[เกือบY] ซอมบี้น่ะเหรอ... อ๋อ! นั่นเพื่อนผมเอง2 Walking Friend2

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 10 : นิ้วครึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    6 ก.ย. 60



ตอนที่ 10 : นิ้วครึ่ง


12 123 12 12 1 เฮ้่!!!!!!

“12 123 12 12 1 เฮ้่!~”

ผมเดินเข้าไป CPR ใส่คุณซอมบี้อีกสองคนที่เหลือ ซึ่งในเวลาเดียวกัน หว่องก็ได้นั่งกอดเข่าแล้วมองขึ้นไปทางเหนือ... ไม่ใช่หมายถึง ทิศเหนือ แต่หมายถึงเหนือหัวของเขาเองที่ได้มีแมลงวันจากทางใต้กำลังบินดี๊ด๊าไปมา

“แฮ่?”

“ฮือ...”

คุณซอมบี้ทั้งสองฟื้นขึ้นมาก็เกาหัวซึ่งเพราะว่าไม่ได้สระผมมานานหนังศีรษะเลยหลุด พวกเขาดูแปลกใจแล้วก็ถามผมว่า ที่นี่คือสวรรค์เหรอ

“ไม่ใช่ครับ” ผมส่ายหน้า “ทั้งสามคนได้รับการรักษาครับ”

“แฮ่? / ฮือ? / โฮก?”

ทั้งสามแย่งกันพูด ผมต้องรีบปรามออกไป

“ไม่ใช่ผมครับ ที่ช่วยทุกคนเอาไว้” จากนั้นก็ชี้ไปที่คุณ อเล็กซานเดอร์ซึ่งกำลังจิกบางสิ่งอยู่บนพื้นดัง ฉึก ฉึก ฉึก... “เป็นฝีมือของท่านอเล็กซานเดอร์ ไก่เหนือไก่ทั้งปวงต่างหาก ถ้าจะขอบคุณ ก็ไปกราบกรานเขาเถอะครับ”

ฮู~~~!

คุณซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสามต่างร้องออกมาเสียงหลง ตึก ตึก ตึก จากนั้นก็วิ่งจ้ำอ้าวส่งสียงอึกทึกครึกโครมไปยังทิศทางของคุณอเล็กซานเดอร์ โดยวิ่งผ่านหน้าหว่องซึ่งกำลังนั่งกอดเข่า แถมมีแมลงวันทำตัวเป็นดาวบริวารโคจรรอบหัวของเขาอีกต่างหาก

และเมื่อพวกเขาทั้งสามไปถึง...

พับ พับ พับ!

เหล่าซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสาม ก็กราบกรานลงไปด้วยท่า คารวะชาบู และอดไม่ได้ที่จะกล่าวคำสรรเสริญออกมา

“ฮูฮา ฮูฮา ฮูฮา ฮูฮา”

เสียงขากเสลดของเหล่าซอมบี้ทั้งสามเสียดแทงรูหู แต่ก็นั่นล่ะ มันเป็นวิธีบวงสรวงของพวกเขา ผมว่าเราก็ควรจะให้ความเคารพนะ

กะต๊าก... ก!!!

คุณเล็กซานเดอร์กางปีกที่กว้างประมาณสามสนามฟุตบอล พร้อมทั้งกู่ร้องจนเสียงก้องไปทั่วโลกหล้า นี่ถ้าหากว่าในเวลานี้มังกรยังไม่สูญพันธุ์ไปเพราะริอาจมาหาเรื่องพวกไก่แล้วล่ะก็ ผมมั่นใจว่าพวกมันจะต้องตัวสั่นด้วยความกลัวและไม่กล้าที่จะกางปีกบินขึ้นฟ้าไปอีกตลอดชีวิต

คุณอเล็กซานเดอร์สุดยอดที่สุดเลย นี่แหละ ไก่เหนือไก่ซึ่งจะคืนความสุขให้กับประชาชน!

