ตอนที่ 26 : ตอนที่ 25 กระท่อมป่าไผ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 212 ครั้ง
    16 พ.ค. 61

 

ตอนที่ 25 กระท่อมป่าไผ่

 

ทุ่งหญ้าสีดำเหลื่อมรุ้งเวิ้งว้างกว้างใหญ่ พวกเขาช่วยกันค้นหาแทบพลิกแผ่นดินแต่กลับไม่พบเงาดอกไม้แม้เพียงสักหนึ่งกลีบ ความสิ้นหวังก่อตัวขึ้นในใจแต่ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยออกมา

หรือดอกปราณสี่ภพ...จะกลายเป็นอาหารสัตว์ประหลาดหมดสิ้นแล้วจริงๆ

“ไม่มีเวลาแล้ว พวกเราต้องรีบไป”

“แต่...”

“อย่างน้อยเราก็รู้วิธีมาถึงที่นี่แล้ว โอกาสหน้าค่อยย้อนกลับมาอีกครั้งเถิด”

เฉินจิ่นเหิงจำเป็นต้องกล่าวเช่นนั้น ถึงแม้นั่นอาจเป็นเพียงถ้อยคำปลอบใจ

ไม่ใช่เขาไม่รู้ว่าราชาปีศาจกำลังรอคอยยาถอนพิษ ยิ่งเนิ่นนานอาการมีแต่จะยิ่งทรุดหนัก ยังมีบุรุษที่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนผืนหญ้า เกล็ดน้ำแข็งเกาะพราวราวกับรูปปั้นหิมะ หากดอกปราณสี่ภพสามารถรักษาพิษโลหิตกระเรียนหิมะได้ ก็ย่อมช่วยขจัดไอเย็นจากร่างนี้ได้เช่นกัน

“พวกเราต้องรีบไปก่อนที่สัตว์ร้ายจะตื่นขึ้นมา” ทว่าพวกเขาไร้ทางเลือกอื่น เวลาจำกัดจวนเจียนจะหมดลงทุกที

ไป๋เหลียนจำยอมพยักหน้ารับ อีกใจเริ่มครุ่นคิดลังเล นางไม่อาจปรากฏตัวต่อหน้าท่านอาได้ แต่อาจส่งข่าวบอกพี่ชายฝาแฝดได้ ให้ไป๋สยงส่งกำลังทหารมาอีกครั้ง ท้องทะเลกว้างใหญ่อาจยังมีจุดใดที่ค้นหาไม่ละเอียดถ้วนทั่ว

การเดินทางขากลับเป็นไปอย่างเชื่องช้าด้วยมีผู้ป่วยเพิ่มเข้ามา ลมหายใจแผ่วเบาคือสิ่งเดียวที่บ่งบอกว่าร่างแน่นิ่งยังคงมีชีวิต พวกเขาเคลื่อนผ่านกลุ่มควันมืดทึบ กลับเข้าสู่ห้วงทะเลลึกเหน็บหนาว เกล็ดน้ำแข็งทั่วร่างแม่ทัพปีศาจราวกับจะก่อตัวหนาขึ้นอีกชั้น

เฉินจิ่นเหิงพยายามข่มกลั้นความหวั่นวิตกในใจ แต่กลับไม่อาจถอนสายตาออกจากร่างนั้นด้วยเป็นห่วงจับใจ

“องค์หญิง ท่านเป็นอะไรหรือไม่” เสียงหยางเซินเฟิงอุทานเมื่อเห็นไป๋เหลียนยกมือขึ้นปิดปากแน่น ท่าทางคล้ายวิงเวียนคลื่นไส้ นางนิ่งเงียบครู่ใหญ่ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ

“ไม่เป็นไร ข้าเพียงรู้สึก...เหม็นคาวเท่านั้น”

ไม่แปลกที่ทะเลจะมีกลิ่นคาว แต่พวกเขาก็อยู่ใต้ทะเลลึกมาตลอดเกือบสองชั่วยาม คำตอบนั้นทำให้เด็กหนุ่มเลิกคิ้วอย่างงุนงง ถัดมาจึงลองหลับตาเพิ่งจิตตรวจสอบกระแสน้ำด้วยเกรงว่าอาจเป็นกลิ่นของสัตว์ร้าย หากก็ไม่พบสิ่งแปลกปลอมใดๆ

