สิบคราวิวาห์วอน

ตอนที่ 24 : บทที่ 9.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62

กว่าอู่ผานจะกลับเมืองหลวงได้ เอ่ยกำชับนางไม่ต่ำกว่าสิบรอบ กระทั่งความมืดเริ่มโรยตัวลงปิดคลุมเส้นทาง รถม้าจึงเคลื่อนตัวออกจากสำนักคุ้มฟ้า

หนึ่งเค่อให้หลัง โหยวซินเปิดประตูฝั่งบูรพาเชื่อมต่อกับคฤหาสน์ฟ้าอาวรณ์ เหล่าเด็ก ๆ พอรู้ว่านางจะพักอยู่ที่นี่ต่อ ต่างชวนกันเดินถือหมอนมาคนละใบ ส่งเสียงเรียกอาจารย์เล็ก หวานหูมาแต่ไกล   

และเช่นเคย...เอ้อสือตัวน้อยเดินรั้งท้ายหอบหุ่นไม้ของเล่นอีกหลายชิ้นติดมือมาด้วย  

ห้องฝั่งตะวันออกติดสวนสนร้อยปี ถูกใช้เป็นโรงนอนขนาดใหญ่ชั่วคราว เถียวฟงและศิษย์น้องร่วมสำนัก ร่วมกันช่วยเสี่ยวไช่จัดเบาะนอนให้กับศิษย์น้องรุ่นเยาว์ แล้วอยู่ฟังเรื่องเล่าของโหยวซินเล็กจนถึงยามซวี[1]

แว่วเสียงนุ่มประหนึ่งขลุ่ยสวรรค์ เรียงร้อยถ้อยคำในหนังสือนิทานแฝงแง่คิด ปลูกฝังให้พวกเขารู้ถึงความดีชั่วยังโลกภายนอก ชั่วก้านธูปไหม้สมุนตัวน้อยผล็อยหลับด้วยความเหนื่อยอ่อน เสียงผ่อนลมหายใจเบาบางดังทั่วห้องโถง เรียกรอยยิ้มเอ็นดูให้ผู้มองอย่างถ้วนหน้า โหยวซินแยกตัวออกไปห้องด้านข้าง เริ่มจัดการสะสางงานที่ค้างไว้

ร่างระหงหยัดนั่งกายยืดตรงอยู่หน้าโต๊ะประดู่ขาว มือซ้ายดีดลูกราง มือขวาจรดพู่กันลงหน้ากระดาษสมุดบัญชี ผิวสีน้ำผึ้งตัดกับแสงอำพันของตะเกียงแก้วสะท้อนดวงหน้าเครียดขึง นาน ๆ ครั้งถึงจะละสายตาจากกองสมุดบัญชี เพราะเสียงละเมอของเอ้อสือตัวน้อยที่นอนขดบนตัก

คุณหนูเจ้าคะ ส่งเอ้อสือให้ไช่เอ๋อร์ดีกว่าเจ้าค่ะ คุณหนูจะได้ไม่เสียมาธิเสี่ยวไช่เอ่ยพลางวางถ้วยน้ำชาไว้มุมโต๊ะ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของยอดชาสดใหม่ช่วยคืนความสดชื่นให้โหยวซินได้มากทีเดียว

ตัวเขาแค่นี้เองไม่ต้องกลัวข้าลำบากหรอก เจ้าดูสิ...เหมือนเขาจะชอบกลิ่นพู่กันกระดาษเป็นพิเศษ ยามได้อยู่ใกล้สิ่งของเหล่านี้ทีไร หลับอุดตุเลยเชียว

โหยวซินกล่าวตอบยิ้ม ๆ หลุบตาพิศใบหน้ากลมแก้มอิ่ม ริมฝีปากปากกระจับเผยอน้อย ๆ ขยับมุบมับ น่ากลัวว่าคงฝันถึงเรื่องกินอยู่ล่ะสิ ช่างร้ายนัก เสี่ยวไช่แลเห็นท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูแล้วยังยิ้มตาม จนลืมความตั้งใจเดิม ก่อนจะเห็นสิ่งของบางอย่างข้างสมุดบัญชีจึงเอ่ยทัก

เอ่อ...คุณหนูได้ถุงเงินมาจากที่ใดกันเจ้าคะ ลายปักลูกท้อกับค้างคาว[2]ช่างละเอียดอ่อนนัก

เส้นด้ายสีเหลือบทองบนลูกท้อสองผล ตัดกับเส้นด้ายสีน้ำตาลดำบนตัวค้างคาว บ่งชี้ถึงความใส่ใจในรายละเอียดทุกฝีเข็มของผู้ทำ อีกทั้งมีความหมายมงคลดีเยี่ยม ตัวนางอาจมีฝีมือด้านนี้ไม่มาก แต่ก็พอมองออก

เสี่ยวอวี้เสี่ยวชุนที่นับว่าเชี่ยวชาญที่สุดในจวนเชี่ยวหลาน หากนำมาเทียบกันแล้วยังถือว่าห่างชั้น โหยวซินเห็นสาวใช้คนสนิทดูสนอกสนใจลายปักบนถุงเงิน นางจึงหยิบส่งให้พลางพูดขึ้นว่า...

