คัดลอกลิงก์เเล้ว

STIGMA #ฟิครอยแผลกุกวี [rewrite]

'ความเจ็บปวดที่ทิ่มแทงพร้อมกับปีกที่กางออก จนกว่าความฝันจะบังเกิด เพื่อค้นหาท้องทะเลที่ไม่มีวันพบ'

ยอดวิวรวม

13,106

ยอดวิวเดือนนี้

12

ยอดวิวรวม


13,106

ความคิดเห็น


245

คนติดตาม


1,334
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 14 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  30 พ.ค. 61 / 09:26 น.
นิยาย STIGMA #Ԥšء [rewrite] STIGMA #ฟิครอยแผลกุกวี [rewrite] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 

        


 

 




        “คิมแทฮยอง




        “คิมแทฮยอง


 

         มือเรียวที่จับปลายผู้กันชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงคนเรียกชื่อเขาแว่วๆ แต่เมื่อใบหน้าเรียวรูปไข่แหงนมองเลยผ้าใบไปรอบๆ แต่ทุกอย่างรอบกายกลับยังคงนิ่งสนิท เขาก็ละความสนใจสิ่งภายนอกและจดจ่อกับผืนผ้าใบอีกครี้ง




        “คิมแทฮยอง”



ปึ่ก

 

 

          ร่างโปร่งโยนพู่กันลงบนจานสีพลางกวาดตามองไปรอบๆกายที่จู่ๆก็มีเสียงผู้ชายทุ้มหนักเอ่ยเรียกชื่อ คิ้วสวยขมวดผูกกันแทบจะมัดไว้เป็นปม หัวเสียกับการถูกขัดสมาธิแต่ก็ไม่ได้พบอะไรนอกเสียงจากลมเย็นยะเยือกยามค่ำคืนราตรีที่เงียบสงัดของมหาวิทยาลัย แสงสว่างพรางพราวจากดวงจันทร์ลอดเข้ามายังห้องสี่เหลี่ยมที่เต็มไปด้วยผ้าใบหลากผืนหลายขนาดและพื้นผิว  สีนับร้อยที่ถูกผสมไว้บนจานพลาสติกและรอเวลาที่จะมีคนรังสรรค์สร้างผลงานศิลป์เลอะเปรอะเกลื่อนห้อง

 


         คงจะคิดไปเอง

 


          สายตากลับมาจดจ้องที่ผ้าใบผืนเดิม มือเรียวหยิบจานสีขึ้นมาถือไว้ที่มือซ้าย มือขวาก็จรดปลายพู่กันลงบนโครงหน้าของคนบนภาพวาดอีกครั้ง ไล้น้ำหนักสีหนักเบาตามจินตนาการ ปลายปีกกว้างของสิ่งมีชีวิตบนผืนผ้าใบที่มีความพอดีในการคำนวณส่งผลออกมาให้ภาพวาดดูมีชีวิตชีวา ถึงแม้ว่าจะเป็นปีกสีดำก็ตาม

 


         “คิมแทฮยอง

 


    กึก


 

         ร่างโปร่งชะงักกึกค้างอยู่ท่าเดิม เสียงทุ้มที่ดังขึ้นและหาที่มาไม่ได้กำลังทำให้คิมแทฮยองขนลุกเกรียว

     


          นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาค้างที่มหาลัยคนเดียว เขาอยู่ทำงานจนดึกจนต้องแอบค้างที่มหาลัยออกบ่อย ห้องศิลปะตั้งอยู่ส่วนในสุดของตึกไม่ค่อยมีผู้คนเพ่นพ่านและสงบทำให้ที่นี่เป็นที่ประจำของเขา ทำจนเคยชินแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่บรรยากาศดูแปลกๆชอบกล ลมหนาวเย็นยะเยือกลอยละล่องมากระทบกายเบาๆหลายต่อหลายครั้งทำให้เขาไม่ค่อยมีสมาธิในการวาดสักเท่าไหร่ แถมวันพรุ่งนี้ก็ถึงกำหนดต้องส่งแล้วด้วย


 

