[Fic GOT7][BLIND.. ][JackJae] [END]

ตอนที่ 19 : Blind 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    21 ก.ย. 59


Blind

18





            ไม่มีทางที่ฝนจะตกได้ตลอดทั้งวัน เช่นเดียวกับท้องฟ้าที่ไม่มีวันสว่างสดใสได้ตลอดไป แม้เราจะปรารถนาอย่างใดอย่างหนึ่งเอาไว้ในใจก็ตามที 

  

            แสงแดดอ่อนส่องกระทบกับร่างเพรียวแต่มีกล้ามของชายหนุ่มที่นอนหลับพับอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวในสวนสาธารณะ กระป๋องเบียร์ในมือร่วงหล่นพื้นเสียงดังเคร้ง เป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้าของร่างรู้สึกตัวขึ้น ร่างกายปวดหนึบชาเพราะต้องนอนในพื้นที่ ที่มีจำกัด แถมฤทธิ์ของแอลลกอฮอลล์ทำให้สมองของเขามึนเบลอไปหมด 

  

            มาร์ค ต้วน ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง ฝ่ามือเรียวยกขึ้นกุมหัวของตัวเองที่กำลังปวดตุบๆ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? จากความทรงจำที่แสนเลือนลางกำลังบอกกับเขาว่า หลังจากที่แบมแบมกลับออกไป มาร์คก็ออกไปดื่มในบาร์ใกล้ๆนี่ แต่การมาอยู่ในสภาพแบบนี้แสดงว่าเขาคงจะดื่มมากไปจนขาดสติ.. โชคยังดีที่ทรัพย์สินติดตัวทั้งหลายแหล่ยังคงอยู่ครบ ไม่เช่นนั้น เขาคงต้องรีบแจ้นไปแจ้งความ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยุ่งยากสำหรับมาร์ค และถ้าเลือกได้เขาก็คงไม่อยากทำ  

  

            สิ่งที่มาร์คควรทำคือการกลับไปอาบน้ำ หาอะไรกินให้หายเมาค้าง และเตรียมตัวไปดูงานที่สำนักงานใหญ่ตอนบ่ายโมงจะดีกว่า เขาไม่อยากเสียงานเสียการเพราะความไม่มีวินัยของตัวเอง และมาร์คก็ขึ้นชื่อเรื่องการทำงานไม่เป็นสองรองใครเสียด้วย ยิ่งอยู่ในช่วงกำลังพิจารณาเลื่อนตำแหน่งแบบนี้ เขายิ่งต้องพยายามให้มาก 

  

            แม้ความสำเร็จที่ได้รับ จะไม่มีใครคอยยืนแสดงความยินดีอยู่ตรงนั้นด้วยเลยก็ตาม.. 

  

            ไม่มีใครบังคับฝนได้หรอกนะครับ 

  

            พอคิดถึงเรื่องนี้ อยู่ๆคำพูดของแบมแบมเมื่อวานที่เอ่ยกับเขาก่อนจะจากไปก็ลอยเข้ามาในหัวอีกครั้ง มาร์คร้องหึขึ้นมาอย่างเผลอตัว ด้วยความรู้สึกขมขื่นที่อัดแน่นอยู่ข้างใน นั่นสินะ.. มันเป็นความจริง ที่มนุษย์ตัวเล็กๆอย่างเขาจะเอาอำนาจที่ไหนไปบังคับสายฝน.. มันเป็นความจริงที่มาร์คจะต้องยอมรับ แม้เมื่อวานเขาจะพยายามอ้อนวอนต่อสายฝนให้มันตกต่อไปนานกว่านี้อีกสักหน่อย แม้เขาจะอ้อนวอนให้มันต่อเวลาที่แสนมีค่าให้แก่เขาอีกสักนิด.. แต่.. 

  

ฝนยังไงก็คือฝน 

  

ทำไมมันต้องฟังคำขอของมนุษย์ที่โง่เง่าอย่างเขาด้วยล่ะ 

  

มนุษย์ที่แสนโง่งม หลงรักสายฝนจนพยายามทุกวิถีทางให้มันตกลงมา.. พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้มันยังคงตกต่อไปไม่ว่าจะต้องแลกมากด้วยอะไรก็ตาม พยายามจนหูหนวกตาบอด ลืมคิดถึงความเป็นจริงบางข้อที่ว่า.. 