“รีบไปต่อกันเถิด” นางกล่าวต่อเช่นนั้น ความสงสัยจึงถูกพักเอาไว้ชั่วคราว

ราวหนึ่งก้านธูปถัดมา พวกเขาก็กลับขึ้นเหนือผืนน้ำได้อย่างปลอดภัย

แสงสว่างบนฟากฟ้าช่วยปลดปล่อยความหนักอึ้งในใจของเขาลงหลายส่วน บรรยากาศยังคงสงบราบเรียบ ไร้คลื่น ไร้ลม ราวกับเวลาหยุดนิ่ง ราวกับไร้ซึ่งสรรพสิ่งมีชีวิต

พักหายใจได้เพียงครู่หนึ่ง ไป๋เหลียนกลับกดเสียงกระซิบอย่างเร่งร้อน

“ทันทีที่ข้าส่งสัญญาณให้ท่านรีบหนีไปทางทิศตะวันออก!

เฉินจิ่นเหิงยังไม่ทันเข้าใจต้นสายปลายเหตุ ทันใดนั้นรอบบริเวณที่เคยเงียบสงัดกลับมีลมโชยพัด พริบตาเดียวก็ปรากฏเงาหลายสายโผทะยานเข้ามา

“ส่งดอกปราณสี่ภพมา แล้วทิ้งชีวิตของพวกเจ้าไว้ที่นี่!

ปีศาจหมาป่าแสยะยิ้มแยกเขี้ยว พวกมันมาดักรอถึงที่นี่! ทั้งยังไม่ได้มาเพียงสองแต่กลับมีพรรคพวกเพิ่มมาด้วยรวมแปด ขณะที่พวกเขามีเพียงสี่ หนึ่งสตรี หนึ่งเด็ก หนึ่งร่างหมดสติ กับอีกหนึ่งตัวถ่วงผู้ไม่สันทัดการต่อสู้

“ไป!

ไป๋เหลียนเปล่งเสียงส่งสัญญาณ สองมือกวาดเรียกลมพายุปาดผิวน้ำสาดกระเซ็นเป็นวงกว้าง ตั้งจิตก่อภาพมายาโอบล้อมตนเองพลางถีบตัวพุ่งไปทางทิศตะวันตก ปีศาจส่วนหนึ่งรีบพุ่งทะยานตามไป

เฉินจิ่นเหิงพลันเข้าใจแผนการของนาง ภาพมายาหลอกตาว่าพวกเขาทั้งสี่หนีไปด้วยกัน องค์หญิงไป๋เหลียนใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อ ถึงขั้นนี้ไม่มีโอกาสให้ออกความเห็นอื่น เขาทำได้เพียงรีบร่ายอาคมพรางกายในทันที

ทว่ายังคงช้าเกินไป

“คิดรึว่าหลุมพรางเดิมจะใช้กับข้าได้!” ปีศาจหมาป่าตนหนึ่งไม่หลงกล มันตวัดกรงเล็บเข้าใส่ไอน้ำที่ยังคงฟุ้งกระจาย ฉีกละอองประกายรุ้งขาดวิ่น

“โอ๊ย!

เฉินจิ่นเหิงเบี่ยงตัวหลบทว่าไม่พ้น กรงเล็บแหลมคมเกี่ยวถากแขนเสื้อขาดเป็นทางยาว โชคดีที่บาดแผลไม่ลึก หากแต่มีโลหิตไหลซึมแดงฉาน โชคร้ายที่กลิ่นเลือดมนุษย์เรียกปีศาจบางส่วนให้หวนย้อนกลับมา

หมาป่าสี่ตนตีวงล้อมพวกเขา มันแสยะยิ้มอวดเขี้ยวแหลมคม ดวงตากระหายเลือดจับจ้องเหยื่ออันโอชะ

“นี่รึแม่ทัพเฮยเสอผู้เลื่องชื่อ หึ! วันนี้จะต้องสิ้นชื่อในมือข้า!” มันปรายตามองร่างไร้สติพลางส่งเสียงหัวเราะสบประมาท

เฉินจิ่นเหิงกระชับอ้อมแขนพยุงร่างที่เย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็ง สายตากวาดมองรอบตัวอย่างระแวดระวัง ทว่ากลับมองไม่เห็นหนทางรอด...

