>>รวมเล่ม<< [BTS] BLOOMING CHAMOMILE #แทกินุ่มนิ่ม [VGA]

ตอนที่ 16 : 15 Friend with benefit

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    12 ก.พ. 61




15

 

 

[friend with benefit]

 

 

 

ยุนกิเดินวนไปวนมาระหว่างที่กำลังคิดถึงเรื่องงานแปลที่รับมา ฝ่ามือขาวเดินเลือกหนังสือที่มักใช้เป็นไกด์ไลน์ในการแปลก่อนจะต้องบ่นออกมาด้วยหงุดหงิดใจเล็กๆ

 

“...ไม่มีหรอ?”

 

ยุนกิถอนใจออกมา งานที่รับมาแปลครั้งนี้เป็นเรื่องสั้นเกี่ยวกับการการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมของคนญี่ปุ่น ยุนกิยู่ปากอีกครั้ง รู้สึกขัดใจที่สุดที่งานนี้ต้องยอมรับว่ามันค่อนข้างหินเพราะยุนกิไม่รู้คำทับศัพท์ของนักเขียนที่เขียนภาษาอังกฤษทับภาษาญี่ปุ่น ถ้าไม่ติดว่าทางบริษัทรับมาและเห็นว่ามันน่าท้าทายสำหรับยุนกิเลยจัดมาให้ เขาเองก็คงจะปฏิเสธเหมือนกัน

 

สงสัยต้องไปเอาพจนานุกรมสามภาษาที่บริษัทมา แต่ประเด็นคือสัปดาห์นี้ดันเป็นช่วงหยุดนี่สิ

 

ยุนกิเดินงุ่นง่าน ก่อนจะเดินไปชงกาแฟด้วยติดนิสัย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบห้าทุ่มแล้วก็จริง แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองยังไม่อยากนอนตอนนี้เลยสักนิด ยุนกิติดนิสัยชงกาแฟดื่มในช่วงกลางดึกจนเคยตัว ถึงแม้จะรู้ว่ามันไม่ดีก็ตาม

 

เขาเดินออกไปรับลมเมื่อรู้สึกหัวตันเกินกว่าจะนึกอะไรออก ก่อนจะถือโทรศัพท์มาด้วยและกดเช็คงาน ยุนกิจิบกาแฟเบาๆเมื่อมันหายร้อน ก่อนจะชะงักปลายนิ้วเมื่อกล่องข้อความที่เคยกดเป็นเฟบวอริสไว้นั้นยังคงอยู่

 

ยุนกิมองมัน...ช่องบทสนทนาระหว่างตัวเองกับคิมนัมจุนที่ยังไม่ได้เปิดอ่านครั้งล่าสุด

 

[ขอโทษ]

 

ข้อความสั้นๆจากอีกฝ่ายยังคงขึ้นอยู่แค่นั้น มันเป็นข้อความที่ถูกส่งมาหาเมื่อวันที่ยุนกิไปอยู่ที่ห้องของแทฮยอง เป็นข้อความแรกที่ตั้งแต่วันที่ยุนกิทะเลาะกับอีกฝ่ายที่มหาวิทยาลัยแล้วถูกส่งมา ยุนกิที่ทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่ด้านนอกจึงไม่ได้เห็นมันจนกระทั่งรุ่งเช้า

 

ยุนกิเลือกที่จะกดเข้าไปอ่าน เขาเลื่อนไปเรื่อยๆถึงช่วงสนทนาก่อนที่เราจะทะเลาะกัน

 

ยอมรับว่าแม้จะผ่านมาหลายเดือนแล้วที่เลิกรา ยุนกิก็ยังคงรู้สึกวูบไหวอยู่ดีที่เห็นรูปของอีกฝ่าย ทั้งทางอินสตาแกรมของยุนกิที่นัมจุนเป็นคนตั้งให้แจ้งเตือนเวลาตัวเองโพสต์ แม้กระทั่งโปรไฟล์ที่เปลี่ยนไปของนัมจุนที่ตอนแรกตั้งเป็นรูปตัวเองก็เปลี่ยนเป็นรูปคู่กับยุนกิอีก...

