คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

M!STAKE!!★ซวยฉิบหาย ผมชอบผู้ชายเข้าแล้ว!![Yaoi]

ตอนที่ 2 : Mistake#2


     อัพเดท 18 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : G*-Xus ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ G*-Xus
My.iD: https://my.dek-d.com/bananaunited
< Review/Vote > Rating : 92% [ 42 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 140,001
4,485 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1157 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
M!STAKE!!★ซวยฉิบหาย ผมชอบผู้ชายเข้าแล้ว!![Yaoi] ตอนที่ 2 : Mistake#2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2784 , โพส : 5 , Rating : 100% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



Mistake!! # 2 : rewrite [ NC ? ]

 

 

 

 

 

 

 

            ผมเหลือบมองร่างโปร่งของคนที่เดินตามหลังออกจากลิฟท์มาอย่างว่าง่ายผ่านบ่าของตน ใบหน้าคมสันหล่อเหลารับกับนัยน์ตาคู่คมกริบขวางโลกนั่นมองตรงมายังแผ่นหลังของผมที่เดินนำหน้าอยู่ไม่วางตาจนผมรู้สึกถึงเสียงหัวใจที่เต้นตุบๆอย่างตื่นเต้นจนแทบจะทะลุออกมานอกอกของตนเองอย่างเสียมิได้ 

 

            แม้จะรู้ว่าไม่ใช่ความคิดที่ดีนักที่จะชวนใครสักคนที่ตัวเองก็ไม่รู้จักขึ้นมาบนคอนโดส่วนตัวด้วยแบบนี้ แต่ก็เป็นความคิดที่แย่เหมือนกัน ถ้าหากจะไล่หมอนี่กลับไปทั้งๆที่ร่างกายของตัวเองกำลังร้อนรุ่มเต็มไปด้วยแรงอารมณ์เฉกเช่นที่เป็นอยู่ดูเหมือนไม่ว่าทางไหนก็คงไม่ง่ายเลยที่จะทำให้ค่ำคืนที่ดูจะวุ่นวายในความรู้สึกนี่ผ่านไปอย่างเรียบง่ายด้วยดี

 

            ความอัดอัด หวาดหวั่น ตลอดจนความลังเลเข้าครอบงำความคิดที่กำลังสับสนในสมองผมอย่างเชื่องช้าเวลาอีกเพียงน้อยนิดก่อนถึงประตูห้องที่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวราวกับสิ่งมีค่าที่สุดในวินาทีนี้สำหรับคิดทบทวนการกระทำของสิ่งที่จะเกิดขึ้นผมรับรู้ถึงริมฝีปากของตนที่เม้มเข้าหากันแน่นอย่างกดดัน ก่อนจะรับรู้ถึงฝีเท้าก้าวสุดท้ายที่จำต้องสิ้นสุดลงเมื่อถึงหน้าห้องพักของของตน

 

“ เอ่อ ขอผมหากุญแจก่อนก็แล้วกัน ”

 

            ผมที่กำลังสับสนมึงงงกับความคิดลังเลวกวนของตนทำได้เพียงยื้อเวลาให้กับการตัดสินใจครั้งนี้อีกเล็กน้อยด้วยแผนโกหกหน้าตายใส่อีกฝ่าย ผมสูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะหันไปเผชิญใบหน้าหล่อที่จับจ้องอยู่ก่อนแล้วของคนที่เดินตามหลังมาตลอดระยะทางสั้นๆนั่นพร้อมกับเอ่ยแผนสดๆร้อนๆนี่ออกไปในที่สุด

 

อีกฝ่ายพยักหน้าตอบรับเพียงเล็กน้อยริมฝีปากบางเฉียบนั่นยกยิ้มมุมปากนิดหนึ่งก่อนที่มือเรียวขาวนั่นจะยกบุหรี่ขึ้นจรดริมฝีปากพร้อมกับพ่นควันออกมาอย่างเชื่องช้าราวกับกำลังฆ่าเวลารอการเปิดประตูห้องของผม แต่ในที่สุดแล้ว ยังไงเสียการกระทำเพียงแค่นั้นของหมอนั่นก็ยังคงกดดันให้ลนลานได้ถึงขีดสุดอยู่ดี

