My Control My Luffy

ตอนที่ 9 : เป็นเพื่อนกันไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    8 ก.พ. 57

 

เลิกเรียน โซโลกับซันจิมีกิจกรรมทำต่อ เลยต้องกลับกับอุซบแค่สองคนและมีเพื่อนห้องเดียวกันกลุ่มหนึ่ง เขาว่าจะไปเที่ยวกันต่อ และลากลูฟี่กับอุซบไปแกมบังคับ

 

ขนาดเดินเที่ยวพวกเขาก็ได้เจอกับ กลุ่มโรงเรียนคู่อริที่เจ้าคาเนสึกุไปหาเรื่องเอาไว้ ทุกคนพร้อมใจกันเดินกลับหลังหัน แต่ดันถูกเห็นเข้าเพราะเสื้อมันเด่น

“เดี๋ยวสิ นักเรียนกลุ่มนั้นน่ะ!!

“ตายแน่....”

ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะหลังไปหาเจ้าของเสียงเรียกที่พาพวกเดินดุ่มๆมาล้อมไว้ เห็นได้ว่าทุกคนหน้าซีดเป็นไก่ต้มสุก ทำให้อีกฝ่ายแกล้งต่อสนุกสนาน

“เอ๋? มาเดินเที่ยวกันเหรอ?”

“คะ ครับ...”

“หือ? รู้เปล่าว่าพวกฉันเป็นใคร?”

“ระ รู้ครับ พวกกลุ่มมังกรคู่ ...”

“ใช่! พวกฉันคุมถิ่นนี้ แล้วโรงเรียนกระจอกอย่างพวกนายกล้าดียังไงมาเดินเล่น หา?”

“กะ กะ กะ ขอโทษครับ! พวกเราแค่...”

“พวกเราจะไม่มาอีกก็ได้ พอใจรึยัง!!?”

ลูฟี่แทรกเข้าไประหว่างบทสนทนานั้น เพราะเป็นว่าคนตรงหน้าเริ่มข่มขู่เพื่อนของเขา เพื่อช่วยเพื่อนที่กำลังตัวสั่นเทา ลูฟี่จึงทำให้อีกฝ่ายหันมาทางนี้แทน

“เฮ้ย! แกเป็นใครฟะไอ้หนู?”

เป็นไปตามคาด ผู้ชายคนนั้นมีอาการหงุดหงิดนิดหน่อยก่อนเดินมากระชากคอเสื้อของเด็กน้อยเข้าหาตัว จับจ้องด้วยดวงตาฆ่าฟัน หวังจะทำให้เขากลัว

“อยากมีเรื่องกับฉันรึไง?”

“เปล่า แค่จะเจรจาดีๆ”

“แต่หน้าแกมันบอกว่าอยากมีเรื่องว่ะ!! เฮ้ย! ปล่อยไอ้พวกนั้นไป ฉันมีความคิดดีๆแล้ว”

คนตัวใหญ่กอดคอบังคับให้ลูฟี่เดินไปด้วยกัน พร้อมด้วยลูกน้องเดินตามติดกันไป อุซบเห็นท่าไม่ดีเลยโทรแจ้งพี่สาวทั้งสองไว้ ตามด้วยซันจิกับโซโล แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะโทรหาตำรวจดีหรือไม่ ได้แต่แอบตามกลุ่มพวกนั้นไปเงียบๆ

 

กลุ่มคนหายเข้าไปในซอกตึกมืดๆ ซึ่งอุซบตามไปก็ไม่พบเสียแล้ว จึงภาวนาให้ลูฟี่ปลอดภัย เพราะเขาเองก็ไม่ถนัดต่อยตี คงเข้าไปช่วยไม่ไหว แต่ก็จะพยายามช่วยในแบบของตัวเองแล้วกัน

 

“อื้อ!!!

“ไงล่ะไอ้ปากดี แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ?”

ร่างกายเล็กๆมีรอยช้ำเป็นแห่งๆเช่นเดียวกับใบหน้านวลที่มีเลือดไหลซึมตรงมุมปาก แต่พลันจะหมดสติเหล้าดีกรีแรงก็สาดใส่จนตื่นขึ้นมาอีก แถมกลิ่นยังแรงจนเมา รู้สึกได้ว่าตนเริ่มเห็นโลกหมุนไปมาแล้ว

“แค่กๆ....พวกแกต้องการอะไรกันแน่!!

“โอ้! ยังมีแรงปากดีอยู่อีกแฮะ ช่วยให้มันสงบลงหน่อยสิพวก...”

