ethereal love #Markbam

ตอนที่ 31 : chapter 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    3 ต.ค. 59

 

 

 

 

 



30

 

 

     “เห้ยยยย ชนๆๆๆๆหลังจากที่ป๊าของแจนกลับไปได้สักพักใหญ่ๆแล้ว พี่แจ็คสันที่ตอนแรกคิดว่าสร่างขึ้นมาแล้วกลับไปเมาอีกครั้ง

 

ทุกคนไม่ได้ขัดอะไร กลับยกแก้วขึ้นมาชนกันเป็นครั้งไม่ต่ำกว่า5รอบของวันนี้

 

     “แจ็คสันไหวป่าววะพี่ยูพูดกับพี่แจ็คสันที่ดูท่าทีแล้วแก้วนี้ก็ไม่น่าจะหมด

 

     “เห้ย นี่ใคร หวังแจ็คสันนะเว้ย อย่าดูถูกกันเชียวนะพอเริ่มเมาพี่แจ็คสันก็เริ่มพูดมากคูณ2

 

     “กลับกันเลยไหมพี่มาร์คถาม

 

     “แล้วแจ็คสันเมาแบบนี้จะขับรถไหวหรอพี่ยูพูดขึ้น หลังจากดูแล้วว่าพี่แจ็คสันไม่น่าจะขับรถไหว

 

     “งั้น เอาอย่างงี้ไหมคะ เดี๋ยวให้พี่แจ็คสันไปกับพี่ยู ส่วนแจน..

แจน ขับรถไม่เป็น นั่นแหละปัญหาของเรา

 

     “พี่มาร์ค เดี๋ยวแบมไปขับรถกับแจนเองค่ะพี่มาร์คทำท่าจะปฏิเสธเพราะนี่ก็ดึกแล้ว 

มาร์คเองก็กลัวถ้าเกิดปล่อยให้ขับไปคนเดียวจะเป็นอันตราย

 

     “เอางั้นหรอ แบมขับรถไหวใช่ไหมมาร์คส่งอาการเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด

 

     “ได้แน่นอนค่ะ

 

     “งั้นเอาตามนี้ก็ได้ครับมาร์คตัดบทสสรุป จ่ายบิลเสร็จสรรพก็ช่วยกันลากสังขารของแจ็คสันกลับบ้าน

 

 

     “แบมแบม ขับรถดีๆนะเข้าใจไหม อย่าแวะไปไหน อย่าไปไหนคนเดียวหล่ะมาร์คพูดกำชับแบมแบมเพื่อไม่ให้ลืม

 

     “ค่ะ พี่มาร์คก็เช่นกันนะคะ แบมแบมพูดแล้วก็สอดตัวเข้าไปในรถ

 

     “ไปยังแจน คาดเข็มขัดด้วยนะแบมแบมพูดไปด้วยคาดเข็มขัดไปด้วย

 

    “อือๆ ไปเลยแบมแบมที่สตาร์ทรถไว้รอแล้วก็ถอยรถแล้วขับออกจากร้าน

 

 

    “เห้ยแบม แจนลืมออกมาได้ไม่ถึง2นาที แจนที่กะจะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแต่กลับหาไม่เจอเลยท้วงขึ้นมาก่อนจะไปไกลกว่านี้

 

    “ลืมอะไรหรอแบมแบมหยุดรถแล้วถามเพื่อน

 

     “ลืมโทรศัพท์อ่ะ แฮะๆ กลับไปเอาให้น่อยจิแจนใส่ลูกอ้อนเข้าไปเพราะเมื่อกี้ก่อนออกมาแบมแบมก็ได้พูดไปแล้ว

 

     “อือ ได้ๆแบมแบมเลี้ยวรถกลับไปที่ร้าน

 

 

     “แบมอยู่นี่นะ เดี๋ยวแจนมา แปบนึงกลับมาถึงร้านแล้วแจนก็รีบลงรถเพื่อกลับไปเอาโทรศัพท์

 

     แบมแบมนั่งเล่นโทรศัพท์ตัวเองรอไปพลางๆระหว่างรอแจนกลับมา 

    ผ่านไปถึง10นาทีก็ไม่มีวี่แววว่าจะออกมาสักที แบมแบมเลยโทรเข้าโทรศัพท์มือถือแจน แต่ก็ไม่รับสาย แบมแบมตัดสินใจเดินเข้าไปในตัวร้านเพื่อหาแจนที่หายไปนานเกินไป