 

ผมแสร้งควานมือไปตามกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างทำเหมือนกำลังหากุญแจเข้าห้องอย่างที่บอก  ทั้งที่จริงแล้วในสมองกำลังโลดแล่นไปด้วยความคิดนับร้อยนับพันถึงกระบวนการ ตลอดจนวิธีที่จะสามารถนำไปสู่ทางออกเส้นที่ดีที่สุดให้กับความคิดบ้าๆอย่างการอยากลองมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันเช่นนี้ หากแต่

 

“ นี่

           

            ยังไม่ทันที่จะได้ใช้เวลา รวมถึงระดมสมองไปมากกว่านั้นผมกลับรู้สึกถึงริมฝีปากอุ่นๆที่แตะกระซิบแผ่วเบาที่ข้างใบหูอันมาพร้อมกับกลิ่นบุหรี่ที่โชยเข้ามาแตะจมูก นั่นทำให้สมองที่เคยเต็มไปด้วยหลักการและเหตุผลของผมกลับมาโล่งว่างอีกครั้งพร้อมกับรับรู้ถึงร่างกายของตนที่แข็งทื่อไปเพราะอาการตกใจ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะแผ่นอกแกร่งที่แนบชิดซ้อนทับมาจากด้านหลังอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว

 

“ อะ อะไร? ”

 

            ผมรวบรวมสติที่แตกกระเจิงของตนกลับมาก่อนจะพยายามข่มเสียงให้ปกติที่สุดก่อนจะเอ่ยตอบกลับไปเจ้าของแผ่นอกกับริมฝีปากที่คลอเคลียอยู่ที่ข้างหูหัวเราะเย็นชืดแผ่วๆอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่มือเรียวเย็นเฉียบนั่นจะค่อยๆโอบเข้าที่รอบเอวอย่างเชื่องช้าพร้อมกับค่อยๆคลำลากลงต่ำมาที่ขอบกางเกงที่ผมใส่อยู่

 

            รู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายของอีกฝ่ายที่แพร่ผ่านแผ่นอกกับแผ่นหลังที่แนบชิดกันอยู่ของผมกับหมอนั่น ลมหายใจอุ่นร้อนเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่รินรดอยู่ที่ข้างใบหูก่อนจะมาจบที่จมูกโด่งสันที่ถูกกดลงข้างแก้มมือเรียวเย็นเฉียบที่เคยไล้อยู่ที่ขอบกางเกงเอื้อมมาจับที่ข้อมืออย่างเชื่องช้าพร้อมกับจับนิ้วโป้งของผมแสกนเข้าที่เครื่องสแกนลายนิ้วมือที่กำลังกระพริบแสงสีน้ำเงินของมัน

 

“ เมาจนลืมเลยหรือยังไงว่าห้องตัวเองไม่ต้องใช้กุญแจ? หืม?

 

            เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นติดหัวเราะมาพร้อมกับที่ผมรู้สึกถึงแรงกดทับของใบหน้าหล่อที่พาดลงมาบนไหล่… Damn! ผมมันโง่เองที่คิดได้แค่เหตุผลโง่ๆเรื่องกุญแจขึ้นมาหลอก!!

 

ติ๊ด!!

           

            เสียงประตูอิเล็กทรอนิกส์นั่นดีดออกช้าๆหลังจากแสงสีน้ำเงินของเครื่องสแกนวาบหายไป แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ขยับกายหรือแม้แต่ปริปากพูดสิ่งใดไปมากกว่านั้นก็รับรู้ถึงร่างของตัวเองที่ถูกดันให้ผ่านพ้นประตูเข้าไปก่อนจะรู้สึกถึงแรงโน้มถ่วงซึ่งราวกับดึงดูดร่างของผมให้ลงไปนอนแน่นิ่งแข็งทื่อแผ่หลาบนพื้นพรมสีเทานิ่มนิ่มที่เคยอยู่ใต้ฝ่าเท้า