 

ยุนกิวางแก้วกาแฟลงก่อนจะมองรูปล่าสุดที่มันขึ้นแจ้งเตือน เป็นรูปนัมจุนที่จับมือกับยุนกิ ตอนที่เราตกลงว่าคบกันเมื่อสามปีก่อนซึ่งมันเป็นรูปแรกที่ยุนกิลงในอินสตาแกรมเหมือนกันเพราะว่าอีกฝ่ายอยากให้ลงไว้

 

[ขอโทษนะครับ คุณแฟน]

 

ยุนกิถอนใจออกมาก่อนจะข่มตาลง เขาไม่ได้ตั้งใจจะเห็นมันสักหน่อย ทั้งที่ก็รู้ว่ามันไม่มีทางจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว ไม่รู้ทำไมการพยายามไม่ใจสั่นมันยากขนาดนี้

 

อาจจะเพราะว่าหลายๆอย่างเริ่มขึ้นเพราะนัมจุน เขาเลยรู้สึกว่ามันค่อนข้างที่จะต้องใช้เวลากว่าที่คิด

 

“คุณยุนกิ?”

 

“...นายนุ่มนิ่ม?”

 

แทฮยองที่ได้ยินเสียงระเบียงอีกฝั่งเปิดตัดสินใจเดินออกมาดู เห็นยุนกิยืนจดจ้องโทรศัพท์จึงไม่ได้พูดอะไรออกมาครู่ใหญ่

 

แค่เห็นน้ำตา...เขาก็รู้ว่ามันเพราะอะไรถึงทำให้ยุนกิเป็นแบบนั้น

 

“ดื่มกาแฟตอนดึกอีกแล้วหรอครับ?”

 

“แหะๆ ขอโทษที” ยุนกิปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างลวกๆ ก่อนจะยิ้มแหยใส่ ยุนกิเดินเข้าไปใกล้ฝั่งระเบียงที่ติดกันก่อนจะถาม “ทำไมออกมาหล่ะ? นอนดึกจัง”

 

“พอดีผมนั่งทำงานหน่ะครับ” แทฮยองตอบทั้งที่ส่งรอยยิ้มจาง ก่อนจะยกมือขึ้นไล้แก้มขาวของยุนกิแผ่วเบา “ร้องไห้อีกแล้ว”

 

“...”

 

“เป็นอะไรครับ หืม?” แทฮยองเอียงใบหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองอีกฝ่าย “ช่วงนี้งอแงบ่อยจังครับ”

 

ยุนกิยู่ปาก ก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้แทฮยองดู แทฮยองรับมันมาก่อนจะมองนิ่งเมื่อเห็นรูปภาพ เขาสบตากับคนตัวเล็กกว่า ยุนกิจึงพูดขึ้นมา

 

“ฉันไม่ค่อยได้เล่นพวกแอปอะไรแบบนี้...” ยุนกิเกาแก้มเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “ถ้าจะช่วยแก้วิธีไม่ให้มันแจ้งเตือนให้หน่อย จะได้หรือเปล่า”

 

แทฮยองนิ่งไปกับคำพูดนั้น เมื่อเห็นว่าแววตาของยุนกิเป็นเช่นไร ก่อนจะเผยรอยยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยด้วยเอ็นดูกับประโยคต่อมา

 

“ลงรูปคู่เรากันนะ”

 

แทฮยองรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายยังคงมีความวูบไหว...เขาเข้าใจว่ามันเป็นเพราะอะไรและเขาไม่ได้โกรธเลย เพียงเพราะประโยคกลายๆนั้นทำให้แทฮยองรู้ว่ายุนกิคิดที่จะเริ่มใหม่จริงจังกับเขาเสียที

 

เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลา เขาเองก็ให้ทั้งเวลาและระยะห่างกับยุนกิมากพอสมควรแล้ว พอเห็นว่าอีกฝ่ายพร้อมที่จะเปิดรับตัวเองเสียทีก็อดไม่ได้ที่จะดีใจมากเป็นเรื่องธรรมดา

 

“คุณยุนกิน่ารักนะครับ” แทฮยองหัวเราะออกมาเสียงเบา ก่อนจะส่งโทรศัพท์คืน “ผมทำให้ไม่ได้หรอก”

 

“อ้าว?”