ในตอนนั้นเองที่ผมกำลังจะโห่ร้องว่าฮูฮาฮูฮา หางตาก็ดันไปเห็นหว่องที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่อีกครั้ง

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา “ฮือ... อ” จากนั้นก็มองไปยังกำแพงอีกฝั่งซึ่งไม่น่าจะมีอะไรนอกไปจากตะไคร่เขียวฉ่ำ “ฉันอยากกลับบ้านจังเลย ฮือ...” จากนั้นเขาก็ก้มหน้าลงไปคร่ำครวญต่อ

ผมค่อยๆ เดินเข้าไปหาเขา จากนั้นก็นั่งยองๆ ลงข้างๆ

“โอ๋~” ผมลูบหลังเขา “เดี๋ยวก็ได้กลับแล้วน้า ใจเย็นๆ น้า โฮ่ เสี่ยะๆๆ”

ผมเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยแววตาระลึกถึงบ้าน จากนั้นก็ก้มหน้าลงไปต่อ

“ฮือ... ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ”

ผมยังคงลูบหลังเขาต่อไป อืม ผมเข้าใจแล้ว เขาคงจะตกใจที่ซอมบี้ทั้งสามคนนั้นเหมือนจะตายไป พอเห็นฟื้นขึ้นมา นายก็เลยโล่งอกสินะหว่อง

หว่อง นายนี่เป็นคนดีจริงๆ เลย

ผมลุกขึ้นยืน จากนั้นก็บอกให้กับเหล่าซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสามว่า

“บวงสรวงพอกันได้แล้วครับ อะไรที่มากเกินไปมักไม่ดี ศรัทธาที่มากเกินไปก็มีหลายครั้งแล้วที่กลายเป็นงมงาย”

ผมพูดจบ เหล่าซอมบี้นักดับเพลิงก็ลุกขึ้นยืน พร้อมทั้งหันมาพยักหน้าให้ผม

ผมหันไปทางหว่องพร้อมทั้งบอกว่า

“เอาล่ะหว่อง ในเมื่อนายคิดถึงบ้านขนาดนั้น เราก็จะกลับบ้าน นายกัน”

และในตอนนั้นเองที่อยู่ๆ หว่องก็สะดุ้งขึ้น พร้อมกับลุกยืนและออกตัววิ่งอย่างสโลว์ไลฟ์

“ม่าย... ย~”

หว่องออกวิ่งไปแล้ว แต่การที่เขาไม่ได้ใช้พลังวิ่งเร็ว นั่นก็เป็นการบ่งบอกได้อย่างหนึ่ง

“ทุกคนครับ หว่องชวนพวกเราวิ่งไล่จับนี่นา!” ผมก้มลงไปอุ้มคุณอเล็กซานเดอร์ที่บังเอิญเดินเข้ามาพอ จากนั้นก็หันไปบอกคุณซอมบี้นักดับเพลิง “เรามาวิ่งไล่หว่องกันเถอะครับ!”

“แฮ่!”

“ฮื่อ!”

“โฮก!”

ทุกคนรับคำ และแล้ว พวกเราก็วิ่งไล่ตามหว่องไปอย่างรวดเร็ว

เช่นเดียวกันกับผม ผมก็ออกวิ่งตามพวกเขาไปติดๆ เลยล่ะ

“ทุกคนครับ ช่วยกันร้องเสียงดังๆ หน่อยครับ ตามกฎที่บัญญัติโดยเจไดทั้งเจ็ดแห่งหุบเขาง๊อไบ๊ เวลาเราเล่นเป็นคนไล่ เราต้องคำรามไล่ตามไปด้วยครับ”

ซอมบี้ทั้งสามพยักหน้า พร้อมทั้งตะโกนคำรามหรือขากเสลดออกไปในทันที

กรร... ร แฮ่!! โฮก!!!