เสียงเรียบๆบอกเป็นสัญญาณ คนที่ยืนอยู่รอบข้างผู้ชายคนนั้นพากันเดินเข้ามารุมแจกบาทา สำหรับคนอ่อนแอได้แต่เป็นที่รองรับความสนุกเหล่านั้น โดยไม่มีสิทธิ์จะโต้แย้งใดๆ ชวนให้นึกถึง ประวัติศาสตร์ที่ได้พบมา

“.....”

“หัวหน้า มันสลบไปอีกแล้วครับ เอาไงดี?”

“เอาเหล้าสาดมันให้ตื่นสิ!!

“พอเถอะน่า แค่นี้ก็เกินไปแล้ว เดี๋ยวมันก็ตายกันพอดี เอส...”

“ไม่มีทาง! มันมากระตุกหนวดฉัน ฉันเกลียดคนแบบนี้ที่สุด เพราะฉะนั้น ปลุกมัน!

“ไม่ต้อง! เอามันไปโยนไว้ข้างนอกได้แล้ว!!

“ซาโบ! แกอยากมีเรื่องกับฉันเหรอ!!

“ก็เข้ามาสิ!! คิดว่าฉันกลัวแกเหรอ!!

หัวหน้ากลุ่มเริ่มเปิดฉากทะเลาะกัน ไฟโทสะและบรรยากาศมาคุ ทำเอาลูกน้องหัวหด หลบคนละมุม ใช่ว่านี่เป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดครั้งแรก ก่อนหน้านี้มังกรคู่เคยทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงและสัญญาว่าจะไม่ทะเลาะกันอีก

 มาครั้งนี้ เอสที่เป็นพวกใจร้อนสมองน้อยประกาศสงครามกับซาโบพูดน้อยต่อยหนักผู้เป็นเพื่อนรัก แล้วใครจะชนะกัน หรือจะเสมอ?

สงครามเปิดฉากขึ้น ทั้งสองคนนับว่าสูสีกันมา และเพราะเป็นเพื่อนมานานเลยอ่านใจอีกฝ่ายออกว่าจะมาไม้ไหน ทำให้มันยืดเยื้อกินเวลาเกือบชั่วโมง

“ทำไม...ถึง...ปกป้องมัน?”

“เปล่าซะหน่อย...ฉัน...แค่ไม่อยาก...เป็นฆาตกร!!

“แง!!!!

!?

ทั้งสองหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงแหลมเล็กร้องไห้ลั่นพร้อมหันไปที่ต้นเสียง เด็กน้อยที่หลับไม่ได้สติ ตอนนี้ตื่นขึ้นมาส่งเสียงร้องไห้เป็นเด็กอนุบาล ทั้งสองจึงต้องสงบศึกแล้วเดินเข้าไปหาเด็กน้อยที่ร้องไห้อยู่

“เฮ้ย! เป็นอะไรของมัน?”

“จะไปรู้ไหมเล่า ฉันก็เห็นพร้อมแกนั่นแหละ”

“พวกแกไปทำอะไรมันล่ะ”

“เปล่าครับ เรามัวแต่ดูหัวหน้าทะเลาะกัน ไม่ได้สนใจมันเลยครับ”

“แง!!! พี่ครับ มืดจังเลย ผมกลัว!!!

“เฮ้ย!?

เอสกับซาโบหงายหลังลงไปกองกับพื้นเพราะเจ้าตัวเล็กกระโดดเข้าใส่ ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนญาติเสีย แรงแขนเยอะอย่างไม่น่าเชื่อทำให้แกะไม่ออก ท่ามกลางสายตาของลูกน้องทั้งหลายที่มองตาแป๋ว

“เฮ้ย! มองอะไรของพวกแกฟะ!? ”

“พวกนายกลับไปได้แล้ว! เดี๋ยวฉันจัดการกันเอง ไป!!

“ครับ!!

กลุ่มคนพากันสลายตัว เหลือแค่พวกเขาสามคน คนตัวใหญ่กว่าแกะแขนเล็กๆทั้งสองออก ช่วยกันหาสาเหตุอาการแปลกๆของเจ้านี่ด้วยกัน

“นี่แก! เฮ้ย!”  เอสโบกมือตรงหน้าของเด็กน้อย แต่นอกจากตาปรือๆแล้วก็ไม่มีการตอบสนองอะไร

“สงสัยจะเมาเหล้าว่ะ เพราะแกนั่นแหละ”

“หา!? อย่าโยนสิเฟ้ย ก็คนทีให้ใช้เหล้ามันแกเองนะ!!