 

“คุณยุนกิเดินไปเปิดประตูให้ผมหน่อยสิ” แทฮยองพูดก่อนจะลูบผมของอีกฝ่าย “เดี๋ยวไปห้องคุณก่อน...ผมน่าจะนึกวิธีแก้มันออก แล้วเดี๋ยวจะทำให้นะครับ”

 

ยุนกิเข่นเขี้ยวทันที แทฮยองหัวเราะออกมาเสียงเบาเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวตีมือของตัวเอง ก่อนจะพูดเสียงเบาทั้งแก้มขึ้นซับสีจาง

 

“เปิดให้ก็ได้ หึ้ย!

 

ยุนกิเดินไปหยิบแก้วกาแฟ และเข้าไปด้านในทันที แทฮยองมองตามก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย เขาสาวเท้าเข้าด้านในบ้าง ก่อนจะล็อคระเบียงและไล่ปิดไฟในห้องทุกดวง หยิบโน้ตบุ้คของตัวเองและเดินออกไปห้องข้างกันที่มียุนกิยืนรออยู่

 

ยุนกิยืนกอดอกก่อนจะขวางทางเข้า แทฮยองเลิกคิ้วกับท่าทีนั้น ก่อนยุนกิจะเบือนหน้าหนีและพูดขึ้นมา

 

“เข้ามาแล้วออกยากนะ...”

 

แทฮยองถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร....

 

“ผมละกลัวจริงๆว่าคุณจะผลักให้ผมออกมา” แทฮยองตอบก่อนจะโน้มตัวเข้าใกล้ สบตาในระยะสายตาแนวเดียวกัน “เปิดให้ผมเข้าแล้ว...ผมไม่ยอมออกง่ายๆเหมือนกันนั่นแหละครับ”

 

ยุนกิจ้องตากลับ จู่ๆก็รู้สึกเหมือนจะยิ้มออกมาให้ได้เสียอย่างนั้น ก่อนจะพูดออกมาเสียงแข็งด้วยพยายามกลั้นใจไม่ให้เต้นแรงกว่านี้

 

“รหัสผ่านหล่ะ?”

 

“เป็นแฟนกันนะครับ”

 

ให้ ตาย สิ

 

ยุนกิหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่ออีกฝ่ายพูดแบบนั้น ไม่ต่างจากแทฮยองที่ยิ้มกว้าง ก่อนจะเลิกยืนขวางประตูและพูดออกมาด้วยความเต็มใจ

 

“เป็นก็เป็น” ยุนกิพยักหน้า “เข้ามาสิ”

 

“ขอบคุณครับคุณยุนกิ”

 

 

 

 

 

 

ยุนกิก้าวลงจากรถ ก่อนจะมองแทฮยองที่เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเงินและโทรศัพท์ใส่กางเกงยีนส์ และหันกลับมายิ้มให้ยุนกิ

 

“ถึงแล้วครับ” แทฮยองบอก “ลงรถกัน”

 

ยุนกิพยักหน้าก่อนจะปลดเข็ดขัดนิรภัยและลงจากรถ กวาดสายตามองดูบริเวณหน้างานก่อนจะรู้สึกทึ่งพอสมควรที่มีคนมามากขนาดนี้

 

“โห...” ยุนกิอุทานออกมา เมื่อเราทั้งคู่เดินมาถึงหน้างาน “คนรู้จักนายน่าจะเป็นคนมีชื่อเสียงพอสมควรเลยนะ”

 

“ไม่หรอกครับ” แทฮยองเพียงแค่ยิ้มๆ กับสีหน้าอีกฝ่าย “พอดีเขาเป็นโฮสต์ที่ผมไปอยู่ด้วยตอนไปเรียนที่ญี่ปุ่น เขาเปิดแกลอรี่การกุศลหน่ะครับ ผมว่าคงเป็นแคมเปญที่น่าสนใจเลยมีคนมาเยอะหน่อย”

 

ยุนกิพยักหน้า ก่อนจะยืนต่อแถวรอเข้าชมงาน แทฮยองเองก็ยืนข้างกัน และมองรอบๆงาน เราทั้งคู่ยืนรอทั้งคนเบียดเสียดจนยุนกิแอบยู่หน้านิดหน่อยเมื่อโดนเหยียบเท้า แทฮยองมองสีหน้าอีกฝ่ายที่เจ็บก่อนจะพูดขึ้นมา

 

“คุณยุนกิ”

 

“หือ?”

