[OS,SF GOT7][My Shawty..][MarkBam BNior JackJae]

ตอนที่ 78 : [SF]เคะแมน : JoeyYug or YugJoey [YugJoey][Part6]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ก.ย. 59




[SF]เคะแมน : JoeyYug or YugJoey [YugJoey][Part6]

Yugyeom x Joey

PG-18 

 

หลังจากเหตุการณ์เกมฆาตกรรมสยองบนรถครั้งนั้นผ่านพ้นไป คิม ยูคยอม คนสวยนั้นไซร้ ก็เริ่มคบหาดูใจกับ ท่านโจสุดหล่อย่างเป็นทางการ

 

            “พี่คิมฐาต้องระวังตัวให้ดีนะ สาวๆที่ชอบท่านโจมีเยอะแยะ ถ้าพวกนั้นรู้ว่าท่านโจคบกับพี่คิมฐานะ พวกนั้นต้องไม่ยอมแน่ๆเลย” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยตาใสดังขึ้นจากมุมหนึ่งของเตียงนอน โดยที่ยังมีแผ่นเจลลดไข้แปะอยู่ที่หัว

            “อ่าๆ ฉันจะระวังตัว” ยูคยอมตกปากรับคำคนตรงหน้าอย่างมึนๆ เขารู้สึกง่วงจนเต็มแก่ เพราะกว่าจะขับรถกลับมาที่บ้านแล้วพาท่านโจคนแมนไปล้างเนื้อล้างตัว ก็ปาเข้าไปดึกดื่นแล้ว ร่างสูงอ้าปากหาววอดก่อนจะปีนขึ้นเตียงไปนอนข้างๆคนตัวเล็กที่เหมือนจะมีไข้อ่อนๆ

            “แต่ไม่เป็นไรนะ ท่านโจจะปกป้องพี่คิมฐาเอ๊ง! ฮึ่ย! ‘^’ ” เด็กน้อยลุกขึ้นมานั่ง แล้วชูกำปั้นขึ้นมาด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะโดนคนรักของตนผลักให้นอนลงกับเตียงแรงๆ แล้วเอาแขนหนาล็อกเอวบางเอาไว้เสียแน่น แม้โจอี้จะดิ้นขยุกขยิกด้วยความอึดอัดก็ตาม

            “นอนกันได้แล้วโจอี้” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยกระซิบเสียงเบาตัดบท ดวงตาคมมองร่างเล็กที่หยุดนิ่งทันทีตามคำสั่ง อาจเป็นเพราะริมฝีปากของเขานั้นช่วงชิงคำพูดถัดไปของอีกฝ่ายด้วยจูบแล้วก็เป็นได้

 

            ร่างน้อยที่นอนนิ่งตัวแข็งทื่อ ริมฝีปากถูกเติมเต็มด้วยรสจูบของคนโตกว่า.. เปลือกตาของทั้งคู่ค่อยๆปรือปิดลงอย่างช้าๆ จนกระทั่งยูคยอมผละริมฝีปากออกมา

 

และพวกเขาจะเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน

 

 

 

 

งานพรอม กำลังจะถูกจัดขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์

 

พี่กันต์คนแมนแสนสะท้านกำลังตีหน้าเคร่งเครียดคุยกับบรรดาเพื่อนที่มาดแมนไม่แพ้กันอยู่ในห้องชมรมที่แอร์ซ่อมเสร็จแล้ว

 

“พวกเราจะแต่งหญิงจริงๆหรอวะ” คุณชายชเวกำลังแสดงสีหน้ากระอักกระอ่วนใจอย่างเห็นได้ชัด เมื่อพวกเขาทั้งสามกำลังตกลงกันเรื่องการแต่งตัวในงานพรอมที่กำลังจะมีขึ้น งานที่หรูหราเป็นหน้าเป็นตาในโรงเรียนขนาดนี้ แล้วทำไมพวกเราต้องมาแต่งตัวอะไรแบบนี้ด้วย?

