คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

(EXO) || Delicious || HunHan

ตอนที่ 11 : Delicious : Ten (100%)


     อัพเดท 16 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: fic, exo, hunhan, sehun, luhan, ฮุนฮาน, mpreg
ผู้แต่ง : โบกาด้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โบกาด้า
My.iD: https://my.dek-d.com/beaugada
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 136 Overall : 70,943
1,123 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2433 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 11 : Delicious : Ten (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3815 , โพส : 22 , Rating : 69% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


© Tenpoints!

Delicious 10

 

 

 

 

 

 

 

 

            “คุณพ่อคะ จะปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ไม่ได้นะคะ” เสียงแหลมของหญิงสาวในชุดกระโปรงสีสดกระแทกตัวลงนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ในห้องทำงานหรู ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก

 

 

            “พ่อก็ไม่อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้เหมือนกัน ทำแบบนี้เท่ากับตระกูลโอต้องการหักหน้าเราชัดๆ” คังซอนวู หัวหน้าตระกูลคังเอ่ยตอบลูกสาวคนเดียวของเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ก็แฝงไปด้วยอำนาจ ซอนจียังคงมีท่าทางกระฟัดกระเฟียดแม้จะอ่อนลงบ้าง เมื่อเห็นว่าบิดาของเธอเองก็ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้

 

 

            “คุณพ่อต้องทำอะไรสักอย่างนะคะ ก่อนที่มันจะช้าเกินไป” เสียงแหลมยังคงกล่าวต่อไปอย่างเด็กเอาแต่ใจที่ถูกประคบประหงมมาตั้งแต่เด็ก คุณหนูแห่งตระกูลคังที่ไม่ว่าต้องการอะไรก็ต้องได้มาเสมอ โดยไม่สนใจว่าวิธีที่จะได้สิ่งนั้นมาจะถูกหรือจะผิด ในเมื่อเธออยากได้ก็ไม่มีอะไรสามารถห้ามได้

 

 

            “พ่อทำแน่ ลูกไม่ต้องห่วง ยังไงลูกก็ต้องได้เป็นสะใภ้ตระกูลโอสมใจ แล้วแถมยังได้อำนาจและสมบัติของตระกูลโอมาครอบครองด้วย” เสียงทุ้มทรงอำนาจของชายร่างใหญ่ที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้ขัดเงาตัวใหญ่เอ่ยบอกหญิงสาวให้ใจชื้นขึ้นมาบ้าง

 

 

            สองพ่อลูกตระกูลคังต่างก็ยกยิ้มกระหยิ่มใจ หมายหมั้นปั้นมือว่าอย่างไรเสียทรัพย์สมบัติและอำนาจที่สั่งสมมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษของตระกูลโอก็ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของพวกเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

            และแล้วงานเลี้ยงประจำปีของตระกูลโอก็มาถึง งานที่จัดขึ้นทุกปีเพื่อขอบคุณบรรดาพันธมิตรคู่ค้าทางธุรกิจและเป็นงานสังสรรค์ประจำปีของบริษัทไปในตัวเพื่อสร้างเสริมแรงจูงใจการทำงานให้กับพนักงานที่อยู่ภายใต้การบริหารกว่าหลายร้อยคนที่ต่างก็เหน็ดเหนื่อยกันมาตลอดทั้งปี

 

 

 

            และเพราะปีนี้ต้องเขามารับตำแหน่งรองประธาน เซฮุนจึงต้องมาเตรียมตัวที่งานก่อนเวลาพอสมควร เพื่อดูแลตรวจตราความเรียบร้อยของงานซึ่งเขาได้รับมอบหมายจากท่านประธานหรือมารดาของเขา และแน่นอนว่ามีเซฮุนที่ไหนก็ต้องมีลู่ฮานอยู่ที่นั่น ร่างเล็กๆในชุดสูทสีดำสนิทอย่างเป็นทางการเช่นเดียวกับเซฮุน

 

           

            ดวงตากลมโตมองไปรอบๆบริเวณสถานที่จัดงานอย่างสนอกสนใจ งานเลี้ยงของมนุษย์กับแวมไพร์อย่างพวกเขาก็ไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่นัก เมื่อก่อนที่คฤหาสน์ของเขาก็จัดงานเลี้ยงอยู่บ่อยๆ พี่คริสมักจะจัดเพื่อต้อนรับพันธมิตรทางธุรกิจของครอบครัวหรือไม่ก็บรรดาขุนนางที่ให้การช่วยเหลือสนับสนุนตระกูลของเขามาตั้งแต่สมัยอดีต เมื่อก่อนงานเลี้ยงพวกนี้อาจจะทำให้ลู่ฮานเบื่อเพราะไม่รู้จะคุยกับใคร มีแต่แบคฮยอนที่คอยอยู่ข้างๆเขา ครั้งนี้เขาคิดว่ามันดีกว่าที่ผ่านมามากถึงแม้เขาจะไม่มีคนคุยด้วยเหมือนเดิมแต่อย่างน้อยก็มีมือใหญ่อุ่นๆที่ไม่ยอมปล่อยออกจากมือของเขาเลยคอยกุมอยู่

 

 

            เซฮุนพาร่างเล็กของแวมไพร์คนสวยของเขาเดินลัดเลาะออกจากห้องบอลรูมใหญ่ที่ใช้จัดงานมายังสวนสวยที่ทางโรงแรมจัดไว้ด้านนอก ซึ่งคนตัวเล็กก็เดินตามมาอย่างว่าง่าย เขาไม่รู้หรอกว่าเซฮุนพาออกมาทำไม ทั้งที่น่าจะไปเตรียมตัวต่อนรับแขกที่กำลังจะมาถึงมากกว่า

 

 

ลมเย็นๆยามค่ำพัดผ่านให้ทั้งคู่ได้หายใจอย่างผ่อนคลาย สวนสวยบนชั้นสิบสองของโรงแรมหรูใจกลางเมืองให้บรรยากาศที่สดชื่นไม่น้อย ลู่ฮานเห็นเซฮุนยุ่งวุ่นวายกับการเตรียมงานนี้มาตลอดทั้งสัปดาห์ เขาทำได้เพียงคอยดูแลเรื่องอาหารการกินและการพักผ่อนของมนุษย์ตัวโตเท่านั้น เพราะงานส่วนอื่นๆเขาก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรได้

 

 

