{ EXO Omegaverse } Deep Heat (ChanBaek ft. HunHan)

ตอนที่ 13 : Deep Heat {CHAPTER 11} (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    13 ส.ค. 60

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               




CHAPTER 11







เมื่อเริ่มต้นเดินไปข้างหน้า บางอย่างก็ไม่อาจกลับไปเป็นสิ่งที่เคยเป็นได้อีก ชานยอลรู้ดี และตลอดชีวิตเกือบสองร้อยปีเขาก็ได้เรียนรู้ด้วยว่าบางสิ่งก็ไม่อาจหวนคืนกลับมา เหมือนกับคนรักเก่าของเขา ที่ความตายพรากลมหายใจไปต่อหน้าต่อตา... และก็เหมือนตัวเขากับแบคฮยอน ที่รู้แน่แก่ใจว่ามันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วตั้งแต่วินาทีนั้นวินาทีแรกที่เราสองคนสบตากันที่โรงเรียน...

 

ชานยอลตระหนักได้โดยทันทีว่าเป็นเพราะพลังแห่งโซลเมท เขาเคยเห็นมันฉุดกระชากอัลฟ่ากับโอเมก้าให้เข้าหากันมาแล้วหลายครั้ง ทว่าเขาไม่เชื่อ และไม่คิดจะค้นหาด้วยว่ารูปแบบหรือกลไกของพลังนั่นทำงานอย่างไร จนกระทั่งวันนั้นที่มองเข้าไปในดวงตาสีนิลของแบคฮยอนเป็นครั้งแรก ตัวเขาที่เคยคิดว่าตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตไม่สมบูรณ์ก็คล้ายกับถูกเติมเต็ม ทุกๆเซลล์ ทุกๆสัดส่วน ทุกๆความคิด ทุกๆความรู้สึกทั้งหมดนั่นถูกด้ายบางๆเส้นหนึ่งถักทอต่อเติมจนสมบูรณ์ มันคือพลังของคู่แท้อย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่าชานยอลจะนิยามไม่ได้ แต่ก็เข้าใจได้ว่ามันเป็นพลังงานไร้เหตุผลที่คอยซุ่มดักจับและดึงดูดผู้คนให้เข้าหากันอย่างรุนแรงเกินต้าน

 

แต่กระนั้น สำหรับเขา ความรู้สึกที่เกิดขึ้นก็มาพร้อมกับความกลัว เพราะพลังแห่งคู่แท้ไม่ใช่แค่ดักจับและดึงดูด ทว่ายังทำให้เขาตกหลุมรักแบคฮยอนหมดหัวใจอย่างไม่มีเงื่อนไขทั้งปวงอีกด้วย และเพราะแบบนั้น หนทางเดียวที่จะทำให้โอเมก้าคู่แท้ของเขาอยู่รอดปลอดภัยก็คือการไม่เข้าไปทำความรู้จัก ชานยอลคิดว่าการหนีเป็นเรื่องง่าย แต่ว่ามันไม่ใช่เลย... คืนนั้นหลังจากที่ทำหน้าจงเกลียดจงชังใส่แบคฮยอน เขาก็วิ่งหนีไปไกลถึงขอบโลก ตั้งใจไว้ว่าจะไม่กลับไปที่นั่นอีก ทว่าสุดท้ายก็ถูกพลังนั่นกระชากกลับมาอย่างรุนแรง เป็นเพราะด้ายเส้นเดิมนั้น —ที่ผู้คนเรียกกันว่า สายสัมพันธ์— มันเข้ามาผูกมัดและตราตรึงพวกเขาเอาไว้ตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว

 

ชานยอลไม่อาจหนีพ้น ซึ่ง ณ ขณะนี้เขาก็ไม่คิดที่จะหนี

 

เขารักแบคฮยอนมาก... และก็อยากให้คนตัวเล็กปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง

 

ซึ่งเขาเองก็รู้ดีว่ามันมีอยู่ทางหนึ่งที่จะสามารถทำให้คนรักอยู่รอดปลอดภัย

 

ทว่าหนทางนั้น... ก็อาจจะพรากแบคฮยอนไปจากเขาได้เช่นกัน...

