ความอยากรู้อยากเห็น

  • 100% Rating

  • 7 Vote(s)

  • 28,384 Views

  • 749 Comments

  • 642 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    58

    Overall
    28,384

ตอนที่ 63 : (ตอนพิเศษ) ของขวัญจากซานตาคลอส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ธ.ค. 58

** ตอนนี้เป็นตอนสั้นๆ ต้อนรับวันคริสท์มาสครับ **

 

            แนน คิดว่าตนเองคงจะเป็นเด็กสาวที่อาภัพที่สุดในโลก จริงอยู่ว่ามันอาจจะฟังดูเกินเลยไปหน่อยแต่เธอก็เชื่ออย่างนั้นจริงๆ ทำไมน่ะหรือ? อันดับแรกเลยคือเธอเป็นเด็กพิการ ขาทั้งสองข้างของเธอไม่สามารถใช้การได้ เธอใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นมาตั้งแต่จำความได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือทุกปีในวันคริสท์มาส ซานตาครอสจะเอาของขวัญมาให้เธอถึงหน้าต่างห้องนอน... อะไรกัน? นี่น่าจะเป็นเรื่องดีสิ? มันจะเป็นเช่นนั้นถ้าไม่เกิดเหตุการณ์ที่พ่อของเธอบุกเข้ามาแล้วแย่งเอาของขวัญนั้นไปจากเธอหลังจากที่ซานตาคลอสจากไปได้ไม่นาน ของขวัญของเธอวางอยู่ตรงหน้าแต่เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้แตะต้องมัน พ่อเอามันไปเปลี่ยนเป็นเงินเข้ากระเป๋าตัวเองตลอด

            “ทำไมพ่อต้องทำกับหนูแบบนี้ด้วยคะ?” แนนระบายความอัดอั้นตันใจกับเศรษฐ์ที่รับหน้าที่สอนพิเศษให้เธอที่บ้าน “ของๆ หนู ซานตาคลอสให้หนูมา ไม่ใช่ว่าพ่อเป็นคนซื้อมาให้ซะหน่อย มีสิทธิ์อะไรเอาของๆ หนูไปขาย”

            “คุณพ่อของคุณคงมีความหลังบางอย่างที่ไม่น่าอภิรมย์เกี่ยวกับซานตาคลอสกระมังครับ”

            “แล้วทำไมต้องมาลงที่หนูด้วยล่ะคะ ของๆ หนูแท้ๆ”

            “เขาอาจไม่อยากให้คุณต้องเจอกับประสบการณ์แบบเดียวกับเขาน่ะครับ”

            “ประสบการณ์อะไรคะ? แล้วทำไมไม่เล่าให้หนูฟัง? ไม่ยอมอธิบายให้หนูเข้าใจ?”

            “บางครั้งก็เป็นการยากที่จะอธิบายเรื่องราวใดๆ ให้เด็กเชื่อและยอมรับครับ เด็กและวัยรุ่นนั้นเป็นวัยที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น อยากลอง ต่อให้ห้ามแต่พวกเขาก็ยังจะหาทางล่วงรู้ให้ได้ว่าถ้าลองทำดูแล้วจะเป็นอย่างไร ยกตัวอย่างเด็กบางคนเห็นตัวบุ้งที่มีขนยืดยาวออกมาแล้วอยากลองจับดู ผู้ใหญ่เขารู้ว่าหากจับแล้วอาจคันระคายหรือแพ้จนเป็นแผลได้จึงได้ห้าม แต่เด็กก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าจับแล้วจะเป็นอย่างนั้นจริงหรือเปล่า หลายครั้งเขาจึงล้มเลิกความพยายามที่จะอธิบายและข้ามไปสู่ขั้นตอนของการเฝ้าระวังเลย”

            “แต่นี่ไม่ใช่ตัวบุ้งค่ะ นี่ของขวัญ” เด็กสาวเริ่มขึ้นเสียงออกมา “ของขวัญที่ลุงซานต้าใจดีอุตส่าห์เอามาให้”

            “ขออภัยที่ทำลายความฝันนะครับแต่สำหรับผมแล้วซานตาคลอสไม่ใช่คนดีอะไรเลย การเอาของขวัญมาให้เป็นการทำให้เด็กไม่รู้จักการขวนขวายเอาด้วยตนเอง และของที่ได้มาเปล่าๆ มักจะไม่ทำให้เด็กเกิดความรู้สึกว่านั่นเป็นของมีค่าสำหรับเขา ต่อให้ทำพังไปยังไงปีหน้าก็ได้อันใหม่มาแทน เหนือสิ่งอื่นใดนะครับ คนดีๆ ที่ไหนมาส่งเสียงหัวเราะประหลาดๆ กลางดึกรบกวนคนที่เขากำลังนอนหลับพักผ่อน”

            “ไม่ได้ให้เปล่าๆ ซะหน่อย ลุงซานต้าเอาของขวัญมาให้เด็กที่ทำตัวดีเท่านั้น”

            “แล้วคุณมั่นใจในตัวเองแค่ไหนครับว่าตัวเองทำตัวเป็นเด็กดีพอที่จะได้รับของขวัญ มีเด็กคนอื่นๆ อีกมากมายที่ไม่เคยแม้แต่จะได้ยินเสียงหัวเราะของซานตาคลอสด้วยซ้ำ... ซึ่งผมคิดว่านั่นเป็นเรื่องที่โชคดีมาก”

            “ทำไมคะ?”

