของประวัติตระกูล

เฟญ่านึกออกว่า เหมือนคุณพ่อจะมีบันทึกลับ

ของคุณปูทวดไว้เล่มหนึ่ง

เป็นของบรรพบุรษหลายร้อยปีมาแล้ว 

 

'ดวงจิตเราเข้ามาอยู่ในร่างคุณย่าทวดๆๆๆๆๆๆ

บรรพบุรษเมื่อ 800 ปีก่อนเหรอเนี๊ย'

 

เราประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตแล้ว !” 

'ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสเรามีชีวิตอีกครั้ง

งั้นถือว่าเป็นเรื่องที่โชคดีที่ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณย่าทวด

 เป็นไงเป็นกันชีวิตใหม่ก็อยากจะรู้ว่า

บรรพบุรษเรานั้นเป็นยังไง

"ลุยสิคร้ารออะไร…."

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป..Next#3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 408 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #21 วรรณลักษณ์ เทพรัศมี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 19:30
    เนื้อเรื่องละเอียดดีคะ
    #21
    0
  2. #4 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:18
    ต่อคะไรทสนุกมากๆๆๆ
    #4
    0