(FIC EXO) LOVE TRIAL..ทดลองรัก l KAIHUN l [END]

ตอนที่ 7 : ทดลองรัก - ครั้งที่หก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 ม.ค. 58


























 

ทดลองรักครั้งที่หก









คำแนะนำจากปาร์คชานยอล : กูขอแนะนำเพิ่มเติมว่าคืนนี้ที่พวกมึงจะไปสวีทกันน่ะช่วยพกถุงยางไปด้วยนะ ก๊ากกกกกกกกกก







พูดแล้วปวดกบาลตั้งแต่ช่วงเช้าที่ช่วยเซฮุนมันเล็คเชอร์พร้อมกับคำกวนประสาทจากชานยอล อยากจะล้มโต๊ะหลายๆทีมึงแนะนำมาได้ยังไง๊ให้กูพกถุงยาง กูไม่ได้จะไปเล่นจ้ำจี้กับเซฮุนมันนะโว้ย!!! แค่ไปทำตามหน้าที่แฟนอ่ะ เข้าใจป่ะ!!! แค่ ทำ ตาม หน้า ที่!!!!!!!!



กระฟัดกระเฟียดอยู่กับที่เพราะตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในห้องเรียน หลังจากอ่านข้อความในไลน์จบก็แทบจะพลิกคอหันไปชูนิ้วกลางใส่ชานยอลมันไม่ได้ แต่คนอย่างมันไม่เคยสำนึกอ่ะมีแต่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากสะใจอยู่คนเดียว แต่เขาจะทำไงได้ก็ต้องทนนั่งอยู่อย่างเดิมเพราะถ้าจะใจกล้าหน้าด้านลุกพรวดไปในขณะที่เจ๊ลีแกกำลังอ้าปากสอนอยู่หน้าห้องน่ะ มีหวังคิมจงอินไม่ต้องกินข้าวเที่ยงกันพอดีครับ!



เป็นไรมากป่ะแว่วเสียงจากคนข้างๆก็สะบัดหน้าไปมองเซฮุนทันที เรียวคิ้วสวยเลิกขึ้นคล้ายจะถามว่า มึงเป็นอะไรมากไหมนั่งดุ๊กดิ๊กอยู่ได้โต๊ะกูมันสั่นไปหมดแล้ว!’ อันหลังนี้เติมเอาเพราะอ่านจากสายตาของมันแล้ว



เป็น!แต่เรียนเสร็จก่อนจะเอาให้ดูไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องปิดบังเซฮุนเพราะในเมื่อเรื่องนี้มันเกี่ยวกับเขาสองคนเต็มๆ



เออ!งั้นมึงก็เลิกนั่งสั่นขาแล้วมาช่วยกูจดงานให้เสร็จสักทีแล้วคิมจงอินก็ต้องน้อมรับคำบัญชาอีกครั้ง



จวบจนกระทั่งออดหมดเวลาดังขึ้นพร้อมๆกับปากกาที่มันถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรง เสียงทำความเคารพอะไรนั่นไม่ได้อยู่ในโสตประสาทการรับรู้ของคิมจงอินสักนิด ตอนนี้ในหัวมันมีแต่คิดว่า กูจะสั่นคอปาร์คชานยอลให้มันเวียนหัวตายดีไหม หรือกูควรจะบิดหูมันให้แดงจนขาดไปเลย หรือบางทีเขาจะจับมันแยกขาออกกว้างๆแล้วปล่อยให้มันยืนอยู่อย่างนั้นจนเลิกเรียนดี แต่สุดท้ายความคิดเหล่านั้นก็ถูกยุติลงด้วยความอุ่นที่ข้างลำคอ



ไป กิน ข้าวเหลือบตามองก็พบว่าโอเซฮุนมันวางมือไว้ที่คอเขาแล้วปากสีเรื่อก็ขยับบอกทีละคำเน้นๆ พยักหน้ารับแล้วจึงหยัดตัวลุกพลางหันไปมองชานยอลที่มันยังคงกระดี๊กระด๊าอยู่ที่ตัวเอง



มึงไม่ต้องมาระริกระรี้ขนาดนั้น! กูไม่ปล่อยมึงแน่ชานยอล เดี๋ยวก่อนมึงเดี๋ยวก่อนชี้หน้าคาดโทษมันเอาไว้แต่มันก็แน่ล่ะว่าคนอย่างชานยอลมันไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด



โถ่ กูหวังดีกับมึงนะคิมเพื่อนรักมันเดินมาโอบไหล่เขาแล้วลากออกมาจากห้องพร้อมกันแต่ก็ไม่ลืมที่แขนอีกข้างจะวาดกอดคอเซฮุนออกมาด้วย กูเห็นมึงทำตัวดีขึ้นแล้วไง บางทีเซฮุนมันอาจจะยอมมึงแล้วก็ได้



ยอมไรวะเอียงหน้ามองคนอีกฝั่งที่มันทำหน้าฉงนแล้วก็นึกออกว่ายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเซฮุนมันเลย



อ้าว นี่แฟนมึงยังไม่บอกเหรอ?



ฮึ ...แล้วมันเรื่องไรอ่ะ



เรื่องนี้ควรถามแฟนมึงเอาครับ แต่กูแนะนำเพราะความเป็นห่วงล้วนๆ บายมันว่าแค่นั้นแล้วก็ทิ้งเขาสองคนเอาไว้ก่อนที่มันจะโบกมือลาแล้วชิ่งวิ่งหนีลงบันไดไปหน้าตาเฉย



ปล่อยกูไว้กับเซฮุนมันสองคนดิ นี่ก็มองด้วยความอยากรู้อยากเห็นซะเต็มประดา เอาจริง!ตอนแรกก็ใจกล้าจะให้มันดูไลน์อยู่หรอกนะแต่พอมาถึงตอนนี้กูกลับรู้สึกป๊อดขึ้นมาเฉยเลย จะบอกไรอ่ะใช่เรื่องที่มึงคุยกับกูตอนเรียนอยู่ป่ะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นก่อนจะล้วงไปหยิบโทรศัพท์ออกมาจากเสื้อโค้ทแล้วเลื่อนเปิดโปรแกรมแชทส่งไปให้เซฮุนได้อ่าน



PCY.หล่อลาก : กูขอแนะนำเพิ่มเติมว่าคืนนี้ที่พวกมึงจะไปสวีทกันน่ะช่วยพกถุงยางไปด้วยนะ ก๊ากกกกกกกกกก



...



...



เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ กระพริบตาปริบเมื่อโอเซฮุนมันเงยหน้าขึ้นมาสบก่อนที่โทรศัพท์มือถือจะถูกยื่นคืนและด้วยความที่รู้จักนิสัยกันมานานหากว่าโอเซฮุนมันโกรธจัดนั่นคือหายนะมาเยือนเพราะงั้นควรเก็บโทรศัพท์ที่แสนเน่าของตัวเองไว้ให้ดีเสียก่อน ชำเลืองมองดูคนตัวขาวที่มันยืนนิ่งไม่ไหวติงหากแต่แววตากลับกลอกไปมาคล้ายคนกำลังคิดอะไรสักอย่าง



ใจเย็น มันแค่แซวเล่นตบปุลงที่ลาดไหล่ก่อนจะได้รับสายตาเนือยๆมองกลับมา



กูแค่กำลังคิด...มองตามสายตาของเซฮุที่มันเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆจนไปหยุดอยู่ในที่ที่ไม่ควรหยุด ...ว่าของมึงจะไซต์ไหน



ผ่างงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โอเซฮุนมึงคิดเหี้ยอะไร!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



น..นี นี่มึงจะให้กูทำกับมึงจริงๆเหรอ!” อดจะเหวอแดกไม่ได้แต่เซฮุนมันก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาได้จินตนาการขั้นตอนในการทำอย่างว่ากันจนจบ แรงตบที่หัวเรียกสติอันล่องลอยของคิมจงอินกลับคืนมา คิดไกลเนอะ กูแค่พูดเล่น! ใครจะไปบ้าจี้ทำกับมึงวะ แค่จูบแมร่งยังคิดหนักเลยมองดูมือน้อยๆที่มันลูบแขนตัวเองผ่านเสื้อโค้ทตัวหนาแล้วอยากจะตบกบาลไปสักหลายๆที ไปกินข้าวเหอะกูหิวว่าจบมันก็เดินนำเขาไปอีกเช่นเคย



ปล่อยชายคิมให้ยืนขมุบขมิบปากอยู่กับตัวเองเพียงลำพังอีกแล้ว!!!



