(FIC EXO) LOVE TRIAL..ทดลองรัก l KAIHUN l [END]

ตอนที่ 20 : ทดลองรัก - ครั้งที่สิบเจ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    12 มี.ค. 58













 





















 

ทดลองรักครั้งที่สิบเจ็ด









คำนินทาจากปาร์คชานยอล : เชื่อไหมว่าปาร์คไม่เคยเห็นคิมจงอินมันง้องแง้งอะไรขนาดนี้มาก่อน มีอย่างที่ไหนเจ้าพ่อเสือสาวผู้โชกโชนดันมาทำหน้าบู้บี้ใส่แฟน(ปลอม)อย่างโอเซฮุนเพราะแฟนมันดันไปขัดใจอะไรบางอย่างเข้า







พูดก็พูดเถอะนับตั้งแต่คบกับพวกมันสองคนเป็นเพื่อนมาปาร์คก็เคยเห็นแต่เพื่อนคิมที่มันทำหน้านิ่งเหมือนเบื่อหน่ายโลกเสียเต็มประดา คบกับสาวคนไหนเป็นอันต้องเลิกเพราะมันไม่คิดจะสนใจใยดีเอาใจผู้หญิงเลยสักนิด ส่วนเรื่องเรียนก็ดีหน่อยที่มันไม่ได้ทิ้ง ไม่ได้เสเพลไปติดการพนันหรืออะไรที่ไม่ดี ไม่งั้นนะมึงเอ๊ย!เข้าขั้นผู้ชายเลวที่ผู้หญิงเขาใฝ่ฝันเต็มตัวเลยหน้าตามันยิ่งให้ๆอยู่นะ



แต่ตอนนี้เพื่อนคิมของปาร์คได้เปลี่ยนไปแล้วครับ จากคิมจงอินคนกากไม่มีอะไรดีนอกจากหน้าตาและฐานะทางบ้านกลายเป็นเพื่อนคิมที่มันพัฒนานิสัยด้านเอาใจแฟนเว้ยเฮ้ย!นี่ต้องบูชาโอเซฮุนสุดเฟี้ยวเลยนะที่ทำให้เพื่อนคิมมันเปลี่ยนจากหนอนตัวน้อยไร้ประโยชน์มาเป็นผีเสื้อที่ปีกสวยสง่าพร้อมสยายปีกบินไปทั่วโลก จากหน้าตาที่มันดูอึมครึมตลอดเวลากลับกลายเป็นคิมจงอินผู้ยิ้มร่าจนสาวๆแอบหลบไปกรี๊ดกันหลายคน



แต่ขอโทษพอดีคิมจงอินมันมีแค่โอเซอุนในสายตาอ่ะปาร์คบอกเลย!



อ่อนี้จะบอกความลับอะไรอีกอย่างเพื่อนคิมมันเป็นคนที่โง่มากเรื่องความรู้สึกตัวเอง ถ้าไม่มีอะไรมากระตุ้นเพื่อนคิมจะโง่มากถึงขั้นโคตรโง่ยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเลยก็คือตอนไปเที่ยวทะเลกันสามคนนั่นแหละ มีอย่างที่ไหนหยอกกันมาจนหัวจะหงอกไม่เค๊ยไม่เคยที่เพื่อนคิมจะฟิวขาดถึงขั้นกระชากคอเสื้อปาร์คแล้วขว้างทิ้งลงเตียงอย่างไม่ใยดีเพียงเพราะมัน หึงเออ!มันหึงที่เขาไปนอนทับแฟนของมันอ่ะ ตอนแรกก็กะจะโกรธอยู่หรอกนะแต่พอรู้เหตุผล(แบบเ สื อ กเอง)แล้วมันโกรธไม่ลง หมีน้อยกำลังมีความรักลูกหมาตัวโตอย่างปาร์คเลยต้องยอมปล่อยไป เชื้อเพลิงในตอนนั้นปาร์คเป็นคนจุดมันเองแต่โอเซฮุนกลับเป็นคนดับลงซะจนคิดว่าจะต่อไม่ติดเลยด้วยซ้ำ



และด้วยความซื่อของเพื่อนคิมมันเลยสารภาพออกมาซะหมดเปลือกว่าตอนนั้นมันรู้สึกอะไร นั่นแหละปาร์คถึงได้สำเหนียกว่าคิมจงอินเพื่อนเลิฟมันก็มีอารมณ์หึงหวงของของตัวเองอยู่บ้างเพียงแค่ต้องถูกอะไรมากระตุ้นหน่อยไม่งั้นควายที่กำลังเคี้ยวเส้นหยักในสมองของมันจะไม่ทำงาน



