[เกือบY] ซอมบี้น่ะเหรอ... อ๋อ! นั่นเพื่อนผมเอง2 Walking Friend2

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 12 : เสียงกู่ร้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    6 ก.ย. 60



ตอนที่ 12 : เสียงกู่ร้อง



“เอบิเกล ช่วยบอกไอ้ไก่นี่ที ว่าอย่าดิ้น! เดี๋ยวตกโว้ย!”

หว่องกำลังอุ้มผมด้วยแขนสองข้างโดยมีคุณอเล็กซานเดอร์อยู่บนเป้ด้านหลัง ซึ่งเขากำลังร้องกะต๊ากๆ อย่างสุขี

“คุณอเล็กซานเดอร์ไม่ได้กำลังดิ้น เขากำลังเต้นรำต่างหาก”

ผมเฉลยให้ฟังในขณะที่เรากำลังวิ่งหนีสัตว์ประหลาดด้านหลังอยู่ ซึ่งตอนนี้ความเร็วของหว่องกำลังตกลงเรื่อยๆ

แฮ่กๆ หว่องหอบไปวิ่งไป กระนั้นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะต้องขมวดคิ้ว

“เต้นทำไม” เขาถามกลับสั้นๆ

“บวงสรวงเทพเจ้าแห่งการหลบหนี อวยพรให้เราโชคดี”

โชคดีก็เหี้ยแล้ว บอกให้มันหยุดโว้ย!

ผมย่นคอเล็กน้อยและหยีตา หว่องคนบ้า ไร้การศึกษา พูดจาไม่เพราะ

“ไม่!”

ผมตาแข็งตอบกลับไป เสียงลมหวีดหวิวเพราะเราวิ่งเร็ว กับเสียงคำรามตามท้องเรื่องของเหล่าพี่เบิ้มหน้าตาน่ารักแต่มักใจร้ายดังออกมาเป็นระยะ

หว่องทำตาดุมากกว่าเดิมอย่างน้อยก็สามสิบสี่องศาเซลเซียส จากนั้นเขาก็ปล่อยมือที่อุ้มผมข้างหนึ่งโดยมีอีกข้างฝืนรั้งน้ำหนักตัวอันเบาหวิวของผมที่สามารถทับผ้าให้เรียบโดยไม่ต้องรีดได้ จากนั้นมือข้างที่ปล่อยก็ออกแรงยัดหัวคุณอเล็กซานเดอร์ลงไปในกระเป๋าพร้อมกับ รูดซิปอย่างรวดเร็ว

“อะอั๊ก”

คุณอเล็กซานเดอร์พยายามจะขัดขืน แต่ไม่ไหว หว่องลงมือเร็วเกินไป พอเสร็จกิจเขาก็เอาอีกมือขึ้นมาอุ้มร่างบางของผมต่อ

“อย่าได้คิดจะปล่อยมันออกมาจากกระเป๋า เข้าใจไหม ไม่งั้น คืนนี้นายได้กินไก่ย่างแน่เอบิเกล!”

ผมดวงตาทอประกาย จากนั้นก็เอื้อมมือไปทำท่าจะเปิดกระเป๋า

แต่หว่องเห็นเสียก่อน เขาทำตาดุพร้อมทั้งบอกว่า

“ทำบ้าอะไรของนายวะ ไม่ได้ยินที่ฉันบอกเรอะ!”

“อยากกินไก่ย่าง...”

“…”

สาบานได้ เมื่อกี้ผมเห็นหว่องทำหน้าเหมือนกับคนที่กำลังจะโดดน้ำลงไปนอนคุยเล่นกับปลาที่ก้นแม่น้ำ

หว่องออกตัววิ่งเร็วขึ้นไปอีก ตอนนี้พวกเรากำลังค่อยๆ แซงหน้าพวกคุณซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสามไปแล้ว

“แฮ่!”