***



หมดเวลาพักเที่ยงก็ต้องลากสังขารขึ้นมาเรียนอีกรอบ และเวลารอบบ่ายมันเปรียบเสมือนยานอนหลับชั้นดียิ่งวันไหนที่มีวิชาคณิต ประวัติศาสตร์ หรือแม้แต่ภาษาบ้านเกิดที่คิมจงอินเกลียดแสนเกลียดมารวมตัวกันอยู่ในคาบบ่ายนะ ...หลับเป็นตาย



แต่วันนี้ไม่ได้ไงสัญญากับแฟนเอาไว้แล้วว่าจะง้อมันด้วยการที่นั่งจดเล็คเชอร์ช่วย แล้วคิมจงอินก็เป็นผู้ชายที่พูดคำไหนคำนั้นแม้ดวงตาจะปรอยปรือมากเพียงใดก็ตาม มือก็จดตัวหนังสือตามกระดานหน้าห้องไป บ้างที่แอบพักสายตาแล้วเอนหัวพิงไหล่เซฮุนเอาไว้แต่ก็ต้องสะดุ้งขึ้นมาเพราะแรงดีดที่หู ยู่ปากใส่แฟนตัวขาวที่มันถลึงตาใส่ แต่ก็เท่านั้นเพราะคิมจงอินคนหน้าตาดีต้องวกกลับมาสนใจตัวหนังสือขยุกขยิกของอาจารย์ต่อ



หมดไปหนึ่งวิชาและวิชาที่สองก็ต้องตามมา อย่างเดิมคือต้องนั่งจดหลังขดหลังแข็งมือก็แข็งตามเพราะอากาศที่มันเริ่มเย็นขึ้นมาเรื่อยๆ ไหนจะเสียวสันหลังเวลาอาจารย์เรียกชื่อให้ตอบคำถามนั่นอีก กว่าจะหมดคาบก็แทบลมจับและมันดีหน่อยที่วันนี้มีเรียนแค่5วิชาเลยได้เลิกเร็ว ขยับตัวบิดขี้เกียจเอาความเมื่อยออกไปจากตัว เอนตัวลงไปนอนตักเซฮุนเอาไว้และไม่ต้องรอให้มันได้บ่นอะไรก็ชิงหลับตาลงก่อน



ลุกดิ กลับไปนอนที่บ้านขมวดเรียวคิ้วนิดๆยามที่ถูกมือนุ่มนิ่มมันดันหัวขึ้น คิมจงอินมึงลุกเดี๋ยวนี้!” คราวนี้ไม่ใช่แค่หัวที่ถูกดันแต่หูยังถูกเสียงแหบๆแหกปากใส่ด้วย ...สะดุ้งเลยกูงานนี้



จ้าๆ ลุกแล้วจ้า ลุกขึ้นอย่างปากว่าแล้วเดินไปหาชานยอลที่มันกำลังนั่งกดมือถือยิกๆ ไปไหนต่อล่ะมึงชะโงกหน้าดูโทรศัพท์ที่ชานยอลมันเพียงชำเลืองตามามองก่อนจะจิ้มๆอะไรไปสักอย่างแล้วจึงเก็บใส่กระเป๋า ไม่เ สื อ กสิมึง ไปนะ คืนนี้ก็ขอให้สวีทกับแฟนเต็มที่ สำคัญอย่าลืมถุงยาง ก๊ากกกกกกกแล้วมันก็วิ่งฉิวจากไป



สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!



เดินเตร่กันมาสองคนจนถึงสถานีรถไฟซื้อตั๋วเรียบร้อยก็ลงไปรอจนกระทั่งรถไฟเข้ามาจอดนั่นแหละความอุ่นถึงมาเยือน ดึงโอเซฮุนเข้ามาใกล้แล้วจึงซบลงที่ลาดไหล่มันเหมือนครั้งก่อน ดีที่เซฮุนมันไม่ได้ผลักไสหรือจริงๆมันอาจจะอยากเตะเขาแต่ทำไม่ได้ ไม่สนล่ะงานนี้ว่าคนในโบกี้จะมองยังไง คิมจงอินง่วงมากถึงมากที่สุด เกิดมาทั้งชีวิตมีวันนี้แหละที่ได้นั่งถ่างตาเขียนเล็คเชอร์ทุกวิชาจนเลิกเรียน ถ้าไม่ติดว่าได้รับปากกับเซฮุนมันไว้และไม่เห็นแก่ปลายปากกาที่มันจะติ๊กช่องคะแนนนะ! คิมจงอินจะมิยอมฝืนร่างกายตัวเองเด็ดขาด



จงอิน มันถึงสถานีจะลงแล้วแรงหยิกที่เอวทำให้ต้องลืมตาขึ้นมองออกไปนอกกระจก ผละออกมาจากอีกคนที่ขมวดคิ้วมุ่นพร้อมกับปากสีเรื่อที่มันขมุบขมิบอะไรอยู่คนเดียว อดหลับอดนอนมาแต่ไหนห่ะเมื่อก้าวพ้นขอบรัศมีใต้ดินขึ้นมาสู่โลกภายนอกโอเซฮุนก็ยิงคำถามมาใส่ทันทีแล้วคิดว่าคนที่เพิ่งจะตื่นมันจะประมวลสมองทันไหม?



อืออออ อย่าเพิ่งถามเอนหัวซบไหล่มันไว้อีกทีพร้อมกับขาทั้งสองข้างที่ก้าวไปพร้อมๆกัน



จนกระทั่งมาถึงบ้านของคิมจงอิน ควานหากุญแจในกระเป๋าแล้วปลดล็อคประตูเข้าไป เจอกับป้าลีก็เอ่ยทักอะไรกันนิดหน่อยแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวขึ้นไปบนห้องของตัวเอง เปิดบานไม้เข้ามาได้ก็รีบพุ่งไปที่เตียงอันแสนรักทันทีแต่ก็มิวายที่จะลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมามองคนที่ปิดประตูลงให้ กวักมือเรียกเซฮุนให้มานอนกับตัวเองแล้วอีกคนก็ดันว่าง่ายซะด้วย



แรงยวบของเตียงทำให้เขาต้องเขยิบตัวออกไปให้เหลือพื้นที่อีกนิดหน่อย ดึงแขนเซฮุนให้ลงมานอนข้างกันก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคงแล้วเอาขาก่ายพาดขาของอีกคนเอาไว้ ส่วนแขนก็พาดกอดเอวคอดแล้วดึงเข้ามาใกล้ตัวเองจัดการซุกหัวลงกับอกแบนๆของมันเป็นอย่างสุดท้าย เมื่อไหร่มึงจะเลิกนิสัยนอนซุกกูสักทีฮึ!” แม้จะบ่นแต่โอเซฮุนก็ไม่ได้ผลักเขาออกแถมมันยังขยับท่วงท่าให้ตัวเองนอนตะแคงแล้วเอาขาก่ายทับเขาไว้อีกด้วย ตั้งนาฬิกาปลุกด้วยนะเผื่อตื่นไม่ทันผงกหัวรับแล้วจึงหยิบเอานาฬิกาหัวเตียงมาตั้งปลุกตอน6โมงตรง