 

“ขอโทษนะครับ” แทฮยองรั้งไหล่เล็กกว่าให้มายืนด้านหน้าตัวเอง ก่อนจะดันแผ่นหลังเล็กให้อิงอกตัวเอง “เดี๋ยวโดนเบียดแล้วหลงกัน...อิงไว้ครับ”

 

แทฮยองเอ่ยออกมาทั้งยกมือรั้งไหล่เล็กทั้งสองข้าง ยุนกิเงยหน้ามองก่อนจะอิงศีรษะลงที่บ่าและยิ้มกว้างออกมา

 

“ขอบคุณนะนายนุ่มนิ่ม”

 

แทฮยองเพียงยิ้มออกมาตอบรับ แต่เจ้าของรอยยิ้มที่สวยงามคงไม่รู้ว่าเขานั้นแสดงสีหน้าแบบไหนออกไปเพราะย้อนแสง แทฮยองไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องใจเต้นแรงเพราะคนตรงหน้าจนมันวูบไหวไปหมดขนาดนี้

 

เท่าที่แทฮยองสัมผัสได้ ยุนกิเป็นคนที่ไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับแบบนี้เท่าไรนัก ความน่ารักที่เผยออกมาเพียงแค่ยิ้มกว้างออกมา ไหนจะฝ่ามือที่ไม่ได้นุ่มนิ่มตามประสามือของผู้ชายแต่ก็อบอุ่นนั้นยามที่เกี่ยวปลายนิ้วเขาเบาๆด้วยรู้สึกเขินหรือดีใจกับอะไรสักอย่าง ริมฝีปากที่ยู่ลงและหัวคิ้วที่ขมวดมุ่นเวลาครุ่นคิดหนักหรือขัดใจก็ด้วย

 

ทุกองค์ประกอบในตัวของยุนกิทำให้ใจของแทฮยองเต้นแรงได้โดยง่าย ซึ่งเขาเองไม่เคยคิดเลยว่าคนอายุสามสิบแล้วอย่างยุนกิจะทำมันออกมาแบบเสแสร้ง...มันเป็นการกระทำตามธรรมชาติ และแทฮยองก็รัก รักที่จะมองเห็นสิ่งเหล่านี้ในทุกๆวันเลยทีเดียว

 

“ร้อน” ยุนกิยู่ปากก่อนจะถอนใจโล่งอก “ได้เข้ามาเสียที”

 

แทฮยองและยุนกิถือสูจิบัตรคนละอัน พร้อมทั้งของที่ระลึกเล็กๆแขวนไว้ที่ข้อมือของเราทั้งคู่ เหมือนแทฮยองจะได้บัตรเชิญเลยได้รับมันและก็แบ่งยุนกิด้วย ยุนกิมองตามผังก่อนจะหยุดที่ป้ายชื่อ

 

“นายนุ่มนิ่มๆๆๆ”

 

“ครับ?”

 

ยุนกิจิ้มนิ้วที่สูจิบัตร ก่อนจะพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น

 

“ทำไมมีชื่อนายด้วย?” ยุนกิสงสัย “โซนนี้? Day and Night หรอ? ไปโซนนี้ก่อนเลย”

 

“เดี๋ยวครับ เดี๋ย—“

 

แทฮยองห้ามไม่ทัน เมื่อยุนกิก้าวฉับไปก่อนจะหันกลับมายิ้มกว้าง

 

แทฮยองแพ้อีกแล้ว รอยยิ้มแสนซุกซนนั่น...

 

“อยากเห็นจัง” ยุนกิยิ้มออกมาจนตาเล็กลง “ไปเถอะนะนายนุ่มนิ่ม”

 

“...ผมเคยปฏิเสธได้ที่ไหนหล่ะครับ”

 

แทฮยองพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเดินตาม ฝ่ามือรั้งที่คอเสื้อของยุนกิไม่ให้เดินเร็วกว่านี้ ยุนกิชะงักก่อนแทฮยองจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแยกเขี้ยวออกมา

 

ดื้อชะมัด

 

“คุณยุนกิครับ” แทฮยองพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเอ็นดู “มันอยู่ทางขวาครับ ไม่ใช่ทางซ้าย”

