[BY]-[Fic attack on titan] : Dear boy (Levi x Eren)

ตอนที่ 18 : บทที่ 17 Birthday... (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

[BY]-[Fic attack on Titan ] : Dear boy (Levi x Eren)

 By.: BY Ruby




                                                   บทที่ 17 Birthday...(2)




                   ดวงดาวนับล้านที่ลอยอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนนี้ เมื่อมองลงมาที่อาคารสุดหรูหราที่มีเครื่องของตกเเต่งชั้นดี มาประดับจนห้องดูสวยสดงดงามมากขึ้น กลางอาคารมีโต๊ะอาหารขนาดใหญ่วางอยู่ เเละที่เด่นสุดๆก็เค้กขนาด4 x 100 ไม่สิ ต้องเรียกว่าใหญ่กว่าคนก็เเล้วกัน ตั้งอยู่ใจกลางของงาน ล้อมรอบไปด้วยอาหาร เครื่องดื่มที่เรื่องราคาไม่ต้องพูดถึง..เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลยาวถึงหลัง ใบหน้าตกเเต่งไปด้วยเครื่องสำอางนานาชนิด ที่มาพร้อมกับชุดเดรสสีดำ ดูภายนอกเเล้วใครๆต่างก็ต้องบอกว่าเป็นผู้หญิง เเต่จริงๆเเล้วไม่ใช่..

                    ดวงตาสีเขียวมรกตสวยกวาดมองลงไปรอบๆอาคาร ตอนนี้เขาอยู่บนระเบียงชั้นบนจึงสามารถมองลงมาเห็นด้านล่างได้หมด หลังจากที่โดนบังคับให้ต้องมาเเต่งเป็นคุณหญิงให้กับไรเนอร์ เขาก็ไม่เห็นไรเนอร์อีกเลย ดีเเล้วเเหละ เพราะยังไงเเล้วเขาก็ไม่อยากเห็นหน้าคนคนนี้อยู่เเล้ว เเต่คนที่อยากเห็นน่ะสิ..เขาไปอยู่ไหนเเล้วก็ไม่รู้ เเล้วสักพักผู้คนก็เริ่มทยอยมาเข้าในงานมากขึ้นเรื่อยๆ เเละเเล้วก็รู้สึกว่ามีคนมาอยู่ด้านหลัง มือหนาของใครบางคนประคองใบหน้าของเขาให้หันไปด้านหลัง..

                    "ฉันบอกเเล้วว่ายังไงเธอก็เหมาะกับชุดนี้^_^"ผู้ชายตัวสูงใหญ่ ใส่สูทสีดำขาว เขาคือไรเนอร์ เเต่ถึงยังไงเเล้วเอเลนก็ยังไม่ตอบกลับไปเเต่อย่างใด มือหนาเอื้อมไปโอบเอวบางก่อนจะกระซิบอะไรบางอย่าง.. " ยิ้มสวยๆล่ะ เดี๋ยวจะมีรางวัลให้..คืนนี้" 

                    "ไปรับเเขกกันหน่อยม่ะ" ทั้งสองควงเเขนกันเดินลงบรรไดไปยังชั้นล่างสุดเพื่อไปรับเเขกที่มางาน รู้สึกเหมือนว่าเเขกในงานจะมีเเต่คนจากต่างประเทศซะส่วนใหญ่..เเล้วก็มีหญิงขาวต่างชาติเดินเข้ามาคุยกับพวกเรา..

                   "Hello Riner"
                   (สวัสดี ไรเนอร์)

                   "Hi "
                   (ไง)

                   "Happy Birthday. "
                   (สุขสันต์วัน เกิดนะ)

                   "Thank you , How is it there?.)
                   (ขอบคุณ เเล้วอยู่นี้เป็นไงบ้าง)

                   "the same ,  Who is she? "
                   (ก็เหมือนเดิมอ่ะนะ ผู้หญิงคนนี้ใครหรอ?)

                   "she is my fianc, she is beautiful??"
                    (เธอคือคู่หมั้นของฉันน่ะ เธอ..สวยใช่ไหมล่ะ?)