และแล้ว เกมวิ่งไล่จับก็เริ่มต้นขึ้น


พวกเราวิ่งกันมานานมากๆ แล้ว

โอเค จริงอยู่ ที่ถึงแม้ว่าพวกเราจะหยุดพักเป็นระยะๆ แต่ กระนั้นหว่องก็ไม่คุยกับพวกเราเท่าไรนัก

และตอนนี้สภาพรอบๆ ก็เปลี่ยนไป ทางเดินที่เคยแคบก็ กลายเป็นกว้างขึ้น กลิ่นอายสกปรกเริ่มจางหาย ให้ผมเดานะ นี่เราต้องใกล้มาถึงทางออกแล้วแน่ๆ

โฮกกกกก!!

เหล่าซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสามยังคงวิ่งและคำรามขากเสลดต่อไปไม่หยุดยั้ง ผมว่าพวกเขาช่างสวมบทบาทเป็นผู้ไล่ตามที่ดีราวกับว่าเคยทำเรื่องอย่างนี้มาก่อน ให้ตายเถอะ ผมสู้ไม่ได้จริง

“ฮือ... ฉันจะบ้าตาย”

หว่องยังคงวิ่งไปแล้วก็หม่นหมองไปด้วย เขาเองก็ใช่ย่อย สวมบทเป็นคนถูกไล่ตามได้อย่างเหมาะเหม็งดีเยี่ยม มีหลายครั้งที่พวกเราเกือบจะจับเขาได้ แต่ในที่สุดแล้ว ที่เขาทำนั้นก็แค่เปล่งสายฟ้าสีแดงออก ทันใดนั้นหว่องก็จะหนีพวกเราพ้นไปอย่างฉิวเฉียด

ผมเห็นแสงสว่างกระจ่างใจมาจากปลายทางของอุโมงค์ รอยยิ้มปรากฏขึ้นในใจของผม ให้ตายเถอะ หลังจากต้องวิ่งไปมาอยู่นาน ในที่สุดหว่องก็นำทางออกมาสู่โลกภายนอกได้แล้ว

หว่องวิ่งออกไป โดยมีซอมบี้ทั้งสามตามมาติดๆ

ผมเองก็ตามไปเช่นกัน

“ว้าว อากาศดีมากเลย”

ผมสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอด ช่างสดชื่นเหมือนตอนที่ผมบังเอิญเดินผ่านซอมคิส์กกลุ่มหนึ่งที่กำลังเผาพืชอะไรก็ไม่รู้ที่มีห้าแฉก โทมัสบอกว่าอย่าไปอยู่ใกล้ๆ ผมก็ถามเขาว่าทำไม นั่นคือสั่งไม่ดีเหรอ โทมัสตอบกลับมาว่ามันก็ไม่ได้ไม่ดี แต่ไม่เหมาะกับผม

จากจุดนี้ ผมสามารถมองเห็นท้องฟ้าได้ ผมสามารถมองเห็นตัวเมืองได้ ผมสามารถมองเห็นต้นไม้เลือดทั้งห้าต้นจากจุดนี้ได้

“อืม... ต้นไม้เลือดใหญ่กว่าที่เคยเห็นมาเยอะเลยแฮะ”

ในตอนนั้นเองหว่องเดินเข้ามาหาผม

“เอบิเกล นายบอกว่า ต้นไม้เลือดที่นี่ใหญ่กว่าที่อื่นงั้นเหรอ”

ผมพยักหน้า

“แล้วที่อื่นมันขนาดเท่าไรล่ะ สูงเท่าไร”

ผมมองไปยังต้นไม้เลือดด้านหน้า จากนั้นก็บอกหว่องกลับไปว่า

“ที่อื่นเหมือนจะสูงประมาณ ...” ผมหยีตา “สองนิ้วครึ่ง”

เมื่อหว่องได้ยินเขาก็นิ่งไปเลย

“อะไรนะ” เขาขมวดคิ้ว “ต้นไม้เลือดหรือเห็ดวะนั่น สูงแค่สองนิ้วครึ่ง!”