มึงอ่า สนใจกูหน่อยเด้



วกกลับมาที่ปัจจุบัน ม้านั่งที่กำลังถูกจับจองไปด้วยปาร์ค เพื่อนฮุนและเพื่อนคิม ตอนแรกเพื่อนฮุนมันก็นั่งอ่านการ์ตูนอยู่คนเดียวนั่นแหละเพราะเขากับคิมจงอินยังไม่มา แต่พอมาปุ๊บเพื่อนคิมมันก็วิ่งหน้าสล่อนไปนั่งจุมปุกข้างเพื่อนฮุนทันที แต่ก็อย่างที่รู้ว่าเพื่อนฮุนมันจะไม่สนใจสิ่งอื่นใดเลยถ้ามันได้เข้าไปในโลกของการ์ตูน เลยกลายเป็นว่าเพื่อนคิมที่มันเคยดี๊ด๊าต้องหน้ามุ่ยลงและแสดงท่าทางเหมือนเด็กอมมือออกมา



อูย...นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกูจะขอด่าว่าหน้ามึงปัญญาอ่อนไปแล้วเถอะ!



สนใจมันหน่อยปล่อยให้หมีน้อยมันงอแงนานๆไม่ดีนะเว้ยคนที่ถูกเรียกว่าหมีน้อยหันขวับกลับมามองพร้อมกับกลีบปากอิ่มที่มันเบินขึ้น



น่ารักมาก น่ารักน่าชังที่สุด!!!!!

ถุย!!!!!!!!



กูอ่านการ์ตูนอยู่มึงเห็นไหม?ไม่ว่าเปล่าเพื่อนฮุนยังโบกหนังสือการ์ตูนให้ดูตรงหน้าด้วย นี่ก็อีกคนที่เปลี่ยนไปแม้จะไม่มากแต่เพื่อนฮุนก็ดูจะให้ความสนใจกับเพื่อนคิมมากขึ้นนะ จากแต่ก่อนที่มันแทบไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำเวลาเพื่อนคิมมาเกาะแกะแต่ตอนนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว จากท่านโอเซฮุนสุดเฟี้ยวกลายเป็นน้องเซฮุนคนละเลยแฟนไม่ลงซะงั้น



โอเค แค่มึงหันมาพูดด้วยก็พอล่ะแล้วเพื่อนคิมมันก็ยิ้มแฉ่งออกมาอย่างพออกพอใจก่อนจะย้ายตูดตัวเองไปนั่งลงอีกฝั่ง เท้าคางมองหน้าแฟนที่กำลังตั้งใจอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ฝั่งตรงข้าม



โอ้โห่ อากาศธาตุเลยกู




***




โอเซฮุนกำลังจะเป็นบ้า นี่เขาลืมไปได้ยังไงว่าอาทิตย์หน้ามันเป็นวันเกิดของคิมจงอินแล้วมันยังเป็นวันแข่งกีฬาสีอีกต่างหากนะ ที่กำลังปวดหัวอยู่เนี้ยไม่ใช่อะไรคือยังไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรให้มันดี ปีก่อนก็จัดจานกระเบื้องลายหมีให้มันไปเซ็ตใหญ่แล้วปีก่อนๆนู้นก็ซื้อผ้าเช็ดตัวลายเชลซีให้ แล้วปีนี้อ่ะ? ปีนี้โอฮุนจะให้อะไรมันดี



เขาจะไม่คิดมากให้ปวดหัวเลยถ้าเขากับมันยังเป็นเหมือนเดิม ไม่สิ..เราสองคนก็ยังเหมือนเดิมแหละเพียงแค่มีอะไรพิเศษเพิ่มเข้ามานิดหน่อย นี่ไม่ได้คิดจะซื้อให้ในฐานะแฟนปลอมๆนะแต่โอเซอุนอยากจะซื้อให้ฐานะที่เขาชอบมันเฉยๆ