 

ให้ตายเถอะ นี่เกิดมาทั้งแมน หล่อ เท่ แถมยังขึ้นชื่อว่าดาร์กจนพิศาลยังต้องขอคาราวะแบบนี้ จะให้ไปแต่งเป็นผู้หญิงใส่ส้นสูงสามนิ้ว เดินคุมเมียต้อยๆแบบนั้นเนี่ยนะ! มันใช่วิถีของคนดาร์กที่ไหนวะ!!!

 

“หรือมึงอยากให้น้องสั้นของมึง ไปเดินควงสาวสวยคนอื่นเข้างานก็ตามใจ” แบมแบมผู้เป็นมันสมองของกลุ่มเอ่ยขึ้นพลางกอดอก

“แล้วแบบนี้ทำไม ไม่ให้พวกเมียของเราแต่งหญิงแทนล่ะ ท่านชายว่าโอกว่าตั้งเยอะ” จินยองเสนอขึ้นมาบ้าง แต่กลับถูกพี่กันต์จนแมนจุ๊ปาก หรี่ตาใส่

“หยุด! สต๊อปความคิดของคุณมึงไปเลยครับ ไอท่านชาย พวกมึงลองคิดภาพตามกูนะ” แบมแบมกลืนน้ำลายลงคอหนึ่งครั้ง ใบหน้าหล่อเหลา(?)ตีสีหน้าเคร่งเครียด จนสหายอีกสองหนอพลอยเครียดตามเจ้าตัวไปด้วย ฝ่ามือผอมบางประสานเข้าหากันหลวมๆ ก่อนที่แบมแบมค่อยๆเปล่งเสียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าครั้งไหนๆ

“เมียพวกมึงออกจากขาวสวย หมวย อวบอิ่ม(?) ขนาดนั้น จะให้ไปแต่งชุดผู้หญิงใส่วิกผมลอนสวย มึงไม่คิดบางหรอว่าจะถูกผู้ชายในงานจ้องด้วยลายตาโลมเลียขนาดไหน” ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบทันที จินยองกับยองแจหันไปมองหน้ากันด้วยใบหน้าที่เครียดกว่าเดิมคูณสาม ถ้าให้น้องแจบอมคนสวย ถูกพวกหน้าม่อมาจับจ้อง เรือนร่างอันบอบบาง(?) ที่มีท่านชายคนเดียวได้สัมผัสแตะต้อง ท่านชายก็ไม่ยอมเหมือนกัน!! นั่นเมียท่านชายเลยนะว๊อยยยย!!

“แล้วถ้าเกิดเมียพวกมึง โดนลวนลามขึ้นมาล่ะ!! พวกมึงทนได้หรอ!!” คุณชายชเวถึงกับยกมือขึ้นมากุมขมับ แม้น้องสั้นของคุณชายจะเคยมีสามีมาแล้วนักต่อนัก แต่คุณชายก็คงยอมไม่ได้เช่นกัน ถ้าเมียตัวเองจะโดนหนุ่มอื่นมาลวนลามแต๊ะอั๋งกลางงานพรอม ดีไม่ดีคุณชายอาจต่อยสั่งสอนจนคู่กรณีถูกหามส่งโรงพยาบาลก็เป็นได้ คุณชายไม่อยากให้น้องสั้นต้องเห็นภาพความรุนแรงแบบนั้น

“พวกมึงเข้าใจยัง ว่าทำไมกูถึงให้พวกเราเป็นคนแต่งหญิงเอง”

“ท่านชายเข้าใจล่ะ ขอบคุณที่เตือนสตินะ ไอพี่กันต์”

“กูเองก็เข้าใจแล้ว ขอบคุณมึงมากว่ะ ไอแบม ไม่งั้นนะกูคงได้ตามหึงเมียทั้งงานแน่ เมียกูยิ่ง ตาโต แก้มป่อง น่ารักน่าชังขนาดนั้นอยู่”

 

            ทั้งสามคนกำลังแสดงความเข้าอกเข้าใจกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในเมื่อเป็นคนหน้าตาดีเหมือนๆกัน ก็ยอมได้แฟนที่สวย(?) เหมือนๆกันเป็นเรื่องธรรมดา โดยที่ทั้งสามคนไม่รู้เลยสักนิดว่า บทสนาขอพวกเขานั้น..