 

ฉันทำไม่ได้แบคฮยอน นายก็รู้... ชานยอลเอ่ยออกมาในที่สุด น้ำเสียงจริงจังเช่นเดียวกับใบหน้า

 

แต่มันอาจจะสำเร็จก็ได้นะ

 

หนึ่งเปอร์เซ็นต์แบคฮยอน แค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ เขาทวนความจำ

 

แล้วจะต้องทำยังไง มันต้องมีทางแก้สิ อัลฟ่าแวมไพร์ไม่เคยเปลี่ยนมนุษย์โอเมก้าเลยเหรอ?

 

ฉันเคยหาวิธีแล้วแบคฮยอน ถามผู้เฒ่าที่อยู่มานานนับพันปีแล้วด้วย แต่ว่าท่านก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

 

ถ้างั้นเราก็ควรลองเสี่ยง คนตัวเล็กทำหน้าจริงจัง

 

ไม่แบคฮยอน ถ้านายตายขึ้นมาจะทำยังไง

 

แต่อันตรายที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดขึ้นก็สามารถฆ่าฉันให้ตายได้เหมือนกัน มันก็ไม่ต่างกันไม่ใช่หรือไง

 

ต่างสิ... เสียงของชานยอลแผ่วลง ฉันยังสามารถปกป้องนายจากอันตรายได้ แต่การเปลี่ยนนาย...ฉันทำอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

 

“…..”

 

ได้โปรดแบคฮยอน ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากเปลี่ยนนาย แต่เราต้องแน่ใจก่อนว่าจะสามารถเปลี่ยนนายได้สำเร็จ

 

แล้วต้องทำยังไง ในเมื่อมันไม่มีหนทาง

 

มันต้องมี... แค่เรายังหามันไม่พบ รอให้เรื่องร้ายๆผ่านพ้นไปก่อน ฉันจะลองปรึกษาซูโฮดู

 

มันจะเกิดขึ้นเร็วๆนี้เหรอ พวกญาติๆนายจะมาแล้วเหรอ!?

 

ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่คิดว่าคงอีกไม่นานแล้ว อาจจะอาทิตย์นี้แหละ...

 

ถามซูโฮดูสิ

 

เขาส่ายหน้า ซูโฮไม่ได้รู้และมองเห็นทุกเรื่อง, แบคฮยอน... แต่เชื่อฉันเถอะ ฉันคิดว่าภายในอาทิตย์นี้ทุกอย่างจะจบ เพราะพวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

 

ชานยอลยืนยันและรอคอย

 

ทว่าเขาคิดผิด

 

ตลอดสัปดาห์นั้นไม่มีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้น!

 

 

 

***

 

 

 

เซฮุนได้กลิ่นจงแดเมื่อสัปดาห์ก่อน แม้จะเป็นแค่กลิ่นจางๆที่ลอยมาจากในเมือง แต่เขาก็มั่นใจว่าไม่ผิดแน่ และเพราะเหตุนี้เอง ที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดที่จะต้องเปลี่ยนที่อยู่ เขารู้สึกชอบต้นไม้ต้นเดิมที่ใช้หลับนอนมาเกือบสามอาทิตย์ไปเสียแล้ว มันทั้งใหญ่และเงียบสงบ —ถ้าไม่นับเสียงร้องครวญครางของหมอนั่นน่ะนะ— แถมบริเวณนี้ยังหาอาหารได้ง่ายด้วย

 

แต่ไม่เป็นไร เข้าป่าลึกอีกหน่อยเพื่อไม่ให้จงแดหาเจอเป็นเรื่องที่ดีกว่า เขาไม่อยากเจอจงแด ไม่อยากกลับไปยังหมู่บ้าน ไม่อยากเจอพ่อ ไม่อยากดูแลฝูง ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น

 

เซฮุนครุ่นคิดขณะพาร่างเปลือยเปล่าวิ่งผ่านต้นไม้สูงเข้าไป แม้ว่าจะเป็นการขยับเข้าไปใกล้หมอนั่นมากขึ้นกว่าเดิม เขาก็ต้องทำเพราะจำเป็น

 

 

 

***

 

 

 

ลู่หานได้กลิ่นเหม็นๆของพวกหมาป่าอีกแล้ว เขาสัมผัสได้ถึงมันครั้งแรกเมื่อราวๆสามสัปดาห์ก่อน ห่างออกไปทางใต้ประมาณ 10 กิโลเมตร แต่ว่าตอนนี้กลิ่นนั้นขยับเข้ามาใกล้ขึ้น ทำให้เขาเสียสมาธิและรู้สึกเวียนหัว สุดท้ายก็ต้องหอบพาร่างของตัวเองหนีเข้าไปให้ลึกขึ้น