อือ...อยากจะซื้อให้คนที่ตัวเองชอบนั่นแหละ

แล้วคิมจงอินมันก็ดันเป็นคนๆนั้นด้วยนี้สิ



พูดแล้วมันก้ยังอดจะเขินไม่ได้อยู่ดี ไม่รู้ลงหมากตัวไหนเขากับมันถึงได้มาลงเอยกันอย่างนี้ แม้จะยังไม่ได้เลิกเล่นบทแฟนปลอมๆกันก็เถอะแต่นับวันเขายิ่งรู้สึกว่าคิมจงอินมันเล่นเกินบทไปแล้ว จากตอนแรกที่มันแทบไม่ให้ความมือกลายเป็นว่าตอนนี้มันทำเกินบทไปแล้วจริงๆ ไอ้คำแนะนำจากชานยอลน่ะลืมๆมันไปเถอะเพราะที่ผ่านมามีแต่โอเซฮุนนั่นแหละที่ทำตามส่วนคิมจงอินน่ะมันทำไปเพราะเคยชินเท่านั้น



มันเคยชินที่ต้องคอยทำให้กับเขาอย่างนั้นอยู่แล้วไงเลยไม่มีอะไรพิเศษมาเพิ่ม แต่พอนานวันเข้าปาร์คชานยอลก็เหมือนจะไร้ประโยชน์ทันทีเมื่อคิมจงอินมันทำอะไรออกมาเอง ตั้งแต่ที่มันขโมยหอมแก้มเขาไปคราวนั้นแล้วบอกว่าทำเองไม่ใช่ปาร์คชานยอลมันเสี้ยม ถ้าถามว่าตอนนั้นเขินไหม? ก็คงบอกได้เต็มปากเลยว่าไม่ มันยังไม่มีความรู้สึกอะไรเข้ามาแทรกนี่หว่าจะให้คิดเกินเลยกับมันเหรอก็ไม่ใช่ แล้วถ้าหากจะถามว่าเขาเริ่มมาเขินคิมจงอินมันตอนไหน? เรื่องนี้โอเซฮุนก็บอกไม่ได้อ่ะเพราะเหมือนความรู้สึกมันจะพุ่งเป้ายิงใส่แบบไม่รู้ตัว






รู้แค่ว่าตอนนั้นละสายตาจากมันไม่ได้แม้กระทั่งตอนมันมานอนด้วย

เผลอยิ้มออกมาตอนมันหันหลังให้

ใจกระตุกตอนที่มันมาแตะโดนตัว ...ตอนที่กอดเนื้อแนบเนื้อกับมันนั่นแหละ

โอเซฮุนแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่เวลาคิมจงอินมันส่งยิ้มมา

ฮื่ออออออออออออออออออออ มันแมร่งโคตรจะหมีของฮุนเลยอ่ะจริงๆ! T-T






เฮลโลเบเบ๋ชะงักทุกอย่างลงเมื่อบานไม้ถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับมนุษย์ตัวดำที่มันกำลังถอดเสื้อโค้ทสีครีมออก เรียวขาก้าวตรงมายังเขาที่ยังไม่ยอมจะลุกจากเตียงไปอาบน้ำสักที นี่มึงยังไม่อาบน้ำอีกเหรอยกเท้าขึ้นใส่หน้ามันแล้วจึงกลิ้งตัวไปอีกฟากเพื่อให้คิมจงอินมันได้นั่ง



ถ้าอาบกูคงไม่อยู่ในสภาพนี้ครับ



แล้วเมื่อไหร่จะอาบ



ขี้เกียจว่าแล้วก็บิดขี้เกียจใส่มัน ก่ายขาไปทับขาของจงอินเอาไว้ก่อนจะช้อนตามองอีกคนที่ก้มหน้าลงมอง แบกกูไปอาบดิ ขี้เกียจเดินแล้วชูแขนขึ้นทั้งสองข้างพร้อมกับปากที่เบะออกหน่อยๆ มองตามการเคลื่อนไหวของคิมจงอินที่มันเปลี่ยนจากนั่งหันข้างเป็นนั่งหันหลัง ใบหน้าคมคายเอี้ยวกลับมาเล็กน้อยพร้อมกับกลีบปกอิ่มจุดยิ้มมุมปาก



นี่คิดว่าเท่มากสินะยิ้มมุมปากเนี้ย

เออ!เท่สัดเลยครับมึง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อย่านะฮุนมึงอย่าไปหลงมันนะเว้ย!ให้มันหลงมึงคนเดียวพอ!!!



