ระบบสุดเทพ

ตอนที่ 49 : เพื่อนบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    17 ก.ค. 62

กลิ่นเนื้อย่างของลูคัสกระจายไปทั่วพื้นที่ระยะไกล้เคียง เเละในตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเค้าจะไม่ได้อยู่เเค่เพียงลำพังเเล้ว ลูคัสกวาดสายตาของเค้าจ้องมองคน4-5 คนที่เดินออกมาจากบ้านเพราะทนกลิ่นย่างเนื้อของลูคัสไม่ไหว



" มีเรื่องอะไรรึปล่าวคะ " ป้าเมย์เดินออกมาจากตัวบ้านพูดขึ้นเมื่อเจอเพื่อนบ้านที่อยู่ไกล้เคียงมาที่บ้านของตน


ลูคัสถึงเเม้จะมองออกตั้งเเต่เเรกเเล้วว่าพวกเพื่อนบ้านพวกนี้เหมือนจะตามกลิ่นอาหารของเค้ามา เเละจ้องจะกินเนื้อที่กำลังย่างพร้อมกับพวกเค้าอยู่ เเต่ลูคัสก็ไม่สนใจปล่อยให้เป็นหน้าที่ของป้า


เมย์เดินไปพูดคุยกับคน 5 คนพวกนั้นเล็กน้อยก็รู้คำว่าพวกเค้าได้กลิ่นหอมออกมาจากที่บ้านของเธอสักระยะหนึ่งเเล้ว เเละด้วยความสงสัย บางคนได้เดินมาดูที่บ้านเธอสองสามรอบ เเล้วเเต่ก็ไม่เจออะไรเพราะพวกเธออยู่ข้างใน


" พวกเค้ามาทำอะไรกันหรอคะป้าลินดา " เอมมี่เกาะเสาถามลินดาที่อยู่ข้างๆ

" สงสัยจะตามกลิ่นเนื้อย่างของลูคัสมามั้ง ป้าเองก็มาที่นี้เพราะกลิ่นอาหารของลูคัสเหมือนกัน " ลินดาคิดเล็กน้อยก่อนตอบ

" งั้นเหรอ " เอมมี่ทอดสายตาไปมองลูคัส



เมย์หลังจากที่พูดคุยกับเพื่อนบ้านสักพักหนึ่งเธอก็เดินมาหาลูคัสอย่างรวจเร็ว " นี้ลูคัสหลานยังมีเนื้อพวกนี้อีกเยอะมั้ย พอดีว่าคนพวกนั้นน่ะมาขอทานอาหารกับพวกเราด้วยน่ะ " ป้าเมย์ชี้ไปยังเนื้อที่กำลังย่างอยู่เเเละมีกลิ่นหอมออกมา


" มันก็มีไม่ค่อยเยอะเท่าใหร่ครับป้า ผมเเค่จะกะว่าเอามาย่างทานเล่นเฉยๆ " ลูคัสพูดเเละมองเนื้อที่ยังไม่ทันได้เอามาย่างเหมือนจะกินเเค่6คนเท่านั้น


" อืมมงั้นหลานย่างให้พวกเค้าสักสามชิ้นเเล้ว กัน ได้รึปล่าว " เมย์ถามหลานเธอเพื่อความเเน่ใจเพราะลูคัสเป็นคนทำหากให้เเบบไม่เต็มใจมันก็กระไรอยู่


" ก็ไม่ได้เสียหายยังไงนี่ครับ ยังไงพวกเราก็ยังเหลือเมนูที่ยังไม่ได้ทำอยู่อีก 3 เมนู " ลูคัสพยักหน้าเห็นด้วยถึงเเม้ว่าจะเเอบเคืองนิดหน่อยที่มีคนมาขัดงานเลี้ยงของเค้า เเต่ก็ไม่เก็บมาคิดมาก



" เด็กดี " เมย์ลูบหัวลูคัสด้วยความเอ็นดูก่อนจะบอกพวกเพื่อนบ้านไปนั่งรอในบ้านก่อน เเต่คนพวกนั้นก็ปฏิเสธ เเละเลือกที่จะนั้งรอบนโต๊ะไม้หินอ่อนเเละรับลมเย็น


