คัดลอกลิงก์เเล้ว

OS GinHiji เรื่องราวในวันหนึ่งของพวกเขา

โดย NoirUN-Ichi

แฟนฟิค กินทามะ ในโลก 3Z เมื่ออ.กินปาจิเกิดหึงนักเรียนของตน เขาจะมีท่าทียังไงนะ?

ยอดวิวรวม

733

ยอดวิวเดือนนี้

18

ยอดวิวรวม


733

ความคิดเห็น


9

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 มิ.ย. 62 / 20:53 น.
OS GinHiji เรื่องราวในวันหนึ่งของพวกเขา | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะ หลังจากที่ตัดสินใจปิดนิยายโอโซมัติสึ เราก็ตัดสินใจมาแต่งคู่นี้ ตามที่อยากมาเนิ่นนาน

แฟนฟิคเรื่องนี้ตามที่ระบุไว้ตรงหัวข้อเรื่อง เป็นคู่ กินฮิจิ นะคะ
เรื่องนี้ดูไม่เคยมีฉากที่ทั้งคู่ด้วยกันมากนัก ไว้ฟิคหน้าเราจะจัดให้หวานกันมากกว่านี้ค่ะ หุๆ

หวังว่าผู้อ่านทุกท่านจะชอบนะคะ ติชมได้ค่ะ แต่ขอไม่เอาคำหยาบคาย 
เรายังเป็นมือใหม่ในวงการแต่งนิยายพอสมควร แหะๆ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 มิ.ย. 62 / 20:53


.

ชายหนุ่มหน้าปลาตายหรือคนที่รู้จักกันดีอยู่แล้วในนาม อ.กินปาจิ แห่งโรงเรียนมัธยมกินทามะ... ผมหยักศกสีขาวสะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามบ่าย ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง นัยน์ตาสีแดงซึ่งถูกบังด้วยแว่นสายตากำลังจดจ่ออยู่กับการ์ตูนจัมป์ในมือที่อ่านจบไปรอบนึงตั้งแต่เที่ยงวัน แต่เพราะคนมันไม่มีอะไรให้ทำมากนักจึงต้องจำไปอ่านซ้ำต่อไป

 

เนื่องจากเขาเป็นอาจารย์คนเดียวที่ไม่มีคาบให้เข้าสอนในช่วงบ่าย แล้วอาจารย์ที่ประจำอยู่ห้องพยาบาลดันมาลาพักร้อนวันนี้พอดี เขาจึงโดนรับหน้าที่เป็นอ.ประจำห้องพยาบาลชั่วคราวอย่างไม่เต็มใจนักในตอนแรก

 

...แต่คิดไปคิดมาการเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลก็แทบไม่ต้องทำอะไร ยิ่งไม่มีเด็กมาใช้บริการเลยยิ่งสบาย นั่งตากแอร์เย็นๆ อยู่ในห้องเกือบทั้งวันแบบนี้ ชักอยากจะผันตัวเองมาอยู่ตำแหน่งนี้แทนซะแล้วสิ... ดีกว่าไปยืนสอนหนังสือเป็นชั่วโมงให้พวกเด็กเกรียนที่แทบไม่สนใจเรียนทั้งหลายนั่นตั้งเยอะ แถมเงินเดือนก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นบ้างเล้ย มีแต่จะหดน้อยลงไปเรื่อยๆ

 

กินปาจิตัดสินใจปิดการ์ตูนจัมป์ในมือ เพื่อที่จะเนียนไปงีบบนเตียงสักพักหนึ่ง แต่ยังไม่ทันที่จะได้หลับ เขาก็ได้ยินเสียงประตูห้องพยาบาลเปิดขึ้นเสียก่อน แต่เขาก็ไม่ได้ลุกจากเตียงไปดู จนกระทั่งนักเรียน3คนที่คุ้นหน้ากันดีเดินเข้ามาแถวเตียงห้องพยาบาล

 

อ่าว พวกนายเองหรอกหรอ แล้วไปเก็บซากกอริลลาป่าที่ไหนมาน่ะ” ถึงจะรู้ดีว่านักเรียนตรงหน้าไม่ใช่กอริลลาแต่เป็นคอนโด้ อิซาโอะ จากสภาพที่เห็นคงไม่พ้นโดนโอทาเอะซัดจนน่วมมาอย่างแน่นอน ส่วนคนที่แบกเด็กหนุ่มร่างใหญ่นี้มาคือฮิจิคาตะกับยามาซากิ

 