ขึ้นมาเร็วๆแฟน ตอนนี้ท้องไส้ปั่นป่วนอยากจะกินข้าวมากปากเร่งไม่พอคิมจงอินมันยังใช้มือมาตีขาเขาไปอีกหลายที หยัดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วจึงคล้องแขนพาดผ่านลาดไหล่ของมันไปเขยิบเอาขาไปหนีบส่วนสะโพกมันไว้แล้วค่อยเอนหัวลงซบกับไหล่ปิดท้าย เกาะดีๆนะน้องหนูเดี๋ยวพี่จะพาไปขัดสีฉวีวรรณงับหูมันไปด้วยความหมั่นไส้แต่คิมจงอินมันกลับเอาแต่หัวเราะก่อนที่จะยืนขึ้นแล้วสอดเรียวแขนเข้าใต้ขาของเขา กระชับให้มั่นใจว่าเขาจะไม่ตกลงไปแน่ๆแล้วมันค่อยเดินไปยังห้องน้ำที่คล้ายแดนประหารของคนขี้เกียจอาบน้ำอย่างเขา



เมื่อทำธุระอะไรเสร็จเรียบร้อยนั่นก็รวมไปถึงการแต่งตัวที่เขาไม่ได้เลือกสรรอะไรมาก ตอนนี้เขากับคิมจงอินกำลังนั่งจ้องเมนูของร้านอาหารแถวบ้าน อยากกินยำเงยหน้าบอกคนอีกฝั่ง อยากกินต้มซี่โครงหมูด้วย



เอาอะไรอีก



อยากกินแค่นี้คิมจงอินพยักหน้าแล้วเรียกคนมารับออเดอร์



วันนี้จะพากูไปไหนคนน้ำในแก้วเล่นเมื่อไม่รู้จะทำอะไรระหว่างรออาหาร



พามากินข้าวเฉยๆเงยหน้ามองคนที่มันตอบออกมาพร้อมกับคิ้วที่ยักขึ้นลง อยากเห็นหน้าแฟนก่อนไปซ้อมบอล...ไม่ได้เหรอนั่น!หยอดได้เป็นหยอด



แล้วคนที่มันโดนหยอดจะเป็นยังไงล่ะถ้าไม่พยายามกลั้นยิ้มแล้วเบี่ยงหน้าหลบไปทางอื่นน่ะ ถนัดนักล่ะเรื่องแกล้งเขาเนี้ยแต่มันแย่ตรงที่โอเซฮุนก็ดันบ้าจี้เขินตามมันไปด้วยนี่สิ เฮ้อ...นี่นึกไม่ออกเลยถ้าเกิดว่าเรียนจบแล้วคะแนนในสมุดของคิมจงอินมันเกิดดีถึงขั้นดีมากเขาจะต้องไปเรียนคณะที่ไม่ชอบจริงๆเหรอวะ แต่สำคัญสุดเลยคือจะทำตัวยังไงถ้าเกิดว่าไม่ได้เจอคิมจงอินบ่อยเหมือนตอนนี้



คิมจงอินไม่ได้ติดโอเซฮุนแค่ฝ่ายเดียวหรอกนะ

เพราะโอเซฮุนก็ติดคิมจงอินเหมือนกัน

แต่ขอติดมันแบบไม่แสดงออกจะดีกว่า เดี๋ยวมันจะเหลิงเอาได้



คิมจงอินมันทำอย่างปากว่าเพราะพอกินข้าวเสร็จมันก็มาส่งเขาที่บ้าน ล่ำลากันนิดหน่อยแล้วจงอินมันจึงปลีกตัวไปยังโรงเรียนเพื่อซ้อมฟุตบอล ส่วนตัวเขาน่ะก็เดินกลับขึ้นมาบนห้องแล้วทิ้งตัวลงนอน แกะผ้าพันคอออกแล้วขว้างมันไปบนหัวเตียง คว้าเอาโทรศัพท์ออกมาเข้าอินเตอร์เน็ตที่น้อยครั้งนักจะกดเข้าไป แต่วันนี้โอเซฮุนกำลังจะหาของขวัญให้กับคิมจงอินครับ อยากจะหาของที่น่าจะเข้ากับคิมจงอินได้และหวังว่ามันจะชอบ