“อืม....พี่ครับ เหนียวตัวจัง....อาบน้ำด้วยกันนะ?”

เจ้าตัวเล็กทำเสียงออดอ้อน สงสายตายั่วยวน ฉายใบหน้าแดงก่ำ (ไม่สิ เพราะมันเมามากกว่า) คลอเคลียด้วยรอยยิ้มเหมือนลูกแมว คนที่ถูกรุก เกิดอาการใจเต้นแรงและหน้าแดง ไม่รู้ว่าขยะแขยงหรืออายกันแน่

“เอาไงดี? ตามแผนเดิมไหม?”

“สภาพนี้ไม่ไหวมั้ง? เจ้านี่มันคงไม่อยู่เฉยๆให้คนเจอแน่”

“พาไปไว้ห้องก็แล้วกัน ยังไงก็ให้มันหายเมาก่อน ค่อยส่งมันกลับบ้าน”

“นั่นสิ”

ทั้งสามพาเด็กน้อยไปที่บ้านของตน จากสภาพก็เหมือนพวกเขาไปมีเรื่องกันมา ไม่เป็นที่สงสัยของใคร มาถึงก็จับเจ้าตัวดีไปนั่งในห้องน้ำแล้วเปิดฝักบัวล้างเหล้าออกให้หมด ความเย็นของน้ำทำให้เจ้าตัวกลับมาได้สติเป็นคนเดิม

“นะ นี่นาย! ฉันอยู่ที่ไหน? จะทำอะไรฉันน่ะ!?

“หนวกหูเฟ้ย! เงียบเป็นไหมแกน่ะ น่ารำคาญ”

เอสปิดน้ำแล้วเดินออกไปด้านนอก ถอดเสื้อที่เปียกชุ่มออก นั่งพักสมองที่ปันป่วน ทั้งเหนื่อยทั้งหงุดหงิด ส่วนซาโบเพิ่งกลับเข้ามาหลังจากไปซื้อยามาทำแผล

“ไปอาบน้ำสิเอส จะได้มาทำแผล”

“เออ...หลบ!

เอสเดินสวนเข้าไปในห้องน้ำ ไล่เด็กน้อยออกไปแล้วปิดประตูซะ ลูฟี่มองประตูที่เพิ่งปิดลงแล้วแลบลิ้นใส่ ซาโบเห็นท่าทางน่ารักนั่นก็หัวเราะออกมา

“นี่นาย...เออ...เปลี่ยนเสื้อก่อนสิ เดี๋ยวไม่สบายเอา”

“...”

เขาบอกแล้วชี้ไปที่เตียง มีเสื้อกับกางเกงวางอยู่คิดว่าคงเตรียมไว้ให้ เด็กน้อยถอดเสื้อเปียกๆออก แล้วใส่ชุดนั้นแทน ซาโบโยนชุดนั้นไปรวมกันในเครื่องซักผ้า แล้วเดินมาทำแผลให้

“โอ๊ย!

“โทษที เจ็บมากเหรอ?”

“อือ...”

“ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะนะ”

“อือ...อื้อ...โอ๊ย...เจ็บ...เบาๆหน่อยสิ...”

“เฮ้ย! ทำอะไรกัน!!

!?

“...”

เอสเปิดพรวดออกมาจากห้องน้ำด้วยความสงสัย มีผ้าขนหนูสีขาวพันปิดท่อนล่าง อีกผืนเล็กๆวางพาดหัวไว้ ลูฟี่กับซาโบหันไปที่ต้นเสียงพร้อมกัน และพลันเกิดความเงียบสนิท

“อะไรกัน ตกใจหมดเลย...” เอสถอนใจอย่างโล่งอก

“เป็นอะไรของแกฟะ?”  ซาโบถามคนที่โวยวาย

“...เปล่า...ฉันเข้าใจผิดไปเอง”  เขาตอบ แล้วเดินไปแต่งตัว

“ไอ้ลามก ฉันไปอาบน้ำบ้างล่ะ นายทำแผลเองนะ”

“อือ” ลูฟี่รับสำลีมาชุบยาแตะๆแผล ซึ่งมันแสบจนไม่อยากจะแตะต้องมัน

“แกเป็นกระเทยรึไง? แค่นี้ทำเจ็บไปได้”

“หนวกหูน่า! ก็ฉันเจ็บนี่ มันช่วยไม่ได้ล่ะน่า”

“ถึงงั้นก็เหอะ ไม่เห็นจะต้องร้องซะ...(ได้อารมณ์แบบนั้นเลยนี่นา)”

“หา?”

