รักวุ่นวายของยัย NANNY GIRL

ตอนที่ 19 : Chapter15-NANNY GIRL (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 พ.ค. 57

© Tenpoints!
 

  Chapter 15






   ในที่สุดก็ถึงวันที่โรงเรียนอนุบาลหมีน้อยของยัยเครสเด็กดื้อเปิดสักที ทีนี้ฉันก็ได้สบายกับเขาบ้างล่ะหลังจากทำงานหลังขดหลังแข็งให้ยัยเด็กนั่นกดขี่อยู่นาน -____- ตอนแรกเลยฉันก็กลัวจะไม่มีงานทำหรอกนะเพราะยัยเครสต้องไปเรียนเลยไม่มีเด็กให้ฉันได้ทำหน้าที่เป็น nanny แต่ว่านายขาดวิ่นซึ่งอยากทำตัวเป็นเด็กดูบ้างก็รั้งให้ฉันยังมาทำงานเหมือนเดิม 

 

 

“เครส เสร็จรึยังพี่ไปรอที่รถนะ”

 

 

ขาดวิ่นชะโงกหน้าใสๆเปล่งประกายวิ้งค์ๆเข้ามาในห้องครัวที่ฉันกำลังยัดข้าวให้ยัยเด็กเครสกินอยู่ อย่าว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยค่ะขอเม๊าท์หน่อยแล้วกัน หลังจากเมื่อวานก่อนที่ฉันทิ้งพวกของอัปมงคลของหมอนั่นไปกับรถขยะและเทศกิจหน้าเหี้ยมสองคนแล้ว หมอนั่นก็นั่งกอดถังขยะร้องไห้จนถึงเย็นจนลุงสมหมายคนสวนกับฉันต้องช่วยกันลากศพเน่าๆของอีตานั่นเข้ามา กว่าจะไล่ไปอาบน้ำได้ทั้งบ้านก็เหม็นอบอวลไปด้วยกลิ่นขยะเปียกจนป้าปุ้มปุ้ยบ่นน้ำลายสาดกระเซ็นลำบากฉันต้องมาตามถูพื้นให้อีก =_=; ว่างๆฉันว่าฉันจะลองเกลี้ยกล่อมให้อีตาขาดวิ่นรับแม่บ้านมาสักสองสามคนจะได้ไม่ต้องลำบากให้ฉันทำหน้าที่ถูพื้นเก็บขยะล้างจานล้างหม้อแทน

 

 

“เร็วๆหน่อยนะเดี๋ยวรถติด”

 

 

นายขาดวิ่นเดินควงกุญแจรถพร้อมกับฮัมเพลงจากไป อ่อ เป็นผู้เป็นคนกับเขาแล้วหรอเนี่ย? นายขาดวิ่นคนนี้ใช่คนที่เมื่อวานก่อนกระโดดคุ้ยขยะแล้วร้องไห้กอดถังขยะอยู่หน้าบ้านรึเปล่านะ??

 

 

“พี่วิเวียนคะ พี่ไปส่งหนูด้วยได้มั้ย *O*”

 

 

“ไม่เอาอ่ะ พี่ต้องช่วยป้าปุ้มปุ้ยล้างรถให้พี่ของเธออ่ะ”

 

 

ที่ฉันพูดหมายถึงซอมบี้รถออดี้กับเฟอร์บี้รถเฟอร์รารี่นะ เพราะว่าตอนนี้พระเอกของเราติดใจใช้น้องใหม่อย่าง น้องนุ่มนิ่ม รถมินิคูเปอร์มากกว่า -____- เลยใช้แต่คันนี้ จะมีรถไปเยอะแยะทำไมให้เหนื่อยฉันต้องมาล้างให้เนี่ย? กะจะให้ลุงสมหมายช่วยล้างสักหน่อยลุงแกก็บ่นว่ามีงานปลูกต้นไม้เยอะแยะ การล้างรถอิสน็อตฮิสสไตล์ คือบั่บ..จะปลูกอะไรนักหนาคะลุง บริเวณรอบบ้านหลังนี้แทบจะเป็นป่าดงดิบกลางกทมอยู่แล้วเนี่ย ดงกล้วยหลังบ้านด้วยใช่มั้ยที่ลุงแกปลูก สักวันนึงคงมีลิงไม่ก็ชะนีมาห้อยโหนร้องหาพวกแถวนี้แน่นอน โถ่ว!!  ไม่มีน้ำใจช่วยคนสวยล้างรถเลย มัวแต่ปลูกป่าอยู่ได้

 

 

“นี่พี่ขาดวิ่นใช้พี่หรอ!? นิสัยไม่ดีเลย”

 

 

“ใช่ๆ นิสัยแย่มากๆ”

 

 

“งั้นเดี๋ยวพี่ค่อยล้างตอนเย็นก็ได้ เดี๋ยวหนูกลับมาช่วย พี่ขาดวิ่นต้องได้รับบทลงโทษที่ใช้พี่วิเวียน”

 

 

“ละ..ลงโทษ -0-??”

