ระบบสุดเทพ

ตอนที่ 29 : ดันเต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    29 มิ.ย. 62

ลูคัสเมื่อเห็น คนข้างหน้าเลือกที่จะหลบลูกเตะ เเทนที่จะรับเเละสวนกลับก็เเปลกใจไม่น้อย ก่อนที่จะคิดได้ว่าตัวเองนั้นได้เตะไปเต็มเเรง " ลูคัสอย่าลืมเป้าหมายของตัวเองสิวะ " ลูคัสตบหัวของตัวเองเบาๆ เพื่อเตือนสติ


โม่โฉว มองชายตรงหน้าที่อยู่ก็ตบหัวของตัวเองอย่างสงสัยเเละก็ฉวยโอกาสตอนที่ลูคัสเผลอเตะออกไปเลยทันที


ลูคัสด้วยความที่ว่ามีประสาทสัมพัสมากกว่าคนธรรมดามาถึงสองเท่า ลูคัสได้เอามือกันลูเตะของคนข้างหน้าไว้พร้อมกลับถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว เเต่เพราะเค้านั้นยังไม่ค่อยๆชินกับทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐานเท่าใหร่ นัก


เลยทำให้มือทั้งสองข้างที่ป้องกันลูกเตะของของชายตรงหน้าไม่มั้นคงเเละเป็นเหตุให้ลูคัส เท้าของชายตรงหน้าเตะไปโดรนิ้วก้อยข้างขวาของลูคัสอย่างเเรง


" ป๊อก! "


" โอ๊ย " ลูคัสถอยหลังกลับไปตั้งหลักอย่างรวจ เร็ว พร้อมกับสบัดมือข้างขวาไปมา


เเต่ใครจะยอมให้คู่ต่อสู้ของตัวเองตั้งหลักได้หละ โม่โฉยเมื่อเห็นว่าตนสามารถทำให้ชายตรงหน้าบาดเจ็บได้ เเละเห็นว่าชายตรงหน้ากำลังถอนไปตั้งหลักเค้าก็รุกกลับเลยทันที


โม่โฉว เตะไปยังลูคัสอย่างรวจเร็ว ลูคัสเมื่อเห็นชายตรงหน้าเตะมาเค้าก็ก็ใช้เท้ารับลูเตะเเทนมือเเละหันกลับมาตั้งรับ เเทนที่จะรุกเพราะว่าเค้าจะใช้เวลานี้ฝึกทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐานให้เชี่ยวชาญกว่าเดิม


ช่วงเเรกๆหลังจากเริ่มรุก โม่โฉวก็เเปลกใจว่าทำไมชายหนุ่มตรงหน้าถึงเอาเเต่ตั้งรับไม่ยอมโต้กลับสักที เเต่พอผ่านไป5 นาทีเค้าก็รู้สึกว่าการป้องกันของชายคนนี้รัดกุมมากขึ้นเลื่อยจนเค้าไม่สามารถหาช่องว่างได้เลย เเละตอนนี้โม่โฉวก็รู้ตัวเเล้ว ว่าไอ้หนุ่มตรงหน้านี้ใช้เค้าเป็นตัวช่วยในการฝึก


ลูคัสเมื่อสัมผัสได้ว่าการโจมตีของชายคนนี้ไม่สามารถทำอะไรเค้าได้อีกเเล้วลูคัสก็ทำการฝึกการรุกให้เชี่ยวชาญต่อเลยทันที


ลูคัสเริ่มทำการโต้กลับโดยการเตะเพื่อเปิดช่องว่างจากนั้นก็เริ่ม ฝึกการรุกโดยใช้เเค่เเรงครึ่งหนึ่ง


เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มตรงหน้าเริ่มโต้กลับโม่โฉว ก็เลยต้องกลับมาตั้งรับเเต่ว่าการตั้งรับคราวนี้นั้นโม่โฉว ก็รู้ได้เลยว่าชายหนุ่มตรงหน้านั้นจงใจลดเเรงลงครึ่งหนึ่ง เเละถึงเเม้ว่าการตั้งรับรอบนี้ของเค้าจะสามารถโต้กลับชายหนุ่มได้เป็นบางครั้งเเต่ เเต่ก็ต้องกลับมาตั้งรับใหม่อยู่ดี


" ไอ้หนุ่มคนนี้ใช้ชั้นเป็นตัวช่วยในฝึก " โม่โฉวยิ้มเเห้งๆให้กับตัวเองเเละทำใจตั้งรับลูกเตะเเละหมัดของลูคัสต่อไปต่อไป


20 นาทีต่อมา


ตอนนี้คนในสนามประลองเหลืออยู่น้อยเต็มทีเเต่คู่ของลูคัาก็ยังต่อสู้อย่างดุเดือดเหมือนเดิมถึงเเม้จะมีอีกคนเอาเเต่ตั้งรับก็เถอะ