 

ชั่วลมหายใจเดียวเขาก็วิ่งมาได้สิบกิโลเมตร ใกล้จะถึงชายแดนประเทศเกาหลีเหนือเต็มที ลู่หานหยุดมองรอบๆก่อนระบายยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าที่นี่เงียบสงบ มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมสุดลูกหูลูกตา และเหมาะกับการฝึกฝนพลังของเขาเป็นที่สุด

 

ใช่... เขากำลังฝึกฝนพลังเพราะเชื่อว่า การแข็งแกร่งขึ้นอาจทำให้เขากลายเป็นอัลฟ่าได้ ———คนตัวเล็กจะไม่เชื่อคำทำนายของพี่ซูโฮเด็ดขาด เขามั่นใจว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาด เขาเป็นแวมไพร์ที่มีพละกำลังมหาศาล และแสนแมนขนาดนี้ ฉะนั้นเขาไม่ควรเกิดมาเป็นโอเมก้า

 

ไม่ใช่แน่! เขามั่นใจ และเริ่มแน่ใจยิ่งขึ้นเมื่ออายุของเขาครบ 170 ปีเต็มแล้ว แต่ก็ยังไม่เกิดอาการฮีทเสียที

 

พอแย้งไปแบบนั้น พี่ซูโฮก็เถียงกลับว่าเพราะช่วงฮีทของเขาจะเกิดขึ้นช้ากว่าโอเมก้าคนอื่นๆ

 

งั้นเหรอ? —ไม่ใช่หรอก เขาไม่เชื่อ!

 

ลู่หานบอกกับตัวเองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เช่นเดียวกับการฝึกฝนพลังเพื่อความแข็งแกร่ง ใช่... อัลฟ่าต้องแข็งแกร่ง เรี่ยวแรงเยอะ ซึ่งเขามีมันแล้ว เขาทำได้ เขาฝืนโชคชะตาได้ ตอนนี้เขาอาจจะกลายเป็นอัลฟ่าแล้วก็ได้

 

เจ้าตัวครุ่นคิด ขณะกางแขนทั้งสองออกข้างลำตัว ทันใดนั้นเศษใบไม้โดยรอบก็ค่อยๆลอยขึ้นมา และสูงขึ้นตามการยกแขนของเขา

 

แล้วเมื่อลู่หานกำมือแน่น เศษใบไม้พวกนั้นก็เหมือนถูกมีดที่มองไม่เห็นตัดสะบั้นจนเป็นชิ้นเล็กๆ ร่วงโรยสู่พื้นโลกอีกครั้ง

 

เขาหยัดยิ้มให้กับความสามารถของตัวเอง ก่อนจะทำแบบเดียวกันนี้อีกครั้งกับต้นไม้ใหญ่ คราวนี้ต้องเค้นพลังมากกว่าเดิม แต่ลู่หานก็ทำให้ต้นไม้ลอยได้สำเร็จ หากแต่กลิ่นเหม็นๆของหมาป่าที่ลอยมาปะทะจมูกอีกครั้ง ก็ทำให้การตัดต้นไม้ให้เป็นผุยผงเป็นเรื่องยากและไม่สำเร็จในที่สุด

 

ให้ตายเถอะ! ทำไมถึงมีหมาป่ามาอยู่แถวนี้ได้นะ!!

 

น่าหงุดหงิดเป็นบ้า!

 

ร่างเล็กพ่นลมหายใจระบายอารมณ์ ความจริงเขาก็อยากไปจัดการมันให้รู้แล้วรู้รอดอยู่หรอก แต่เพราะคิดว่าอาจจะมีสงครามไม่รู้จบตามมา เขาก็เลยยกเลิกความคิดนี้ไปเสีย ได้แต่บอกตัวเองว่าช่างเถอะ ถ้ามันไม่เข้ามาหาเรื่องเขาก่อน เขาก็จะปล่อยเจ้าหมาเหม็นๆนั่นไว้อย่างนั้น

 