“อาจารย์... พวกมัน ตื่นแล้ว” หยางเซินเฟิงกระซิบ

พวกมัน หมายถึงสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเล

ถ้อยคำนั้นทำให้เฉินจิ่นเหิงเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก แต่กลับได้เห็นดวงตาของลูกศิษย์ฉายแวววาววับอย่างมีหวัง

สัตว์ร้ายอาจกลายเป็นหมากตัวสุดท้ายที่มาพลิกกระดาน

กี๊ซซซซซซซซซ

หยางเซินเฟิงฉวยจังหวะที่ พวกมันว่ายตรงดิ่งเข้ามาผลักคลื่นน้ำยกขึ้นสูง สัตว์ร้ายจึงลอยลิ่วขึ้นกลางอากาศตรงกับตำแหน่งของพวกปีศาจ หนวดยาวยั้วเยี้ยพุ่งเข้าพันรัดเหยื่อ

“เหวออออ!” “อ๊ากกกกก” เสียงร้องลั่นระงม บ้างยังไม่ทันได้ร้องก็ถูกดึงลงไปใต้ทะเล หมาป่ากางเขี้ยวเล็บต่อสู้ ตวัดกระชากหนวดใสขาดกระจุย นั่นกลับยิ่งทำให้สัตว์ร้ายบ้าคลั่ง ส่งเสียงกรีดร้องแหลมเรียกพวกพ้องมาสมทบ

ทว่าสัตว์ร้ายอย่างไรก็คือสัตว์ร้าย พวกมันไม่แยกแยะเหยื่อ

นักพรตหนุ่มพยายามถีบตัวให้ห่างจากผืนน้ำ แต่บ่าข้างหนึ่งต้องคอยพยุงร่างที่หนักอึ้งจึงไม่อาจทะยานได้สูงนัก จังหวะหนึ่งเกิดพลาดพลั้ง ข้อเท้าถูกฉุดรั้งด้วยหนวดเหนียวใส

เขารีบสอดมือเข้าใต้สาบเสื้อหวังคว้าขลุ่ยออกมา ทว่าทางหนึ่งก็ปีศาจ อีกทางหนึ่งก็สัตว์ประหลาด หลบหนีทางหนึ่งอาจหนีไม่พ้นอีกทาง ขณะที่ยังลังเลข้อเท้าก็ถูกลากดึงลงไป

“อาจารย์!” หยางเซินเฟิงแม้มีพลังบังคับสายน้ำแต่วิชาอาคมอื่นยังอยู่ในขั้นฝึกฝน ยามนี้เขาจึงยังแทบเอาตัวเองไม่รอด

กี๊ซซซซซซซซซ

เสี้ยวขณะนั้นเฉินจิ่นเหิงรู้สึกถึงไอร้อนที่วิ่งผ่านผิวหน้า มองไปก็เห็นกระบี่อาบเปลวไฟสีดำฟาดฟันหนวดใสขาดสะบั้นส่งกลิ่นไหม้คละคลุ้ง

นั่นคือกระบี่อั้นเหยียน!

“เฮยเสอ!?

เขารีบหันมองร่างด้านข้าง แขนที่พาดอยู่บนบ่ากดน้ำหนักลงมา เปลือกตายังคงปิดสนิท ทว่าคิ้วคมเข้มขมวดมุ่น เกล็ดน้ำแข็งบางส่วนละลายเป็นหยาดเหงื่อ แต่หยาดเหงื่อบางส่วนจับตัวกลับเป็นน้ำแข็ง ราวกับไอร้อนและไอเย็นในร่างกำลังต่อสู้กันอย่างหนักหน่วง

กระบี่ยังคงบินฉวัดเฉวียน โฉบฟันสัตว์ประหลาดที่บังอาจเข้าใกล้

“อาเฟิง! พวกเรารีบไปจากที่นี่”

เฉินจิ่นเหิงร้องเรียกลูกศิษย์ หยางเซินเฟิงหันมาพยักหน้ารับ กวักเรียกคลื่นผลักใต้เท้าให้พวกเขาถีบตัวทะยานออกไป ด้านหลังมีกระบี่คอยปกป้องจากสัตว์ร้าย

พวกเขาทิ้งเสียงต่อสู้เอาไว้เบื้องหลัง แต่ยังไม่กล้าวางใจว่าจะไม่มีศัตรูตามไล่ล่า ได้แต่พากันมุ่งหน้าต่อไปไม่หยุด ผ่านเข้าสู่แดนมนุษย์ก็ยังคงพยายามไปให้ไกลเท่าที่จะไปไหว จนกระทั่งหมดแรงร่วงลงกลางหุบเขาแห่งหนึ่ง

“อาจารย์ ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่”  หยางเซินเฟิงกลิ้งหลุนไปอีกทาง เงยขึ้นมาเห็นร่างสูงใหญ่ฟุบทับอยู่บนร่างของอาจารย์จึงรีบลุกเข้าไปช่วย กว่าจะโยกย้ายรูปปั้นหิมะหนักอึ้งออกไปได้เด็กหนุ่มก็แทบหอบ