“เปล่า!

ตรงประโยคหลังเอส ส่งเสียงงึมงำราวกระซิบ แต่เมื่อถามก็ตะโกนใส่แล้วหันไปก้มหน้าก้มตาทำแผลไป ไม่นานซาโบก็ออกมาจากห้องน้ำ แล้วมาร่วมวงทำแผลด้วย

“เออว่าแต่ นายชื่ออะไรเหรอ?”

“ลูฟี่”

“ฉันซาโบ เจ้านี่ชื่อ เอส”

“อือ ยินดีที่ได้รู้จัก”

“ขอโทษเรื่องเมื่อเย็นด้วยนะ ก็ไม่ขอให้ยกโทษให้หรอก แค่อยากจะขู่โรงเรียนอริเท่านั้น”

“แต่แกดันปากดีใส่ฉันต่อหน้าลูกน้อง เลยต้องสั่งสอนกันหน่อย”

“เอส!!

“ช่างมันเถอะ ฉันเองก็ไม่ได้โดนรุมเป็นครั้งแรก ก็เข้าใจอยู่แล้วว่าคนอย่างพวกนายมันไร้เหตุผล”

“แก!!

เอสทำท่าจะลุกขึ้นแต่ซาโบขวางเอาไว้ก่อน แล้วหันไปถามอย่างใจเย็น จากประโยคนั้นมันก็จริง พวกเขามักจะไปหาเรื่องยกพวกตีกันแค่สนุกและขยายอำนาจของกลุ่มจริงๆ

“ขอโทษด้วย ไว้ฉันจะพาไปส่งบ้าน”

“ไม่ต้องหรอก ฉันจะค้างที่นี่แหละ”

“เอ๋!?

“ได้ไหม?”

“ทะ ทำไมล่ะ?”

ลูฟี่หยิบมือถือ ของใครไม่รู้ขึ้นมากดเบอร์หาพี่สาว แล้วบอกว่า จะไปค้างบ้านเพื่อน พรุ่งนี้กลับท่าทางฝั่งนั้นจะไม่เข้าใจแต่ก็ยอมตกลง อย่างน้อยก็รู้ว่าเขาปลอดภัย ก่อนเจ้าตัวเล็กจะกระโดดขึ้นเตียงนุ่มๆจองที่ไว้ก่อน

“ดะ เดี๋ยวสินาย! ง่ายไปรึเปล่าน่ะ?”

 “คร่อก....งืม....คร่อก...”

หัวถึงหมอนไม่ทันไรก็หลับไปซะแล้ว ทั้งยังหลับด้วยรอยยิ้มอีก ไว้ใจกันเกินไปรึเปล่า เจ้าบ้านี่

“ช่วยไมได้นะ”

“อือ...ช่วยไม่ได้นะ”

ทั้งสองคนขึ้นเตียงกันคนล่ะฝั่ง มีเจ้าตัวเล็กกั้นกลางอยู่ จากสภาพพวกเขาดูเหมือนพี่น้องกัน

“อือ...เป็นเพื่อนกันนะ...เอส...ซาโบ...”

เจ้าตัวเล็กละเมอออกมา ทำเอาคนทีได้ยินอึ้งไปชั่วขณะ ใบหน้าหวานดูให้ความไว้วางใจสุดขีด ทั้งที่พวกเขาเป็นคนทำร้ายตนเองแท้ๆ มันชวนให้รู้สึกละอายใจ แต่ว่า 

“... แน่นอนอยู่แล้ว...” (-///-) (^///^)

ทั้งสองเอ่ยพร้อมกัน ถึงจะรู้จักแค่ชื่อและอยู่คนละโรงเรียน แถมยังเป็นคนรุมทำร้ายเขาอีก ยังแสดงท่าทีน่ารักและไว้ใจ การที่เขานอนค้างด้วยกันที่นี่ แล้วยังประโยคนั้น คือการบอกว่ายกโทษให้ก็ได้ แต่ต้องมาเป็นเพื่อนฉันซะ รึเปล่านะ?
 

แต่ยังไงซะ...ก็น่ารักจนปฏิเสธไม่ลงอยู่ดีนั่นล่ะ

 

++++++++++++++++++++++++++++


 

 

“เป็นไงครับพี่สาว?”