  

ธรรมชาติไม่ได้สร้างท้องฟ้าเพื่อให้มีแต่ฝน 

  

  

  

  

ถ้าฝนตกล่ะจะทำยังไง 

แต่พยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้ฝนจะไม่ตกนะครับ 

  

เสียงบทสนทนาของคนสองคนดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกล มาร์คได้ยินเสียงกรุ้งกริ้งของกระดิ่งตรงปลอกคอสุนัข ตามมาด้วยเสียงของอดีตเพื่อนสนิทที่เขาจำได้เป็นอย่างดีกำลังพูดกับใครสักคน ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคนที่แจ็คสันพูดด้วยคือใคร.. คงเป็นแฟนใหม่ของหมอนั่นที่เป็นเด็กตาบอดสินะ 

  

ใบหน้าหล่อคมเหลือบสายตามองไปยังทิศทางของเสียง และแน่นอนว่าเขาเดาถูก หวัง แจ็คสัน ยืนอยู่กับเด็กตาบอดที่เขาตั้งชื่อให้ว่ายองแจจริงๆ แต่เหมือนตรงที่เขานั่งจะถูกต้นไม้บังเสียจนหมอนั่นไม่ทันสั่งเกตเห็นเขา ไม่เช่นนั้นคงได้เห็นแจ็คสันกางเล็บแยกเขี้ยวใส่เพื่อให้มาร์คออกห่างคนของตัวเองอีกแน่ๆ 

  

ถึงมาร์คจะคิดว่ามันเป็นการกระทำที่ดูเกินกว่าเหตุไปหน่อย แต่พอมานึกดูดีๆในสิ่งที่หมอนั่นโดน(หรือในความคิดของมาร์ค แจ็คสันก็สมควรโดนเพราะปล่อยปะละเลยแบมแบม) ก็สมควรที่หมอนั่นจะระแวงจริงๆนั่นแหละ ไม่ว่าจะกับคนที่หมอนนั่นเกลียดอย่างเขา หรือจะกับยองแจที่แจ็คสันดูจะทะนุถนอมจนมาร์คเองยังไม่อยากเชื่อสายตา เป็นใคร ใครก็ไม่อยากให้สิ่งที่ตัวเองรักมากมาอยู่ใกล้ๆสิ่งที่ตัวเองเกลียดเข้าไส้ด้วยกันทั้งนั้น มาร์คเข้าใจในเรื่องตรงนี้ดี 

  

พยากรณ์อากาศ มันเชื่อได้แค่ 90% เปอร์เซ็นต์เท่านั้นแหละหน่ายองแจ 

  

หือ.. 

  

ตั้ง 90% เลยนะครับคุณแจ็คสัน 

  

มาร์ค ต้วน หันหน้าควับ รู้สึกเหมือนเขาได้ยินเสียงแจ็คสันเรียกเด็กตาบอดนั่นว่ายองแจ? จำได้ว่าชื่อที่เขาใช้เรียกเด็กคนนี้ก็คือยองแจเหมือนกันเพราะตอนที่เจอยองแจครั้งแรก มาร์ครู้สึกว่าเด็กคนนี้ช่างคล้ายคลึงกับ ชเว ยองแจ เด็กที่ประสบอุบัติเหตุจนตาบอดที่เขาเคยช่วยชีวิตเอาไว้เมื่อหลายปีทีแล้ว หรือว่าเด็กนั่นชื่อยองแจจริงๆ ให้ตายสิ.. อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น.. 