 

 

“เยส.. วันนี้หนูจะไปหาเศษแก้วมาขูดรถของพี่ขาดวิ่นให้เป็นรอยร้องไห้ไปเล๊ย”

 

 

“ไม่..ไม่ดีมั้ง T^T”

 

 

ฉันรู้สึกใจไม่ดีเมื่อเห็นรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์ของยัยเด็กเครส ไม่นะ ฉันยังต้องการที่ซุกหัวนอนอยู่ขืนฉันปล่อยให้ยัยเครสทำแบบนั้น นายขาดวิ่นได้ตะเพิดฉันออกมาจากวังของหมอนั่นแน่นอนค่า คือวิเวียนยังรักชีวิตน้อยๆของตัวเองอยู่นะ คราย~

 

 

“ทำไมจะไม่ดีอ่ะ ดีจะตาย ทีนี้พี่ขาดของเราจะต้องช็อคน้ำลายฟูมปาก แล้วก็ไม่กล้าใช้พี่วิเวียนล้างรถอีกแน่นอน ^O^”

 

 

ไม่ใช้ล้างรถ แต่จะฆ่าฉันหมกรถเลยมากกว่ามั้ง TT^TT ในขณะที่ฉันพยายามจะหาวิธีเกลี้ยกล่อมให้เครสไม่เอาเศษแก้วไปขูดรถสุดที่รักของพี่ชายแท้ๆ เสียงนายขาดวิ่นก็ดังมาจากหน้าบ้าน

 

 

“เฮ้!!! เครสไปโรงเรียนได้แล้ว พี่บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวรถติด!!”

 

 

“รู้แล้วๆ -O-”

 

 

ยัยเครสลุกขึ้นยืนหยิบกระเป๋าสะพายรูปเจ้าหญิงดิสนี่ย์สีชมพูขึ้นมาสะพายพร้อมกับหยิบมนุษย์พลังไฟฟ้าของนายขาดวิ่นขึ้นมากอดแล้ววิ่งไปที่รถ ฉันรีบเอาจานชามไปเก็บแล้วเดินตามไป

 

 

“นี่!! ตัวเล็กพี่บอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับคุณหน่อมแน้ม!!”

 

 

ใคร?? ใครคือคุณหน่อมแน้มคะ?? ฉันก็ว่าที่นี่มันมีแค่สามคนนะ ฉันซึ่งชื่อว่าวงเวียน เอ้ย!! วิเวียนๆ ยัยเครสแล้วก็นายขาดวิ่น ไม่เห็นจะมีบุคคลที่สี่ที่มีนามว่าหน่อมแน้มเลย...

 

 

“ทำไมจะไม่ได้อิสเบลล่าเป็นเพื่อนของหนูแล้ว”

 

 

“นี่เธอ!! ยัยตัวเล็ก เธอกล้ามาเปลี่ยนชื่อน้องหน่อมแน้มของพี่เรอะ!? พี่บอกว่าเจ้าหุ่นนี่มันชื่อหน่อมแน้มก็หน่อมแน้มสิ”

 

 

ไม่ต้องมัวไปงมหาคำตอบให้ปวดหัวค่ะ มีคนเฉลยชื่อของคุณหน่อมแน้มให้แล้วว่าเขาเป็นใคร..

 

 

“แต่หุ่นยนต์ตัวนี้ชอบชื่ออิสเบลล่ามากกว่า เนอะใช่มั้ย?”

 

 

ยัยเครสหันไปคุยกับมนุษย์พลังไฟฟ้า -__-

 

 

“เอามานี่เลยๆ แล้วก็เอาเสื้อผ้าแต๊วตุ๊ดนั่นออกมาจากคุณหน่อมแน้มด้วย คุณหน่อมแน้มไม่ใช่ตุ๊ดนะ!!”

 

 

นายขาดวิ่นแย่งหุ่นยนต์ไปจากมือยัยเครสแล้วพยายามจะถอดชุดสีชมพูฟูฟ่องนั่นออกอย่างเอาเป็นเอาตาย ยัยเครสพยายามเขย่งแย่งแต่หมอนั่นก็ชูขึ้นเหนือหัว ฉันซึ่งเป็นคนมองอยู่ได้แต่ถอนหายใจ =____= จะทำตัวให้เหมือนคนปกติหน่อยไม่ได้รึไง มันยากตรงไหนวะ? ทำไมพี่น้องคู่นี้ถึงได้แย่งของเล่นกันตลอดทั้งๆที่นายขาดวิ่นโตจนเจ้าสีรุ้งเลียก้นไม่ถึงแล้ว 

 

 

“เอาคุณอิสเบลล่าคืนหนูมานะ!><“

 

 

“ฝันไปเถอะ หน่อมแน้มของพี่!”

