{ EXO Omegaverse } Deep Heat (ChanBaek ft. HunHan)

ตอนที่ 10 : Deep Heat {CHAPTER 8} (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               




CHAPTER 8







เกือบสามสัปดาห์แล้วที่ชานยอลเปิดเผยตัวตนว่าเป็นแวมไพร์ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังรู้สึกประหลาดใจในตัวโอเมก้าของเขาอยู่เสมอ เพราะนอกจากแบคฮยอนจะไม่กลัวหรือช็อคกับข้อเท็จจริงแล้ว คนตัวเล็กยังต่างไปจากโอเมก้าที่เขาเคยเจอ หมอนั่นไม่ค่อยอ้อน และก็ไม่ค่อยชอบให้เขาช่วยทำสิ่งใดเลย ทั้งเรื่องการขับรถไปรับไปส่งแบคฮยอนที่โรงเรียน การดูแลปกป้องคุ้มครองให้ปลอดภัย หรือแม้กระทั่งการร่วมรักกันบนเตียง แบคฮยอนก็ไม่เคยเอ่ยปากขอเหมือนอย่างที่โอเมก้าสักคนควรทำ และก็กลายเป็นเขาเองที่ขออนุญาตอย่างขลาดอายถึง 3 ครั้งในสิบกว่าวันที่ผ่านมา

 

เจ้าตัวให้เหตุผลว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ ไหนๆก็เป็นโอเมก้าแล้ว ฉันก็ขอเป็นโอเมก้าที่ไม่อ่อนแอแล้วกัน… ชานยอลรู้สึกอัศจรรย์ใจกับความคิดของคนตัวเล็ก วินาทีนั้นเขาคลี่รอยยิ้มบางๆตอบกลับ วาดแขนโอบร่างนั้นเข้าหาตัว ไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด แค่คิดว่าตัวเองโชคดีที่ได้คู่แท้เป็นโอเมก้าที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ ไม่อ่อนแอ และนั่นก็ทำให้ความกังวลในใจเขาเบาบางลง

 

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีอยู่สองสามเรื่องที่ต้องขบคิด หนึ่งคือเรื่องของหมาป่าสีเงิน ไม่รู้ว่าเจ้านั่นไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ชานยอลเคยตามหาดูในป่าโดยรอบแล้วแต่ก็ไม่พบ ไม่มีกลิ่นอาย หรือแม้กระทั่งเศษซากของสัตว์ป่าที่มันกินเข้าไป ทำให้คิดได้ว่ามันคงไปจากที่นี่แล้ว อาจเป็นแค่อัลฟ่าของฝูงใดฝูงหนึ่ง และก็ไม่คิดจะต่อกรกับพวกเขา ซึ่งถือว่าเป็นการเลือกที่ถูกต้องและฉลาดมากเลยทีเดียวสำหรับหมาป่าเหม็นๆตัวหนึ่ง

 

เรื่องที่สองก็คงเป็นเรื่องของลู่หาน น้องชายของเขาผู้ไม่ยอมรับในตัวเองเสียทีว่าเป็นโอเมก้า แม้จะยังไม่เกิดฮีทแรก แต่การมองเห็นอนาคตของซูโฮก็ไม่เคยผิดพลาด อำนาจและขอบเขตของพลังแม้จะไม่แน่นอน ทว่าก็เป็นคนที่แม่นยำที่สุดเท่าที่โลกแวมไพร์เคยมีมา โชคดีที่พ่อแม่ของพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน ทำให้ชานยอลได้สนิทชิดเชื้อกับซูโฮไปด้วย ซึ่งตอนนี้เขาก็รู้สึกอุ่นใจ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าพวกญาติๆจะบุกมาเล่นงานทีเผลอ

 