 

“อ้าวหรอ” ยุนกิก้มมองสูจิบัตรอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มแหยออกมา “แหะๆ ขอโทษที”

 

แทฮยองเพียงส่ายหน้า ก่อนจะปล่อยมือออกจากคอเสื้อของอีกฝ่ายและจัดให้มันเข้าที่เข้าทางเสียหน่อย ยุนกิยืนนิ่ง ก่อนจะเดินคู่กันไป แทฮยองพาเดินมาเรื่อยๆก่อนจะเห็นว่ามันเป็นห้องปิดที่ยังไม่มีคนเข้าไป แทฮยองพาเดินเข้าไปก่อนยุนกิจะต้องชะงักเล็กน้อย

 

เพราะโซนนี้เป็นโซนที่ค่อนข้างสลัวกว่าที่คิด และมันมีเพียงภาพเดียวที่เด่นจนสะกดสายตาของยุนกิได้ดี

 

“นี่มัน...” ยุนกิมองหน้าแทฮยองสลับกับภาพที่มี “นายไม่ใช่หรอ?”

 

แทฮยองส่งยิ้ม ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย ยุนกิทึ่งกับสิ่งที่เห็นมาก เพราะว่าเขาไม่เคยเห็นภาพถ่ายขาวดำแบบพอร์ทเทรต* ที่ดูลึกซึ้งและชวนให้ลุ่มหลงมาก่อน

 

มันเป็นรูปถ่ายที่แทฮยองเพียงแค่หันกลับมาจ้องตานิ่งๆ สายตาของอีกฝ่ายให้ความรู้สึกราวกับห้วงทะเลยามค่ำคืนที่ชวนให้ดื่มด่ำ มันเป็นภาพกึ่งเปลือยที่เจ้าตัวเพียงใส่ยูกาตะที่หลุดลุ่ยเผยช่วงบน และขอบของรอยสักที่อยู่ตรงบั้นท้ายเอวที่ค่อนข้างหมิ่นเหม่และอันตราย แทฮยองในภาพนั้นไม่ได้เหมือนกับตอนนี้เสียทีเดียว เพราะว่าเส้นผมของอีกฝ่ายนั้นยาวกว่ามากและมันค่อนข้างยุ่งเหยิงพอสมควร ริมฝีปากนั้นพ่นกลุ่มควันออกมาทั้งที่ฝ่ามืออีกข้างวางลงที่พื้น

 

“คุณยุนกิครับ?”

 

“หะ หือ?”

 

ยุนกิสะดุ้ง เมื่ออีกฝ่ายเรียกเบาๆ แทฮยองส่งยิ้มให้ก่อนจะถามด้วยเห็นว่าอีกฝ่ายยืนจ้องมันมากเกินไป

 

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

 

ยุนกิเพียงอ้าปากและหุบมันลง เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ภาพนี้มันค่อนข้างลึกซึ้งเกินไปสมกับชื่อใต้ภาพที่บรรยายเป็นภาษาอังกฤษ ก่อนยุนกิจะถาม

 

“สูบบุหรี่ด้วยหรอ?”

 

“ไม่ได้สูบแล้วครับ” แทฮยองตอบ “ผมเลิกตั้งแต่หลังเรียนจบใหม่ๆแล้ว”

 

ยุนกิพยักหน้า ก่อนจะเป็นแทฮยองที่ชวนให้ออกไปด้านนอกเพื่อดูภาพอื่นต่อ ยุนกิเงียบลงถนัดตา ก่อนแทฮยองที่สังเกตเห็นจะถามอีกครั้ง

 

“คุณยุนกิ แน่ใจนะว่าไม่ได้เป็นอะไร?”

 

ยุนกิส่ายหน้า ก่อนจะใช้นิ้วจิ้มที่มุมปากของแทฮยอง แทฮยองงงไม่น้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาเมื่อฟังคำตอบอีกฝ่าย

 

“เปล่า...แค่คิดว่าภาพเมื่อกี้นายดูดุมากเลยตอนไม่ยิ้ม” ยุนกิขมวดคิ้ว ก่อนจะพูดต่อ “ต้องยิ้มเยอะๆนะ นายเหมาะกับมันสุดแล้ว”

 

แทฮยองหัวเราะออกมา ก่อนจะรั้งข้อมืออีกฝ่ายและพยักหน้ารับคำ โดยไม่วายแตะริมฝีปากลงที่ปลายนิ้วเล็กกว่าให้ยุนกิทำตาโต

 

“ยิ้มครับ ยิ้มให้คุณยุนกิครับ”

 

“หะ หึ้ย!