ยิ้มย่องอยู่กับตัวเองเมื่อเปิดไปเจอเว็บหนึ่งเข้า มันเป็นเว็บที่ขายพวกของกระจุกกระจิกน่ารักซะส่วนใหญ่ มุ้งมิ้งมากมึงเอ๊ยบ่นอยู่กับตัวเองก่อนจะหัวเราะออกมาแล้วกดเข้าไปดูเว็บอื่นอีก นอนเล่นโทรศัพท์อยู่อย่างนั้นจนเวลาล่วงเลยไปรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีไลน์เด้งขึ้นมานั่นแหละโอเซฮุนถึงได้เวลาเหลือบดูนาฬิกาบนหน้าจอ





KIMKIM : แฟนทำไรอยู่

เมื่ออ่านแล้วก็เผลอยิ้มออกมาอีกรอบ ไอ้นี่ก็ชอบถามอะไรไม่รู้เพิ่งจะไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเอง

KIMKIM : คิดถึงแฟนเปล่า? แฟนโคตรคิดถึงแฟนเลย

KIMKIM : *สติ๊กเกอร์หมีเต้นระบำ*

KIMKIM : อ่านแล้วไม่ตอบหรา อยากโดนจุ้บแก้มอีกหรา

KIMKIM : *สติ๊กเกอร์หัวเหลืองเลือดพุ่ง*

KIMKIM : ไม่ตอบก็ไม่ตอบ แค่นี้นะเดี๋ยวต้องไปซ้อมบอลต่อแล้ว ตอนกลับจะแวะหา





สิ้นสุดลงเท่านั้นแต่โอเซฮุนกลับยังไม่ยอมหุบยิ้มเลยสักนิด อะไรมันจะสุขใจขนาดเน๊!ถึงจะรู้ว่าคิมจงอินมันแค่อยากรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่แค่นั้นก็เถอะแต่ไม่รู้ดิหว่าพอรู้ว่าจงอินมันคิดยังไงกับตัวเองแล้วมันกลับไม่เหมือนเดิมอ่ะ เมื่อก่อนอาจจะเฉยเวลามันถามแบบนี้แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อ่ะ



โอเซฮุนรู้สึกเหมือนตัวเองพิเศษเกินคนอื่น

โอเซฮุนรู้สึกว่ากำลังถูกคิมจงอินมันใส่ใจมากกว่าเดิม

โอเซฮุนกำลังรู้สึกชอบ...ชอบเวลาคิมจงอินมันเอาใจตัวเอง

ม๊า!! จงอินมันทำฮุนเขวอ่ะม๊าาาาาาาาาา



ตอบกลับดีไหมวะเกาหัวตัวเองอยู่หลายรอบ ตัดสินใจไม่ได้สักทีว่าจะตอบกลับดีหรือเปล่า ตอบก็ตอบวะแม้มันจะไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นแต่ตอนนี้โอเซฮุนโคตรจะตื่นเต้นเลย





OHOH : อย่ามัวแต่คิดถึงกูจนไม่เป็นอันซ้อมนะมึง

OHOH : แล้วก็...

OHOH : รีบกลับมาด้วย กูรอมึงอยู่นะ...คิมจงอิน





***





เมื่อคิมจงอินซ้อมบอลเสร็จสิ่งที่แรกที่จะต้องทำเลยคือพุ่งตัวไปค้นหาโทรศัพท์ที่มันนอนแอ้งแม้งอยู่ในกระเป๋าเป้ ปลดล็อครหัสและสิ่งแรกที่เห็นคือวอลเปเปอร์รูปเขากับโอเซฮุนในครั้งที่ไปโซลทาวน์เวอร์กัน ยิ้มแฉ่งออกมามากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าไลน์ที่เด้งขึ้นมาเป็นชื่อของคนที่เขาเฟบไว้เป็นพิเศษ เมื่อกดเข้าดูก็เกือบจะเผลอตัวโห่ร้องดีใจ อะไรอ่ะ!ทำไมโอเซฮุนต้องทำตัวน่ารักด้วยวะ ทำไมต้องทำให้คิมจงอินยิ้มด้วย ทำไมอ่ะ...ทำไมต้องทำให้ชอบด้วย



ซื้อไรไปฝากมันดีเมื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จก็ต้องรีบวิ่งไปหาของกินแถวหน้าโรงเรียนทันที ถึงจะเป็นวันหยุดแต่ร้านค้าไม่เคยหยุดนะครับ มองหาของกินที่เซฮุนชอบก่อนจะเดินเข้าไปซื้อมาสองถุง ตัวผอมแต่มันตะกละยิ่งกว่าหมาเพิ่งหายป่วยอ่ะ ยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาแล้วจึงเดินไปตามทางที่เคยเดินอยู่ทุกวัน



