[Fic GOT7][BLIND.. ][JackJae] [END]

ตอนที่ 9 : Blind 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    19 พ.ย. 58



Blind

8




          คำว่าคนพิเศษมันสามารถตีความได้หลากหลายความหมายจริงมั้ย..?

 

 

            ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนสนิทมิตรสหาย หรือแม้กระทั่งแฟน มันก็ใช้คำจัดความว่าคนพิเศษด้วยกันทั้งนั้น..

 

 

            อ่า.. แต่ว่านะ..

 

 

            นายจะเป็น.. คนพิเศษสำหรับฉัน ชเว ยองแจ

           

 

            คำว่าคนพิเศษของ หวัง แจ็คสัน ที่มีให้ ชเว ยองแจ เนี่ย..

 

 

            มันหมายความว่ายังไงกันแน่..?

 

 

            “แฟนใหม่มึงหรอ..?”

            “หะ..เห้ย!! ไอลูกแมว! โผล่มาจากไหนวะ!!

            “ฮั่นแหนะ เดี๋ยวนี้มีความลับกับกูหรอ.. ส่งมือถือมึงมาเดี๋ยวนี้ถ้ามึงไม่อยากตาย!!

 

            เสียงขู่ออกแนวลูกแมวมาเฟียดังขึ้นพร้อมกับกล้วยหอมอีกหนึ่งลูกที่เอามาจำลองเป็นปืน เอาจริงๆก็พอได้ยินเรื่องมาจากเพื่อนบีว่าเพื่อแจ็คกำลังอินเลิฟ แต่ก็ไม่นึกว่าจะเป็นเอามากถึงขนาดแอบถ่ายรูปเขามาตั้งเป็นภาพหน้าจอแล้วนอนมองก่อนนอนเนี่ย อื้ม.. เป็นเอามาจริงๆนะ..

 

            “แค่กล้วยในมือมึงอย่าคิดว่ากูจะกลัวนะครับคุณลูกแมว อีกอย่างโทรศัพท์เป็นของส่วนบุคคลห้ามยุ่งเข้าใจมั้ย..”แจ็คสันขมวดคิ้วยุ่งเอาโทรศัพท์ของตัวเองไปซ่อนไว้ด้านหลังก่อนจะนอนทับ เมื่อกี้มันอาบน้ำอยู่ไม่ใช่หรอวะ? ทำไมตอนนี้มันมายืนเท้าเอวยักคิ้วทำหน้าเป็นแมวโรคจิตแบบนี้ล่ะ.. อีกอย่างนะ ไปเอากล้วยมาจากไหน จำได้ว่ากูไม่ได้ซื้อติดห้องไว้นี่..

            “อ๋อ..กล้วยกูไปเอามาจากห้องไอบีมัน มัวแต่ฟัดสาวดีนักขโมยกล้วยแม่มมาเลยหมั่นไส้..”จินยองที่เห็นสายตาสงสัยของแจ็คสันก็รีบเอ่ยอธิบายด้วยใบหน้ายุ่งๆทันทีพร้อมกับยกกล้วยในมือขึ้นมาปอกแล้วกัดแบบหงุดหงิด

 

พอนึกถึงหน้าไอเพื่อนตาขีดสุดชิคที่วันนี้ควงสาวเข้าห้องมาอีกแล้วก็ยิ่งทำให้จินยองรู้สึกหงุดหงิดหนักกว่าเดิม.. เหอะ มีการมาบอกว่าขอทำธุระครึ่งชั่วโมงแล้วจะออกมาคุยด้วย.. ธุระบ้าอะไร!! ปรึกษากันดั๊งดัง อือๆอาๆ อะไรก็ไม่รู้ ใครจะไปทนฟังได้วะ!

 

            “สงสารมึงว่ะ โดนผัวนอกใจเลยต้องหนีมาหากาวใจอย่างกู..”

            “ผัวป้ามึงสิครับ เพื่อนกันแมนๆเตะบอล”   

“หรอออออ แล้วไอที่หนีมันมานอนงอนเป็นแมวเจ้าของไม่รักที่ห้องกูแบบนี้คืออะไรครับ แค่มองหน้ามึงคำว่างอนตัวเท่าควายก็ลอยออกมาแล้ว..”