“อาจารย์ไม่เป็นอะไรมาก เจ้าช่วยพยุงแม่ทัพเฮยเสอขึ้นมาก่อนเถิด” ใบหน้าของเฉินจิ่นเหิงฉายแววเหนื่อยล้า แต่ใจที่เป็นห่วงยังมีมากกว่า

หยางเซินเฟิงรับคำอย่างว่าง่าย แม่ทัพเฮยเสอเองก็ถือเป็นผู้มีบุญคุณเคยช่วยชีวิตเขาเช่นกัน เขาย่อมเต็มใจช่วยเหลือตอบแทน

พวกเขาช่วยกันประคับประคองร่างนั้นขึ้นมา อาการของแม่ทัพปีศาจยังคงน่าเป็นห่วง บางคราเหมือนจะได้สติเลือนลาง ทว่าร่างกายยังคงเย็นเยียบ เมื่อครู่คงฝืนใช้พลัง ยามนี้สีหน้าจึงยิ่งย่ำแย่

เฉินจิ่นเหิงกวาดตาสำรวจรอบกาย ดูเหมือนพวกเขาจะร่วงลงมากลางป่าไผ่ มองไปทางใดก็เห็นเพียงต้นไผ่สีเขียวชอุ่มสูงเสียดฟ้า แสงแดดส่องผ่านใบเรียวแหลมลงมารำไร สายลมเบาบางพัดผ่าน อากาศอบอุ่นคล้ายฤดูใบไม้ผลิ แว่วเสียงนกร้องมาแต่ไกล

“อาจารย์ ข้าได้ยินเสียงน้ำ” หยางเซินเฟิงแย้มยิ้มอย่างยินดี

ลองเดินตามเสียงไปก็พบกับน้ำตกสายหนึ่งไหลลงจากภูเขา เด็กหนุ่มวิ่งเข้าหาแหล่งน้ำอย่างดีใจ วักขึ้นดื่มหลายอึกก่อนใช้ล้างมือล้างหน้า สัมผัสเย็นสบายช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยล้า

เดินต่อมาพวกเขาก็พบกระท่อมหลังเล็กตั้งอยู่กลางป่า หยางเซินเฟิงอาสาไปดูลาดเลา ปรากฏว่านั่นเป็นกระท่อมร้างปกคลุมไปด้วยเศษใบไม้และหยากไย่หนา เดิมคงเป็นเพิงพักแรมของนายพรานหรือชาวบ้านที่ขึ้นมาหาของป่า แต่สภาพคล้ายไม่มีผู้ใดแวะมาอาศัยเนิ่นนาน

สองศิษย์อาจารย์ตกลงใจใช้ที่นี่เป็นที่พักหลบภัยชั่วคราว

แรกเริ่มเฉินจิ่นเหิงยังคงตั้งความหวังในด้านดี ครั้งก่อนที่อาการคล้ายกันนี้เกิดขึ้นหลังต่อสู้กับกระเรียนหิมะ แม่ทัพปีศาจผู้แกร่งกล้าใช้เวลาเดินลมปราณระยะหนึ่งก็สามารถพักฟื้นกลับคืนมาเป็นปรกติ แต่แล้วเวลากลับเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าความคิดนั้นเป็นเพียงความหวังอันโง่งม

ร่างเย็นเฉียบราวก้อนน้ำแข็งกระทั่งลุกขึ้นโคจรลมปราณยังไม่อาจทำได้ ไหนเลยจะสามารถฟื้นกำลังด้วยตนเองได้

หลายวันผ่านไปอาการมีแต่ทรงกับทรุด วิธีรักษาธรรมดาล้วนไม่เกิดประโยชน์

การเช็ดตัวด้วยน้ำอุ่นยิ่งให้ผลตรงข้าม ทันทีที่ไอน้ำสัมผัสผิวกายกลับแปรสภาพเป็นเกล็ดน้ำแข็งหนาทบขึ้นอีกชั้น สมุนไพรที่เสาะหามาต้มยาป้อนทีละคำเล็กอย่างยากลำบากก็ดูเหมือนจะไร้ผล ยาสามัญของมนุษย์คงไม่เพียงพอต่อปีศาจ ภายหลังเขาลองก่อเตาไฟไว้ข้างเตียง ไอร้อนคล้ายจะช่วยได้บ้าง แต่นั่นก็เป็นเพียงการบรรเทาปัญหาที่ปลายเหตุ

“ชีพจรสับสน ลมปราณแตกซ่าน”

ลองแนบนิ้วบนข้อมือกี่ครั้งผลลัพธ์ก็บ่งชี้ดังเดิม ชีพจรสับสนวุ่นวายคล้ายผู้ฝึกยุทธที่ถูกธาตุไฟเข้าแทรก แต่อาการกลับแปลกประหลาดออกไป ทั่วกายมีหยดเหงื่อผุดพรายคล้ายเมือกขุ่นก่อนจับตัวกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง

“มังกรลอกคราบ...”