แหม..ก็คืนนี้มีนัดไปเที่ยวเทศกาลคริสต์มาสกับแฟนนี่ครับ



***



เสียงนาฬิกาปลุกร้องลั่นห้องแต่ถึงเสียงจะดังขนาดไหนเจ้าของห้องมันก็ไม่ยอมตื่นสักทีลำบากผู้อาศัยอย่างโอเซฮุนต้องลุกขึ้นมาจากเตียงอันแสนอุ่นแล้วยื่นแขนไปกดปิดเสียงน่ารำคาญเอาไว้ “6โมงเร็วจังวะขยี้ตาตัวเองทั้งสองพลางอ้าปากหาวหวอด บิดขี้เกียจอีกเล็กน้อยแล้วจึงจัดทรงผมตัวเองให้เข้าที่ หรี่ตามองคนผิวเข้มที่มันยังไม่มีท่าทีจะตื่นเลยสักนิด เผลอทำหน้าเอือมใส่นิสัยขี้เซาของจงอินก่อนจะปลีกวิเวกไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาสักหน่อยแล้วจึงกลับออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กที่เปียกหมาดๆ



นำมันไปซับตามใบหน้าของคนที่มันยังหลับอุตุเป็นหมีน้อยแสนน่ารักในอ้อมอกแม่ เรียวคิ้วขมวดเข้าหากันเมื่อเจอกับน้ำเย็นๆแต่คิมจงอินมันก็เพียงแค่ครางฮือและยกมือขึ้นปัดป่ายการรบกวนแค่นั้น แฟนครับ มึงควรตื่นสักทีครับพูดในน้ำเสียงโทนปกติและมือที่ยังคงยังซับผ้าขนหนูไปตามกรอบรูปหน้าและไล่วนอยู่ๆสันกรามของจงอินก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปที่คอ ถ้ามึงไม่ตื่นกูรับรองได้ว่าผ้าเย็นๆผืนนี้จะจ้วงลงไปในเสื้อมึงแน่ๆ



เชื่อไหมว่าคิมจงอินมันมีจุดอ่อนตรงหน้าอก ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่ของเย็นๆมากระทบสัมผัสเข้ากับจุกนมของมันนะเป็นอันต้องสะดุ้งและสั่นสะท้านจนน่ากลัว มันเลยกลัวการถูกเนื้อต้องตัวมากถึงมากที่สุดโดยเฉพาะแถวหน้าอกมันเนี้ย แต่ตอนนี้โอเซฮุนไม่คิดจะนึกถึงสภาพสั่นหงกๆของเพื่อนครับ กูต้องปลุกมันให้ตื่นขึ้นมาแล้วรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดสักทีเพราะนี่มันก็กินเวลาไปแล้วร่วม10นาทีแล้ว



กูจะเอาผ้าเข้าไปในเสื้อมึงแล้วนะว่าแล้วก็ค่อยๆแหวกเสื้อตัวด้านในมันออกทีละนิดแล้วเลื่อนผ้าลงไปช้าๆ เสียงลมหายสะดุดแต่กระนั้นเปลือกตาก็ยังไม่ยอมขยับเปิดสักที กูให้โอกาสมึงอีกครั้ง คราวนี้จะถึงจุดอ่อนไหวของมึงแล้วนะครับค่อยๆเลื่อนผ้าผ่านแอ่งไหปลาร้าจนมาหยุดอยู่แถวหน้าอกของมัน ไม่ตื่นจริงๆใช่ไหมคิมจงอิน



...



ยกยิ้มมุมปากก่อนจะจัดการลากผ้าลงไปที่หน้าอกของมันแล้วจัดการถูไถไปมาทั้งสองข้าง และแน่นอนว่าคนที่มันมีจุดอ่อนไหวอยู่ตรงนี้ต้องสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับใบหน้าที่ตื่นตระหนกคล้ายคนจะถูกปล้ำ



ฮ่ะๆ หน้ามึงโคตรตลกลงไปดีดดิ้นอยู่บนเตียงเมื่อรู้สึกปวดท้องจากการหัวเราะ กุมหน้าท้องตัวเองเอาไว้และน้ำตาที่มันไหลลงมาจากหางตาเมื่อเหลือบไปมองใบหน้าตื่นตูมของเพื่อน



เล่นอะไรของมึ๊ง!” สิ้นเสียงนั้นร่างทั้งร่างก็ถูกคิมจงอินมันโถมเข้าใส่ แล้วรู้อะไรไหมว่าจุดอ่อนของโอเซฮุนมันคือเอว แล้วคิมจงอินมันก็ดันรู้จุดอ่อนของเขาเหมือนกัน ละคิดว่าจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น ...ถ้าไม่ใช่สงครามย่อมๆ



ตลกมากใช่ไหม หื้มหื้ม...ไม่พอมันยังลงมือจี้เอวเขาจนต้องดิ้นทุลนทุลายหาทางรอด แต่ก็เท่านั้นเมื่อจงอินมันกักเขาไว้ด้านในแล้วใช้นิ้วมือจี้ลงไปที่เอวอย่างรุนแรง แล้วตัวเขาจะทำไงได้ก็ต้องร้องโวยวายออกแนวกระท่อนกระแท่นด้วยซ้ำเพราะหายใจไม่ทัน ทั้งอยากจะหัวเราะทั้งน้ำตามันจะไหล อยากยกขาถีบแต่เรี่ยวแรงก็หมดเพราะความบ้าจี้ของตัวเอง



ยอมยัง



ฮ...ล แล้ว ยอมแล้วหอบหายใจหนักเมื่อเอวด้านหนึ่งปลอดภัยจากนิ้วมือแต่อีกข้างคิมจงอินมันยังจิ้มเล่นอยู่อย่างนั้น จะอ้าปากด่าแต่เสียงก็ไม่ออก จนสุดท้ายจนอินมันต้องยอมเลิกไปเอง



น...กูหนัก!” งับลงไปที่แก้มไอ้คนด้านบนที่มันคงคิดว่าตัวเองเบามากถึงได้ทิ้งน้ำหนักลงมานอนทับเขาอยู่อย่างนี้ แหม!ตัวก็ไม่ใช่เบาๆกันนะแล้วยิ่งจงอินมันตัวอ้วนกว่าเขาแล้วด้วยอย่าให้ได้พูด! เหมือนกูถูกหมีป่าสีดำมานอนทับให้ตายคาอกเลยครับ!!!!



จงอิน ลุกออกเมื่อเรี่ยวแรงกลับมาก็ไม่รอช้าที่จะสอดแขนเข้าไปตรงช่วงอกของจงอินแล้วออกแรงดันมันขึ้น แต่ไอ้หมีดำมันยังไม่เขยื้อนหนำซ้ำยังตะแคงหน้ามาหาเขาอีกต่างหาก เคยเห็นละครไทยไหม?ที่พระเอกกับนางเอกเวลาหน้าอยู่ใกล้กันแล้วนางเอกจะเหนียมอายน่ะ เปล่าหรอก....โอเซฮุนไม่ได้อายอะไรทั้งนั้นแค่ตอนนี้มันกำลังสงสัยว่าจงอินมันหันมาสบตาทำไม...



แฟนจุ้บเค้าก่อนสิเค้าถึงจะยอมลุกนั่น!!!



