รักวุ่นวายของยัย NANNY GIRL

ตอนที่ 10 : Chapter8-NANNY GIRL (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 มิ.ย. 56

© Tenpoints!

 
     










 
Chapter8






              “นี่ห้องเธอหรอเนี่ย-_-ห้องน้ำของคนรับใช้ฉันยังใหญ่กว่าอีกอ่ะ” 

 


             นายขาดวิ่นพูดขึ้นทันทีที่เราสามคนได้ก้าวเข้ามาอยู่ในห้องที่หอของฉัน 



 

             “งั้นนายก็ออกไปจากห้องฉันเลยไป นายคงไม่อยากนอนห้องที่เล็กกว่าห้องน้ำคนใช้บ้านนายหรอก”




 

             แต่หมอนั่นพูดถึงคนรับใช้หรอ?? มันก็มีแค่ป้าปุ้มปุ้ยกับฉันไม่ใช่รึไง= =?? แต่มันก็ใช่แหละ เพราะพอเรามายืนกันอยู่ในห้องอย่างนี้ ฉันก็รู้สึกได้ว่าห้องนี้แคบมากๆ แค่นายขาดวิ่นคนเดียวก็คับห้องแล้ว ฉันนี่แทบจะไม่มีที่ยืนจนแทบจะไปขี่คอนายขาดวิ่นได้อยู่แล้ว




 

            แต่นี่ฉันพาผู้ชายขึ้นห้องหรอเนี่ย!!? ฉันพาผู้ชายมานอนด้วย อ๊าย!! ฉันดูกลายเป็นยัยผู้หญิงใจง่าย ถ้าพ่อแม่ฉันรู้ขึ้นมา ฉันจะโดนอะไรบ้าง ฉันคงจะโดนเนรเทศออกจากวงตระกูลแน่นอนเลยT^T ฮือๆๆ ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงใจง่ายนะ ไม่จริงๆๆๆ





 

            นายขาดวิ่นหันมามองหน้าฉัน แล้วหันกลับไป ทำอย่างกับว่าคำพูดของฉันเมื่อกี้ไม่มีผลกระทบอะไรกับตัวเขาเลยสักนิด- - 




 

            “จำได้มั้ยว่านายต้องไปนอนในห้องน้ำน่ะ”




 

            “เธอพูดเรื่องอะไรอ่ะ ฉันไม่เห็นจำได้เลย”





 

            “อย่ามาสตอเบอร์รี่ย่ะ”





 

            “นี่เธอเป็นลูกจ้างของฉันนะ!!มีสิทธิ์มาว่าฉันอย่างนี้ได้ไง!!”




 

            “ขอโทษนะ หมดเวลางานแล้วค่ะ นายมันก็อีแค่ผู้ชายบ้าบอติ๊งต๊องคนหนึ่ง จำไว้นะ ฉันใหญ่สุดที่นี่ ฮ่าๆๆๆ!!”




 

            “นี่เธอ!!”




 

            “พี่เควินคือสตอเบอร์รี่หรอคะ???”




 

            ยังไม่ทันที่อีตาขาดวิ่นจะได้ปล่อยสุนัขออกมาจากปากเพื่อกัดฉัน ยัยเครสก็แทรกขึ้นมาทันที

ด้วยคำถามที่....เอ่ิม =_= ไม่รู้จะอธิบายยังไง





 

            “ตัวเล็ก=_=”





 

            “ทำไมพี่ถึงต้องโกรธด้วยที่เป็นสตอเบอร์รี่

สตอเบอร์รี่อะไรจะตาย หนูช๊อบชอบ>O<“





 

            “คือมันไม่ได้แปลความหมายอย่างนั้นสักหน่อย ตัวเล็ก”





 

            “อ่าว แล้วมันหมายความว่าไงอ่ะ??”







 

            นายขาดวิ่นหันมาส่งสายตาอำมหิตมาทางฉัน เหมือนจะบอกว่า ฉันทำตัวอย่างที่ไม่ดีให้กับเด็กน้อยไร้เดียงสาเห็น=_= ฉันผิดหรอ?

คำว่า สตอเบอร์รี่ มันเป็นคำหยาบตรงไหนกันยะ นี่ฉันพยายามพูดอ้อมๆ ให้คำพูดไม่น่าเกลียดแล้วนะ






 

            “ว่าไงคะ??มันแปลว่าอะไรหรอ>O<“




 

            “เอ่อ...”

 




            “แปลว่าอะไรๆๆๆ??”




 

            “ตัวเล็กโตไปก็รู้เองแหละน่า”




 

            “อ้าว”




 

            “ถ้าอยากรู้ลองไปถามยัยวงเวียน ของตัวเล็กสิ เพราะยัยนั่นน่าจะรู้ดี และเชี่ยวชาญมากกับคำนี้^O^”




 

            กรี๊ด!! นี่นายขาดวิ่นหลอกด่าฉันหรอ???

