[BY]-[Fic attack on titan] : Dear boy (Levi x Eren)

ตอนที่ 8 : บทที่ 7 อยากเจอ(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    18 ก.ค. 61


[BY]-[Fic Attack on titan] : ไอ้หนูที่รัก(Levi x Eren)

By : BY Ruby

 

    บทที่ 7 อยากเจอ(1)






            ผู้ชายคนนี้ชื่ออาร์มินสินะ ดูจากหน้าตาเเล้วคงจะเป็นคนดี อ่อนน้อมถ่อมตัวมาก คงจะเป็นคนใจดีสินะ ดีล่ะ ไหนๆก็เจอคนดีๆเเบบนี้เเล้ว ก็ตีสนิทขอเป็นเพื่อนไปดีกว่า..
 
            "เเล้ว...คุณคือ?"

            "อ้อ ฉันชื่อเอเลนน่ะ"

            "คุณเอเลนชอบNo Nameหรอครับ?"

            "ก็..ชอบพอสมควร"อาร์มินยิ้มตาเป็นประกาย ในที่สุดก็เจอคนที่ชอบเหมือนกับเขาอยู่ตรงหน้า อยากจะพูดเกี่ยวกับประสบการณ์ของตัวเอง อยากจะถามคนตรงหน้าเสียเหลือเกิน เพราะคนที่อยู่ในหมู่บ้านไม่รู้จักวงนี้เลยสักคน คนพวกนั้นรู้จักเเต่วงหมอลำ คงมีเเต่เพียงเขาที่รักเเละชื่นชอบในสิ่งที่กำลังดังในตอนนี้ ในที่สุดก็เจอคนในเมืองที่ชื่นชอบวงนี้

           "ผมนะเป็นติ่งเลยก็ว่าได้ ผมสะสมของทุกอย่างที่ดกี่ยวกับวงนี้ ผมมีทั้งเสื้อยืด5ตัว กระเป๋าเป้2ใบโปสเตอร์ประมาณ30เเผ่น ถ้าคุณเอเลนอยากได้ผมจะเเบ่งให้ก็ได้นะครับ"

           "อ่า...ไม่เป็นไรขอบใจนะ ฉันคิดว่าถ้าเอาไปมันจะไม่มีที่ติดนะ"ไอ้อยากได้มันก็อยากได้อยู่หรอก เเต่ห้องของเขามันเป็นห้องเดียวกันกับเอ่อ..ไอ้คุณรีไวล์มหาลามกนั่น ถ้ามันเห็นก็คงคิดว่าตัวเขารักมันมากจนต้องออกไปข้างนอกเพื่อซื้อโปสเตอร์มาเเน่นอน จ้างให้ก็ไม่มีวันชื้อหรอกถ้าไอ้คุณรีไวล์มันคือนักร้องคนนั้น มีหวังได้เข้าใจผิดไปกันใหญ่

           "ผมน่ะ อยากเจอใครคนใดคนหนึ่งในวงนี้มากๆเลย อยากเจอนักร้องคนนั้น เเต่มันคงเป็นไปไม่ได้" เอ๊ะ คำนี้มันคุ้นๆเเหะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน อาร์มินเริ่มเปลี่ยนสีหน้าจากคนมีความสุขกลายเป็นความเศร้าหมอง " นี่ผมพูดบ้าอะไรอยู่เนี่ย555"
เขากำลังฝืนที่จะพูดอยู่ มือเรียวเอื่อมมือไปจับที่บ่าของคนตรงหน้าเเล้วยิ้มอ่อนๆ

           "พูดออกมาเถอะ ฉันจะรับฟังเอง"อาร์มินยิ้มตอบกลับ คุณเอเลนใจดีจัง

           "ผมอยากเจอเขา อยากเจอนักร้องคนนั้น ผมลองมาหลายวิธีเเล้วครับเเต่ไม่ได้ผลสักครั้ง"

           "วิธีที่ว่านี่คืออะไรหรอ?"