 

มันดังลอดออกไปด้านนอกชมรม..

 

จนคนตัวสูงที่ยืนอยู่กับเด็กน้อยตัวเล็กถึงกับแสดงสีหน้าระอาใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด..

 

“พวกมันเอาตระกะอะไรคิดวะ แต่งหญิงคุมเมียเนี่ยนะ!!” คิมยูคยอมร้องแหกปากออกมาด้วยความงงงวยเต็มขั้น ยิ่งเหลือบสายตาไปเห็นโจอี้ที่กำลังทำตาเป็นประกายชื่นชมกลุ่มคนแมนด้านในก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกปวดสมองเข้าไปใหญ่

“อย่าแม้แต่จะคิดนะ โจอี้” เสียงทุ้มกล่าวห้ามปรามเด็กน้อยที่ยืนเกาะแขนเข้าเอาไว้ โจอี้เพิ่งจะหายป่วยหลังจากที่หยุดไปสองวัน แน่นอนว่าช่วงเวลาที่เจ้าเด็กนี่พักผ่อนอยู่ที่บ้านของเขา ยูคยอมก็ถูกน้องเอิ้นคนสวย หรือพี่ชายของคุณน้องแกขู่ฆ่าแทบทุกช่วงเวลาทางโทรศัพท์ โ

 

ชคดีที่พี่ชายของน้องแกมาบ้านของเขาไม่เป็น ไม่งั้นเฮียคิมคงได้กลายเป็นปุ๋ยหมักชีวภาพแน่ๆ.. ถ้าน้องเอิ้นแกรู้ว่าน้องของตัวเองโดนอะไรมาบ้าง..

 

“คิดอะไรหรอพี่คิมฐา” โจอี้หันสายตาเป็นประกายวิ๊งๆ มองมาท่านเขาแล้วเอียงคอ จนยูคยอมอดไม่ได้ที่จะเขกหัวทุยๆนั่นไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้

“เรื่องแต่งหญิงไง ไม่อนุญาตนะ” ยูคยอมกล่าวเสียงเรียบ ส่วนโจอี้ก็เบ้ปากใส่คนอายุมากกว่าตรงหน้าทันที

“ทำไมอ่ะ! ท่านโจก็หวงพี่คิมฐาเหมือนกันนะ ไม่เอาๆๆๆ จะแต่งอ่ะ” มือที่เกาะแขนของยูคยอมเอาไว้เขย่าไปเขย่ามาอย่างเอาแต่ใจ ท่านโจก็ไม่อยากให้ใครมาลวนลามแฟนของท่านโจทางสายตาเหมือนกันนะ!

“ฉันก็หวงนายเหมือนกันเพราะงั้น ไม่ ให้ แต่ง” ยูคยอมกล่าวเน้นทีละคำช้าๆชัดๆ มองคนที่สะบัดหน้าหนีเขาเพราะงอนที่โดนขัดใจ พี่คิมฐาหวงไม่เข้าเรื่อง

“สงสัยท่านโจคงจะหล่อเกินไป พี่คิมฐาคิดว่าแต่งหญิงไปยังไงก็หล่อยู่ดีใช่ป่ะล่ะเลยหวงอ่ะ” ร่างเล็กมุมมิบปากบ่นเบาๆ แต่คนที่อยู่ข้างตัวมีหรือจะไม่ได้ยินคำบ่นที่น่าจับตีก้นนั่น

“จ้าๆ พ่อคนหล่อ เอาเป็นว่าไม่ให้แต่ง ตกลงมั้ย” แขนเรียวเลื่อนไปรวบเอวบางให้เข้ามาใกล้ หอมแก้มนวลแรงๆเพื่อเป็นการง้อ