 

 

“ของหนูเหอะ พี่ขาดวิ่นแก่แล้วยังจะเล่นตุ๊กตาอีก”

 

 

“มันผิดตรงไหนฟะ อาม่าให้หน่อมแน้มพี่มาก่อนที่เธอจะเกิดอีกนะยัยตัวเล็ก”

 

 

“เอามาๆๆๆๆ”

 

 

“ไม่ให้ -^-”

 

 

 

‘แควก!!!’



 

 

ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบ หลังจากที่นายขาดวิ่นได้ทำชุดกระโปรงหวานแหววที่ยัยเครสได้เอาไปใส่ให้คุณหน่อมแน้มขาดนั้น ยัยเครสก็แทบจะกระโดดบีบคอหมอนั่นให้สิ้นชีพไปเลย ถ้าไม่ติดว่ายัยนั่นเตี้ยเกินไป -___- กว่าที่ฉันจะจับยัยเครสยัดเข้ามาในรถมินิคูเปอร์ของนายขาดวิ่นได้ เล่นเอาหูชากันไปข้างเพราะยัยนั่นตะโกนร้องแหกปากไม่หยุด สรุปฉันก็เลยจำใจต้องมาส่งยัยนั่นด้วย

 

“แหม วันนี้แต่งตัวซะ.. จะไปจีบครูอนุบาลที่ไหนล่ะคะ”

 

เพื่อเป็นการทำลายความเงียบ ฉันที่นั่งข้างเบาะคนขับก็เพิ่งสังเกตเห็นว่านายขาดวิ่นแต่งตัวอย่างกับจะไปเดินแบบที่ไหน แหม่ มันก็ไม่เท่าไหร่หรอก ไม่เห็นจะหล่อเลย งั้นๆ.. ก็แค่เชิ้ตน้ำเงิน กางเกงยีนเดฟสีซีด ใช่เจลล์เสยผมขึ้นนิดหน่อย แค่นั้นเอง.. บอกได้เลยว่ากากค่ะ สู้เซฮุนโอ้ปป้าไม่ได้เล๊ย!! นี่พูดจริงๆนะ

 

“อุ้ย! คุณแฟนหึงผมเป็นด้วย”

 

นายขาดวิ่นหันหน้ามามองรอดแว่นตาเรย์แบนพร้อมกับส่งยิ้มแป้นๆมาให้ เอาจริงๆนะ ถ้าหมอนั่นไม่ยิ้มแล้วทำหน้าแป๊ะแบบนั้นจะหล่อมาก -___-

 

“หึงบ้าไรล่ะ ฉันก็แค่ถามไปงั้นแหละ หมั่นไส้!!”

 

“อืม ที่จริงวันนี้ฉันก็ว่าจะไปจีบครูอนุบาลสวยๆสักคนอยู่น่ะ เธอก็รู้นี่ว่าคนมันหล่อ จีบใครก็ติดJ”

 

“แหวะ!!  หลงตัวเอง อยากจีบก็จีบไปดิ มาบอกฉันทำไม”

 

“ฉันว่าเธอเป็นคนยกประเด็นนี้ขึ้นมามากกว่านะ - - แหม หึงกระผมก็บอกมาเถอะครับคุณแฟน”

 

“ใครแฟนนายยะ!?”

 

“ดูเหมือนว่าคุณแฟนจะความจำสั้นนะครับ อยากดูที่คุณแฟนเซ็นสัญญาหน่อยมั้ย”

 

นายขาดวิ่นทำท่าจะปล่อยมือจากพวงมาลัยรถแล้วหยิบไอ้ใบกระดาษสัญญาบ้าบออะไรนั่นขึ้นมาจริงๆ 

 

“ไม่!! ไม่ต้องย่ะ ฉันไม่อยากดู นายมีหน้าที่ขับรถก็ขับไปดีๆสิ”

 

“ปากแข็งจริงจริ๊ง”

 

ไม่วายหมอนั่นยังทำเสียงกระแนะกระแหนเหมือนแม่ค้าในตลาดมาให้ฉันอีก =_= คุยกับนายขาดวิ่นทีไรอารมณ์เสียทุกทีอ่ะ ขออยู่เงียบๆดีกว่า ฉันละสายตามาจากใบหน้าขาวๆเหมือนโบ๊ะแป้งมาสิบสิบชั้นของหมอนั่นก่อนจะหันไปมองนอกกระจกรถแทน ป้าปากแดงที่ปั่นจักรยานขวางรถยนต์อยู่ตรงนั้นยังจะน่าสนใจกว่านายขาดวิ่นตั้งเยอะ!!

 

“พี่ขาดวิ่นต้องซื้อชุดตุ๊กตาให้หนูใหม่ด้วย!!”

 

ยัยเครสที่นั่งกำชุดกระโปรงฟูฟ่องที่ขาดเป็นสองส่วนอยู่นานพูดขึ้น

 

“พี่รู้แล้วน่า ตัวเล็กบอกพี่เป็นครั้งที่17แล้วนะ =__=”

 

“ก็หนูกลัวพี่ขาดวิ่นเบี้ยวน่ะสิ!”

