สิบคราวิวาห์วอน

ตอนที่ 26 : บทที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

เอ๊ะ...คุณหนู นั่นแม่นางจูกับมู่เสวียนนี่เจ้าคะ

เสี่ยวไช่เป็นฝ่ายชี้นำไปยังต้นเสียง แต่ช้ากว่าโหยวซินที่มองพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว กลิ่นอายเยียบเย็นแผ่ซ่านจากร่างของนายสาว ทำให้นางเกิดลางสังหรณ์ใจบางอย่าง ครู่เดียวเสี่ยวไช่ก็ยกมือปิดปากเก็บเสียงหวีด ร้อง บุรุษโฉดผู้นั้นสะบัดมือเสียงดังกระทบแก้มแม่นางจู เถียวหนานยิ้มเย็น มือขวาเลียดปลายนิ้วปลดมีดสั้นไว้รอคำสั่ง

ท่านลุงเจ้าของร้านหน้าซีดเผือด ได้แต่บ่นไกล ๆ ให้กลุ่มโหยวซินฟัง น้ำเสียงเศร้าอาดูรเจือความสงสารที่ไม่อาจช่วยแม่ลูกคู่นั้นได้   

แม่นางน้อย...อย่าหาว่าข้าผู้นี้ใจดำเลย ต้นสนหนึ่งต้นย่อมมิอาจทานแรงลมลูกใหญ่ พวกเขาเป็นคนต่างถิ่นมีความเป็นมาไม่ธรรมดา บุรุษหนุ่มหนึ่งในสองคนที่นั่งอยู่ทางภาพแขวน ถูกตาต้องใจมารดาของมู่เสวียนเข้า จึงอยากรับนางเป็นบ่าวอุ่นเตียง

 “เดิมทีชีวิตนางแม่ลูกยากแค้นแสนเข็ญ เข้ามารับล้างทำความสะอาดร้านเพื่อแลกข้าวกินไปวัน ๆ แต่สามวันมานี้นางได้รับความลำบากไม่น้อย มู่เสวียนเป็นเด็กน่ารักน่าชัง ไม่เคยตัดพ้องอแง หนำซ้ำยังชวนคนแก่อย่างข้าพูดจ้อมิหยุด ใครเห็นก็เอ็นดู เพิ่งมาเจ็บป่วยกระเสาะกระแสะช่วงเดือนก่อน

แม่ของมู่เสวียนปักผ้าขายเร่งหาเงินรักษา แต่นางรูปงามภัยจึงมากตาม ใจเด็ดเดี่ยวเกินไป ทระนงเกินไป ขัดหูขัดตาคนศักดิ์ใหญ่เสียทั่วเมือง ผ้าคลุมโต๊ะที่เห็นอยู่นี้ล้วนเป็นฝีมือนางทั้งสิ้น เงินบางส่วนบ้างก็จากสินน้ำใจของแขกเหรื่อในร้าน แต่มันไม่พอยาชีวิตหรอกนะ

คิดดูเถิดโรงน้ำชาริมทางนอกเมืองมันจะได้สักกี่อีแปะกัน เห็นนางถูกรังแกเช่นนี้แต่ข้าจะทำอะไรได้ พวกท่านก็อย่าเข้าไปยุ่งเป็นอันขาด สตรีชุดชนเผ่านั่นนิสัยใจคอโหดร้ายนัก

ครั้นพอได้ฟังต้นสายปลายเหตุ ใจโหยวซินดิ่งวูบข่มความเดือดพล่านไว้ภายใต้รอยยิ้มเยียบเย็น นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะคล้ายประวิงรออะไรบางอย่างอยู่ในใจ

ถ้าหากนางมิรู้จักอีกฝ่ายก็ยังพอฝืนทนไม่ยุ่งเรื่องของผู้อื่น แต่บังเอิญนางรู้จักสองแม่ลูกนี้ดีทีเดียว หญิงท้องแก่หัวใจแกร่งดุจเหล็กกล้าในคืนเดือนสี่เมื่อสามปีก่อน...

มู่เสวียนน้อยเกิดในวันพระจันทร์แผ่ขยายเต็มดวง แสงสีรุ้งพราวล้อมรอบเป็นวงกว้าง ขณะที่ท้องฟ้าสว่างไสวด้วยเดือนดาว กลับมีฝนเม็ดละเอียดเทตัวลงห่าใหญ่ ดั่งมีคนร้องไห้อยู่บนฟ้าอย่างหนักหน่วง  

