คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

(EXO) || Delicious || HunHan

ตอนที่ 10 : Delicious : Nine (100%)


     อัพเดท 28 ก.พ. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: fic, exo, hunhan, sehun, luhan, ฮุนฮาน, mpreg
ผู้แต่ง : โบกาด้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โบกาด้า
My.iD: https://my.dek-d.com/beaugada
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 103 Overall : 70,910
1,084 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2433 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 10 : Delicious : Nine (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4205 , โพส : 20 , Rating : 57% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 ©Tenpoints!

Delicious 9

 

 

 

 

 

 

 

 

            “ที่รัก....ทำอะไรกินเช้านี้ครับ หอมจัง” เสียงทุ้มของคนที่กำลังเดินลงบันไดบ้านเอ่ยมาแต่ไกล เมื่อได้กลิ่นหอมๆของอาหารเช้าฝีมือคนรักลอยมากระทบจมูกเรียกน้ำย่อยให้ทำงานได้เป็นอย่างดี ใบหน้าหล่อแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุขเช่นทุกวัน เขาเพิ่งจะแต่งตัวเสร็จปล่อยให้อีกคนลงมาทำอาหารเช้าก่อน เพราะเดี๋ยวต้องเข้าไปที่บริษัท เดินยิ้มมาจากด้านบนบ้านกะจะไปหอมแก้มอรุณสวัสดิ์คนตัวบางในครัวเสียหน่อย แต่เมื่อก้าวลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้ายดวงตาคมก็เบิกตากว้างทันทีที่เจอแขกคนสำคัญกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่บนโซฟาตัวใหญ่กลางบ้านของเขา

 

 

            “อะไร จะไม่ทักทายแม่หน่อยหรือไงคุณลูกชาย” คุณนายโอวางแก้วกาแฟสีขาวลงบนจานรองที่โต๊ะเล็กด้านหน้าก่อนจะเอ่ยกับลูกชายตัวสูงที่หุบยิ้มแทบไม่ทัน ใบหน้าที่เคยฉาบไปด้วยรอยยิ้มแปรเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วมุ่น

 

           

“แม่มาทำอะไรครับ”

 

 

            “เอ้า คุณโอเซฮุน ฉันจะมาเยี่ยมลูกชายกับลูกสะใภ้ไม่ได้เลยหรือไงกันห๊ะ” เซฮุนรู้ว่าแม่ของเขาจงใจหาเรื่องมาที่นี่เพราะต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแน่ๆ แต่ตอนนี้เขายังเดาไม่ออกเท่านั้น

 

 

            “มันก็ได้อยู่หรอก แต่ร้อยวันพันปีแม่ไม่เคยมาหาผมสักหน่อย”

 

 

            “ความจริงแม่ก็ไม่ได้มาหาเราหรอก แม่มาหาหนูลู่ฮานต่างหาก” นั่นไง คุณนายโอค่อยๆคลายความจริงออกมาทีละน้อยแล้วว่ามีจุดประสงค์อะไรในการมาเยี่ยมลูกชายถึงบ้านในยามเจ็ดโมงเช้าแบบนี้

 

 

            “แม่มาหาแฟนผมทำไม นี่แฟนผมนะไม่ใช่แฟนแม่”  ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เซฮุนลูกชายของเธอกลายเป็นเด็กหวงของ โอยอนซอแอบหัวเราะในใจกับความเปลี่ยนแปลงของเซฮุนที่เจ้าตัวคงจะไม่รู้ตัวเสียเท่าไหร่

 

 

            “ไอ้เจ้าลูกบ้า นี่สะใภ้ฉันย่ะ”

 

 

            “สะใภ้แม่แต่เมียผมนะ”

 

 

            “แหม เรียกเต็มปากเต็มคำเหลือเกินนะ” หญิงวัยกลางคนเอ่ยประชด แต่เซฮุนกลับยิ้มรับคำของมารดาอย่างภูมิอกภูมิใจ ใครบ้างล่ะจะไม่ภูมิใจที่มีเมียทั้งสวยทั้งน่ารัก งานบ้านงานเรือนก็ไม่มีขาดตกบกพร่อง ใครจะดีไปกว่าลู่ฮานของเขานั้นไม่มีเสียหรอก นี่ขนาดเขากับลู่ฮานยังไม่ทันจะแต่งงานกันนะ

 

 

            “ว่าแต่ลู่ฮานหายไปไหนล่ะแม่” เซฮุนมองซ้ายขวาหาคนตัวเล็กที่เขาคิดว่าน่าจะอยู่แถวนี้ แต่กลับไม่พบใครอีกคน

 

 

            “ก็เตรียมอาหารเช้าให้ลูกชายของฉันอยู่ในครัวน่ะสิ เรานี่นะ จะอยู่คุยกับแม่ก่อนไม่ได้รึไง ถามหาเมียอยู่นั่นแหละ” คุณแม่ยังสวยอดไม่ได้ที่จะบ่นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ดูจะหลงลูกสะใภ้ของเธอเหลือเกิน แต่ก็อย่างว่าล่ะคนกำลังอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามัน แต่เดี๋ยวนะ พิธีแต่งงานก็ยังไม่ได้จัดนี่นา เด็กๆพวกนี้ทำให้เธอคิดไปไกลเสียอย่างกับว่าพวกเขาอยู่กินกันมานานแล้ว

 

 

            “งั้นผมไปหาลู่ฮานก่อนนะ เดี๋ยวผมมา” ว่าแล้วเจ้าลูกชายตัวดีของคุณนายโอก็ปล่อยให้เธอนั่งจิบกาแฟอย่างเดียวดายต่อไป แล้วย้ายร่างของตนเองเข้าไปในห้องครัวอย่างรวดเร็ว

 

 

            “ให้มันได้อย่างนี้สิลูกชายฉัน” หญิงวัยกลางคนส่ายศีรษะสองสามทีกับท่าทางของลูกชายของตนที่ดูท่าจะหลงแฟนเอามาก แต่จริงๆเธอเองก็เอ็นดูลู่ฮานมากเหมือนกัน เด็กที่กิริยามารยาทเรียบร้อยน่ารักแถมดวงตากลมโตและใบหน้าสวยหวานด้วยแล้ว เธอก็ไม่แปลกใจเลยว่าถ้าเซฮุนจะหลงรักหัวปักหัวปำจนไปไหนไม่รอด

 

 

 

 

 

 

 

 

            “อรุณสวัสดิ์ครับที่รัก” ประโยคทักทายมาพร้อมสัมผัสหนักที่ข้างแก้มใสฟอดใหญ่ คนที่กำลังชิมโจ๊กสูตรเด็ดอยู่หน้าเตาตกใจแทบปล่อยทัพพีทิ้ง ดวงตาโตหันมาส่งค้อนให้ร่างสูงจอมขี้แกล้งวงเบอเริ่มก่อนจะหันไปปรุงอะไรในหม้ออีกนิดหน่อยแล้วปิดเตา หันหลังกลับมาหาพ่อมนุษย์รูปหล่อที่ยืนส่งยิ้มทะเล้นมาให้

 