           “นั่นใครเสียงแหบพร่าตะโกนออกไปอย่างไร้ทิศทาง ในใจกรุ่นโกธรและมีความกลัวปะปนอยู่ คืนนี้มันน่าขนลุกชอบกลอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่ชอบใจอยู่ดี เขาไม่ชอบให้ใครมาทำลายสมาธิเขาตอนที่เขากำลังตั้งใจมากๆแบบนี้

 


           ร่างบางกลอกตาไปมาพลางกระแทกจานสีลงบนโต๊ะวางสีข้างๆ ความจริงเขาไม่ใช่คนอารมณ์ร้อนสักเท่าไหร่แต่คราวนี้เขากลับรำคาญมากๆกับสิ่งที่เกิดขึ้น


 

           “คิมแทฮยอง”   เสียงทุ้มดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ได้ดังขึ้นรอบตัวอีกแล้ว เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเสียงนั่นเป็นเสียงที่ดังนั้นมาจากนอกประตูหนา น่าแปลกตรงที่ปกติประตูนี้เป็นประตูที่ค่อนข้างเก็บเสียง จะไม่มีเสียงใดเล็ดลอดเข้ามาหรือออกไปแต่ครั้งนี้กลับหนักแน่นชัดเจนราวกับว่าเสียงนั้นอยู่รอบๆตัว

 

 

          ร่างบางลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างไม่ลังเล มือเรียวออกแรงผลักดันประตูออกแล้วก้าวออกมา ลมเย็นยะเยือกปลิวมากระทบแขนส่งผลให้ขนลุกชันไปทั้งตัว สายตากวาดไปรอบๆ เห็นเหมือนควันฟุ้งๆลอยอยู่เต็มไปหมด ราวกับว่าเป็นฤดูหนาวที่หมอกลงมาปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าสุดสายตานั้นมีอะไรอยู่ ทุกอย่างเลือนรางเต็มที

 

 

          “คิมแทฮยองร่างบางหันขวับไปทางต้นเสียงทันที ขาเรียวออกแรงก้าวมุ่งไปอย่างไม่ลังเล ดวงตาคมจ้องไปยังปลายทางลิบลับที่แทบมองไม่เห็นอะไร


 

          เสียงเรียกยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ ไกลลับสายตามีบางอย่างกำลังขยับอยู่ คิมแทฮยองเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไปหาสิ่งนั้นทันที   ภาพที่เห็นตรงหน้าคือภาพของผู้ชายตัวบางลักษณะร่างกายคล้ายเขา อาจจะหนาหรือบางกว่าสักหน่อย คงไม่มีใครตัวเท่ากันเป๊ะไปทุกตารางนิ้วหรอกจริงไหม ผู้ชายคนนั้นกำลังนั่งหันหลังอยู่ แผ่นหลังสีแทนเนียนปรากฏแก่สายตา เสื้อคอกว้างแขนยาวลายทางคล้ายชุดคลุมอาบน้ำสีขาวน้ำเงินถูกร่นลงไปกองอยู่ที่ข้อศอก หัวทุยสีบลอนด์ก้มหน้าจนคางชิดคอยังคงนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้นหลายวินาที แล้วไม่นานจู่ๆไหล่บางก็เริ่มสั่นสะเทือน

 


            แทฮยองเบิกตากว้างเมื่อจู่ๆคนตรงหน้าก็เริ่มสะอื้นและร้องไห้ออกมา จากขาที่เริ่มก้าวถอยหลังกลับสาวเข้าไปหาคนตรงหน้าอย่างกล้าๆกลัวๆอย่างไม่แน่ใจกับอะไรบางอย่าง  มือบางเอื้อมไปแตะที่ไหล่พร้อมเอ่ยถามเสียงสั่น


 

            “ มะ...มีอะไร ให้ผม...ช่วย หรือเปล่า...ครับ

 


        ทันทีที่มือบางแตะโดนไหล่ คนที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นก็หยุดสะอื้น ใบหน้าเชิดขึ้นมองตรงไปข้างหน้า เสียงหัวเราะพ่นลมหายใจขึ้นจมูกดังขั้น ตามด้วยเสียงหัวเราะราวกับเย้ยหยันกับอะไรบางอย่างที่ดังกึกก้อง