“ไม่แต่งก็ได้ เห็นแก่ว่าคุณแฟนขอมานะ คนหล่อยอมทำตามก็ได้” ร่างเล็กเอียงแก้มหนี ก่อนจะตวัดสายตามองค้อนไปทางคนที่โอบกอดเขาจะทางด้านหลัง

 

คิม ยูคยอม กำลังฉีกยิ้มพึงพอใจ เมื่อเห็นอีกฝ่ายว่าง่ายกว่าที่คิด แน่นอนว่ายูคยอมคงยอมให้เจ้าเด็กนี่แต่งเป็นผู้หญิงไปกับเขาในงานพรอมไม่ได้หรอก ออกจะเป็นเด็กใสซื่อขนาดนั้น จะโดนเอาอมยิ้มล่อให้ไปด้วยกันหรือเปล่าก็ไม่รู้ ยิ่งอยู่กับไอแก๊งมโนแมนนะเผลอๆ ก็โดนหลอกไปยกแก๊งนั่นแหละ พวกมันทันคนกันซะที่ไหน

 

ลองดูเมียพวกมันแต่ละคนสิ..

 

เอิ่ม ชุดใหญ่ไฟกระพริบทั้งนั้นเลยครับแหม..

 

“นี่ๆ พี่คิมฐา.. พี่คิมฐา! ท่านโจเรียกตั้งนานแล้วนะ”

“หืม” ยูคยอมสะดุ้ง หลุดออกจากห้วงความคิดของตน แล้วก้มหน้าลงมองร่างที่ยังถูกตัวของเขากักกันไว้ในอ้อมแขน เป็นเชิงถามว่ามีอะไรหรอ

“ก็แค่จะบอกว่า พี่สาวแฟนเก่าพี่คิมฐายืนมองอยู่นานแล้วอ่ะ” ดวงหน้าน้อยพยักเพยิดไปทางร่างสูงเพรียวของหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนนิ่งมองพวกเขาทั้งคู่อยู่นาน ใบหน้าอ่อนใสไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ เพียงแค่มองพวกเราทั้งคู่นิ่งๆ

“ก็ช่างเขาสิ” ร่างสูงกระซิบเสียงเข้มแม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่มือก็คลายร่างน้อยออกจากอ้อมกอดทันควัน โจอี้เมินหน้าหนีรู้สึกไม่พอใจนิดหน่อย ทำไมพี่คิมฐาต้องเป็นห่วงเป็นใยความรู้สึกของแฟนเก่าด้วย! ท่านโจหงุดหงิด!!

“ดูเหมือนเขาจะอยากคุยกับพี่นะ” เสียงแจ้วๆกล่าวออกไปเบาๆแกมประชด รอดูปฏิกริยาของอีกฝ่าย

“ฉันก็ว่างั้น เดี๋ยวฉันมาล่ะกัน” แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้ท่านโจคนแมนรู้สึกน้อยใจยิ่งกว่าเดิม ร่างเล็กเบะปากเมื่อเห็น เมื่อเห็นคนอายุมากกว่าทำท่าจะเดินไป มือเล็กฉุดรั้งแขนยาวๆนั่นไว้จนยูคยอมหันมามองแล้วเลิกคิ้วใส่

 

พอเห็นแบบนั้น โจอี้ ต้วน ก็เม้มปากจนเป็นเส้นตรง

 

“ถึงจะเป็นแฟนเก่า แต่ท่านโจก็ไม่คืนให้หรอกนะ”

 

พูดไปก็ก้มหน้าไป แถมยังทำตาแดงๆเหมือนจะร้องไห้อีก

 

“ไม่คืนพี่ยูคยอมให้ใครหรอก”

 

พูดจบมือเล็กๆ ก็ค่อยๆคลายออกจากลำแขนหนา โจอี้เตรียมหมุนตัวเข้าไปในห้องชมรมแต่คราวนี้ตัวของเขากลับเป็นฝ่ายถูกอีกคนฉุดรั้งเอาไว้แทนด้วยคำพูดประโยคเดียวที่ทำให้ ท่านโจคนแมนถึงกับหัวใจกระตุก

“ก็ไม่คิดจะไปไหนเหมือนกันนั่นแหละหน่า ก็ตอนนี้น่ะ..”