ผมพยักหน้า “ใช่ สองนิ้วครึ่ง”

หว่องเท้าสะเอวแล้วเดินไปมา ทำหน้าเหมือนโดนเหยียบเท้าเข้าอย่างจัง “ไม่ๆ” เขาส่ายหน้า “ฉันคิดว่า ฉันน่าจะใช้คำถามผิด” เพียะๆ เขาตบแก้มตัวเองเบาๆ จากนั้นก็เดินกลับมาหาผมอีกที

“เอบิเกล ฉันของถามนาย ต้นไม้เลือดที่อื่น ถ้าเทียบกับที่นี่แล้ว ที่นี่ใหญ่กว่ากี่นิ้ว!!!”

ผมได้ยินแล้วก็พยักหน้า พร้อมทั้งตอบกลับไปว่า

“ที่นี่สิบนิ้ว ที่เคยเห็นๆ มาก็สองนิ้วครึ่ง... เอาสิบไว้ในใจ ชูขึ้นมาสองนิ้วครึ่ง... หว่อง ฉันไม่มีนิ้วที่เหลือครึ่งเดียวอะ มีแต่เหลือนิ้วที่เต็มๆ”

“โว้ย ... ย!!!”

หว่องทึ้งหนังศีรษะตัวเองอีกแล้ว ผมไม่เข้าใจ ทำไมเขาชอบทำร้ายร่างกายตัวเองจังเลย

“ไม่ได้ๆ” เขากระทืบเท้าเบาๆ “ฉันต้องมีสติ ต้องมีสติ” หว่องหายใจเข้าใจลึกๆ และผ่อนสมหายใจออกยาวๆ จากนั้นก็ค่อยๆ หันมา ทางผม

“เอบิเกล แล้วจากเหตุการณ์ของนายที่ผ่านมา สุดท้ายแล้ว ต้นไม้เลือดจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเหรอ แบบที่ จะทำอันตรายที่สุดเลยล่ะ”

ผมได้ฟังแล้วก็นิ่งไป

หว่องขมวดคิ้วสงสัย ถามกลับมา

“ทำไมเหรอ หรือว่านายไม่รู้”

ผมส่ายหน้า หว่องก็สลดลง และในตอนที่เขากำลังจะพูดอะไรออกมานั่นเอง

โครก... กเสียงท้องของผมมันก็ร้องออกมา

หน้าของผมแดงซ่าน แก้มของผมมันเหมือนกับมีคนเอาเลือดสดๆ มาทานั่นแหละ ผมก้มมองลงพื้นแล้วก็เงยหน้ามองไปที่หว่องซึ่งบังเอิญจ้องมองมาพอดี

“ไม่ใช่ไม่รู้” ผมเอามือลูบท้องตัวเอง “แต่หิวแล้วมันคิด ไม่ออกน่ะ...”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