แบบนั้นก็เหี้ยอยู่



แฟนไม่จุ้บเค้าก็จะไม่ยอมลุกออกนะคะดัดเสียงให้กระแดะไม่พอคิมจงอินมันยังใจกล้าหน้าด้านเอียงแก้มมาให้เขาอีกด้วย



นี่มึงคิดว่ากูจะยอมเอาปากอันสวยงามของกูไปจุ้บแก้มอันสกปรกของมึงเหรอ?



แน่นอน เป็นแฟนกันย่อมทำได้อยู่แล้ว เร็วๆอย่าลีลานี่แฟนมึงนะคะโอเซฮุนรอยยิ้มที่ดูกี่ทีๆก็กวนตีนกำลังยิ้มแฉ่งอยู่ตรงหน้า คือตอนนี้สภาวะเข้าขั้นวิกฤตเพราะเกิดหายใจไม่ออกเฉียบพลันแต่ไอ้คนด้านบนมันยังเล่นไม่เลิกหนำซ้ำยังยื่นหน้าแล้วเอียงแก้มมาใกล้ๆกับจมูกเขาอีกด้วย กูขนลุก!” ใช้มือดันหน้ามันออกแต่คิมจงอินมันก็ยื้อไว้และด้วยแรงยื้อกันไปมาทำให้คดีพลิกผันเมื่อจู่ๆคิมจงอินมันก็ลุกพรวดแล้วเด้งตัวออกไปข้างเตียงก่อนจะโน้มตัวลงมาหาเขาที่ยังนอนงงกับกิริยาของมันเมื่อครู่



...พร้อมกับความรู้เบาหวิวที่ข้างแก้ม

ค่ะ ...คิมจงอินมันหอมแก้มกูค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



อ..



นี่กูทำตามที่ปาร์คชานยอลมันแนะนำเลยนะ ...อืมๆ เห็นตัวบางแค่นี้แก้มมึงก็นุ่มดีนี่หว่ามองดูคนที่มันยืนผงกหัวอยู่กับตัวเองก่อนที่จงอินมันจะยิ้มออกมาแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป



ปล่อยให้โอเซฮุนที่ยังสติไม่กลับคืนเข้าร่างได้แต่นอนนิ่งตาค้างและอ้าปากพะงาบเหมือนพะยูนเกยตื้นอยู่อย่างนั้น สมองที่มันกำลังประมวลผลอย่างหนักว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น แม้จะคิดไปว่านั่นอาจเป็นเพียงฝัน หรือไม่คิมจงอินมันก็คงเมายากันยุงถึงได้ทำเรื่องอย่างนั้นได้ จะบอกว่ารังเกียจมันเหรอ? ก็เปล่า แค่มันรู้สึกไม่ชินที่ถูกทำแบบนั้น คบกันมาตั้งนานนมแต่ไม่เค๊ยไม่เคยที่เพื่อนตัวดำมันจะมาทำอะไรแบบนี้กับตัวเอง อ่ะ...ถึงมันจะบอกว่าทำตามคำแนะนำของชานยอลก็เถอะ แต่มึงก็ควรจะบอกกูล่วงหน้าสักนิดว่าจะเล่นอะไร แต่นี่แมร่งดันเล่นสดไง! โอเซฮุนเสียหายไงเข้าใจไหมครับ!!!!!



นั่น แค่กูหอมแก้มถึงกับตัวแข็งเลยน้ำเสียงกวนตีนที่คนพูดมันกำลังระริกระรี้จนน่ายกตีนขึ้นถีบ หันไปมองหน้าจงอินมันชัดๆพลางชูนิ้วกลางใส่ก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นจากเตียงและนั่งมองอีกคนแต่งตัว ไปอาบน้ำดิมันเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงแล้วสวมเสื้อยืดคอกลมสีครีมลงไป เดี๋ยวหาชุดไว้ให้



เออ!” มุ่ยหน้าใส่มันแล้วลุกขึ้นยืนแต่ก็ไม่ลืมที่จะต่อยท้องมันไปเบาๆโทษฐานทำตัวน่าหมั่นไส้ขึ้นทุกวัน



แน่นอนว่าเสื้อผ้าที่ว่าก็ต้องเป็นของจงอินเพราะเขาคงไม่เป็นบ้าถึงขนาดจะพกเสื้อผ้าไปโรงเรียนด้วยหรือเอามาฝากไว้บ้านจงอินมันหรอก ...แค่เพื่อนนะครับ จะให้เอาของทุกอย่างมาฝากไว้กับอีกคนเหมือนเป็นแฟนได้ยังไง ถึงตอนนี้จะเป็นแฟนปลอมๆกันก็เถอะแต่โอเซฮุนก็ไม่เคยคิดจะขนย้ายสิ่งของของตัวเองมาไว้บ้านไอ้ดำหมีถึกนี้แน่นอน



จัดการวิ่งผ่านน้ำแล้วเช็ดตัวพอลวกๆวิ่งออกมาจากห้องน้ำก่อนจะสะบัดผมที่ปรอยด้านหลังมันถูกน้ำออกให้หมด รู้สึกถึงการมาเยือนของอีกคนจึงเงยหน้าขึ้นมองและพบคิมจงอินที่มันยืนทำหน้าหมีใส่ รีบทาแป้งเร็วๆ มันหนาวแยกเขี้ยวใส่มันไปหนึ่งทีถ้วนๆแล้วจึงหันหลังกลับไปโบ๊ะแป้งเข้าตามซอกตัว หยิบโคโลญจน์ของจงอินมาทาแล้วโบ๊ะแป้งทับลงไปอีกที จากนั้นค่อยหันกลับไปหยิบเอาเสื้อที่จงอินมันส่งมาให้ เกงในกูอ่ะสวมเสื้อลงไปด้วยความรวดเร็วพลางถามหากางเกงในของตัวเองไปด้วย



แหม่ะ!กะจะใช้ของกูหมดทุกอย่างว่างั้น



แน่นอน หามาเร็วๆกูหนาวตูดไปหมดแล้วเนี้ยเดินตามจงอินไปยังชั้นที่ใส่กางเกงในแล้วเลือกหยิบมาหนึ่งตัว สวมมันเข้าไปก่อนจะเดินวกกลับไปเอาอันเดอร์แวร์ของตัวเองมาทับลงไปอีก ถอดผ้าเช็ดตัวออกแล้วจึงหยิบเอากางเกงยีนสีซีดที่ถูกปาดให้ขาดเป็นแนวมาสวม และเมื่อแต่งตัวเสร็จก็รีบไปเอาเสื้อโค้ทของตัวเองมาใส่ทันที



เอาหมวกด้วยไหม?