 

            “มาเงียบๆตลอดเลยนะเซฮุน” ริมฝีปากอิ่มสีพีชขยับขึ้นลงเอ่ยบ่นคนที่ชอบแกล้งให้เขาตกใจอยู่เรื่อย แต่เซฮุนไม่ได้สนใจเสียงบ่นพึมพำเหล่าน้า สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือริมฝีปากสีสวยที่ช่างน่าลิ้มลอง คนตัวสูงสาวเท้าเข้ามาใกล้อีกคนมากขึ้นก่อนแขนยาวจะเกี่ยวเอวบางของคนที่สวมผ้ากันเปื้อนทับเสื้อเชิ้ตตัวบางอยู่ ไม่รอช้าริมฝีปากบางก็ทาบทับลงบนอวัยวะส่วนเดียวกันของร่างเล็กในอ้อมแขน

 

 

            ลู่ฮานเบิกตากว้างกับการกระทำของเซฮุน ถึงมันจะไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาจูบกัน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มีคุณแม่อยู่ในบ้านด้วย ซึ่งท่านอาจจะเดินเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้ มือเล็กทุบที่อกแกร่งของคนตัวโตให้ปล่อยตนให้เป็นอิสระ แต่เซฮุนก็ยังคงเป็นเซฮุน คนตัวโตไม่สนใจแรงน้อยนิดที่ทุบอยู่บนอกของตน แต่กลับขยับเปลี่ยนมุมให้จูบหวานๆลึกซึ้งมากขึ้นอีก จนกลายเป็นลู่ฮานเองที่ทนไม่ไหวจนเผลอไผลจูบตอบเซฮุนไปตามการชักพาที่หอมหวานยามเช้า

 

 

            ร่างสูงค่อยๆผละริมฝีปากออกแล้วกดย้ำที่ริมฝีปากอิ่มซ้ำๆอีกสองสามที คนตัวเล็กหอบแฮ่กทุกทีหลังจากจูบมาราธอนของพวกเขาจบลง ใบหน้าสวยแดงเห่อไปจนถึงใบหูเรียกรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าหล่อเหลาของมนุษย์ขี้แกล้งที่ชอบทำให้แวมไพร์ตัวเล็กเขินอายได้อย่างไม่รู้จักเบื่อ

 

 

            “มอร์นิ่งคิสนะครับที่รัก” ไม่พอยังแอทแทคลู่ฮานอีกครั้งด้วยการกระซิบเสียงทุ้มที่ข้างหูแล้วแกล้งกขบเม้มใบหูนิ่มเบาๆให้ได้เสียวเล่นๆอีกหนึ่งที นี่ถ้าไม่ติดว่ามีคุณแม่นั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่น เขาจะจัดการอุ้มแม่แวมไพร์คนสวยที่กำลังยืนเขินก้มหน้าซุกอกเขาขึ้นไปกินแทนอาหารเช้าแล้วจริงๆ

 

 

            “คนบ้า” เสียงหวานเอ่ยต่อว่าเบาๆกับอกแกร่งด้วยความเขินอาย ใครจะไปหน้าด้านหน้าทนเหมือนอย่างเซฮุนกันที่คิดอยากจะจูบที่ไหนก็จูบ คิดแล้วลู่ฮานก็รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกรอบ เมื่อนึกไปถึงวันก่อนที่เซฮุนจูบเขากลางซุปเปอร์มาเก็ตตอนที่ไปซื้อของเข้าบ้านด้วยกัน เพียงเพราะบอกว่าเขาน่ารักน่าฟัดเกินไป เดี๋ยวนี้ชักจะหื่นเกินไปแล้วนะ เซฮุนคนดีแสนสุภาพบุรุษของเขาหายไปไหนกัน

 

ทำไมเหลือแต่เจ้ามนุษย์หน้าหล่อ(แอบ)หื่นคนนี้ไว้ให้ลู่ฮาน!!!

 

 

            “ทำไมน่ารักอย่างนี้นะลู่ฮาน” ทนไม่ไหวจนจมูกโด่งต้องกดลงที่แก้มใสอีกรอบ มือเล็กฟาดเข้าให้อีกทีหนักๆบนอกของมนุษน์หน้าหล่อที่ก็ได้แต่หัวเราะอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งให้คนตัวเล็กของเขาเขินจนอายม้วน ก็ทำไงได้เวลาลู่ฮานเขินมันน่ารักเสียจนเขาอยากแกล้งมากขึ้นอีก

 

 

            “อะแฮ่ม หายไปนานเหลือเกินนะ” เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นด้านหลังของทั้งคู่ ลู่ฮานรีบผลักอกเซอุนให้ออกห่างแล้วซ่อนแก้มแดงๆของตนไว้ ผิดกลับพ่อลูกชายตัวดีของคุณนายโอ

 

 

            “โถ่ แม่จะรีบเข้ามาทำไม ผมสวีทกับลู่ฮานอยู่นะ” หายไปไหนหมดนะความเย็นชาความขรึมสีหน้าตายไร้อารมณ์ของโอเซฮุน คุณนายโอได้แต่คิดในใจ ลูกชายจอมเย็นชาที่ชอบทำหน้าเบื่อโลกของเธอหายไปไหนกัน เหลือแต่เจ้าลูกชายเจ้าเล่ห์จอมขี้แกล้งคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

ก็คงจะเป็นตั้งแต่ที่มีใครอีกคนเดินเข้ามาจับจองพื้นที่กลางหัวใจที่เหมือนน้ำแข็งดวงนั้นนั่นแหละนะ

 

 

            “นี่! เกรงใจแม่บ้างเถอะพ่อคุณ ไหนจ๊ะเสร็จแล้วหรอลูกอาหารเช้า หอมจริงๆ ท่าทางน่าอร่อยเชียว” ปล่อยลูกชายให้ยืนหงุดหงิดที่โดนขัดขวางการสวีทกับแฟนไว้ที่เดิม แล้วเดินเข้าไปหาลูกสะใภ้คนสวยแทน เอ่ยชี้ชวนไปยังโจ๊กในหม้อที่เตรียมไว้พร้อมแล้ว คนตัวเล็กรีบกระวีกระวาดตักใส่ชามเตรียมเสิร์ฟให้แม่ของคนรักได้ชิม

 

 

            “เอ้า ตามมาสิโอเซฮุน จะกินมั้ยข้าวเช้าน่ะ” คุณนายโอกล่าวทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินจูงมือลูกสะใภ้สุดที่รักไปที่โต๊ะอาหารที่อยู่ไม่ไกล เซฮุนได้แต่มองตามคนตัวเล็กของเขาที่โดนคุณแม่ลากไปด้วยตาละห้อย

 

จบกัน! เช้าอันแสนสุขของโอเซฮุน

 

 