  

ก็ยังไว้ใจไม่ได้อยู่ดี ฉันเป็นห่วงนายรู้มั้ย 

คุณแจ็คสันนี่ขี้ห่วงจังเลยนะครับ 

  

ร่างสูงอาศัยจังหวะที่คนสองคนกำลังจดจ่ออยู่ที่กันและกันเดินลุกออกไปจากเก้าอี้ตรงนั้น เขาไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องอยู่ที่นี่ต่อ แม้ลึกๆอยากจะแวะเข้าไปทักทายเด็กที่ชื่อยองแจกับเจ้าหมาน้อยนั่นสักหน่อย แต่ดูจากที่เขาโดนไล่ตะเพิดกลับไปครั้งที่แล้ว มาร์คก็พอจะดูออกว่าแจ็คสันหวงแฟนใหม่คนนี้มากแค่ไหน อาจจะมากกว่าตอนที่คบกับแบมแบมด้วยซ้ำ..  

  

ก็นะ.. มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับมาร์คสักเท่าไหร่ สิ่งที่เขาควรทำตอนนี้คือรีบออกไปจากที่นี่ ออกไปจากตรงนี้.. 

  

ก็แฟนทั้งคนมั้ยล่ะครับ คุณ ชเว ยองแจ 

  

แต่เหมือนขาทั้งสองข้างถูกอะไรบางอย่างมัดตรึงเอาไว้ เมื่อหูของเขาได้ยินชื่อเรียกเต็มๆของเด็กหนุ่มตาบอดที่ออกมาจากปากของอดีตเพื่อนสนิทที่อยู่ด้านหลัง  

  

ชเว ยองแจ.. 

  

!!!”  

  

ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ หันหน้ากลับไปยังทิศทางเดิม ดวงตาคมจับจ้องมองภาพของหนุ่มน้อยตาบอดที่กำลังฉีกยิ้มเต็มแก้มให้แก่ชายคนรักตอนที่อีกฝ่ายกำลังเอ่ยลาไปทำงาน ภาพของเด็กตัวกลมที่เขาช่วยชีวิตเอาไว้ในอดีตทับซ้อนขึ้นมาในความทรงจำทันที  

  

เด็กหนุ่มเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยช้ำรอยถลอกบนเตียงคนไข้ เด็กแก้มกลม ที่มีผ้าพันแผลพันยาวรอบดวงตากำลังแย้มรอยยิ้มหม่นเศร้าคนนั้น เด็กที่เวลาเล่าเรื่องครอบครัวแต่ล่ะคำก็มีแต่เสียงสะอื้น พวกเรารู้จักกันในช่วงเวลาสั้นๆระยะเวลาหนึ่ง กระทั่งมาร์คตัดสินใจยกเจ้าโคโค่ที่ตนเพิ่งจะซื้อมาเลี้ยงให้เป็นของขวัญฉลองตอนที่ยองแจออกจากโรงพยาบาลแทนครอบครัวของอีกฝ่ายที่ไม่เหลืออยู่เลย  

  

นับได้ว่านั่นเป็นครั้งแรก ครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย ที่ มาร์ค ต้วน ได้ยินเสียงแหบหวานนั่นเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงและรอยยิ้มที่สดใสกว่าทุกๆครั้ง.. 

  

ขอบคุณครับคุณอี้เอิ้น 

  

ซึ่งมาร์คเองก็ยังคงจดจำน้ำเสียงรวมถึงรอยยิ้มที่สดใสในวันนั้นได้อย่างแม่นยำ.. 

  

โดยที่แอบหวังในใจลึกๆว่า เด็กตาบอดที่ชื่อ ชเว ยองแจ จะยิ้มได้แบบนี้ตลอดไป.. 

  

  

  

  



คนเรามักจะโหยหาแสงตะวันเวลาที่เหน็บหนาว  

พอๆกับที่อยากจะได้แสงดาวยามที่ความสว่างไสวรอบตัวมืดมัวลง 

  

เสียงคอร์ดเปียโนเดิมถูกกดซ้ำ ยามที่ฝ่ามือเล็กเรียวบรรจงกดลงไปบนนั้น ยองแจกำลังเช็คเสียงเปียโนแบบพกพาของตนเองหลังจากที่เขาไม่ได้จับมามันมาหลายวัน ร่างขาวฮึมฮัมเพลงระหว่างที่เช็คคอร์ดไปด้วย สีหน้าเป็นสุขปรากฎอยู่บนใบหน้าเนียนอย่างเห็นได้ชัด ซึ่ง มาร์ค ต้วน ที่แอบมองอยู่แถวนั้น ยังอดไม่ได้เลยที่จะลอบยิ้มตาม.. 