เอาก็เอาว่าแล้วคิมจงอินมันก็เดินไปเลือกหมวกมาสองใบที่สีคล้ายกันมา มองดูคนที่เดินมาสวมหมวกลงให้แล้วจึงเดินเลี่ยงไปหยิบเสื้อโค้ทตัวเองมาใส่บ้าง



แหม...เอาใจซะไม่มีล่ะ







เดินออกมาหน้าบ้านก่อนที่จงอินจะหันกลับไปคล้องกุญแจไว้อย่างเดิม หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาอีกระลอกและเพิ่มความหนาวเข้าไปอีกด้วยลมที่พัดเอาความเย็นเข้ามาปะทะหน้า พรูลมหายใจออกมาทางปากและจมูกเพื่อระบายความหนาวออกจากตัว แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรสักเท่าไหร่ มองดูรอบตัวก็พบว่าหมู่บ้านก็จัดแสงไฟสำหรับคืนคริสต์มาสเอาไว้ด้วย ทำไมต้องเห่อตามเขาด้วยวะพึมพำอยู่กับตัวเองก่อนจะรู้สึกถึงความอุ่นที่มือ



ก้มลงมองก็พบว่าเป็นคิมจงอินที่จับมือเขาเอาไว้ก่อนจะสอดประสานกันจากนั้นคนที่หันหน้ามายิ้มให้ก็นำพามือเขาเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทของตัวเอง จะได้ไม่หนาวมากก็อยากจะบอกอยู่หรอกนะว่ากูใส่ถุงมือมาแต่ในเมื่อมันคิดจะทำอะไรก็ให้มันทำไปเถอะเพราะยังไงตอนนี้ก็ไม่ได้มีคนมองสักเท่าไหร่ หรือถ้าจะมองก็มองได้เพราะยังไงเขาก็ไม่ได้คิดมากอะไรอยู่แล้ว



แฟนเอาใจจังเลยเนอะอดจะแซวไม่ได้และผลที่ได้กลับคืนมาคือคิมจงอินมันหันมาเบะปากใส่แล้วยกมือขึ้นมาบีบแก้มเขาไปเบาๆ ก็เห็นว่าแฟนหนาวเลยอยากจะช่วยเพิ่มความอุ่นให้ไงคะ ไม่ดีเหรอ?แหน่ะ!พูดอย่างเดียวไม่พอคิมจงอินมันยังมาทำตาหวานเยิ้มใส่อีก โห่ย!แอ๊บแบ๊วตายห่าเลยมึงเอ๊ย!!!!



ผลักหน้าทะเล้นของมันออกห่างแล้วจึงหัวเราะตาหยีเมื่อจงอินมันผลักหัวตัวเองเพื่อเอาคืน เดินเตร่กันมาจนถึงทางลงสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน แน่นอนว่าค่ำคืนนี้คิมจงอินมันทำตัวดีเป็นพิเศษด้วยการไปซื้อตั๋วและจูงมือเขาลงไปชั้นใต้ดินด้วยกัน ไหนจะตอนที่เข้าไปยืนในโบกี้คิมจงอินมันก็ใช้ตัวเองบังเขาเอาไว้จากกลุ่นเด็กสาวที่หันมามองอยู่บ่อยครั้ง สงสัยวันนี้คงต้องให้คะแนนมันเต็มแล้วมั้งเนี้ย



พอมาถึงสถานที่จัดงานเล็กๆภายในระแวกที่ไม่ได้ไกลจากหมู่บ้านของพวกเขานัก ตั้งแต่ทางเข้ายันภายในงานถูกประดับเอาไว้ด้วยต้นคริสต์มาสที่สูงราว3เมตร มีทั้งต้นเล็กและต้นใหญ่เรียงสลับกันไป ลูกบอลเล็กและกล่องของขวัญขนาดจิ๋วก็ถูกห้อยโตงเตงอยู่กับสายไฟกระพริบ บนยอดของต้นคริสต์มาสก็มีดาวดวงใหญ่ปักเอาไว้พร้อมกับไฟที่ปรากฏสลับสีสันกันไปมา ผู้คนที่มาร่วมงานต่างก็ใส่เสื้อผ้าที่ออกไปทางโทนสีแดงและสีเขียวจนทำให้สมองอันชาญฉลาดของโอเซฮุนฉุกคิดขึ้นมาได้



มึง ทำไมเราไม่ใส่เสื้อตัวที่เพิ่งไปซื้อกันมาวะถามอีกคนที่มันก็คงจะเพิ่งนึกออกเหมือนกัน คิมจงอินมันทำแค่เพียงยิ้มแห้งๆตอบกลับมา โคตรเปลืองเงินเลยส่ายหัวระอาให้กับความขี้ลืมของตัวเองและจงอิน แต่คนข้างๆที่ยังไม่ปล่อยมือเขาออกก็กระตุกมือเขาเบาๆเพื่อเรียกร้องความสนใจ



ไว้ใส่ปีใหม่ไง



หือ ปีใหม่เหรอ?



อือ...ไปเคาน์ดาวด้วยกันเท่านั้นแหละที่จงอินมันพูดแล้วจึงเบนสายตากลับไปมองทางเท้าอีกรอบ



จะว่าไปแล้วมันก็อีกแค่ไม่กี่วันที่จะเข้าช่วงเทศกาลเคาวน์ดาวเพื่อนับถอยหลังเข้าปีใหม่ อ่า...โอเซฮุนลืมไปซะสนิทเลยว่าเดือนนี้มันมีอีกเทศกาลด้วย จะไปที่ไหนอ่ะอดจะถามไม่ได้แต่ก็รู้อยู่แล้วว่าจงอินมันคงไม่ยอมบอกง่ายๆแน่



ความลับ แต่กูรับรองได้ว่าปาร์คชานยอลมันไม่รู้แน่ๆ



เกี่ยวไรกับชานยอล



มึงจำปีก่อนไม่ได้เหรอ ที่จู่ๆชานยอลมันก็โผล่มาที่ห้องของมึงในช่วงกลางดึก...




















หวนกลับไปเมื่อปีก่อน...

ตอนวันคืนเคาว์ดาวโอเซฮุนอยู่กับคิมจงอินเพียงสองคนในห้องนั่งเล่นของบ้าน มันก็มีพวกขนมและน้ำโค้กที่ตั้งเรียงกันอยู่แม้จะมีบางกระป๋องที่ทิ้งตัวลงไปยังพื้นกระเบื้องบ้างแต่ก็ถือว่าไม่ได้ดูรกอะไรมากมาย ในปีนั้นทั้งเขาและจงอินต่างก็ตัดสินใจที่จะค้างคืนนับเวลาถอยหลังด้วยกันสองคนเพราะปาร์คชานยอลมันบอกว่าติดธุระมาไม่ได้ ซึ่งมันเป็นข้อดีที่ว่าบ้านเขาจะได้ไม่เปลืองอาหารไปกว่านี้ รายนั้นมันไม่ใช่มนุษย์ที่เกิดมากินแต่มันเกิดมาเพื่อแดก! ชานยอลมันฟาดทุกอย่างตรงหน้าให้เรียบไม่ว่าของกินเหล่านั้นจะเป็นของโปรดของใคร มีบ่อยครั้งที่ชานมของเขาถูกมันขโมยดูดจนหมดแก้ว จะโกรธก็โกรธไม่ลงเพราะชานมไข่มุกมันก็แก้วแค่ไม่กี่วอน



แต่ด้วยความที่ว่าเขากับจงอินเลินเล่อกันเกินไปเลยไม่ได้ฉุกคิดสักนิดว่าเสียงก๊อกแก๊กภายนอกตัวบ้านมันคืออะไร จะใช่ขโมยไหม หรือมีแมวมาข่วนประตูเล่น บอกเลยว่าตอนนั้นมันมัวแต่สนใจเกม์ที่มีแต่คำว่า กูต้องชนะเท่านั้น แล้วการดวลเกมส์มันก็มานำมาซึ่งหายนะเพราะเมื่อเขาและจงอินฟาดงวงฟาดงาไปกับเกมส์จนได้บทสรุปนั้นก็ต้องขวัญผวาเมื่อจู่ๆบุคคลที่มันบอกว่าติดธุระกลับมานั่งหน้าสล่อนอยู่บนโซฟาอีกตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้



ห่า!มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่นั่นคือประโยคแรกที่หาน้ำเสียงตัวเองเจอหลังจากช็อคไปหลายวินาที



นานแล้ว กูนั่งกินขนมพวกมึงจนจะหมดทุกซองแล้วเนี้ยหลุบตาลงมองซองบนพื้นห้องแล้วช้อนแววตาขึ้นมองผู้มาใหม่อย่างเนือยๆ กูมาจากชั้นบนอ่ะ เห็นว่ามึงล็อคหน้าบ้านไว้เลยหาบันไดมาปีนเข้าทางระเบียงห้องมึงแทนและด้วยสายตาที่เขายิงเป็นคำถามไปนั้นชานยอลมันจึงตอบกลับมาในทันที



แล้วไหนบอกติดธุระพยักเห็นด้วยกับคำถามนั้นของจงอิน จ้องเขม็งคนที่มันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากพร้อมกับขนมซองใหม่ที่ถูกแกะ



กูหนีมาเด่ะ เคาวน์ดาวทั้งทีนะเว้ยก็อยากจะมาร่วมฉลองกับเพื่อนบ้างคำตอบทุกอย่างเขาก็จับใจความได้แค่ว่า...