            ร่างสูงเดินตามไปนั่งยังที่ประจำของเขาที่มีโจ๊กสูตรเด็ดฝีมือลู่ฮานวางไว้รอแล้ว มือหนาหยิบช้อนขึ้นตักโจ๊กสีขาวเข้าปาก กลิ่นว่าหอมแล้วแต่รสชาตินี่บอกเลยว่าสุดยอด บอกแล้วว่าเดี๋ยวนี้ลู่ฮานทำอะไรก็อร่อยไปหมด แววภรรยาที่ดีมันเด่นชัดจริงๆ กินไปก็นั่งฟังสองสาวเขาพูดคุยกันไป ก็มีความสุขดีนะคุณ

 

 

            “เนี่ยแม่กะว่าจะมาชวนหนูลู่ฮานไปช็อปปิ้งเป็นเพื่อนแม่สักหน่อย มีลูกชายกับเขาอยู่คนนึงก็ไม่เคยหรอกที่จะไปไหนเป็นเพื่อนแม่” มีการแอบเหล่ไปยังลูกชายที่ว่านิดหน่อย ก่อนจะหันมาคุยกับเด็กหนุ่มตัวบางอีกครั้ง

 

 

            “วันนี้ไปเป็นเพื่อนแม่หน่อยนะลูก หนูลู่ฮาน แม่ว่าจะพาไปทำสปาที่ประจำของแม่ เสร็จแล้วเราก็ไปหาอะไรอร่อยๆกินกันเนอะ แล้วบ่ายๆแม่จะพาหนูไปที่สโมสร” คุณนายโอก็พูดไปเรื่อยกับแผนการที่เธอวางแผนมาเป็นอย่างดี ลู่ฮานก็ได้แต่พยักหน้ารับไปตามคำ เพราะเขาเองก็ไม่ได้ออกไปไหนบ่อยๆนัก เพราะเซฮุนไม่ชอบความวุ่นวายเท่าไหร่ จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็ดีเหมือนกัน

 

 

            “แม่จะพาแฟนผมไปไหนไม่เห็นบอกผมสักคำ”

 

 

            “อ่าว แล้วที่แม่พูดไปเราไม่ได้ยินหรือไง”

 

 

            “โธ่ ทำไมแม่ไม่บอกก่อนเล่า มาพาแฟนคนอื่นเขาไปไหนมาไหนตามใจชอบได้ยังไงกัน ไม่รู้แหละผมจะไปด้วย”

 

 

            “เสียใจด้วยลูกรัก เพราะวันนี้ลูกต้องเข้าไปดูงานที่บริษัทจ๊ะ โชคดีนะเซฮุน” เซฮุนแทบอยากจะร้องออกมาที่แม่เลือกวันมาเป็นอย่างดี นี่กะจงใจจะแกล้งเขาใช่ไหม หันหน้าไปทางลู่ฮานหวังจะขอความช่วยเหลือก็ได้รับมาแต่รอยยิ้มเล็กๆที่ดูเหมือนจะสมน้ำหน้าเขายังไงไม่รู้ เซฮุนเลยได้แต่ขมุบขมิบปากส่งคำคาดโทษไปให้เจ้าแวมไพร์ตัวเล็กที่ตั้งแต่มีแม่เขาเป็นกองสนับสนุนก็เริ่มดื้อกับเขาขึ้นมาบ้างแล้ว

 

 

            “ฮ่า อร่อยจริงๆเลย ไว้แม่จะมาฝากท้องที่นี่บ่อยๆนะ”

 

 

            “ดีเลยฮะ ผมยังมีอีกหลายเมนูเลยที่อยากทำให้คุณแม่ทาน” เสียงหวานเอ่ยบอกคุณนายวัยกลางคนด้วยรอยยิ้มสวยที่เรียกให้คนแก่เอ็นดูได้อีกเท่าตัว เพราะลู่ฮานเสียมารดาไปตั้งแต่ยังเด็กพอได้มาเจอกับแม่ของเซฮุน เขาก็ได้เหมือนชดเชยช่วงเวลาที่เขาไม่เคยมี การที่มีแม่คอยอยู่ข้างๆเอ่ยชมในสิ่งที่เขาทำ รวมไปถึงรอยยิ้มและอ้อมกอดอุ่นๆคือสิ่งที่ลู่ฮานโหยหามาตลอด เซฮุนไม่ได้ให้แต่เพียงความรักเท่านั้นแต่ยังทำให้ความฝันที่เขาอยากเจอแม่อีกครั้งเป็นจริง ถึงจะไม่ใช่แม่แท้ๆแต่คุณแม่ของเซฮุนก็เอ็นดูเขามาก และนั่นทำให้เขามีความสุขจนล้นอกไปหมด มันคุ้มค่าจริงๆที่เขาได้มาที่โลกมนุษย์แห่งนี้

 

 

            “น่ารักจริงๆเลย ไปกันเถอะลูก ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปช็อปกับแม่ดีกว่า ปล่อยให้คนแถวนี้เขาไปทำงาน” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคักสะใจที่ได้แกล้งลูกชายที่ได้แต่นั่งทำหน้าบูด

 

 

           

 

 

 

 

 

            หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วทั้งสามก็เตรียมตัวที่จะออกจากบ้าน โดยที่สองคนไปช็อปปิ้ง ส่วนอีกหนึ่งคนหนึ่งต้องเข้าทำงานที่บริษัทด้วยความหงุดหงิดใจที่โดนแม่แย่งคนรักไป รถยนต์คันหรูของตระกูลโอจอดรอคุณผู้หญิงและว่าที่สะใภ้อยู่

 

            ก่อนที่ลู่ฮานจะได้เดินออกจากบ้านก็ถูกคนตัวโตคว้าข้อมือแล้วรั้งเอวเข้ามาไว้ในอ้อมแขน เน็คไทด์ผ้าไหมเนื้อดีบนคอถูกมือเล็กจัดให้เข้าที่เข้าทางอย่างที่ควรจะเป็น ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะช้อนขึ้นมองเจ้าของแขนยาวรอบเอวเขา

 

            “คุณแม่รออยู่นะเซฮุน...” ลู่ฮานพูดเสียงเบา เมื่อคนตัวโตไม่ยอมปล่อยเขาออกจากอ้อมแขนทั้งๆที่คุณแม่ก็รออยู่บนรถแล้ว เซฮุนยังคงไม่ยอมปล่อย ไหนๆวันนี้ก็ต้องไปทำงานแถมยังโดนแม่แย่งแฟนไปเที่ยวเล่นอีกก็ขอกำลังใจจากคนสำคัญสักหน่อยเถอะ

 

 

            “หอมฉันก่อนสิแล้วจะปล่อย” มนุษย์หน้าหล่อยื่นแก้มที่อมลมเข้าไปจนป่องไปใกล้ใบหน้าของลู่ฮานมากขึ้น คนตัวเล็กรู้ดีว่าเซฮุนเอาจริงแน่นอน ถ้าเขาไม่ทำเซฮุนก็ไม่ยอมปล่อยเขาไปหรอก

 

 

            คนตัวเล็กหลับตาปี๋กดจูบลงที่แก้มสากเร็วๆแล้วรีบสะบัดตัวหนีขึ้นไปบนรถที่คุณนายโอรออยู่ ก่อนที่รถคันหรูสีดำจะขับออกไป เหลือเพียงร่างสูงที่ยืนยิ้มอยู่คนเดียวกับความน่ารักของแม่แวมไพร์คนสวยของเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

            ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่คุณนายโอได้วางแผนมาแล้ว เริ่มต้นด้วยการไปทำสปาผิวและนวดน้ำมันสมุนไพรให้ผ่อนคลายที่สปาหรูใจกลางกรุงหนึ่งในกิจการในเครือของตระกูลโอสาขาประจำของเธอ พนักงานต้อนรับกระวีกระวาดออกมาต้อนรับแขกคนสำคัญที่พวกเธอพบหน้าเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ร่างเล็กอีกคนที่ถูกหญิงวัยกลางคนจับมือจูงมาด้วยนั้นไม่คุ้นหน้าเอาเสียเลย

 

 

            “เดี๋ยวทำสปาผิวกับนวดตัวให้คุณลู่ฮานด้วย ไม่ๆเอาฟูลครอร์สเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวเลยดีกว่า ดูแลลูกสะใภ้ของฉันให้ดีนะ” คุณนายโอที่สวยสง่ากว่าวัยที่แท้จริงเอ่ยสั่งผู้จัดการสาขาที่ออกมาต้อนรับเธอด้วยตัวเอง แล้วฝากฝังคนตัวเล็กเอาไว้

 

 

            “ได้ค่ะท่านประธาน เราจะดูแลเป็นอย่างดี” หญิงสาวอีกคนน้อมรับคำแล้วหันไปสั่งการลูกน้องอีกต่อหนึ่งทันที

 

 

            “ถ้าต้องการแบบไหนก็บอกพนักงานไปนะลูก” ทุกคนเห็นรอยยิ้มและน้ำเสียงอ่อนโยนของสตรีหมายเลขหนึ่งของตระกูลโอที่ดูจะเอ็นดูร่างเล็กบางใบหน้าสวยหวานที่มาด้วยกันเป็นพิเศษ ไม่แปลกเลยที่จะได้ตำแหน่งลูกสะใภ้ตระกูลโอไปครอบครอง

 

 

            หลังจากนั้นลู่ฮานก็ถูกพนักงานทำสปาสาวสองคนพาเข้าไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วต่อจากนั้นเขาก็แทบจำไม่ได้เลยว่าร่างกายของตัวเองถูกทำความสะอาดขัดสีอบตัวพอกด้วยสารพัดทรีทเมนต์ ก่อนจะตบท้ายด้วยการนวดน้ำมันเพื่อผ่อนคลาย ลู่ฮานคิดว่านี่มันเหนื่อยเสียยิ่งกว่าทำความสะอาดบ้านทั้งหลังของเซฮุนเสียอีก แถมเขามันยังทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองสะอาดและผิวขาวผ่องอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

 

            เวลาผ่านไปเกือบครึ่งค่อนวันสปาแบบฟูลคอร์สเพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวก็สำเร็จเรียบร้อย พร้อมกับร่างเล็กของว่าที่เจ้าสาวที่ดูดีผิวพรรณเปล่งปลั่ง จากที่เคยเปล่งประกายอยู่แล้วตอนนี้ลู่ฮานยิ่งกว่าราศีจับเสียอีก ผิวขาวอมชมพูเพราะสุขภาพที่ดี ยิ่งขับให้ใบหน้าสวยดูสวยจับใจมากขึ้นไปอีก

 

 

            คุณนายโอยิ้มภูมิใจกับผลที่ออกมาเป็นอย่างมาก เอ่ยบอกว่าจะพาว่าที่สะใภ้มาทำอีกหลายครั้งก่อนจะถึงวันพิธีแน่นอน ลู่ฮานแอบเหงื่อตกเล็กน้อยกับการทำสปามหาโหดแต่ก็ไม่กล้าขัดใจคุณแม่ของเซฮุน ได้แต่พยักหน้ายิ้มรับและเออออไปตามนั้น

 

 

            เสร็จจากสปาแล้วห้างสรรพสินค้าใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลคือที่หมายต่อไป ร้านสินค้าแบรนด์เนมเรียงรายกันเป็นแถบภายในอาคารหลังใหญ่ ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ ลู่ฮานหันมองรอบตัวอย่างตื่นเต้นเพราะที่นี่มันกว้างใหญ่และน่าตื่นตาตื่นใจสุดๆไปเลย แม้เซฮุนจะพามาห้างบ้างแต่ไม่เคยมาที่ห้างใหญ่ขนาดนี้มาก่อน ทุกสิ่งทุกอย่างดูน่าสนใจสำหรับเจ้าแวมไพร์ตัวน้อยในโลกกว้างไปเสียหมด

 

 

            มือเรียวของคุณนายโอควงแขนกับว่าที่สะใภ้ตัวเล็กแล้วเริ่มทำการช็อปปิ้งทันที พวกเขาเดินเข้าออกร้านค้าต่างๆมากมายสองฝั่งทางเดินเป็นว่าเล่น ด้วยความสนุกสนานที่นานๆจะได้มีคนมาช็อปเป็นเพื่อนอย่างคุณนายโอ จริงๆแล้วเธออยากก็มีลูกสาวสักคนเหมือนกัน คนเป็นแม่ก็อยากพาลูกทำกิจกรรมแบบที่สาวๆชอบทำบ้าง แต่ในเมื่อเธอมีลูกชายคนเดียวเธอจึงเปลี่ยนเป้าหมายใหม่มาเป็นลูกสะใภ้ที่น่ารักแทน

 

 

            หลังจากการเดินช็อปกันมาสองชั่วโมงกว่าสองสาวต่างวัยก็มาหยุดพักจิบชายามบ่ายที่เป็นที่โปรดปรานด้วยกันที่ร้านน่านั่งบรรยากาศเงียบสงบ กลิ่นหอมๆของชาชั้นดีจากอังกฤษกับขนมหวานสักชิ้น ถูกอกถูกใจลู่ฮานที่สุดแล้ว ส่วนถุงกระดาษหลายใบก็ถูกคนขับรถประจำตัวคุณนายโอนำไปเก็บให้เรียบร้อยแล้วจะได้ไม่เป็นภาระให้เจ้านายได้ขุ่นเคืองใจ

 

 

            “เดี๋ยวแม่จะพาหนูแวะเข้าไปที่สโมสรหน่อยนะลูก ไม่ได้แวะไปนานแล้วเหมือนกัน”

 

 

            “สโมสรคืออะไรฮะคุณแม่”

 

 

            “เดี๋ยวหนูก็รู้เองจ๊ะ เอาเค้กอีกมั้ย” ลู่ฮานส่ายหน้าให้กับคำถาม หากเขายัดเค้กอีกชิ้น คงได้อ้วนแน่ๆ แค่นี้แก้มของเขาก็กลมจะแย่อยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