เรื่องที่สาม แน่นอนว่าเป็นเรื่องของโลกแวมไพร์ที่ตอนนี้นิ่งสงบจนผิดวิสัย ไม่มีข่าวคราวใดๆเคลื่อนไหว นอกจากการติดต่อของพ่อกับแม่ของชานยอล ซึ่งตอนนี้หลบหนีไปอีกทางพร้อมกับพ่อแม่ซูโฮและคุณลุงจีซบ พวกเขาสบายดี กำลังซ่อนตัวอยู่ในป่าทางใต้สุด ส่วนศพแวมไพร์ตัวนั้นก็เป็นเพียงพวกเกิดใหม่ที่หลงมาจากป่าทางตะวันตก ชันสูตรจากฝ่าเท้าพบว่าเพิ่งเดินทางจากจุดที่เกิดมาได้ราวๆสองชั่วโมง แสดงว่าไม่ไกลมาก และไม่ใช่ที่อยู่ของพวกญาติๆของเขา ไม่รู้ว่าเคราะห์ดีหรือเคราะห์ร้ายที่ถูกหมาป่าเล่นงาน

 

และเรื่องสุดท้าย...ก็คงเป็นเรื่องของอัลฟ่าสองคนที่กำลังคุยกับแบคฮยอนอยู่ในตอนนี้นั่นแหละ

 

ได้ครับพี่ชางมิน พี่ซีวอน แล้วเจอกันครับ คนตัวเล็กวาดรอยยิ้มกว้างให้สองหนุ่มก่อนที่พวกนั้นจะเดินจากไป

 

คิ้วของชานยอลกระตุกไหวขณะจ้องแผ่นหลังกว้างของสองคนนั้นจนลับสายตา แล้วเสียงของแบคฮยอนก็ดังขึ้น เรียกสติของเขากลับมา

 

คิดอะไรอยู่น่ะชานยอล ตานายกลายเป็นสีน้ำเงินเข้มแล้วนะ

 

ฉันบอกนายไปแล้วแบคฮยอน ว่าฉันไม่ชอบไอ้สองคนนั่นเลย คนตัวสูงสารภาพ

 

ฉันก็บอกนายไปแล้วว่ามันไม่มีอะไรเสียหน่อย ร่างเล็กเถียง มองเขาด้วยสายตาไม่ชอบใจเหมือนกัน ก็แค่พี่ในชมรมยิงธนูที่ฉันสนิท และถ้าว่ากันตามจริงฉันรู้จักพี่เขาก่อนนายอีกนะชานยอล

 

นายไม่เห็นสายตานั่นหรือไง มันจ้องจะงาบนายอยู่แล้ว

 

นายน่ะคิดมาก อย่ากังวลอะไรไม่เข้าท่าได้ไหม

 

ชานยอลพ่นลมหายใจ พยายามสงบสติอารมณ์ ฉันจะไม่กังวลเลยแบคฮยอน ถ้าฟีโรโมนของนายไม่หอมยั่วยวนขนาดนี้

 

นายน่ะโอเวอร์ เป็นเพราะจมูกของนายมันดีเกินไปต่างหาก มนุษย์ทั่วไปสัมผัสกลิ่นได้ไม่ดีเท่านายเสียหน่อย เสียงของแบคฮยอนดังขึ้น เต็มไปด้วยความโมโหฉุนเฉียว อีกอย่างไอ้คยองซูก็อยู่ นายอย่ากังวลกับเรื่องไม่เป็นเรื่องได้ไหม

 

เชื่อฉันเถอะแบคฮยอน ฉันดูออกนะ

 

พอเลยชานยอล เราจะไม่คุยกันเรื่องนี้อีกแล้ว ร่างเล็กชี้นิ้วใส่เขาพลางตัดบท และก็อย่าคิดหว่านล้อมให้ฉันไม่ไปซ้อมในวันนี้ด้วย

 

ราวกับว่านิ้วเรียวนั้นมีมนต์สะกด อัลฟ่าตัวสูงปิดปากสนิททันที ก่อนกลืนคำที่คิดจะพูดลงคอแล้วพยักหน้าเบาๆขณะจับจ้องอีกคน ก็ได้ครับ

 

เชื่อกันตั้งแต่แรกก็จบ ทำไมต้องให้อารมณ์เสียก่อนด้วย

 

ก็ฉันเป็นห่วงนายนี่นา ชานยอลพูดเสียงแผ่ว

 

โอเมก้าของเขาถอนหายใจ ก่อนมองเขาด้วยแววตาสงบขึ้น ฉันดูแลตัวเองได้ นายก็รู้

 

ฉันรู้ แต่ฉันจะไม่กังวลเลยถ้าวันนี้ฉันไม่ต้องไปหาอาหาร

 