 

“นี่!! ตัวเล็ก เห็นพี่เป็นคนยังไง พี่ไม่เบี้ยวหรอกน่า”

 

“ถ้าพี่เบี้ยวหนูจะแทะหัวพี่ -^-”

 

ยัยเครสไม่พูดเปล่าแต่ปีนเบาะคนขับแล้วยื่นหัวไปใกล้ๆหน้านายขาดวิ่น = = หมอนั่นหันมามองนิดหน่อยก่อนจะดันหัวยัยเครสกลับไปนั่งที่เดิม

 

“เออวิงเวียน วันนี้เขาประชุมผู้ปกครองกันอ่ะ ฉันลืมบอกเธอไปเลย”

 

“นายก็ประชุมไปดิ มาเกี่ยวอะไรกับฉัน”

 

“ก็อยู่ๆเธอก็กระโดดขึ้นรถมาด้วย ฉันก็เลยต้องบอกเธอไง เพราะว่าประชุมตอนเช้านี้เลย เธอจะเข้าไปฟังครูพูดกับฉันมั้ยล่ะ?”

 

“ไม่อ่ะ”

 

“งั้นเชิญเธอโบกแท็กซี่กลับไปเองเลยนะ -_-;”

 

“นายจะบ้าหรอ!? ค่าแท็กซี่มันแพงนะ”

 

ไม่ได้หรอก!!! ฉันไม่ยอมเสียตังค่าแท็กซี่แน่ๆ หมอนั่นก็น่าจะรู้ว่ามันแพงจะตายไป -^-

 

“แล้วเธอจะเอาไง?”

 

“ทำไมนายไม่บอกก่อนว่าต้องเข้าประชุมผู้ปกครอง ฉันจะได้ไม่มาด้วย”

 

ประชุมผู้ปกครอง?  ฟังดูแก่เนอะ นี่ฉันโตพอที่จะเป็นผู้ปกครองให้ใครได้แล้วหรอ??? ให้ความรู้สึกเหมือนอาม่ามานั่งฟังครูขอเรี่ยรายเงินสมทบทุนสร้างห้องสมุดใหม่อะไรประมาณนั้นเลย

 

“ก็เธอไม่ได้ถามก่อนนี่”

 

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เถียงอะไรออกไป นายขาดวิ่นก็หักเลี้ยวรถเข้ามาในโรงเรียนอนุบาลของยัยเครส ฉันเห็นมีผู้ปกครองเกินวัยสี่สิบจอดรถลงมาส่งลูกหลานเต็มไปหมด 

ทันทีที่รถจอดยัยเครสก็เปิดประตูวิ่งลงจากรถไปในทันที ทิ้งให้ฉันทำหน้าซึนๆอยู่เบื้องหลัง -__-

 

“ยัยเครสกลับมาก่อนเธอจะรีบไปไหน เธอยังไม่ได้เอากระเป๋าไปเลยนะ”

 

เมื่อใช้เวลาอยู่นานในการเรียกสติสตังของตัวเองกลับมาได้ ฉันก็หยิบกระเป๋าเบาะท้ายวิ่งตามยัยเครสที่วิ่งร่าเริงไปหาคุณครูสุดสวยที่ยืนต้อนรับนักเรียนและผู้ปกครองอยู่หน้าตึกเรียน

 

“สวัสดีค่าคุณครู >O<“

 

‘พรึ่บ!!!’

 

“กรี๊ดดดดดด!!!”

 

เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมาก ในขณะที่ฉันกับนายขาดวิ่นกำลังวิ่งตามยัยเครสที่ยืนหยุดอยู่ตรงหน้าครูที่กำลังส่งยิ้มมาให้อยู่นั้น อยู่ๆยัยนั่นก็เปิดกระโปรงบานๆของคุณครูแกจนกางเกงในลายสป๊อนบ๊อบได้ออกมายิ้มโบกมือทักทายกับคนทั้งโรงเรียน

 

“ว๊าวว!!! คุณครูเป็นแฟนคลับสป๊อนบ๊อบด้วยหรอเนี่ย -O-”

 

“เครส!!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!”