            มือใหญ่จับจูงมือเล็กให้เดินตามมายังน้ำพุที่ถูกจัดไว้กลางสวนแห่งนี้ แสงไฟและมวลหมู่ต้นไม้ดอกไม้ช่างสวยงามในยามนี้ พวกเขานั่งลงที่ขอบของน้ำพุทั้งที่มือก็ยังไม่ปล่อยออกจากกัน สายตาคู่คมทอดออกไปไกลยังท้องฟ้าที่ดูปลอดโปร่ง มีดาวเพียงไม่กี่ดวงเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้โดยไม่โดนแสงไฟจากเมืองใหญ่กลบไปจนริบหรี่

 

 

            ลู่ฮานมองเสี้ยวหน้าด้านข้างที่แสนสมบูรณ์แบบของคนข้างๆ ดวงตาคมที่อบอุ่นเสมอเมื่อมองมาที่เขา จมูกโด่งเป็นสันที่ชอบมารุกรานแก้มเขาให้ช้ำอยู่บ่อยๆ มองไล่ลงมายังริมฝีปากบางที่มักจะมอบรอยยิ้มให้เขาอยู่เสมอ แล้วยังชอบมาขโมยจูบเขาอีกต่างหาก คิดแล้วผิวแก้มใสก็รู้สึกร้อนขึ้นมาเฉยๆ คนอะไรทำไมถึงดูดีราวกับประติมากรรมของศิลปินชั้นครู องค์ประกอบทุกอย่างที่หล่อหลอมออกมาเป็นเซฮุนล้วนแล้วแต่สมบูรณ์แบบ จนลู่ฮานไม่อาจละสายตาไปจากสิ่งที่สวรรค์จงใจปั้นแต่งขึ้นมาได้

 

 

            จนดวงตาคู่คมนั้นหันกลับมาประสานกับดวงตากลมหวานที่มองมาที่ตน เซฮุนรู้สึกตัวอยู่ก่อนแล้วว่ามีคนกำลังจับจ้องมาที่เขา ดวงตาสองคู่จ้องประสานกันเมื่อเซฮุนจ้องมองมาลู่ฮานก็ไม่หลบสายตา สองใจกำลังสนทนากันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย ใครกันที่เคยบอกว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ พวกเขาไม่ขอปฏิเสธ การที่ได้เห็นภาพของตนเองในสายตาของคนที่รักหมดหัวใจช่างเป็นความรู้สึกที่เติมเต็มหัวใจจนความสุขมันเหมือนจะล้นออกมาจากอก

 

 

            ระยะห่างของทั้งคู่ค่อยๆลดลง ไม่มีฝ่ายใดเป็นฝ่ายหลีกหนีไปก่อนในเกมจ้องตานี้ มีแต่คำรักที่สื่อสารผ่านทางสายตาให้อีกฝ่ายได้รับรู้ ก่อนที่เซฮุนจะเป็นฝ่ายเชยคางมนขึ้นริมฝีปากเรียวที่ลู่ฮานจับจ้องอยู่ทีแรกก็ทาบลงมาที่ส่วนเดียวกันของเขา สัมผัสอุ่นๆที่แผ่ซ่านไปทั้งใจให้ความรู้สึกดีแม้ไม่ได้สัมผัสลึกซึ้ง เพียงแตะกันแผ่วเบาแต่ความหวานหอมที่รู้จักดีก็ทำให้ทั้งคู่อิ่มเอมไปกับหัวใจที่พองโต

 

 

            จูบหวานๆที่ไม่มีการลุกล้ำแต่ก็ทำให้รู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ เซฮุนผละออกมาชื่นชมดวงหน้าแสนหวานของคนตรงหน้า รอยยิ้มอ่อนโยนประดับบนใบหน้าหล่อเหลาอย่างเช่นทุกครั้งที่มีคนๆนี้อยู่ในสายตา มือใหญ่ยังกุมมือเล็กเอาไว้ก่อนที่จะค่อยๆเลื่อนตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าคนตัวเล็กที่งุนงงกับการกระทำของคนตัวสูง

 

 

            มือใหญ่อีกข้างที่ไม่ได้เกาะกุมกันล้วงเขาไปหยิบบางสิ่งในกระเป๋ากางเกง ก่อนที่กล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินใบเล็กจะปรากฏตรงหน้า เซฮุนเปิดมันออกให้ ด้านในมีแหวนทองคำขาวสองวงแต่ต่างขนาดวางอยู่คู่กัน

 

 

            “ลู่ฮาน....ลู่ฮานที่รักของฉัน....นายอาจจะกำลังงงหรือตกใจว่าฉันกำลังทำอะไร แต่ได้โปรดที่รักฟังฉันให้จบก่อนนะ” เซฮุนอมยิ้มกับท่าทางตกใจน่ารักๆของคนที่กำลังทำหน้าเหวอมองเขาอยู่ตอนนี้

 

 

            “....มันอาจจะเป็นเวลาไม่นานที่เราได้เจอกัน เราอาจจะเจอกันแบบแปลกๆไม่เหมือนใคร แต่นายก็รู้สึกเหมือนฉันใช่มั้ยว่าเราเกิดมาเพื่อกันและกัน เราคือคู่ชีวิตของกันและกัน ชีวิตที่เหลือของฉันต่อจากนี้ฉันไม่อยากใช้มันกับใครอีกแล้วนอกจากนาย หัวใจของฉันบอกว่าต้องเป็นนายเท่านั้น เราอาจจะทำพันธะสัญญาแบบแวมไพร์ไปแล้ว แต่ฉันก็อยากทำพันธะสัญญากับนายในแบบของมนุษย์ ฉะนั้น ที่รักได้โปรดแต่งงานกับฉัน ลู่ฮานแต่งงานกับเซฮุนนะครับ...”