 


       คิมแทฮยองคนโง่ แทฮยองขมวดคิ้วฉับ เสียงนั้นเขาก็ช่างคุ้นเหลือเกิน ทว่าคนที่พื้นก็ไม่ยอมหันหน้ามาเสียที หัวใจเต้นเร็วระรัวด้วยความตื่นเต้นระคนความกลัวที่เกาะกุมจิตใจ แต่ความหงุดหงิดก็พุ่งทะยานแตะเพดานทุกความรู้สึกนึกคิด เหนือสิ่งอื่นใด มันต้องการอะไรจากเขา

 


 ตะ..ต้องการอะไรจากผม

 


        “หึ! มนุษย์...ช่างโง่เขลาสิ้นดี  เสียงทุ้มดังสนั่นกัมปนาททำให้แทฮยองก้าวถอยหลังอัตโนมัติตามสัญชาตญาณการป้องกันตัว ทว่าขาเรียวกลับสะดุดกับอะไรบางอย่างทำให้ล้มลง ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ละสายตาเพื่อไปมองมัน ร่างจ้อยหลับตาปี๋ เสียงฟ้าผ่าดังไปทั่วอาณาบริเวณ สมองสั่งการให้เขาลุกขึ้นและวิ่งหนีจากสิ่งนี้ไปให้ไกล แต่เหมือนว่าความคิดนั้นคงเป็นได้เพียงแค่จินตนาการโง่ๆที่เขาอยากให้เกิดขึ้นเท่านั้น

 


        เมื่อเขาลุกขึ้นหันหลังเตรียมจะวิ่งหนี คนที่นั่งอยู่ที่พื้นเมื่อสักครู่ก็ย้ายร่างมาอยู่เบื้องหน้าเขาอีกครา ราวกับเป็นภาพหลายมิติ


 

         เสี้ยววินาที แผ่นหลังเนียนแยกออกจากกันเป็นเสี่ยง รอยกรีดยาวปรากฏขึ้นหลางแผ่นหลัง แผลใหญ่บากและหนาเกิดขึ้นสองสายราวกับถูกกรีดด้วยของมีคมขนาดใหญ่อย่างน่ากลัว แทฮยองเบิกตากว้างที่สุดในชีวิตกับสิ่งที่เห็น ภาพตรงหน้าสยดสยอง รอยแผลสดปรากฏแก่สายตา บางอย่างถูกแทงทะลุผ่านชั้นเนื้อออกมาจากข้างใน วัตถุที่มีสีดำทะมึนลักษณะคล้ายหนามแหลมยังคงกระเสือกกระสนออกมาไม่มีท่าทีว่าจะหยุด กว่าคิมแทฮยองจะปรับโฟกัสภาพตรงหน้าผ่านดวงตาที่เต็มไปด้วยหยดน้ำใสให้ชัด สิ่งนั้น ก็สิ้นสุดลง

 


          ‘ปีกสีดำขนาดใหญ่กระพือขึ้นอย่างสง่างาม สะบัดไปมาราวกับลูกนกที่พึ่งฟักตัวออกมาจากไข่ จนในที่สุดมันก็กางแผ่สาขาออกสุดปลายขน จนได้เห็นทุกๆอย่าง.. วินาทีนั้นเขาไม่รู้สึกตัว ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ เขาลืมแม้กระทั่งวิธีหายใจหรือกลืนน้ำลายลงคอ ทุกอย่างที่เคยอยู่ในสมองตอนนี้พลันมลายหายไปหมดสิ้น สมองขาวโพลนพยายามทำความเข้าใจและหาคำตอบกับภาพตรงหน้า

 


           “ฉันรอวันนี้มานาน และนายเองก็เหมือนกันเขาคนนั้นพูดเสียงกร้าวทั้งๆที่ยังหันหน้าไปทางเดิมอยู่อย่างนั้น คิมแทฮยองถอยกรูดไปจนชิดกำแพงข้างหลัง เสียงที่ฟังดูละม้ายคล้ายคลึงกับเขา ทว่ากลับหนักแน่นและน่าเกรงขามกว่าหลายเท่าตัวนักเปรยขึ้น คิมแทฮยองขนลุกไปทั้งตัว เขาจนปัญญา และจวนตัวที่จะหาทางออกและพยายามหนี