 

นายขาดวิ่นรีบวิ่งด้วยความเร็วแสงไปอุ้มยัยเด็กนั่นไว้ 

 

“ขอโทษนะครับๆ”

 

“เอ่อ...มะ..ไม่เป็นไรค่ะ”

 

“ผมขอโทษจริงๆครับคุณครู”

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ถือสาเด็กหรอก -/////-”

 

“ขอบคุณมากๆนะครับคุณครู”

 

“อย่าเรียกฉันว่าคุณครูเลยดีกว่าค่ะ มันดูแก่เกินไป เรียกฉันว่าอลิสดีกว่า”

 

ยัยครูคนนั้นหน้าแดงจนถึงหู ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร อาย โกรธ หรือว่าเขินอีตาขาดวิ่นก็ตาม แต่ฉันไม่ชอบยัยนั่นเลย

 -__- ทำไมต้องใส่อีโม -/////- มาให้น่ารักแอ๊บแบ๊วด้วย??? คือไม่เข้าใจค่ะ รู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาเฉยๆ มองเหตุการณ์อยู่นานฉันจึงเดินเข้าไปคล้องแขนนายขาดวิ่น 

 

“ขอโทษแทนยัยเครสด้วยนะคะ ^^ เควิ่นเราไปกันได้รึยังเดี๋ยวเครสสายนะ”

 

ประโยคหลังฉันหันไปคุยกับนายขาดวิ่นที่ทำหน้ามึนๆอยู่ ก่อนที่หมอนั่นจะได้พูดอะไรฉันก็ลากหมอนั่นเข้าตึกมาทิ้งให้ยัยครูอลิสอะไรนั่นยืนหน้าบึ้งเป็นตูดลิงคนเดียว คิดจะมาหว่านสเนห์ให้นายขาดวิ่นเรอะ!? ไม่มีทางหรอกย่ะ ตราบใดที่ฉันวิเวียนคนนี้ยังยืนวนเวียนอยู่รอบๆนายขาดวิ่น

 

“ห้องเธออยู่ไหนเครส”

 

ฉันหันไปถามยัยเครสที่นายขาดวิ่นอุ้มอยู่หลังจากเดินเข้าตึกมาได้สักพัก

 

“ห้องนู้นน”

 

“โอเค มาเร็วๆเลย”

 

ฉันลากนายขาดวิ่นที่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จาเหมือนคนใบ้ไม่ก็เป็นแผลร้อนในในปากอยู่ให้เดินตามทางที่ยัยเครสชี้มือไป เป็นอะไรของเขาเนี่ยสงสัยลืมวิธีการพูดไปแล้วมั้ง -___-

 

“สวัสดีค่าคุณครูกอลลิล่า ^O^”

 

เมื่อถึงหน้าห้องนายขาดวิ่นก็วางยัยเครสลง พร้อมกับส่งกระเป๋าสะพายให้ ยัยนั่นวิ่งเข้าห้องไปทักทายคุณครูที่น่ังอยู่

 

“ครูบอกแล้วไงว่าครูชื่อสมรศรี ไม่ใช่กอลลิล่า -__-”

 

คุณครูประจำชั้นยัยเครสสะบัดบ็อบใส่ยัยนั่นหนึ่งทีก่อนจะพาร่างอันอ้วนถ้วนอุดมไปด้วยไขมันมาทางพวกฉัน


 

“สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่น้องเครส ^^”





สาบานได้ว่าฉันไม่ได้ช็อคกับประโยคเมื่อกี้เล๊ยยย!! ไม่เลยสักนิด -_____- นี่หน้าฉันมันดูมีอายุจนสามารถมีลูกสาวตัวเท่านี้ได้แล้วหรอเนี่ย? ไม่เอานะ ฉันไม่ยอม!!! ฉันยังไม่ทันเรียนจบเลย ทำไมมากล่าวหาว่าฉันเป็นแม่คนได้เนี่ย TTOTT

 

 

“สวัสดีครับ คุณครูสมรศรี”

 

 

นั่น!!! นายขาดวิ่นยังจะไปทักทายกับคนที่ว่านายแก่ถึงกับเป็นพ่อยัยเครสได้อีกเรอะ... เอ้ะ!! เดี๋ยวนะ พ่อหรอ? นายขาดวิ่นเป็นพ่อ แล้วฉันเป็นแม่เนี่ยนะ??? ไม่จริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงง

ทำไมนายไม่แก้ตัวกับยัยครูนั่นไปห๊ะ!? ทำไมไม่แก้ตัว!! -//////- แล้วฉันเขินอะไรเนี่ย? ทำไมฉันต้องหน้าแดงด้วย ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรเลยนะ!!! ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก...

 

 

“ชั้นสอง ห้องริมขวาสุดเลยค่า ห้องที่มีป้ายใหญ่ๆเขียนไว้ว่าห้องประชุมน่ะ ประชุมผู้ปกครองกำลังจะเริ่มแล้ว ญาญ่าๆ พาคุณพ่อคุณแม่ยัยเครสไปส่งหน่อยสิ๊!”