 

 

            เซฮุนยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าสวยหวานที่เขาหลงรักตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้พบ ดวงตากลมโตที่สะกดเขาไว้ได้ตั้งแต่แรกเจอ ลู่ฮานเอาแต่มองหน้าเขาพร้อมกับสีหน้าประหลาดๆที่เหมือนจะร้องไห้แต่ก็กำลังยิ้มไปพร้อมๆกัน น้ำตาใสไหลจากดวงตาหวานราวกับกวางตัวน้อยพร้อมกับรอยยิ้มที่เซฮุนคิดว่าสวยงามที่สุด ก่อนที่ร่างบางจะโผเข้าหาคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น

 

 

            “...ตกลง...ฮึก..เซฮุน...ตกลง” เซฮุนรวบเอาคนขี้แยของเขาเข้ามาไว้ในอ้อมกอดทั้งตัว ศีรษะเล็กซบอยู่ที่ไหล่แกร่งและร้องไห้ออกมาด้วยความสุขที่สุดในชีวิต เพิ่งรู้ว่าการถูกขอแต่งงานนั้นจะทำให้แวมไพร์ตนหนึ่งมีความสุขได้มากขนาดนี้ ไม่ใช่เซฮุนคนเดียวหรอกที่อยากจะใช้ชีวิตที่เหลือไปด้วยกัน ลู่ฮานก็อยากจะใช้ทั้งชีวิตของเขาไปกับความรักครั้งเดียวของเขาตลอดไป

 

 

            “ไม่เอาน่าที่รัก หน้านายเปื้อนไปหมดแล้วนะ” เซฮุนหัวเราะเบาๆก่อนจะจับให้แวมไพร์ว่าที่เจ้าสาวของเขาผละออกมาจากไหล่ ใช้มือหนาเช็ดคราบน้ำตาออกให้อย่างอ่อนโยน

 

 

            “ฮึก....มันหยุดไม่ได้อ่ะเซฮุน...ฮือ”

 

 

            “โอ๋ๆ ไม่เอานะดูสิเดี๋ยวเข้าไปในงานไม่สวยนะ” แวมไพร์ตัวเล็กใช้มือปาดทั้งน้ำมูกน้ำตาออกจากใบหน้าของตัวเองทั้งที่ยังสะอื้นฮักอย่างน่าสงสาร เซฮุนมองคนรักของเขาอย่างเอ็นดูลูบหลังปลอบไปก็ช่วยเช็ดน้ำตาให้ไป แม้จะรู้ว่าคนสวยของเขาขี้แงแค่ไหนแต่ไม่คิดว่าจะร้องไห้หนักแม้แต่ตอนที่ถูกขอแต่งงาน ไหนแม่ของเขาบอกมาว่าการขอแต่งงานเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงทุกคนมีความสุขไง

 

 

            เซฮุนส่ายหัวเบาๆกับความคิดบ้าๆในหัวของเขาแล้วลูบแผ่นหลังเล็กของลู่ฮานจนอีกฝ่ายค่อยๆหยุดสะอื้น นิ้วหัวแม่มือปาดน้ำตาบนแก้มใสออกให้อย่างเบามือจนใบหน้าที่เคยเปรอะเปื้อนกลับมาดูปกติอีกครั้งแม้ดวงตาคู่สวยจะแดงช้ำน้อยๆหลังจากผ่านการร้องไห้มาแต่มันยังคงดูสวยงามเสมอสำหรับเซฮุน

 

 

            “ทีนี้ก็เข้างานไปประกาศแต่งงานกันเถอะ”

 

 

หลังจากปลอบกันจนว่าที่เจ้าสาวหยุดร้องไห้ได้แล้ว เซฮุนก็ลุกขึ้นยืนแล้วฉุดให้อีกคนลุกตาม มือใหญ่ที่อบอุ่นคู่นั้นยังไม่ปล่อยไปไหนนอกจากมือเล็กของลู่ฮาน ดวงตากลมก้มลงมองมือของทั้งคู่ที่กุมกันอยู่อย่างเป็นสุข ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มหวานให้คนตัวโตแล้วพยักหน้าตกลง แล้วว่าที่บ่าวสาวคู่ล่าสุดก็เดินเคียงข้างกันกลับเข้าไปด้านใน เมื่อใกล้ถึงเวลาเปิดงานเข้าไปทุกทีป่านนี้คุณนายโอคงตามหาตัวทั้งคู่วุ่นวายไปหมดแล้วล่ะมั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หายไปไหนกันมาลูก อ้าวนั่นทำไมตาแดงๆล่ะลูกลู่ฮาน” เสียงคุณนายโอดังแว่วมาแต่ไกลก่อนจะตรงปรี่เข้ามาหาเด็กๆทั้งสองที่เดินจูงมือกันมา เอ่ยถามถึงใบหน้าสวยหวานที่เหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มา ดวงตารีเรียวหันไปส่งสายตาคาดโทษไปยังลูกชายคนเดียวทันที ซึ่งเซฮุนก็รรีบปฏิเสธก่อนที่แม่จะเข้าใจผิดว่าเขาไปรังแกลูกชายสุดที่รักคนใหม่จนร้องไห้

 

 

“ผมไม่ได้แกล้งอะไรลู่ฮานสักหน่อย ผมแค่ขอแฟนผมแต่งงานแล้วลู่ฮานก็ดีใจมากไปหน่อยเท่านั้นเอง” ได้ยินคำตอบจากปากเซฮุน หญิงสาวก็ฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจทันทีแล้วตรงเข้ามากอดทั้งคู่เอาไว้

 

 

“จริงหรอลูก โอ๊ย แม่ดีใจมากจริงๆ”  ถึงเธอจะเคยบอกไปแล้วก่อนหน้านี้ว่าจะให้เด็กๆทั้งสองแต่งงานกัน แต่ยังไงเสียทุกอย่างก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอน คนจะเป็นเจ้าสาวทุกคนล้วนแล้วแต่อยากถูกคนที่ตัวเองรักขอแต่งงานทั้งนั้นแหละ เธอจึงคอยเกลี้ยกล่อมให้เซฮุนขอลู่ฮานแต่งงานสักทีจะได้เริ่มเตรียมงานแต่งให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที ไหนๆเธอก็พูดเปรยๆกับบรรดาเพื่อนๆไว้แล้ว

 

 

“นี่แม่จะดีใจออกนอกหน้าเกินไปแล้วนะ ผมจะแต่งกับลู่ฮานนะไม่ใช่แต่งกับแม่” เซฮุนแอบขำแม่ของเขาที่ดูจะดีใจออกนอกหน้านอกตามากไปกว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาเสียอีก

 

 

“ดูพูดจาเข้า นี่แม่นะแม่ เดี๋ยวแม่ก็ไม่ยกหนูลู่ฮานให้ซะหรอก”

 

 

“ไม่ได้นะแม่ ยังไงผมก็จะแต่งกับลู่ฮาน ถ้าแม่ไม่ยกให้ผมจะพาลู่ฮานหนี” สองแม่ลูกยืนเถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่ภายในวาจาที่กำลังเชือดเฉือนกันนั้นกลับประดับไปด้วยรอยยิ้มยินดีบนใบหน้า รวมไปถึงร่างเล็กอีกคนที่ได้แต่ยืนยิ้มมองคนรักของตัวเองกับแม่ของเขาเถียงกันเป็นเด็กๆ