ลู่หานหายใจอีกครั้ง ก่อนจะสูดเข้าไปมากกว่าเดิมทันทีที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นแปลกๆในนั้น อีกแล้ว! จมูกของเขาได้กลิ่นนั้นอีกแล้ว! เขาเคยรับรสกลิ่นนี้ประมาณสองสามหน มันผสมรวมอยู่กับกลิ่นของหมาป่า เป็นเหมือนขั้วตรงข้ามเพราะหอมหวานและเย้ายวนกว่ามาก ทว่าก็เบาบางจนเขาไม่แน่ใจว่ามันคือกลิ่นอะไรและมาจากไหน ไม่แน่ใจเลยว่ามีใครอีกคนอยู่กับเจ้าหมาเน่าตัวนั้นหรือเปล่า กลิ่นถึงได้ตีกันมั่วซั่วไปหมดแบบนี้

 

เขานิ่งคิด ใจหนึ่งอยากไปดูให้เห็นกับตา แต่อีกใจหนึ่งก็บอกว่าถ้าไปก็ต้องมีเรื่องกับหมาป่านั่นแน่ พอชั่งน้ำหนักดูแล้วลู่หานก็ตัดสินใจได้ เขาจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ต้องฝึกพลังต่อไปเพื่อความแข็งแกร่ง หนทางสู่การเป็นอัลฟ่าอยู่เพียงเอื้อมแล้ว

 

เจ้าตัวบอกตัวเองอย่างมุ่งมั่น ก่อนจะกลับไปตั้งใจฝึกโดยเริ่มจากการกางแขนออกอีกครั้ง

 

ทว่าฉับพลันนี้เองที่เขากำลังรวบรวมสมาธิ กระแสบางอย่างก็แทงทะลุไปทั่วร่างของเขาอย่างรุนแรง ขาทั้งสองข้างทรุดลงขณะที่กลิ่นอันบางเบาเมื่อครู่นี้ทรงอานุภาพมากขึ้น เหมือนเกลียวคลื่นเล็กๆกลายเป็นสึนามิสูงเสียดฟ้า มันกรีดแทงเข้ามาในโพรงจมูก และสาดซัดภายในท้องของเขาจนอบอวล

 

วินาทีนั้นเองที่ความร้อนถูกจุดขึ้นมาอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่ใช่ค่อยเป็นค่อยไป แต่ว่ากระพือขึ้นมาอย่างร้อนแรงในทีเดียว ดุเดือดและร้ายกาจจนร่างเล็กดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้น ราวกับถูกจับโยนเข้าไปในพายุทะเลทรายล่องหน ร่างกายของเขาเครียดครัดขึ้นทุกส่วนโดยเฉพาะจุดกลางลำตัว มันดันเป้ากางเกงจนปวดหนึบ และชื้นแฉะด้วยน้ำแห่งไฟปรารถนาที่จู่ๆก็ลุกโพลงขึ้นมา

 

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

ลู่หานถามตัวเองขณะพยายามสะกดกลั้นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาเค้นพลังทั้งหมดออกมาจนวัตถุรอบกายลอยขึ้นไปบนฟ้า บิดเบี้ยว แตกหัก และวนซ้ำอย่างบ้าคลั่ง เกิดเป็นสิ่งแปลกปลอมสีดำลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ก่อนจะตกลงมาแล้วกลับขึ้นไปใหม่ วนเวียนเหมือนห่าฝนกระหน่ำไม่รู้จบ

 

ทว่าจู่ๆมันก็นิ่งสงบอย่างฉับพลัน เมื่อสติของคนตัวเล็กขาดห้วงไปในที่สุด

 

รู้ตัวอย่างเลือนรางอีกที ก็เหมือนกับถูกแรงอันดุเดือนร้ายกาจนั่นกระแทกมาที่ไหนสักแห่งแล้ว เขาไม่รู้หรอกว่าคือที่ไหน รู้เพียงว่าความปรารถนาแสนร้อนแรงนั่นสั่งให้มา ซึ่งแท้จริงแล้วมันคือการกระทำตามธรรมชาติ ตามสัญชาตญาณ และตามพลังไร้เหตุผลที่ดักจับและคอยดึงดูดผู้คนให้เข้าหากันอย่างรุนแรง

 

ทว่าลู่หานไม่รู้...

 

—แต่ก็ไม่ได้อยากรู้

 

เพราะบัดนี้เขามีเพียงความต้องการสัมผัสจากใครอีกคน...