 

 

ครูสมรศรีกวักมือเรียกครูพี่เลี้ยงที่ทำหน้าตาเหมือนเป็นมะเร็งเต้านมระยะสุดท้าย บอกตำแหน่งสถานที่ ละติจูด ลองจิจูดมาขนาดนี้ละ ไม่เข้าใจว่าจะให้คนเดินไปส่งอีกทำไม =__=

แต่่ช่างเถอะ ฉันก็ไม่อยากก็ไปเถียงความคิดของครูแกตั้งแต่มาหาว่าฉันเป็นแม่ยัยเครสละ..แล้วนายขาดวิ่นก็เป็นพ่อด้วย

>///<

 

 

ฉันกับนายขาดวิ่นเดินตามครูพี่เลี้ยงที่ชื่อไม่เข้ากับเบ้าหน้ามาถึงหน้าห้องประชุม ยัยครูคนนั้นเคาะประตูสองสามทีพอเป็นมารยาทก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ฉันกับนายขาดวิ่นเลยจำใจเดินตามเข้าไปในห้องประชุมที่มีผู้ปกครองดูมีอายุ กับครูท่าทางเนียบๆอยู่

 

 

“คุณพ่อคุณแม่ของน้องเครสค่ะ”

 

 

เมื่อทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้แล้วเจ้าตัวก็เดินลอยหน้าลอยตาออกไปอย่างอารมณ์ดี -___-

 

 

“!!!  -___-”

 

“!!!  O__O”

 

“!!!   OoO”

 

 

และนี่ก็คือสายตาของคนทั้งหมดในห้องที่มองมาทางฉันกับนายขาดวิ่น ทำเหมือนกับว่าเจอมนุษย์ต่างดาวสายพันธ์ใหม่

 

 

“เชิญนั่งค่ะคุณพ่อคุณแม่”

 

 

ผู้หญิงที่เป็นที่รักของรอยเหี่ยวย่นมองรอดแว่นด้วยสายตาคมยิ่งกว่ามีดสปาต้าร์มาทางฉัน นี่ฉันคิดถูกรึคิดผิดเนี่ยที่ยอมมาเป็นเพื่อนนายขาดวิ่น นี่มันนรกชัดๆ Y_Y

 

 

 

นายขาดวิ่นลากฉันเข้าไปนั่งโต๊ะที่ว่างอยู่ โดยมีฉันพยายามทำท่าขัดขืนนิดๆ ฮือออ ก็เค้ากลัวยัยครูคนนั้นอ่ะ ;^;

 

 

“ถึงว่าทำไมเครสถึงมีพฤติกรรม ก้าวร้าว เพราะมีพ่อแม่อายุน้อยนี่เอง”

 

 

เดี๋ยวนะคะคุณครูคนสวย มันเกี่ยวกันอย่างไงอ่ะ? ครูเอามันมาเกี่ยวกันได้ยังไง การที่พ่อแม่ยังเด็กอยู่ที่มันไปเกี่ยวอะไรกับพฤติกรรมของลูกคะ -___- ฉันเถียงในใจเงียบๆกับคำกระแนะกระแหนแรกพบของครูคนนั้น แล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ฉันไม่ได้เป็นแม่ยัยเด็กนั่นนี่หว่า เออ แล้วทำไมไม่รีบแก้ตัวเนี่ย โว๊ะ

 

 

“มะ..ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้เป็น...”

 

 

“ไม่ต้องแก้ตัวหรอกค่ะคุณ แก้ยังไงก็ไม่ขึ้นหรอก นี่พวกคุณคงไม่สนใจเครสเลยใช่มั้ยเนี่ย”

 

 

คำแก้ตัวฉันมันฟังดูขึ้นแน่ ถ้าเจ้ไม่พูดขัดขึ้นมาก่อนแบบนี้น่ะ

=___= ยัยครูนั่นขยับแว่นลายเสือดาวนิดหน่อยแล้วเอามือกอดอก

 

 

“ไม่ชะ..”

 

 

“ยังอายุน้อยๆกันอยู่แท้ๆ ถ้ายังไม่พร้อมทำไมไม่ป้องกันกันล่ะคะ ผลที่ออกมามันก็เลยป่อง ต้องมาตามเลี้ยง หมดอนาคตเลยเห็นมั้ย”

 

 

คือ...ช่วยฟังกันหน่อยได้มั้ย?? แงงง ฉันไปหยิบของเส้นไหว้ของเจ้แกมากินรึไง ทำไมต้องมาโฟกัสที่ฉันกับนายขาดวิ่นด้วยเนี่ย โถ่ว..ไม่ป้องกันอะไรกันล่ะคะ T T

 

 

พ่อแม่ผู้ปกครองคนอื่นนับสามสิบชีวิตมองฉันด้วยแววตาสมเพชปนต่อว่า บางคนหันไปกระซิบนินทากันอย่างไม่เกรงใจ

 

 

“ผมว่าคุณครูคงเข้าใจอะไรผิดนิดหน่อยนะครับ ผมกับยัยนี่ไม่ได้เป็นพ่อแม่ของเครส ผมเป็นพี่ชายครับ ส่วนยัยนี่เป็นแฟนผมที่ผมขอให้มาประชุมเป็นเพื่อนเฉยๆ”

 

 

ในที่สุดนายขาดวิ่นก็ยอมเปิดปากพูดสักที หลังจากที่นั่งเงียบอมพะนำอยู่ตั้งนาน จะไปบอกเค้าทำม๊ายยยย ว่าเราเป็นแฟนกัน!!?? ><แล้วเราก็เป็นแฟนกันแค่อาทิตย์เดียวเอง อีกไม่กี่วันก็หมดสัญญาบ้าๆนั่นแล้วนะ แต่ก็เอาเหอะมันก็ยังดีกว่าเป็นสามีภรรยาที่มีลูกแล้วนั่นแหละ..