 

            เหตุการณ์ทุกอย่างดูจะดำเนินไปอย่างรวดเร็วจนไม่อาจคาดคิดหรือจินตนาการได้ทันในความคิดและสมองโล่งว่างมึนชาของผม สิ่งเดียวที่รับรู้คืออากาศเย็นเฉียบที่เข้าปะทะผิวกายอันเนื่องมาจากเสื้อที่เคยใส่อยู่ถูกกระชากถอดผ่านศีรษะออกไปอย่างง่ายดายโดยฝีมือร่างสูงที่คร่อมอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่า

 

            มือแกร่งเย็นเฉียบนั่นตรึงข้อมือของผมไว้เหนือศีรษะพร้อมกับใบหน้าหล่อที่โน้มเข้ามาใกล้จนจมูกของเราแนบชิดกันความเงียบเข้าครอบคลุมบรรยากาศไปชั่วขณะ สิ่งเดียวที่ผมได้ยินคือเสียงลมหายใจของตนเองและคนตรงหน้า รวมไปถึงเสียงก้อนเนื้อขนาดเท่ากำปั้นที่กำลังสูบฉีดเลือดถี่ยิบในช่องอกด้านซ้ายของตน

 

ตุบ! ตุบ! ตุบ!

 

            นัยน์ตาของผมสบประสานเข้ากับนัยน์ตาสีเข้มวาวจ้าคู่นั้นที่ห่างออกไปเพียงคืบความมืดของห้องที่ยังไม่ทันได้เปิดไฟดูจะไม่เป็นอุปสรรคอันใดภาพที่ผมเห็นผ่านแสงจันทร์ที่ลอดเข้ามาคือริมฝีปากบางเฉียบได้รูปที่ค่อยๆเลื่อนลงมาแนบชิดผมหลับตาแน่นเกร็งไปทั้งร่างเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสนุ่มนิ่มที่แตะประทับเข้ามาก่อนจะตามด้วยลิ้นร้อนที่เข้ามารุกรานอย่างทันท่วงที

 

 “ แฮ่กๆ ดะเดี๋ยว ผมขอถอดเอง... 

 

                ผมใช้แรงเฮือกสุดท้ายก่อนจะถูกช่วงชิงไปทั้งหมดผลักคนตรงหน้าออก อีกฝ่ายผละริมฝีปากออกแต่โดยดีพร้อมกับยกมือสองข้างขึ้นเชิงยอมรับคำขอ ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ความรู้สึกของทั้งร่างตะโกนบอกว่าตนเองกำลังเป็นรอง เป็นอีกครั้งที่ต้องเบือนใบหน้าหลบดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นที่จับจ้องมา มือที่สั่นน้อยๆแบบไม่ทราบสาเหตุของผมจับเข้าที่ชายเสื้อของตัวเอง ก่อนจะเลิกขึ้นช้าๆ...

 

 เริ่มรู้สึกได้ว่าตัวเองคิดผิดเต็มๆที่อยากจะลองมีเซ็กส์กับผู้ชาย ...


                ขณะที่เสื้อของผมกำลังจะถูกถอดพ้นตัวอยู่แล้วนั้น ข้อมือทั้งสองข้างของผมกลับถูกกระชากออกมา พร้อมกับความรู้สึกที่บอกได้ว่าร่างของตัวเองกำลังถูกกกดลงบนเตียง ริมฝีปากถูกบดเบียดอีกครั้ง ลิ้นร้อนๆที่ไล่ต้อนผมครั้งแล้วครั้งเล่าเริ่มทำหน้าที่ของมัน วินาทีต่อมาเสื้อของผมถูกกระชากออกจากกายอย่างรวดเร็วพร้อมกับอีกฝ่ายที่เว้นวรรคการจูบไปครู่หนึ่ง มือเรียวคู่นั้นจับที่ชายเสื้อของตนก่อนจะกระชากถอดออกอย่างรวดเร็ว