 

ความน้อยใจเมื่อครู่ถูกพัดพาจนหายไปเป็นปลิดทิ้ง

 

 “คนที่ฉันรักมีแค่นายนะ”

 

แค่คำพูดสั้นๆ มันก็มากเพียงพอ.. เพียงพอให้คนสองคนรับรู้ได้ว่าเราต่างรู้สึกต่อกันและกันยังไง

 

 

 

 

บนดาดฟ้าที่มีสามลมพัดอ่อนๆ วันนี้ท้องฟ้าดูจะมืดครึ้มไปเสียงหน่อย ในความคิดของ คิม ยูคยอม

 

“เหมือนไม่ได้คุยกันเรื่องช่วงนี้” เสียงของอายอนดังลอดเข้ามาในโสตประสาท เพราะพวกเรายืนอยู่ข้างกัน ยูคยอมจึงมองเห็นใบหน้าที่เรียบนิ่งอย่างเด่นชัดของหญิงสาว

“ก็ไม่มีเรื่องให้คุยนี่หน่า” ยูคยอมกล่าวออกไปตามตรง ก่อนจะเบนสายตาไปมองท้องฟ้าที่มีเมฆปกคลุมค่อนข้างมาก อายอนพยักหน้าเข้าใจ

 

ทั้งๆที่เธอมีเรื่องอยากพูดคุยมากมายแท้ๆ

 

“ฉันไม่นึกว่านายจะคบกับเด็กนั่นจริงๆ แบบว่า นึกไม่ถึงนะ”

 

เธอยกยยิ้มมุมปาก มันไม่ใช่รอยยิ้มที่ยูคยอมคุ้นเคยมากนัก แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มที่ต้องการแสดงความยินดี

 

“เธอเปลี่ยนไปมากนะ” ร่างสูงกล่าวขึ้น ทำเอาหญิงสาวเอียงใบหน้ามาทางเขา..

 

แล้วพูดประโยคหนึ่งสวนขึ้นทันควัน

 

“ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยต่างหาก”

 

ความเงียบปกคลุมทุกอย่างแทนที่ ยูคยอมระบายยิ้มเขาไม่ได้หลบเลี่ยงสายตาที่กำลังมอง บางทีการปรากฎตัวของอายอนในแต่ล่ะสถานที่ ที่เขาอยู่กับโจอี้นั้นมันก็คงไม่ใช่ความบังเอิญ หรือแม้กระทั่งก่อนหน้านี้ หลังจากที่เราเลิกกันไปแล้ว เขากับอายอนก็มีโอกาสได้ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกันบ่อยครั้ง.. ถ้าตอนนั้นเขารู้ตัวก่อนสักนิด บางทีพวกเราอาจจะกลับมาคุยกันอีกครั้ง ในสถานะใหม่ที่ไม่ใช่เพื่อน

 

แต่น่าเสียดาย..

 

“เมื่อกี้ฉันอาจจะพูดผิดไปสักหน่อย..”

 

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้สะกิดใจเรื่องแบบนั้นเลย กระทั่งความรู้สึกในวันเก่าๆค่อยๆหายไป

 

 “ไม่ใช่เธอหรอกที่เปลี่ยน”

 

จนไม่เหลืออะไร..