           

            ร่างบอบบางที่กำลังจะก้มหน้าลงไปกัดกล้วยอีกคำถึงกับชะงัก จินยองสะบัดใบหน้าไปอีกทางด้วยความหงุดหงิด หนอยยย อย่ามาทำเป็นรู้ดี.. ปาร์ค จินยอง คนนี้เนี่ยนะจะงอน เหอะ.. จะไปงอนทำไม.. อยากทำอะไรก็เรื่องของมันสิ เมียมันก็ไม่ใช่.. ผัวมันก็ไม่ใช่อีก แล้วจะงอนไปทำไม เน๊อะ!

 

            “เออๆ เถียงกับตัวเองให้พอ กูจะนอนล่ะ ฝันดี..”

            “เห้ยยยยย!! เดี๋ยวดิ! มึงยังไม่บอกกูเลย ว่าคนที่อยู่ในหน้าจอโทรศัพท์มึงนี่แฟนใหม่มึงหรอ.. น่ารักดีนะเว้ย!

 

            ลูกแมวจอมซ่ากระโดดเด้งกลับมาแทบไม่ทัน ความอยากรู้อยากเห็นแทรกซึมผ่านแววตาออกมาอย่างไม่ปิดบังทำให้แจ็คสันส่ายหน้าอย่างหน่ายๆ ถ้าไม่ติดว่าสนิทกันนะ.. พ่อจะด่าเอาให้ร้องไห้กลับไปฟ้องผัวเลยคอยดู(?)

 

            “เรื่องของกูหน่า ไปนอนไป ถ้าไม่นอนก็กลับไปหาไอบีโน่นป่านนี้มันทำธุระเสร็จแล้วมั้ง..”แจ็คสันพลิกตัวหันหน้าไปอีกทางเพื่อตัดความรำคาญ แต่เจ้าคนอยากรู้อยากเห็นก็ยังซักไซร้ไม่ยอมเลิกเสียที..

            “บอกกูมาเถอะหน่า แฟนใหม่มึงหรอ ไม่เจอจากที่ไหนวะ พามาให้กูเจอมั้งดิ..มีใครเคยบอกหรือเปล่าครับ..? ว่าบางที ปาร์ค จินยอง มันก็ทำตัวเหมือนแม่มากกว่าเพื่อน ไม่สิ..แม่ของเขายังไม่เคยถามซอกแซกขนาดนี้เลยนะ.. แล้วนี่มันเป็นใครวะ.. เมียกูหรอ..? ม่ายๆ มันมีสามีแล้ว แจ็คสันจะไม่ยุ่ง..

 

 ร่างหนาหันสายตากลับมามองคนตัวบางที่อยู่ด้านหลัง แล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ..

           

“เปล่า..ไม่ใช่แฟนกูหรอก..”

            “เห้ย..อย่ามา.. มึง..”

            “แต่เป็นคนที่พิเศษมากๆ สำหรับกูตอนนี้ จบนะ...”

 

            ริมฝีปากสวยที่กำลังจะเอ่ยพูดอะไรบางอย่างถึงกับหุบปากฉับทันที จินยองมองแจ็คสันที่นอนพลิกตัวหลับตาไม่สนใจอะไรเขาอีกด้วยความรู้สึกงงๆ ก่อนที่ร่างบางกระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกพอใจเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้.. อื้ม.. แตกต่างกันแฮะ.. ทั้งน้ำเสียงทั้งสายตา..

 

 

            แตกต่างกับตอนที่คบกับแบมแบมอย่างกับเป็นคนละคน..

 

 

            มันไม่ได้มีแต่ความลุ่มหลงในดวงตาเหมือนในตอนนั้น เพราะสายตาของไอเพื่อนตัวดีของจินยองตอนนี้..

 

 

            มันมีแต่ความอบอุ่นและความอ่อนโยน..

 

 

ในทุกๆประโยคที่พูดถึงคนที่อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์นั่น..

 

 

อ่า.. เจอคนดีๆแล้วสินะ..

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา..

 

แจ็คสันออกมาจากบ้านเช้ากว่าปกตินิดหน่อย เขาแวะซื้อขนมปังและนมอุ่นๆอีกสองแก้วไปนั่งรอยองแจที่สวนสาธารณะ ว่ากันตามจริงเมื่อคืนแจ็คสันแทบนอนไม่หลับเลยด้วยซ้ำ เขานอนพลิกไปพลิกมาเกือบค่อนคืน รสสัมผัสหอมหวานจากริมฝีปากนุ่มนิ่ม รวมถึงปฏิกริยาตอบรับอย่างไร้เดียงสาในตอนนั้น.. มันทำให้แจ็คสันใจเต้นแทบทุกครั้งที่นึกถึง..