 

ร่างสูงเพรียวหลบอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่ง เขาพยายามรักษาระยะห่างระหว่างที่ดวงตาคมจับจ้องร่างของเด็กหนุ่มตาบอดไปด้วย มาร์ครู้ดีว่าถ้าตนเข้าไปใกล้เจ้าโคโค่อดีตสุนัขของเขาต้องมีปฏิกริยาอะไรบางอย่างแน่ๆ และถึงแม้ตัวของเขานั้นอยากเข้าไปทักทาย ชเว ยองแจ มากแค่ไหน แต่ด้วยความที่ยองแจเป็นแฟนคนปัจจุบันของแจ็คสัน รวมถึงกลิ่นของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เมื่อคืนนั้น ก็เป็นเหตุที่ทำให้มาร์คล้มเลิกความคิดนั้นไป 

 

บางทีการที่แค่ได้มองจากที่ไกลๆแบบนี้มันก็ดีเหมือนกัน.. 

 

"ร้องเพลงอะไรดีล่ะโคโค่" 

 

เสียงแหบหวานเอ่ยถามเจ้าหมาตัวจิ๋วเหมือนอย่างที่ทำเป็นประจำทุกครั้งก่อนที่จะเอ่ยปากร้องเพลง ยองแจฉีกยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเจ้าโคโค่ส่งเสียงเห่าตอบรับ แม้มันจะไม่สามารถตอบได้ว่ายองแจควรจะร้องเพลงอะไร แต่เจ้าโคโค่ก็ยังทำให้ยองแจมั่นใจเสมอว่าอย่างน้อยก็มีมันที่รอคอยฟัง  

 

"วันนี้อากาศร้อนสักด้วย เอาความหมายดีๆสักเพลงดีมั้ยนะ" 

 

กล่าวกับตัวเองเบาๆอย่างชั่งใจเล็กน้อย ยองแจหลับตาลงเมื่อลมอุ่นๆพัดผ่ามาตรงหน้า กลิ่นดินหญ้าที่ลอยโชยเข้ามาแตะจมูก หัวสมองของเด็กหนุ่มตาบอดตอนนี้กำลังปลอดโปร่ง ฉับพลันเนื้อเพลง เพลงหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว นิ้วเรียวยาวก็เริ่มขยับไปตามสัญชาตญาณทั้งที่ยังหลับตา 

 

โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนยืนรอฟังอยู่.. 

 

"Remember when I said I won't miss you. The truth is that I do I never stop thinking about you.. (จำได้ไหม เมื่อผมพูดว่าผมจะไม่คิดถึงคุณ ความจริงก็คือ ตัวของผมนั้นยังคิดถึงคุณ ผมไม่เคยหยุดที่จะคิดถึงเรื่องของคุณเลย..)" 

 

ริมฝีปากบางเปล่งเสียงไพเราะออกมาช้าๆ มาร์คที่ยืนฟังอยู่เริ่มขยับตัวนิดหน่อย เขาไม่เคยได้ยินเพลงนี้ แต่เขาคิดว่าเนื้อเพลงของมันน่าสนใจ 

 

"We are meant together, the two of us our bound. And now it seems like forever. I can't get you off my mind.(เรามีความหมายต่อกัน เราทั้งสองผูกพันกันและดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป ผมไม่สามารถรถเอาคุณออกจากหัวของผมได้)" 

 

และเหมือนแรงดึงดูดบางอย่างทำให้ขาของมาร์คเริ่มขยับ ขยับออกไปจากมุมมืดของต้นไม้ออกไปสู่แสงสว่างของแสงแดดจ้าที่อยู่เบื้องหน้า  

 

"If I could wish upon a star. Then I would hold you in my arms. And I know we could love once again. (ถ้าผมสามารถวิงวอนขอต่อดวงดาว ผมคงจะสามารถกอดคุณไว้ในอ้อมแขนของผมได้ และผมก็รู้เราสามารถกลับมารักกันได้อีกครั้ง)"  