 

“แต่เป็นฉันต่างหาก.. ที่เปลี่ยน”

 

เสียงร้องหึในลำคอดังออกมาจากริมฝีปากของหญิงสาวอย่างเผลอตัว เธอหลับตาลงแล้วยกมือขึ้นทั้งสองข้างเป็นเชิงขอยอมแพ้ เส้นผมสีอ่อนที่ปลิวไสวไปกับแรงลม อายอนกระตุกยิ้มมุมปาก ความคลุมเครือในสถานะของเราทั้งคู่ตอนนี้มันได้หายไปแล้ว

 

“ก็แค่ต้องการความชัดเจนน่ะ”

 

นั่นสินะ เป็นใครก็ได้รับความรู้สึกชัดเจนด้วยกันทั้งนั้น

 

“ขอโทษด้วยอายอน”

 

เหมือนจะเป็นประโยคสิ้นคิดแต่เขาก็ทำได้แค่เพียงพูดประโยคนี้จริงๆ มันเป็นความผิดที่เขาไม่ชัดเจนมันมาตั้งแต่แรก ตั้งแต่หลังจากที่เราเลิกรากันไป หรือกระทั่งตอนที่โจอี้เข้ามา ยูคยอมรู้ดีว่าตัวเองไม่ได้ชัดเจนอะไรสักอย่าง ทำเอาเรื่องมันยุ่งยากขึ้นมาขนาดนี้

 

“ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้โกรธ”

 

หญิงสาวฉีกยิ้มบางๆ ร่างสูงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ยังไงอายอนก็ยังเป็นอายอนอยู่วันยังค่ำ

 

“ดูแลเจ้าหนูนั่นดีๆล่ะ”

 

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใดก็ยังมีความห่วงใยให้ คิม ยูคยอม เสมอๆ

 

“อืม”

 

ได้แต่รับคำเบาๆก่อนที่พวกเราแจกแยกย้ายกันเดินจากไป ดวงตาคมมองแผ่นหลังของร่างเพรียวบางที่เดินหายลับไปอีกฝั่ง ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าความรู้สึกของเขาที่เคยมีต่ออีกฝ่ายจะค่อยๆลดหายไปจนตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่ความรู้สึกใดๆ เหมือนเป็นสัญญาณ ว่ามันคงจะถึงเวลาแล้วสำหรับการเริ่มต้นใหม่

 

กับใครบางคนที่ทำให้ยูคยอมทั้งตกหลุมรักและปวดหัว(?)ได้ในเวลาเดียวกัน

 

 

 

 

(Special by ท่านชายปาร์ค)

 

ท่านชายกำลังคิดว่า.. ช่วงนี้น้องแจบอมดูอ้วนขึ้นหรือเปล่า?

 

“นี่ๆ แจบอม”

“ครับ?”

“เอ่อ..”

 

ดวงตากลมกลอกไปมาก่อนจะฉีกยิ้มแหยๆ ท่านชายคนแมนมองภรรยาของตัวเองที่กำลังนั่งเขมือบไก่(?) อยู่ในบ้านกับเขาสองต่อสอง ช่วงนี้แจบอมดูอวบขึ้นมานิดหน่อย(นิดหน่อยจนคอจะไม่มีอยู่แล้ว) ทำให้เมะแมนๆอย่างท่านชายปาร์ครู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก..

 

ท่านชายจะบอกแจบอมยังไงดีล่ะ?

 

“พี่มีอะไรหรือเปล่า ทำไมจ้องผมแบบนั้น?”

 

ผู้หญิงเป็นเพศที่คิดมาก ถึงแจบอมจะไม่ใช่ผู้หญิง แต่แจบอมก็เป็นเมียของท่านชาย เป็นไปได้ว่าถ้าบอกไปตรงๆ น้องแจบอมคนสวยอาจจะเสียใจได้..

 

“เอ่อ..คือว่า..”

 

โอ้ยยย ลำบากใจจัง ท่านชายควรจะเตือนน้องแจบอมยังไงดี ควรจะพูดยังไงดี

 

“ครับ มีอะไรกันแน่เนี่ยพี่ลูกแมว”

 

แจบอมวางไก่ทอดของโปรดในมือของตัวเองลง มองคนที่กำลังแสดงท่าทีกระอักกระอ่วนใส่เขาอย่างเห็นได้ชัดด้วยความสงสัย ร่างบอบบางกำลังเม้มปากของเจ้าตัวจนเป็นเส้นตรงยิ่งทำให้แจบอมรู้สึกสงสัยเข้าไปใหญ่ เป็นอะไรของเขานะพี่ลูกแมว

 

“คือๆๆๆ ช่วงนี้น้องแจบอมได้ชะ..ชั่งน้ำหนักบ้างมะ..มั้ย?”