            “ทำไมซานตาคลอสถึงหัวเราะล่ะครับ?”

            “เพราะเขามีความสุขที่ได้เห็นพวกเด็กๆ ดีใจเวลาเปิดกล่องของขวัญ”

            “คนที่มีความสุขเขาจะยิ้มครับ หรือถึงจะหัวเราะก็ไม่มากนัก แต่ซานตาคลอสนั้นหัวเราะแบบสุดเสียงเหมือนกับการหัวเราะเวลาที่สนุกกับอะไรสักอย่าง”

            “สนุกกับอะไรคะ?”

            “สนุกกับการได้เห็นปฏิกิริยาของพวกเด็กๆ เวลาที่เปิดกล่องของขวัญครับ”

            “ก็เหมือนกับที่หนูพูดไปนี่คะ” แนนถอนหายใจหน่ายๆ ผิดหวังที่นึกว่าจะได้ยินเหตุผลอะไรแปลกใหม่

            “เราลืมเรื่องชายแก่ที่ชอบออกมาเล่นสนุกตอนกลางคืนปีละครั้งคนนี้เถอะครับ วันหนึ่งพอคุณมีความสามารถในการไขว่คว้าเอาสิ่งที่ปรารถนามาด้วยกำลังของตนเองเมื่อไหร่ ซานตาคลอสจะหมดความหมายไปจากชีวิตคุณทันทีครับ”

 

            คืนวันคริสท์มาส ช่วงเวลาที่แนนเฝ้ารอมาตลอดปี ครั้งนี้เธอตั้งใจแน่วแน่ว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องเอาของขวัญของซานตาคลอสมาให้ได้ เธอพยายามใช้ลำตัวท่อนบนปีนข้ามหน้าต่างห้องนอนซึ่งอยู่ชั้นหนึ่งออกไปที่บริเวณด้านข้างตัวบ้านแล้วใช้เชือกมัดที่จับหน้าต่างทั้งสองบานเอาไว้เพื่อไม่ให้คนในห้องเปิดออกมาได้

            “โอ๊ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮ่” เสียงหัวเราะคุ้นหูดังมาจากฟากฟ้า แนนเงยหน้าขึ้นไปมองทันที สิ่งที่เธอเห็นคือเงาของคนที่รู้จักกันในนามซานตาคลอสนั่งบนรถลากเลื่อนสีแดงกำลังเคื่อนผ่านเหนือหัวเธอไป กล่องของขวัญสีแดงติดโบว์สีเขียวสามใบร่วงลงมากวางอยู่ตรงหน้าเธอ และเหมือนกับจัดคิวไว้ พ่อของแนนเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนทันทีที่ได้ยินเสียงหัวเราะของซานต้า หากแต่คราวนี้สิ่งที่เขาเห็นนั้นต่างออกไป ลูกสาวของเขาไม่ได้อยู่ในห้องและเขาก็ไม่สามารถเปิดหน้าต่างเพื่อปีนตามมาได้เช่นกัน

            “แนน! อย่าเปิดกล่องของขวัญนะลูก!” ผู้เป็นพ่อพยายามตะโกนห้ามแต่ลูกสาวก็หาได้สนใจไม่ กว่าเขาจะวิ่งออกจากบ้านเพื่ออ้อมมาก็มีเวลามากพอให้แนนฉีกกล่องของขวัญออกดูแล้ว แนนเปิดไล่จากกล่องใบเล็กที่สุดไปตามลำดับ...

            ของขวัญในกล่องใบแรกนั้นคือ... รองเท้าหุ้มส้นที่ออกแบบมาสำหรับการวิ่งจ๊อกกิ้งโดยเฉพาะ

            ของขวัญในกล่องที่สองนั้นคือ... ลูกฟุตบอลอย่างดี รุ่นเดียวกับที่ใช้กันในการแข่งขันฟุตบอลระดับโลก

            และกล่องสุดท้ายที่ใหญ่ที่สุดนั้นคือ... จักรยาน...

            เด็กสาวไม่สามารถอดกลั้นอารมณ์ของตนเอาไว้ได้อีกแล้ว เธอร้องไห้โฮออกมาแข่งกับเสียงหัวเราะของซานตาคลอสที่ดังมาจากฟากฟ้าเบื้องบน

            “โอ๊ โฮะ โฮะ โฮะ... โอ๊ โฮะ โฮะ โฮะ... โอ๊ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮ่...”