อ่า... สวัสดีครับอ.กินปาจิ ก็ในคาบพละคุณชิมูระกับหมวยคางุระจังกำลังตีเทนนิสกันอยู่ดีๆ คุณคอนโด้ก็ไปท้าคุณโอทาเอะว่าถ้าเขาชนะ จะขอให้คุณชิมูระยอมไปเดตด้วย แต่ผลก็อย่างที่เห็นแหละครับ... แหะๆ” ยามาซากิกล่าวทักทายอ.ประจำชั้นของตน พร้อมเล่าเหตุการณ์ด้วยสีหน้าปลงๆ ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่กินปาจิเดาไว้ ขณะที่อีกคนกำลังนำกอริลลา(?)นอนลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง “แล้วทำไมอาจารย์ถึงมาอยู่ห้องพยาบาลล่ะครับ?” ยามาซากิถามต่อ

 

ก็นะ... พอดีฉันมารับหน้าที่แทนเพราะอ.ประจำเขาพักร้อน แล้วฉันก็ว่างพอดีด้วย” ถึงจะตอบคำถามยามาซากิ แต่กินปาจิก็ไม่ได้มองไปที่ยามาซากิเลย นัยน์ตาสีแดงกลับโฟกัสไปที่ฮิจิคาตะซึ่งมัวแต่ทำแผลให้คอนโด้ โดยที่ยังไม่ได้ทักทายเขาสักคำ ไม่รู้ว่าจงใจเมินหรือเอาแต่สนใจคนเจ็บกันแน่...

 

พอฮิจิคาตะจัดการทำแผลให้คอนโด้เสร็จเรียบร้อยในเวลาที่ไม่นานนัก คนที่นอนอยู่ก็ตื่นขึ้นมาพอดี แถมยังโผเข้ากอดฮิจิคาตะแน่นด้วยสีหน้าซาบซึ้ง “โฮกกกกกก โทเชร้~ ฉันนึกว่าจะตายซะแล้วววว” ยามาซากิหัวเราะหน่ายๆกับสิ่งที่เห็น แต่กินปาจิไม่ได้รู้สึกอยากจะหัวเราะด้วยเลย กลับกันเขายิ่งรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา แถมฮิจิคาตะยังไม่มีท่าทีที่จะผลักไสร่างที่ใหญ่กว่าให้ออกจากตัวเลยด้วย

 

ทีหน้าทีหลังคุณคอนโด้ก็อย่าไปยั่วโมโหคุณชิมูระเขาอีกสิครับ รู้ก็รู้อยู่ว่าเจ๊แกเขาไม่เล่นด้วยน่ะ” บุคคลที่เงียบตั้งแต่เข้ามาในห้องพูดประโยคแรกออกมา คอนโด้ผละตัวออกมาจากฮิจิคาตะ แล้วสูดน้ำมูกที่ไหลเยิ้มเข้าไป สภาพแบบนี้ใครๆมาเห็นก็อดที่จะรู้สึกสมเพชไม่ได้...

 

เดี่ยวฉันดูแลให้เองหน่า พวกนายกลับไปเรียนได้แล้ว ยังเหลืออีกคาบไม่ใช่หรือไง” กินปาจิกล่าวไล่นักเรียนทั้งสองอย่างไม่ใส่ใจนัก จริงๆแล้วเขากำลังน้อยใจสุดๆเลยตอนนี้ เพราะน้ำเสียงของฮิจิคาตะตอนที่พูดกับคอนโด้มันดูแฝงไปด้วยความห่วงใยเสียจนเขาไม่อยากจะให้สองคนนี้ใกล้ชิดกันเกินไป... ต่อหน้าเขา

 

อ่ะ... ขอบคุณมากครับอาจารย์กินปาจิ” และนี่ก็เป็นประโยคแรกที่ฮิจิคาตะพูดกับเขา จากนั้นก็หันไปหาคอนโด้อีกครั้ง “งั้นพวกผมไปก่อนนะครับ เดี่ยวเลิกเรียนแล้วผมจะมาหา” แล้วฮิจิคาตะกับยามาซากิก็เดินออกจากห้องไป

 



.

.