ส่วนทางฝั่งผู้ชมนั้นก็คอยเชียร์เชียร์คนที่ตัวเองลงพนันไว้ เเละถ้าจะถามว่ารู้ได้ไงว่าใครเป็นใคร ภานในห้องเก็บนักสู้ที่เหล่านักสู้นั่งรออยู่ในนั้นจะมีกล้องติดติดไว้เเละคอยถ่ายภาพของนักสู้มือใหม่อยู่เสมอ


ลูคัสในตอนนี้ก็รู้สึกว่าการต่อสู้กับชายตรงหน้าไม่สามารถช่วยให้เค้าพัฒนาได้อีกเเล้วลูคัสก็ทำการปิดฉากเลยทันที


ลูคัสหาช่องว่างของชายตรงหน้าได้อย่างรวจ เร็ว ลูคัสทำการเตะไปที่ไหล่ของชายตรงหน้าอย่างเเรงจนเค้านั้นล้มลง ไปนอนกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า


ลูคัสเมื่อเห็นชายคนนี้ล้มลงไปนอนเเล้วเค้านั้นก็ไม่คิดจะซ้ำต่ออีก เพราะถือว่าชายคนนี้ช่วยเค้าในการฝึก ลูคัสเดินไปหาคนที่เหลือรอดจากการต่อสู้สามคนเเละจัดการโดยการ เเตะเข้าไปที่หัว


พิธีกรเมื่อเห็นคนสุดท้ายล้มลงไปเเล้วก็ทำการประกาศผู้ชนะเลยทันที " ผู้ชนะนะในวันนี้ก็คือ "พิธีกรมองไปยังกระดาษรายชื่อที่มีรูปของนักสู้เเต่ละคนเเปะอยู่ ก่อนที่จะพูดต่อ " มือดำครับ " เงียบเหล่าคนที่นั่งดูอยู่ลุกขึ้นจากไปทีละคนทีละคนทีละคนเพราะว่าในวันนี้ไม่มีใครชนะการพนันเลย


" ขอเชิญคุณมือดำมารับเงินรางวัลได้ที่ห้อง รับเงินเดิมพันนะครับ " พิธีกรพูดจบก็เดินออกไปเลยทันทีเพราะว่าพิธีกรคนนี้เคยเห็นหน้าโม่โฉวอยู่บ้างเเละก็รู้ว่าโม่โฉวไม่ใช้มือใหม่เค้านั้นก็ได้ลงเดิมพันข้างโม่โฉวไว้เยอะเหมือนกัน เเต่ว่าโม่โฉวคนนี้กลับเเพ้ให้กับใครไม่รู้ เลยทำให้เค้าเซ็งเล็กน้อย


ลูคัสเดินออกจากสนามอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย "ไม่มีเสียงตบมือไม่มีเสียงชื้นชมนี้ตรูชนะจริงหรอวะ " ลูคัสรู้สึกเซ็งเล็กน้อยที่ไม่มีใครสักคนตบมือให้เค้า ลูคัสเดินไปรับรางวันที่ห้องเดิมพันตามที่พิธีกรบอก เเละออกไปจากสถานที่เเห่งนี้ เลยทันที

" อ่าที่นี้อากาศดีจริงๆ " ลูคัสยืนรับลมตอนกลางคืนที่สวนสาธารณะเเห่งเดิม พร้อมกับมองไปยังท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ เเละดวงดาวที่ส่องเเสงระยิบระยับ

" อดทนหน่อยนะเหล่าดวงดาวทั้งหลายสักวันชั้นคนนี้จะเอาพวกเธอมาครอง " ลูคัสตอนนี้ได้ตั้งเป้าหมายของเค้าใหม่เเล้วจากชายหนุ่มที่คิดจะเป็นเศรษฐีมีเมียเยอะ เเต่ตอนนี้เค้ากลับอยากได้ดวงดาวมาครอบครอง

หลังจากที่มองดูดวงดาวอีกสักหน่อยเเล้วลูคัสก็เตรียมตัวกลับเลยทันทีส่วนเงินรางวัล นั้นลูคัสให้พนักงานโอนเข้าบัญชีให้เเล้ว

เเละตอนนั้นเองสัญชาตญาณของลูคัสที่หลับอยู่ลึกก็ตื่นตัวเลยทันที ลูคัสไม่รอทำตามที่กระโดดหลบไปข้างๆเลยทันที

" วืด"

ลูคัสรู้สึกเหมือนมีอะไรมาเฉี่ยวคอเค้าไปจาก นั้นลูคัสก็รู้ชาที่คอ ลูคัสเอามือของเค้ามาเเตะที่คอเค้าอย่างรวดเร็วเเละรู้สึกว่าเลือดใหลออกจากคอเล็กน้อย ก่อนที่จะบาดเเผลจะหายไป

" โฮโฮ่ หลบได้ด้วยเเฮะ " เสียงดังขึ้นออกมาจากต้นไม้ด้านหลังของลูคัส

ลูคัสหันไปมองทางต้นเสียงเค้าก็เจอกับชายหนุ่มผมสีทองที่อายุพอๆกับเค้าเดินออกมาจากต้นไม้หลัง ชายหนุ่มคนนี้สูงกว่าลูคัสเล็กน้อยประมาณ180 กว่า