มันน่าเอารองเท้าส้นสูงตบให้ปากเจ่อเป็นแองเจอร์รีน่าเจ่อรี่จริงๆ -_-




 


            ยัยเครสหันมามองหน้าฉัน เป็นเชิงขอคำตอบ ตายจริง! นี่ฉันพูดคำนั้นออกไปต่อหน้ายัยนี่ได้ไง เป็นเรื่องเลยเห็นมั้ยT^T  





 

            “นายขาดวิ่น ตกลงนายนอนในห้องน้ำนะ เดี๋ยวฉันจะเตรียมฟูกไปปูเอาไว้ให้”





 

            “เฮ้ย!!/เปลี่ยนเรื่องอ่ะ-^-”



 
 

            ฉันเดินผ่านหน้านายขาดวิ่นไปทางตู้เสื้อผ้า

โดยไม่สนใจปฎิกริยาของสองพี่น้องนี่ ก่อนจะดึงฟูกเน่าๆของเจ้าสีรุ้งหมาน้อยที่ฉันเคยแอบเลี้ยงแต่โดนเจ้าของหอจับได้เลยต้องเอาไปให้คนอื่นเลี้ยงแทนออกมา นี่ขนของเจ้าสีรุ้งยังเกาะติดเป็นกระจุกๆ ไว้ให้รำลึกถึงอยู่เลยนะเนี่ย



 

            เวลาฉันคิดถึงมันเมื่อไหร่ ฉันก็จะไปหยิบขนตามฟูกมาสูดดมทุกครั้ง-.,- เฮ้ย!! ไม่ใช่ละๆ ฉันไม่ได้เป็นโรคจิตนะคะทุกคน!!






 

           “นี่เธอจะให้ฉันนอนไอ้ฟูกเปื้อนอ้วกนั่นหรอ?? ไม่มีทางซะหรอก!!”



 

            นายขาดวิ่นที่มายืนซ้อนข้างหลังฉันเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พูดขึ้นอย่างหงุดหงิด เดี๋ยวนะ!! นี่มันใกล้เกินไปมั้ยคะ??




 

           “ก็เออน่ะสิ!! แล้วกรุณาถอยห่างฉันไปด้วย ไม่มีที่ยืนอื่นรึไง??”




 

           “ห้องเธอแคบอย่างกับรูหนู ฉันจะไปยืนตรงไหนได้-^-”





 

            “ออกไป!! ไปอยู่ในห้องน้ำไป!!เอาฟูกของนายไปด้วย”






 

            ฉันผลักอกนายขาดวิ่นออกไปไกลๆตัวก่อนจะยัดฟูกสีขาวที่เปลี่ยนกลายเป็นเหลืองด้วยผีมือของเจ้าสีรุ้งที่ชอบมาฉี่เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของใส่มือของนายขาดวิ่น แต่หมอนั่นกลับโยนมันทิ้งก่อนที่จะพูดประโยคเอาแต่ใจของตัวเองออกมา





 

            “ไม่เอาอ่ะ ฉันจะนอนบนเตียง....อั่ก!!”





 

            นายขาดวิ่นร้องออกมาด้วยความจุกเมื่อตัวเองกระโดดลงบนเตียงนอนของฉันอย่างแรง-_- เป็นไง เจ็บใช่มั้ยล่ะ??





 

            “นี่มันเตียงหรือหินอัคนีกันแน่วะเนี่ย?? ทำไมมันแข็งอย่างนี้T-T”





 

            “ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!ลุก” 




 

            ฉันพยายามที่จะฉุดแขนของนายขาดวิ่นที่ตอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงฉันให้ลุกขึ้นมา

แต่หมอนี่ตัวหนักอย่างกับนักซูโม่!! 





 

            “นายขาดวิ่นT^Tลุกเดี๋ยวนี้เลยนะ!!”





 

            “พี่ขาดวิ่น เอ้ย!!พี่เควินเล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้”






 

            ยัยเครสที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะอ่านหนังสือของฉันพูดขึ้น อ๊าย!! วันนี้ทำไมฉันรู้สึกถูกชะตากับยัยเด็กนี่จังแฮะ><





 

            “ใช่!!เล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้ ไม่อายเด็กรึไง!!”





 

            ฉันยังคงพยายามดึงมือของนายขาดวิ่น ที่จะนอนทำท่าชิวเหมือนแรงของฉันไม่สามารถทำให้เขาสะทกสะท้านได้เลย





 

            “ลุกๆๆๆ!!!ว้าย!!”





 

            ฉันล้มหน้าไปจิ้มกับแผงอกกว้างของนายขาดวิ่นทันที ด้วยแรงฉุดอันมหาศาลของหมอนี่เอง กรี๊ด!! 





 

            “ปล่อยนะ!!นายคิดจะทำอะไร!!?”




