คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

(EXO) || Delicious || HunHan

ตอนที่ 30 : Delicious : Twenty Six


     อัพเดท 12 มิ.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: fic, exo, hunhan, sehun, luhan, ฮุนฮาน, mpreg
ผู้แต่ง : โบกาด้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โบกาด้า
My.iD: https://my.dek-d.com/beaugada
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 136 Overall : 70,943
1,123 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2433 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 30 : Delicious : Twenty Six , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2568 , โพส : 24 , Rating : 33% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


© Tenpoints!

Delicious 26

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            หลังจากวันนั้นที่มีคนสะกดรอยตามลู่ฮานและโฮยอนเวลาก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วก็ไม่มีวี่แววว่าจะมีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นกับเจ้าตัวเล็กของพวกเขา แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังไม่วางใจเพราะไม่รู้ว่าพวกมันจะลงมืออีกครั้งหรือเปล่า จึงต้องคอยระวังอยู่บ้างเพื่อที่จะได้พร้อมจะรับมือ

 

 

            ครอบครัวโอยังคงใช้ชีวิตกันอย่างเรียบง่ายตามปกติ เช่นเดียวกับวันนี้ที่เป็นวันหยุด เซฮุนก็กลัวว่าลู่ฮานกับลูกจะเบื่อเลยพาออกมาเที่ยวเล่นนอกบ้านบ้างเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ เซฮุนและลู่ฮานแม้จะยังรู้สึกห่วงความปลอดภัยของเจ้าตัวเล็ก แต่เขาก็ยังอยากให้ลูกใช้ชีวิตตามปกติเหมือนเด็กคนอื่นๆ ไม่ใช่เอาแต่กลัวแล้วหมกตัวอยู่ในบ้าน

 

 

            เจ้าตัวเล็กที่พอรู้ว่าจะได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านพร้อมหน้าพร้อมตาทั้งคุณป๊าและคุณม๊าก็ตื่นเต้นใหญ่ ใบหน้าน่ารักยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ระหว่างมื้ออาหารเช้าก็กินข้าวที่คุณม๊าเตรียมไว้ให้จนหมดอย่างไม่เกี่ยงงอน ด้วยตามนิสัยแล้วโฮยอนเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ถ้าพูดคุยกับเขาดีๆ

 

 

            “คุนม๊า โฮยอนกินหมดแล้ว ไปเที่ยวได้รึยังคับ” เจ้าตัวเล็กที่อยู่ในชุดเอี๊ยมยีนส์น่ารักกระตุกชายเสื้อของคุณม๊าคนสวยที่กำลังเตรียมอาหารและเครื่องดื่มใส่ตะกร้าปิกนิกใบใหญ่ สำหรับมื้อกลางวันของพวกเขา

 

 

            ใช่แล้ว วันนี้บ้านโอมีแพลนที่จะไปปิกนิกกันที่สวนสาธารณะ วันนี้อากาศค่อนข้างดี มีลมเย็นๆพัดสบายๆ แดดก็ไม่ค่อยแรงมากนักเหมาะกับการปิกนิกนอกบ้านเป็นที่สุด

 

 

            “รอคุณม๊าเตรียมของก่อนนะครับ โฮยอนไปหาคุณป๊าก่อนนะ” เจ้าตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงักรับคำของคุณม๊า ก่อนที่ร่างป้อมๆจะเดินเตาะแตะออกจากบริเวณห้องครัวที่คุณม๊ากำลังง่วนอยู่กับตะกร้าใบใหญ่และบรรดาของกินต่างๆ

 

 

            ร่างป้อมในชุดยีนส์สีน้ำเงินเดินออกมาจนถึงห้องนั่งเล่น ก็ยังไม่พบคุณป๊าตัวสูงที่กำลังตามหา เจ้าชายตัวน้อยจึงค่อยๆปีนขึ้นไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่แล้วคว้าตุ๊กตาหมีตัวสีชมพูมากอดเอาไว้แทน ตากลมๆสอดส่ายสายตาไปทั่วเพื่อมองหาคุณป๊า

 

 