ดีแล้วที่เจ้าถามมิฉะนั้นข้าคงลืม ถุงเงินนี้เดิมทีไม่ใช่ของข้า แค่หยิบแย่งผู้อื่นมาชั่วคราว คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแต่ก็จำไม่ได้

เสี่ยวไช่ค่อย ๆ พิศดูอย่างละเอียด ตัวเนื้อผ้าทอด้วยไหมแดนใต้ มิใช่ของคนธรรมดาทั่วไป ไหมยิ่งเส้นเล็กละเอียดยิ่งมีค่าประหนึ่งทองคำ อีกอย่างในบรรดาสาวใช้ด้วยกันทั้งในตระกูลหลางหรือจวนขุนนางอื่น สหายของนางนั้นมีไม่น้อย ย่อมคุ้นลายปักของพวกนางดี

ข้าอยากช่วยคนผู้หนึ่งตามหาบุคคลสูญหาย ถุงเงินเป็นเบาะแสชิ้นเดียวที่ยังพอมีเหลืออยู่โหยวซินประหวัดถึงสีหน้าท่าทางเศร้าโศกของแม่ทัพเสวียนในคืนนั้น บุรุษผู้อาจหาญเป็นที่กริ่งเกรงของทุกฝ่าย กลับมีบาดแผลฉกรรจ์อย่างยากจะรักษา

ลองได้นางรู้เสียแล้วก็อยากจะช่วยเหลือ นี่ก็คือนิสัยเสียที่มิอาจแก้ช่างเถิดเค้นความคิดไปก็ปวดหัวเปล่า หากมีวาสนาต่อกันหรือสวรรค์ต้องการให้ข้าช่วยเขาจริง ถึงคราวนั้นเราอาจพบผู้ปักถุงเงินนี้อย่างไม่ต้องลงแรง

ดวงตาหงส์แบ่งขาวตัดกันอย่างชัดเจนทอดผ่านแสงตะเกียงโคม จมดิ่งอยู่กับความคิดชั่วเวลาหนึ่ง นอกจากเรื่องถุงเงินนี้แล้ว ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หยกเขี้ยวมังกรของเอ้อสือตัวน้อย ยังถือเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่นางเฝ้าตามหาเจ้าของให้พบ ถึงขั้นหวังว่าจะได้ส่งเขากลับสู่อ้อมแขนของพ่อแม่ด้วยตนเอง  

ไช่เอ๋อร์เจ้าแยกไปพักก่อนเถิด ข้าจะรอเถียวหนานอีกสักพัก นี่ก็จวนใกล้ครบรอบวันสถาปนาแคว้นถัง งานใหญ่หนนี้ข้ามิอาจเลี่ยงได้ จึงต้องเร่งสะสางงานในสำนักคุ้มฟ้าให้แล้วเสร็จก่อนวันงาน พรุ่งนี้ให้คนส่งสารไปบอกท่านพ่อข้าด้วยว่า บุตรีมิอาจอยู่รับใช้ปรนนิบัติราวครึ่งเดือน ขอเลื่อนการไต่สวนท่านหลางไว้ก่อนชั่วคราว

ครั้นพูดมาถึงเรื่องบิดา โหยวซินคลี่ยิ้มพราวให้กับเดือนดาวบนผืนฟ้า ป่านนี้ท่านหลางของนางคงร้อนใจแย่ ถูกบุตรสาวจับได้คาหนังคาเขา แอบเพาะต้นรักกับสาวสามัญชนอายุอ่อนคราวลูก สงสารก็แต่แม่นางเหลียนถวน มิรู้ว่าเฝ้ารักษาโรครักเรื้อรังไปถึงไหนแล้ว  

จริงสิ...ข้าบอกเจ้าหรือยัง ครั้งนี้โหยวซานจะกลับมาเมืองหลวง

โหยวซินช้อนตาขึ้นมอง ยังพอทันเห็นสาวใช้คนเก่งหลุดอาการตกใจ รอยริ้วแดง ๆ เริ่มลามทั่วใบหน้า

คุณหนู...คุณชายรองกลับมาแล้วเกี่ยวอันใดกับข้ากันเล่าเจ้าคะ

นั่นสิ...เกี่ยวอะไรกับเจ้ากันโหยวซินพยักหน้าขึ้นลงช้า ๆ ริมฝีปากคลี่ยิ้มเป็นเส้นตรง ก่อนจะเรียกพยานผู้รู้เห็นออกมายืนยัน ร่างสูงในชุดดำสวมหน้ากากสีเงินพลันเผยตัวเบื้องหน้านาง