 


   ยี่สิบปีบริบูรณ์ เขาไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่าสิ่งที่คนตรงหน้าเอ่ยพูดหมายถึงอะไร ก้านนิ้วเรียวยาวจิกอยู่ที่ขากางเกงนักศึกษาเนื้อดี ถูกกำแน่นเข้าไปอีก ความกลัวเกาะกุมหัวใจ ร่างบางตัวสั่นเทา ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับ ขนบางลุกชันไปทั้งตัวแม้กระทั่งต้นคอ หน้าตาเหยเก ขอบตาร้อนผ่าวน้ำตายังคงไหลไม่หยุด ริมฝีปากบางสั่นอย่างไม่สามารถเอื้อนเอ่ยประโยคใดใดทั้งสิ้น

 

 

  ฉับพลัน คนที่นั่งหันหลังอยู่ก็ยืดตัวขึ้นตรง ทุกอย่างสงบนิ่งไม่มีแม้แต่เสียงลมพัด เขาก็เอี้ยวตัว และหันหน้ามาสบตา..

 


     ดวงตาสีแดงฉานแข็งกร้าวราวกับมีไฟแค้นบางอย่างสุมรวมกันอยู่หลายร้อยล้านรอวันระเบิดเป็นจุน เปลวไฟลุกโชนราวกับขุมนรกฉายขึ้นบนใบหน้าเรียวที่งดงามราวกับรูปปั้นแกะสลัก คิ้วเข้มและริมฝีปากหยุ่นบางที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี



 

โครงหน้าเราเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วราวกับเป็นคนเดียวกัน



 

   และภาพสุดท้ายที่เขาได้เห็นคือริมฝีปากที่ยกยิ้มขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป

 

 

 

 

ผ่านราตรีนี้ไป ทุกอย่างกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และค่ำคืนแห่งรัตติกาล ทุกอย่างจะไม่มีวันเหมือนเดิม









***********************************************************************







 #รอยแผลกุกวี


สารบัญ อัปเดต 30 พ.ค. 61 / 09:26

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ชิตพตุ้ย จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

245 ความคิดเห็น

  1. #245 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:01
    อยากให้มีแมวมองมาขอไรท์ให้ทำเป้นภาพยนต์ ถ้าเป้นจริง สัญญาจะเข้าไปดูอย่างไม่ลังเล และสัญญาว่าจะกรี๊ดออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อกูตกใจและกลัว

    ระหว่างพวกตัวละครในเรื่องกับไรท์และรีด อะไรหลอนมากกว่ากันเนี้ย55555555555555 น่าจะไรท์กับรีด ทั้งคู่เลย ถ้าไรท์ไม่หลอนหรือชอบอะไรน่ากลัวๆโครต ก้คงไม่แต่งได้ขนาดนี้อ่ะ เก่งมากก ส่วนรีด ถ้าไม่หลอนก้คงไม่กดเข้ามาอ่าน555555555555 //กำพระแบบที่เม้นต์ล่างๆบอก
    #245
    0
  2. #244 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 13:14
    กูกำลังตั้งสติและอ่านใหม่ อ่านเป้นใครวะ ทำไมกูงง จับมือกับเม้นล่างแปป
    #244
    0
  3. #243 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 13:03
    ถึงตอนนี้เรายังรู้สึกว่าเรายังไม่กลัว แต่ก็นะ... มันพึ่งจะเริ่มเองนิ :)
    เรื่องนี้จีมร้ายหรอเนี้ย กุกวีเขาคู่กันนะลูก แม่ไม่อยากให้หนู ต้องเจ้บตัว5555555 ออกมาเถอะะะลู๊กกกกกกก
    #243
    0
  4. #242 avbb (@avbb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 12:53
    พ่อเขาเป็นอะไรเนี้ยะ
    #242
    0
  5. วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 11:28
    ยุนกิคือแทฮยอน หรอ?
    #241
    0
  6. วันที่ 30 กันยายน 2561 / 08:14
    หลอนอ่ะไรท์😨😨
    #240
    0
  7. #239 kookv_loves (@kookv_loves) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:40