ครั้งนั้น จูอินปวดท้องอยู่สามวันเต็ม ใครต่างก็มองว่าโอกาสรอดของแม่ลูกเหลืออยู่เพียงเสี้ยวลมหายใจ แต่โหยวซินกลับเชื่อมั่นและเลือกที่จะหยัดยืนอยู่ข้าง ๆ นาง จนแล้วจนเล่าทารกน้อยน่าเกลียดน่าชังสมบูรณ์ถ้วนพลันได้ลืมตาดูโลก นางจำได้ว่า...จูอินนอนดูมู่เสวียนสัมผัสทรวงอกคัดแน่นเป็นหนแรก ก่อนจะผล็อยหลับไปเจ็ดวันเต็ม

หญิงใจแกร่งยึดมั่นในศักดิ์ศรี งามทั้งรูปโฉมและกิริยามารยาท ติดอยู่ในความประทับใจของนางมาโดยตลอด ระยะเวลาสองปีในสำนักคุ้มฟ้าดั่งเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เหตุไฉนพอเจอกันอีกครั้ง เจ้าตัวถึงตกระกำลำบากได้ถึงเพียงนี้กัน

เสียงชายหน้าเหลี่ยมขู่กรรโชก นิ้วเรียวที่เคาะโต๊ะกึกกักพลันหยุดลง  พร้อมกับเบือนหน้าหันไปมองเต็มความรู้สึกเดียดฉันท์ รอยยิ้มน้อย ๆ ที่ปรากฏอยู่ของโหยวซินยิ่งทำให้คิ้วเสี่ยวไช่ขมวดปมแน่น เถียวหนานไม่ติดใจถาม เพราะเหตุใดนายหญิงถึงไม่เคลื่อนไหวเข้าไปช่วย เขานั่งนิ่งขรึมประกายตาแข็งกร้าว รอฟังคำสั่งอยู่เงียบ ๆ

คุณหนู...เสี่ยวไช่ยกหลังมือปาดน้ำตาด้วยความสงสาร สลับคอยมองนายสาวจะทำเช่นไรต่อ กลุ่มคนพวกนี้อยู่ในแคว้นผู้อื่นแท้ ๆ แต่ยังกล้าทำตัวบาตรใหญ่คับแผ่นฟ้า ถ้าหากคนที่ถูกรังแกไม่เป็นแม่นางจู ตัวนางก็ทนดูไม่ได้เช่นกัน      

ข้ารู้ เจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งสิ้น

โหยวซินหยัดกายยืนพลางเอ่ยเสียงเรียบ แสงอาทิตย์ยามบ่าย สาดกระทบร่างนางเกิดเป็นเงาทอดตัวยาวไปด้านหลัง ส่งให้ชุดสีขาวย้อมทาบด้วยแสงสีทองอ่อน ๆ ดุจเซียนหญิงจากสวรรค์ชั้นฟ้า ดวงหน้าเฉิดฉันมองตรงไปยังกลุ่มคนต่างแคว้น ทว่ามิอาจคาดเดาว่านางอยู่ในห้วงอารมณ์ใด ชายกระโปรงพลิ้วไหวดุจคลื่นเมฆ ก้าวในแต่ละก้าวดูหนักแน่นแฝงกลิ่นอายกดดันมหาศาล   

จังหวะที่ชายหน้าเหลี่ยมเงื้อมือตบจูอิน ตามกระแสเสียงสั่งของหญิงสาวชุดชนเผ่า มือข้างนั้นของเขาแข็งค้าง ถูกมวลคลื่นปราณปริศนาแล่นพล่านทั่วช่วงแขน เข้าบังคับให้เปลี่ยนทิศทางฟาดลงบนใบหน้าผู้สั่งการเสียงดังฉาด ท่ามกลางสายตาแตกตื่นของผู้ร่วมเห็นเหตุการณ์ ตามด้วยเสียงหวีดร้องแสบหู

รู้จักเจ็บด้วยรึ...

โหยวซินกวาดตามองเดียดฉันท์ปราดหนึ่ง ก่อนเดินผ่านพวกเขาไปสามจั้ง บุรุษชุดชนเผ่าสีดำหนวดเครารกครึ้มยิ้มชอบใจ บุรุษหนุ่มใบหน้าเกลี้ยงเกลาหรือตัวต้นเหตุของเรื่อง ตีหน้าถมึงทึงรวบมือทุบโต๊ะข่มขวัญ ตะเบ็งเสียงแข็งกร้าวลั่นโรงน้ำชา 

บังอาจนัก!! เจ้าเป็นใครกัน ยุ่งอะไรไม่เข้าเรื่อง

ท่านพี่...นางตบข้า

หญิงสาวชนเผ่ากอบกุมแก้มแดงเป็นปื้นเอ่ยฟ้อง นางแน่ใจว่าเป็นฝีมือของหญิงสาวชุดขาวนี้แน่ กอปรกับเมื่อครู่นางลอบปามีดใส่เต็มกำลัง แต่ผลออกมาต่างจากที่หวังคล้ายดั่งปานุ่นใส่กำแพง ความลำพองและศักดิ์ศรีในตัวเหือดหาย กลายเป็นความเกลียดชังเมื่อเจอคนที่เหนือกว่า   