ช้า… 

                สิ้นเสียงเยือกเย็นที่กระซิบข้างหู ร่างขาวโพลนตรงหน้าก็โถมกายเข้าทาบทับร่างกายของผมอีกครั้ง ริมฝีปากเดิมที่กดลงตรงต้นคอพร้อมกับขบเม้มจนรู้สึกเจ็บ แรงกัดไม่เบานักที่หัวไหล่ตามมาด้วยต้นคอทำให้ผมต้องครางออกมาอย่างระบายอารมณ์ ตาคมคู่นั้นเหลือบมองผมนิดหนึ่งก่อนจะหันกลับไปสนใจกับร่างกายของผมต่อ

 

                ขณะที่ลืมตามองเพดานที่ทำจากกระจก พลันสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับ รอยสักสีดำบนแผ่นหลังด้านซ้ายของคนตรงหน้า รอยสักสีดำสนิทตัดกับผิวสีขาวของอีกฝ่ายทำให้ผมต้องจับจ้องอยู่พักใหญ่ ผมเคยเห็นรอยสักมาก็มาก หากแต่กลับไม่รู้สึกติดใจเท่ากับรอยสักอันนี้เลย ตัวอักษรเรียบๆแต่ดูพิถีพิถัน ถูกบรรจงรังสรรค์ขึ้นบนร่างขาวโพลนตัดกัน มันช่างยากนักที่จะละสายตา

 

6I

 

                หากแต่ผมก็ต้องผละความสนใจมาจากรอยสักแทบจะทันที เมื่อมือเย็นๆข้างหนึ่งถูกลากไล้ลงต่ำเรื่อยๆจนถึงขอบกางเกง แล้วผมก็รู้สึกได้ว่าตะขอกางเกงของตัวเองถูกปลดออกช้าๆ….

…Damn!! ผมเปลี่ยนใจตอนนี้ทันมั้ย?

 

                ผมรู้สึกถึงแรงบีบที่ต้นขาพร้อมๆกับความเจ็บที่ระบบไปทั่วตัวทำให้ผมไม่อาจข่มตาลงได้อีกต่อไป ริมฝีปากที่บดเบียดครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นเหมือนกับสิ่งเสพติดที่ขาดไม่ได้ ราวกับโลกทั้งใบถูกหยุดไว้ที่ห้องนี้ ผมได้ยินเพียงเสียงหายใจหอบถี่ของตัวเองและคนที่ทาบทับอยู่เท่านั้น เสียงที่ได้ยินรองลงมาคือเสียงสัมผัสกันของริมฝีปากกับลิ้นที่ดังไม่ขาด

 

                แม้อากาศในห้องจะเย็นฉ่ำแต่เหงื่อก็ยังคงท่วมกายทั้งผมและอีกฝ่าย ภาพสะท้อนบนเพดานกระจกทำให้ต้องเบือนหน้าหนีมันด้วยความอับอาย


ผมเองก็ไม่เคยมีความคิดเลย ว่าตัวเองจะต้องเป็นฝ่ายมาอยู่ด้านล่างแบบนี้

                ภาพรอยสักสีดำสนิทบนแผ่นหลังนั่นดูจะเป็นอีกภาพหนึ่งที่ติดตาของผมที่สุด ลืมตาครั้งใดก็พบ แม้หลับตาก็ยังคงพบเจอในความรู้สึก ริมฝีปากที่จูบสะแปะสะปะไปทั่วตัวทำให้ผมคิดได้ว่าคงจะมีร่องรอยเต็มไปหมด แต่จะมาคิดได้ตอนนี้ก็คงจะสายเกินกว่าจะถอนตัวแล้ว เป็นครั้งที่เท่าไหร่ของคืนก็ไม่ทราบที่ผมคิดว่าตัวเองคิดผิดเข้าเต็มเปาที่อยากลองทำแบบนี้….