ปาร์คชานยอลมันหนีธุระของมันมาเพราะของฟรี

มันไม่ได้มาเพราะอยากจะมาร่วมฉลองกับพวกเขาสองคนหรอก

แต่มันเห็นของฟรีสำคัญกว่าทุกอย่าง เชื่อโอเซฮุนเถอะ













 

นึกถึงแล้วกูสยองมากลูบแขนตัวเองประกอบ มันไม่ใช่อาการสยองแบบกลัวเพื่อนตัวเองนะแต่มันสยองเพราะกลัวของกินตัวเองจะหมดเกลี้ยงก่อนจะได้ฉลองกันน่ะสิ



เลิกคิดถึงมันเถอะ ไปเดินเล่นกันดีกว่าว่าเท่านั้นจงอินมันก็โอบไหล่เขาเดินเข้าไปในงาน



ร้านรวงที่มีของมาขายก็นับว่ามีแต่ชิ้นที่น่าสนใจทั้งนั้น ทั้งชิ้นเล็กและชิ้นใหญ่ คว้าแขนของจงอินมาเกาะเอาไว้เมื่อรู้สึกว่าคนเริ่มเยอะและเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่าอะไรซ้ำร้ายมันยังยกมือขึ้นกุมมือเขาเอาไว้อีกด้วย ตอนนี้เลยลายเป็นว่าเขาเกาะแขนมันแล้วมันก็จับมือเขาด้านที่ยกเกาะแขนของมันเอาไว้ ไม่ต้องถามว่ามีคนมองไหม? บอกเลยว่าตั้งแต่ที่เขาสองคนเดินจับมือกันเข้ามาทุกสายตาก็หันมามองอย่างพร้อมเพียงทันที



อยากได้อันนี้ว่ะกระตุกแขนจงอินแล้วลากมันไปยังร้านที่มีพวกตุ๊กตาไว้สำหรับห้อยกระเป๋าและห้อยโทรศัพท์วางขาย



มันไม่ได้น่ารักอะไรมากมายหรอกแต่มันก็ดูดีในระดับหนึ่ง เลือกหยิบเอาที่ห้อยกระเป๋ารูปหมวกสีน้ำเงินมาดูแล้วจึงหยิบเอาสีแดงมาเทียบ มึงว่าสีไหนสวยยกของในมือให้อยู่ในระดับสายตาของจงอินแล้วจ้องมองว่าอีกคนจะเลือกสีที่ตัวเองอยากได้หรือเปล่า สีแดงยิ้มหยีออกมาเมื่อจงอินมันเลือกสีที่ตัวเองชอบ มึงชอบสีน้ำเงินไหม?มันหรี่ตาลงก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้วเลื่อนไปกระซิบที่ข้างหูเบาๆ ถ้าแฟนอยากให้ใช้คู่กันก็จะใช้ค่ะผละออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าจนอดจะหัวเราะกับคิมจงอินโหมดนี้ไม่ได้



เอาสองชิ้นนี้ครับ ...ถ้าแฟนถอดออกจากกระเป๋าเมื่อไหร่ วันนั้นเราเลิกกันประโยคแรกพูดกับป้าที่ขายส่วนประโยคหลังหันมาชี้หน้าคิมจงอินที่มันไล่งับนิ้วเขาจนต้องฟาดคอมันไปหลายที เก็บไว้ยื่นถุงขนาดพอดีไปให้จงอินแล้วเจ้าตัวจึงถือไว้ที่มืออีกข้าง



หลังจากนั้นเขาและจงอินก็พากันเดินว่อนทั่วงานมีบ้างที่ถ่ายรูปมุมสวยๆเก็บไว้ ทั้งรูปเดี่ยวและรูปคู่ซึ่งแน่นอนว่าถ้าอยากได้แบล็คกราวน์เป็นบรรยากาศสวยๆก็ต้องใช้คนอื่นถ่ายให้แล้วมันก็อดจะเขินไม่ได้ตอนที่ใครสักคนส่งกล้องคืนพร้อมกับบอกว่า น่ารักดีนะอะไรคือน่ารักโอเซฮุนก็ไม่ค่อยเข้าใจมันหรอกแต่จากสายตาแพรวพราวนั้นแล้วมันทำให้ผู้ชายอกสามศอกอย่างเขาอดจะอายม้วนไม่ได้อยู่ดี



เมื่อรู้สึกเหนื่อยก็หาที่นั่งพัก คิมจงอินมันยังคงเป็นคนดีเสมอต้นเสมอปลายด้วยการไปหาซื้อน้ำมาให้ดื่มพร้อมกับหมวกไหมพรมที่ยาวลงมาปิดหูให้อีกหนึ่งใบ ส่วนหมวกแก๊ปที่ใส่ในตอนแรกจงอินมันก็เอาไปห้อยไว้ที่หูกางเกงของมันแทน พักจนหายเหนื่อยก็ได้เวลาเดินเล่นกันต่อ และมันแน่นอนว่างานแบบนี้ก็ต้องมีดอกไม้ไฟให้เล่น



เขาและจงอินเลือกจะซื้อดอกไม้ไฟแบบเย็นมาคนล่ะซองก่อนจะจุดไฟให้แสงไฟสว่างขึ้น ความสวยงามของมันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะยื่นโทรศํพท์ตัวเองไปให้จงอินถ่ายรูปภาพของตัวเองคู่กับดอกไม้ไฟเอาไว้ ยิ้มแฉ่งออกมาเมื่ออีกคนนับและเสียงกดชัตเตอร์ก็ดังรัวเมื่อจงอินมันตั้งใจจะกวนเขา แกล้งกูทำไมเนี้ย!” หน้ามุ่ยเข้าไปหาคนที่กำลังหัวเราะก่อนจะแย่งโทรศัพท์กลับคืนมาเลื่อนดูรูปที่จงอินมันถ่าย



สวยดีออก เป็นคอลเลคชั่นมึงกับดอกไม้ไฟไงหันข้างไปยู่ปากใส่คนที่มันเกยคางไว้กับไหล่ของตัวเอง ถ่ายคู่กันดิว่าแล้วมันก็แย่งโทรศัพท์เขาไปถือไว้แล้วเบียดตัวเข้ามาให้แนบชิดกัน บังคับให้เขาเลิกทำหน้ายุ่งแล้วฉีกยิ้มให้กล้องแทน เห็นอย่างนั้นโอเซฮุนจึงได้แค่ทำตามยกดอกไม้ไฟขึ้นมาในระดับที่พอจะเข้ากล้องได้แล้วฉีกยิ้มตาหยีใส่กล้องหน้าที่สะท้อนตัวเองและจงอินกลับมา นับนะ 1...2...3”



แช๊ะ...!