 

ความหนักอึ้งในสมองถูกทิ้งออกไป มาร์คหลับตาลง ยอมให้ลมร้อนพัดผ่านเข้าใบหน้า กลิ่นดินทำให้สมองของคนที่แบกรับอะไรหลายๆอย่างมาตลอดหลายวันของเขาผ่อนคลาย หูก็ตั้งใจฟังเนื้อเพลงที่เด็กหนุ่มนักดนตรีตาบอดตรงหน้ากำลังร้อง 

 

"If I could turn the hands of time. Then you would love me, still be mine. Baby, I would be right where you are if I could wish upon a star.(ถ้าผมสามารถย้อนเวลากลับไปได้ แล้วคุณยังคงรักผม คุณคงยังเป็นของผม ที่รัก.. ผมจะอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีคุณ หากผมสามารถวิงวอนขอต่อดวงดาวได้)" 

 

พลางคิดว่ามันช่างตรงกับความคิดในส่วนลึกของหัวใจมาร์คเสียเหลือเกิน มันไม่ใช่ความคิดที่เห็นแก่ตัวอยากจะยื้อแย่งเหมือนทุกครั้ง แต่มันเป็นความคิดที่จะแก้ไขต่างหาก ก็จริง.. ถ้าเขาสามารถวอนขอต่อดวงดาวให้แก้ไขอะไรสักอย่างได้ เขาคงอยากจะย้อนกลับไปครั้งแรกที่ได้พบเจอกับแบมแบม 

 

"It's obvious and everyone can see. But baby, you and I are truly meant to be 

But nothing turns out right. If only I could make you realize. If only time could give us just another chance. I'd prove it all to you. (มันเห็นได้ชัด และทุกๆคนก็เห็นมัน แต่ที่รัก คุณและผมคือความหมายที่แท้จริง แต่ก็ไม่มีอะไรที่ออกมาถูกต้อง เพียงแต่ ถ้าหากผมจะสามารถทำให้คุณเข้าใจได้ 

ถ้าหากครั้งเดียวที่ผมสามารถให้เรามีโอกาสอีกครั้ง ผมจะพิสูจน์ทุกอย่างให้คุณดู)" 

 

ย้อนกลับไปตอนนั้นแล้วเริ่มจีบอีกฝ่ายก่อน พยายามก่อนที่ทุกอย่างจะสายจนเกินไป พยายามก่อนที่แบมแบมจะได้รู้จักับแจ็คสัน แต่มาร์ครู้ดี ว่าในความเป็นจริงทุกอย่างมันไม่สามารถย้อนกลับไปได้.. 

 

"If I could wish upon a star. If I could turn the hands of time. Then I'd be in your arms again. (หากผมสามารถวิงวอนขอต่อดวงดาวได้ หากผมย้อนเวลากลับไปได้ แล้วผมจะอยู่ในอ้อมกอดของคุณอีกครั้ง)" 

 

เพราะงั้น.. สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้คือการแก้ไขทุกอย่างให้ดี ในเมื่อแจ็คสันมียองแจเป็นคนที่รักแล้ว เขาก็มีสิทธิ์ที่จะเดินหน้าจีบแบมแบมใหม่ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ทำอะไร แล้วนั่งจมปลักทุกข์ใจอยู่แบบนี้ 

 

"If I could wish upon a star. Then I would hold you in my arms. And I know we could love once again. If I could turn the hands of time. (ถ้าผมสามารถวิงวอนขอต่อดวงดาว ผมคงจะสามารถกอดคุณไว้ในอ้อมแขนของผมได้ และผมก็รู้เราสามารถกลับมารักกันได้อีกครั้ง)"  

 

ดวงตาของร่างสูงค่อยๆลืมขึ้น มาร์คฉีกยิ้มออกมาน้อยๆ แต่จากก้นบึ้งของหัวใจ 

 