ทีนี้ภายในห้องก็เหลือแค่กอริลลาหนึ่งตัว... เอ้ย คอนโด้กับกินปาจิกันสองคน บรรยากาศที่ควรจะปกติ แต่คอนโด้กลับรู้สึกหนาวแปลกๆ แถมเจ้าตัวก็รู้เสียด้วยว่าสาเหตุมาจากอะไร

 

เอ่อ... สวัสดีครับอ.กินปาจิ ขอรบกวนด้วยนะครับ” คอนโด้หันไปพูดกลับอาจารย์ที่ตอนนี้มีสีหน้านิ่งมากกว่าปกติ แถมดวงตายังแฝงไปด้วยความเลือดเย็น แต่เพียงชั่วครู่ ก็กลับมาปกติเหมือนไม่มีอะไร

 

อืม พักผ่อนไปเถอะ โองุชิคุงเขาทำแผลให้นายเรียบร้อยไปแล้ว ฉันไม่ต้องทำอะไรให้นายอีก” กินปาจิกล่าวโดยไม่ได้หันไปมองอีกฝ่าย ระหว่างที่เดินไปหยิบนมสตอเบอรี่ในตู้เย็นมาเจาะดูด แล้วกลับมาอยู่ที่เตียงเดิมในสภาพกึ่งนั่งกึ่งนอน

 

เอิ่ม... แต่จริงๆแล้วผมว่าอาจารย์กำลังอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่นะครับ” คอนโด้กล่าวออกไปตรงๆตามที่คิด เขารู้ว่าอ.กินปาจิคิดยังไงกับโทชิ และโทชิเองก็คิดแบบเดียวกัน ซึ่งเขาไม่รู้หรอกนะว่าความสัมพันธ์ของคู่นี้ไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่เหตุการณ์เมื่อครู่ที่เขากอดโทชิคงเป็นเหตุที่ทำให้คนตรงหน้าไม่พอใจเป็นแน่

 

หึ... ดูตรงไหนว่าฉันอารมณ์ไม่ดี ฉันก็ปกตินั่นแหละเหวย” กินปาจิว่าพลางเอาหนังสือจัมป์มานั่งอ่านอีกรอบผ่านๆ เขาไม่อยากจะพูดอะไรมากนัก “ถ้านายยังพูดมากอีกฉันจะทำให้นายสลบไปจนกว่าจะหมดคาบเรียนเลยเอาไหม?”

 

อ...เอ่อ ไม่เป็นไรครับ” ถ้าอ.กินปาจิไม่อยากจะพูด เขาก็ไม่คิดจะซักไซร้อะไรให้มากความเหมือนกัน มันเป็นเรื่องของคนสองคน เขาไม่ควรเข้าไปยุ่ง... แล้วคอนโด้ก็นอนเล่นอยู่ในห้องพยาบาลไปจนหมดคาบ



.

.

.



 

หลังจากออดหมดคาบเรียนสุดท้ายสักพักหนึ่ง ฮิจิคาตะ ยามาซากิ เพิ่มเติมคือโซโกะ ก็เดินเข้ามาในห้องพยาบาล

 

เป็นไงบ้างครับคุณคอนโด้?” ฮิจิคาตะเป็นฝ่ายถามขึ้น คอนโด้ก็ยิ้มกว้างตอบกลับไปตามปกติ

 

ฉันดีขึ้นแล้ว ขอบใจพวกนายมาก” แล้วจู่ๆ กินปาจิก็เอ่ยปากไล่พวกเขาออกไป ปิดแอร์ในห้อง  แถมยังเก็บสัมภาระของตนเรียบร้อยแล้วด้วย

 

หายดีแล้วก็กลับไปได้แล้ว ฉันจะปิดห้อง ออกไปๆ” จากนั้นก็เดินนำออกไปที่ประตู “ไม่งั้นฉันขังพวกนายไว้ที่ห้องนี้ซะเลยนะ” นักเรียนทั้ง4ยังสงสัยกับท่าทางของกินปาจิแต่ก็ไม่ได้ถามไรให้มากความ แล้วก็เดินออกมาจากห้องตามคำสั่ง

 

ทันทีที่ทุกคนออกมาจากห้อง กินปาจิก็จัดการล็อคห้องพยาบาลแล้วหันไปคว้าแขนฮิจิคาตะไว้ก่อนที่จะทั้ง4คนจะเดินไปไหน “วันนี้นายกลับบ้านกับฉัน”

 

ห๊ะ แต่ผมกลับเองก็ได-“ ยังไม่ทันที่จะปฏิเสธ กินปาจิก็ดึงอีกฝ่ายไปตามตนมาด้วย ถึงจะงงๆ แต่ฮิจิคาตะก็ไม่ได้ขัดขืนหรือปฏิเสธอะไร

 

เห... ทะเลาะกันหรือไงครับ สองคนนั้น?” โซโกะ มองตามสองคนที่เพิ่งเดินจากไป

 

ฮะๆ ไม่หรอก แค่มีบางคนเขา'หึง'น่ะ” คอนโด้พูดขำๆ แล้วทั้งสามคนก็เดินทางกลับบ้านไปอีกทาง

 

.