รถไฟใต้ดินกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาจอด ก้าวขาเข้าไปในโบกี้แล้วหามุมเหมาะๆในการพิง ควักโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง กระชับผ้าพันคอให้แน่นกว่าเดิมเพื่อให้ตัวเองอุ่น กดเข้าไปในแอพไลน์ตามด้วยชื่อของโอเซฮุน



KIMKIM : กูอยู่บนรถไฟแล้วนะ

ตือดึ่ง...

OHOH : รับทราบ

OHOH : ตอนนี้กูกำลังกลับเข้าบ้านพอดีไปซื้อเค้กมา



ยกยิ้มให้กับประโยคแสนสั้น กินตลอดเวลา กินจนคนที่คอยมองแมร่งจะอ้วกออกมาแทน ยิ่งพวกของหวานๆนะโอเซฮุนมันยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ เขาเลยต้องซื้อขนมปังเนยน้ำตาลกับชานมไข่มุกมาให้มันด้วยนี่ไง อากาศก็หนาวแต่ยังเ สื อ กเดินไปซื้ออีกนะกู



KIMKIM : ครับๆ ไว้ถึงแล้วค่อยคุยกัน

OHOH : เออ



เมื่อมาถึงสถานีที่จะลงคิมจงอินจึงเดินเบี่ยงหลบผู้คนแถวนั้นออกมาแถวประตูเหล็ก รอสัญญาณเตือนและให้รถไฟหยุดวิ่งพร้อมกับประตูที่เปิดออก ก้าวขาออกจากโบกี้แล้วตรงดิ่งไปยังทางหมู่บ้านที่อาศัยทันที โบกมือทักทายลุงยามหน้าหมู่บ้านแล้วจึงใส่เกียร์หมาไปยังบ้านของเซฮุน แหกปากเรียกมันตั้งแต่ยังไม่ถึงหน้าบ้านดีด้วยซ้ำและพอมายืนหอบหายใจเอาควันสีขาวลอยออกมาก็พอดีที่โอเซฮุนมันเปิดประตูเลื่อนบนห้องออก ตะโกนทำซากอะไรมาแต่ไกลพร้อมกับใบหน้าที่มันบู้ลง เรียคิ้วขมวดมุ่นและกลีบปากที่ขมุบขมิบตลอดเวลา



อ่า...โดนแฟนด่าแล้วมันมีความสุขจริงๆ



เดินเข้ามาในบ้านความอุ่นจึงเพิ่มขึ้น ถอดเสื้อกันหนาวสีดำออกแล้วจึงแกะผ้าพันคอออกตาม สะบัดหัวเล็กน้อยเพราะเมื่อกี๊ที่กำลังวิ่งมาดันโดนเด็กมันปาหิมะใส่อยากจะวิ่งเข้าไปกระชากคอมันสักยกอยู่หรอกแต่พอดีน้องแกดันเอาหมามาด้วยนี่สิ คิมจงอินก็คนนะครับถึงจะไม่กลัวคนแต่สำหรับสัตว์สี่ขาที่มันแยกขี้ยวขู่นี่ก็ไม่อยากจะแหยมสักเท่าไหร่



ไหนๆได้ไรมาบ้างวางถุงขนมและชานมลงบนโต๊ะในห้องรับแขก เอาหลอดมาเจาะแล้วยื่นแก้วให้แก่เซฮุน มันรับไปพร้อมรอยยิ้มกว้างจนตาหยีก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งข้างๆเขา กูไปซื้อเค้กมาด้วย นี่ของกูส่วนนี่ของมึงมองตามก้อนเค้กรูปสามเหลี่ยมแล้วก็พบว่ามีอยู่สองรส  คือรสวนิลาสอดไส้ช็อกโกแลตและรสส้ม คงไม่ต้องถามนะว่าคิมจงอินกินรสไหน



แน่นอนว่าต้องรสส้ม

กุลสตรีศรีสยามมากไม่อยากพูด!



เออมึง อาทิตย์หน้าอ่ะมองคนข้างกายที่มันคาบช้อนเอาไว้แล้วหันหน้าเข้าหาเขา แข่งกีฬาสีเสร็จมาฉลองวันเกิดกับกูนะ



วันเกิด?