นายควรไป และไม่ต้องห่วงฉัน ไม่มีใครทำอะไรฉันได้ แบคฮยอนยืนยัน มือเล็กเอื้อมมาจับกับข้อมือของเขา มือของแบคฮยอนร้อนจัด หรืออาจเป็นเพราะว่าตัวของเขาเย็นลงจนเกือบถึงจุดเยือกแข็งแล้วกระมัง

 

ครับ

 

แล้วต้องไปไกลถึงไหนละเนี่ย

 

ก็คงไปไกลหน่อย อาจขึ้นไปถึงรัสเซีย

 

อ่าห๊ะ... แล้วจะไปเลยใช่ไหม

 

ก็ต้องเป็นอย่างนั้น จะได้ตามพวกซูโฮให้ทัน

 

กินให้อิ่มแล้วรีบกลับมานะ... ร่างเล็กวาดรอยยิ้มปิดท้าย ก่อนเขย่งเท้าพาร่างของตัวเองขึ้นมาฝังจมูกลงบนแก้มเย็นเฉียบของเขา

 

เป็นตอนนี้เองที่ชานยอลคลี่รอยยิ้มกว้าง ก่อนผงกศีรษะเชื่องช้าแล้วหายไปจากตรงนั้นในชั่วพริบตา

 

แบคฮยอนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่อีกฝ่ายทำแค่เพียงเท่านั้นแล้วก็จากไป

 

ทว่าวินาทีที่เขาหันหลังแล้วคิดจะเดินจากมา คนที่จู่ๆก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าก็โน้มตัวลงมาปิดปากของเขาด้วยริมฝีปากอย่างแผ่วเบาละมุนที่สุด

 

ไปจริงๆแล้วนะ โอเมก้าตัวน้อยของฉัน…”

 

 

 

***

 

 

 

ส่วนนั้นของแบคฮยอนเครียดครัดตั้งแต่เริ่มต้นเรียนวิชาพิเศษสำหรับโอเมก้า วันนี้อาจารย์เจาะลึกไปถึงสภาพร่างกายของแต่ละเพศ เริ่มจากอัลฟ่าผู้มีอวัยวะสืบพันธุ์ที่ใหญ่โต อาจารย์อินซองฉายภาพขึ้นมาบนมอร์นิเตอร์ มีทั้งขนาดเล็กที่สุด —ซึ่งก็ใหญ่มากในความคิดของเขา— ไล่ไปจนถึงขนาดที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบบนโลกใบนี้

 

คนตัวเล็กหน้าแดงทันทีเมื่อคิดไปว่าของชานยอลใหญ่กว่านี้อีก...

 

แล้วจู่ๆเขาก็แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่เมื่อคิดไปอีกว่าอาจเพราะชานยอลเป็นแวมไพร์

 

แต่โชคดีที่ไม่มีใครสนใจเขา แบคฮยอนค่อยๆก้มหน้ามองสิ่งที่ดันเป้ากางเกงจนปวดหนึบ ถ้าไร้ยางอายกว่านี้อีกสักนิด เขาคิดว่าเขาคงล้วงมันออกมาจัดการเสียตรงนี้แล้ว ทว่าสุดท้ายก็ทำแค่เพียงใช้มือลูบไล้ส่วนนั้นเพื่อระบายอารมณ์ที่เริ่มปะทุเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น และมากขึ้นจนต้องขมิบเกร็งและหุบขาเข้าหากันในท้ายชั่วโมง

 

เมื่อเวลาเลิกเรียนมาถึง ทุกคนก็พร้อมใจกันลุกออกจากห้องเรียนอย่างรวดเร็วที่สุด แบคฮยอนเองก็รีบพาร่างของตัวเองไปถึงห้องน้ำก่อนที่จะไม่ไหวเช่นกัน เขาปลดปล่อยโดยไม่มีความกังวลใจใดๆ เพราะตึกใหญ่ของโอเมก้ามีการรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาและรัดกุม เสียงครางอื้ออึงดังแข่งกันไปทั่ว ซึ่งมันก็หลอนโสตประสาทของเขาอยู่พักหนึ่งหลังจากฉีดสเปรย์กลบกลิ่นและออกมาจากตึกเรียน