เถียวฟง เจ้าช่วยถ่ายทอดคำพูดของโหยวซานให้เสี่ยวไช่ฟังหน่อยเป็นไร

ชายหนุ่มค้อมศีรษะรับคำ เลียนแบบทั้งน้ำเสียงและท่าทางให้เหมือนนายน้อย เสื้อที่ส่งมาช่วงสี่เดือนก่อนข้าใส่ไม่ได้แล้ว นางคงลืมไปกระมังข้าอายุสิบแปดมิใช่สิบหก ส่วนจดหมายของนาง ข้าเก็บไว้ใต้หมอนมิอาจตอบกลับได้ในทันที ช่วงแม่ทัพใหญ่ลงตรวจค่ายทหารแล้วเกิดพบจดหมายที่ข้าเขียนไว้ ข้าจึงถูกลงโทษให้อ่านบทความในนั้นต่อหน้าทหารสามพันนาย ยืนสารภาพรักกับต้นไม้อีกพันครั้ง

เถียวฟงกล่าวออกมาโดยมิมีตกหล่นเลยสักคำเดียว กระตุ้นความทรงจำของใครบางคนให้พลุกพล่านยากจะยืนอยู่ต่อ  

คุณหนู...เสี่ยวไช่ยกมือปิดหน้าบ่ายเบี่ยงไม่ยอมรับ หาทางแก้ต่างทุกวิธี โหยวซินรู้อีกฝ่ายจะมาไม้นี้จึงพูดปิดทางหนี

เถียวฟงไม่ได้เอ่ยชื่อผู้ใดเลย แล้วเจ้าเป็นอะไรกัน...หืม?”

มุมปากยกยิ้ม สายตาไล่มองสมุดบัญชีสามหน้าสุดท้าย คล้ายกับรอให้คนถูกจับผิดได้มีเวลาตั้งตัว พู่กันบนมือขวาแตะแต้มบนจานหมึก คอยเขียนตามสิ่งที่ควรแก้ไข พลางเอ่ยต่อเสียงนุ่ม

ไช่เอ๋อร์ นิสัยข้าเป็นคนถือสาเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์อย่างนั้นรึ หรือคิดว่าอาซานมองเจ้าเหมือนดอกพุดตานกิ่งนั้น ที่โน้มเด็ดโดยไม่ต้องเขย่งเท้าให้เหนื่อยก็สามารถหักมาประดับแจกันข้างเตียง

นางใช้ด้ามพู่กันชี้ไปยังดอกพุดตานช่อใหญ่ ทอดกิ่งอิงแอบบานไม้หลบแสงจันทร์ แล้ววางพู่กันจุ่มลงในกระบอกไผ่ตามเดิม ก่อนเงยหน้าขึ้นมองสาวใช้คนสนิท   

ข้อพวกนี้ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ข้าฟัง

เสี่ยวไช่ได้ยินแล้วสงบปากในทันที โดยเฉพาะคำเตือนประโยคถัดไป เจ้าควรเตรียมตัว เตรียมใจ และเตรียมกาย คอยตอบคำถามอาซานให้ดีเถิด อย่างที่เขาบอกไว้ ครั้งนี้เขามิใช่หนุ่มสิบหกวัยกระสัน แต่อายุมากขึ้นกว่าเดิมสองปี นั่นหมายถึง...

เขาไม่ทนรอเจ้าแน่เสี่ยวไช่โหยวซินหัวเราะน้อย ๆ คิ้วตายิ้มรับใบหน้าขบขัน ความหมาย ไม่ทนรอมันชี้ชัดในตัวของมันอยู่แล้ว นางมิจำเป็นต้องพูดขยายเพิ่ม

นิสัยโหยวซาน คนเป็นพี่ย่อมรู้ดีกว่าใคร ลองได้เขาประกาศกร้าวชัดเจนว่ารัก ต่อให้อีกฝ่ายปฏิเสธหันหน้าชนฝา เขารึจะยอม ดีไม่ดีอาจมีการลอบวางกำลังพลไว้ในท้องกันก่อนแต่ง อย่างต่ำต้องหัวปีท้ายปี เพื่อสานฝันอันแน่วแน่ ผลิตหน่วยทหารตัวน้อยหนึ่งกองพล

เมื่อคิดตามความจะเป็นไปได้ เสี่ยวไช่คงหมดสิทธิ์สวมชุดเจ้าสาว โหยวซินจึงถือโอกาสนี้วางงานไว้ชั่วคราว นั่งพิศรูปร่างของว่าที่น้องสะใภ้ตระกูลหลาง สามารถทนอาซานของนางไหวหรือไม่