อุซบ โซโล ซันจิ มารอฟังผลที่บ้านของลูฟี่ เมื่อครู่มีโทรศัพท์มาหาโรบิน เป็นเสียงของลูฟี่ และท่าทางเขาไม่เป็นอะไร

"ลูฟีบอกว่าจะค้างบ้านเพื่อน พรุ่งนี้กลับ ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง"

"หมายความว่าไง ลูฟี่มีเพื่อนที่อื่นอีกเหรอ?"

"ไม่รู้ แต่เขาบอกว่าไม่เป็นไรก็ช่างเถอะ"

"นั่นสิ พวกเธอเองก็กลับไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"

นามิเชิญแขกกลับเพราะยังไงลูฟี่ก็ไม่เป็นไรแล้ว พวกเขาเข้าใจและยอมกลับไปดีๆ

"ให้ตายสิ คิดอะไรอยู่นะลูฟี่?"

"ฮิๆ ก็ดีแล้วนี่ น้องเรา โตขึ้นอีกแล้วล่ะนะ"

"อือ...กำลังเติบโตขึ้นล่ะนะ"




 

 


TBC.


 

อัพแล้วค่ะ!!!
ต้องบอกว่า คงทำให้ผิดหวังเพราะลูฟี่เป็นของพี่สาวทั้งสองคนเท่านั้น << ไม่ใช่และ
พอดีไม่อยากให้ลูฟี่เป็นของใคร ไมรู้ว่าใครคือผู้เหมาะสม เลยให้เจ้าตัวหว่านเสน่ห์หาคู่เอาเองน่ะค่ะ ^^
อยากได้ลูฟี่กับใครก็บอกนะ จัดให้จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #377 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 17:39

    หลงเสน่ย์หนูฟี่แล้วล่ะซี่~~

    #377
    0
  2. #332 fall4U [Forgotten] > (@firstx00) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 19:47
    ถ้าบอกว่าอยากจิได้บรรดาเสี่ยๆเฮียๆทั้งหลายมาร่วมวงมันจะดูเยอะไปไหม??? *0*
    หรือมันเปนคู่ที่เราจิ้นอยู่ผู้เดียว =w=?
    ว่าแต่ 3พี่น้องนี่น่ารักดีนะ ลูฟี่ก็ไว้ใจคนอื่นง๊ายง่ายยย ส่วนเอสนี่ก็....หื่นจิงจิ๊งงงง :v ซาโบยังคงเปนพี่ชายที่แสนดีต่อไป~
    #332
    0
  3. #282 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 14:10
    ม่ะต้องคุ่กะใครหรอกคะ เอาเปนคู่ให้หมดดดดทุกคนนนนเรย 5555 เพราะฟี่น้อยน่ารัก ใครๆกะอยากร๊ากกก
    #282
    0
  4. #252 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 16:33
    ลูฟี่ไม่ง่ายนะเออ เค้าแค่ไว้ใจคนมากเกินไป เหออออออ เราอยากได้คู่ของแชงคูสกะลูฟี่อ่ะ ฟินมากเลยคู่เนี้ยยยยย >.<
    #252
    0
  5. #201 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 20:44
    เด้กในฮาเร็มเริ่มทยอยมาละ คิคิ คุ่ไหนมาจิ้นกะลูจัง กะชอบหมดดดเรยคะ เพราะลูจังโมเอะมากกก คิคิ ชอบๆ
    แต่ชอบคู่ ลอว์ลู ที่สุ๊ดดด
    #201
    0
  6. #98 HalloWeD (@melonpung03) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 08:20
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด คราวนี้เอส กับ ซาโบ
    เหล่าเมะเริ่มทยอยมาแล้วค่าาาาาาาาาาาา
    แต่ยังเคืองตอนที่รุมบาทาลูฟี่น้อยนะคะ
    #98
    0
  7. #10 ` (sawada.tsunayoshi) -? (@fernnie1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 21:40
    วร๊ายยย ! เอสกับซาโบโผล่มาแล้ว
    ตอนแรกไม่คิดว่าจะมีสองคนนี้ด้วย แต่ก็ชอบสามพีเอสลูซาโบด้วยเหมือนกัน -/-

    ปล.ลูฟี่เป็นของพี่สาวสองคนก็ได้ค่ะ ให้เจ้าตัวหว่านเสน่ห์แล้วหักอกพวกเมะๆซะ ! (หมั่นไส้จากฟิคอื่น) 555.
    #10
    0