 

 

“ท่านประธานคะได้เวลาแล้วค่ะ” เลขาสาวของคุณนายโอเดินเข้ามาขัดจังหวะการโต้วาทีขนาดย่อมๆของแม่ลูกตระกูลโอไว้ได้ ก่อนที่ทั้งสามจะเตรียมพากันออกไปรับแขกที่น่าจะเริ่มทยอยกันมาถึงในงานเลี้ยงแล้ว โดยที่คุณนายโอเดินตามเลขาสาวออกไปก่อน เหลือไว้แต่คู่รักที่กำลังจะมีข่าวดีเร็วๆนี้

 

 

“พร้อมมั้ยลู่ฮาน”

 

 

“อื้ม...” ลู่ฮานเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนตัวสูงที่กำลังมองมาที่เขาอยู่เหมือนกัน มือเล็กตรวจเช็คความเรียบร้อยของเครื่องแต่งกายให้ท่านรองประธานคนใหม่ เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วทั้งคู่ก็เดินจับมือกันไปตามทางเพื่อเข้าสู่งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้

 

 

งานเลี้ยงดำเนินไปเรื่อยๆ แขกเหรื่อเพลิดเพลินไปกับอาหารเลิศรสที่ปรุงจากฝีมือเชฟชื่อดังรวมไปถึงดนตรีที่เล่นจากวงดนตรีคุณภาพคอยขับกล่อมให้ทุกคนดื่มด่ำไปกับความสุข เซฮุนถูกแม่ของเขาลากไปทักทายบรรดาคู่ค้ามากมายรวมไปถึงบรรดาผู้จัดการจากหลายสาขาของโอกรุ๊ปและผู้บริหารจากบริษัทใหญ่หลายแห่งที่ให้เกียรติมาร่วมงาน

 

 

ตอนนี้ลู่ฮานกำลังนั่งอยู่คนเดียวบริเวณโต๊ะที่จัดไว้ให้แขกได้นั่ง เนื่องจากงานนี้เป็นงานแบบคอกเทลที่ให้ทุกคนได้เดินพูดคุยพบปะและรับประธานกันแบบยืน ทำให้เก้าอี้มีบริการให้บ้างเล็กน้อยตามมุมห้อง แวมไพร์คนสวยนั่งหลบอยู่ในมุมหนึ่งในมือมีแก้วเครื่องดื่มที่พร่องไปเพียงเล็กน้อย นัยน์ตาสวยมองไปรอบๆงานอย่างเรื่อยเปื่อย เซฮุนถูกคุณแม่พาไปคุยกับใครสักคนเมื่อกี้นี้ทำให้เขาเลือกที่จะนั่งรอเงียบๆอยู่คนเดียวแบบนี้

 

 

“อ้าวว่าไง ทำไมมานั่งหงอยคนนี้เสียล่ะ โดนพี่เซฮุนเขาทิ้งแล้วหรือไง” น้ำเสียงแหลมดังขึ้นใกล้ๆทำให้ลู่ฮานต้องเงยหน้าขึ้นมอง หญิงสาวคนเดิมที่ชอบหาเรื่องเขายืนอยู่ตรงหน้ากับชุดราตรียาวสีแดงเลือดหมูเปิดไหล่ เธอดูสวยสง่าเพราะสีของชุดขับให้ผิวของเธอดูเปล่งปลั่ง และใบหน้าสวยถูกตกแต่งไปด้วยเครื่องสำอางส่งยิ้มเย้ยหยันมาให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ก่อน

 

 

ลู่ฮานเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของซอนจี เพราะคงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องสนทนากับหญิงสาวที่จ้องแต่กล่าวหาว่าเขาเป็นคนแย่งเซฮุนไปจากเธอ ทั้งที่เขาไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย

 

 

“นี่หยิ่งนักหรือไง ฉันถามทำไมไม่ตอบ กรี๊ด!” หญิงสาวกระชากแขนของลู่ฮานอย่างแรงด้วยความขัดใจที่ร่างบางไม่ตอบคำถามเธอแล้วยังเมินเฉย จนเครื่องดื่มในมือลู่ฮานหกใส่ชุดสวยของเธอจนเปียกเป็นทางยาว

 

 

“แกทำชุดของฉันเลอะ กล้าดียังไง” ซอนจีผลักลู่ฮานออกห่างก่อนจะเงื้อมือขึ้นหมายจะตวัดลงที่แก้มใสของคนที่ไม่ทันระวังตัวเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่หญิงสาวจะได้ฟฟาดแขนลงบนแก้มเนียนอย่างที่ตั้งใจไว้ แขนของเธอก็ถูกกระชากจากทางด้านหลังจนเธอเซ

 

 

“พี่เคยเตือนแล้วใช่มั้ยว่าอย่ายุ่งกับลู่ฮาน ซอนจี” เสียงทุ้มดุดังขึ้นก่อนที่เซฮุนจะสาวเท้าเข้าไปหาลู่ฮานที่กำลังทำอะไรไม่ถูก ผู้หญิงคนนี้ชอบคุกคามเขาเสมอทุกครั้งที่เจอ ความจริงเขาไม่ได้อ่อนแอถึงขนาดต้องให้เซฮุนมาออกโรงปกป้องไปเสียทุกครั้ง เขาเลือกที่จะอยู่เงียบๆเพราะไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่และก็ไม่อยากจะทำอะไรหญิงสาวเพราะยังไงเขาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชาย การทำร้ายผู้หญิงก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาพึงกระทำ

 

 

“แต่มันทำน้ำหกใส่ซอนจีนะคะ พี่เซฮุนต้องจัดการมันสิคะ ซอนจีไม่ผิดนะ” เธอขึ้นเสียงอย่างไม่ยอมแพ้ เซฮุนเห็นว่าชุดของหญิงสาวเปียกจริง แต่เขาไม่คิดว่าลู่ฮานจะจงใจทำอะไรซอนจีหรอก

 

 

“เรื่องเป็นยังไงลู่ฮาน” เป็นแม่ของเซฮุนที่เอ่ยถามขึ้นหลังจากที่เดินตามมาสมทบ ตอนนี้พวกเขากำลังตกเป็นเป้าสายตาของแขกในงาน แต่เซฮุนไม่สนใจเขายืนบังลู่ฮานเอาไว้ให้พ้นจากซอนจีที่ส่งสายตาเกลียดชังมาให้