            “อ้าว ทำไมมานั่งอยู่นี่ล่ะครับคนเก่ง” คุณม๊าที่หิ้วตะกร้าสานใบใหญ่เดินออกมาจากห้องครัวก็พบว่าเจ้าตัวเล็กของเขานั่งเล่นกับพี่พิ้งกุอยู่บนโซฟา

 

 

            “คุนป๊าอยู่ไหนก็ไม่รู้ โฮยอนหาคุนป๊าไม่เจอ” เสียงเล็กๆเอ่ยตอบผู้เป็นแม่ ลู่ฮานขมวดคิ้วน้อยๆอย่างนึกสงสัยว่าสามีตัวสูงหายตัวไปไหนตั้งแต่ทานมื้อเช้าเสร็จ ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อ คนที่กำลังเป็นหัวขข้อสนทนาของสองแม่ลูกก็เดินยิ้มเข้ามาหา

 

 

            “พร้อมรึยังครับทั้งสองคน” คนมาใหม่เอ่ยถามร่างเล็กของภรรยากับลูกชายสุดที่รัก

 

 

            “ฮุนหายไปไหนมา โฮยอนหาฮุนไม่เจอ เมื่อกี้เค้ามัวแต่จัดของใส่ตะกร้าจะให้ฮุนดูลูกหน่อย”

 

 

            “อ่อ พอดีฮุนออกไปเช็คลมยางรถน่ะ ขอโทษทีนะที่รัก”

 

 

            “ไม่เป็นไร เราไปกันเถอะ ไปครับโฮยอนมาหาคุณม๊ามา” ลู่ฮานส่งตะกร้าใหญ่ที่น้ำหนักค่อนข้างเอาเรื่องไปให้คนตัวโตเอาไปเก็บขึ้นรถ ส่วนตนเองก็เดินเข้าไปหาลูกน้อย หมวกแก๊ปใบเล็กถูกสวมเข้าที่ศีรษะทุย ดูเข้ากับชุดน่ารักไม่หยอกจนคุณม๊าต้องกดจมูกหอมแก้มยุ้ยๆนั่นหนึ่งทีอย่างหมั่นเขี้ยว

 

 

            “ไปปิกนิกกันนะครับคนเก่ง”

 

 

            “เย่ โฮยอนจะไปเที่ยวววว!!” เจ้าตัวเล็กพอคุณม๊าปล่อยลงจากโซฟาก็วิ่งฉิวไปหาคุณป๊าที่รออยู่ที่รถทันที ลู่ฮานยิ้มแล้วทำการปิดบ้านให้เรียบร้อย ก่อนที่รถคันหรูจะพาพวกเขาทั้งสามตรงสู่ที่หมายสำหรับปิกนิกในวันนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ลู่ฮานและเซฮุนนั่งมองเจ้าตัวเล็กของพวกเขาวิ่งเล่นไล่จับผีเสื้อตัวน้อยอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มสดใสฉายชัดบนใบหน้าน่ารักที่วิ่งไปมาอย่างไม่รู้จักเหนื่อย ลู่ฮานพิงหลังซบอิงหัวไหล่แกร่งของอีกคน เช่นเดียวกับที่เซฮุนก็ใช้แขนทั้งสองกอดเอวของลู่ฮษนเอาไว้หลวมๆแล้วเอนหลังพิงต้นไม่ใหญ่ด้านหลังของเขา

 

 

            ร่มไม้ใหญ่ที่ปกคลุมให้พวกเขาได้นั่งพักผ่อนเฝ้ามองผลผลิตตัวน้อยวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ใบหน้าของทั้งสามคนฉาบไปด้วยรอยยิ้มไม่ต่างกัน มันเป็นความสุขง่ายๆที่ไม่ต้องไปแสวงหาที่ไหน แค่เห็นคนที่เรารักมีความสุขแค่นั้นก็ยิ้มตามออกมาอย่างง่ายดาย

 

 

            “น่ามีอีกสักคนเนอะ”

 

 