            ไม่นานจากนั้นรถยนต์สีดำคันหรูก็พาเจ้านายมาถึงที่ที่ถูกเรียกว่าสโมสร ตอนนี้ลู่ฮานรู้แล้วว่ามันก็คล้ายๆชมรมที่พบปะสังสรรค์พูดคุยของพวกคุณหญิงคุณนายที่ทำขึ้นเพื่อกิจกรรมเพื่อการกุศล ซึ่งคุณแม่เองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของที่นี่ คุณแม่ยังสวยของเซฮุนเดินนำเขามายังห้องๆหนึ่งที่น่าจะเป็นห้องพักผ่อน มีหญิงวัยกลางคนหลายคนนั่งจับกลุ่มพูดคุยกันอยู่

 

 

            “อ้าว คุณพี่ยอนซอเองหรือคะ ไม่ได้เจอกันเสียตั้งนาน” เสียงหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งในวงสนทนาที่สวมเครื่องประดับเต็มคอวิ้งวับไปด้วยแสงสะท้อนของสร้อยและต่างหูเพชรเม็ดงาม จนลู่ฮานคิดว่าตาของเขาอาจจะบอดได้ เอ่ยทักทายขึ้นมาเรียกความสนใจของทุกคนให้มาอยู่ที่สองคนมาใหม่

 

 

            “สวัสดีค่ะคุณน้องเฮจอง สบายดีนะคะ”

 

 

            “ก็เรื่อยๆแหละค่ะ ว่าแต่พาใครมาด้วยคะคุณพี่หน้าตาน่ารักเชียว” เจ้าของชื่อเฮจองเอ่ยถามคุณนายโอถึงร่างบางที่ยืนหลบอยู่ข้างหลังของเธอ

 

 

            “อ้อ นี่หนูลู่ฮาน ว่าที่ลูกสะใภ้ของพี่เองค่ะ” ดูเหมือนทุกคนจะเบิกตากว้างกับข่าวสารใหม่ที่เพิ่งได้รับ บางคนทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อเสียเท่าไหร่ด้วยซ้ำ ลู่ฮานได้แต่ก้มศีรษะโค้งทักทายไปตามมารยาทแล้วเสตาลงต่ำมองพื้นไม่กบ้าสบตากับใครด้วยความประหม่า

 

 

            “หือ แฟนของตาเซฮุนหรือคะคุณพี่”

 

 

 

            “ใช่แล้วล่ะค่ะ ใกล้จะมีข่าวดีเร็วๆนี้ วันนี้พี่เลยพามาเปิดตัวไว้ก่อนน่ะค่ะ” คุณนายโอพูดจบก็หัวเราะปิดปากด้วยมาดของผู้ดี

 

 

            “อ้าว น้องขอโทษเถอะค่ะคุณพี่ แล้วหนูซอนจีลูกสาวตระกูลคังที่เคยมีข่าวว่าจะเป็นสะใภ้ของตระกูลโอล่ะคะ” หนึ่งในกลุ่มหญิงวัยกลางคนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามถึงหญิงสาวอีกคนที่เคยเห็นว่าโอยอนซอหมายหมั่นปั้นมือจะให้ดองกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน วันนี้กลับกลายเป็นเด็กหนุ่มร่างบางใบหน้าสวยไปเสียแทน

 

 

            “นั่นเขาเป็นแค่พี่น้องกันน่ะค่ะ แต่หนูลู่ฮานนี่ตัวจริง อีกไม่นานคงได้ประกาศอย่างเป็นทางการ ยังไงก็เชิญทุกคนที่งานเลี้ยงประจำปีของตระกูลโอด้วยนะคะ”

 

 

            โอเค นี่คือการพาเขามาประกาศตัวแบบไม่เป็นทางการสินะว่าเป็นว่าที่สะใภ้ตระกูลโอ การจะให้ข่าวพัดไปอย่างรวดเร็วไม่ต้องทำอะไรให้เหนื่อยสารถทำได้ง่ายนิดเดียว ความสามารถในการบอกต่อๆของผู้หญิงนี่นับว่าน่ากลัวมาก เพียงเวลาไม่นานข่าวเรื่องการเปิดตัวของเขาก็แพร่สะพรัดไปเร็วยิ่งกว่าไฟไหม้ทุ่ง

 

 

            พวกคุณหญิงคุณนายนี่ก็น่ากลัวไม่ใช่เล่นๆนะ หลังจากเปิดตัวกันไป คุณแม่ก็นั่งคุยกับบรรดาเพื่อนสาว ส่วนลู่ฮานก็ได้แต่นั่งทำตาปริบๆมองไปรอบๆอย่างไม่รู้จะทำอะไร จนในที่สุดเซฮุนเสร็จจากงานที่บริษัทพอรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนก็รีบมาหาในทันที ร่างสูงย่างกรายมาที่นี้แทบนับครั้งได้ ถ้าไม่ได้ต้องมาทำธุระเป็นเพื่อนแม่ของเขา การเม้าท์ของผู้หญิงไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจสำหรับเขาเพราะเซฮุนเป็นมนุษย์ที่รักสงบเกินกว่าจะมาอยู่ในที่ๆวุ่นวายของสตรีวัยกลางคนเหล่านี้ได้

 

 

            หลังจากพาเอ่ยบอกลาคุณแม่และปล่อยให้ท่านได้อยู่พูดคุยกับเพื่อนๆของท่านแล้ว ทั้งสองก็ออกมาด้วยรถคันหรูสีขาวคันเก่งของเซฮุน รถคันสวยแล่นฉิวไปตามถนนทางหลวงที่ทอดยาวไปไกล ลู่ฮานคิดว่านี่ไม่น่าจะใช่ทางกลับบ้านของพวกเขาและมันก็ดูไกลเกินไปแล้ว แม้จะเอ่ยปากถามคนขับรถหน้าหล่อไปหลายครั้ง  แต่คำตอบที่ได้กลับเป็นรอยยิ้มมุมปากน้อยๆตามสไตล์ แล้วบอกว่าถึงแล้วก็รู้เอง ใบหน้าสวยสะบัดออกไปทางนอกหน้าต่างมองข้างทางที่เริ่มมืดลงทุกทีเพราะเวลาที่พลบค่ำ

ชิ ไม่บอกก็ไม่ต้องบอกสิ

 

 

 

 

 

 

 

            “ลู่ฮาน....ที่รักครับ...ถึงแล้วนะ....ลู่ฮาน” ลู่ฮานได้ยินเสียงทุ้มที่คุ้นเคยเอ่ยเรียกชื่อของเขาอยู่ไม่ไกล แต่ตอนนี้เปลือกตาเขาหนักเหลือเกิน ความง่วงงุนทำให้เขาไม่อยากจะขยับเปิดตาเลยแม้แต่น้อย แต่เพราะแรงเขย่ารวมถึงเสียงของอีกคนที่เอ่ยอยู่ข้างหูก็ทำให้ร่างเล็กจำยอมต้องเปิดตาออกด้วยความงัวเงีย

 

 

            “อือ...เซฮุนนนน ลู่ฮานง่วง....” เสียงเล็กเอ่ยกับคนตัวโตด้วยเสียงงุ้งงิ้งท่าทางงงอแงของเด็กน้อยที่ถูกขัดเวลานอนของลู่ฮานทำให้เซฮุนอมยิ้มแล้วส่ายหัวกับความเป็นเด็กของแวมไพร์อายุสองร้อยกว่าปีของเขา