 

 

“คือคุณซอนจีเข้ามาคุยกับผมก่อนแล้วผมไม่ได้ตอบเธอ เธอก็เลยกระชากแขนผมแล้วน้ำในมือก็เลยหกใส่ตัวเธอ ผมขอโทษจริงๆ” ลู่ฮานเอ่ยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนฟัง

 

 

“ก็ไม่เห็นมีอะไรทำไมต้องทำให้เรื่องใหญ่ด้วยซอนจี”

 

 

“พี่เข้าข้างมันอีกแล้วนะคะ ซอนจีบอกว่าซอนจีไม่ผิดไง”

 

 

“ถ้าเธอคิดอย่างนั้นแล้วสบายใจก็คิดไปเถอะ เราไปกันเถอะลู่ฮาน” เซฮุนพูดจบก็จับมือลู่ฮานแล้วพาเดินออกไปจากตรงนั้นโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองหญิงสาวที่ยืนอยู่เลยแม้แต่น้อย

 

 

คุณนายโอส่ายหัวกับเรื่องยุ่งๆที่เกิดขึ้น เธอสั่งให้เลขาพาซอนจีไปล้างเนื้อล้างตัวและเปลี่ยนชุด เธอจะรับผิดชอบค่าเสียหายเอง

 

 

“คุณป้าทำแบบนี้ได้ยังไงคะ ไหนว่าจะให้พี่เซฮุนแต่งงานกับซอนจีไง”

 

 

“ป้าต้องขอโทษจริงๆนะหนูซอนจี แต่เซฮุนรักใครป้าก็ไม่อยากขัด ยังไงป้าก็ต้องขอโทษหนูจริงๆ” หญิงวัยกลางคนเดินจากไปด้วยความรู้สึกผิดในใจ หากไม่ใช่เธอที่เป็นคนทำให้เด็กทั้งสองรู้จักกัน และเคยไปเอ่ยปากให้ความหวังกับซฮนจีว่าจะให้เธอแต่งงานกับลูกชายของเธอ ตอนนี้อาจจะไม่มีเรื่องวุ่นวายแบบนี้ ความจริงเธอควรจะปล่อยเรื่องความรักให้เป็นเรื่องของเจ้าตัวมากกว่าเข้าไปจัดการเพราะความเป็นห่วงในฐานะแม่

 

 

โอยอนซอเดินจากไปแล้วเหลือแต่หญิงสาวที่ยืนกำมือแน่น ริมฝีปากสีแดงสดจากลิปสติกเม้มเข้าหันด้วยความโกรธจัด เมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่เธอต้องการ แต่เธอไม่มีวันที่จะปล่อยให้ลู่ฮานได้สิ่งที่จะต้องเป็นของเธอไปได้หรอก ไม่ว่ายังไงผู้ชายที่ชื่อโอเซฮุนก็ต้องเป็นของเธอ!

 

 

เรื่องวุ่นๆคลี่คลายไปแล้วเหลือแต่คู่รักคู่หนึ่งที่แอบมาหวานกันอยู่นอกงานเพราะคนตัวโตบ่นว่าเหนื่อยและเบื่อที่ต้องมาคอยเดินทักทายแขกคนสำคัญต่างๆนานากับแม่ของเขา เลยทำตามใจตัวเองด้วยการลากว่าที่เจ้าสาวของเขาออกมาที่สวนที่เดิมที่เขาเพิ่งขอลู่ฮานแต่งงานไปเมื่อช่วงหัวค่ำที่ผ่านมา

 

 

สองแขนยาวกอดกระชับเอวบางของแวมไพร์ตัวน้อยเอาไว้ วางคางของตนไว้ที่ไหล่เล็กรั้งให้แผ่นหลังเล็กพิงแนบชิดกับอกของตน ทั้งสองคนนั่งรับลมเย็นๆและท้องฟ้ามืดสนิทที่มีดาวเพียงเล็กน้อยด้วยกันเงียบๆ เป็นความเงียบที่ต่างฝ่ายไม่ได้รู้สึกอึดอัดแต่กลับรู้สึกผ่อนคลายที่รู้ดีว่ายังมีอีกคนอยู่เคียงข้าง

 

 

“ขอโทษนะ...” อยู่ๆเสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้นมาเบาๆทำลายความเงียบที่มีอยู่ลง

 

 

“ขอโทษเรื่องอะไร”

 

 

“ที่ปล่อยให้ซอนจีมาหาเรื่องนายอยู่เรื่อย” ลู่ฮานหันหน้ามาเผชิญหับมนุษย์ตัวโตของเขา มือเล็กแตะเข้าที่ปลายคางแหลมอย่างที่เซฮุนชอบให้ทำ รอยยิ้มสวยบนใบหน้าของลู่ฮานสะกดสายตาของเซฮุนไว้ได้ทุกครั้งไป

 

 

“ไม่เป็นไรนี่ เซฮุนก็มาช่วยฉันได้ทุกครั้งนี่นา” มือเล็กลูบแก้มสากของคนตัวโตเบาๆ เขารู้ว่าเซฮุนไม่สบายใจที่ซอนจีชอบมาวุ่นวายกับเขา แต่จะทำอย่างไรได้เมื่อฝ่ายนั้นไม่ยอมตัดใจเสียที และเซฮุนก็ประกาศชัดทุกครั้งไปว่าเล่นด้วย เขาจะกังวลใจไปทำไมในเมื่อคนรักของเขาก็หนักแน่นที่เลือกจะอยู่กับเขามากกว่าหญิงสาวคนนั้น

 

 

“แล้วถ้าเกิดมีครั้งไหนที่ฉันมาช่วยไม่ทันล่ะ” เซฮุนคิดอย่างที่เขาพูดออกมาจริงๆ ถ้าเกิดวันไหนซอนจีตามมาหาเรื่องลู่ฮานตอนที่เขาไม่อยู่หรือเขาไม่รู้ล่ะ เขาจะทำยังไง อาจจะเป็นลางสังหรณ์บางอย่างในใจของเขาที่รู้สึกว่าซอนจีต้องไม่หยุดแค่นี้แน่ เท่าที่เขารู้ซอนจีเป็นเด็กที่เอาแต่ใจตัวเองเอาการ เธอจะต้องได้ในสิ่งที่ตนต้องการเสมอโดยไม่คำนึงถึงวิธีการที่จะได้สิ่งนั้นมา และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เซฮุนทั้งกลัวทั้งห่วง กลัวว่าหญิงสาวจะลอบมาทำร้ายคนที่เป็นหัวใจของเขาอย่างลู่ฮาน