1,900 ความคิดเห็น

  1. #1858 Night Demon (@pimmie1204) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 20:06
    หว่อง ตั้งสติเอาไว้นะ อย่าเพิ่งเป็นบ้า555555
    #1858
    0
  2. #1628 เอกภพไร้ขอบเขต (@beer36) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:51
    อ่านตอนนี้แล้วบรรลุขึ้นมาทันทีว่า...
    ...โทมัส...นายแ_่งโคตรอัจฉริยะ!!! ????????????
    #1628
    0
  3. #1283 br.straw (@mxooxm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 09:44
    หว่องตั้งสตินะ
    #1283
    0
  4. #1175 แพแพรแพร์ (@pophear) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:33
    คุยกับเอบิเกลแล้วเหมือนจะเป็นบ้า ทนอีดนิดนะหว่องนะ 555
    #1175
    0
  5. #861 koosei (@koosei1525) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 17:37
    ทนไว้ๆ
    ...อีกนิด..
    อีกนิดนายก็สติแตกแล้ว
    #861
    0
  6. #795 Carnelian (@Chanisa_Aom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 11:02
    โถถถหว่อง ใกล้แล้วนายใกล้สติแตกละ5555 อยากให้เจอสตีฟจริงๆ ตั้งสติไว้นะ5555
    #795
    0
  7. #557 Gee_attano (@angeza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:26
    วงวารหว่องมาก อยากให้นางเจอสตีฟ ถถถถ โทมัสควรมาลากเอบิเกลกลับได้แล้วนะ
    #557
    0
  8. #530 ---Dead--- (@---Dead---) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 17:56
    รู้สึกนับถือโทมัสขึ้นมาเลย555
    #530
    0
  9. #529 Koizumi Tsuraku (@dodoyuri) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 16:11
    หว่อง...ถ้านายอยู่กับเอบิเกลนานกว่านี้ นายต้องบ้าแน่นอน 5555555
    #529
    0
  10. #528 saiikun (@patiya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 01:01
    เอิ่มมมมม
    #528
    0
  11. #527 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:25
    สงสารหว่อง เหมือนเห็นสตีฟคนที่ 2 (?)
    ว่าแต่โทมัสเมืีอไหร่จะตามมา เดี๋ยวเกลน้อยเปิดฮาเร็มคนใหม่นะ...
    #527
    0
  12. #526 Gancha. (@p16709000685000) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:02
    หว่อง..........ใกล้บ้าแล้วซินะ555
    #526
    0
  13. #525 ป๊าดด โธ่วว (@11927_cello) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 22:52
    หว่องสู้ๆนะเราเป็นกำลังใจให้ ถถถถ เชื่อเราสิทุกคนจะผ่านมันไปด้วยกันแล้วหลังจากนี้โทมัสก็จะทำหนังสือ "คู่มือแปลภาษาเอบิเกล" แจกจ่ายให้กับทุกคนในทีม....
    #525
    0
  14. #523 เต่าน้ำ (@nos-taw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 22:34
    หว่องเป็นคนมีสติและฉลาดมากในการเรียนรู้ที่จะคุยกะเอบิเกล555
    #523
    0
  15. #521 Bitchet (@russameejun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:56
    เอบิเกลวันหลัง นายควรห้อยรูปโทมัสไว้กับคอพร้อมข้อมูลไว้ติดต่อนะ 55555
    #521
    0
  16. #520 13th blood (@shadowstar13) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:02
    หว่องใจเย็นนะ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วปล่อยออก จานั้นก็พาเอบิเกลไปหาโทมัสนะ...// เอารูปโทมัสแปะหน้าหว่อง
    #520
    0
  17. #519 KillerKill (@valasmps) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:22
    หว่อง นายอย่าเพิ่งสติแตกนะ 5555
    #519
    0
  18. #518 Pondsporalar (@pingping4522) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:37
    รอโทมัสนะหว่องงง~
    #518
    0
  19. #517 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:22
    สติ....สติ.....นายต้องมีสตินะหว่อง 55555
    #517
    0
  20. #516 สีซอให้เราฟัง (@sibutta76) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 17:38
    เราไม่สามารถคิดตามเอบิเกลได้จริงๆ
    #516
    0
  21. วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 17:32
    หว่องจงทำใจให้ดีแว่านี้นะ อยู่กับเอบิเกลก็เป็นอย่างงี้แหละ
    #515
    0
  22. #514 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 17:28
    หว่องเอ้ยยย//ตบบ่าเบาๆ
    #514
    0
  23. #513 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 16:51
    หว่องวางสติแล้วตั้งถุงกาวแทนนะ อยู่กับเอบิเกลน่ะ
    #513
    0
  24. วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 16:24
    ยื่นยาพาราให้หว่อง แบบห่วงใย
    #512
    0
  25. #511 KanteraNakkhaiw (@KanteraNakkhaiw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 15:52
    คือเอบิ นายหิวใช่มั้ยยยย
    #511
    0