เขาพยายามเชื่อมโยงสาเหตุเข้ากับขลุ่ยที่เปล่งแสงเรืองรอง สองตาพลางเพ่งพินิจพิจารณาอย่างละเอียด สังเกตเห็นเกล็ดสีดำขึ้นฝ้าขุ่นคล้ายหนังถลอกเปื่อยยุ่ย ไร้ประกายเงาวาวงดงามอย่างที่ควรเป็น

เฉินจิ่นเหิงนึกทบทวนถึงตำนานสัตว์เทพผู้สูงส่ง บางตำรากล่าวว่าบนลำตัวมังกรมีเกล็ดทั้งสิ้นรวมหนึ่งร้อยสิบเจ็ดเกล็ด แบ่งเป็นเกล็ดธาตุหยางแปดสิบเอ็ดเกล็ด และหยินอีกสามสิบหกเกล็ด หยินหยางเป็นตัวแทนของดินฟ้า เมื่อสอดคล้องสมดุลจึงสรรค์สร้างสรรพสิ่ง

หยางแทนความดี แสงสว่าง ความร้อน

หยินแทนความชั่ว มืดมิด หนาวเย็น

เดิมมังกรเป็นสัตว์เทพที่มีพลังหยางแรงกล้า แต่เขากลับฉุกนึกถึงเปลวไฟสีดำอันมืดมิด เดิมธรรมชาติของไฟก็ไม่ควรเป็นสีนั้น เว้นแต่มอดไหม้ลงเหลือเพียงเขม่าควัน... หรือเพราะวิชามารทำให้หยินบดบังหยาง ร่างมังกรจึงเสียสมดุล หรือเพราะถูกไอเย็นกระตุ้นอาการจึงกำเริบหนัก

เขาได้แต่คาดเดาความเป็นไปได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งเหมือนจับแพะชนแกะ

แต่ยังมีอีกข้อสันนิษฐานที่น่าหวาดกลัวยิ่งกว่า สัตว์ทั่วไปยามลอกคราบถือเป็นช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดและอันตรายที่สุด ถ้าหากไม่สามารถผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้...นั่นย่อมหมายถึงชีวิต

นักพรตหนุ่มก้มมองฝ่ามือใหญ่ที่ซีดคล้ำจนเกือบเป็นสีดำม่วง ความห่วงใยเอ่อล้นขึ้นมาอัดแน่นกลางอก เขาไม่อาจนิ่งเฉยต่อไปโดยไม่ทำอะไรสักอย่าง

อีกวิธีหนึ่งที่นึกถึงคือการช่วยโคจรลมปราณ

ตามหลักแล้ววิธีนี้สามารถใช้รักษาอาการลมปราณแตกซ่าน ทว่าพลังวัตรของมนุษย์ผู้ฝึกเซียนเช่นเขาย่อมไม่อาจเทียบชั้นกับมังกรผู้มีชีวิตยืนยาว... แต่ต่อให้โอกาสสำเร็จมีน้อยนิดก็ยังคงต้องลองเสี่ยง

เฉินจิ่นเหิงตัดสินใจวางฝ่ามือที่เย็นเฉียบลงบนมือของตน ก่อนทาบมืออีกข้างลงไปประกบอีกชั้น เกี่ยวประสานกันไว้บนหน้าตักก่อนหลับตาลง

เปิดประสาทสัมผัสรับพลังธรรมชาติเข้าสู่ร่างกาย กำหนดจิตก่อให้เกิดขุมพลังอุ่นวาบกลางท้องน้อย โคจรลมปราณไหลเวียนอย่างมั่นคงรอบหนึ่ง ก่อนถ่ายเทพลังนั้นไปยังปลายนิ้ว ผ่านจุดชีพจรเข้าสู่ร่างของอีกฝ่าย

ดุจอรุณรุ่งทอแสงส่องแทรกม่านเมฆมืดครึ้ม หอบไออุ่นพัดผ่านกิ่งไม้แห้งกลางเหมันต์ฤดู หลอมละลายเกล็ดน้ำแข็งทีละเล็กละน้อย คืนชีวิตให้พืชพันธุ์แตกยอดผลิใบ