            อยู่ดีๆหัวใจฉันก็เต้นเร็วและแรงอย่างไม่มีสาเหตุ-_- ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน!! สงสัยมันคงจะเป็นอาการคนใกล้ขาดอาการหายใจ เพราะตอนนี้แขนข้างหนึ่งของนายขาดวิ่นสมองบวมนั่นพาดอยู่ที่คอฉัน



 

            ฉันพยายามที่จะแกะมืออันเหนียวหนึบที่กอดฉันอยู่อย่างแน่นหนาออกไปให้ได้ แต่ก็เหมือนความพยายามของฉันจะไม่เป็นผล เหมือนยิ่งฉันดิ้นเท่าไหร่ แขนของนายขาดวิ่นก็รัดแน่นขึ้นเท่านั้น





            รัดอย่างนี้ นายไม่รัดให้ลำไส้เล็กท่อนเจจูน่ำของฉันปริ๊นออกมาทางปากเลยล่ะยะ
-___- ไอ้หัวใจบ้าก็เต้นแรงอยู่ได้ นี่ฉันจะกลายเป็นโรคความดันสูงแล้วรึไงกันT^T




 

            “นายจะทำอะไรน่ะ!ปล่อยนะเว้ย!!”





 

            “ฉันจะพิสูจน์ให้เธอดูไงล่ะว่า เตียงนี้มันนอนได้หลายคน^^”





 

            “ไม่ต้องมาพิสูจน์ เพราะฉันไม่อยากรู้!!

ปล่อยเดี๋ยวนี้!”





 

            “ก็นอนได้ ไม่เห็นอึดอัดเลย ฉันตกลงว่าจะนอนบนเตียงนี้กับเธอเนี่ยแหละ”





 

            “ไม่อึดอัดบ้านนายน่ะสิ ฉันหายใจไม่ออก!! เตียงแต่3ฟุตเนี่ยนะ นายจะให้ฉันนอนบนตัวนายอย่างนี้ตลอดทั้งคืนรึไง??ไม่มีทางหรอก!”



 

            “โอ้ย!!พวกพี่เล่นอะไรกันเนี่ย ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย หนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ”


 

            หลังจากยัยเครสทำหน้าเซ็งและกระแทกประตูห้องน้ำปิดไปแล้ว ฉันก็เพิ่งรู้สึกตัวว่ามีเด็กนั่งมองฉันในสภาพน่าอายอยู่ในห้องด้วย อ๊าย!! ฉันอายเด็กอ่ะT///T



 

            “นายบ้า!!ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันไม่เล่นแล้วนะ อายเด็ก!!”



 

            “อายเอยอะไรล่ะ คนกันเองทั้งนั้น ตัวเล็กก็เป็นน้องสาวฉันไง”


 

            “ยิ่งเป็นน้องสาวนายยิ่งน่าอายไปใหญ่เลยต่างหาก!! ปล๊อยยยยยย!!!!”


 

            “ไม่ปล่อย-_-”


 

            “ปล่อยสิโว้ยยยย!!!”


 

            “ไม่”


 

            “ปล่อย!!นายผีเข้ารึไงวะ!!!”



 

            ‘ก็อกๆๆๆ!!’ 



 

            อยู่ดีๆเสียงเคาะประตูรัวจากหน้าประตูห้องฉันก็ดังขึ้น ฉันกับนายขาดวิ่นหันมามองหน้ากัน ก่อนที่หมอนั่นจะยอมปล่อยให้ฉันเป็นอิสระ ใคร!!? ใครมาเคาะห้องฉันยามวิกาลแบบนี้

หวังว่าจะไม่ใช่พ่อแม่ที่เกิดคิดถึงฉันขึ้นมานะT^T

 




   
            “ใครอ่ะ???”


 

            “ฉันก็อยู่กับนาย ไม่ได้มายานทิพถึงจะได้มองทะลุประตูได้-_-”


 

            ‘ก็อกๆๆ!!’ 


 

            ฉันสะดุ้งเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้ดูเหมือนคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าประตูจะจงใจเคาะให้ดังขึ้นอีก แล้วฉันจะทำไงดี?? กรี๊ด!!  ถ้าเกิดเป็นพ่อแม่ของฉันล่ะ ถ้าเกิดเป็นยัยเจ้เจ้าของหอล่ะ? งานนี้ฉัันตายศพไม่สวยแน่เลยT^T



 

            “ทำไงดีๆๆ”


 

            “ทำไงอะไรของเธอ ก็ไปเปิดประตูสิ

-_-”


 

            “ถ้าเกิดคนที่เคาะเป็นคนที่รู้จักฉันขึ้นมาล่ะ??”



 

            “เดี๋ยวนะ คนที่รู้จักเธอเขาจะมาเคาะประตูห้องเธอทำไม?? ไปเปิดประตูสิ”


 

            “ไม่ใช่ๆ ฉันหมายความว่า ถ้าเกิดคนข้างหน้าห้องฉัน เอาเรื่องที่ฉันพาผู้ชายขึ้นมาบนหอดึกๆดื่นๆไปเล่าให้พ่อแม่ฉันฟังล่ะT^T”


 

            “ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย เพราะผู้ชายคนนั้นน่ะเป็นฉัน ปลอดภัยหายห่วง^^”


 

            ปลอดภัยหายห่วง!!?? ปลอดภัย? มันปลอดภัยตรงไหนไม่ทราบยะT^T เมื่อกี้นายยังกระชากตัวฉันลงไปนอนกอดอยู่เลย เนี่ยนะคำว่าปลอดภัยของนาย!!



 

            ‘ก็อกๆๆ!!!’