 

พื้นที่ของชมรมยิงธนูอยู่ไม่ไกลนัก ใช้เวลาสามนาทีเขาก็เดินมาถึง แบคฮยอนจัดการเก็บกระเป๋าและเสื้อแจ็คเก็ตไว้ในตู้ล็อกเกอร์ ก่อนตรงไปยังลานยิงซึ่งมีนักเรียนหลายคนมาถึงก่อนแล้ว

 

คยองซูผละนิ้วออกจากลูกธนูแล้วหันมาส่งยิ้มให้เขา หวัดดีแบคฮยอน

 

หวัดดีคยองซู คนตัวเล็กทักทายกลับ ก่อนเพ่งสายตาไปยังเป้านิ่งที่ห่างไปเกือบห้าร้อยเมตร ว้าว พัฒนาขึ้นเยอะนี่นา

 

แต่ก็สู้นายไม่ได้อยู่ดี

 

เพราะฉันเคยยิงหน้าไม้กับพ่อมาตั้งแต่เด็กๆหรอก แบคฮยอนอธิบายให้เห็นความจริงขณะเดินไปหยิบคันศรและลูกธนูจากชั้นวาง ฝึกอีกหน่อยเดี๋ยวก็เก่ง

 

เขาพึมพำพลางง้างศร เพ่งมองไปยังจุดหมาย ข้อศอกตั้งฉากกับพื้น เหนี่ยวสุดแรง แล้วปล่อยมือในที่สุด

 

ลูกธนูพวยพุ่งไปอย่างรวดเร็วก่อนหยุดในช่องวงกลมสีแดงกลางเป้า เป็นตอนนี้เองที่เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น

 

เก่งเหมือนเดิมเลยนะแบคฮยอน พี่ซีวอนนั่งเองที่เอ่ยชมเขา

 

แบคฮยอนยิ้มรับ ขณะที่พี่ชางมินเดินเข้ามาสมทบ

 

ฉันว่าฉันควรกลับไปฝึกพื้นฐานใหม่

 

ฝึกพร้อมคยองซูเลยพี่ เดี๋ยวผมฝึกด้วย คนตัวเล็กเสนอ อัลฟ่ารุ่นพี่ยิ้มรับก่อนหันไปถามเพื่อนสนิท มึงไม่มาฝึกด้วยกันเหรอวะไอ้ซีวอน

 

ไม่ล่ะ ขอแอดวานซ์เลยแล้วกัน เจ้าตัวบอก พลางหยิบลูกศรขึ้นมาสามดอกก่อนจะยิงออกไปพร้อมกัน หนึ่งในนั้นแหวกลูกธนูของแบคฮยอนออกเป็นสองส่วน ปักตรงกลางเป้านิ่งสามเป้า สร้างความตื่นตะลึงให้กับทุกคนทันที

 

พวกเขาที่เหลือปรบมือให้หัวหน้าชมรม ก่อนกลับไปตั้งใจฝึกพื้นฐานด้วยความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม แบคฮยอน คยองซู รวมถึงนักเรียนทุกคนได้รับการสอนจากรุ่นพี่ดีมาก พี่ซีวอนให้คำแนะนำเรื่องการมอง ส่วนพี่ชางมินก็สอนเรื่ององศามือ และเพราะแบบนั้น ทำให้แบคฮยอนฝึกฝนจนลืมเวลา ท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีม่วงเข้มแล้วเมื่อเขาคิดจะกลับ

 

ตอนนี้เองที่เขาได้กลิ่นบางอย่าง ทรงพลังและรุนแรง แม้จะไม่เท่ากลิ่นของชานยอล ทว่าก็มั่นใจได้ว่าเป็นกลิ่นฮอร์โมนของอัลฟ่า คนตัวเล็กไม่รู้ว่าพี่ซีวอนปล่อยมันออกมาทำไม เหมือนตั้งใจจะกระจายเพื่ออะไรบางอย่าง และนั่นทำให้เขารีบเร่งฝีเท้าออกมาจากตรงนั้น

 

แต่ว่าไม่พ้น มือใหญ่เอื้อมมารั้งข้อมือของเขาเอาไว้ราวกับคีมร้อนๆ

 

สัญชาตญาณสั่งการให้แบคฮยอนสะบัดออกในทันใด อีกฝ่ายยกมือขึ้น สีหน้าตื่นตะลึงพอกัน โว้ว ใจเย็นๆแบคฮยอน เป็นอะไรของนาย

 

ขอโทษครับ มันค่ำแล้ว ผมก็เลยตกใจนิดหน่อย เขาเอ่ยอย่างรวดเร็วจนผิดวิสัย แล้วรุ่นพี่มีอะไรหรือเปล่าครับ?