 

เสียงหวานกล่าวถามอย่างตะกุกตะกัก ทำเอาแจบอมถึงกับเลิกคิ้วขึ้นสูงเพราะรู้สึกงุนงงหนักกว่าเก่า

 

“ไม่ได้ชั่งครับ”

“ระ..หรอ เอ่อ..”

 

ปาร์ค จินยอง ฉีกยิ้มออกมาแห้งๆ แล้วหัวเราะแหะๆ ทำเป็นตักไก่ให้อีกฝ่ายกลบเกลื่อน ร่างบอบบางหลุบตาต่ำทันที เมื่อภรรยาสาวสวยใช้สายตาคมกริบมองมาทางเขาอย่างคาดคั้น

 

“พี่มีอะไรก็บอกผมมาตรงๆสิครับ”

“ก็..ก็ท่านชายกลัวแจบอมจะโกรธนี่หน่า”

“โกรธ.. ทำไมต้องโกรธด้วย”

 

ร่างสูงกดเสียงต่ำถาม ฝ่ามือเรียวจับมืออีกฝ่ายเอาไว้เสียแน่น ท่านชายคนแมนถึงกับเหงื่อแตกพลั่กๆ อย่ามาใช้สายตาหล่อๆแบบนั้นกดดันท่านชายนะ!! ท่านชายจะไปกล้าพูดได้ไงเล่า! ว่าจากแจบมจะกลายเป็นแจบวมอยู่แล้วน่ะ!!

 

“จะบอกไม่บอก..”

 

เสียงมีเอกลักษณ์ถามย้ำอีก ใบหน้าหล่อ(แม้ตอนนี้จะกลมไปสักนิด) ขยับยื่นเข้ามาใกล้ ทำเอาจินยองต้องรีบถดหน้าหนี

 

“ก็จะให้ท่านชายพูดยังไงเล่า!! ว่าช่วงนี้แจบอมอ้วนขึ้นอ่ะ ซิกพงซิกแพคหายหมดแล้วเหลือแต่พุงย้วยๆเนี่ย ไม่เร้าใจเลย.. อุ๊บ!

 

มือบางรีบยกขึ้นมาปิดปากทันที ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ แถมยังเหงื่อแตกอออกมามากกว่าเดิม.. 


อึ่ยยย ซวยแล้ว..

 

“อ่า.. ไม่เร้าใจงั้นหรอครับ.. หึ”

 

แจบอมกระตุกยิ้มเย็นยะเยือก เผลอแป๊ปเดียวร่างของท่านชายคนแมนก็ถูกผลักให้นอนราบ ลำตัวถูกคนอายุน้อยกว่ากดทับจนขยับไปไหนไม่ได้

 

“แบบนี้ต้องลดหุ่นซะแล้วสิ สนใจช่วยมั้ยครับท่านชาย”

“เดี๋ยวๆ แจบอมคือ..คือเดี๋ยวท่านชายพาไปฟิตเน็ตก็ได้ อื๊อออ.. แจบอม เดี๋ยวววว อุ๊บ!!

 

โถ่ๆ ท่านชายครับ จะไปฟิตเน็ตทำไมให้เปลืองตัง.. 


ออกกำลังด้วยกันดีกว่าเยอะ..

 

เชื่อน้องแจบอมสิ ^^

 

 

(END Special by ท่านชายปาร์ค)

 

 

TBC.




Talk.