อือ วันเกิดมึงไงห่ะ..?อย่าบอกว่าลืมวันเกิดตัวเองนะโอเซฮุนมันกำลังหรี่ตาลงอย่างจับผิดและแน่นอนว่าคิมจงอินต้องพยักหน้ายอมรับพร้อมกับรอยยิ้มแห้งที่ระบายออกมา



ก็มันลืมจริงนี่หว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาก็มัวแต่สนใจเรื่องของเซฮุนมันอย่างเดียวเลย นี่ดีแค่ไหนแล้วที่เขายังจำวันสอบมิดเทอมได้ไม่งั้นนะนอกจากชะตาจะขาดเพราะไม่มีสิทธิ์จบคิมจงอินยังจะชะตาขาดเพราะโดนม๊าสุดเลิฟกับป๊าสุดหล่อแหกตับกินแน่ๆ



งี่เง่าสิ้นดี



ก็มันลืมนี่หว่าจะให้ทำไงอ่ะยู่ปากใส่โอเซฮุนก่อนจะทิ้งตัวลงนอนตักมัน แต่มึงจำได้อ่ะ แสดงว่านับวันรอใช่ไหมหรี่ตาจับผิดอีกคนซึ่งแน่นอนว่าโอเซฮุนมันเพียงแค่กลอกตาขึ้นฟ้าแล้วกลิ้งลูกตาดำมาไว้ที่เดิม กรอบหน้าเรียวก้มลงมองเขาที่ยังนอนนิ่งยิ้มให้มัน มือข้างหนึ่งของโอเซฮุนมันเลื่อนมาวางไว้ที่ปลายคางของเขาก่อนจะออกแรงบีบเบาๆ



ไม่จำวันเกิดแฟนแล้วกูจะไปจำวันเกิดใครครับปิดท้ายด้วยการที่หน้าผากของเขาถูกประทุษร้ายจากเรียวนิ้วที่ดีดลงมา



ก็อยากจะโกรธอยู่หรอกนะที่บังอาจมาทำร้ายร่างกายเขาแบบนี้แต่เพราะคำตอบมันเป็นอะไรที่น่าพึงใจคิมจงอินจึงให้อภัย อันที่จริงโอเซฮุนจะทำอะไรคิมจงอินก็ไม่เคยว่าเลยจริงๆยอมให้มันก่อนตลอดนี่ก็กลัวว่ามันจะเคยตัวจนในที่สุดเขาต้องตกเป็นทาสมันเหมือนกันนะ แต่ถ้าให้เลือกระหว่างโกรธมันจนไม่เป็นอันทำอะไรกับยอมให้มันแล้วได้รับรอยยิ้มพออกพอใจกลับมา ...คิมจงอินก็ต้องขอเลือกอย่างหลังอยู่แล้วล่ะ



เพราะรอยยิ้มของโอเซฮุนน่ะมันสดใสยิ่งกว่าการได้มองแสงพลุบนท้องฟ้าเสียอีก



แล้วอยากกินอะไร?



ไม่รู้ เดี๋ยวถามม๊าอีกทีว่าจะทำอะไรให้กินบ้าง



โอเค



แล้วมึงอ่ะ อยากได้อะไรไหม?คราวนี้คิมจงอินต้องหลุบตาลงต่ำ หัวสมองขบคิดเล็กน้อยกับของที่อยากได้ แต่คิดเท่าไหร่คิมจงอินก้คิดไม่ออกเลยจริงๆ



ไม่รู้ว่ะ



โห่ยขนาดมึงยังไม่รู้จะเอาอะไรเลย แล้วคนซื้อให้อย่างกูจะรู้ไหมอ่ะหัวเราะออกมาเมื่อโอเซฮุนมันกำลังคร่ำครวญก่อนที่ตัวแห้งๆของมันจะโน้มตัวลงมานอนทับเขาที่ยังคงนอนตักมันเอาไว้ ใบหน้าขาวใสเอียงเข้าหาเขาพร้อมกับปากสีเรื่อที่ยู่ใส่ อยากได้เป็นขนมหรือสิ่งของ มึงต้องคิดได้แล้วนะไม่งั้นกูหาซื้อไม่ทันแน่ๆโอเซฮุนมันยกมือขึ้นมาวางไว้บนอกของเขาแล้วจิ้มผ่านเสื้อแผ่วเบา ถ้าซื้อไม่ถูกใจก็กลัวมึงไม่ชอบอีก