คุณซอมบี้นักดับเพลิงบอกว่าให้รอด้วยสิ แต่ผมส่ายหน้า ไม่ใช่ว่าไม่รอนะ แต่ผมไม่มีอำนาจเรื่องนี้

หว่องพาผมวิ่งต่อไปเรื่อยๆ มันเป็นทางที่เกือบจะตรง ดังนั้นพวกเราเลยไม่ต้องกังวลว่าพวกคุณซอมบี้จะตามมาไม่ถูกทิศไม่ถูกทาง ตามมาได้แน่ๆ

ในความรู้สึกของผมคือ พวกเรากำลังวิ่งต่อไปเรื่อยๆ อืม... เดี๋ยวก็คงถึงบ้านของหว่องแล้วล่ะ บิสกิตแห้งๆ ไม่ค่อยจะหวานกำลังรอผมอยู่ อา... แค่คิดก็คอแห้งแล้ว อดใจรอไม่ไหวแล้วแฮะ

ทว่าในตอนนั้นนั่นเอง อยู่ๆ หว่องก็หยุดวิ่งเสียอย่างนั้น ซ้ำแล้วยังเบรกตัวโก่ง เล่นเอาผมนี่ไส้แทบเลื่อนเชียวล่ะ

“หว่อง... นายหยุดวิ่งทำไมน่ะ”

ผมหันไปมองหน้าเขาทันที ไม่ได้จะมองหน้าหาเรื่องนะ แต่เป็นมองหน้าหาความจริงต่างหาก

แต่แล้วผมก็หาความจริงบนหน้าเขาไม่เจอ ที่เจอก็มีเพียงความหล่อและดวงตาที่จับจ้องไปด้านหน้า ผมก็เลยคิดว่าถ้าหากจะมีอะไรก็ตามที่ทำให้หว่องหยุดวิ่ง มันต้องอยู่ด้านหน้าแน่นอน

และแล้วผมก็เจอ

นี่คือสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ มีหัวเป็นฉลามตัวเป็นคน ผิวงี้ขาวอมชมพูเชียว ผมเคยอ่านเจอในสารานุกรมสัตว์ประหลาดจากคืนนั้นที่ผมฝัน นี่ก็คือสิ่งมีชีวิตที่ถูกรู้จักกันดีในตำนานเก่าแก่ของพวกคนถ้ำที่ใช้ฟันหน้าแกะแผ่นหินเพื่อบันทึกข้อความ

ฉลามกลูต้า...

ว่ากันว่า เขาเกิดมาจากมนุษย์เพศชายผู้มีใบหน้าดำคล้ำแต่หัวนมสีชมพู ในปีนั้นของอดีตกาลนานมาแล้ว ก็ได้เกิด-

“เอบิเกล ไม่ได้ยินเหรอวะ!”

อ่า... หว่องเข้ามาขัดในช่วงที่ผมกำลังระลึกชาติ ให้ตายเถอะ ไม่สนุกเลย

ผมหันไปทางหว่อง ซึ่งตอนนี้เขาโยนผมลงมาที่พื้นแล้ว

“อูย... ย”

ผมปัดเนื้อปัดตัวไปมาแล้วค่อยๆ ลุกขึ้น

ฉึบ... บ

หว่องเอาตัวเองขึ้นมาบังด้านหน้าผม สายตาจับจ้องไปที่ด้านหน้าส่งสายตาหวานแวบวับปิ๊งๆ วับให้กับพี่ฉลามกลูต้า จากนั้นก็พูดกับผมทั้งๆ ที่หันหลังให้ ไม่มีมารยาทเลย มาหันหลังคุยได้ไงกัน

“เอบิเกล นายวิ่งไปตามทางแล้วก็เลี้ยวซ้ายสองครั้ง จากนั้นจึงเลี้ยวขวาสองครั้ง ถ้าเจอประตูสีแดงๆ ก็ให้เคาะแรงๆ สิบสามที จะมีเสียงคนถามรหัสผ่านทาง ให้นายบอกว่า มังกรครามสะท้านยุทธจักร นายจำได้นะ”

ผมหยักหน้า

“เลี้ยวขวาห้าทีแล้วก็ขวาสองที เจอประตูเขียวๆ ให้เคาะสามสิบเอ็ดครั้ง จากนั้นให้ตะโกนใส่ประตูว่า จงบอกรหัสผ่านมา ไม่งั้นจะไม่ให้ผ่าน”

ผมพูดจบ หว่องก็นิ่งไป

กึก กึก กึก...