สวัสดีค่ะแฟนฟิคทุกท่านTT ที่มาช้าขนาดนี้เนื่องจากคอมของไรท์เตอร์พังค่ะ ตอนที่แต่งเอาไว้จนจบสามตอนเลยหายหมดเลย พยายามกอบกู้แล้วก็ไม่สามารถกู้ได้ค่ะ เลยต้องแต่งหใม่ทั้งหมด ทุกตอนรวมถึงสเปที่มีแต่งไปแล้วด้วย นี่พยายามฮึบไว้ตลอด5555 ผนวกกับเปิดเทอมด้วยเลยทำให้อะไรๆช้าไปเสียหมดขอโทษด้วยนะคะ

เรื่องของคู่ยูคอี้อาจจะจบในตอนที่7นะคะ เพราะพล็อตที่วางไว้สามารถทำให้จบภายในตอนเดียวได้ค่ะ แต่ต้องดูอีกทีนึง ตอนนี้มีสเปท่านชายปาร์คคนแมนด้วย หวังว่าจะชอบกันนะคะ

หายไปนานมากๆๆๆ กับเคะแมนตอนนี้ไรท์กำลังตั้งใจแต่งรวมเล่มอย่างสุดความสามารถขอบคุณที่รอกันเสมอค่ะ


ถ้าชอบก็อย่าลืมคอมเม้นต์ ติดแท็ก #ficshawty รักคนอ่านทุกคนนะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

3,197 ความคิดเห็น

  1. #3062 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 17:27
    งือ คู่ท่านชายแย่งซีนน
    #3062
    0
  2. #2916 ติ่งNior คนน่ารัก (@smm-2000) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 23:34
    ตลกพวกชมรมคนหล่อจิงๆ มั่นใจใช่มั้ยว่าพี่แบมคนแมนเป็นมันสมองของกลุ่ม ถถถถถ ส่วนยูคโจนี่ชัดเจนมากกก แบบไม่ปล่อยมือจากกันแน่ๆ แต่สเปท่านชายตอนท้ายนี่แย่งซีน อะไรคือไม่เร้าใจนะ เราใสๆนะ อิอิ
    #2916
    0
  3. #2915 bensipider (@bensipider) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 21:42
    ชอบเรื่องนี้มากจริงๆค่ะ ไรท์ไม่มาก็ไม่ง้อ อ่านตอนเก่าเอา 5555555 แต่ก็มาอัพเถอะนะคะล้อเล่น55555 อยากเห็นคนแมนแต่งหญิงเมียทั้งสามจะว่าไง ขอให้ทีคนเต๊าะ5555555
    #2915
    0
  4. #2914 Camelotte (@nutchi-nutchi) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 13:03
    โอ้โหหหหหหหหหหหหววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว เกร้ดดดดดดดดดดดดด
    #2914
    0
  5. #2913 dadarewicth (@inuyanan) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 09:49
    โธ่~ ท่านชายยยยยยย 555555 แหมมมมม พี่คิมฐาคะเตรียมตัวไปสารภาพบาปกับน้องเอิ้นคนสวยหรือยัง พี่น่าจะเจ็บหนัก555555
    #2913
    0
  6. #2912 Yezo (@hemme) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 02:29
    55555 เอินมีความหวงน้องด้วย
    คิมยูคมีความหลงเด็กนะอิอิ
    แต่งหญิงเนี่ยถ้าจะไม่รอด...จากแฟนๆแต่ละคนนะ อิอิ
    #2912
    0
  7. #2911 Atom Nutkamon (@atomfly09) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 22:46
    เหมือนโดนล้างสมองทั้งกลุ่มอ่ะตลก555555555รอได้เสมอเลยสู้ๆนะคะ
    #2911
    0
  8. #2910 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 22:43
    ยังหมั่นไส้แม่อายอนไม่หายเลยค่ะน้องไรต์ คือจะโทษยูคฝ่ายเดียวว่าไม่ชัดเจนก็ไม่ถูก ถ้าหล่อนอาลัยอาวรณ์ขนาดนี้ตอนแรกขอเลิกทำไม เชอะ
    #2910
    0