                ถึงมันจะร้อนแรงวาบหวามกว่าเวลาที่ผมกอดผู้หญิงก็เถอะ แต่มันก็เหมือนการออกเรือไปในทะเลที่กำลังมีพายุคลั่ง เราทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า นอนรออยู่ใต้ท้องเรือ รอและรอ รอจนกว่าพายุที่โหมกระหน่ำบ้าคลั่งนั่นจะสงบลง หากแต่ความรู้สึกของทั้งร่างกายตอนนี้ ก็กำลังร้องเตือนผมเสียงดังลั่นว่า



พายุลูกนี้คงจะสงบลงเอาพรุ่งนี้เช้า! งั้นต้องอีกกี่รอบต่อกี่รอบกันหรือ ที่ผมจะต้องนอนอยู่ใต้ร่างหมอนี่?

.

.

.

.

 “ อย่าหวังจะได้นอน… 

                เสียงกระซิบแผ่วเบาที่มีความหมายมากมายในตัวของมันทำเอาผมต้องกัดปากแน่น รู้สึกหมั่นไส้รอยยิ้มเรียวร้ายบนหน้าหล่อๆนั่นขึ้นมาจับใจ อยากจะลองเหวี่ยงกำปั้นเข้าใส่ใบหน้าที่ดูแล้วจะใช้ทำมาหากินนั่นสักหมัด เอาให้ปากแตกเลือดสาดได้จะเป็นการดีมาก จะได้สาสมที่หมอนี่บังอาจมายิ้มเยาะคนอย่างผม!


ชำนาญจังนะ ทำกับผู้ชายบ่อยหรือไง? ”

 

                คำถามเลื่อนลอยของผมทำเอาอีกฝ่ายชะงักไปพักใหญ่ คนตรงหน้าเค่นหัวเราะในลำคอแผ่วเบาก่อนจะเงียบไปราวกับไม่ใส่ใจกับคำถามของผมอีกต่อไป ‘น่าหมั่นไส้หว่ะ!’ 

                ริมฝีปากที่กดลงบนผิวกายครั้งแล้วครั้งเล่าเหมือนย้ำเตือนความเป็นเจ้าของนั่น ทำให้ผมหงุดหงิด มือที่ขยำไปทั่วของหมอนี่ต้องทำให้ตัวผมเป็นรอยอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ผมกังวลหนักเข้าไปใหญ่ และผมเองงก็ลืมไปสนิทเลยว่าตัวเองมีงานอีกไม่กี่วันถัดไปนี้ แล้วแบบนี้รอยแดงๆทั่วตัวผมมันจะหายทันไปได้ยังไง?

 

                เมื่อคิดถึงปัญหาที่กำลังจะตามมาได้ดังนั้น ผมใช้แรงทั้งหมดที่เหลืออยู่ผลักคนตรงหน้าลงไปนอนแผ่อยู่บนเตียงก่อนจะพลิกตัวเองขึ้นนั่งคร่อม อีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะขัดขืน หากแต่กลับนิ่งไป รอยยิ้มเรียวร้ายที่มุมปากถูกส่งมาอีกครั้ง ตาสีดำวาวจ้าคู่นั้นจับจ้องผมไม่วางตา ลิ้นสีแดงสดที่ไล้เลียริมฝีปากตัวเองเชื่องช้านั่น ทำให้ผมหน้าแดงโดยไม่ทราบสาเหตุ


จะทำก็รีบทำ แต่อย่าให้ตัวผมเป็นรอยไปมากกว่านี้… 

                ผมได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วๆในลำคอดังตอบกลับมา พร้อมกับประโยคที่ผมฟังแล้วแทบผูกคอตาย

.

.

.

.
.
.
.
.
.

งั้นนายก็นอนลงแล้วอ้าขาสิ… 

….Damn!! ไอ้ปีศาจร้าย

.

.

.

.

.
.
.
.
.
.

.