 

     หาดูรอบร้านแล้วก็ไม่มี แบมแบมเดินไปดูทางด้านหลังที่มีห้องน้ำ เผื่อว่าแจนจะไปเข้าห้องน้ำ

 

     “อ้าว น้องสาวคนสวย มาคนเดียวหรอจ๊ะ” 




30%


      แบมแบมที่ยังเดินไม่ถึงห้องน้ำโดนผู้ชายคนนึงใน3คนนี้พูดจาไม่เข้าหูใส่ จังหวะที่กำลังจะหันหลังกลับ แต่กลับโดนดึงไว้ก่อน

 

     “..โอ้ยแบมแบมหันหน้าไปมองหน้าแบบไม่พอใจ นอกจากจะทำตัวเสียมารยาทแล้วยังจะมาจับเนื้อต้องตัวกันอีก

 

     “พี่ถามดีๆก็ทำไมไม่ตอบหล่ะ หรืออยากไปตอบที่ห้องพี่หล่ะครับคนสวยคนที่ตัวดูบึกๆโน้มหน้าลงมาถาม

แบมแบมรีบเบือนหน้าหนี เพราะกลิ่นแอลกอฮอล์ที่เหม็นฉุนออกมานั้นทำให้แบมแบมไม่ชอบใจเอาซะเลย

 

     “...ปล่อยแบมแบมพูดเสียงสั่น ผิดกลับแววตาที่ดูแข็งกร้าว

 

     “ทำไมหล่ะ ถ้าไม่ปล่อยแล้วจะทำยังไงหรอเขาทำหน้าล้อเลียน แล้วออกแรงลากแบมแบมไปยังมุมมืดของร้าน

 

     “โอ้ย  ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ แบมแบมเริ่มใช้เสียงที่ดังขึ้น

 

     “ชู่ว พูดเบาๆสิ ถ้าไม่อยากมีเรื่องก็หุบปากไปซะเขาเริ่มบีบที่แขนของแบมแบมแรงขึ้นจนแขนของแบมแบมแทบจะแหลกคามืออยู่แล้ว

 

     “ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่ปล่อยฉันจะกรี๊ดจริงๆด้วยแบมแบมทำใจดีสู้เสื้อ รู้ทั้งรู้ว่าไม่น่าจะรอดจากตรงนี้ไปได้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่นิด

 

     “เอาสิ ลองตะโกนดูกล้าท้ามาแบมแบมก็พร้อมสนอง

 

     “ช่วยดะ..!!”

 

อั๊ก

 

เสียงชกที่โดนเข้าที่ท้องแบมแบมเต็มๆ

 

     “หึ ปากดีเขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วเอาผ้ามาปิดปากแบมแบม ทำเอาน้ำตาแทบไหลออกมา แต่ไม่อยากเผยด้านอ่อนแอของตัวเองออกมาให้เขาเห็น

 

     “ อึก ช่วยด้วยแบมแบมพยายามเปล่งเสียงออกมาอีกครั้งและพยายามต้านแรงของผู้ชายคนนั้น

 

     “เห้ยจัดการดิเขาหันหน้าไปบอกผู้ชายอีก2คนที่มาด้วยกัน

 

อั้ก

อั้ก

 

 

เขาพลักแบมแบมจนล้มลงแล้วออกแรงตบที่ใบหน้าและกระทืบเข้าที่ท้องของแบมแบม

 

หลังจากนั้นสติของแบมแบมก็ดับวูบไป

 

 

Jan’s part

 

     หลังจากกลับเข้าไปเอาโทรศัพท์แต่ก็ไม่เจอที่โต๊ะเลยต้องเข้าไปถามพนักงานในร้าน แต่ปรากฏว่าเขาบอกให้เราลองเข้าไปถามเจ้าของร้านดู

     แจนก็เดินขึ้นไปชั้น2ของร้าน แล้วก็เข้าไปหาเจ้าของร้าน ซึ่งพอเห็นหน้าก็รำลึกได้ว่าเป็นคนสนิทของตนเมื่อสมัยยังเด็กๆเลยทำให้เผลอคุยกันนานไปหน่อย แต่พอปลีกตัวออกมาได้แล้วแจนก็มุ่งหน้ากลับไปที่รถแต่ก็ปรากฏว่าแบมแบมไม่อยู่ที่รถแล้ว เลยโทรหาแต่ก็กลับไม่ติด แจนเริ่มมีลางสังหรณ์แปลกๆเลยเดินข้าไปในตัวร้านอีกรอบ แล้วก็ได้ยินกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นเลยเดินตามไป