โหยวซินแค่เห็นสภาพของชายหน้าเหลี่ยมนอนกองกับพื้น นางยิ่งไม่สนใจอยากจะตอบพวกเขา เพียงหันมากล่าวกับเสี่ยวไช่เสียงเรียบ ก่อนจะเริ่มทำตามความตั้งใจเดิม

 

เสี่ยวไช่

เจ้าค่ะ... เสี่ยวไช่ตอบเสียงเครือ ในใจปวดร้าวยิ่ง

จงดูไว้เป็นบทเรียน เจ้าจะได้ไม่ต้องตัดพ้อในวาสนาตนอีก คนบางจำพวกต่อให้สวรรค์มอบทุกอย่างมาเปี่ยมล้น ทั้งศักดิ์ฐานะและความเป็นอยู่ แต่สิ่งที่สวรรค์มิสามารถให้มาด้วยได้คือจิตใจ สูงส่งหรือด้อยค่าอยู่ใกล้แค่ตาเห็นสายตาของโหยวซินประดุจมีดแหลม หยุดมองฝ่ายโน้นด้วยหางตา รอยยิ้มดุจบุปผากลางวสันต์อาบย้อมใบหน้า ครู่หนึ่งจึงเอ่ยต่อ...

ใต้หล้านี้มีโรคลมอย่างหนึ่งที่รักษาไม่หาย มีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า...ลมสันดาน บัณฑิตมักเปรียบเปรยกับคนจำพวกนิยมกดขี่ข่มเหงผู้อ่อนแอกว่า หากวันไหนไม่ได้ลงมือ วันนั้นอยู่ไม่สุข ทั่วกายและลมปราณตลอดทั้งหัวใจ ชีพจรความดีชั่วจะไหลเวียนไม่คล่อง

ถ้าหากกล่าวให้รื่นหูหน่อย...อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิดเป็นเช่นใด จิตใจคนเรามักเป็นเช่นนั้น

สิ้นเสียงกล่าวของโหยวซิน ดั่งมีมีดร้อยพันเล่มพุ่งแทงกลุ่มบุรุษต่างแคว้นจนเลือดหลั่งคลั่งในกาย บางคนยิ้มขบขัน ขณะที่บางคนร้อนรนทนไม่ไหวอยากบดนางให้นางละเอียดคามือ แม้แต่เสี่ยวไช่ยังคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินนายสาว ใช้วาจาเฉือดเฉือนประหัตประหารคนได้อย่างเจ็บลึก  

สามหาวนัก รู้ไหมว่าข้าเป็น...

บุรุษหน้าขาวฉุดแขนน้องสาวไว้มิให้ผลีผลาม แม้ใจจะเดือดดาลสุดระงับ เพราะนี่มิใช่เผ่าอาข่านกุมอำนาจเหนือเจ็ดเผ่าทางตอนใต้ หากคิดจะงัดข้อกับสตรีนางเดียวจนเกิดเสียงานใหญ่ขึ้นมา มิคุ้มแน่ นี่ก็จวนใกล้วันครบรอบสถาปนาแคว้นถัง ถ้าหากบรรลุข้อตกลงที่เขาเตรียมมา ไม่ว่าจะเป็นแม่ลูกคู่นี้หรือหญิงสาวตรงหน้า เขาจะทำอะไรกับนางก็ได้ 

................
บทนี้จะเป็นบทเปิดตัวละครสำคัญอีก 3 คน เพื่อเสริมให้ตัวละครเก่ามีเรื่องราว(ฝ่ายตัวประกอบหลัก) 
2 คนแรก(คู่ใครไม่บอกอยากให้ตามอ่าน) จะอยู่ในเล่มแรก อีก 1 จะไว้ขยายต่อในเล่มที่สอง 
ซึ่งบทที่ 10 จะแบ่งย่อย ต่อจากตอนที่แล้ว ยังไม่ได้คิดชื่อตอน เดี๋ยวมีอะไรให้ตามต่อบทหน้า 

พยายามเขียนไม่ให้นางเอกเก่งเกินคน แต่ถ้าเรื่องไหนไม่เกี่ยวข้องกับนาง นางจะไม่ข้องเกี่ยว 
ฝากติดตามกันเหมือนเดิม และขอบคุณนะครับที่อ่านและทุกคอมเม้นที่ให้กำลังใจกัน

ปล. ท่านพ่อนางเอกมีแน่นอน กับคู่น้องชายนางเอก +ฮานเสวียนอีกคู่  ไม่ลืมจร้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #74 Kamo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 08:17

    รอลุ้นทุกคู่เลย

    #74
    1
    • #74-1 (@azooii) (จากตอนที่ 26)
      30 มิถุนายน 2562 / 12:34
      เดี๋ยวมีให้แน่งับ
      #74-1