 

 

“อ้าว แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ ปล่อยให้เข้าใจผิดอยู่ตั้งนาน”

 

 

รู้สึกว่าฉันจะพยายามบอกเจ้ไปหลายรอบแล้วนะคะ ฟังกันที่ไหน แหม ทีนายขาดวิ่นพูดล่ะทำมาเป็นฟัง =___=

แอบหมันไส้ในใจลึกๆ

 

 

หลังจากทุกคนเลิกเข้าใจผิดบ้าบออะไรนั่นแล้ว ยัยครูหน้าเหี่ยวนั่นก็เลิกโฟกัสเรื่องส่วนตัวชาวบ้าน แล้วหันไปพูดเรื่องเงิน... ก็นั่นแหละค่ะเรื่อง การขอสปอนเซอร์สร้างนู่นสร้างนี่ สร้างอาคารสร้างหลังคาอะไรไม่รู้ ซึ่งฉันไม่ค่อยสนใจหรอก เพราะมันไม่ใช่เรื่องอะไรของฉันเลย - - ถ้าจะมาขอเงินสปอนเซอร์ฉัน ยินดีให้ยี่สิบบาทขาดตัวจ้า

 

 

“หาววว~”

 

 

“นี่วิงเวียนเธอตั้งใจฟังหน่อยสิ -___-”

 

 

“ทำไมฉันจะต้องตั้งใจฟังด้วย ยัยเครสเป็นน้องนาย นายก็ตั้งใจฟังไปสิ”

 

 

ฉันบิดขี้เกียจแสดงความเสียมารยาทต่อไปไม่สนสายตาต่อว่าของนายขาดวิ่น เอ้า! ก็จริงอ่ะ นี่อุตส่าห์เข้ามานั่งเป็นเพื่อนแล้วนะเนี่ย ยังจะมาอะไรอีก ง่วงจะตายอยู่ละ

 

 

“อะไรกัน ยัยเครสเป็นลูกของเรานะที่รัก”

 

 

ฉันที่กำลังจะอ้าปากหาวอีกรอบชะงักทันที กับไอ้ประโยคที่หมอนั่นพูด

 

 

“ลูกบ้าบออะไรล่ะ เงียบไปเลยนะถ้านายไม่อยากเจอเจ้คนนั้นว่าอีก -__-”

 

 

“ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันพูดอีกก็นั่งให้มันดีๆ แล้วตั้งใจฟังด้วย”

 

 

ขาดวิ่นหยิกแก้มฉันอย่างแรงจนฉันคิดว่าแก้มจะติดมือหมอนั่นไปด้วยแล้ว 

 

 

“เจ็บนะไอ้บ้า!! รู้แล้วๆตั้งใจฟังก็ได้ย่ะ”

 

 

ฉันรีบนั่งตัวตรงหันไปข้างหน้าทันที เพราะเริ่มสังเกตเห็นยัยครูหน้าเหี่ยวมองมาที่คู่ของฉันเป็นระยะๆ ก็กลัวว่าต่อมความชอบวุ่นวายเรื่องส่วนตัวชาวบ้านของยัยเจ้นั่นจะทำงานอีก

 

 

“เรื่องสุดท้าย อีกสองสัปดาห์ข้างหน้าทางโรงเรียนจะพาเด็กๆไปทัศนศึกษานอกสถานที่ แล้วก็อยากจะเชิญผู้ปกครองไปด้วย แต่ทางโรงเรียนงบหมดแล้ว เลยอยากจะขอสปอนเซอร์เพิ่มอีกสักสองสามแสนค่ะ”

 

 

โหเจ้!!!! งบหมดก็ลองไปของลุงอิชิตันดูสิเผื่อเขาจะให้ สองสามแสนอะไรมันจะไม่มากไปเรอะ?? -O- ทำเป็นโรงเรียนวัดไปได้ นี่โรงเรียเอกชนค่าเทอมแพงระยับนะคะ 

 

 

 

“คุณพี่ชายและคุณแฟนพี่ชายของเครสจะร่วมเป็นสปอนเซอร์บ้างมั้ยคะ ผู้ปกครองท่านอื่นๆออกเงินค่าอย่างอื่นกันหมดแล้ว”

 

 

ยัยครูหน้าเหี่ยวพูดหน้าตาย ทั้งๆที่ประโยคนั่นมันเป็นการปล้นกันชัดๆ!!! สปอนซงสปอนเซอร์อะไรไม่มีหรอกย่ะ เป็นได้แค่สป๊อนบ๊อบเนี่ยแหละ พูดมาได้ยังกับขอเงินสองสามบาท -_-