 

     “อ้าว..เฮ้ยแจนก้มลงหยิบโทรศัพท์ดูแล้วพลิกไปพลิกมา

 

     “ของแบมนี่ แล้วทำไมมาอยู่ตรงนี้หล่ะแจนยังไม่อยากให้ลางสังหรณ์ของตัวเองเป็นจริง แต่ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็เริ่มสั่นแจนเลยพลิกกลับไปดูปรากฏว่าคนที่โทรเข้ามาเป็นพี่มาร์ค

 

     “พี่มาร์ค แย่แล้วแจนพูดเสียงลุกลี้ลุกลน

 

     “หะ นี่ใคร แล้วแบมแบมอยู่ไหน ทำไมไม่กลับมาสักที พี่จอดข้างทางรอเรา2คนมานานแล้วนะพี่มาร์ครีบรัวคำถามใส่แจน

 

     “ฮือ พี่มาร์ค แบมอยู่ไหนก็ไม่รู้ แจนเห็นแต่โทรศัพท์

 

     “อะไรนะ  แจนโทรบอกคนอื่นก่อนนะเดี๋ยวพี่โทรกลับ

 

 

 

Mark’s part

 

     หลังจากวางสายไปก็เห็นกระจกหลังแสดงภาพของรถคันนึงกำลังขับอกไปจากร้านด้วยความรวดเร็ว มาร์คก็รีบตามไปติดๆ แต่ก็ดันหลงเพราะนี่ก็ดึกมากๆแล้ว แถมมันยังขับรถเร็วมากๆอีกต่างหาก

 

     “โถ่เว้ยมาร์คตีเข้ากับพวงมาลัยแล้วลองสุ่ม4สุ่ม5เลือกทางแยกด้านหน้าดู

 

     'ช่วยแบมแบมให้ปลอดภัยด้วยที' มาร์คภาวนากับตัวเองในใจแล้วขับรถต่อ

 

มาร์คเลือกทางที่2แล้วขับรถไปเรื่อยๆ

 

 

 

Bambam’s part

 

     หลังจากสติดับไปก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แต่ปรากฏว่า ที่นี่ไม่ใช่สถานที่เดิมแล้ว แต่กลับเป็นห้องที่ไม่กว้างมาก เหมือนห้องใต้ดิน ด้านในมีแสงสลัวๆจากโคมไฟสีส้ม ในห้องมีเพียงฟูกเท่านั้นแล้วตอนนี้แบมแบมนอนอยู่บนฟูกที่มีโซ่พันตามมือกับตามเท้าเต็มไปหมด

 

     “ตื่นแล้วหรอคนสวยจู่ๆผู้ชายคนนั้นก็เดินเข้ามาในห้อง แล้วเดินเข้ามาหาแบมแบม

 

     “หลับไปนานเลยสิ พี่คิดถึงเราจะแย่อยู่แล้วนะเขาโน้มตัวลงมาเข้าสูดกลิ่นกายอันชวนหลงใหลของแบมแบม

 

แบมแบมเก็บมันไว้ไม่ไหวแล้ว น้ำตามันไหลลงมาดื้อๆ ไม่อยากจะนึกภาพว่าตัวเองต้องเจอกับอะไรบ้าง

 

     “มา ไหนดูสิ แค่ข้างนอกก็สวยแล้ว ข้างในจะสวยขนาดไหนนะเขาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดและขาเรียวสวยของแบมแบม

 

     “ อึก..ฮือ ฮือๆๆแบมแบมเริ่มส่งเสียงร้องประท้วง

 

     “เราก็อดใจไม่ไหวแล้วใช่ไหมละ หึเขาหยุดลากมือตรงบริเวณหน้าท้องแบมแบมแล้วกระชากเสื้อของแบมแบมออกแบบไม่เหลือชิ้นดี

 

     “อืออ ฮือออออ อุด อะ อ่อย ฮืออแบมแบมพยายามเตือนสติชายคนนี้ แต่กลับไม่ช่วยอะไรเลย แถมทั้งความอายมันได้เข้ามาถาโถมเมื่อเขากระชากเสื้อของแบมแบมออกแล้วกลับมองมาที่ร่างกายของแบมแบมแบบตาไม่กระพริบ เชยชมเรือนร่างอันสวยงาม เหมือนหมาได้ชิ้นเนื้อโต