                เสียงสั่นถี่ๆของไอโฟนที่ผมคิดว่าวางอยู่บนเตียงไม่ห่างจากกายมากนักปลุกให้ผมลืมตาขึ้น แว่บแรกที่ขยับ ความเจ็บระบมทั่วตัวทำให้ต้องนอนนิ่งๆไปพักใหญ่ก่อนที่ผมจะควานหาโทรศัพท์ของตัวเองเจอในที่สุด

‘ 64 missed calls ’

                ผมเบิกตาโพลงกับจำนวนมิสคอลมหาศาลตรงหน้าซึ่งเป็นของผู้จัดการส่วนตัวเสีย 57สาย ส่วนอีก7สายที่เหลือเป็นของแฟนสาวของผมเอง ผมรีบโทรกลับหาเธอในทันที รอสายไม่นานนักเสียงน่ารักก็เอ่ยเอื้อนขึ้น

คะ พี่ไนท์

ว่าไงครับยูนิ โทรหาพี่มีอะไรรึเปล่า

                ผมพลิกตัวนอนหงาย รู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบที่แล่นริ้วมาจากต้นขา พยายามข่มเสียงให้เป็นปรกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่พอกวาดสายตาสำรวจร่างกายของตัวเองแล้วก็ต้องรู้สึกตกใจกับสภาพของตัวเองสุดๆ รอยแดงเป็นจ้ำๆที่ผมคิดว่าคงเป็นรอยดูด แดงทั่วตัวผมไปหมด ยังไม่นับรวมรอยบีบจนเป็นรูปมือตามต้นขากับรอยกัดที่หัวไหล่ 

ไอ้บ้านั่น จงใจชัดๆ อย่าให้เจออีกทีนะเว้ย พ่อจะซัดคืนให้หน้าหล่อๆนั่นเลือดซิบเลยเชียว!


พี่ไนท์ลืมนัดทานข้าวกับยูหรอคะ

ขณะที่ผมกำลังกัดฟันแน่นเพราะความแค้น ปลายสายเองก็นิ่งไปนิดหนึ่งเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเชิงตัดพ้อสุดๆ ผมเองก็ชะงักไปครู่หนึ่งเช่นกัน ในใจนึกทบทวนตารางนัดของวันนี้ แล้วก็นึกออกจนได้ วันนี้ผมมีนัดทานข้าวกับยูนิตอนเที่ยงนี่นา!


เปล่าๆ พี่ไม่ได้ลืมนะครับ แต่ว่าพอดีพึ่งตื่น งั้นเดี๋ยวอีกประมาณครึ่งชั่วโมงพี่ไปรับนะ ”  

               

                ผมกดตัดสายหลังจากที่คุยกันต่ออีกสองสามประโยค ลืมตามองเพดานห้องของตัวเองที่ทำด้วยกระจกบานใสที่ผมเคยชอบมันหนักหนา หากแต่ตอนนี้ ทุกคราที่มองขึ้นไป ภาพตัวเองที่นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงโดยมีร่างขาวโพลนของอีกคนทาบทับอยู่ทำให้ต้องหันหน้าหนีได้เสียทุกที

                หากพูดถึงเรื่องเมื่อคืน จะว่าตื่นเต้น ก็ตื่นเต้นใช้ได้ จะว่าสนุก ก็คงจะใช่… แต่ถ้าถามว่าติดใจมั้ย? ตอบได้แทบจะทันทีเลยว่าไม่ยังไงผมก็คิดว่าทำกับผู้หญิงดีกว่าเห็นๆ แถมผมยังไม่ต้องไปอยู่ข้างล่างแบบนั้นด้วย ผมหลับตาลงช้าๆไล่ความคิดฟุ้งซ่านนี่ออกจากหัว นึกขำเยาะเย้ยตัวเองนิดๆที่ทำเรื่องบ้าๆอย่างชวนผู้ชายขึ้นห้องแบบนั้นได้

                แต่ในเมื่อทำไปแล้ว ก็ไม่สามารถเรียกร้องให้อะไรต่ออะไรย้อนคืนมาได้ ที่ทำได้ก็มีเพียง เก็บเรื่องราวทุกอย่างไว้เป็นความลับ...

 
ความลับที่จะให้ใครรู้ไม่ได้ว่า นายแบบดังอย่างผมเคยลองมีอะไรกับผู้ชาย!!!