 

 

            “เดี๋ยวพาไปนอนต่อนะครับ ตอนนี้ลงจากรถก่อนสิ”

 

 

            “อุ้มไปนะ อุ้มอ่ะๆ เซฮุนอุ้มหน่อย” สองแขนเล็กชูขึ้นกลางอากาศบ่งบอกให้ว่าเซฮุนจะต้องอุ้มไปเท่านั้นเขาถึงจะยอมออกไปจากพาหนะสี่ล้อคันงาม เซฮุนหัวเราะขำในท่าทางงอแงของคนรักตัวเล็กของเขา ก่อนวงแขนแกร่งจะช้อนเอาร่างนุ่มนิ่มขึ้นมาตามที่อีกคนต้องการ ใช้หลังดันประตูรถให้ปิดก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านหลังงาม คนที่ถูกตามใจเมื่อได้ตามที่ต้องการแล้วก็เอนหัวซบลงบนอกกว้างอย่างสบายอกสบายใจ

 

 

            ร่างเล็กถูกอุ้มมาวางไว้บนโซฟาที่ทำจากหวายสานตัวใหญ่กลางบ้าน ดวงตากลมโตที่ลืมเต็มที่แล้ว กวาดตามองไปที่สิ่งแวดล้อมรอบตัวที่แปลกใหม่อย่างสนอกสนใจ เขาได้กลิ่นเค็มๆเหมือนน้ำทะเลรวมไปถึงเสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งอยู่ไม่ไกล ลมเย็นๆพัดผ่านโมบายเปลือกหอยที่แขวนไว้ตรงหน้าต่างส่งเสียงกรุ้งกริ้งราวกับต้อนรับพวกเขาทั้งคู่

 

 

            เซฮุนเดินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กที่ไม่รู้ไปเตรียมมาตอนไหน มือใหญ่ปล่อยกระเป๋าใบนั้นลงที่พื้นข้างโซฟาก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆอีกคนที่จับจองพื้นที่อยู่ก่อนแล้ว แขนยาวก็เหมือนเคยด้วยการเกี่ยวเอวของอีกคนให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขน จูบเบาๆบนกลุ่มผมนิ่มแล้วเอ่ยบอกคนในอ้อมแขน

 

 

            “ยินดีต้อนรับสู่บ้านอีกหลังของเรานะครับที่รัก”

 

 

            “ที่นี่ที่ไหนหรอเซฮุน”

 

 

            “บ้านพักตากอากาศของพ่อน่ะ แต่ไม่ค่อยมีใครมาใช้หรอกนอกจากฉัน” เซฮุนรั้งศีรษะเล็กให้มาซบที่ไหล่ของตนขยับแขนโอบรอบเอวอีกคนไว้อย่างที่ชอบทำ

 

 

            “เรามาทำอะไรที่นี่หรอ” คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นถามคนตัวโต ดวงตากลมใสเหมือนลูกกวางที่เซฮุนหลงรักกำลังจ้องมองดวงตาของอีกฝ่ายชวนให้ใจเต้นเหมือนครั้งแรกที่ได้เจอ

 

 

            “ก็แค่อยากพานายมาเที่ยวก่อนที่จะไม่ว่างน่ะ เสียดายที่มาถึงมืดไปหน่อย พรุ่งนี้เช้าจะพาไปเดินเล่นที่ชายหาดนะ” เอ่ยเหมือนจะสัญญากับอีกคน เพราะคิดว่าอีกไม่นานงานที่บริษัทคงจะยุ่งๆและเขาคงไม่มีเวลาพาว่าที่เจ้าสาวของเขามาเที่ยวไกลๆแบบนี้ ไหนๆก็ไหนๆแล้วเลยขอเก็บเกี่ยวเวลาช่วงนี้มาเที่ยวพักผ่อนกับคนน่ารักเสียหน่อย

 

 

            “จริงหรอ กินอาหารทะเลได้มั้ยเซฮุน ลู่ฮานอยากกินปู นะๆ” เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เจ้าแวมไพร์อยากจะอ้อนเอาอะไรสักอย่างที่ตัวเองต้องการ สรรพนามการเรียกชื่อตัวเองแบบน่ารักๆพร้อมการช้อนตามองด้วยดวงตากลมโตใสแจ๋ว บอกเลยว่า โอเซฮุนยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไข ร่างสูงพยักหน้ารับคำยอมให้ลู่ฮานได้กินอาหารทะเลสุดโปรด ก็ไหนๆมาทะเลทั้งทีอาหารทะเลสดๆมันก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ แต่ที่สำคัญใครจะไปกล้าขัดใจคนที่ออดอ้อนได้น่ารักเท่าลู่ฮานกัน เซฮุนยอมเลย ยอมหมดทุกอย่างไม่ว่าลู่ฮานจะต้องการอะไรเซฮุนจะไปหามาให้แม้จะยากแค่ไหนก็ตาม

 

 

            “เย่! เซฮุนใจดีที่สุดเลยยยย” คนโดนตามใจก็ทิ้งตัวกอดคออีกคนแน่นด้วยความดีใจ คนที่ได้กำไรไปเต็มๆก็ตวัดแขนโอบรอบแผ่นหลังเล็กเอาไว้แล้วค่อยๆเลื่อนลงมาที่เอวบาง กอดรัดให้คนไม่ทันตั้งตัวเบียดเข้ามาชิดกับร่างกายตัวเองเสียจนอากาศแทบไม่สามารถแทรกผ่านไปได้

 

 

            “ถ้างั้นต้องให้รางวัลคนทำดีนะ” ได้ยินอย่างนั้นคนที่กำลังดีใจก็เผลอตัวตามใจคนตัวโตบ้าง ริมฝีปากสีสดรูปกระจับกดลงบนข้างแก้มสากทั้งสองข้างให้เซฮุนได้ชื่นอกชื่นใจอย่างไม่เกี่ยงงอน แถมยังใจดีจุ๊บเบาๆอีกหนึ่งที่ลงบนริมฝีปากเรียวให้เป็นของแถม แล้วปล่อยให้มนุษย์หน้าหล่อคลอเคลียฟัดแก้มไปอีกหลายรอบจนหนำใจ

 

 

            มีความสุขเป็นบ้า คือสิ่งที่ตอนนี้เซฮุนกำลังรู้สึก เหมือนมาซ้อมฮันนีมูนกับลู่ฮานเลยให้ตายเถอะ วันนี้คนตัวเล็กน่ารักเสียจนเขาอยากจะรักแรงๆสักทีให้หายหมั่นเขี้ยว ลู่ฮานแทบไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเลยด้วยซ้ำแต่วันนี้กลับให้รางวัลเขาอย่างง่ายดายไม่มีงอแงสักนิด แบบนี้เซฮุนจะไปไหนรอด หลงรักแม่กวางน้อยหัวปักหัวปำอยู่แบบนี้แหละ

 

 