"If I could turn the hands of time. Then you would love me, still be mine. Baby, I would be right where you are.If I could wish upon a star. If I could wish upon a star. (ถ้าผมสามารถย้อนเวลากลับไปได้ แล้วคุณยังคงรักผม คุณคงยังเป็นของผม ที่รัก.. ผมจะอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีคุณ หากผมสามารถวิงวอนขอต่อดวงดาวได หากผมสามารถวิงวอนขอต่อดวงดาวได)" 

 

กระทั่งเสียงดนตรีจบลง ขาเรียวยาวก็พาชายหนุ่มผู้มีโครงหน้าหล่อเหลาไปหยุดยืนตรงหน้าเด็กหนุ่มตาบอดที่เขาเคยช่วยชีวิต เสียงเจ้าโคโค่เห่าทักทายเป็นจังหวะเดียวกับที่มาร์คกล่าวอะไรบางอย่างสั้นๆออกไป 

 

"ขอบคุณมากนะยองแจ" 

 

คิ้วของยองแจเลิกขึ้นทันที ถ้าเขาจำไม่ผิด เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยนี่มัน.. 

 

"คุณมาร์ค" 

"ไม่ใช่" 

"ครับ?" 

 

เสียงทุ้มนุ่มนั่นกล่าวปฏิเสธขึ้นมาทันที ทำให้ยองแจแสดงสีหน้างุนงงหนักกว่าเดิม ยองแจรู้ดีว่าตัวเองสามารถจำเสียงใครสักคนได้อย่างแม่นจำแต่ว่า..  

 

"อี้เอิ้น ต้วน" 

 

นี่มันอะไรกัน.. 

 

"ชื่อจริงๆ ของฉันคือ อี้เอิ้น ต้วน" 

"!!!" 

 

ทำไมถึงได้.. 

 

เหมือนเสียงเพลงเมื่อสักครู่จะทำให้มาร์คตระหนักอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง เขาไม่จำเป็นต้องปิดตัวเองอยู่ในมุมมืดอีกต่อไป มาร์คยังมีโอกาส มีโอกาสที่จะแก้ไขอะไรได้หลายๆอย่าง เพียงแต่ว่าเขาต้องเริ่มทำมัน  

 

และตอนนี้มาร์คคิดว่าแจ็คสันคงจะได้พบเจอเขาบ่อยขึ้นกว่าเดิมแล้วล่ะ.. 

 

 

เพราะถึงแม้เขาจะไม่สามารถแก้ไขอดีตได้ แต่.. ตัวของเขาก็จะพยายาม.. ซ่อมแซมรอยร้าวทุกอย่างที่ตัวเองเคยทำพัง 

 

ไม่ว่าจะกับคนที่แสนรักอย่างแบมแบม หรือ เพื่อนสนิทที่ดีที่สุดอย่างแจ็คสัน 

 

เขาจะพยายามทำทุกอย่าง อย่างน้อยก็ให้รอยร้าวที่ว่านั่นสามารถต่อสมานเข้ากันได้ดั่งเดิม 

 

แม้มันอาจจะไม่เหมือนเดิม ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม 

 

 

 

 

TBC. 




Talk.

โอเค ตอนแรกงงอยู่ฟอร์นเป็นอะไร แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติแล้ว55555555

ตอนนี้โคตรสั้นเลยค่ะ.. ตอนแรกไม่รู้สึกว่ามันสั้นนะคะ พอตอนจะลงเท่านั้นแหละ ทำไมมันสั้นจังวะ5555

คือไรท์เปลี่ยนไปแต่งออนไลน์เนื่องจากคอมมันเป็นไรไม่รู้ใช้เวิร์ดแล้วคอมดับๆ เลยเปลี่ยนไปแต่งออนไลน์แทน ทีนี้ มันไม่บอกเลยค่ะ ไม่บอกอะไรเลย นอกจากแต่งไปกี่หน้าไรท์ว่ามันยาวแล้วนะ5555 ขอแก้ตัวตอนหน้าล่ะกันนะคะทุกคนTT

ตอนนี้เหมือนยกตอนให้พี่มาร์คเลยทีเดียว ออกเยอะมาก ลดค่าตัวพระเอกกันแบบสุดๆTwT พอจบตอนนี้ทุกอย่างจะเริ่มเปลี่ยนแปลบงแล้วค่ะ มารอติดตามกันน้า