 

ไม่เป็นไร ฉันแค่จะถามว่าจะกลับแล้วเหรอ?

 

ครับ จะกลับแล้ว แบคฮยอนพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ ขณะที่กลิ่นของอัลฟ่ายังคงเสียดแทงไปทั่วโพรงจมูกและทำให้ภายในกายเขาค่อยๆร้อนขึ้น ผมขอตัวนะครับ

 

จะรีบไป—

 

รุ่นพี่จะทำอะไรครับ!” แบคฮยอนสะบัดข้อมือที่เอื้อมมาแตะแทบจะทันที จังหวะนี้เองที่พี่ชางมินเดินเข้ามา

 

และแบคฮยอนก็ได้กลิ่นฮอร์โมนแพร่กระจายออกมาจากตัวอัลฟ่าคนนี้เช่นกัน...

 

มีอะไรกันเหรอ?

 

เปล่าครับ ไม่มีอะไร คนตัวเล็กตัดบนพลางเดินจากมา ทว่าทันใดนั้น สองมือแกร่งของซีวอนก็รวบตัวเขาจากทางด้านหลัง

 

แบคฮยอนดิ้นสุดตัวทันที สัญชาตญาณของคนที่เคยเรียนต่อสู้มานิดหน่อยสั่งการให้เขาศอกใส่เต็มท้อง ทันทีที่สองแขนนั้นคลายออก หมัดหนักก็ฟาดใส่ใบหน้าหล่อคมของซีวอนอย่างแรง

 

วินาทีนี้เขาไม่สนใจความเป็นพี่เป็นน้องแล้ว ชานยอลพูดถูก อัลฟ่าสองคนนี้อันตราย!

 

คนตัวเล็กวิ่งสุดชีวิต แต่เพราะความมืดทำให้สะดุดพื้นไม้ยกระดับ ล้มโครมลงไปบนพื้นนั้นอย่างแรง ความเจ็บแล่นริ้วบริเวณสะโพกและหน้าขา ขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าสองคู่ดังใกล้เข้ามา แบคฮยอนหันไปมอง อัลฟ่ารุ่นพี่ทั้งสองเดินมาทางเขาด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ กลิ่นฮอร์โมนฉุนไปทั่วโพรงจมูก

 

จะไปไหนน้องแบคฮยอน...

 

คนได้ยินรู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมาในทันใด เขาพยายามยันกายขึ้น ทว่าแรงจากการล้มเมื่อครู่ก็ทำเอาเรี่ยวแรงที่มีหายไปจนหมด หูของเขาเริ่มอื้ออึง แยกไม่ออกแล้วว่าเสียงอะไรเป็นเสียงอะไร กลิ่นของพวกนั้นกำลังมอมเมาเขา ความร้อนในกายค่อยๆเพิ่มขึ้น ปะทุสูงขึ้นพร้อมๆกับที่เขาขยับตัวถอยหนี ซึ่งมันช่วงเวลานี้เองที่เขามองเห็นเพื่อนตัวเล็กใส่หูฟังยืนง้างคันศรอยู่อีกฟากหนึ่ง

 

แบคฮยอนตะโกนเรียกทันที โชคดีที่คยองซูได้ยินและหันมา ทำให้รอยยิ้มพาดข้ามใบหน้าของเขาในทันใด แต่ว่ามันก็คงอยู่เพียงแค่เสี้ยววินาที กลายเป็นใบหน้าของคนตื่นตะลึงอย่างฉับพลัน ดวงตาของเขาขยายกว้าง ก่อนที่กระแสความรู้สึกหนึ่งจะแทงทะลุไปทั่วร่างอย่างรุนแรง เชือดเฉือนริมฝีปาก ลำคอ และหน้าอกของแบคฮยอนราวกับใบมีดคมกริบ

 

เมื่อรอยยิ้มมุมปากของคยองซูนั้นร้ายกาจไม่ต่างจากอัลฟ่าสองคนตรงหน้าเลยสักนิด...