" นายเป็นใคร ลูคัสถามด้วยความสงสัย " เพราะเค้าไม่เคยเห็นหรือรู้จักชายคนนี้เลย

"โอ้ นายเนี้ยใจกล้าดีเเหะที่กล้ามองมาโดยตรงที่ท่านดันเต้คนนี้ ส่วนเรื่องชั้นเป็นใครนั้นนายไม่ต้องรู้หรอก รู้เเค่ว่านายเป็นเหยื่อให้ชั้นขย่ำเล่นเเก้เหงา" ชายตรงหน้าของลูคัสที่ชื่อบลู พูดด้วยความหยิ่งยโส

" ไอ้ฉัดมุงเป็นใครตรูยังไม่รู้เลย เเถมยังจะมาขย่ำตรูเล่นด้วน " ลูคัสพยายามระงับความโกรธของตนเเละถามเหตุผลที่ชายตรงหน้าคิดจะทำร้ายเค้า ไม่สิทำร้ายไปเเล้วต่างหาก " เเล้วนายมาทำร้ายชั้นทำไม " ลูคัสถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

" โอ้โห นายนี้ดูใจกล้าใช้ได้นะ ขนาดพูดไปขนาดนี้เเล้ว " พูดจบชายตรงหน้าของลูคัสก็หายไป เเละก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าในเสี้ยวพริบตา

สัญชาตญาณของลูคัสถูกรีดออกมาใช้เต็มที่เมื่อมันสัมผัสถึงอันตรายเเก่ชีวิต เเต่ว่าก็สายไปเเล้วเพราะคนตรงหน้าของลูคัสได้เตะเข้ามาที่หน้าอกของเค้าอย่างเต็มเเรง จนลูคัสปลิวรอยไปไกลกว่า 30 เมตร เเละตกไปในเเม่น้ำ

" หึสมควรเเล้วที่บังอาจมาตั้งความฝันอันยิ่งใหญ่ต่อหน้าข้า ท่านดันเต้ผู้เก่งกาจเเละหล่อเหลา " ดันเต้พูดจบก็เดินหายไปจากความมืดเลยทันที ถ้าหากลูคัสมาได้ยินคำพูดของดันเต้ละก็เค้าต้องสบออกมา ว่า ไอ้ฉัดความฝันตรูมันเกี่ยวไรกับมุงวะ เเน่นอน เเต่ว่าตอนนี้ลูคัสต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน

" อัก " ลูคัสกระอักเลือดออกมาตอนอยู่ในน้ำ เเละ ทำให้น้ำเข้ามาในปากของเค้าอย่างรวจ เร็ว

" ต้องขึ้นฝั่งก่อน " ลูคัสที่ตอนนี้รู้สึกเหมือนว่ากระดูกหน้าอกกับกระดูกซี่โครงของเค้าหักไปหมดเเละ ฮีลลิ่งแฟคเตอร์ ของลูคัสเองก็ทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มที่

ลูคัสกั้นหายใจเเละพยายามว่าให้ไปถึงขอบฝั่งด้วยความเจ็บปวดเเละทรมาณ

เมื่อว่ายไปถึงฝั่งเเล้ว ลูคัสก็เอนตัวลงนอนไปที่ขอบฝั่งของเเม่น้ำ เเละคิดถึงเรื่องก่อนหน้านี้

" ไอ้บ้านั้นมันเป็นใครวะ " ลูคัสรู้สึกโกรธเเบบไม่เคยเป็นมาก่อนไอ้หัวเเดงนั้นก็พอทนได้เพราะว่ามันบอกกับลูคัสเเล้วว่า องค์กรกรใด้ประกาศไปยังวงในเเล้วว่าให้เดินไปยังจุดที่บอกไว้ เเต่ลูคัสนั้นมันมาเเต่ใหนไม่รู้ ไปถามสมัครเข้าองค์กรเเบบหน้าตาเฉย เลยโดนยิงเอาถึงเเม้ว่าลูคัสจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งก็เถอะ เเต่ไอ้ดันเต้นี้ละมาเเต่ใหนก็ไม่รู้ เเถมยังเกือบฆ่าเค้าตาย

" ดีนะที่เรายังมีฮีลลิ่งแฟคเตอร์ ไม่งั้นคงตายไปสองรอบเเล้ว" ลูคัสรู้สึกว่าตัวเองโชคดีเป็นอย่างมากที่ได้ซื้อฮีลลิ่งแฟคเตอร์มา

ลูคัสนอนอยู่ตรงนั้นสักพักเพื่อให้กระดูกต่อกันเข้าที่ เมื่อเเน่ใจว่าสามารถลุกเเละเดินได้เเล้วลูคัสก็รีบกลับบ้านอย่างรวจเร็วเพราะตอนนี้มันไกล้จะเช้าเเล้ว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

224 ความคิดเห็น

  1. #50 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 13:34

    สนุกดีครับ แต่อยากได้ตอยยาวววววววววววว

    #50
    0
  2. #26 justkidding2 (@justkidding2) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 15:59

    อ่านแล้วมัน งงๆ แหะ

    #26
    0