ตอนนี้อาจจะเป็นตอนที่ออกแนวแปลกๆไปสักหน่อย หวังว่าผู้อ่านจะเข้าใจในสิ่งที่ไรท์อยากสื่อนะคะ


เจอกันตอนที่ 19 จะจัดยาวๆให้เลยค่ะTT


ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอด คอมเม้นต์ติดแท็ก #ฟิคบลาย


เจอกันตอนหน้านะคะ : )


ปล. เพลงที่ยองแจร้อง คือเพลง Wish Upon A Star เพลงบาร์บี้อีกแล้วค่ะ อยากบอกว่าเพลงเพราะและความหมายดี ขอบคุณ เพจ Barbie News Of Fairytale สำหรับคำแปลดีๆนะคะ ลองฟังกันได้น้า



 

 

           

           

 

         

 

             

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

1,552 ความคิดเห็น

  1. #1524 Paysage (@supanita2121) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 00:05
    ชอบความหมายของเพลงในแต่ละตอนจังเลย ตรงกับตัวละครมากๆ
    #1524
    0
  2. #1487 MilkbaBam (@Mini_Jae) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:03
    สู้ๆนะมาร์ค
    #1487
    0
  3. #1473 ขอเวลาซุ่ม (@tomoyo001) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 01:07
    ถึงมาร์คจะพยายามก็เถอะ แต่ถ้านี่เป็นแจ็คสันนี่ก็ไม่กลับไปคบเหมือนเดิมอะ
    #1473
    0
  4. #1447 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 20:20
    ตอนแรกแอบกลัวว่าพี่มาร์คจะทำให้แจ็คกับแจเกิดปัญหาอีก เห็นแบบนี้ก็สบายใจละ
    #1447
    0
  5. #1021 slushy (@lumbyy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 22:17
    มันต่อยากนะกับสิ่งที่มาร์คทำอ่ะ เข้าใจว่าไม่ได้เจตนาร้ายก็เถอะแต่เคยทำแบบนั้นกับเพื่อนตัวเองอ่ะ แม่งงงงงงง ชั้นยังโกรธแทน ยังไงก็ขอให้ความสัมพันธ์ของทุกคนดีขึ้น ;-;
    #1021
    0
  6. #893 newexo (@newsjexo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 19:04
    รู้สึกสงสารพี่มัค ก็แค่รักแบมมากเท่านั้นเอง แต่ทำไมเหมือนทุกอย่างพังไปหมด แม้พี่มาร์คจะเลือกวิธีเข้าหาแบมผิดไปหน่อย แต่ความรักที่มีให้แบมน้ันคือเรืองจริง สู้เว้ยพี่มาร์ค พี่คิดได้เราก็ดีใจ นี่อ่านไปน้ำตาคลอ ฮืออออ นึกว่ายองแจมาร้องให้ฟังจริงๆคงอารมณ์เดียวกับพี่มาร์คแน่ คงยิ้มไปพร้อมกับน้อง คงคิดอะไรได้เยอะเลย 
    เอาใจช่วยพี่มาร์คประหนึ่งนางเป็นพระเอก ต้องกลับไปเป็นเพื่อนกับพี่แจ็คให้ได้นะ
    #893
    0
  7. #845 NoN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 00:48
    เป็นบุคคลผู้หลงมาจากโอพีวีและได้อ่านฟิคเรื่องนี้ สนุกมากเลยค่ะ อยากให้มาต่อไวไวนะคะ

