ethereal love #Markbam

ตอนที่ 10 : CHAPTER 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 ส.ค. 59






CHAPTER 9



 

กริ้งงง..กริ้งงงง

 

      “อื้มม..แบมแบมกำลังนอนบิดตัวไปมาบนที่นอนเหมือนคนขี้เกียจตื่น

 

กริ้งงง...กริ้งงงงงงง

 

      แบมแบมเอื้อมมือไปปิดเสียงพร้อมกับลืมตาขึ้นมาเพื่อดูว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว

 

  8.00น.

 

     “เฮ้อออ...มีเรียน9โมงนี่นา..

 

      “เห้ย อีก1ชั่วโมง!!!!” เอ้ามัวรออะไรหล่ะครับพี่น้อง วิ่งงงงง

แบมแบมอาบน้ำแบบวิ่งผ่านน้ำพร้อมกับผมเผ้าที่ไม่เป็นทรงวิ่งลงไปยังชั้นแรกของบ้าน

 

     “แจน จู ดรีม! ทำไมไม่ปลุกแบม!” แบมแบมพูดด้วยความโมโหร้อนถึงแม้จะไม่ใช่คนขี้โมโหง่ายแต่นี่เพื่อนเขาเล่นไม่มาปลุกเลย

 

     “แบม เราขอโทษ รีบไปกันเถอะเดี๋ยวค่อยไปหาอะไรกินที่โรงเรียนดรีมพูดขึ้น

 

     “เอ่อๆๆๆ ไปๆแจนพูดต่อ จูที่นั่งดื่มนมอยู่ถึงกับรีบดื่มแล้วเดินไปที่โรงจอดรถทันที



เอี้ยดดดด...

 

  เสียงเบรกของรถแอสตันมาร์ตินคันงามดังไปทั่วบริเวณ

 

ปังง..!

 

     “ไป วิ่งเพื่อนวิ่งงแจนทำเสียงฮึดสู้ เพื่อนทั้ง3จึงรีบลงจากรถและวิ่งไปให้เข้าทันคาบเรียน

 

ปึก...

 

     “เห้ย”   เดี๋ยวนะ ทำไมเสียงนี้มันคุ้นๆ

 

     “น้องแบมเป็นอะไรไหม พี่ขอโทษพี่เดินไม่ดูทางเองแบมแบมเงยหน้าขึ้นมองคนมาใหม่

 

      “พี่มาร์ค!”

 

      “เราเป็นอะไรไหมพี่ขอโทษ พี่แค่จะฝากของไปคืนบี รบกวนหน่อยได้ไหมครับ

 

     “อ๋อได้ค่ะ แต่ตอนนี้แบมรีบมากเลย ไว้ค่อยเอามาให้ตอนเที่ยงได้ไหมคะแบมแบมพูดพร้อมกับท่าทางรีบร้อน ทำให้พี่มาร์คต้องถอดใจไป

 

     “โอเคเอางั้นก็ได้ แล้วเดี๋ยวตอนเที่ยงพี่เอาของไปให้แล้วกัน

 

     “โอเคค่ะ

 

     แล้วแบมแบมกึ่งวิ่งกึ่งเดินเพื่อจัดสภาพหน้าของตัวเองแล้ววิ่งไปยังห้องที่ต้องเรียน

 

 

 

 

 

 

กริ้งงงงงงง...

 

     ‘เยสสส เลิกเรียนแล้ววววว

 

     ‘อย่าทำมาชิวหน่อยเลยพรุ่งนี้พรีเซนโปรเจคนะยะอย่าลืม

 

      ‘แงงงง จาร้องไห้แล้ววว

 

วันนี้ก็เหมือนคล้ายๆทุกวันแต่มีเสียงบ่นงุ้งงิ้งกันมาอีกเพราะพรุ่งนี้ต้องพรีเซนท์ โปรเจคที่อาจารย์แม่สั่งไว้

 

     “เจอกันคลาสหน้าค่ะ เลิกคลาส

 

     “นี่ ไปกินข้าวกัน แล้วเย็นนี้รีบกลับบ้านกันนะจะได้ไปทำโปรเจคอาจารย์แม่ให้มันเสร็จๆจูพูดขึ้น

 

      “ค่า คุณแม่ ตอนนี้ไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหมคะแจนพูดประชดประชัน

 

      “ไปๆๆ กินข้าวกันนนนดรีมพูดพร้อมกับคล้องคอแบมแบมเดินออกไปจากห้อง

 

 

หลังจากได้ข้าวเที่ยงกันมาแล้ว ก็มานั่งรวมตัวกันที่โต๊ะประจำและกำลังจะกินข้าว

 

      “นี่ๆ แจนกินผักไหม

 

     “กินทุกอย่างยกเว้นแตงกวาแจนตอบจูไปพร้อมเคี้ยวข้าวตุ่ยๆ

 

      “งั้นกินนี่ให้เราหน่อยจูวางมะเขือเทศใส่จานแจน

 

     “ย่า นี่หัดกินผักบ้างสิจูไม่ใช่มัวให้แจนกินให้ตลอดแจนทำเสียงดุ

 

     “อ้าวก็แจนบอกว่าแจนกินได้นี่จูเถียงสุดตัว

 

     “แต่แจนก็ไม่ได้บอกว่าจะกินให้ซะหน่อยนี่!”