           "ก็เเบบว่าจองตั๋วไปดูคอนเสิร์ตของวงนี้ เเต่ผมไปทีไรมันมักจะขายหมดก่อนทุกที ตอนนั้นผมเลยเปลี่ยนเเผนเเต่เเผนคราวนี้ก็คือ สืบหาข้อมูลที่อยู่ของเเต่ละคนเเล้วบุกเข้าไปในบ้าน"  นั้นเขาเรียกโจรเเล้วนะนั้นนะ   "เเต่ผมก็ยังสืบหาข้อมูลไม่ได้เสียที เเม้เเต่ชื่อของพวกเขายังไม่มีใครสามารถค้นหาได้เลยเเม้เเต่คนเดียว"  มีสิ อยู่ตรงหน้าเเล้วนี่ไง ฉันรู้เเม้กระทั้งชื่อ นามสกุล นิสัยที่ไม่พรึงประสงค์ของไอ้นักร้องคนนั้น  "ผมส่งรหัสไปลุ้นเที่ยวกับสมาชิกในวงNo Nameมาประมาณ46ครั้ง เเต่ก็ไม่เคยติดเลยเเม้เเต่ครั้งเดียว"  นี่หลอกกันให้ส่งไปลุ้นเลยหรอ 

            "ถึงส่งให้ตายยังไงคนในวงนั้นเขาก็คงไม่ทำตามอยู่เเล้วจริงมั้ย"

            "คุณเอเลนรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาจะไม่ทำตาม?"

            "ก็...ผมเดาเอานะ "
 
            "กรี๊ดดด ว้ายยย!!!" เเละเเล้วเสียงร้องของคนในร้านก็ดังขึ้น ทำให้ทั้งเอเลนเเละอาร์มินต้องหันกลับไปมอง เอิร์ธเเละกุนเทอร์ถือปืนค่อยๆมองไปรอบเพื่อหาเอเลน เมื่อเจอเอเลนที่ทำหน้าเหวอผิดปกติจึงรีบวิ่งเข้าไปถาม

            "เอเลนเป็นไรรึเปล่า!!"

            "ป..เปล่าครับ เเต่ว่าพวกคุณเอาปืนลงก่อนได้มั้ยครับ-_-"ทั้งสองคนวางปืนลงอย่างว่าง่าย 

            "คุณเอเลนครับ พวกเขาเป็นใครหรอครับ?"เอเลนมองอาร์มินที่ทำหน้าตาคล้ายคนตกใจอะไรบางอย่าง เป็นเขาเขาก็ใจเล่นถือปืนยังกะจะยิงใครยังไงอย่างงั้นเเหละ 

            "เพื่อนผมเอง" เอเลนหันไปเห็นว่าเอิร์ธเเละกุนเทอร์จ้องมองไปที่อาร์มินที่ตอนนี้เเอบอยู่ด้านหลัง "อ..อาร์มิน ฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่านะ ไว้เจอกันไหมก็เเล้วกัน" ขาเรียวก้าวเท้าออกไปเเต่มีมือของใครบางคนดึงเสื้อเอาไว้

           "ผมขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณเอเลนไว้ได้มั้ยครับ" เบอร์โทรศัพท์ของฉัน รู้สึกว่าจะไม่มีโทรศัพท์เเหะ เเล้วจะเอายังไงดี 

           "อ่า  คือว่าผมไม่มีโทรศัพท์"

           "เบอร์ไหนก็ได้ครับ ที่ผมสามารถติดต่อกับคุณได้"

           "เเน่ใจนะว่าจะเอา.."


























              "ไอ้หนู เเกไปที่ไหนมาห๊ะ ถึงได้ช้าเเบบนี้"เสียงเจ้าของบ้านบ่นด่าคนที่มาช้าอยู่ในห้องนั่งเล่น เอเลนยืนตรงโค้งคำนับเเล้วกล่าวต่อไปอีกว่า

             "ขอโทษครับ พอดีผมเลือกหนังสือนานไปหน่อย"

             "หนังสืออะไร?" 