กินปาจิแวะเอากุญแจห้องพยาบาลไปคืนที่ห้องพักครู เขาปล่อยแขนคนที่เขาลากมาด้วยสักพักแล้ว เพราะดูท่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้ว่าอะไรที่เขาชวนกลับบ้านด้วยกะทันหัน ทั้งคู่ตรงไปที่มอเตอร์ไซค์ของกินปาจิ ฮิจิคาตะรับหมวกกันน็อคมาสวมแต่ก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงถามคนโตกว่าออกไป

 

ถ้าผมกลับกับคุณแล้วยัยหมวยที่คุณต้องไปส่งที่บ้านประจำอยู่แล้ว เขาจะกลับยังไงล่ะครับ?”

 

อ้อ... รายนั้นกลับเองได้อยู่แล้ว เห็นมีนัดกับโชโยะจังด้วย ไม่ต้องห่วงหรอกหน่า” จริงๆแล้ว เขาโทรบอกให้ชินปาจิไปส่งแทนต่างหาก...

 

พอได้ยินอย่างงั้น ฮิจิคาตะก็ขึ้นรถซ้อนท้ายอีกฝ่าย กินปาจิขับมอเตอร์ไซค์ออกมาจากนอกโรงเรียนได้สักพัก พวกเขากลับบังเอิญผ่านไปเจอคางุระ ชินปาจิกับโอทาเอะเดินกลับบ้านด้วยกันสามคนพอดี กินปาจิเร่งเครื่องขึ้นนิดหน่อยเพื่อให้ผ่านทั้งสามคนไปไวๆ แต่ก็มีเสียงติดเหน่อตะโกนไล่หลังพวกเขามาดังชัดเจน

 

ที่แท้เย็งนี้ม่ายยอม ไปส่งอั๊วที่บ้าน เพราะจะไปเดตกะอามายองเนสสินะ! จำไวเลยนะอากิงปาจิ!!!”

 

กินปาจิทำหูทวนลมไป ดีนะที่เขาอยู่ในโลกของ 3z ไม่งั้นเขาคงโดนยัยหมวยทรงพลังวิ่งตามมาเบรกรถแน่...


.

.



 

ไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงบ้านของฮิจิคาตะ เด็กหนุ่มลงมาจากมอเตอร์ไซค์ ถอดหมวกกันน็อกคืนให้เจ้าของ แต่อีกฝ่ายกลับดับเครื่องยนต์ยังไม่รับของคืนไป

 

วันนี้เจอกันทั้งที ทำไมนายไม่คุยกับฉันเลยล่ะ?” กินปาจิจ้องมองเด็กชายที่สูงน้อยกว่าตนไม่มากด้วยน้ำเสียงปนความน้อยใจอย่างไม่ปกปิด

 

ผมว่าผมก็คุยกับอาจารย์ปกตินะ อาจารย์คิดมากไปเองหรือเปล่า”

 

เคยบอกแล้วนะ เวลาอยู่ด้วยกันให้เรียกว่ากินโทกิ”

 

ขอโทษครับ... ผมยังไม่ชิน” ท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีแสด บ่งบอกถึงเวลาที่เย็นมากแล้ว ฮิจิคาตะเสมองไปทางอื่นไม่ยอมสบตาอีกฝ่ายตอนที่ถูกคนตรงหน้าท้วงให้เรียกชื่อจริง

 

.


ทั้งคู่เงียบไปสักพัก ฮิจิคาตะหวังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร แต่คนตรงหน้าก็เอาแต่มองเขา จนเขาอดที่จะรู้สึกประหม่าไม่ได้ “เอาไปสิครับ” ฮิจิคาตะยื่นหมวกกันน็อก คืนให้อีกฝ่ายอีกครั้ง แต่กินปาจิกลับจับมือข้างที่ถือหมวกกันน็อกของเขาไว้ แล้วใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ดึงหมวกกันน็อกออกจากมือเขาไป

 

ที่น่าตกใจคือจู่ๆ กินปาจิก็ก้มลงจุมพิตที่หลังมือของเขา

 

“!” ฮิจิคาตะ กระชากมือกลับมาทันที ใบหน้าเนียนแดงไปถึงหูด้วยความเขินอาย “อาจารย์ทำอะไ-“ ไม่ทันจะพูดจบเขาก็ถูกกินปาจิรวบเอวให้เข้าไปใกล้ชิดกันมากขึ้น

 

แล้วหอมแก้มเขาไปทีนึง...