 

แทฮยองหัวเราะเมื่อเห็นว่ายุนกิเป็นแบบนั้น ยุนกิหน้าขึ้นซับสีจาง ก่อนจะจ้ำอ้าวหนีไป การกระทำน่าเอ็นดูพอๆกับความคิดของยุนกินั่นช่างน่ารักเสียจริง ให้ตายเถอะ

 

 

 

 

#แทกินุ่มนิ่ม

 

*Portrait คือ การถ่ายภาพบุคคลโดยเน้นให้เห็นองค์ประกอบหลักชัดเจนมากที่สุด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

1,530 ความคิดเห็น

  1. #1530 Mdm_ (@croseloveyesung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 01:12
    รหัสผ่านแบบย โอยยยยยยยยยยยย เป็นแฟนกันแล้วนะ ฮือ น่ารัก
    #1530
    0
  2. #1509 crescent_moon2 (@Crescent_Moon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 03:01
    มีความแบบรหัสผ่านเป็นแฟนกันอะ&#8203; งุ้ยยยย&#8203; ชั้นเขินแทนยุงเกะ555
    #1509
    0
  3. #1486 mmsays (@sunshineisty) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 15:36
    เขิน แอร้ยยยยยยย เขินรหัสผ่าน!!!! อยากเห็นตอนแทฮยองโกรธหรือดุจังเลยอะ เพราะตอนนี้คือนุ่มนิ่มอ่อนโยน แล้วก็อบอุ่นมากT - T
    #1486
    0
  4. #1458 zestning94 (@zestning94) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 16:29
    โอ้ยยยยยย น่าร้ากกกกกกกก ชอบรหัสผ่าน คู่นี้นุ่มนิ่มมาก
    #1458
    0
  5. #1456 Nannie_avii (@Nannie_ne) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 10:22
    มีรหัสผ่านไปอีก โอ้ยยยเขาเป็นแฟนกันแล้ว ยุนกิจะน่ารักไปไหนเนี่ยย
    #1456
    0
  6. #1323 Tairo - Rene (@yming) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 18:29
    โอ้ยยยยยยยบ รหัสผ่านน่าร้ากกกกกก
    #1323
    0
  7. #1192 Shawdy☆Lloyd (@dark-arcobaleno) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:09
    อื้อหือออออ ขออนุญาตจับพี่กิฟัดได้ไหมคะ บอกว่าเขาไม่ยิ้มแล้วดุ
    มีการขอให้เขายิ้มเยอะๆอีก เอ็นดูLv.1,000,000 โอ้ยกุมอกแรง
    ใจจะพัง ทำไมน่ารักได้ขนาดนี้ นายนุ่มนิ่มอย่าไปทน ทนไม่ได้ก็ขย้ำเลยค่ะ!
    #1192
    0
  8. #1085 Zeansaduzz (@e-ae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:17
    นายนุ่มนิ่ม ~
    อยากจะเอ่ยแค่ &#8220;ฮื่ออ นายนุ่มนิ่ม&#8221; ในทุกๆตอนที่อ่านเลยค่ะ นายนุ่มนิ่มนี่มันดีจริงๆ เนี่ย เริ่มอิจฉาคุณยุนกิล่ะ
    #1085
    0
  9. #746 jmjmjmrrr (@jmjmjmrrr) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 07:39
    คืออารมขุ่นๆหนือตื่นเช้ามาทำงาน ได้อ่านนายนุ่มนิ่มกับยุนกิคนน่ารักตอนเช้ามันช่วยเยียวยาเรามากกก งือออ น่ารักไปหมดเลยยย ละมุนแล้วมีความขำขันด้วย ยุนกิน่าแกล้งจัง 555555
    #746
    0
  10. #745 Mie_Sorata (@Poramapon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 23:12
    ฮื่อออออ เขินมาก เขินมากๆๆๆๆๆ
    #745
    0
  11. #744 gnisza (@golf2741) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 22:32
    อ่านฟิคนี้แล้งนั่ลลั่กปัยหมดด ทุกโคนล้วนนู้มนิ้มน่ากอดดดดดด
    #744
    0
  12. #743 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:40
    คุณยุนกินี่น่ารักเกินไป แทก็ละมุนละไม อบอุ่นจังเลยยยยยย
    #743