หว่องค่อยๆ หันคอส่งเสียงกึกกักดังมาจากก้านสมอง ใบหน้าบูดเบี้ยวกัดฟันกรอดๆ คล้ายกับหมากฝรั่งที่ถูกเหยียบแล้วยกขึ้น อะไรนะหว่อง นายหิวข้าวแล้วเหรอจากนั้นหว่องก็...

“ฮือ... นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่-”

ป้าบ... บ!!! ตุ้ม!

เขายังพูดไม่จบดีก็มีอะไรไม่รู้ใหญ่ๆ กระแทกใส่เขาดังป้าบ เสียงคล้ายๆ คนท้องผูกผายลมออกมาแรงๆ ครั้งเดียวหมดลำไส้ หว่องลอยละลิ่วปลิวไปกระแทกเข้ากับประตูโรงงานจนประตูยุบลงไป

ผมมองจากใกล้ๆ อืม ยังหายใจอยู่ แต่สงสัยจะง่วงนะ หลับไปแล้วอะ

ตึง ตึง ตึง ตึง... ง!

เสียงตึงตังคล้ายกับคนเอาหัวโขกกำแพงเล่นเวลาเหงาๆ แต่ดังมากกว่าหลายเท่า ดังออกมาเป็นระยะ อยู่ๆ ก็เหมือนกับว่าแสงอาทิตย์ ค่อยๆ ลดน้อยลง ผมเลยค่อยๆ โงหัวขึ้นไปด้านหน้า

จากล่างไล่ขึ้นสู่บน รองเท้าไม่มี กางเกงมี แต่ปริมาก แน่นมาก ผิดไซส์มาก ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แต่สูงมากๆ เลยนะ ประมาณห้าเมตรได้

เขาก็คือฉลามกลูต้าซึ่งเพิ่งจะปัดฝุ่นให้หว่องไปเมื่อกี้ทว่าอาจจะแรงไปหน่อย ดวงตาดุร้ายคล้ายมีลูกแก้วอันใหญ่ๆ อยู่ในนั้น ผมยังจำวันคืนที่เล่นดีดลูกแก้วได้ดี สนุกเป็นบ้า ถึงแม้ว่าสุดท้ายผมจะถูกเพื่อนคนอื่นกินลูกแก้ไปหมดเพราะเล่นแพ้บ่อยๆ ก็เถอะ ลำบากโทมัสต้องไปท้าอีกฝ่ายเล่นเพื่อเอาลูกแก้วมาคืนผม

เขากำลังจ้องมองมาที่ผม ลมหายใจเหม็นเปรี้ยวประดังประเดออกมาจากปากเขาจนผมอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาอุดจมูก

“อึ๋ย...”

หลังจากที่ผมครางต่ำในลำคอ พี่ฉลามกลูต้าก็ง้างมือขึ้นสูงพร้อมกับตบลงมาที่ผม

ผมหลับตาหยีแล้วก็ยกมือขึ้นมาป้องหัวตามสัญชาตญาณ ไอ่หยา ตัวผมไม่ได้มีฝุ่นแบบหว่องเสียหน่อย ไม่ต้องมาปัดฝุ่นให้กันก็ได้ครับ พี่ฉลามกลูต้า

และในตอนที่ฝ่ามืออันหยาบใหญ่และไม่เข้ากับหัวนมสีชมพูนั่นเลยกำลังจะตบลงมา ผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าไวๆ มาจากด้านหลัง

“แฮ่!”

“ฮื่อ!”

 “โฮก!”

ปรากฏว่าเป็นพวกคุณซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสาม พวกเขาวิ่งมาอยู่ด้านหน้าผมผมกับร้องคำรามออกมาด้วยท่าทางอันดุดันดุจนักรบ กราดิเอเตอร์

แต่กระนั้น ผ่ามือของฉลามกลูต้าก็ตบลงมาแล้ว!