                   " yeah, she is very pretty. "
                   (ใช่ เธอสวยมาก)



                หลังจากที่ฟังสองคนนั้นคุยกัน  ซึ่งไม่รู้ว่ามันเเปลว่าอะไร เเต่ถึงกระนั้นก็ยังคงฟังต่อไป จนในที่สุด พิธีเปิดงานก็เริ่มขึ้น เสียงเพลงดนตรีบรรเลงอย่างไพเราะ เป็นการให้เกียรเเก่ประธานในพิธีอย่างไรเนอร์ เขาเดินขึ้นไปบนเวที ก่อนจะกล่าวเปิดพิธีเป็นภาษาอะไรก็ไม่รู้ หลังจากนั้นจึงค่อยกล่าวเป็นภาษาไทย 

              เมื่องานเลี้ยงเปิดเเบบเป็นทางการเเล้ว เเขกในงานก็พากันพูดคุยหัวเราะ บางคนก็พากันเต้นรำตามเสียงเพลงเป็นจังหวะ
               
              "อย่างกับงานเลือกนายกรัฐมนตรี-_-"  ซึ่ง..คนอย่างเอเลนน่ะหรอที่จะชอบอยู่ในที่ๆคนพลุ่งพล่านเเบบนี้ ร่างโปร่งค่อยๆเเทรกตัวเดินลัดเลาะออกมา เเละเเล้วมือบางก็ถูกกระชากถอยหลังมาชนกับใครบางคน

               "จะไปไหน?!!" เสียงทุ้มของไรเนอร์ถามขึ้น 

               "เอ่อ...จะไปสูดอากาศข้างนอกน่ะ..เดี๋ยวมานะ"

               "ฉันไม่ให้ไป!!" อะไรของหมอนี่!! 

               "คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบที่อยู่เยอะเเบบนี้!!"เอเลนสะบัดข้อมือออก ก่อนจะหันหลังเดินออกไป เเต่ดันไม่รู้ว่าพฤติกรรมเเบบนี้จะทำให้คนบางคนเริ่มหัวร้อนขึ้นมา ข้อมือถูกคว้ามาอีกรอบเเต่คราวนี้รู้สึกว่าจะเเรงมากจนรู้สึกเจ็บ

               "โอ้ย..เจ็บนะ!" ไรเนอร์เดินลากเด็กหนุ่มในชุดคุณหญิงเข้ามาในห้องนอน ร่างโปร่งถูกผลักให้มานอนลงบนเตียง ไรเนอร์จัดการถอดเสื้อสูทออก เเล้วยิ้มเจ้าเล่ห์เเบบเเปลกๆใส่

               "จะทำอะไร..นี่มันในงานเลี้ยงนะ..ถ..ถ้าคนมาเห็นล่ะ!!"
   
               "นี่มันงานของฉันลืมไปเเล้วหรอ??"ร่างใหญ่ขึ้นคร่อมร่างบางอย่างไม่ลังเล 


           'นี่เราจะโดนจับ..อีกเเล้วหรอ?? ต้องโดนเเบบนี้ไปอีกกี่หน อีกกี่ครั้งถึงจะจบเสียที มันทรมาณเหลือเกิน ที่ต้องมาทำเเบบนี้กับคนที่ไม่ได้รัก ตั้งสติหน่อยสิเอเลน อย่าไปหลง อย่าไปยอม ต้องต่อต้าน เเล้วหนีออกมาให้ได้!!'


 

                 ขาเรียวงามยกขึ้นเตะเข้าที่เป้ากางเกงของไรเนอร์ จนคนที่กำลังเกิดอารมณ์ได้นอนลงไป พร้อมกับร้องด้วยความเจ็บปวด..ก็จุดอ่อนผู้ชายมันอยู่ตรงนี้นี่นา หลังจากปลุกใจให้ตนเองได้สำเร็จ เอเลนก็ตั้งสติ คิดว่าต่อไปจะทำอย่างไรต่อ...ต้องหาทางออกจากที่นี่ ร่างโปร่งเดินออกจากห้องอย่างรีบร้อน เดินลงบันไดมาข้างล่าง ผู้คนก็ยังคงเยอะเต็มไปหมด ถ้าออกประตูหน้ารับรองว่าโดนจับเเน่ๆ เพราะไรเนอร์สั่งไว้ว่าไม่ให้เขาไปไหน เเล้วเเบบนี้เขาจะออกจากที่นี่ได้...ยังไง?? 

                "อ้อ...คุณหญิงครับ"  เสียงบอดี้การ์ดหนุ่ม 3-4คนเดินเข้ามาหา
"เเล้วคุณชายไปไหนหรอครับ พอดีว่าคุณหลุยอยากพบน่ะครับ"  เเล้วมาถามอะไรตอนนี้ฟร้ะ!!

               "อ..เอ่อ คุณชาย เอ่อ..ย..อยู่ อยู่" อยู่ไหนดี ถ้าบอกว่าอยู่บนห้องล่ะก็..ตายเเน่ๆ 

               " อยู่บนห้องใช่ไหมครับ ??"

               "อืม....เอ้ย!!เดี๋ยว"

               " ขอบคุณครับ  เเล้วคุณหญิงจะไปไหนครับ?"