ลูคัสใช้เวลาไม่นานเค้าก็ย่างเนื้อสามชิ้นเเรกเสร็จ เขาหยิบจานที่เตรียมมา เเละหั่นเนื้อให้เป็นชิ้นๆก่อนจะเอาไปเสิร์ฟบนโต๊ะไม่หินอ่อน

ลูคัสเดินกลับไปย่างเนื้อของเค้าต่อ

ทั้งห้าเมื่อมองไปยังเนื้อย่างที่หั้นมาเป็นชิ้นเท่ากันหมดเเละคอยส่งกลิ่นหอมยั่วยวนออกมาก็น้ำลายสอ หนึ่งในนั้นไม่รอช้าหยิบซ่อมพร้อมกับจ้วงเเทงลงไปในเนื้อก่อนที่จะเอาเข้าไปในปาก

กลิ่นหอมของเครื่องเทศลอยคลุ้งไปทั่วทั้งปากเเละ ทำให้คนที่กินนั้นรู้สึกเหมือนกับว่าพวกเค้าอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่เขียวขจีที่มีลมเย็นๆพัดมาพร้อมกับ มีฝูงวัวกำลังเล็มหญ้าอยู่รอบๆมากมาย


ทั้งห้าคนใช้เวลาไม่นานเนื้อย่างที่อยู่ในจานก็หมดไป ถึงเเม้จะยังอยากินอีกเเต่พวกเค้าก็สามารถหักห้ามใจของตนได้ พวกเค้าทั้งห้าขอบคุณป้าเมย์กับลูคัสเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไป


หลังจากที่พวกเพื่อนบ้านไปเเล้วลูคัสก็ย่างเนื้อทั้งหมดเสร็จ เค้าหั่นเนื้อพร้อมกับเอาไปวางไว้บนโต๊ะ เสร็จเเล้วก็ไปทำอาหารอีก3เมนูต่อ




ทั้ง4ทานอาหารพร้อมกับพูดคุยกันจนเวลาล่วงเลยไป4ทุ่มกว่าๆป้าลินดาก็กลับบ้านโดยมี ลูคัสเดินไปส่ง เเละเมื่อมาถึงบ้านหลังหนึ่งที่ใหญ่โตกว่าบ้านลูคัสเล็กน้อย ป้าลินดาก็ขอบคุณลูคัสเรื่องที่มาส่งเธอเเละเรื่องอาหาร พร้อมกับอวยพรให้ลูคัสโชคดี ก่อนที่จะกลับเข้าบ้านไป


ลูคัสเมื่อกลับมาถึงบ้านเค้าก็เจอกับเอมมี่ที่กำลังกินกินน้ำอัดลมอยู่ตรงโต๊ะไม่หินอ่อนหน้าบ้าน

" มานั่งทำอะไรตรงนี้ล่ะ " ลูคัสเดินไปนั้งข้างๆพร้อมกับถามออกมา


" มานั่งรอพี่นั้นเเละ " เอมมี่ขยับตัวให้เเนบชิด กับลูคัส " นี้พี่ลูคัสใหนๆพี่ก็จะไปเเล้ววันนี้เรามาา " เมื่อพูดอย่างนี้เอมมี่ก็บิดตัวไปมาด้วยความเขินอายเลยทันที

" ว๊าย! " เอมมี่ร้องด้วยความตกใจเมื่ออยู่ลูคัสก็อุ้มเธอขึ้นมา " ได้สิ " ลูคัสพูดกับเอมมี่ที่อยู่ในอ้อมเเขนก่อนจะพาเดินขึ้นห้องของเค้าไป


เมื่อเข้ามาในห้องลูคัสก็จูบเอมมี่พร้อมกับเอามืออีกข้างปิดประตูไว้ ก่อนที่จะมีเสียงร้องครวญครางของทั้งสองดังออกมาเป็นระยะ

ส่วนป้าเมย์ล่ะก็หลับไปก่อนหน้านั่นเเล้ว



" นี้เอมมี่พรุ่งนี้ได้ไปเรียนรึปล่าว " ลูคัสพูดในขณะที่กระเเทกเเท่งเนื้อของตัวเองเข้าไปในตัวของเอมมี่อย่างต่อเนื้อง

" พรุ่ง...อ๊า! นี้.. โรงเรียนหยุดค่ะ ซี๊ดด " เอมมี่พูดด้วยความเสียวซ่านเมื่อเจอกับการกระเเทกของลูคัสอย่างต่อเนื้อง เเละลูคัสเมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้โรงเรียนของเอมมี่หยุดเค้าก็กระเเทกเเท่งเนื้อเข้าไปไม่ยั้งเลยทันที