    0
  13. #742 LuJin-Oppa (@LuJin-Oppa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:37
    มันนุ่มนิ่มทั้งคู่นั่นแหละว้อยยยยยยยย แงงง นุ่มนิ่มๆๆๆ ดีต่อใจทากๆ
    #742
    0
  14. #741 Jinjinjinin2514 (@2514_Jin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:33
    ทำไมทั้งคู่ถึงได้นุ่มนิ่มกันแบบนรี้คะะะ TTTTTTTTvTTTTTTTTTT
    #741
    0
  15. วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:23
    ทำไมต้องทำตัวอ่อนโยนอย่างนี้ คิมแทททท ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออ. คุณยุนกิก็น่ารักตลอดเลย นุ่มนิ่มทั้งคู่
    #740
    0
  16. #739 maido lover (@uranun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 17:06
    เป็นฟิคเรื่องนึงในไม่กี่เรื่องที่ทำให้อ่านไปยิ้มไปได้ แงง ปกติไม่ชอบแนวหวานๆหรอกจริงๆ เพราะส่วนใหญ่ก็แต่งหวานจนเลี่ยนเกินไป ;--; แต่อันนี้ดีงาม นุ่มนิ่ม มันหวานแบบพอดีกับใจมากๆๆๆ น่ารักแบบเป็นธรนมชาติ ขอบคุณฟิคค่ะ
    #739
    0
  17. #738 Yok-Wnl (@Yok-Wnl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 14:47
    โง้ยยยยยยยยยยยยยยย
    #738
    0
  18. #737 Frmjin (@Frmjin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 10:55
    ยิ้มครับ ยิ้มให้คุณยุนกิคนเดียว เหวยยยยยยวยยย
    #737
    0
  19. #736 k_922 (@k_92) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 10:08
    ความแซ่บของแท ฮื้ออออ
    #736
    0
  20. #735 gabbabe (@namdew) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 07:30
    น่ารักมากกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆพี่กินี่แหละที่นุ่มนิ่ม5555 ไรท์บรรยายซะเห็นภาพแทเลยอุ้วๆๆโซฮอตต ดุมากมั้ยค้าาพี่กิิ อิอิ /ชอบที่เก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆเวลาสกินชิพกันนมากกฮือดีๆๆ
    #735
    0
  21. #734 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 06:43
    คิมแทเก็บยิ้มไว้ให้แค่คุณยุนกิคนเดียวนั่นแหละค่าาา พอมโนความดุของรูปนั้นแล้วนึกถึงที่คิมแทบอกเลยว่าผมไม่ได้นุ่มนิ่มแต่นุ่มนิ่มกับแค่คุณยุนกิอั๊ยยะ
    #734
    0
  22. #733 Erika. (@bowpeepbowpeep) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 06:09
    ตอนแทรั้งคอเสื้อยุนกิ เหมือนดึงคอแมวเอาไว้เลย 5555555555 ซนจริงๆยัยเหมียว
    ภาพแทคือแค่บรรยายก็สัมผัสได้ถึงความฮอตแล้วค่ะ งื้ออออ
    #733
    0
  23. #732 HaruHaruPan (@parnjaeunhyuk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 04:13
    แทในภาพถ่ายนั่น... โอ้ยยยย มันบาดใจ~~~ โคตรดาร์เลยยยย แล้วดูคนนุ่มนิ่มที่มางาน ดูสิ~~~ เหมือนเสื้อกับกระต่ายน้อยยังไงไม่รู้ แต่ชอบมาก ตอนแทดาร์คคือชอบบบ
    #732
    0
  24. #731 กุ๊กไก่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 03:13
    รหัสผ่านน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #731
    0
  25. #730 M.JINJU (@K-Jinju) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 02:19
    อยากเห็นภาพแทฮยองในงานเลยค่ะ *ต่อแถวเข้าชม 55555
    #730
    0