 

 



            “นายไปหลบอยู่ในห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปเปิดประตู”


 

            “เธอทำเหมือนกำลังซ่อนชู้ จากสามีเธอเลยนะ-_-”


 

            “อย่าเพิ่งมาบ่นได้มั้ย!? เข้าไป!!”


 

            ฉันเปิดประตูห้องน้ำที่มียัยเครสอยู่ในนั้นก่อนจะดันตัวนายขาดวิ่นเข้าไป แล้วปิดประตู

ทันทีที่นายขาดวิ่นโดนฉันดันเข้าไปในห้องน้ำ เสียงยัยเครสก็ร้องโวยวายออกมา-_-

เพราะยัยนั่นกำลังปล่อยเรือดำน้ำสู่ท้องทะเลลึกอยู่น่ะสิ 


 

            ฉันสูดหายในลึกๆ ก่อนจะทำใจกล้าวิ่งไปเปิดประตูห้องห้อง และคนที่อยู่หน้าห้องฉันนั้นก็คือ แท่น แทน แท๊น~




 

            คุณป้าข้างห้อง ที่อยู่ในชุดนอนสีแดงสด กับโรลม้วนผมอันใหญ่เท่ากล้องส่องทางไกลติดอยู่เต็มหัว และยังมีมะเขือเทศและแตงกว่าแปะอยู่เต็มใบหน้า  




 

            ป้าแกจำวันผิดคิดว่าวันนี้เป็นวันฮาโลวีนรึเปล่า ถึงแต่งตัวเป็นผีสลัดผัก แล้วเที่ยวเคาะประตูชาวบ้าน พูดคำว่า “ทริกออทริก!!” เพื่อขอลูกกวาดเนี่ย=_=




 

            “เอ่อ ป้ามีอะไรรึเปล่าคะ??”





 

            ป้าแกไม่ตอบคำถามฉันกลับแทรกตัวเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว พร้อมกับส่งสายตาสอดส่องไปทั่วห้อง ราวกับพยายามมองหาว่าห้องฉันซุกซ่อนระเบิดเอาไว้รึเปล่า





 

            “ฉันได้ยินเสียงผู้ชายมาจากห้องนี้!”




 

            หลังจากที่มองหาสิ่งผิดปกติไม่พบ ป้าแกก็หันมายืนกอดอกจ้องหน้าฉันเขม็ง
 


 

            “ผู้ชายอะไรกันคะป้า ไม่มี๊ไม่มี”


 


 

            “แต่ฉันได้ยินจริงๆนะ”


 


 

            “หูป้าแว่วไปเองรึเปล่าคะ?”



 

 

            “ยังจำได้ใช่มั้ย ว่ากฎของหอนี่คืออะไร

หอนี้คือหอหญิง ห้ามผู้ชายเข้ามาในนี้เป็นอันเด็ดขาด”





 

            “รู้สึคะ ทำไมจะไม่รู้ ป้าออกไปเหอะ”





 

            ฉันรีบดันตัวป้าผีสลัดออกจากห้องอย่างรวดเร็ว คนคุมหอก็ไม่ใช่ ป้าจะมาสอดส่องทำไม ฉันยังแค้นไม่หายเลยนะ เรื่องที่ป้าคนนี้เนี่ยแหละ เป็นคนไปฟ้องกับเจ้าของหอว่า ฉันเอาเจ้าสายรุ้งเข้ามาเลี้ยง แค้นๆๆๆ><





 

            ฉันล็อคห้องทันทีที่ป้าผีสลัดออกไปจากห้องแล้ว ฟิ่ว~ เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ เกือบจะไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว 





 

            นายขาดวิ่นเดินออกมาจากห้องน้ำและทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงของฉันตามเคย=_=





 

            “ใครหรอ??”





 

            “ป้าข้างห้องน่ะ”





 

            “ก็แค่ป้าข้างห้อง จะกลัวอะไร มานอนกันเหอะ ฉันง่วงแล้ว ห๊าว~”




 

            “นาย-_-”




 

            “มานอนด้วยกันสิ”



 

            นายขาดวิ่น ตีที่นอนฉันดัง ปุปุ เป็นการเชื้อเชิญให้ฉันลงไปนอนข้างๆ - -

 

 

            “ลุกเดี๋ยวนี้นะ นายนอนตรงนี้ไม่ได้ และที่สำคัญตัวนายโครตจะสกปรก อย่ามานอนบนที่นอนของฉันนะ!!”