 

     เริ่มเกิดสงครามกลางวันกันแล้วหล่ะค่ะพี่น้อง แบมหันหน้าไปมองดรีม แล้วส่ายหัวให้น้อยๆกับความน่ารักของจูและแจน แต่กินกันไปสักพักก็มีเสียงปริศนาดังขึ้งข้างๆแบม

 

     “แบมแบม อ่ะนี่เอ้ะ ใครกัน แบมแบมคิดในใจ คิดได้อย่างนั้นแบมแบมจึงเงยหน้าไปมอง

 

     “อ่ะนี่ฝากของให้บีด้วย....พี่เขาเว้นวรรคไป

 

     “...เป็นครั้งสุดท้ายแบมแบมเห็นหน้าตาพี่มาร์คดูไม่ค่อยจะเอนจอยสักเท่าไหร่แบมแบมจึงยืนขึ้นและตบไหล่พี่เขาเบาๆ

 

     “พี่มาร์ค ไม่ต้องเฮิร์ทหรอกนะ เดี๋ยวทุกอย่างจะดีขึ้นเองนะคะแบมแบมพูดด้วยน้ำเสียงปนให้กำลังใจ

 

     แบมแบมเข้าใจหรอกว่ามันรู้สึกยังไง ถึงจะทำใจได้ในระดับนึงแต่จะบอกว่าไม่เสียใจเลยก็พูดไม่ได้

 

     “ขอบคุณมากนะแบมแบม ที่คอยอยู่ข้างๆพี่เสมอ..” พี่มาร์คพูดพร้อมยิ้มให้แบมแบม

 

     “ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่มาร์ค แบมบอกแล้วว่าแบมเต็มใจ ไปกินข้าวได้แล้ว แล้วไม่ต้องห่วงเรื่องของนะคะ เดี๋ยววันนี้แบมจะเอาไปให้บีเอง

 

     “งั้นพี่ไปนะ ขอบคุณมากๆนะครับพูดแล้วพี่เขาก็เดินไป

 

     “เฮ้อออ น่าสงสารพี่มาร์คหว่ะแก ซื่อสัตย์มาตลอดแท้ๆ ทำไมถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้เสียงแจนบ่นเบาๆ

 

     “นี่ๆๆ กินข้าวกันต่อเถอะ เสียบรรยากาศหมดดรีมท้วงขึ้น ทุกคนจึงกลับมาอยู่ในสภาวะปกติเพราะไม่อยากให้บรรยากาศแย่ลง

 

     “นี่ดรีม แบมว่าเดี๋ยวแบมจะกลับไปที่คอนโดแล้วหลังจากที่คิดมาทั้งคืนเรื่องบี แบมจึงตัดสินใจว่าจะกลับไปอยู่กับบี ตามเดิม

 

     “แน่ใจแล้วหรอว่าจะกลับไป แบมโอเคแล้วใช่ไหมดรีมถามด้วยน้ำเสียงปนเป็นห่วง                  

 

     “นี่แบมไม่เป็นอะไรหรอกน่า เดี๋ยวถึงคอนโดแล้วจะรีบไลน์หาเลยโอเคไหม แบมทำหน้าอ้อนๆพร้อมกับส่งยิ้มน้อยๆให้กับเพื่อน

 

     “โอเค เราไม่ได้ห้ามแบมหรอก แต่ถ้ามีปัญหาอะไรก็มาหาเราได้ตลอดนะ

 

     “....อื้ม

 

     หลังจากกินข้าวเสร็จ แบมแบมก็ขอตัวกลับไปเอาของที่บ้านดรีมก่อนเพราะจะกลับคอนโดแล้ว โดยดรีมให้กุญแจสำรองแบมแบมมา

 

ก๊อกแก็ก ก๊อกแก๊ก

 

     ตอนนี้แบมแบมกำลังซักผ้าอยู่หลังบ้าน ตัวเองก็แทบลืมไปเลยว่าพี่ยูให้เสื้อคลุมมา คิดได้ดังนั้นจึงไปหลังบ้านเพื่อที่จะซักเสื้อคืน

 

‘     เสร็จแล้วเดี๋ยวค่อยเอาไปตากที่คอนโดแล้วกันแบมแบมคิดในใจจะได้เอาไปคืนพรุ่งนี้เลย

 

     หลังจากเก็บของเรียบร้อยแล้วแบมแบมก็ออกมาจากบ้านและไม่ลืมล็อคประจูบ้านให้ดรีม พอเช็คว่าลืมอะไรอีกไหมเสร็จก็ขึ้นรถแอสตันมาร์ตินคันสวยกลับคอนโดไป..










_______________

ขอโทษค่ะ*โค้ง90องศา* วันนี้ร่างพังมากจริงๆ เหนื่อยสุดๆ งานวันนี้เยอะมากๆๆๆ พึ่งถึงบ้านด้วย พรุ่งนี้จะทำการแก้ตัวให้นะคะ ไรท์จะเอามาลง2ตอน 5555555 ดูเป็นการลงนิยายที่หรรษามาก ปั่นวนไปค่ะ ขอโทษที่อัพช้าอีกครั้งน้าา เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

262 ความคิดเห็น

  1. #200 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:21
    เเบมสู้ตาย
    #200
    0
  2. #91 Kotchapon312 (@Kotchapon312) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 00:11
    แบมสู้ๆ
    #91
    0
  3. #55 MBsofly (@MBsofly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 23:48
    กลับไปคอนโดจะเป็นไงมั่งน้าาาา
    #55
    0
  4. #54 stung_tuan (@stung_tuan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 23:31
    สู้สู้นะไรท์
    #54
    0
  5. #53 sutisawu25993 (@sutisawu25993) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 22:35
    เร็วน่ะไรท์~~~
    #53
    0