รูปภาพออกมาถือว่าเป็นภาพที่สวยใช้ได้ เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงเอาไว้แล้วยอมให้จงอินมันลากไปนั้นไปนี้จนกระทั่งเวลาเที่ยงคืน ขบวนรถไฟหมดแล้วในตอนนี้เขาและจงอินจึงได้พากันเดินย้อนกลับไปยังบ้านของตัวเองที่มันห่างไปแค่สถานีเดียวเท่านั้น เวลากลางดึกแบบนี้ผู้คนอาจไม่ค่อยเยอะหากเป็นวันปกติทั่วไปแต่นี้มันคือเทศกาลเพราะฉะนั้นตลอดทางจึงมีผู้คนที่เดินสวนกันไปมาพร้อมกับเสียงพูดคุยและหัวเราะ



เขาและจงอินก็เดินคุยกันไปตลอดทาง บ้างก็ไล่เตะตูดอีกฝ่ายจนกระทั่งเดินเข้าในมาหมู่บ้าน จงอินมันเดินไปส่งเขาที่หน้าบ้านก่อนที่ตัวเองจะเดินย้อนกลับไป



เฮ้ยจงอินรั้งอีกคนเอาไว้เมื่อแผ่นหลังนั้นเริ่มห่างไกลจากสายตา



มีไรมองเรียวขาที่มันก้าวย้อนกลับมาหาตนแล้วไล่ขึ้นมาจนถึงใบหน้าที่คุ้นเคย



วันนี้กูสนุกมาก ขอบใจที่พาไปเที่ยวขอบใจมันออกมาจากใจจริงและปิดท้ายด้วยรอยยิ้มหยี คิมจงอินมันไม่ได้ตอบอะไรกลับมาแต่มันเลือกจะเดินเข้ามาหาเขาแล้วรั้งลำคอเขาเข้าไปใกล้จนหน้าผากของเราแนบชิดกัน



อ อะไรตะกุกตะกักออกมาเมื่อจู่ๆก็โดนทำแบบนี้ทั้งที่ยังไม่ได้ตั้งตัว



นี่...



ไรล่ะหลุบตาลงต่ำเมื่อจงอินมันจ้องตากลับ



มึงเป็นแฟนกูนะ..



...



กูก็ต้องพาแฟนกูไปเที่ยวอยู่แล้วป่ะ



...



ไม่ต้องขอบใจกูหรอก



อ..อะไรของมึงช้อนแววตาขึ้นมองเมื่อจงอินผละออกแล้วหรี่ตามองเขาด้วยสายตาที่มัน ...สามารถทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงเพียงแค่ได้สบตาคู่นั้น



จุ้บแก้มเค้าคืนก็พอนะคะ เค้าไม่อยากได้คำขอบใจจากแฟนหรอกว่าเท่านั้นมันก็เอียงหน้าเข้ามาใกล้แล้วพองแก้มให้เขาที่ยังยืนอ้าปากค้างอยู่ เร็วสิ ตากหิมะอยู่แบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกมีการเร่งกูด้วยนะ!



ไม่เอา! กลับบ้านมึงไปเลยไป!!” ผลักหน้ามันออกและคิมจงอินมันก็ยอมถอยทัพแต่โดยดี



เขินอ่ะเด่ะ



เขินเชี้ยไร กูขนลุกจะตายชัก



ปากแข็ง กูออกจะหล่อ



โห่!โคตรหลงตัวเองเลยคิมจงอินหัวเราะออกมาเมื่อคำพูดที่ยกยอตัวเองนั้นมันน่าตลกสิ้นดี



อ๊ะ!”



ขำให้ได้ตลอดนะครับแฟน เอาล่ะๆเดินเข้าบ้านไปพักผ่อนซะนะ



คิมจงอินมันทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดอีกครั้ง แม้เมื่อกี๊มันจะรวดเร็วแค่เพียงรู้สึกว่าปลายจมูกมันโดนที่แก้มของเขาแค่นิดๆก็เถอะ แต่มันสมควรแล้วเหรอที่มันจะขโมยหอมแก้มเขาไปอีกรอบน่ะ!!!



มึงทำอะไรเนี้ย!!”



เอ่า!ก็หอมแก้มไง



กูรู้! แต่มึงจะทำอะไรบ่อยขนาดนั้นห๊ะ!”



ทำไมอ่ะ ก็เป็นแฟนกันไม่เห็นจะแปลกไรเลย



ไม่แปลกแต่กูแค่ไม่ชินเว้ย



เดี๋ยวมึงก็ชินแยกเขี้ยวใส่คนที่มันตบปุลงที่หัวตัวเองพร้อมกับรอยยิ้มที่คล้ายจะเอ็นดูเสียเต็มประดา เพราะที่ทำไปเมื่อกี๊...กูตั้งใจทำเองไม่ใช่เพราะปาร์คชานยอลมันเสี้ยม เคนะที่รัก เข้าบ้านแล้วนอนห่มผ้าซะนะพรุ่งนี้โทรปลุกกูด้วย จุ้บๆ



แล้วคิมจงอินมันก็เดินจากไป

จากไปพร้อมกับสติที่ล่องลอยของโอเซฮุนอีกครั้ง






กูตั้งใจทำเองไม่ใช่เพราะปาร์คชานยอลมันเสี้ยม

คือเหี้ยอัลไลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล





















TBC-

เขาหอมแก้มกันแล้วววววววววววววววววววTvT

อยากบอกว่ารูปที่จงอินถ่าย12ช็อตลงเว็บอซ.อ่ะมันคืออิมเมจจงอินในเรื่องนี้เลยนะ-3-

#ทลร


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

387 ความคิดเห็น

  1. #380 FRVN (@FRVN) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 11:11
    น่ารักมากๆๆ ฮืออออออ หอมแจ้มแย้ววว
    #380
    0
  2. #365 Mook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:24
    เขิลลล พี่จงอินนอนซบอกว่าที่เมียหอมแก้มกันแล้วด้วย
    #365
    0
  3. #361 Pinkdao (@Pinkdao) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 13:56
    เขินนนนนนนนน
    #361
    0
  4. #351 jingying (@stampsunday) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 20:53
    ฮื้ออออออ คำเดียวสั้นๆเลยนะไรต์ "เขิน" แม่มึ้งงงงงงงงงง แฟนแม่ง แฟนแม่งหวานอะ คราวนี้เซฮุนกวนตีนไม่ออกแล้ว5555555 แฟนรุกหนักมาก
    #351
    0
  5. #345 Mayday3.01 (@mayday258) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 18:56
    กรี๊ดล้านเดซิเบลลล
    #345
    0
  6. #339 Noey_CHP (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 21:30
    เริ่มชอบกันแล้ววว เขินนนน >///<
    #339
    0
  7. #306 aum_ibery@hotmail.com (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 21:24
    ยิ้มจนหน้าบานละ

    เอ้าหอมบ่อยๆๆหอมเค้าไป 555
    #306
    0
  8. #270 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 17:51
    เหยยยยย เริ่มชอบกันจริงแล้วอะดิ กิ๊วๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #270
    0
  9. #174 Kwan ShipKaiHun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:52
    อร๊ายยยยย หมายความว่าทำจากใจเลยสินะคิมจงอิน ><