             "หนังสือนิยายครับ"

             "เอามาให้ฉันอ่านสิ" 0-0 อุ้ย เอเลนมองลอดเข้าไปในถุงเเล้วกลืนน้ำลาย ถ้าตานี่รู้ว่าหนังสือนิยายเล่มนี้คือหนังสือที่เกี่ยวกับตัวของมัน มันอาจจะคิดว่าเราบ้าคลั่งมันจนต้องไปหาซื้อมาอ่านเเน่เลย

             "ม..ไม่ได้ครับ"

             "ทำไม?"

             "มัน...มันเป็นของสงวนครับ" 

             "หา?!!" เอเลนในตอนนี้อยากต่อยปากตัวเองเสียเหลือเกิน มีข้ออ้างตั้งเยอะเเยะ ดันเลือกเอาของสงวนซะได้ "อย่า ป.ญ.อ ไปหน่อยเลย เอามาเอเลน" เอเลนเงียบไม่พูดอะไร "ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม"

            "เอ๊า >_< "มือเรียวสวยยืนถุงออกไปให้กับชายหนุ่ม รีไวรับถุงหนังสือมาเเล้วเปิดอ่าน

            ' นักรักในวงดนตรี '

เเล้วก็มีรูปของ..พวกเขาในวงNo Nameที่ใส่ชุดสูทสีดำใบหน้าถูกปกปิดด้วยผ้าสีขาว รีไวยิ้มมุมปากเเล้วหันไปหาเอเลนที่ตอนนี้ใบหน้าสุกเป็นมะเขือเทศ 

            "ย..ยิ้มทำไม .///. "

            "เปล่า เเค่ตกใจที่นายซื้อหนังสือที่เกี่ยวกับฉันเท่านั้นเอง"เเค่นี้ยังไม่พอ "คิดอะไรกับฉันรึเปล่าหึ"

             "จะบ้าหรอ!! ผมก็เเค่คิดว่าคนเเต่งจะตั้งชื่อพวกคุณว่าอะไรเท่านั้นเอง" รีไวเห็นด้วยกับสิ่งที่เอเลนพูดขึ้น เพราะเขาก็อยากรู้เช่นกันกันว่าคนเเต่งจะตั้งชื่อเขาว่าอะไรเพราะเขาเองก็ไม่ได้บอกสื่อว่าเขาจริงเเล้วชื่อว่ารีไว "งั้นผมขอตัวไปอ่านไอ้เล่มนี้ก่อนนะครับ"

            "อ่านอยู่ที่นี่เเหละ อ่านจบเเล้วก็เล่าให้ฉันฟังด้วย"เอเลนหยิบหลังสือออกจากมือของชายหนุ่มจากนั้นก็นั่งลงกับพื้นข้างๆชายหนุ่มอยู่ด้านล่างเเล้วเริ่มอ่าน 
            เรื่องราวก็ประมาณว่านักร้องนำที่ชื่อริวเป็นนักร้องที่โดงดังในวงการบันเทิง เขามีฉายาที่เรียกว่านักร้องผู้ลึกลับ เพราะไม่มีใครสามารถรู้ชื่อที่เเท้จริงเเละใบหน้าของนักร้องคนนี้เลย เเม้เเต่จะสัมภาษณ์ก็ยังไม่ได้ เเล้วอยู่มาวันหนึ่งมีเด็กสาวคนนึ่งที่มีชื่อว่าเอลล่าเเอบสะกดรายตามนักร้องคนนี้ตอนที่เเสดงคอนเสิร์ตเสร็จจนรู้ว่าเเท้จริงเเล้วเขาคนนั้นชื่อริวเเต่เเล้วก็ถูกจับได้โดยเพื่อนอีกสองคนที่เเสดงอยู่ด้วยกัน เอลล่าโดนจับมาอยู่ที่บ้านพักของนักร้องคนนี้ ริวเมื่อเห็นใบหน้าที่สวยสดงดงามของเอลล่าก็เกิดรู้ชอบขึ้นมาในทันทีจึงพยายามหาวิธีที่จะให้เอลล่าอยู่ที่นี่ต่ออีกสักพัก จนทั้งสองเริ่มคุ้นเคยกันจนเกิดความสัมพันธ์ในเเบบของคนรัก
           เอเลนละสายตาออกจากหนังสือเพราะมีเสียงรบกวนจากโทรศัพท์ของเจ้าบ้าน