 

รอบนี้ฮิจิคาตะไม่ได้ดิ้นขัดขืน เพราะกำลังช็อคอยู่ หลังจากที่พวกเขาเริ่มคบกันมาได้เกือบเดือน พวกเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้กันเลย แม้แต่จับมือ เพราะเขาเป็นนักเรียน กินปาจิก็เป็นอาจารย์ อีกเหตุผลคือเขาเป็นผู้ชายเหมือนกัน! จะมาหวานกันในที่สาธารณะมันก็ไม่ใช่ แต่วันนี้คิดยังไงกินปาจิถึงมาทำแบบนี้ ตรงหน้าบ้านเขากัน...

 

“...ย้ำอีกครั้งว่าเวลาอยู่ด้วยกันให้เรียกว่ากินโทกิ” กินปาจิกระซิบเบาให้อีกฝ่ายได้ยิน จากนั้นก็ผละออกมาจากเด็กหนุ่ม สวมหมวกกันน็อคเตรียมท่าจะกลับ แต่เด็กหนุ่มกลับดึงแขนเสื้อไว้

 

คือ... วันนี้ผมอยู่บ้านคนเดียว...” ฮิจิคาตะไม่มองหน้าอีกฝ่ายตรงๆ พยายามทำเสียงไม่ให้สั่นเพราะความเขินอายให้มากที่สุด “เย็นนี้ ไปกินข้าวด้วยกันไหมครับ... เอ่อ ถ้าอา-กินโทกิสะดวกจะไป...”

 

ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้างขึ้นสักพัก จากนั้นก็ยิ้มกว้างภายใต้หมวกกันน็อกทำให้เด็กหนุ่มไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายนั้นดีใจแค่ไหนที่ถูกชวนแบบนี้ ท่าทางแบบนั้นของเด็กหนุ่มทำให้เขาอยากจะดึงคนตรงหน้ามาหอมอีกรอบให้หายหมั่นเขี้ยว!

 

เอาสิ... ใครจะปล่อยให้แฟนตัวเองกินข้าวเย็นคนเดียวล่ะจริงไหม”

 

เด็กหนุ่มทำหน้าเหมือนจะโวยอีกฝ่ายกลับ แต่ก็ไม่พูดอะไรแล้วขึ้นมอเตอร์ไซค์ ออกไปด้วยกันอีกรอบ

.

.

 

ถึงจะน้อยใจไปบ้าง แต่กำไรวันนี้ก็ถือว่าคุ้มล่ะนะ’ กินปาจิคิดในใจ

 

End.


------------

บางประโยคก็ใช้ อ. สั้นๆ บางประโยคก็ใช้ อาจารย์ เต็มๆ 555 เราคิดว่าผู้อ่านก็คงอ่านรู้เรื่องกัน เราจึงไม่แก้ไข

สนองนี๊ดล้วนๆเลยค่ะ ไว้เจอกันใหม่ฟิคหน้านะคะ อิ___อิ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ NoirUN-Ichi จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

9 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 05:53
    ชอบคู่งี้ ง่สสา
    #9
    0
  2. #8 Hydrangea_CB (@panidarwb) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:00
    เขิงอะ นังอ่อยยยยยยยย
    #8
    0
  3. วันที่ 23 เมษายน 2562 / 04:50
    ก็คือดีมากกกกกก กรี๊ดดดด ชอบมากๆๆๆๆ เลยค่ะ แงงงง ชอบจริงๆ
    #7
    0
  4. #6 kpch110 (@kpch110) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 22:27
    กำไรคือดีย์ รอคาาาา
    #6
    0
  5. #5 kpch110 (@kpch110) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 22:26
    กำไรคือดีย์ รอคาาาา
    #5
    0
  6. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:15
    งุ้บบบบ เขิลลลลลลลล
    #4
    0
  7. #3 เวลาสีเงิน
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:03
    ขอบคุณมากเลยนะคะ ความดีงามของคู่นี้ อืออออออออออออ
    #3
    0
  8. วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 12:02
    มันดีงามมากจริงๆค่ะ>o<
    #2
    0
  9. #1 กชกร
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 12:02
    อร้ายยยยย-/////-เขิลลลลลอ่านแล้วฟินมากกกกกชอบคู่นี้

    ท่านฮิมีความน่าร้ากกกกก!!!!!
    #1
    1
    • 16 ธันวาคม 2560 / 13:44
      ขอบคุณมากเลยค่า เขินนนน ดีใจจจมีคนชอบเหมือนกัน///-///
      #1-1