    งื้อออออ ตอนนี้น่ารักมากกกกก ><
    #174
    0
  10. #73 kh_hk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 13:09
    โอยจะฟินจะน้ารักอะไรขนาดนี้....!!!!!!มาต่อไวๆนะอดใจไม่ไหวแล้ว
    #73
    0
  11. #72 NaNa.S (@6013434) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 00:20
    โอ้ยยยยยยย ทั้งฟินทั้งเขินทำจากใจเลยใช่ป่ะคิมจงอินนนน
    #72
    0
  12. #71 eve_popparazzi (@eve_ivyyy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 18:41
    พกไว้แบบที่ชานยอลบอกก็ดีน่ะจงอิน เผื่อกระทันหันจะได้หยิบใช้ง่ายๆ5555 ตั้งแต่อ่านมาใครรุกใครกันแน่? มีแต่พี่จงอินบุกน้องน่ะหลังๆ ถึงเนื้อถึงตัวตลอดเลย555
    #71
    0
  13. #70 dmmaom33 (@dmmaom33) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 21:02
    หอมแก้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม แล้วเว้ยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    พัฒนาการขึ้นไปอีกขั้นแล้วเว้ยเฮ้ยคิมไค ก๊ากกกกกกกกก หลังจากที่บื่อมานานก็เริ่มจะรู้แล้วสินะว่า
    การเป็นแฟนกันนั้นควรทำเช่นไร ถึงตอนแรกจะอ้างว่าเป็นเพราะปาร์คชานยอลบอกให้ลองทำ
    แต่ตอนที่สองมันไม่ใช่ แล้วมันคืออัลไล ห๊ะ!!! คิมไค ทำไมหลังๆรู้สึกว่าจงอินมันเริ่มทำตัวเนียน
    หรือว่าชินที่ทำแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้ว ยิ่งพวงมาด้วยคำว่าแฟนมันเลยยิ่งทำใหญ่เลย แล้วจงอินคนซื่อบื่อหายไปไหน
    ไอดำเริ่มเนียนนนนนน โดยเฉพาะตอนนอนซุกอก แบนๆ ของฮุนก็พอเข้าใจว่าอาจจะชอบทำเป็นปกติอยู่แล้ว
    แต่ไอตอนโดนฮุนแกล้งแล้วตัวเองแกล้งกลับทำไมต้องกักบริเวณ ทำไมต้องนอนทับ ทำไมต้องบอกให้หอมแล้วถึงจะลุก
    ชานยอลมันไม่ได้บอกปะ มันบอกแค่ให้พวกพกถุงยางเฉยๆ ปะ โอ้ยยยยย ตอนนี้ละหมั่นหน้าจงอินมาก
    ให้ฮุนหอมไม่เท่าไหร่ พอฮุนไม่ทำไอนี่จัดกสรหอมเองเลยจร้าาาาาาาาาา ฮุนก๋อึ้งสิครับพี่่น้องเล่นหอม
    แบบไม่มีบอกล่วงหน้า แต่ชอบนะ ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาา ชอบเวลาจงอินเป็นตัวของตัวเองมาก ดูแลฮุนดีเหลือเกินน
    นับวันยิ่งน่ารักขึ้น ถึงจะเป็นแฟนปลอมๆ หรือทำเพราะอยากได้คะแนน เราไม่รู้ไม่สน ที่รู้ๆ คือ จงอินมันเริ่มเนียน
    ไหนจะตอนถ่ายรูป ทั้งจับมือ เกยคาง ซบไหล่ โอ้ยยยยย ยิ้มแก้มแตกกกกกกกกกกแทนเลย  ฮ่าาาาาา
    ที่เซฮุนนิ่งอึ้งนี่ไม่รู้ว่าเขินหรืออะไร แต่คงจะติดไปทางอึ้งมากกว่าที่โดนเพื่อนมันขโมยหอมแก้มไปตั้งสองรอบ
    ไหนจงอินจะพูดเองว่าครั้งที่สองมันตั้งใจ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อิแม่อยากจะลุกขึ้นเต้นบูมชาราก้า
    อยากจะรู้นักว่าใครมันจะหวั่นไหวก่อนกัน  เอาสิ๊ เอาสิ๊!!! ตอนนี้เริ่มมีหอมแล้ว นอนกอดกันก็แล้ว 
    ตอนหน้าปาร์คชานยอลจะบอกให้ทำอะไรอีกละคราวนี้ แต่ดูเหมือนว่าที่ปาร์คชานยอลบอกกับสิ่งที่จงอินมันทำ
    เริ่มจะไม่ไปทางเดียวกันนะเพราะจงอินมันเริ่มเนียนออกนอกทาง ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #70
    0
  14. #69 phenix_exo (@penixexo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 18:35
    ฮอลลลลลลลลลลลลลล แก้มร้อนตามเนื้อเรื่องแล้ววววเขิน หอมแก้มอ่ะหอมแก้ม><. เขินแทนฮุน อยากโดนหมีดำถึกหอมแก้มบ้างงง รออ่านจูบกัน555555อตอนนี้หอมแก้มแล้วสักพักจะจูบใช่มั้ยคะ*_*55555555555 ปล.เรื่องนี้จะมีncมั้ยเคอะ? ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆ
    #69
    0
  15. #68 dyo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 11:06
    อ๊ายยย เค้าถึงขั้นนี้

    แล้วอะ เขิน
    #68
    0
  16. #67 YJ-BTS-SS-TS (@sajeerad) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 04:45
    เขินนนนนนนนน งื้อออทำไมแฟนน่ารักแบบนี้ รอติดตามนะคะ
    #67
    0
  17. #66 มะมี้ อกกจ เมียจ๊อกกกกก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 01:18
    นิสัยเพื่อนสนิทจริงๆเนาะ รุ้จักกันไปหมด รุ้ใจกันมากด้วย ....เพื่อน กูรักว่ะ แบบนั้นชะ??





    ทุรนทุราย นะ รต !





    ขรรม บทเข้าพระเข้านาง สนุกดี ฉากหอมแก้มก็นะ ข้ามไหม เอาไงดี ?

    ลูกกัมก็โอเคนะ นางได้ในสิ่งที่หวัง ส่วนน้องงุน นั่นยัง งง ไม่หาย

    ถามว่ากรี๊ดไหม? ก็ยังไม่นะ เพราะรู้สึกว่าก็แค่เพื่อนนะ เพียงแต่ในชีวิตจริงมันจะมีสักกี่คน

    ที่เพื่อนจะมานั่งทำไรให้กัน เอาใจกัน เสียขนาดนี้ คงยาก แต่มันคงมี ซึ่ง ไก่งุน เป็น 1 ในนั้น



    ยังไม่ข้ามสถานะเพื่อนมาแม้แต่มิลเดียว....





    แต่อะไรคือมุ้งมิ้งตั้งแต่เริ่มเข้างานจนถึงหน้าบ้านฝ้ายเจ้าสาว(?) เดี๋ยวนะ ....

    นี่ข้ามมาหน่อยๆแล้วนะ ลูกกัมนี่ยังไง ?? แกล้งน้องงุน?? ละน้องงุนนี่ไง เขินจริงป่ะเนี่ย??

    ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ





    แก้มแตกเลยค่ะ ><

    #66
    0
  18. #64 Plub'Ploy (@wan-suk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 22:43
    โหยยยยยยย ชอบตอนนี้มากๆเลยอ่าาา น่ารักสุดยอดดดด คือจงอินเริ่มทำอะไรตามใจตัวเองบ้างแล้วอ่ะ เป็นไปตามธรรมชาติ คือนี่ก็รอลุ้นว่าจำทำตามคำแนะนำของชานยอลเมื่อไหร่นะ 55555555555 คงอีกนานเว่อออ เค้าพึ่งเริ่มหอมแก้มกันเองย่ะหล่อน จงอินอ่ะไม่เท่าไหร่แต่เซฮุนอ่ะเขินนะ รอวันที่จะหอมคืนนะคะ
    #64
    0
  19. #63 4456 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 22:04
    เขินนนน แก้มแตกกกกกก
    #63
    0