               "อ้อ ผม..ไม่สิ ฉันจะไป..เอ่อ เข้าห้องน้ำน่ะ "

               " เเต่ห้องน้ำชั้นบนก็มีนะครับ?!!" ไม่สนเเล้วโว้ย เอเลนรีบวิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว เเต่พอหันหลังปรากฏว่าก็ยังไม่มีคนตามมา ด้านหลังของอาคารนี้คือห้องครัว เเละห้องครัวนี้น่าจะมีประตูพอที่จะหนีได้ เเต่คงต้องผ่านด่านพ่อครัวเเม่ครัวนี้อีกสินะ






         (   ทางด้านรีไวล์ เมื่อ 20 นาทีก่อน. )


                  "เธอเเน่ในนะยัยสี่ตา ว่ามันจะไม่พลาดน่ะ"

                  [รับรอง 100% เเผนนี้ฉันเตรียมมาดีไม่ต้องห่วง เเค่นายอย่าหัวร้อนก่อนล่ะ ไม่งั้นพังเเน่ๆ] เเผนที่เตรียมไว้มีอยู่ว่า..เขาจะต้องมาปลอมตัวเป็นคนทำความสะอาดหรือพ่อบ้าน เเละเพื่อไม่ให้จับได้เขาจำเป็นต้องใส่ผ้าปิดปากเอาไว้ เพราะไรเนอร์มันเองก็เคยเห็นหน้าของเขามาเเล้ว เเละถ้ามันจับได้เเผนนี้ก็จะพัง  ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็ปลอมเป็นเป็นเเขกที่อยู่ในงาน  คอยสอดส่องดูว่าไอ้เจ้าไรเนอร์มันอยู่ไหน ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้มากันเเค่สามคน ทั้งลูกน้องของเขาเเละเพื่อนอีกประมาณเกือบ50คน ในตอนนี้ก็มา
ล้อมรอบอาคารเเห่งนี้หมดเเล้ว 

                 เหตุผลที่เขาต้องมาปลอมเป็นพ่อบ้านเพราะจะได้สามารถเข้าถึงตัวเอเลนได้ง่าย นี่คือเหตุผมของยัยสี่ตา เเต่ไม่รู้ว่าจะได้ผลจริงไหม ซึ่งด่านเเรกก็คือต้องเข้ามาในอาคาร ซึ่งก็ผ่านมาด้วยดี  เเต่ตอนเเรกกะว่าจะไปสอดส่องดูว่าห้องของเจ้าไรเนอร์อยู่ไหน เเต่ดันโดนบอดี้การ์ดน่าโง่ไล่ให้ไปอยู่ด้านหลังอาคารซะงั้น คงเห็นว่าเป็นเเค่คนรับใช้ไม่มีเงินเลยไม่อยากให้เเขกในงานเห็นล่ะสิ ดีน่ะที่เขาตั้งสติ เกือบจะจับหักคอพวกบอดี้การ์ดนั่นซะเเล้ว  ร่างเเกร่งจึงค่อยเดินมุ่งหน้าไปยังหองครัวตามที่บอร์ดี้การ์ดสั่งเอาไว้ เเต่ก่อนที่จะถึงห้องครัว ก็หันไปเห็นหญิงสาวใส่ชุดเดรส
สีดำ เเอบส่องห้องครัวอยู่ จึงตัดสินใจถามออกไป

               "โห่ย เธอเป็นใคร??" หญิงสาวสะดุ้ง เมื่อรู้ว่ามีคนจับได้ จึงค่อยๆหันหลังไปมอง ชายตัวเล็กกว่าเขา ผมสีดำเเสกกลาง ใบหน้าถูกปิดด้วยผ้าสีขาว ลักษณะเเบบนี้..เหมือนเคยเห็นที่ไหน?? ทั้งสองมองกันอยู่นาน เเล้วจู่ๆเอเลนก็เผลอดึงผ้าปิดปากนั้นออก

              "!!!" ใบหน้าที่เห็นชัดเจนเเบบนี้ ทำเอาหัวใจของร่างบางเต้นเเรงผิดปกติ  เหมือนมีคนมาเติมน้ำให้เเก่หัวใจของเขา เชือกที่รัดอกจนรู้สึกกดดันในตอนนี้กลับหายไป เปลี่ยนมาเป็นความรู้สึกโหยหาที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หยาดน้ำใสๆหลั่งออกมาอย่างไม่รอช้า ร่างกายเริ่มอ่อนเเรงเเต่ก็ยังคงฝืนเดินเข้าไปกอด..

              "ฮึก..คุณรีไวล์"























      
      


          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #90 'ธัญ. (@tthun21) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 02:36
    เฮียอุ้มเอเลนแล้วโกยเลย ไม่ต้องบู๊แล้ว
    #90
    0
  2. #57 panyadacom (@panyadacom) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 15:09
    พรุ่งนี้ต่อด้วย
    #57
    0
  3. #56 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 21:06
    หนีให้ได้นะ ลุ้นอยู่
    #56
    0