    พยายามอ่านให้เข้าใจ แต่ก็ยังไม่เข้าใจ

    งงนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจมากๆ มีความอ่านละหลอนๆ

    แต่ก็ยังคงนอนงงในดงกล้วยยุดี แต่ยังไงก้ชั่งงงแค่ไหนก้จะอ่าน สู้ๆค่ะ><
    #239
    0
  8. #238 jjjpppssd3456 (@jjjpppssd3456) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 17:35
    รอๆนะคะ รอๆ ร๊อร๋อรออออ

    มาอันล็อคนะคะไรท์ นะๆๆๆ

    เราชอบฟิคไรท์มากๆนะคะ อยากอ่าน หื้อๆ
    #238
    0
  9. #237 jjjpppssd3456 (@jjjpppssd3456) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 17:33
    ไรท์คะอ่านไม่ได้อ่านนน

    มันล็อค มาอันล็อคให้หน่อยนะคะ อยากอ่านมากๆๆๆๆเลยคะ
    #237
    0
  10. #236 NaMiSsZ (@_NesZaZa_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 07:14
    ชอบอ่ะ ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ก็เถอะ55555 มาต่อเร็วๆน้าาา
    #236
    0
  11. วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:33
    มาต่อเร้วๆน่ะค่ะไรท์//สนุกมากๆคะ
    เป้นกำลังใจให้น่ะค่ะ
    #235
    0
  12. วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 13:41
    ทำไมอ่านไม่ได้ง่าาไรท์เปิดให้อ่านหน่ิยย
    #234
    0
  13. #233 Maprang Vnr Sunanta (@sunantamaprangch) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 19:39
    กลัว แต่ชอบแนวนี้มากๆ ฮืออ สู้ๆนะคะไรต์ รอค่ะ💕
    #233
    0
  14. #232 0612356615 (@0612356615) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 16:10
    เอ่อ โทดนะ คือกูงง สรุปใครบรรยายยย
    #232
    0
  15. #231 kattareyatu (@kattareyatu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:32
    รอเสมอนะคะ ชอบเรื่องนี้
    #231
    0
  16. #230 kattareyatu (@kattareyatu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:59
    น่าติดตามมากเลย
    #230
    0
  17. #229 kattareyatu (@kattareyatu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:52
    ชอบอ่า ดูลึกลับเหมือนหนังผี อาถรรพ์หมายเลข6 เป็นกำลังใจให้น๊าา
    #229
    0
  18. #228 kattareyatu (@kattareyatu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:23
    เจอกันแล้ว
    #228
    0
  19. #227 Chim Jimo (@Jimo-minnik) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 22:30
    อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกตัวเองเหมือนโคนัน หลอนอีก แต่ชอบ แต่งให้จบน่ะไรท์
    #227
    0
  20. #226 JPNamji (@JPNamji) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 18:49
    สู้ๆ คะไรท์
    #226
    0
  21. #225 JPNamji (@JPNamji) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 11:51
    เด็กน้อยผู้หญิงคนนี้ใช่พี่สาวของวีรึเปล่า????
    #225
    0
  22. #224 Mind_S (@Mind_S) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 23:17
    Happy new year.
    #224
    0
  23. #223 WellKudes (@galip_po455) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 19:39
    ไม่ใช่แท อิปิศาจตัวนั้นน มันคือคือปีศาจตัวนั้นนน ไม่ใช่แทใช่มั้ยลูกกก ลูกกกกก โน๊วววว
    ปล.คิดถึงปริศนารอวันแก้ไขมากค่ะะ ในที่สุดก็กลับมาแล้วโอ้เยยย
    #223
    0
  24. วันที่ 2 มกราคม 2561 / 16:40
    หมื่นแร้วววว>___<
    #222
    0
  25. #221 OporNakanotod (@OporNakanotod) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 02:19
    รอมานานนน555. สวัดดีปีใหม่ค้ะ
    #221
    0