ฉับพลันกลับมีพายุหิมะรุนแรงโหมซัดทุกสิ่งพังราบ ลมปราณตีย้อนกลับรวดเร็วเกินตั้งรับ นักพรตหนุ่มรีบตั้งจิตผ่อนปรนก่อนปล่อยมืออย่างละมุนละม่อม ลดทอนแรงต้านที่อาจทำร้ายทั้งสองฝ่าย

สุดท้ายกลับไม่อาจข่มโลหิตในช่องอกที่กระอักออกมาทางปาก

“อาจารย์~! ท่านดูสิขอรับว่าข้าได้อะไรมา” เสียงหยางเซินเฟิงดังมาแต่ไกล

เฉินจิ่นเหิงรีบยกชายแขนเสื้อขึ้นเช็ดหยดเลือด ก่อนตวัดมือคว่ำลงเพื่อปิดร่องรอยนั้น

“โชคดีจริงๆ กลางป่ามีเห็ดหลินจือดอกใหญ่ขนาดนี้ เดี๋ยวข้าจะนำไปเป็นต้มน้ำแกงบำรุงร่างกาย อาจารย์ก็ต้องดื่มด้วยนะขอรับ หลายวันมานี้ท่านแทบไม่ได้พักผ่อน”

ตะกร้าสานอย่างหยาบถูกวางลงบนพื้น ด้านในบรรจุหน่อไม้และเห็ดหลากหลายชนิด ทั้งยังมีเห็ดหลินจือขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือถึงสี่ห้าดอก หยางเซินเฟิงแย้มยิ้มอย่างยินดี ตั้งใจว่าส่วนหนึ่งจะนำไปต้มยารักษาอาการผู้ป่วย อีกส่วนเขาก็หวังให้อาจารย์ใช้บำรุงร่างกายตนเองด้วย มิใช่มัวแต่ดูแลผู้อื่นจนล้มป่วยไปอีกคน

“วันนี้ข้าขึ้นไปสำรวจถึงยอดเขา มองลงไปเห็นควันไฟจากด้านล่าง ดูเหมือนที่เชิงเขาจะมีผู้คนอยู่อาศัยหรืออาจจะมีหมู่บ้าน อาจารย์ ท่านว่าข้าควรจะลงไปดูลาดเลาสักนิดไหมขอรับ” เด็กหนุ่มสอบถามความเห็นกึ่งขออนุญาต

กระท่อมของพวกเขามีอาคมอำพรางป้องกันโดยรอบ ทว่าพ้นบริเวณนี้ออกไปก็ไม่อาจรับรองความปลอดภัย

เฉินจิ่นเหิงเห็นประกายในแววตาของศิษย์ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบอยู่นิ่ง หลายวันที่ผ่านมาอาหารของพวกเขามีแต่หน่อไม้กับเห็ดป่า ไม่ต้มน้ำแกงหน่อไม้ก็ย่างเห็ด ไม่ต้มน้ำแกงเห็ดก็ย่างหน่อไม้ เด็กหนุ่มคงจะเบื่อเต็มทน

เขากลืนกลิ่นคาวในปากลงไปก่อนเอ่ยตอบ

“เจ้าระวังตัวด้วยก็แล้วกัน หากพบหมู่บ้านก็ซื้อของกินของใช้เท่าที่จำเป็นกลับมา หากพบร้านขายยา อาจารย์จะจดรายชื่อตัวยาที่ต้องการให้เจ้าไว้ ใช่แล้ว อย่าลืมส่งข่าวถึงมารดาของเจ้าด้วย ไม่รู้ป่านนี้นางจะเป็นห่วงมากเพียงใด”

พวกเขาจากไปไม่นานโลกมนุษย์ก็ผ่านไปอีกฤดู เฉินจิ่นเหิงกล่าวกำชับอีกหลายคำก่อนมอบเงินให้จำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งเป็นตั๋วแลกเงิน ถึงแม้หมู่บ้านห่างไกลอาจไม่มีร้านแลกเงิน และไม่มีร้านขายยาดีๆ ยิ่งถ้าต้องการส่งสารอาจต้องเดินทางต่อไปถึงตัวเมืองที่ใกล้ที่สุด

หากเป็นยามปรกติเขาคงกำชับให้เด็กหนุ่มอย่าเถลไถลไปไกล ให้รีบไปรีบกลับ ทว่ายามนี้เขากลับไม่ต้องการให้ลูกศิษย์อยู่ที่นี่สักพักพอดี