 

 

“ไม่หรอก ฉันเชื่อว่าเซฮุนจะต้องมาช่วยฉันได้เสมอแหละ” รอยยิ้มหวานถูกมอบให้อีกครั้งก่อนที่คนตัวเล็กกว่าจะยืดกายขึ้นแล้วกดจูบที่มุมปากของมนุษย์หน้าหล่อหนึ่งทีอย่างเอาใจ เซฮุนมองคนขี้อ้อนของเขาด้วยแววตาแสนรักก่อนจะหอมแก้มใสอีกหนึ่งที หวังว่าพรุ่งนี้และวันต่อๆไปเขาจะยังมีลู่ฮานอยู่ในอ้อมกอดแบบนี้ตลอดไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันต่อมาหนังสือพิมพ์ก็ลงข่าวในคอลัมน์กอสซิปดาราและไฮโซเรื่องข่าวการแต่งงานของลูกชายคนเดียวของตระกูลโอที่กำลังดำรงตำแหน่งรองประธานของโอกรุ๊ป เพราะนอกจากจะเป็นหนุ่มหล่ออายุยังน้อยแถมดีกรีผู้บริหารหน้าใหม่แล้ว เซฮุนเองก็เป็นที่หมายปองของสาวๆอยู่ไม่น้อย แต่เพราะนิสัยส่วนตัวที่ชอบเก็บตัวและใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายรวมถึงใบหน้าที่ชอบทำหน้าเหมือนแบกโลกเอาไว้ทั้งใบ ทำให้ชายหนุ่มดูไม่ค่อยเป็นมิตรกับผู้คนเสียเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้นด้วยโปรไฟล์ที่ทั้งรูปหล่อบ้านรวยชาติตระกูลดี สาวที่ไหนจะไม่สน

 

 

มาพูดถึงในส่วนของข่าวเสียหน่อย “ไฮโซหนุ่มผู้รองประธานคนใหม่ของโอกรุ๊ปที่เพิ่งทำสาวๆค่อนโซลอกหักไปเมื่อคืนนี้เมื่อหนุ่มเซฮุนแอบเปิดตัวแฟนหนุ่มน้อยหน้าสวยในงานเลี้ยงประจำปี ทั้งที่ไม่เคยเห็นควงใคร แต่ไปๆมาๆกลับเกิดงานเข้ากะทันหันเมื่อเกิดเหตุการณ์รักสามเศร้าหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่แน่ใจค่า เพราะคุณหนูตระกูลคังที่เคยมีข่าวกุ๊กกิ๊กกันก่อนหน้าวีนแตกเหวี่ยงใส่ว่าที่สะใภ้ตระกูลโอเสียกลางงาน งานนี้ดูเหมือนคุณนายโอจะเข้าข้างว่าที่สะใภ้มากกว่าเห็นๆค่ะ ก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง แต่ข่าววงในแว่วมาว่าอีกไม่นานนี้จะมีข่าวดีลั่นระฆังวิวาห์แน่นอน ก็มารอดูกันต่อไปว่างานจะเข้าหนุ่มเซฮุนกับแฟนคนสวยอีกหรือเปล่านะค้า”

 

 

เซฮุนปิดหนังสือพิมพ์ลงฉับด้วยความไม่ชอบใจนักกับพวกข่าวที่ชอบเขียนไปเรื่อย เขาไม่ใช่คนดังอะไรขนาดนี้ที่ต้องมาลงข่าวหนังสือพิมพ์ แต่ด้วยนิสัยแล้วจะให้เขาออกมานั่งพูดแก้ข่าวแก้ตัวอะไรกับใครก็คงไม่ใช่ ใครอยากจะคิดยังไงเขาไม่สนใจ เขาสนก็แค่ความรู้สึกของลู่ฮานคนเดียว ไม่อยากให้ลู่ฮานรู้สึกไม่สบายใจกับข่าวๆบ้าๆที่สักแต่ว่าเขียนขึ้นมา

 

 

คนตัวเล็กเดินถือแก้วกาแฟหอมกรุ่นออกมาจากห้องครัวเห็นคนตัวโตของเขานั่งทำหน้าเบื่อโลกเหมือนอยากจะขยำหนังสือพิมพ์ในมือให้แหลกไปข้างก็นึกสงสัยแต่ไม่ได้เอ่ยปากถามออกไป ลู่ฮานยื่นแก้วกาแฟไปให้ท่านรองประธานที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มกับเนคไทด์สีดำสนิท เซฮุนในชุดทำงานหล่อเหลาไม่แพ้ในยามปกติเลย

 

 

เมื่อเห็นว่าเป็นลู่ฮานที่เดินถือกาแฟมาให้ เซฮุนจึงโยนหนังสือพิมพ์ในมือออกไปไกลบนโต๊ะอาหารตัวใหญ่ รับแก้วกาแฟมาวางไว้ก่อนจะฉุดมือเล็กของคนที่ไม่ทันตั้งตัวจนเซลงมานั่งบนตักตามที่เขาตั้งใจ แขนยาวโอบเอวเล็กเอาไว้หลวมๆ สูดกลิ่นหอมเฉพาะตัวจากหลังคอขาวของคนในอ้อมแขน ลู่ฮานทำให้เขาอารมณ์ดีได้เสมอแม้เจ้าตัวจะไม่ได้ทำอะไรเพียงให้เขานั่งกอดไว้เฉยๆ อารมณ์ก็ดีขึ้นเป็นกอง

 

 

“เป็นอะไรไปหรอเซฮุน ทำไมทำหน้าเครียดจัง”

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกที่รัก ป้อนกาแฟหน่อยสิครับ” เสียงทุ้มเอ่ยอ้อนกับคนตัวเล็กเจ้าของหัวใจของเขา

 

 

“ไม่เอา กินเองสิเซฮุนเดี๋ยวไปทำงานสายนะ” ลู่ฮานพัฒนาขึ้นแล้วนะ แวมไพร์ตัวเล็กนี่ดุเขาเป็นแล้วหลังจากที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาเกือบปี

 

 