 

     เขาโน้มหน้าลงมาแล้วเริ่มคลอเคลียที่ต้นคอขาวของแบมแบมแล้วเริ่มใช้มือปลดชุดชั้นในของแบมแบม

 


ไม่ แบมแบมไม่ยอม พยายามสะบัดผู้ชายคนนั้นให้หลุดพ้นจากพันธนาการของตน โดยใช้ศอกตีเข้าไปที่หัวเต็มๆ

 

 

    “f*uk นังเด็กนี่!!” เขาดูเดือดขึ้นมาอีกครั้งแล้วใช้มือหยาบตบหน้าแบมแบมจนมันรู้สึกชาไปทั้งหน้าแล้ว

 

     “ฮืออ อ้วยอ้วยแบมแบมกำลังพยายามขอความช่วยเหลือ รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีใครช่วยตัวเองได้แล้ว แบมแบมพยายามดิ้น ทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ตอนนี้ แต่ก็เหมือนมันจะไม่มีประโยชน์เลย

 

เขากำลังจะปลดเสื้อชั้นในของแบมแบมอีกครั้งจนกระทั่ง

 

     “ไอ่สั*” จู่ๆก็มีร่างของใครคนนึงกระชากเขาออกไปจากตัวแบมแบม

 

อั้ก

 

พลัก

 

ตุ้บ

 

แบมแบมลืมตาขึ้นแต่ก็มองอะไรไม่เห็นเพราะน้ำตามันยังคลออยู่ในดวงตา

 

     “แบมแบม!” ผู้ชายปริศนาคนนั้นรีบวิ่งเข้ามาแบมแบม

 

     “อึก ฮืออออน้ำตามันได้ไหลลงมามากกว่าเดิมพอเห็นว่าใครเป็นคนที่เข้ามาช่วย

 

เขาช่วยแกะเชือกที่มือแบมแบมและเท้า และเอาผ้าคาดปากแบมแบมออก

 

     “ฮืออ....พี่มาร์คหลังจากหลุดจากพันธนาการแล้วมาร์คก็รีบยื่นเสื้อตัวนอกของตัวเองให้แบมแบม แล้วเข้าไปกอดแบมแบมทันที มาร

 

     “ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรพูดแล้วก็ลูบหัวแบมแบมไปด้วย

 

     “ฮืออ อึก ฮือออแบมแบมกอดมาร์คกลับแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนักหน่วง

 

    “รีบออกไปจากที่นี่ก่อนนะแบมแบมพยักหน้ารับแล้วมาร์คก็ช้อนแบมแบมขึ้นแนบอกแล้วก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว




100%




บางคนอาจจะสงสัยว่าก็มาร์คก็ตามมาติดๆทำไมถึงคลาดได้ ถ้าพูดตามหลักความจริงคือถ้าใครเคยดูซีรี่ย์หรือเคยไปเกาหลีมาแล้ว คือมันจะมีซอยเยอะมากกกก แต่ด้วยความเป็นมกโพ เราก็คิดว่าน่าจะไม่อึดอัดเหมือนโซลแต่ก็คิดว่าน่าจะมีคนอยู่เยอะอยู่ดี ทีนี้ด้วยความที่มาร์คห่างจากตัวร้ายของเราซึ่งห่างมากก็เลยตามไปไม่ทัน แล้วก็อาจจะหลงซอยไปบ้างเลยทำให้ไปถึงช้า แล้วก็เป็นตอนกลางคืนด้วยเนาะมันก็เลยติดขัดไปบ้าง คนเราก็คงจะไม่แบบ เข้าซอยเดียวแล้วก็เจอเลย บ้านก็ไม่ได้มีหลังเดียวอีก อะไรแบบนี้ มีคำถามอะไรก็ถามได้เสมอนะคะ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

262 ความคิดเห็น

  1. #179 De-nee (@De-nee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 07:49
    โอ้ยเกือบมาช่วยแบมไม่ทันแล้วอ่ะพี่มาร์ค ใจหายใจควํ่าหมดอ่ะค่ะ
    #179
    0
  2. #178 nattanan1234 (@nattanan1234) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 23:06
    ต่อออออออ ด่วนนนน
    #178
    0