 

ใครอีกคนตรงหน้าที่ลู่หานกำลังนั่งคร่อมอยู่บนต้นไม้ใหญ่

 

ซึ่งทันทีที่สายตาของเราสอดประสานกัน กิ่งไม้ที่ยึดเอาไว้นั้นก็ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง

 

...และพาให้เราสองคนตกลงไปในห้วงที่เร่าร้อนรุนแรงอย่างไม่ต้องเสียเวลาเลยสักนิด...



To be continued...

#ficdeepheat

It 's called "OVERHEAT"

 

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

5,690 ความคิดเห็น

  1. #5643 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:34
    ต้นไม้เลยจ้า
    #5643
    0
  2. #5590 Patcharin0423 (@Patcharin0423) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 07:56
    อื้อหื๊อออๆๆ ต้นไม้เลยหรอรู๊กก0.0
    #5590
    0
  3. #5575 forluhanhh (@forluhanhh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 06:35
    ต้นไม้เลยหรอคะพรี่ ร้องห้ายยยย
    #5575
    0
  4. #5506 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 18:46
    อื้อหือออออออ ขนาดนั้นเลยยยยย5555
    #5506
    0
  5. #5462 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 18:19
    แขนาดนั้นเลยย
    #5462
    0
  6. #5292 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 14:23
    ร้อนแรงงงง
    #5292
    0
  7. #5243 bibimbua (@bibimbua) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 14:12
    อื้อหือบนต้นไม้เลยเหรอลูกกกกก
    #5243
    0
  8. #5207 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 14:02
    หืมมมมมลู่กับพิฮุนเป็นโซลเมทกันใช่มั้ยยยยยยยยย
    #5207
    0
  9. #5140 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 13:26
    อะไรกันง่าาาา แหมๆ
    #5140
    0
  10. #5024 imfade (@imfade) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 13:04
    ต้นไม้จะหักมั้ย5555
    #5024
    0
  11. #4966 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 14:10
    หูวววว
    #4966
    0
  12. #4936 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 13:33
    ร้องแรงจิงไรจิง
    #4936
    0
  13. #4910 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:05
    ร้อนแรงไปไหน
    #4910
    0
  14. #4860 เบง เบง. (@bebella_26) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 03:04
    เป็นการพบกันที่รุนแรงมาก555
    #4860
    0
  15. #4727 PCY is mine (@Gemini_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 22:29
    น่าเอ็นดูลู่หารอ่ะ 55555 แต่พี่ฮุนคะจะไม่หาเสื้อผ้าใส่หน่อยเหรอ ล่อนจ้อนจริง!!
    #4727
    0
  16. #4651 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 14:05
    โถ่น้องลู่ แมนแค่ไหนก็ต้องตกเป็นรองอยู่ดีนะลูกกก
    #4651
    0
  17. #4436 Mjjeje KQ (@crazy-love-hero) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 22:10
    แง๊ สงสารลูก จะแมนก็ไม่ได้แมน ทั้งที่อุตส่าต์ตั้งใจฝึกฝนแท้ๆ 555555
    #4436
    0
  18. #4381 Nexm (@narttppc) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 20:06
    คนแมนมากเลยจ้าน้องลู่
    #4381
    0
  19. #4352 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 08:42
    เจอโซลเมทละเน้อ
    #4352
    0
  20. #4202 ParkMild (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 23:02
    โอ้โหลู่หานคนแมน
    #4202
    0
  21. #4099 gan8824 (@gan8824) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 01:36
    OMG!!!!! ตายๆๆๆๆ
    #4099
    0
  22. #3893 kmxiioxe_ (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 22:39
    เดี๋ยววววววววววววว
    #3893
    0
  23. #3559 LuMiNeuxNN (@nathza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:06
    อะโหว เอาจริงแค่ยังไม่อ่านตอนต่อไปก็รู้แล้วว่ามันจะร้อนแรงเบอร์ไหน ฮือออออออออ แม่คะทำไมฟิคเรื่องนี้ถึงดีขนาดนี้
    #3559
    0
  24. #3352 Ppp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 22:58
    น้องหานคนแมนไม่อาจต้านชะตาไหว

    ข้ามเผ่าไปอี๊กกกกกกก

    จากต้องล่ากันก็มาดองกันเถอะ 555555555
    #3352
    0
  25. #3330 whatupnan (@whatup_nan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 20:24
    หนูเป็นโอเมก้านะลู่
    #3330
    0