            “นี่ที่รัก....ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว เปลี่ยนบรรยากาศกันสักหน่อยมั้ย” รอยยิ้มกรุ้มกริ่มและดวงตาเจ้าเล่ห์ของร่างสูงฉายชัดบนใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลัก เสียงทุ้มๆเอ่ยข้างใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พร้อมกับขบเม้มใบหูไปด้วย เรียกความเสียซ่านให้ก่อตัวขึ้น ลู่ฮานก้มหน้างุดกับอกกว้าง เขารู้ดีว่าเซฮุนหมายถึงอะไร เจ้ามนุษย์บ้ากามนี่หาเรื่องจะกินเขาอยู่เรื่อย แต่ทุกครั้งก็เป็นเขาอีกนั่นแหละที่ไม่เคยจะปฏิเสธได้ลง ยิ่งเสียงทุ้มๆและสัมผัสอบอุ่นของเซฮุนด้วยแล้ว ไม่ใช่เซฮุนคนเดียวที่ไปไหนไม่รอด ลู่ฮานเองก็หาทางออกไปจากความรักของเซฮุนไม่เจอเช่นเดียวกัน

 

 

            “งั้นให้เค้ากินด้วยได้มั้ย....” ถ้อยคำจากเสียงหวานของลู่ฮาน เซฮุนก็รู้ได้ทันทีว่าคนตัวเล็กต้องการอะไรจากเขา ร่างสูงจัดการปิดปากของร่างเล็กด้วยริมฝีปากของตัวเองซึ่งอีกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี แขนเรียวคล้องไว้ที่ต้นคอแกร่งอย่างรู้งานก่อนจะยืดตัวขึ้นให้อยู่ในท่าทางที่ถนัดมากขึ้น เซฮุนจูบย้ำซ้ำๆที่ริมฝีปากของคนตัวเล็กหลายๆครั้ง ความนุ่มหยุ่นและแสนหวานมอมเมาเขาให้มัวเมาไปในรสจูบของลู่ฮานทุกครั้งไป ไม่ว่าจะจูบกันกี่ครั้งก็ไม่เคยเพียงพอสำหรับเขา

 

 

            เซฮุนลอบมองเสี้ยวใบหน้าสวยที่เงยหน้าขึ้นกอบโกยอากาศหายใจหลังจากจูบลึกซึ้งของพวกเขาจบลง ลู่ฮานงดงามเสมอไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ด้วยท่าทางและแววตาที่เหมือนจะยั่วยวนโดยไม่รู้ตัวก็ทำให้สัญชาตญาณดิบที่เขาพยายามเก็บกดไว้ถูกกระตุ้นอยู่เสมอ แค่ได้เห็นหน้าแค่ได้อยู่ใกล้ๆกลิ่นหอมๆเฉพาะตัวของลู่ฮานก็เหมือนจะทำให้เขาเป็นบ้าได้แล้ว

 

 

            “ขอลู่ฮานกินบ้างนะ แล้วเซฮุนค่อยกินนะๆ” แม่แวมไพร์จอมยั่วหลังจากที่ปรับลมหายใจเข้าสู่ระดับปกติได้แล้วก็ปีนขึ้นมานั่งบนหน้าตักของมนุษย์ร่างสูงที่กำลังจะตกเป็นเหยื่ออีกครั้งด้วยความเต็มใจ  มือเรียวลูบไล้ลงจากใบหน้าหล่อเหลามายังต้นคอ ใช้จมูกโด่งรั้นคลอเคลียสูดดมกลิ่นหอมของเลือดรสเลิศ พลางใช้ลิ้นเล็กไล้เลียที่ซอกคอแกร่งอย่างช้าๆ แต่เรียกให้ร่างสูงรู้สึกเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว อยากจะจับร่างเล็กๆของผู้ล่าให้ลงมานอนอยู่ใต้ร่างของเขา

 

 

            ลู่ฮานใช้ลิ้นเล็กของตนเล็มเลียและแอบกดจูบหนักๆสร้างรอยสีกุหลาบไว้ที่ซอกคอของเซฮุนบ้างอย่างที่เซฮุนเคยทำกับเขา ดวงตากลมโตแอบมองใบหน้าหล่อที่หลับตาแน่นอย่างอดกลั้นต่อความต้องการบางอย่างที่ต้องการปลดปล่อยในเวลาไม่ช้านี้ ร่างเล็กยิ่งจงใจบดเบียดส่วนล่างให้แนบชิดมากขึ้นไปอีก แล้วกดจูบเบาๆที่ต้นคอแกร่ง ก่อนที่เขี้ยวเล็กๆแต่แหลมคมจะปรากฏออกมา

 

 

            เซฮุนรู้สึกเจ็บจี๊ดยามที่คนตัวเล็กกดเขี้ยวจมลงไปในเนื้อของเขา แต่เจ้าแวมไพร์ตัวน้อยที่พัฒนาฝีมือแล้วกลับช่วยเบี่ยงเบนความเจ็บปวดด้วยการกอดเขาแน่นๆแล้วบดเบียดสะโพกของตัวเองลงมาเป็นจังหวะ ให้ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกัน มือหนาก็ไม่อยู่นิ่งซุกซนลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าบนต่างกายที่น่าเย้ายวน ก่อนจะสอดเข้าไปในเสื้อที่อีกคนใส่อยู่ ผิวเนียนสวยลื่นมือมันช่างน่าสัมผัสจนเขาทนอยู่เฉยไม่ไหว ต้องลากมือไล้ไปทั่วเอวคอดและหน้าท้องแบนราบ บีบเค้นอย่างหมั่นเขี้ยวที่บั้นท้ายกลมกลึงภายใต้กางเกงยีนส์สกินนี่ที่ยิ่งเน้นให้เห็นทรวดทรงที่น่าหลงใหล

 

 

            ลู่ฮานผละออกมาแล้วหลังจากดูดเลือดของอีกคนไปจนอิ่ม ทีนี้ก็ถึงเวลาที่เซฮุนจะได้เปลี่ยนบทบาทเป็นฝ่ายล่าบ้าง ร่างเล็กถูกพลิกตัวให้นอนราบไปกับโซฟาตัวใหญ่ ตามด้วยร่างสูงที่ตามมาทาบทับอยู่ด้านบน ลู่ฮานยิ้มหวานและช้อนตามองคนด้านบนอย่างยั่วยวนมือเรียวเชยคางแหลมของคนตัวโตก่อนจะรั้งคอให้ลงมารับรสจูบอีกครั้ง ทั้งสองต่างฝ่ายต่างผลัดกันมอบสัมผัสอบอุ่นที่ผสมผสานไปด้วยความร้อนแรงให้แก่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผลัดกันเป็นทั้งผู้ล่าและผู้ถูกล่า แม้แวมไพร์จะได้ชื่อว่าเป็นผู้ล่าที่น่ากลัว แต่ถ้าเป็นเซฮุน ลู่ฮานก็ยอม ยอมที่จะตกเป็นเหยื่อของเซฮุนอย่างไม่มีข้อแม้

 

 

 

To Be Continue.