           "เเกเป็นใคร?" เอเลนเเอบฟังชายหนุ่มพูดคุยโทรศัพท์ "ฉันไม่สนใจว่าเเกจะชื่ออาร์มินหรืออะไรก็ช่าง..."


          อาร์มิน? อาร์มินโทรมาหรอ!!


         ชายหนุ่มกดวางสายไปเเล้วหันมามองที่เอเลน 

         "คุณรีไวคือเมื่อกี้นี้..."

         "ไม่มีอะไรหรอก"

         "ผมขอโทรหาคนเมื้อกี้นี้ได้ไหมครับ?"

         "เมื้อกี้ที่โทรมานะหรอ"เอเลนพยักหน้า "มันเป็นใคร!!"

         
         "เพื่อนของผมเองครับ พอดีผมให้เบอร์ของคุณเอาไว้" รีไวกดโทรกลับไปเเล้วยื่นโทรศัพท์ไปให้เอเลน เอเลนเอาเเนบหูเเล้วจากนั้นก็มีเสียงพูดดังขึ้นมา

         [ฮัลโหลครับ]

          "อาร์มิน ใช่มั้ย"


         [ครับ นั่นคุณเอเลนใช่รึเปล่าครับ]

         "ฉันนี่เเหละ"

         [คุณเอเลนคือว่า...วันพรุ่งนี้คุณเอเลนพอมีเวลาว่างให้ผมได้มั้ยครับ]

         "อืมมมม น่าจะได้นะ ทำไมหรอ"

         [ดีเลย ผมอยากให้คุณเอเลนมางานเลี้ยงวันเกิดของผมได้มั้ยครับ]

         "พรุ่งนี้วันเกิดนายหรอ ได้สิ"

         [ขอบคุณมากๆเลยนะครับ คุณเอเลนมาเวลา4โมงเย็นล่ะกันนะครับ เจอกันอยู่บ่อน้ำพุนะครับ คุณเอเลนพอจะรู้จักอยู่ใช่มั้ยครับ]

        "รู้จักสิ"


        [งั้นก็บายนะครับ] เอไอ้บ่อน้ำพุมันอยู่ตรงไหนหว่า?? ค่อยถามคุณรีไวดูล่ะกัน เเต่ว่าจะเอาอะไรให้อาร์มินดีนะ คิดไม่ออกเลย ตุ๊กตาไหม ไม่อ่ะเด็กเกินไป หนังสือล่ะ เเพงไปไม่เอาหรอก อาร์มินอยากได้อะไรละ ต้องหาสิ่งอาร์มินอยากได้

        
                   'ผมอยากเจอเขา อยากเจอนักร้องคนนั้น'


          "คุณรีไวล์ผมมีเรื่องอยากจะขอร้อง"

















     







             


            
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #80 'ธัญ. (@tthun21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:28
    เดี๋ยวๆ แล้วรีไวล์จะยอมไปด้วยไหมนั่น 55555
    #80
    0
  2. #18 KAIKarb (@KAIKarb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 10:16
    สนุกมากเลย
    #18
    0
  3. #17 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 15:11
    อาร์มิน เจอเพื่อนที่ดีแล้ว
    #17
    1