 

และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาไม่สามารถข่มตาหลับได้..

 

“ฮื้ม..ฮื้ม..”เสียงแหบห้าวฮัมเพลงไปด้วยอย่างอารมณ์ดี ก่อนออกจากบ้านไม่นานเพื่อนแจบอมที่รักก็พึ่งจะโทรมาบอกว่าให้เขาไปเริ่มทำงานที่บริษัทได้ในวันพรุ่งนี้ตอน9โมงเช้า แต่ยังไม่ทันได้คุยอะไรมากนักโทรศัพท์ของเขาก็โดนเจ้าลูกแมวเอาแต่ใจดึงไปคุยเองเสียก่อน

 

แจ็คสันแอบได้ยินว่าจินยองพูดบ่นใส่แจบอมสองสามคำ บ่นไปบ่นมาสักพักก็ยกมือมาเกาแก้ม แล้วก็ยิ้มจนแก้มจะแตก เดินบิดไปก็บิดมาอยู่ในห้องเกือบยี่สิบนาทีก่อนจะปิดท้ายประโยคให้คนฟังแอบหมั่นไส้ปนอิจฉาเล่นๆว่า.. ถ้ามารับช้าโดนดีแน่ คราวนี้จะไม่กลับไปนอนด้วยเลยคอยดู

 

เอ่อ.. คือ.. ไหนบอกว่าเพื่อนครับ..?

 

เพื่อนที่ไหนเขาคุยกันแบบนี้..? เอาดีๆเพื่อนหรือผัว..?

 

แต่พอแจ็คสันกลั้นใจถามในสิ่งที่ตนสงสัยออกไป คำตอบที่ได้รับก็คือหน้าแดงๆกับคำพูดโวยวายกลบเกลื่อนแบบไม่ค่อยจะเป็นธรรมชาติเท่าไหร่ เขาก็เลยจนใจไหนๆไม่อยากยอมรับก็ช่างมัน ปากแข็งได้ก็ปากแข็งไป เพราะยังไงซะ.. การกระทำ..

 

มันก็สำคัญกว่าคำพูดเสมอ..

 

แค่รอให้พวกมันสองคนสังเกตเห็นเท่านั้นแหละ.. ว่าสิ่งที่ทำให้กันมันพิเศษแค่ไหน..

 

“เห้อ.. วันนี้มาช้าจังเลยแฮะ”

 

คนตัวหนานั่งพึมพำอยู่คนเดียวเกือบชั่วโมงแล้วแล้วถอนลมหายใจออมาแรงๆ ฝ่ามือหนาพลิกนาฬิกาเบนเทนรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่ข้อมือของตัวเองขึ้นมาดู ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสิบโมงแล้ว.. ยองแจไม่เคยมาช้าขนาดนี้นี่หน่า..

 

ดวงตาคมจ้องมองนมอุ่นๆแก้วนึงที่เย็นชืดไปตามเวลา ขนมปังอบร้อนใหม่ๆก็เช่นกัน แจ็คสันพยายามกวาดสายตามองหา แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นเงาของเด็กหนุ่มตาบอดที่มีรอยยิ้มดุจดวงอาทิตย์เสียที.. อ่า.. หรือว่า..

 

จะโกรธเขาเรื่องเมื่อวาน..?

 

เหงื่อเม็ดใสไหลผุดเต็มหน้าผากทันทีเมื่อเผลอคิดออกไปแบบนั้น แจ็คสันกัดริมฝีปาก.. หรือว่าเมื่อวานเขาทำเกินไป?

 

ภายในใจของคนชายหนุ่มที่พึ่งจะได้งานเริ่มสับสน.. เขาไม่ได้ถามยองแจสักคำว่าเต็มใจหรือเปล่า อยู่ๆดีก็ไปฉวยโอกาสแบบนั้น..

 

ยองแจก็อาจจะโกรธ.. หรืออาจจะไม่อยากเจอเขาแล้วก็ได้..

 

แจ็คสันทำหน้าปั้นยากรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจุกไปทั่วลำคอ เขานั่งคิดมากอยู่เงียบๆที่สวนสาธารณะพยายามคิดในแง่ดีว่ายองแจอาจจะมาสาย พยายามไม่คิดอะไร จนกระทั่ง..

 

สิบเอ็ดโมง..

 

สิบเอ็ดโมงครึ่ง..