 

 

 

 





            1ชั่วโมงผ่านไป~



 

            นายขาดวิ่นเดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยใบห้องที่แสดงความหงุดหงิดแบบไม่ปิดบัง





 

            “ฉันคิดว่า เสื้อเธอมันตัวเล็กไปสำหรับฉันนะ-_-”





 

            “นั่นมันตัวใหญ่ที่สุดของฉันแล้วย่ะ”





 

            “กางเกงเธอก็ตัวโครตเล็ก จะรัดไข่ฉันปริ๊นออกมาอยู่แล้ว”





 

            เมื่อนายขาดวิ่นพูดออกมาอย่างนั้น ฉันเลยลืมตัวเผลอมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าของหมอนั่น แล้วอยู่ดีๆฉันก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าขึ้นมา กรี๊ด!! หมอนี่อยู่ในชุดโครตจะฟิตเลย






 

            เสื้อสีชมพูอ่อนที่นายขาดวิ่นใส่อยู่ลอยเต่อขึ้นมา เหมือนเป็นเสื้อโชว์สะดือ และกางเกง เอ่อ กางเกง.... อ๊าย!! ฉันขอไม่อธิบายนะ 

ยังทำใจไม่ได้ ถือว่ารู้กัน>//<







 

            “ฉ..ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ นายอย่าเพิ่งหลับนะ ฉันขอใช้ห้องน้ำแปบเดียว แล้วนายค่อยเข้ามานอน”





 

            ฉันรีบหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าห้องน้ำทันที

ฮือๆๆ ทำไมวันนี้อะไรๆมันก็ดูยุ่งยากไปหมด 

ฉันเกลียดครอบครัวนี้จัง ทำไมต้องคอยหาเรื่องให้ฉันปวดหัวอยู่เรื่อยเลยT^T





 

            พอฉันก้าวออกมาจากห้องน้ำ ก็เห็นนายขาดวิ่นกำลังนอนน้ำลายยืดกอดตุ๊กตาหมาแอ๊บแบ๊วอยู่บนเตียงฉันกับยัยเครสที่ใส่ชุดของเจ้าสีรุ้งที่นอนอยู่ข้างๆ
- -

ฉันบอกแล้วใช่มั้ย?? ว่าอย่าเพิ่งหลับ!!!

แล้วคืนนี้ฉันจะนอนที่ไหนล่ะเนี่ย ในเมื่อเตียงนอนฉันถูกสองพี่น้องจอมจุ้นยึดครองไปแล้วY^Y






 

            ไม่ยอม!!ยังไงฉันก็ไม่มีวันไปลงไปนอนกับพื้นแน่ๆ!! ฉันเดินลงไปล้มนอนข้างๆยัยเครสที่มีที่ว่างอยู่น้อยนิด แล้วเบียดๆแทรกๆ ถึงแม้มันจะอึดอัดมากก็เหอะ T-T แต่ก็ดีกว่าไม่มีที่นอน นี่แน่ะๆๆ 
ฉันแอบใช้เท้าเขี่ยตัวของนายขาดวิ่นที่นอนไม่รู้ไม่ชี้อย่างหงุดหงิด
ฮ่วย!! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของยัยเด็กเครสเปรียบเสมือนไก่ขันปลุกให้ฉันต้องลืมตาขึ้นมา

 

 

           “ตื่นๆๆๆ!!วงเวียนขี้เซาตื่นได้แล้ว!!”

 

 

 

           “อืม~ยัยเครส ไปเล่นที่อื่นไป!!”

 

 

 

           ฉันพลิกตัวหนียัยเครสที่กำลังเอานิ้วมาจิ้มแก้มฉันเล่นอยู่ จะอะไรกันนักหนา เมื่อคืนกว่าฉันจะได้นอนก็ตี3กว่าๆ ตอนนี้ฉันขอนอนหลับอีกสักงีบก่อนไม่ได้หรอ ยังไม่ว่างตื่น-_-

 

 

 

          “ตื่นได้แล้ววววว!!!” 

 

 

 

          “กรี๊ด!!ยัยเด็กบ้า เธอมาตะโกนใส่หูฉันทำไมยะ!>O<“ 

 

 

 

          ฉันลุกขึ้นมาโวยวายใส่ยัยเครสที่ใส่ชุดเจ้าสีรุ้งอยู่อย่างหงุดหงิด 

 

          “ก็เธอไม่ยอมตื่นนี่ นอนกินบ้านกินเมืองอยู่ได้-^-”

 

 

          ฉันกินบ้านกินเมืองไม่ได้หรอกค่ะ โน้น!!ไปว่านักการเมืองโน้น ฉันไม่เกี่ยว-3-

 

 

 

           “เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับนี่!! เพราะเธอนั่นแหละ”

 

 

 

           “ฉันไปทำอะไรให้-_-”

 

 

 

          “เธอแย่งที่ฉันนอนย่ะ”

 

 

 

          ฉันล้มตัวลงนอนอีกครั้ง แต่เอ๊ะ! เหมือนฉันจะลืมอะไรไปบางอย่างนะ ลืมอะไร?

 

 

 

          “เธอตั้งหากล่ะ ที่แย่งที่นอนฉัน”

 

 

           อยู่ดีๆเสียงของผู้ชายก็ดังขึ้น กรี๊ด!! ฉันจำได้แล้วว่าฉันลืมอะไร ฉันลืมว่ามีนายขาดวิ่นอยู่ในห้องนี้ด้วย!!

 

 

 

           นายขาดวิ่นเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อผ้าตัวเก่าที่เขาใส่เมื่อวานนี้ แล้วตรงมานั่งข้างๆฉัน แล้วจ้องมาทางฉันเหมือนฉันเป็นตัวประหลาด เสียมารยาทที่สุด!!คนจะนอน

 

 

            ฉันจึงลุกขึ้นมานั่ง และจ้องหน้านายขาดวิ่นกลับ มีปัญหาหรอพี่??? หรือจะไฝ้??