“ไม่อยากให้สายก็ป้อนสิ นะ นะครับลู่ฮาน...” เสียงทุ้มๆเอ่ยพร้อมกับคลอเคลียอยู่ข้างใบหูเล็กที่เอียงคอหลบหนีคนที่แกล้งเป่าลมเข้ามาในหูให้เขารู้สึกเสียวเล่นๆ

 

 

“มีมือก็กินเองสิเซฮุน”

 

 

“มันกินไม่ถนัดนี่นาก็นายนั่งอยู่บนตักอ่ะ”

 

 

“งั้นก็ให้ฉันไปนั่งที่เก้าอี้สิ เร็วๆเข้าเซฮุนแปดโมงแล้วนะ มีประชุมเก้าโมงไม่ใช่หรอ” เซฮุนอมยิ้มไม่ได้เกรงกลัวไปกับคำพูดของลู่ฮานแม้แต่น้อย เหมือนเมียบ่นนั่นแหละ แต่เขาชอบนะ เสียงลู่ฮานน่ะฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อหรอก

 

 

“นายก็ป้อนสิ เร็วเข้าลู่ฮานครับ เดี๋ยวสามีไปทำงานสายนะ”

 

 

“เงียบแล้วก็กินไปเลยนะโอเซฮุน!” เหมือนคำว่า สามี ของเซฮุนจะใช้ได้ผลเมื่อคนตัวเล็กบนตักแก้มแดงขึ้นทันที่ที่ได้ยิน พร้อมกับที่หยิบแก้วกาแฟขึ้นแล้วจัดการจ่อมาที่ปากของเขาทันทีทันใจไม่มีการอิดออดเหมือนก่อนหน้าแม้แต่น้อย เซฮุนแอบยิ้มขำกับท่าทางเขินอายจนต้องทำโมโหกลบเกลื่อนของแวมไพร์ตัวเล็กของเขา

 

 

เมื่อกาแฟหมดแก้ว ลู่ฮานก็วางแก้วลงบนโต๊ะเช่นเดิม คว้ากระดาษทิชชูมาเช็ดปากให้คนตัวโต เรียกได้ว่าบริการทุกระดับประทับใจเสียจนโอเซฮุนนึกอยากไม่ไปทำงานวันนี้แล้วอยาบ้านฟัดคนตัวเล็กของเขาให้หนำใจจนหายหมั่นเขี้ยว ขยันทำตัวน่ารักแบบนี้แล้วโอเซฮุนจะไปไหนรอด

 

 

“ชักไม่อยากไปทำงานแล้วสิ” เสียงมนุษย์หน้าหล่อเอ่ยขึ้นก่อนจะแกล้งฟัดจมูกลงบนแก้มเนียนทั้งสองข้าง มือเล็กของคนที่ถูกรุกรานดันอกแกร่งของคนตัวโตออก ส่งสายตา(ที่เจ้าตัวคิดว่า)ดุไปให้

 

 

“ไปทำงานเลย ไม่งั้นฉันจะโทรไปฟ้องคุณแม่แล้วนะ” ลู่ฮานเรียกไม้ตายออกมากำราบเซฮุน แน่นอนว่าคุณนายโอคือแบ็คอัพชั้นดีของลู่ฮาน เพราะหญิงวัยกลางคนรักและตามใจคนตัวเล็กยิ่งกว่าลูกชายคนเดียวอย่างเซฮุนเสียอีก

 

 

“โถ่ที่รัก...ทำไมใจร้ายจัง”

 

 

“ไม่ต้องมาอ้อนเลย ไปทำงานนะ แล้วเดี๋ยวเย็นนี้จะเตรียมของหวานไว้ให้” ร่างเล็กๆบนตักพูดจบก็ขยิบตาให้หนึ่งทีก่อนจะจุ๊บเบาๆบนริมฝีปากของมนุษย์ตัวโต โดยเน้นคำว่าของหวานให้รู้กันสองคนว่าคืนนี้เซฮุนคงได้อร่อยทั้งคืนแน่นอน เท่านั้นเซฮุนก็เป็นเด็กดีในโอวาทของลู่ฮานทันที รีบลุกขึ้นคว้าเสื้อสูทตัวนอก กระเป๋าเอกสารและกุญแจรถ ก่อนจะเดินไปที่ประตูก็หันมาจุ๊บปากคนสวยอีกหนึ่งทีเป็นกำลังใจทำงานแล้วเคลื่อนรถออกไปจากรั้วบ้าน

 

 

ลู่ฮานยืนมองจนรถสีขาวคันหรูเคลื่อนไปจนลับตา ใบหน้าสวยยกยิ้มขำกับท่าทางว่าง่ายขึ้นมาทันทีของคู่ชีวิตและว่าที่เจ้าบ่าวของเขา ถ้าการโทรไปฟ้องคุณแม่เซฮุนคือไม้ตายแล้ว ลู่ฮานก็มีไม้ตายที่เด็ดกว่านั้นในการจัดการกับมนุษย์เอาแต่ใจอย่างโอเซฮุน เรื่องกินของหวานนี่ไม่มีพลาดหรอก เพราะนอกจากลู่ฮานจะได้อิ่มท้องจากเลือดของเซฮุนแล้ว เซฮุนเองก็ได้อิ่มเหมือนกันที่ได้ทั้งฟัดทั้งกินแวมไพร์ที่เหมือนกวางตัวน้อยของเขาไปทั้งคืน

 

 

 

 

           

 

To be continue.

 

 

สวัสดีค่า มาอัพครบร้อย ตอนนี้แอบยาวเหมือนกัน แหะๆ

ซอนจีไม่จบง่ายๆนะจ๊ะ บอกเลย นางจะตามวอแวไปเรื่อยๆ

ใครคิดถึงพี่คริส ไม่ต้องห่วงไป เดี๋ยวเฮียจะมาให้หายคิดถึงแน่นอน อิอิ

ตอนนี้ก็คงคอนเซปต์หวานๆไปเหมือนเดิมน้า (:

ถ้าชอบก็เม้นได้นะจ๊ะ หรือจะติดแท๊ก #ฟิคอร่อย ก็ได้จ้า

 

บกด เองจ้า

 

 

 

 

 

            