 

เที่ยง..

 

“ไม่มาจริงๆหรอเนี่ย!!

 

ร่างหนาลุกขึ้นมายืนแล้วยกมือขยี้หัวแรงๆด้วยความรู้สึกกลุ้ม ใบหน้าของแจ็คสันตอนนี้รู้สึกกังวลแบบสุดๆ ถ้ายองแจเกลียดเขาขึ้นมาล่ะจะทำยังไง..? ถ้าจะไม่มาเจอกันอีกแจ็คสันต้องเป็นบ้าตายแน่ๆ..

 

ขนาดแค่คิดหัวใจของเขายังบีบรัดเจ็บปวดขนาดนี้.. ถ้ามันดันเกิดเป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆล่ะก็.. ถ้ายองแจเกลียดเขา.. ถ้ายองแจไม่อยากเจอเขาอีก..

 

แจ็คสันไม่อยากจะนึกถึงสภาพตัวเองตอนนั้นเลย..

 

คงไม่ต่างอะไรกับตอนที่แบมแบมทิ้งเขาไป.. หรืออาจจะเป็นมากกว่าด้วยซ้ำ..

 

ถึงเขากับยองแจจะยังไม่ได้เป็นอะไรกัน.. แต่ชีวิตที่ไม่มีเด็กคนนั้นมันจะไปต่างอะไรกับชีวิตที่ไม่มีแสงสว่าง..

 

เพราะ ชเว ยองแจ คือแสงสว่างของ หวัง แจ็คสัน..

 

“ต้องไปหาที่บ้าน..”

 

และเขาจะปล่อยให้แสงสว่างนั้นหายไปไม่ได้..

 

ร่างหนารีบคว้ากระเป๋าสะพายของตนอย่างเร่งรีบออกวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ไปไหน ร่างของใครบางคนที่เขาเฝ้ารอมาทั้งวันก็ปรากฎตัวออกมาให้เห็น ยองแจเดินจูงเจ้าโคโค่มาแต่ไกล เสียงไอเบาๆดังลอดออกมาจากริมฝีปากเล็กได้รูป..

 

“ยองแจ..”คนตัวโตเอ่ยเรียกชื่อร่างนุ่มนิ่มเสียงแผ่วยองแจกำลังเดินตรงมาทางเขา เจ้าโคโค่เห่าเสียงดังอย่างร่าเริง แจ็คสันเห็นยองแจพยายามเดิมให้เร็วขึ้น ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าน่ารักดูซีดกว่าทุกครั้งที่แจ็คสันเคยเห็น

“แค่กๆ รอนานมั้ยครับคุณแจ็คสัน แค่กๆ”ยองแจยกมือขึ้นมาปิดปาก หอบไอจนร่างกายสั่นไหว

“นายเป็นอะไรยองแจ ไม่สบายหรอ”เรียกห้าวถามอย่างเป็นห่วง แจ็คสันเดินไปจับไหล่บอบบางเอาไว้ ร่างกายขาวตอนนี้ซีดไปทั้งตัว สีหน้าของยองแจดูไม่ดีเลยสักนิด

“คือผมไม่ได้อยากให้คุณต้องมารอ.. แค่ก.. ขอโทษนะครับ.. แค่ก..”ร่างอวบยังคงไอออกมาไม่หยุด มือนิ่มผลักไหล่แกร่งของคนที่สัมผัสเขาอยู่ให้ออกห่าง

“เดี๋ยวคุณจะติด.. แค่กๆ.. อย่าพึ่งเข้าใกล้ผมเลยนะครับ”เสียงหวานเว้าวอน ช้อนดวงตาที่ไร้แสงสว่างมองไปทางแจ็คสัน ซึ่งถ้ายองแจมองเห็นตอนนี้.. เขาคงไม่กล้าพูดคำนี้ออกมาแน่ๆ ถ้ายองแจสามารถมองเห็นได้.. เด็กหนุ่มตาบอดคงจะรับรู้ได้ว่าสายตาของชายตรงหน้าที่กำลังมองมาทางเขา..

 

มันเต็มไปด้วยความห่วงใยมากเพียงใด..

 

“ฉันว่านายควรพักผ่อน ไม่น่าออกมาเลย สีหน้านายไม่ดีเลยรู้มั้ยยองแจ..”แจ็คสันพูดดุๆ ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะแอบคิดมากก็เถอะ แต่มันก็ไม่เกี่ยวกันสักหน่อย ตอนนี้ยองแจกำลังป่วย..