 

สวัสดีค่ะ หวานๆกับฮุนฮานไปก่อนนะจ๊ะ มีคุณแม่มาคอยแกล้งลูกชายไปด้วย อิอิ

ตอนนี้ก็ดูดเลือดกันอีกแล้วแฮะ -.,-

ถ้าชอบก็เม้นได้จ้า หรือจะติดแท๊ก  #ฟิคอร่อย ก็ได้จ้า

ขอบคุณทุกเม้นและทุกแท๊กจริงๆจ้า ><

 

บกดเองจ้า (:

 

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 10 : Delicious : Nine (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4205 , โพส : 20 , Rating : 57% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1080
ทำไมเพิ่งมาเจอออออออ ชอยบบ
PS.  ~Thank you~
Name : oohsekwang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oohsekwang [ IP : 182.232.168.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:58
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1079
โอ๊ยยยยยยย น่ารักกกกก
PS.  ~Thank you~
Name : oohsekwang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oohsekwang [ IP : 182.232.168.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:57
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1027
โอ้ยยยยยยย -///- ฮุนฮานจะน่ารักเกินไปแล้วนะ เขินอ่ะ ><
Name : Yulyul_Hunhun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yulyul_Hunhun [ IP : 171.96.246.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2558 / 19:13
# 17 : ความคิดเห็นที่ 883
รักฟิคเรื่องนี้เหมือนกันมม.น่ารักเป็นครอบครัวเล็กที่อบอุ่น อยากให้มีตอนพิเศษไปเรื่อยๆเลยย
PS.  ชีวิตไม่จำเป็นต้องโดนตีกรอบ..ชอบอะไรทำไป แค่ไม่เดือดร้อนใครเป็นพอ
Name : aoyoilritz88 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoyoilritz88 [ IP : 49.230.72.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2557 / 23:34
# 16 : ความคิดเห็นที่ 872
อัยๆๆๆๆ หวานนนนมากกกก น้ารักตลอดดดเลย คุณแม่พาลูกสะใภ้ไปเปิดตัวว 55
Name : U-RiaYeonjin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ U-RiaYeonjin [ IP : 27.55.220.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2557 / 11:07
# 15 : ความคิดเห็นที่ 851
คุณป๊ารักษ์โลกมากๆเลยนะคะ
Name : พี่หานคนแมนของน้องฮุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พี่หานคนแมนของน้องฮุน [ IP : 202.44.135.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2557 / 00:55
# 14 : ความคิดเห็นที่ 825
นางน่ารักนะเวลาอยู่กับแม่อ่ะ พออยู่กับเซฮุนนี่สุดยอดดดยั่วมากอ้อยมากอ่ะ ฮื้อออ ;-;
Name : Aegyoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aegyoo [ IP : 27.55.213.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2557 / 17:45
# 13 : ความคิดเห็นที่ 807
สวีทกันจัง นี่ท่า แม่โอเซ รุ้ว่า เสี่ยวลู่ เปน แวมไพร์ จะทำไงอะ 

แล้ว ดูด เลือด แบบนี้ หวังว่า เลือด โอเซ คงไม่ หมดตัวไปก่อนนะ 

ตอนนี้ เริ่ม รุู้สึกว่า ลู่หาน จะใช้ชีวิตเหมือน มนุษย์ มากขึ้นไป เรื่อยๆ แล้วนะ 

มันเปน เรื่องที่ดี นะเนี้ย แถมยัง เปน ลูกสะใภ้ ที่คุนนายโอ ทั้งรัก ทั้งหลง 
PS.  WE ARE ONE
Name : Akanishi Bluecat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Akanishi Bluecat [ IP : 110.164.86.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2557 / 16:34
# 12 : ความคิดเห็นที่ 784
คิดถึงแม่เลยย
Name : พี่หานคนแมนของน้องฮุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พี่หานคนแมนของน้องฮุน [ IP : 1.10.224.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2557 / 00:40
# 11 : ความคิดเห็นที่ 641
น่าร๊ากกกกกกกกกกก  แม่เซฮุนก็แหม่ เหมือนจะเห่อว่าที่สะใภ้

แต่กลัวตอนที่แม่ของเซฮุนรู้ว่าไม่ใช่มนุษย์แล้วจะรับได้มั้ย?

แต่ลู่หานออกจะน่ารัก ต้องรับได้สิ
Name : Praew Somkam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Praew Somkam [ IP : 118.172.197.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2557 / 23:45
# 10 : ความคิดเห็นที่ 591
คุณแม่ก็น่ารัก..ฮุนฮานก็หวานจนมดขึ้นจอล่ะอ่ะ..งื้ออชอบจริงๆ
Name : aoyoilritz88 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoyoilritz88 [ IP : 49.230.106.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2557 / 17:56
# 9 : ความคิดเห็นที่ 529
คุณแม่โอเซน่ารักมากเลยอ้ะฮุนฮานก็จะหวานไปไหนจิมิทนนะบอกเลยยย
Name : P.I.Y < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.I.Y [ IP : 58.10.17.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 15:04
# 8 : ความคิดเห็นที่ 345
เชื้อดีจิงๆเลยนะเนี่ยย
Name : kyuseo_kokko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kyuseo_kokko [ IP : 1.10.230.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 เมษายน 2557 / 18:54
# 7 : ความคิดเห็นที่ 305
โอ้ยแม่โอเซนี่่ารักมากอ่ะ  >____< กินของพี่ลู่คือเลือดแต่กินของโอเซคือพี่ลู่ ทำดีๆ 5555 

Name : Sekriss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sekriss [ IP : 124.120.77.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2557 / 06:55
# 6 : ความคิดเห็นที่ 262
เลือดหมดตัวเลย แอร๊! -////-
PS.  B2uTy EXOFAN {kaisoo shipper}
Name : คิมคยองซู♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมคยองซู♡ [ IP : 49.230.108.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2557 / 23:10
# 5 : ความคิดเห็นที่ 242
น่ารักฝุดๆ
พลัดกันกินไปกินมา
พาพี่ลู่ไปทะเลด้วย
Name : •{hunhan}• [ IP : 49.230.134.133 ]

วันที่: 14 เมษายน 2557 / 16:54
# 4 : ความคิดเห็นที่ 203
กินกันบ่อยเนอะ แต่ก็ชอบอ่ะ//เค้าป่าวหื่นน้าาาา
Name : secret_me [ IP : 27.55.150.153 ]

วันที่: 11 เมษายน 2557 / 07:28
# 3 : ความคิดเห็นที่ 191
กินกันตลอดเลย เลือดจะหมดตัวแล้ว!!
Name : YuYu ^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YuYu ^^ [ IP : 125.24.58.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2557 / 21:44
# 2 : ความคิดเห็นที่ 124
น่ารักอ่าๆ ><
Name : Puparipay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 14.207.217.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2557 / 12:18
# 1 : ความคิดเห็นที่ 122
โอเซเอะอะแต๊ะอั๋งตลอด
อาลู่ช้ำแล้วมั้ง งื้ออออ ><
PS.  HUNHAN คู่รักชามนม :)) KAIHUN ~ SEHUN x ALL #INDYSEHUN
Name : HUNHAN 'iissue :)) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HUNHAN 'iissue :)) [ IP : 171.5.251.181 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:49
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android