ลำพังเงินค่ากินข้าวฉันยังแทบจะไม่มีเลย แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปให้เจ้ผลาญเล่นล่ะคะ

 

 

“ว่าไงคะ คุณพี่ชาย”

 

 

ทุกคนในห้องร่วมกันกดดันนายขาดวิ่น เหมือนถ้านายนั่นตอบปฎิเสธจะถูกมองว่าเป็นคนไร้น้ำใจและใจสุนัขสุดๆ

 

 

“ก็ได้ครับ ผมจะช่วยออกเงินเรื่องนี้เอง แต่ผมขอทราบสถานที่ที่จะไปและรายละเอียดอื่นๆด้วย”

 

 

“ขอบคุณค่ะที่ให้ความร่วมมือ เรื่องสถานที่และรายละเอียดต่างๆ อยู่ในกระดาษสองใบนี้แล้วค่ะ”

 

 

ยัยครูโจรหน้าเลือด (เปลี่ยนฉายาใหม่ละ -*-) ยิ้มด้วยความพอใจก่อนจะส่งครูผู้ช่วยให้แจกใบข้อมูลให้กับผู้ปกครอง

 

 

นายขาดวิ่นก็ต้องรับกรรมไป ฉันเห็นหมอนั่นทำท่าถอนหายใจนิดๆ คงกะจะเก็บเงินพวกนั้นไว้เลี้ยงสาวๆล่ะสิ แต่เสียใจด้วย อุว่ะฮ่าๆๆๆๆๆ ตราบใดที่มันไม่ใช่เงินฉัน ฉันก็ยังไม่รู้สึกเดือดร้อนกับเรื่องนี้หรอก แค่หมันไส้ยัยครูโจรหน้าเลือดนั่นเฉยๆที่มารีดไถเงินกันหน้าตาย

 

 

ทันทีที่ฉันได้กระดาษสองใบนั่นมา ตาฉันก็ลุกวาวทันที ไปทัศนศึกษาที่ทะเลด้วยอ่ะ >< น่าไปจังเลย ตั้งแต่เกิดมานี่ฉันยังไม่เคยได้เห็นทะเลจริงๆเลยสักครั้งนะ

 

 

“ทำไมต้องจ้องกระดาษสองใบนั่นด้วยสายตาน่ากลัวแบบนั้นด้วย -_-”

 

 

“ไปทะเลเลยนะ!!”

 

 

“อืมก็ไปทะเลไง ฉันเป็นคนจ่ายด้วย -___-”

 

 

“อยากไปอ่ะ *O*”

 

 

นายขาดวิ่นนิ่งไปสักพัก ก่อนจะส่งยิ้มกระชากหัวใจมาให้

 

 

“อยากไปก็ไปสิ งานนี้เขาก็เชิญผู้ปกครองไปด้วยนี่นา”

 

 

“นายให้ฉันไปด้วยจริงๆใช่มั้ย *O*”

 

 

“ใช่..แต่มีข้อแม้นะ”

 

 

“ข้อแม้อะไร จะให้ฉันช่วยออกเงินฉันไปเอาด้วยหรอกนะ -^-”

 

 

“ไม่ใช่ๆ ฟังก่อนสิ ข้อแม้ของฉันก็คือ.. เธอต้องไปในฐานะแฟนของฉัน J”

 

 





   ___________________

ตอนแรกกะว่าจะมาอัพเร็วกว่านี้แล้วค่ะ

แต่เกิดเรื่องพี่อี้ฟานเอ็กโซขึ้น

เลยช็อคกับข่าว

กว่าจะมีกระจิตกระใจมาอัพให้ได้เลยนานอย่างนี้

ต้องขอโทษด้วยนะคะ T^T


ตอนนี้ดูสั้นๆไปหน่อยนึง 

ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านนะคะ




 

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

168 ความคิดเห็น

  1. #167 RainbowJung (@bubeebebe) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 20:16
    กรี๊สสสส เขิน >////< ต่อๆๆๆ 555555 ฮาอ่ะ
    #167
    0
  2. #166 Abbbellbie (@puckabbb1408) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 22:22
    รอออ เย้ >__< น่ารักง่าา
    #166
    0
  3. #165 Rainbow_Scippy (@lover-season2544) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 14:02
    รออ่านนะค่ะ ><
    #165
    0
  4. #164 Hippiness Bow (@haibaraai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 23:51
    รออยู่นะ หลินนนนน
    #164
    0
  5. #162 RainbowJung (@bubeebebe) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 16:43
    แง้งงงงงงงงงงง รอนานมากกกก >< รีบต่อเน้อๆๆๆ
    #162
    0
  6. #161 cursed highschool (@dreamdarknight) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 10:40
    ค่า ไม่เป็นไรค่า!!! รออ่านอยู่นะคะ ^^
    #161
    0