“เป็นหนักขนาดนี้ตามจริงไม่ต้องมาก็ได้.. ห่วงสุขภาพตัวเองหน่อยสิ..”

“แต่ว่าผม.. ถ้าผม..ไม่มาคุณก็ต้องรอ..แค่กๆ ผมรู้ว่าคุณแจ็คสันต้องรอ แค่ก.. ผมก็.. ผมก็เลย..”ยองแจพูดออกมาขาดๆหายๆ ลมหายใจเริ่มติดขัด..

 

พอตื่นขึ้นมาตอนเช้าร่างกายมันก็หนักไปหมด.. ไม่อยากจะลุกขึ้นมาทำอะไร แต่.. ถึงแม้อยากจะหลับแค่ไหนหัวใจมันก็เริ่มว้าวุ่น.. เขาเอาแต่คิดถึงคนที่มาหาเขาในทุกๆวัน ยองแจกลัวว่าแจ็คสันจะต้องรอเขา..

 

“ผมก็เลยรีบ..แค่ก.. รีบออกมาหา.. แค่กๆ คุณ..”

 

วูบ..

 

“เห้ย!! ยองแจ!!

 

ตุบ!!

 

ร่างทั้งร่างของเด็กหนุ่มตาบอดเซล้มลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก แจ็คสันช้อนมือรับร่างนิ่มเข้ามาในอ้อมแขน เสียงเจ้าหมาน้อยขนฟูเห่าดังระงม มันคงตกใจกลัวว่าเจ้านายของมันเป็นอะไร..

 

“ยองแจ..ยองแจ..”

 

แจ็คสันลูบใบหน้าอีกฝ่ายเบาๆ ให้ตายเถอะยองแจ..

 

“อื้อ..แฮ่ก..”

 

ตัวร้อนอย่างกับไฟ..ทำไงดีล่ะเนี่ย..

 

 

 

 

TBC.




Talk.

ยองแจไม่สบาย.. พี่แจ็คจะดูแลยังไงล่ะเนี่ย555555 มาต่อแล้วค่ะ เรารู้มีคนรอ รู้ด้วยว่าอยากปาระเบิดใส่บ้านไรท์55555 วันนี้ขยันเลยรีบมาต่อ แต่อาจจะสั้นไปสักหน่อยนะคะ รอเรื่องนี้กันเยอะเลยใช้ม้า555 ใกล้ว่างแล้วค่ะ อดทนรอกันหน่อยน้าไรท์พยายามมาต่อจริงๆ รักคนอ่านทุกคนนะคะ


ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอด คอมเม้นต์ติดแท็ก #ฟิคบลาย เม้นกันเยอะๆ แท็กกันเยอะๆ ให้กำลังใจไรท์นะคะ จะได้รีบมาอัพไวๆเนอะ ร๊ากกก <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

1,552 ความคิดเห็น

  1. #1514 Paysage (@supanita2121) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 20:21
    พาน้องไปหาหมอด่วนเลย
    #1514
    0
  2. #1460 _Gunta (@Gun_ggz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:00
    เอ็นดูทั้งสองคู่เลยเนี่ย
    #1460
    0
  3. #1311 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 22:30
    พาน้องไปหาหมอเร็ววว
    บีเนียร์นี่สรุปเป็นไงคะ คลุมเครือยังไงไม่รู้
    #1311
    0
  4. #768 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 08:17
    เย้ยยยย เอาแล้ววว
    #768
    0
  5. #732 ยัมมี่หมีคยอม (@ymmy-ses) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 16:46
    บีเนียร์นี่มันยังไง มันมีอะไรในกอไผ่อ่าาา?
    ยัยแจนนนน หนูฝืนตัวเองขนาดนี้เลยเหรอ ฮืออ กลัวพี่จะรอ คนพี่ก็ห่วงน้อง รีบพาน้องไปหาหมอเร็ว งานเงินช่างมัน(?)
    #732
    0
  6. #621 b2txxyj (@b2txxyj) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 11:34
    เป็นห่วงกันทั้งคู่เลยสินะ อรั้ยย
    #621
    0
  7. #387 ____wpd (@-ben00-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:45
    แจ็คดูแลดีๆน้าาา หายไวๆน้าแจจจ
    #387
    0
  8. #318 The little primadonna (@fernhongstar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:02
    งือๆไม่สบายเป็นอะไรมากมั๊ยเนี่ย
    #318
    0
  9. #259 Faibook42 (@failikebook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 13:04
    แจ้คดูแลแจดีๆๆนะ
    #259
    0
  10. #222 Makemeproud (@patita-tsuna) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 10:48
    ดูแลให้ดี ดูแลไม่ดีจะยึดลูกคืนนนนนนนน
    #222
    0
  11. #193 Nut @/\@ (@crdr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 20:11
    มาไวๆๆ อยากรู้พี่แจ๊คจะดูแลแจยังไง บีเนียร์จะอะไรยังไง โง้ยยยยยย >////<
    #193
    0
  12. #191 kororo03 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 22:14
    ยองแจป่วยแต่ยังออกมาหาแจ็คสัน