และในตอนนั้นนั่นเอง

ฟุบ... บ!!

คุณอเล็กซานเดอร์ก็มุดหัวออกมาจากกระเป๋าผมได้สำเร็จ! และทันทีที่เขามุดหัวออกมาจากกระเป๋าเป้สีชมพูลายจุดของผม เขาก็...

“กะต๊าก... ก!”

คุณอเล็กซานเดอร์ก็กู่ร้องจนเสียงดังกังวานไปสึงสรวงสวรรค์ของน้ำมันพืช!

แทบจะทันที ดวงตาของซอมบี้นักดับเพลิงทั้งสามก็เรืองรองออกมาเป็นสีทอง!

ฮูมมมมม!

ได้บังเกิดเป็นม่านพลังสีทองบางๆ เหมือนกับที่คุณไม่มีไข ใสสะอาดใช้ในสงครามเมืองคอสบริกส์ ดวงตาของผมเบิกกว้าง ระ-หรือว่า เสียงกู่ร้องของคุณอเล็กซานเดอร์นั้น ได้ส่งไปขอพลังมาจากพระเจ้าองค์เดียวกับที่ไม่มีไข ใสสะอาดได้รับบัญชามา!

ที่แท้ สวรรค์ของไก่กับสวรรค์ของน้ำมันพืช ก็เป็น... ก็เป็น... ก็เป็น!

ก็เป็นสวรรค์เพื่อนบ้านกัน

มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ การที่คุณอเล็กซานเดอร์สามารถส่งเสียงดังก้องไปถึงสรวงสวรรค์ของน้ำมันพืชได้ นั่นไม่ใช่เพราะว่าคุณอเล็กซานเดอร์สามารถส่งเสียงไปที่นั่นได้ แต่เขาส่งเสียงกลับไปยังสวรรค์ของไก่ หากแต่มันดังไปถึงสวรรค์ของน้ำมันพืชต่างหาก

ถ้าในการเปรียบเปรย มันก็คล้ายๆ กับที่สามีภรรยาทะเลาะเบาะแว้งกันในครัวแต่ว่าเพื่อนบ้านสามารถได้ยินกันไปจนถึงยามหน้าปากซอยนั่นแหละ

เมื่อม่านพลังนี้เปิดออก หมัดของฉลามกลูต้าก็กระแทกลงมา

ปัง... ง!

เกิดเสียงคล้ายๆ รถบรรทุกชนเข้ากับปลาโลมาดังขึ้น ผมเงยหน้าขึ้นไป ก็พบว่า...

สำเร็จ! กำปั้นของฉลามกลูต้า ไม่สามารถที่จะทำลายม่านพลังของพวกคุณซอมบี้นักดับเพลิงได้!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

1,900 ความคิดเห็น

  1. #1900 Vsundae (@Vanilla_justmint) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 19:10

    รู้สึกเดจาวูคล้ายๆภาคแรก หน้าสตีฟนี่ลอยมาซ้อนทับกับหว่องเลย วงวาร...