ลูคัสได้มีอะไรกันกับเอมมี่จนเวลาล่วงเลยไปถึงตี 4 ลูคัสก็หยุดเเละปล่อยให้เอมมี่ดูดเจ้าเเท่งเนื้อของเค้า

" นี้เอมมี่เราควรหยุดได้เเล้วนะ " ลูคัสหันไปมองนาฬิกาที่อยู่บนหัวเตียงก็อดไม่ได้ที่จะห้ามเอมมี่เพราะในตอนนี้มันจะเช้าเเล้ว เเถมเค้าก็กลัวว่าป้าจะตื่นขึ้นมาเเล้วได้ยินเสียงพวกเขามีอะไรกันอีก

" งั้นขอกินเจ้านี้ครั้งสุดท้ายก่อนนะ " เอมมี่ถอนปากออกจากเจ้าเเท่งเนื้อมาพูดกับลูคัสก่อนที่จะกลับไปอมมันใหม่ให้เสร็จ

20 นาทีต่อมา


" นี้เอมมี่เวลาที่ชั้นไม่อยู่ก็ระวังตัวด้วยล่ะ หรือไม่ก็ให้คนมารับมาส่งตอนไปเรียนก็ได้ " ลูคัสที่นอนอยู่พูดกับเอมมี่

" อื้อ หนูบอกพ่อเเล้วล่ะ " เอมมี่ตอบในขณะที่กอดลูคัสไว้

" เออนี้เดี๋ยวมีอะไรจะให้ด้วยล่ะ " ลูคัสลุกขึ้นจากที่นอนก่อนที่จะเดินไปค้นเสื้อผ้า สักพักเค้าก็เดินกลับมาพร้อมกับไม้กางเขนสีดำ

เมื่อได้เครื่องรางมาเเล้วลูคัสก็เดินไปหาเอมมี่ที่กำลังนั้งอยู่บนที่นอนพร้อมกับสวมสร้อยให้เธอ

" มันคืออะไรงั้นหรอ " เอมมี่จับไปที่ไม้กางเขนสีดำพร้อมกับมองหน้าลูคัสเพื่อต้องการคำตอบ

" อืมม จะว่ายังไงดี มันคือเครื่องรางที่จะช่วยปกป้องเธอน่ะ " ลูคัสบอกเอมมี่เมื่อเห็นหน้าตาที่สงสัยของเธอ เเละเมื่อลูคัสบอกว่ามันคือเครื่องรางป้องกันเธอก็ยิ่งทำหน้าตาสงสัยเข้าไปอีก

เมื่อเห็นท่าทีสงสัยของเธอลูคัสก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือของเค้าไปลูบหัวเอมมี่ " คิดสะว่ามันเป็นของดูต่างหน้าวันที่พี่ไม่อยู่เเล้วกัน "

" ค่ะ " ถึงเเม้ว่าจะสงสัยเเต่เมื่อได้ยินลูคัสพูดเเบบนั้นความสงสัยเธอก็หมดไปเลยทันที


หลังจากนั่นไม่นานลูคัสก็ได้ปั่นจักรยานไปส่งเอมมี่ที่บ้านในตอน6โมงเช้าเเละก็กลับมาถึงบ้านตัวเองตอนหกโมงครึ่ง

ลูคัสกลับมาอาบน้ำล้างหน้าเเปลงฟันเมื่อเสร็จเเล้วเค้าก็เดินไปทำอาหารเช้าไว้ให้ป้าที่ยังไม่ตื่น พร้อมกับเขียนจดหมายบอกไว้ด้วย ก่อนที่จะไปเดินออกไปพร้อมกับถุงมือสีดำที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง


" ห้าวว ง่วงว่ะ " ลูคัสเดินตามทางที่บอกในข้อความพร้อมกับอ้าปากหาวตลอดทาง จนเค้ามาถึงร้านขายของเก่าร้านหนึ่ง เค้าก็เจอกับคนคุ้นเคย














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

222 ความคิดเห็น

  1. #99 เอส01 (@0994541466) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:47
    ในที่สุดก็เข้าองค์กรสักทีอยากเห็นฉากบู๊
    #99
    0