เพราะสิ่งที่เขากำลังคิดจะทำ ย่อมต้องถูกคัดค้าน

เพราะหยดเลือดบนแขนเสื้อจุดประกายความคิดบางอย่าง

อีกหนึ่งวิธีที่ปีศาจใช้ฟื้นฟูกำลัง... คือการดื่มกินเลือดเนื้อมนุษย์

 

====================

 

ไม่ได้ตั้งใจจะตัดจบแค่นี้ แต่จำนวนตัวอักษรพอดีกับหนึ่งตอนแว้วว ใจจริงอยากตัดจบอีกจุด เอาไว้ค่อยใช้ตัดคราวหน้าแทนละกันเนาะ ฮ่า~~

 

เกร็ดความรู้งูๆ ปลาๆ

ว่าด้วยเรื่องของเกล็ดมังกร อ้างอิงจากวิกิไทยเขียนเหมือนวิกิญี่ปุ่น บอกว่ามีมังกรมีเกล็ดหยาง81เกล็ดมาจากเลข9x9  ส่วนหยิน36เกล็ด บ้างก็ว่ามาจาก9x4บ้างก็ว่า6x6 รวมเป็น117เกล็ด 1+1+7=9พอดีไปอีก แต่พอลองเสิร์ชวิกิจีนกลับเจอพูดถึงแค่81เกล็ด เพราะมังกรแทนธาตุหยาง อันนี้ก็ถือว่าแล้วแต่ตำราละกันนะ ^^”

แต่หลายตำราเหมือนกันคือมังกรเกี่ยวพันกับเลข9หลายด้าน อนึ่งคือรูปร่างคล้ายสัตว์9ชนิด เลข9ถือเป็นเลขดี เป็นเลขหยาง(เลขคี่) อ่านออกเสียงว่า จิ่ว ไปพ้องเสียงกับจิ่วที่แปลว่ายาวนาน-นิจนิรันดร์ (หย่งหยวนก็แปลว่านิจนิรันดร์)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 212 ครั้ง