            “ไอ้โรคจิตเอ๊ย! สนุกนักหรือไงวะที่ได้แกล้งเด็กแบบนี้ แน่จริงมึงลงมาสิวะ!” ผู้เป็นพ่อตะโกนด่าทอขึ้นไปยังชายชราในชุดแดงที่ยังคงหัวเราะอย่างขบขันไม่ยอมหยุด พ่อของแนนดึงลูกเข้ามากอดและพยายามปลอบลูกที่ถูกซานตาคลอสกลั่นแกล้งทำร้ายจิตใจ

 

            ตอนนี้แนนรู้แล้วว่าทำไมพ่อถึงต้องแย่งของขวัญไปจากเธอตลอด และเธอก็รู้แล้วว่าทำไมซานตาคลอสถึงหัวเราะทุกครั้งที่เอาของขวัญไปแจกให้แก่เด็กๆ

 

 

Merry Christmas และสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าครับทุกท่าน คืนวันที่ 25 ธันวาคมที่จะถึง ผู้แต่งเรื่องนี้ก็จะขึ้นรถเดินทางกลับบ้านที่ต่างจังหวัดแล้ว และเช่นเคยครับว่าจะไม่มีการอัพเดทใดๆ ในหน้านิยายไปจนกว่าเขาจะกลับมากรุงเทพอีกครั้งซึ่งก็คงจะเป็นช่วงหลังปีใหม่ไปแล้ว ผมและผู้แต่งก็ขออวยพรให้ทุกท่านมีวันเวลาที่เปี่ยมไปด้วยความสุขตลอดไปจนสิ้นปีนี้ และขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุขและสมหวังไปตลอดปีหน้านะครับ พบกันใหม่ในปี 2559 สวัสดีครับ”

- เศรษฐ์ ธาราราษฎ์ -

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #700 Serenezz (@serenezz) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 02:47
    ลุงหนวดโรคจิตอ่ะ
    แหวกแนวความเชื่อเรื่องซานต้าสุดๆ ไม่เคยนึกถึงในแง่นี้เลย
    หัวเราะเพราะสนุกกับความทุกข์ของคนอื่น
    ไรต์สุดยอดอ่ะ ^^
    #700
    0
  2. #572 ยัยเตี้ย (@982427084) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 11:55
    แม่งนิ ซานต้าโคตรใจร้ายเลยอ่ะ อย่าให้เจอนะแม่จะจับเชือดอย่างเลือดเย็นอย่างไม่มีชิ้นดีเลย
    #572
    0
  3. #561 Minohiko_Lune (@holysolove) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 20:00
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ
    จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ^^
    #561
    0
  4. #560 nalen.t (@ksiam) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 18:17
    Merry Christmas เช่นกันค่ะ :) ขอบคุณสำหรับนินายนะคะ แต่แบบ...ทำร้ายซานตาคลอสในจินตนาการเรามากเลยอ่า สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าน๊า ^^/
    #560
    0
  5. #559 Space_Invaders (@somprasert) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 18:17
    สวัสดีปีใหม่เช่นกันนะท่าน ปีหน้าก็ปั่นผลงานดีๆออกมาให้พวกผมได้อ่านด้วยเน้ออ
    #559
    0
  6. #558 Foxtail de.Gwynzivior (@giffyandgetty) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 10:44
    สุขสันต์วันคริสมาสต์นะครับไรท์เตอร์ ผมรอเรื่องราวของอาจารย์เศรษฐ์อยู่นะครับ--#ยิ้ม
    #558
    0
  7. #557 Sekijin (@peapoa23) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 07:29
    อวสานซานตาคลอส(วัยเด็กกูไปหมดแล้ว!)

    #557
    0
  8. #556 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 20:58
    แฮปปี้นิวเยียร์นะไรทททท์ คิดถึงมากมาก ดีใจที่ไรท์มาอัพ *0* เดินทางปลอดภัยนะคะ >3< //ตอนแรกคิดว่าว่าซานต้าคงจะเอาระเบิดมาปล่อยแล้วพ่อเลยต้องรีบเอาออกไป 55555555555555555555555555
    #556
    0
  9. #555 GraceVictorious (@hoopmook) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 20:24
    หรือว่าเป็นของที่เด็กใช้ไม่ได้ เอามาก็ไม่ได้ใช้??-_-เอ๊ะ
    #555
    0
  10. #554 GraceVictorious (@hoopmook) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 20:16
    งงอะ ทำไมแนนต้องร้องไห้ แบบว่ารองเท้าลูกฟุตบอลคือมันมีอะไรแอบแฝงรึ-..-
    #554
    1
    • #554-1 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 63)
      24 ธันวาคม 2558 / 20:56
      เพราะว่าแนนพิการ ขาทั้งสองข้างใช้งานไม่ได้และนั่งรถเข็นมาตั้งแต่จำความได้ เพราะงั้น ได้รองเทาวิ่ง ลูกบอล จักรยานมา ถึงอยากเล่นถึงอยากใส่แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เห็นแล้วเจ็บไรงี้ มั๊ง 5555555
      #554-1
  11. #553 น้ำผึ้งเปรี้ยว (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 19:31
    ขอบคุณค่ะ

    สวัสดีปีใหม่เช่นกันค่ะ
    #553
    0