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 11 : Delicious : Ten (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3815 , โพส : 22 , Rating : 69% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1095
เป็นการแลกกันที่ค่ดน่ารักกกก
PS.  
Name : norun. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ norun. [ IP : 223.206.245.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2562 / 14:44
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1028
โปรดเอายัยซอนจีไปเก็บที น่ารำคาญ ฮุนฮานก็ยังคงน่ารักเหมือนเดิม ><
Name : Yulyul_Hunhun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yulyul_Hunhun [ IP : 171.96.247.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2558 / 19:59
# 20 : ความคิดเห็นที่ 826
แหม่พอเอาเรื่องขนมหวานมาล่อนี่ทำตัวเป็นแมวเชื่องเลยน้าา ใครมั่งไม่หลงลู่หานอ่ะ ถ้าไม่นับซอนจีน่ะนะ -.-
Name : Aegyoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aegyoo [ IP : 27.55.237.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2557 / 20:07
# 19 : ความคิดเห็นที่ 808
ว้าววว ขอแต่งงานแล้วอะ อร๊ายยยยยยย  ปริ่มสุดๆๆ 
มันเปน เรื่องที่ดี หากว่า ไม่มี ซอนจีเข้ามาเกว นี่ท่าไม่ติดว่า
เสี่ยวลู่ มีมารยาท นะ จะให้จับกัดคอดูด เลือดให้ตายไปเลย 



PS.  WE ARE ONE
Name : Akanishi Bluecat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Akanishi Bluecat [ IP : 110.164.86.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2557 / 16:34
# 18 : ความคิดเห็นที่ 592
หวานนนกันจั้ง..ถ้าชะนีไม่จบ..พี่ครืสต้องมาปกป้องน้องนะ ฮึ่ยย
Name : aoyoilritz88 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoyoilritz88 [ IP : 49.230.106.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2557 / 18:15
# 17 : ความคิดเห็นที่ 575
เฮียคะ ป้งป้องพี่ลู่จากนังซอนจินด้วยค่ะ ใจคอไม่ดีเลย
Name : ด.ญ. ส. สุชาดา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ด.ญ. ส. สุชาดา [ IP : 61.7.135.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2557 / 21:15
# 16 : ความคิดเห็นที่ 530
รำคานยัยซอนจีนี่พูดเลยยยยฮุนฮานแต่งกันให้เร็วๆเลยนะอยากเห็นยัยซอนจีอกแตกตาย 555555
Name : P.I.Y < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.I.Y [ IP : 58.10.17.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 21:33
# 15 : ความคิดเห็นที่ 480
ของขวัญของลุงคริสนี่แบบเอิ่มน้อยไปมั้งงงงง
Name : พี่หานคนแมนของน้องฮุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พี่หานคนแมนของน้องฮุน [ IP : 125.27.163.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2557 / 10:44
# 14 : ความคิดเห็นที่ 320
งื้ออออออออ น่ารักมาเลย มุ้งมิ้งสุดๆ อกอิแป้นจะแตก555555
Name : oui_haha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oui_haha [ IP : 27.55.4.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2557 / 13:08
# 13 : ความคิดเห็นที่ 306
น่ารักกก >///< แม่โอเซก็น่ารัก แต่ซอนจีนี่เลิกเหอะ 5555 
Name : Sekriss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sekriss [ IP : 124.120.77.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2557 / 07:17
# 12 : ความคิดเห็นที่ 263
เซฮุนชอบทำให้เขินอะ ฟินด้วย ฮือออ
ออออออออออ ข่นพบ้า ㅗㅅㅗ
PS.  B2uTy EXOFAN {kaisoo shipper}
Name : คิมคยองซู♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมคยองซู♡ [ IP : 49.230.108.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2557 / 23:16
# 11 : ความคิดเห็นที่ 244
เกินสามีภรรยากันแล้วคู่นี้
ซอนจีอย่ามาทำอะไรพี่ลู่นะ นิสัยแย่
Name : •{hunhan}• [ IP : 49.230.134.133 ]

วันที่: 14 เมษายน 2557 / 17:38
# 10 : ความคิดเห็นที่ 204
ซอนจีคิดจะทำอะไร หยุดเลยนะ
Name : secret_me [ IP : 27.55.150.153 ]

วันที่: 11 เมษายน 2557 / 07:46
# 9 : ความคิดเห็นที่ 165
เฮียที่แสนดี
Name : kyuseo_kokko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kyuseo_kokko [ IP : 125.27.170.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2557 / 23:45
# 8 : ความคิดเห็นที่ 152
ู่นี้เขาน่ารักกันเสมอต้นเสมอปลายจริงๆๆชอบ
Name : Aluhan^_^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aluhan^_^ [ IP : 1.10.213.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2557 / 18:27
# 7 : ความคิดเห็นที่ 143
ซอนจีนี่ยังไง เดี๋ยวโดนแวมไพร์เล่นงานหรอก ขู่ๆ
ฟินอ่ะ โอเซขออาลู่แต่งงาน ความหวานไม่เคยจะลดเลย
PS.  HUNHAN คู่รักชามนม :)) KAIHUN ~ SEHUN x ALL #INDYSEHUN
Name : HUNHAN 'iissue :)) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HUNHAN 'iissue :)) [ IP : 118.172.206.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2557 / 16:27
# 6 : ความคิดเห็นที่ 136
กริ๊ดสสสสสสสสสสสส อยากจิกริ๊ดร้องงงงง หวานมากกอ่ะ ฟินนนนนนนทุกตอนค่ะ มาอ่านเรื่องนี้ไม่ผิดหวังเลยจิงๆ มาต่อไวๆนะค่ะ
Name : Luhanonly < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Luhanonly [ IP : 115.67.7.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 20:05
# 5 : ความคิดเห็นที่ 131
เกร้สสสสสสสส ฟินมากค่ะ >///< เซฮุนนี่พอเรื่องของหวานนี่ไวเลยนะจแหม่ะ
Name : Immini < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Immini [ IP : 49.230.116.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 06:36
# 4 : ความคิดเห็นที่ 130
ทำไมเรื่องนี้ น่ารักตลอด เซฮุนก็ขี้อ้อน ลู่หานก็แบ๊วจุง ><
Name : numwan34062 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ numwan34062 [ IP : 14.207.51.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2557 / 22:07
# 3 : ความคิดเห็นที่ 127
ละมุนฝุดๆ
Name : Puparipay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 171.6.145.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2557 / 01:21
# 2 : ความคิดเห็นที่ 126
Name : Puparipay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 171.6.145.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2557 / 01:21
# 1 : ความคิดเห็นที่ 125
คิดถึงฟิคเรื่องนี้ ^^
Name : numwan34062 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ numwan34062 [ IP : 27.130.230.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2557 / 22:12
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android