1,022 ความคิดเห็น

  1. #992 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 14:53
    น้องงงงงง
    #992
    0
  2. #903 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 17:07
    เฮียยยยยยรีบตื่นเร็ว
    #903
    0
  3. #822 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 08:09
    ท่านเฮยเสอตื่นสิๆ ท่านจะกินแรงให้ท่านจิ่นเหิงรุกเองไม่ได้นะ ตื่นๆ //เขย่าตัว
    #822
    0
  4. #641 Emikoxxx (@Emikoxxx) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 03:48
    อ๋อยยย พระเอกเราจะเปนไงต่อไปค่าาาาาา ฮืออออออ
    #641
    1
    • #641-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      25 พฤษภาคม 2561 / 00:48
      พระเอกก็คือพระเอก~~
      #641-1
  5. #638 9011_Mirror (@kewaaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:36
    นึกว่าจะขอเวลาจู๋จี๋กับเฮ่ยเสอ งุ่ยยยย
    #638
    2
    • #638-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      25 พฤษภาคม 2561 / 00:48
      ขอบคุณสำหรับเม้นย้อนหลังนะคะ แอบยกนิ้วให้ เดาเก่งมาก เดาถูกหลายข้อเลย ฮ่าๆๆ
      #638-1
  6. #619 คิเซริ (@fim82) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 07:05
    จะได้ผลมั้ยนั่น
    มีความลุ้นเบาๆ
    #619
    0
  7. #618 ☀ sun (@suisirikan6153) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 16:54
    ค้างงง รอน้าาาา
    #618
    0
  8. #617 pp9397 (@pp9397) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 21:28
    อยากรู้แรงมากๆ แอบค้างงง
    #617
    0
  9. #616 Mystique (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 09:40
    ถ้าเป็นการ์ตูนดิสนีย์ true love kiss จะช่วยแก้ได้ทุกอย่าง แต่นี่มันมะช่ายย ต้องทำยังไงถึงจะฟื้น /เอาไม้จิ้มๆๆ
    #616
    1
    • #616-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      17 พฤษภาคม 2561 / 19:44
      นึกถึงอาราเร่เอาไม้จิ้มอุนจิ 55555
      #616-1
  10. วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 22:56
    ใจร้ายยย
    #615
    1
    • #615-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 23:42
      กะพริบตาปริบๆ ดวงตาใสซื่อบริสุทธิ์
      #615-1
  11. #614 みずいろ (@farhhhh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 21:26
    ค้างคามากๆ 5555555555555
    พระเอกโผล่มาแต่ก็ไม่ได้มีบทเลย นอนเป็นผัก น่าสงสารเขานะคะ
    #614
    1
    • #614-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 23:41
      ทำไมอ่านเม้นนี้แล้วขำ 5555555555555
      อุตส่าห์มีบทตั้งหน่อยนึง ส่งกระบี่แทนใจ XD
      #614-1
  12. #613 'N-u' (@Natmonzii) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 20:37
    เราควรเตรียมฉีกมาม่าเพิ่มไหม5555//ตัดจบเเบบนี้! เรามาไฟว์กันเถอะไรท์5555--(เดี๋ยวๆ)
    #613
    1
    • #613-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 23:40
      บอกว่าไม่ม่าทำไมใครเชื่อเลาเลยยยย
      #613-1
  13. #612 สุกี้ยากี้ (@savada-agito) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 12:42
    ค้างงงงงงงงงงง. โอ๊ยยยย. ลุ้นสุดๆๆ
    #612
    1
    • #612-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 23:39
      ค้างวันละนิดจิตแจ่มใส(?)
      #612-1
  14. #611 yukiWOW (@tonkaoandc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 10:56
    ท่านแม่ทัพรีบตื่นได้แล้ววว
    #611
    1
    • #611-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 23:38
      ใจเย็นๆ รออีกไม่นาน
      #611-1
  15. #610 canyon1 (@canyon1) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 08:30
    ต้องสู้ว
    #610
    1
    • #610-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 08:38
      ต้องสู้วถึงจะชนะะะ
      #610-1
  16. #609 oookkkii (@noookkkii) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 08:16
    เหิ้ม เมื่อไหร่เค้าจะฟื้นละหลายตอนแล้วนะฮืออ
    #609
    2
    • #609-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 08:37
      เพิ่งสลบไปสามตอนเองงงงงงง/เผ่น
      #609-1
    • #609-2 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 08:45
      แอบยั่วทิ้งท้าย รออีกนิดมีรางวัลรออยู่ ^____^
      #609-2
  17. #608 Chesshire. (@sinpride) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 08:08
    จิ่นเหิงทุ่มเทมาเลยแงง ท่านแม่ทัพต้องรู้แน่นวน รอฟื้นนะคะ อัพเลยได้ม้ายยย อยากอ่านแล้วว
    #608
    1
    • #608-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 08:36
      ทุ่มหมดตัวแบบนี้ไม่ให้รักยังไงไหว
      #608-1
  18. #607 Jaravee (@jaravee748) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 06:43
    ขอบคุณค่าาา ฮืออ ลุ้นๆ กันตอนต่อไปปป
    #607
    1
    • #607-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 08:35
      ลุ้นวันละนิดจิตแจ่มใส ^---^
      #607-1
  19. #606 ทิภากรณ์ (@mem250840) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 01:05
    คิดถึงงงง
    #606
    1
    • #606-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 08:33
      กอดดดดดด
      #606-1
  20. วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:56
    ใกล้แล้วๆ แง้งงงงงง
    #605
    1
    • #605-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 00:26
      ลุ้นต่อไปปป
      #605-1
  21. #604 kornklin (@tangmotungmay) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 10:36
    สู้ๆ ไป๋เหลียนเธอช่างแสนดี
    #604
    1
    • #604-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 00:25
      ไป๋เหลียนน่าสงสาร...
      #604-1
  22. #603 Panomruk Namtaow (@lo_lolay) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 09:22
    ลุ้นเวอร์ รอค่าาาา
    #603
    1
    • #603-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 00:25
      ลุ้นทุกตอน ฮ่าๆๆ
      #603-1
  23. #602 Tiptip SuNg (@tiptipsung) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 02:54
    สนุกมากกกก รอนะคะ มาต่อเร็วๆน้าาาาไรท์
    #602
    1
    • #602-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 00:24
      ขอบคุณค่า มาต่อแล้วจ้าาาา
      #602-1
  24. #600 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 00:07
    รออออค่ะ ติดมาก
    #600
    1
    • #600-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 00:24
      กระดึ๊บบบบบบบ ขยับไปทีละนิด ><
      #600-1
  25. #599 comet2522 (@comet2522) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 23:45
    เฮยเสอขนาดสลบ ยังห่วงอยู่เลยส่งกระบี่มาสู้แทน
    #599
    1
    • #599-1 @moment (@atmoment) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2561 / 00:24
      พระเอกก็คือพระเอก~~
      #599-1