    #1900
    0
  2. #1886 คุณหลอกดาว! (@norinamfon188) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:44
    เทพไก่โอ้ยยยย55555555
    #1886
    0
  3. #1820 SONATA No.3 (@Pinge-sonava) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 19:30
    ใครก็ได้ เอาโทมัสมาเก็บเอบี้เร็ว วงวารหว่องเหลือเกินนนนนนน
    #1820
    0
  4. #1793 Armmie (@arm-ghost) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 06:15
    อยากปาโทรศัพท์ทิ้งงงงงงโอ่ยยยยยยยย
    #1793
    0
  5. #1629 เอกภพไร้ขอบเขต (@beer36) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 20:18
    อะไรคือการเขียนเองเงิบเองวะไรท์!?!?!? 555+
    #1629
    0
  6. #877 sirichomdonyai (@sirichomdonyai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 18:32
    ........อยากเคาะสมองไรท์ออกมาดูจริงๆ
    ตอนเเต่งไรท์คิดอะไรอยุ่คะ? ทำลายสมองละเกินน โอ้ยยยย
    #877
    0
  7. #797 Carnelian (@Chanisa_Aom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 13:48
    หน้าโครตได้5555 เอบิเกลลลเมื่อไรจะรู้สึกตัวซักทีว่านั่นมันพลังตัวเอ๊งงง555555
    #797
    0
  8. #778 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 19:42
    ตกลงเป็นพลังของอเล็กซานเดอร์จริงหรือเปล่าเนี่ย
    #778
    0
  9. #762 viarokana zama (@viarokana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 23:18
    โทมัสรีบมาเถอะ สติหว่องจะไม่เหลือแล้ว
    #762
    0
  10. วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 18:19
    ของเราสะตั้นตรงชายหนุ่มหน้าคล้ำแต่หัวนมชมพู....    อุ้ยตาย
    #688
    0
  11. #649 DeAtHsCyTh (@DeAtHsCyTh) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 19:57
    โว้ยยยยย อ่านแล้วหัวเสีย 55555
    #649
    0
  12. #646 KanteraNakkhaiw (@KanteraNakkhaiw) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 19:03
    เอิ่มเอบิเกลลล
    #646
    0
  13. #636 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 17:05
    น้ำมันพืชกับไก่เป็นเพื่อนบ้านกัน เพราะใช้น้ำมันทอดไก่ใข่ไหม !
    #636
    0
  14. #624 คาชิเอโกะ คุโระ (@099816) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 13:07
    อ่านถึงตอนไม่มีไขกับไก่เป็นเพื่อนบ้านกัน...
    #หนูนี่ทำโทรศัพท์ร่วงเลยค่ะ
    #624
    0
  15. #623 Mona-ZeeN (@vitaminsee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:56
    ภาคที่แล้ว เอบิเกล นายใช้ม่านพลังสีทองตอนสู้ศึกต้นไม้เลือดเองนะ ตอนนั้นยังไม่เจออเล็กซานเดอร์นะเฮ้ยยย ลืมแล้วหรออออ ต่อจากพี่น้ำมัน มาเป็นพี่ไก่ คราวหน้าเป็นอะไรดี 555+
    #623
    0
  16. #622 Mona-ZeeN (@vitaminsee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:53
    รู้สึกอยากให้พวกโทมัสหาเอบิเกลเจอด่วนๆเลย สงสารหน่อง เอ้ยยย! หว่อง 5555+
    #622
    0
  17. #620 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 13:19
    เหมือนเดจาวูเลย(ในภาคเเรก)55555จำรหัสเเต่ละที
    #620
    0
  18. #619 เต่าหมุน^0^ (@Eagles) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 12:30
    จะบอกว่าสมองเอบิเกลมันซับซ้อนกว่าคนอื่นหรือราบเรียบกว่าคนอื่นดีนะ โทมัสรีบมานะก่อนหว่องจะอกแตกตาย
    #619
    0
  19. #618 denso (@dew2012) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:22
    หว่อง เราสงสารนายจังเลย
    #618
    0
  20. #617 Jutharat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:05
    สนุก รอตอนต่อไป
    #617
    0
  21. วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 08:39
    หว่องเอาพาราสักกระปุกไหมลูก
    #616
    0
  22. #615 พริ้นเซสแพนด้า (@Miikii956) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 08:17
    หว่องต้องทน... สู้ๆ555
    #615
    0
  23. #614 13th blood (@shadowstar13) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 07:05
    หว่อง... นายต้องใจเย็นนะ โทมัสยังทนได้เลย!
    #614
    0
  24. #613 Jessica-a >< (@lovekarin2543) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 06:54
    เอบิเกลน่ารักมากกกก
    #613
    0
  25. #612 KARENA (@karena) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 02:21
    5555 หารูปได้ถูกใจมากไรท์ เราเองก็ทำหน้าแบบนี้แหละ 555 โถ่ๆเอบิเกล เราว่านอกจากหว่องแล้ว เราเองนี่แหละ จะประสาทกิน เห้อออ แต่ก็หยุดอ่านไม่ด้ายยยย แหะๆ
    #612
    0