 

 

 

            “เธอ!! เม่ือคืนเธอแย่งผ้าห่มฉัน!!แถมยังถีบฉันตกเตียงลงไปนอนกับพื้นอีก!!”

 

 

 

            “หา =[ ]=!! ฉันเนี่ยนะ!”

 

 

 

           “ก็เออน่ะสิ!! ยังมีหน้ามาถามอีก โอ้ย!! หลังฉันแทบหัก เจ็บชะมัด!”

 

 

 

           “บ้าหรอ! ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย”

 

 

 

            “เธอทำ-_-”

 

 

 

           “ตอนไหน?”

 

 

 

           “เธอทำ!”

 

 

 

            “ไม่จริง!!”

 

 

 

            “จริงสิ ตอนฉันตื่นมานะ เห็นพี่เควินไปนอนกลิ้งเหลือกอยู่กับพื้น ตอนแรกคิดว่าอยากลองเปลี่ยนบรรยากาศ”

 

            ยัยเครสที่กำลังเล่นกับตุ๊กตาหมาหน้าแอ๊บแบ๊ว หันมายืนยันคำพูดของนายขาดวิ่น

 

 

            แต่ปกติฉันไม่ใช่คนนอนดิ้นนะ จะไปเตะนายนั่นตกเตียงได้ไง??? ไม่จริงอ่ะ

 

 

           “แต่ว่า....”

 

 

 

            “ไม่ต้องพูดละ เธอไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย ฉันทนเห็นหน้าเธอในสภาพนี้ไม่ได้ละ ยี๋!! นั่นขี้ตาหรอน่ะ?? คาบน้ำลายเธอยังติดเต็มแก้มอยู่เลย รับไม่ได้-_-”

 

 

 

            “-[ ]-!!”

 

 

 

            กรี๊ด!!! จริงด้วย!!ตอนนี้หน้าฉันยู่ในสภาพแย่มากๆเหมือนศพเลย หน้าเน้อก็ไม่ได้แต่งแถบยังเพิ่งตื่นนอน หน้าตาดูไม่จืดเลย  ไม่ใช่แค่นายขาดวิ่นรับไม่ได้คนเดียวหรอก ฉันก็ยังรับตัวเองไม่ได้เหมือนกันTOT

นี่มันยัยเพิ้งชัดๆ ฉันมันยัยเพิ้ง ใช่เลย!! 

 

 

           “ยังจะทำหน้าตาเหรอหราอีก ไปอาบน้ำไป!!- - จะได้ไปกินข้าวแล้วไปเอากุญแจบ้านที่อู่กัน”

 

 

 

            “ร..รับทราบ!! =O=”

 

 

 

           ฉันกระโจนเข้าห้องน้ำ หัวแทบโหม่งกับอ่างล้างหน้า แล้วปิดประตูอย่างรวดเร็ว แงๆๆๆ

นายขาดวิ่นเห็นฉันในสภาพผีดิบ เห็นฉันในสภาพยัยเพิ้งอมขี้ฟันไม่แล้ว T^T ขายหน้าอย่างแรง!

 

 

 

            ฉันใช้เวลาในการอาบน้ำและทำธุระส่วนตัวไม่นาน เพราะถ้านานกว่านี้ นายขาดวิ่นที่บ่นหิวไส้กริ่วอยู่ข้างนอก ได้พังประตูห้องน้ำเข้ามางับหัวฉันแน่

หมอนี่เป็นคนอารมณ์ร้อนไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน??

หรือเป็นมานานแล้วฉันไม่ได้สังเกต แต่จะอะไรก็ช่างเขาเหอะ เขาจะดี จะเลว จะชั่วก็ปล่อยเขาไป ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตของฉันอยู่แล้ว-_- 

 

 

 

           พวกเราออกมากินข้าวที่ร้านอาหารใกล้ๆอู่ซ่อมรถ แล้วนายขาดวิ่นก็วิ่งไปเอากุญแจบ้านที่อู่ระหว่างรอกับข้าวมา และทิ้งให้ฉันกับยัยเครสนั่งตบตีกันเบาๆอยู่ที่ร้านอาหาร

 

 

 

            “เฮ้!!ยัยเครส เอาผักมาให้จานฉันทำไม??”

 

 

 

            “ฉันไม่ชอบกินผัก-^-”

 

 

 

            “ฉันก็ไม่ชอบกินเหมือนกัน เธอเอาของเธอกลับไปเลย”

 

 

 

           ฉันใช้ช้อนตักแครอท ของยัยเครสที่มาวางกองรวมกันอยู่ที่จานฉันกลับไปใส่จานของชี

แต่ยัยนั่นก็หาได้จะยอมแพ้ๆง่ายๆ ตักมาใส่จานฉันอีก เอ๊ะ!!! ลำพังผักจานตัวเองฉันยังกินไม่หมดเลยนะ 

 

 

 

            “เครส!! ไม่ต่้องเอามาให้ฉัน!!บอกแล้วไงว่าฉันไม่กินผัก”

 

 

 

            “ถึงว่าไม่ยอมกินผัก ตัวถึงได้ผอมอย่างนี้”

 

 

 

            “เธอว่าอะไรนะ?? เธอเองก็ผอมเหมือนกันแหละ กินๆไปซะ!!”