    แล้วแจ็คสันจะทำไงพาน้องกลับบ้านเลยจะได้หายไข้ดูแลแบบใกล้ๆ

    ตัวแนบตัว อิอิ มาต่อไวๆนะไรท์มาอ่านแล้ว อยากรู้แล้วว่าพี่แจ็คจะ

    ดูแลเด็กเป็นไข้แบบไหน มาต่อด่วนนนนนนนน



    คู่บีเนียร์เพื่อจริงหราาาา เห็นด้วยกับแจ็คมาก...เพื่อนหรือผั..ว =3=



    ปล.มาต่อเถอะทุกคนให้อภัยแล้วไรท์เตอร์ ^________^
    #191
    0
  13. #190 keronoii (@keronoii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:43
    แจ็คสันนายต้องดูแลคนพิเศษนายให้ดีน๊า
    #190
    0
  14. #189 ✿Ferenze Del. Lamul (@paperberry) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 13:00
    อยากจะเสนอตัวไปดูแลยองแจ แต่เกรงใจเฮียแจ็คสัน.__. เป็นห่วงยองแจอ่า ลูกสาวเราเลยนะ ฮึก;_; ดูแลดีๆนะแจ็ค อย่าหื่นกามตามไรท์ ติดคุกนะ... รอตอนต่อไป ฮิ้งงง
    #189
    0
  15. #188 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 16:28
    พาน้องไปหาหมอสิแจ็คคคคคคคคคคคคคคคคคค อยู่ดูแลด้วย!


    #188
    0
  16. #187 pqmeun_ (@mingz209) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 00:05
    ค้างมากค่ะไรท์ อยากอ่านตอนแจ็คสันดูแลยองแจแล้วววววววว
    #187
    0
  17. #186 newexo (@newsjexo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 16:14
    บีเนียร์นี่ยังไง เพื่อนกันระดับไหนแล้วเนาะ จะมีมารับกลับด้วย อะหืออออ แย่งซีน
    แจ็คไม่น่าคิดมากตั้งนานอะ เป็นเราบุกไปบ้านตั้งแต่ชั่วโมงแรกแล้ว พี่แจ็คสันคะ..... ฝากยองแจด้วย น้องไม่สบายดูแลดีๆนะ
    รอมากกกกก ตอนรู้ว่ามาต่อนี่ลั่น รอๆๆๆๆ
    #186
    0
  18. วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 16:01
    อ๊ากกก เขิน
    #185
    0
  19. #184 maprangseetha (@maprangseetha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 10:41
    ยองแจไม่เป็นอะไรนะ มีพี่แจ๊คดูแลน่าจะหายไว โค่น่ารักกก
    #184
    0
  20. #183 นิก.กิน.บิ (@sudo112forever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 09:42
    รอต่อนะค้าาาาาาาาา ชอบบบบบบบ
    #183
    0
  21. #182 somza (@deredere) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 09:24
    โอ๊ย ยองแจผู้น่ารักเป็นแจ็คสันกลัวแจ็คสันรอ งือ น่ารักมาก
    รอไรท์มาต่อนะคะ
    #182
    0
  22. #181 chernann (@chernann) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 06:53
    เหมือนไรต์จะรู้ตัวเลยอ่ะะ 55555
    #181
    0
  23. #180 Natnicha Namtan Phuhoi (@natnicha-namtan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 06:25
    รักอ่ะ มาต่อให้ด้วย ><? ยองแขหายไวๆนะลูกนะ
    #180
    0
  24. #178 Kanom Wan'n (@kanomwan9397) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 05:50
    มาต่อไวๆน้าา
    #178
    0
  25. #177 XLOOKNAMX (@manike) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 05:35
    เง้ออ ยองแจไม่สบายยย
    #177
    0