To be continued...

#ficdeepheat

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

5,690 ความคิดเห็น

  1. #5676 psirikwan43 (@psirikwan43) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:21
    วอททททคยองงงง
    #5676
    0
  2. #5662 Tangkwa Maneewan (@tkmaneewan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 09:31
    อะไรอะะคยองร้ายอ่อ่อออ
    #5662
    0
  3. #5640 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:20
    ต้องมีคนมาช่วยสิ
    #5640
    0
  4. #5601 BHM_REAL (@Loveremembrance) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:39
    คยองง หนูเป็นอะไร ใช่คยองหรอ โอ่ยยย
    #5601
    0
  5. #5588 Patcharin0423 (@Patcharin0423) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:01
    เดี๊ยว..คยองเป็นอะไรนั่น คย๊องงงงง
    #5588
    0
  6. #5555 AOMNNR (@usa2543) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 06:50
    เดี๋ยว อะไรอ่ะ ทำไมมม
    #5555
    0
  7. #5503 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 17:49
    อ้าววววว เงิบเลยสิครับงานนี้ แล้วใครจะช่วยแบคได้เนี่ยยยย
    #5503
    0
  8. #5496 loeyloxepcy61 (@loeyloxepcy61) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 02:29
    เดี๋ยววววว ชานมาช่วยที ไม่ยอมมมมมมม งงคยองซูด้วยทำไมมมม ทำไมมม
    #5496
    0
  9. #5489 rainbow....* (@BluefreezZy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:51
    เฮ้ !!! เดี๊ยว มันต้องไม่เป็นแบบนั้นสิ ชานยอลลลลลลลลลลลลลลลลล จุดวาร์ปด่วน
    #5489
    0
  10. #5481 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 23:40
    ไม่ระคยองงง ช่วยแบคด้วยยย พี่ชานนน ทำไมคยองทำงี้ จะให้จงอินจัดการ
    #5481
    0
  11. #5459 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:54
    ไม่นะ คยองง
    #5459
    0
  12. #5446 Kuanlinee (@Kuanlinee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 13:15
    อะไรอ่ะ...
    #5446
    0
  13. #5429 Ja123 (@pjpipija) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:37
    อ่าว คยองซู...
    #5429
    0
  14. #5415 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 16:24
    อ่าวคยองซู????
    #5415
    0
  15. #5405 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 11:14
    ค..คยองซูจริงหรอ?
    #5405
    0
  16. #5289 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 13:08
    เดี๋ยวนะะะ
    #5289
    0
  17. #5266 pearlsh1294 (@pearlsh1294) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 05:52
    ห๊ะ??? คยองซูเนี่ยนะ???
    #5266
    0
  18. #5240 bibimbua (@bibimbua) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 13:56
    อื้อหือใครเป็นใคร เป็นพวกไหนกันบ้างเนี่ยยย
    #5240
    0
  19. #5204 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 13:02
    อ้าววววววทำไมคยองเป็นแบบนั้นฮรือออออ
    #5204
    0
  20. #5189 Venus20 (@bbbowww) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 15:06
    เห้ยย ทำไมแบคต้องมาโดนแบบนี้ ชานยอลอาาา ฮือออ
    #5189
    0
  21. #5137 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 13:12
    คยองหักหลังแบคหรอออออ
    #5137
    0
  22. #5025 imfade (@imfade) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 14:18
    โอ้ยยย ฝังเขี้ยวแล้ว หมาป่าฝังเขี้ยวแวมไพร์
    #5025
    0
  23. #5021 imfade (@imfade) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 12:19
    คยองยิ้มทำไมอ่ะ
    #5021
    0
  24. #4992 pongarin11 (@pongarin11) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 15:21
    คยองไม่นะ
    #4992
    0
  25. #4962 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 04:54
    เดี๊ยวววคยองซูอะไรว่ะเดียวๆๆ
    #4962
    0