 

 

 

            ฉันตักแครอทคืนใส่จานยัยเครส แต่ยัยนั่นก็ไม่ยอม ตักกลับมาจานของฉันอีก- - ฉันขอตั้งชื่อสงครามนี้ว่า ศึกสงครามเกลี่ยผัก

แล้วกันนะ 

 

 

 

            จากแค่ใช้ช้อนตัก กลายเป็นให้มือจับ-_- ฉันคิดว่า ฉันจะไม่กินข้าวจานนี้อีกแล้ว  ยัยเครสหยิบแครอทมาไว้จานฉันอีก ฉันก็หยิบแล้วโยนไปจานของยัยเด็กนี่ ไปๆมาๆ ทำไมอยู่ๆฉันกับยัยเครสกลายเป็นเครี้ยงผักใส่กันได้ล่ะเนี่ย จากตอนแรกที่มีแค่แครอท ก็เริ่มมีผักบุ้ง ผักคะน้า และกระหล่ำปีจากจานฉันไปผสมอยู่ในจานของยัยเครสด้วย

 

 

           เอ๊ะ!! ฉันคิดวิธีดีๆออกแล้ว วิธีนี้เนี่ยนะ ฉันกับเครสจะไม่ทะเลาะกันและจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งเอนจอยด์รักกันอย่างแน่นอน>O< เพราะว่าเราสองคนควรจะสงบศึกได้แล้วก่อนที่ลุงเจ้าของร้านที่มองเราอยู่จะเอาไว้กวาดมาวิ่งไล่ฟาดเราออกจากร้าน

 

 

 

            “กลับมาแล้ว^O^”

 

 

 

            นายขาดวิ่นกลับมาอย่างร่าเริงพร้อมกับกุญแจบ้านในมือ 

 

 

           “หิวจะแย่อยู่แล้ว ข้าวของฉันอยู่ไหน??”

 

 

 

           ฉันกับยัยเครสพร้อมใจกันชี้ไปที่จานข้าวที่พูนไปด้วยเศษผักเน่าๆหลากชนิดที่เราเอามาปาใส่กันเมื่อกี้ โฮ่ๆๆ นี่แหละทางออกดีๆสำหรับคนไม่กินผักอย่างฉันกับเครส>O<

 

 

 

           “ =O=!! ฉันว่าฉันสั่งข้าวไข่เจียวไม่ได้สั่งผัดผักรวมมิตรนะ!!”

 

            “ก็นี่น่ะแหละ!!ข้าวไข่เจียวของนาย ลองเขี่ยผักดูดีๆนายจะเห็นว่ามีไข่เจียวโดนทับอยู่”

 

 

 

            “แล้ว...แล้วทำไม....เอ๊ะ!! ข้าวไข่เจียวที่ไหนเขาเป็นแบบนี้เนี่ย-_-??”

 

 

 

            “เจ้าของร้านเขาใจดี แถมผักให้นายเพียบเลย สงสัยจะเห็นนายหล่อมั้ง^^”

 

 

 

            สงสัยอยู่ได้ กินๆเข้าไปเหอะน่า-_-

 

 

 

            “โอเค ก็ได้><ถ้าเจ้าของร้านเห็นฉันหล่อ ฉันก็เต็มใจกิน”

 

 

 

            นายหลงตัวเองแบบเงยหัวไม่ขึ้นเลยนะเนี่ย ไม่ได้หันไปดูเลยว่าเจ้าของร้านคือลุงแก่ๆที่มีภรรยาและลูกแล้วน่ะ-____-จะมาปลื้มนายได้ไง

 

            “แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าผักมันช้ำๆล่ะเนี่ย”

 

 

 

           “ไหนบอกหิว กินไปเหอะน่า-__-”

 

 

 

            “ก็ได้ๆ”

 

 

            “พี่เควิน หิวน้ำมั้ยคะ?? นี่หนูรินน้ำเย็นๆให้ เย็นเจี๊ยบชื่นใจที่ซู๊ดดด>O<“

 

 

            ยัยเครสยื่นน้ำให้พี่ชายของตัวเอง ซึ่งบอกตามตรงว่า ยัยนี่ไม่มีทางประจบประแจงพี่ชายของตัวเองได้หรอกนอกจากมีแผนการอะไร

ซึ่งแผนการนั้นฉันได้เป็นคนแนะนำให้ยัยนั่นทำเอง><

 

 

 

           “อ๊ะ!! ขอบใจมาก ตัวเล็ก^O^วันนี้ทำตัวน่ารักนะเนี่ย”

 

 

 

            อันที่จริงถ้านายดื่มน้ำนั่นเข้าไปนายจะกลับคำพูดทันที  ฉันแอบเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของยัยเครสตอนที่นายขาดวิ่นรับน้ำไปด้วยล่ะ 

ยัยเด็กนี่แสบจริงๆ โตมาคงแสบกว่าน้ำกรดแน่นอน

 

 

 

            แล้วนายขาดวิ่นที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ยกน้ำที่ยัยครสส่งให้ขึ้นซดจนหมดแก้ว...