ขนาดนั้น



อือมองตามคนที่ยืดตัวขึ้นนั่งเขาจึงลุกตามแล้วนั่งหันหน้าเข้าหาอีกคน



ค้ำคางมองคนที่กำลังทำหน้ายุ่ง ระบายยิ้มออกมาเมื่อดูท่าว่าโอเซฮุนมันกำลังดูว้าวุ่นใจจริงๆ จับมือขาวขึ้นมาลูบหลังมือเล่น ช้อนแววตาสบกับเซฮุนแล้วจึงยิ้มให้ ขอเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่สองอย่างนั้นได้ไหมเลิกคิ้วถามคนที่กำลังทำหน้างงใส่ ไม่ต้องถามนะว่าอะไรถึงเวลาเดี๋ยวรู้เองปิดท้ายด้วยการเขาเขยิบหน้าเข้าไปใกล้กับโอเซฮุนแล้วงับปลายจมูกมันเบาๆด้วยความหหมั่นเขี้ยว








คราวนี้แหละคิมจงอินจะวินบ้าง!!!

หึหึหึหึหึหึหึหึหึ

















TBC-

อีก 4 ตอนจบ อิอิอิอิอิอิอิอิ

ใครสนใจเล่มก็ไปอ่านรายละเอียดที่ลิงค์ด้านบนสุดเลยเด้อ

นัดรับงานฟิคโอนถึง 18 นี้นะคับ!

#ทลร


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

387 ความคิดเห็น

  1. #290 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 22:46
    อะไรหนออออ~~~
    #290
    0
  2. #276 Plub'Ploy (@wan-suk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 20:26
    ชอบฟังความในใจของเซฮุน ชอบที่ก็เขินเหมือนกัน

    แต่ไม่อยากแสดงออกเพราะไม่อยากให้จงอินเหลิง

    ทั้งที่จริงอาการก็ไม่ตางกันเลย
    #276
    0
  3. #240 eve_popparazzi (@eve_ivyyy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 16:29
    เฮ้!!!หวังว่าสิ่งที่อยากได้ คงไม่ใช่เรื่องอย่างว่าหรอกนะ55 อิจฉาพี่จงอินว่ะมีแฟนน่ารัก น้องก็ด้วย เช้าถึงเย็นถึงพี่จงอินเป็นห่วงเป็นใยเหลือเกิน
    #240
    0
  4. #223 มะมี้ อกกจ เมียจ๊อกกกกก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 11:58
    ขนมอ่ะทำเองเป็น

    กับข้าวม้าก็ทำให้กิน

    สิ่งของอ่ะ ตังค์ก็มี บ้านรวยอ่ะ









    ขอเป็นตัวได้ไหม... เอาน้องงุนมาเป็นของขวัญ









    ผูกโบวแดงที่ข้อมือ ................ อยากดูแค่ชุดวันเกิดได้ป่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

    เธอจะว่ายังไง ได้โปรดอย่าใจร้ายเลย ชุดวันเกิดดดดดดดดดดดดดดดดดด >< :illsick
    #223
    0
  5. #220 Mesa Kung (@chainmesa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 18:22
    ของขวัญนี่ขอเป็นความรักพร้อมซิงน้องฮุนชะะะจงินนนน 55555
    #220
    0
  6. #216 mintnatsi♡ (@mintty-pn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 02:16
    จงอินมันแต๊ะอั๋งหนักขึ้นทุกวันแล้วอ่ะ แงงงงงงงแม่ขาาาาาาาาาาาา ชอบมากกกกกกกก ยิ่งตอนซิทอัพเสร็จแล้วลุกมาแบ็คฮักนี่โคตรงามเหลยยยยย
    #216
    0
  7. #212 Bee_Berry (@beeberrycrazy12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 21:03
    งื้ออออออ เซฮุนน่ารักกกก ติดพี่จงอินมากขนาดนี้เลยย5555
    #212
    0
  8. #211 dyo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 20:11
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยอะไรๆน๊ าาาาาาาาาาาาาาาาา
    #211
    0
  9. #210 2344 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 19:56
    นั่นๆ นิคิดไปไกลเลยยยย 5555
    #210
    0
  10. #209 kh_hk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 16:47
    อยากรู้จังมันคืออะไร><
    #209
    0