    #845
    0
  8. #844 เคเฮชเย็นเย็น (@loveddie) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 17:52
    อย่าให้แจ็คเข้าใจผิดก็พอนะ
    #844
    0
  9. #843 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 23:43
    พี่มาร์คมีความดี มีความหล่อมากค่ะ แต่แบบฮ่อมเดี๋ยวเพื่อนรักได้ตีกันอีกละ
    #843
    0
  10. #842 Aya1111 (@aya2964) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 14:19
    มาร์คคคคคค มาร์คคนดี มาร์คคิดจะทำอะไรคะถึงได้บอกความจริงแจเนี่ย
    #842
    0
  11. #841 charlyn.K (@charlynk) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 23:42
    ละมุนนนน  รออ่านตอนต่อไปนะคะ ^^ สู้ๆค่ะ ฮึบๆ 
    #841
    0
  12. #840 Joobbie (@pangolin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 22:00
    มาร์คคนดีมากเลย แล้วก็น่าสงสารมาก ยองแจร้องเพลงปลอบใจพี่มาร์คแบบไม่รู้ตัว มาร์คจะกลับไปเดินหน้าจีบแบมๆแล้วก็สานรอบร้าวระหว่างแจ็คสัน มาร์คสู้ๆ ต้องทำได้ แจ็คสันก็อย่าใจแข็งนักเลย
    #840
    0
  13. #839 df[[ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 21:45
    รอออ ชอบมาร์ชอบเเจ งื้ออออ555 ผิดคู่
    #839
    0
  14. #838 มอนเตอร์ღ (@-ben00-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 17:37
    สู้ๆนะมาร์คคคค ยองแจรีบกลับมามองเห็นเร็วๆนะ
    #838
    0
  15. #837 Got-finite (@Got-finite) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 10:35
    สู้ๆนะพี่มาร์ค กลัวความมาม่ามาก ชอบยองแจเหมือนเป็นแสงสว่างให้ทุกคนเลย งื้ออ สู้ๆน๊า><
    #837
    0
  16. #836 XLOOKNAMX (@manike) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 09:58
    พี่มาร์คสู้ๆ
    #836
    0
  17. #835 ayayay (@ayayay) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 07:22
    เย้ ถ้าพี่มาร์คจรบแจจะแบนพี่แกจริงๆแต่พี่แกน่าร้ากกก ฮื่อ ชอบกลับไปแก้ไขดีกว่าเนอะพี่ถึงจะไม่ดีขึ้นมากแน่อย่างน้อยก็ยังดีที่ได้ลองพยายาม
    #835
    0
  18. #834 SUNSHINE852 (@b2txxyj) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:52
    แหม ก็แอบชงนึกว่าพี่ม้าคจะเดินหน้าจีบยองแจซะอีก 55555 ไม่ได้ๆเดี๋ยวเรื่องจะดราม่า เอาแบบนี้แหละดีแล้วพี่ม้าคสู้ๆทุกอย่างจะต้องดีขึ้นนะ~
    #834
    0
  19. #833 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:49
    งื้อออ พี่มาร์ค สู้ๆๆ
    #833
    0
  20. #832 mi-kung (@pityapoo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:44
    ยองแจคือแสงสว่างของใครหลายๆคนทั้งในฟิคและในความเป็นจริง ลูกแม่เก่งที่สุด
    #832
    0
  21. #831 0806 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:07
    พี่มาร์คคิดจะทำไรเนี่ย แล้วที่บอกว่าอีกหน่อยจะได้เจอยองแจบ่อยๆหมายความว่า??? นี่คงไม่ม่าหรอกใช่ไหม งรือออ เค้ากลัวม่าละเกินนน



    รอตอนต่อไปนะคะ
    #831
    0
  22. #830 xmlove.exo (@kissyouxm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 23:38
    งานเข้าแจ็คสันสิเนี่ย
    #830
    0
  23. #829 MoMoRin (@momorin-k) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 14:25
    อ้าว โลกกลมซะงั้น เออเนาะ 5555
    #829
    0
  24. #828 Holla K (@hollakujira) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 20:22
    คิดถึงงงงงง มาต่อไวๆน้าาาา กำลังสนุกเลยไม่น่าตัดแบบนี้เลยอ่ะ ค้างงงง ฮือออออ
    #828
    0
  25. #827 hyukjubjub (@ninglovesuju4) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 01:22
    ไม่เอาม่าน้าาาไรต์เตอร์~ แต่ค้างมากกกก ชอบแจ็คแจอ่ะฮือชอบทุกตอนเลยเป็นฟิคที่เรื่อยๆดีอ่ะ เราชอบมากกกกกกกก
    #827
    0