 

 

 

            “พรวด!!! แค่กๆๆ!!>O<“

 

 

 

            “ฮ่าๆๆๆ กร๊ากๆๆๆกรุ๊บๆกริ๊บๆ!!”

 

 

 

            ฉันว่านะเสียงหัวเราะของฉันกับยัยเครสก็น่าเกลียดเกินจะรับได้ บางทีนะบางทีน่ะ- -

 

 

 

            “นี่พวกเธอเล่นอะไรกัน แค่กๆ!! นี่มันนำ้อะไรวะเนี่ย แหวะ!! เค็มชะมัด!!”

 

 

            “น้ำเปล่าผสมน้ำปลาตราเด็กขาดสารอาหาร กับน้ำส้มสายชูตราภูเขาเงินไงคะ>O<“

 

 

 

            “นี่พวกเธอรวมหัวกันแกล้งฉันหรอ!!?”

 

 

 

            “ฮ่าๆๆๆ>O<“

 

 

 

            “ไม่ต้องมาหัวเราะเลย!!”

 

 

 

            “กร๊ากกๆๆๆๆอุว่ะฮ่าๆๆๆ>O<“

 

 

 

            “ฉันจะฆ่าเธอสองคนเลย!!”

 

 

 

            นายขาดวิ่นดูจะโมโหจริงๆขึ้นมาแล้ว ฉันกับยัยเครสจึงพร้อมใจกันวิ่งหนีออกมาจากร้านอาหาร แล้วไปนั่งเล่นในร้านไอศกรีมข้างๆแทน

ปล่อยให้หมอนั่นกินข้าวไข่เจียวกับเศษผักเน่าๆไปคนเดียว อิอิ อ้อ!!ไม่ใช่สิ ยังมีเจ้าตุ๊กตาหมาแอ๊บแบ๊วนั่งอยู่เป็นเพื่อน ฮ่าๆๆๆๆ

 

 

 

           “ทำไมพี่เควินดูโง่ๆยังไงไม่รู้ หลอกง๊ายง่ายเนอะ>O<“

 

 

 

            ยัยเครสหันมาพูดกับฉันหลังจากสั่งไอศกรีมเสร็จ><

 

 

 

            ฉันก็คิดเหมือนเธอเลยล่ะ คนอะไร??หลอกง๊ายง่าย ต่อไปนี้ฉันจะไม่ทะเลาะกับยัยเครสอีกแล้ว ร่วมมือกันกลั่นแกล้งนายขาดวิ่นผู้น่าสงสารสนุกกว่าเยอะ ว่ามั้ย??>O<    แล้วเราสองคนก็หันมามองหน้ากันอีกครั้งก่อนจะหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพร้อมกัน จนคนในร้านหันมามองพวกเราเหมือนคนเสียสติหลุดออกมาจากศรีธัญญา - -

 
 

    

_______________________


ครบแล้วค่า><

มาร้อยเปอร์บะน้าาาา

เห็นความแสบของนางเอกกับยัยเครสเมื่อร่วมมือกันแล้วใช่มั้ยคะ??

ฮ่าๆๆ อยู่ๆก็เกิดนึกสงสารพระเอกของเราขึ้นมากระทันหัน>O<



 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

168 ความคิดเห็น

  1. #158 Twenty-nine (@song29) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 09:33
    สนุกมากค่ะ ชอบบบบ
    #158
    0
  2. #104 เอเซียนะแจ๊ะ (@natchita-s) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2556 / 17:15
    เปรียบกับหินอัคนี 5555 สุดยอดเลยนายขาดวิ่น เอ้ย เควิน 55555
    #104
    0
  3. #99 Baby_zl99 (@aicezelo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 18:46
    อั้ย น่ารักอ่ะ2คนนี้5555 ขาดวิ่นผู้น่าสงสาร ToT
    #99
    0
  4. #91 B2ab_Xi (@parichat-uaong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 19:40
    สะ แสบมากยัยสองคนนี้ 5555555555
    #91
    0
  5. #90 welove ts7 silvy gam (@s01412) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 20:13
    รอต่อน น้าา
    #90
    0
  6. #89 nanat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 17:16
    รักษาเนื้อ รักษาตัวมาแต่งนิยายให้จบน้าาาา
    #89
    0
  7. #87 B2ab_Xi (@parichat-uaong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 17:04
    เกือบไปแล้วจริงๆ ดีที่ปลอดภัยค่ะ
    ยังไงก้สู้ๆนะคะ รออ่านอยู่นะคะ ^^
    #87
    0
  8. #86 welove ts7 silvy gam (@s01412) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 16:41
    มาต่อไวๆ น้า รออยู่จ้า
    #86
    0
  9. #84 น้ำหวาน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 15:34
    ดีแล้วที่ไม่เป็นอะไรนะคะ มาต่อไวๆน้า รออยุ่ค่ะ
    #84
    0
  10. #81 yangpingping (@kulthicha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 02:25
    จะรอนะคะ
    #81
    0