 







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
M!STAKE!!★ซวยฉิบหาย ผมชอบผู้ชายเข้าแล้ว!![Yaoi] ตอนที่ 2 : Mistake#2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2784 , โพส : 5 , Rating : 100% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 4463
ตอนแรกโดนแบนอ่าาา
Name : Mangpo [ IP : 180.183.241.6 ]

วันที่: 28 กันยายน 2556 / 21:45
# 4 : ความคิดเห็นที่ 4441
เอิ่ม 555
Name : Intelligence- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Intelligence- [ IP : 125.27.238.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2556 / 15:29
# 3 : ความคิดเห็นที่ 4433
เอิ่ม แอบจิตไม่ปรกติตั้งแต่ต้นเรื่อง

ว่าแต่มีผู้หญิงด้วยเรื่องนี้ แถมยังมีรูปหน้าบทความเลยด้วย อู้วว -[]-
PS.  ความว่าง คือ Ps. ที่เจ๋งที่สุด!!
Name : ROMEO#น้องเอล(?) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ROMEO#น้องเอล(?) [ IP : 118.173.59.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 20:46
# 2 : ความคิดเห็นที่ 4426
เรื่องนี้แลจะโดนแบนบ่อย
ความร้อนแรงมันพุ่งกระจาย

555555555555555555555555555555555555555555
แอทไนท์ >///<>///<

PS.  ไม่เคยเจอ ไม่รู้จัก แต่ว่ารักหมดใจ "Park Jungdo" (เจองี้ไปก็ทั้งรักทั้งหลงล่ะวะ ลุคมาเฟียก็ได้ แบดบอยก็ดี ใครไม่รักให้มันรู้ไปดิ๊)
Name : Raised to the power of Jd < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Raised to the power of Jd [ IP : 171.4.237.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2556 / 15:01
# 1 : ความคิดเห็นที่ 4396
เหมือนเนื้อเรื่องจะยังเหมือนเดิม ดีใจจุงTT
เรารอคู่เดย์ฮาร์ฟอยู่น้าาาาา~
Name : l88O ~ bansai !!!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ l88O ~ bansai !!!! [ IP : 118.172.225.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:47
# 5 : ความคิดเห็นที่ 4366
แอร๊ยยยย พระเอก S ได้ใจ =,.= //หลบทรีน
PS.  ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเป็นแบบไหน...ฉันก็จะติดตามคุณไปค่ะ...
Name : -oOo-Menori-oOo- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -oOo-Menori-oOo- [ IP : 124.122.172.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 19:00
# 4 : ความคิดเห็นที่ 4365
ถ้าเฮียเฮ้กของเราจะจิตขนาดนี้นะ -[]-!!!
PS.  เพราะเราจะ "9" ไปด้วยกัน ชีกึมมึนโซนยอชิแด อาพือโรโดโซนยอชิแด ยองวอนฮีโซนยอชิแด ^O^!!!
Name : I'm sone M.Seo >O< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'm sone M.Seo >O< [ IP : 180.180.220.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 17:45
# 3 : ความคิดเห็นที่ 4364
นายเอกเราอยากลองเอง พระเอกเราเลยจัดให้ ห้ามป๊อดเด็ดขาด อิอิ
Name : Mookkable < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mookkable [ IP : 125.26.39.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 17:43
# 2 : ความคิดเห็นที่ 4363
พระเอกเราจิตได้ใจแต่ต้นเรื่องจริงเชียว -0-

ไนต์นึกคึกสินะลูก แต่คึกแบบนี้คนอ่านชอบจ๊ะ (ห้ะ?) 555555555555
Name : vivace-ko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vivace-ko [ IP : 27.130.75.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 16:53
# 1 : ความคิดเห็นที่ 4362
อู้ววว หื่นแล้ว ผมหื่นแล้ว( ´Д`)//เลือดพุ่ง
# ไนท์ ผมรู้ว่านายชอบ อย่ามาซึนเดเระ 555//โดนตบ
PS.  Eternal Love ...That's what is it. This feeling that I just cannot resist.
Name : ` B l a c k H o l i c . ♆ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ` B l a c k H o l i c . ♆ [ IP : 125.27.1.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 13:47
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android