เสี่ยวไช่มีดวงตาดุจกวางผาวาวใสกระจ่าง สะท้อนให้เห็นสิ่งสำคัญสองประการ ความไร้เดียงสาบริสุทธิ์ และความเอื้ออารีไม่ดูดายคน เครื่องหน้าทุกส่วนรับกันอย่างสมส่วน ขับเน้นให้ดูงดงามมีเสน่ห์ดั่งบุปผา

สำคัญกว่านั้นคือจิตใจของเสี่ยวไช่ แข็งกล้าไม่ยิ่งหย่อนกว่านาง บุกน้ำลุยไฟ ดินโคลน ลมร้อน หรือแดดจ้า ยืนหยัดอยู่ได้ในทุกปัญหา บ่อยครั้งไปที่นางเห็นอีกฝ่ายริบรอมเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง เพื่อซื้อของสักชิ้นส่งให้คนไกล ไหนจะค่าว่าจ้าง ค่าผ่านทาง สมควรแล้วสำหรับความรักของอาซาน

ในเมื่อเจ้าปฏิเสธ ข้าก็ต้องส่งเสริมเสียหน่อยโหยวซินซ่อนอารมณ์ไว้ใต้สีหน้าเรียบเฉย หยิบพู่กันขึ้นเขียนเนื้อความบางอย่างยื่นให้เสี่ยวไช่รับไว้ นี่เป็นลักษณะลายและรูปแบบของชุดที่เขาชอบ ส่วนขนาดรอวัดจากเจ้าตัวที่จะมาถึงในไม่ช้า

คุณหนู...เสี่ยวไช่เม้มริมฝีปากข่มกลั้นอารมณ์ตื้นตันใจ นางรู้มาตลอดโชคดีเพียงไรที่ได้เป็นสาวใช้ตระกูลหลาง มีนายท่านใหญ่เป็นเหมือนบิดาผู้เอื้ออาทรต่อบ่าวไพร่ประหนึ่งคนในครอบครัว ไหนจะคุณหนูใหญ่ที่เอ็นดูนางเหมือนน้องสาว สอนให้นางยึดมั่นทำตาม

สำหรับเขา...แค่คิดถึงสองปีที่ไม่เคยพบหน้า หยาดน้ำผุดคลอเบ้าจวนไหลออกหางตา เสี่ยวไช่รีบเก็บกระดาษไว้อย่างหวงแหน แค่มองเห็นขาโต๊ะยังทำให้นางยิ้มได้อย่างเป็นสุข  



[1] ช่วงเวลาหนึ่งทุ่มจวบจนถึงสามทุ่ม

[2] ลูกท้อสื่อถึงอายุยืน ส่วนค้างคาวสื่อถึงความสุข คนสมัยก่อนจึงได้กำหนดสัญลักษณ์ต่าง ๆ ขึ้น เพื่อใช้เป็นที่พึ่งทางจิตใจในการปัดเป่าสิ่งไม่ดีเหล่านั้น


ลายผ้าแบบสมัยก่อน ค้างคาว+ลูกท้อ



*********จากคุณชายผู้น่ารัก 55555555

วันนี้กำลังเดินทางไปตจว.เลยแวบมาอับนิยายให้ได้อ่านกันก่อน 

พาร์ทนี้เป็นพาร์ทของเสี่ยวไช่นิดหน่อยกับน้องชายพระเอกที่ยังไม่ออกโรง ผูกเข้าเรื่องวันสถาปนาแคว้น ให้ตัวละครที่จะมีในเล่ม 2 มาเยือนอีกนิด ไม่มาให้งงหรือเพิ่มตัวละครวุ่นวาย ( เดี๋ยวต้องไปดูท่านหลางอีกว่าผลิตประชากรไปถึงไหน ) มีอีกหลายที่ ที่นางเอกต้องไปตรวจ 

เจอกันตอนหน้านะครับ ชอบกดเลิฟ กดแชร์ กดความเม้นคุยกันเหมือนเดิม

คำผิด คำตก คำเพี้ยน ๆ รอหลังรีไรต์น้าาาาาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #72 Kamo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:57

    ว้าว โชคดีสุดๆ

    #72
    1
    • #72-1 (@azooii) (จากตอนที่ 24)
      30 มิถุนายน 2562 / 12:34
      มองมงให้ตัวละคร
      #72-1
  2. #67 Piggy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 09:46

    ไรท์น่ารักมากจ้า. อุตสาห์คิดถึงเหล่ารีดตัวน้อยที่รอคอยอ่าน อิอิ

    #67
    1
    • #67-1 (@azooii) (จากตอนที่ 24)
      26 มิถุนายน 2562 / 10:12
      พยายามอับให้ต่อเนื่องไม่อยากให้ทุกคนเบื่อ
      #67-1