            หืม ลู่ฮานเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินเสียงทุ้มๆของเจ้าของอ้อมแขนที่โอบอยู่รอบตัวเขาพูดขึ้นลอยๆ ใบหน้าสวยเงยขึ้นมองใบหน้าของอีกคนที่มองทอดไปยังเบื้องหน้าที่มีเจ้าตัวเล็กของพวกเขานั่งยองๆอยู่กลางพื้นหญ้าไล่ตามจับเจ้านกตัวจิ๋วที่เป็นเป้าหมายใหม่แทนเจ้าผีเสื้อที่บินหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

 

 

            “มีอีกสักคนดีมั้ยนะ” เสียงทุ้มๆดังขึ้นอีกครั้งให้ลู่ฮานต้องเงยหน้าขึ้นมอง คราวนี้ใบหน้าของอีกคนเองก็ก้มลงมามองที่เขาอยู่เช่นกัน ดวงตาคมทรงเสน่ห์มองสบตาของกับดวงตากลมหวานของอีกคนอย่างอ่อนโยนเหมือนเช่นทุกที

 

 

            เซฮุนจ้องมองดวงตาคู่นั้นที่เขาหลงใหลตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ด้วยรอยยิ้ม มองเลื่อนไปที่ริมฝีปากอิ่มสวยที่ลอยเด่นอยู่บนดวงหน้าน่ารักก่อนจะอดไม่ได้ที่จะกดจูบลงไปเบาๆ คนตัวเล็กที่จู่ๆก็โดนจู่โจมแบบไม่ทันรู้ตัวก็ดิ้นเบาๆ แต่เพราะสัมผัสอันคุ้นชินก็ทำให้เขาเผลอคล้อยตามอีกคนไปอย่างช่วยไม่ได้

 

 

            เซฮุนค่อยๆกดย้ำไปที่ความหวานตรงหน้าช้าๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป ลิ้มรสความหวานหอมที่เป็นรสชาติประจำตัวของลู่ฮานอย่างใจเย็น กลีบปากอิ่มเผยออกน้อยๆเมื่อคนตัวโตขบเม้มมันเบาๆ เซฮุนทำเพียงเท่านั้นไม่ได้ล่วงเกินเข้าไปด้านในแต่อย่างใด เพียงดูดดึงชิมรสอยู่ด้านนอก แต่เพียงแค่นี้ก็ทำให้สองหัวใจที่อิงแอบกันอยู่อิ่มเอม

 

 

            คนตัวโตค่อยๆถอนจูบออกอย่างเชื่องช้า ใช้ดวงตาของตนจ้องมองดวงหน้าสวยที่ขึ้นสีแดงเรื่ออย่างน่ารักเอาไว้พลางยิ้มกริ่ม ลู่ฮานใช้มือเล็กๆตีเข้าที่อกของคนตรงหน้าแรงๆสักทีแก้เขิน อยู่กลางสวนแถมลูกก็วิ่งเล่นอยู่ไม่ไกล เจ้ามนุษย์นี่ยังหาเรื่องจูบเขาอีก แต่ที่น่าหงุดหงิดกว่าคือทำไมเขาต้องเผลอคล้อยตามเซฮุนคนเจ้าเล่ห์ไปเสียทุกครั้ง

 

 

            “ปากคนนี้หวานที่สุดเลยเนอะ” เสียงทุ้มพูดแผ่วๆอยู่ข้างๆใบหูนิ่มของคนตัวเล็กกว่าในอ้อมแขน พลางซุกไซ้จมูกไปทั่วแก้มเนียนของอีกคน

 

 

            “พูดอย่างนี้แสดงว่าเอาไปเปรียบกับคนอื่นมาใช่มั้ย” ดวงตากลมโตตวัดมองเจ้ามนุษย์ตัวโตอย่างเอาเรื่อง เซฮุนไม่ได้กลัวกับท่าทางของแม่กวางน้อยของเขาเลยสักนิด ทำหน้าอย่างกับลูกแมวขู่ นี่ก็ลูกหนึ่งแล้วนะไม่ได้เพิ่มระดับความน่ากลัวให้คนรักของเขาเลยสักนิด แขนยาวๆกระชับกอดคนที่กำลังปั้นหน้าดุใส่เขาก่อนจะซบหน้าลงกับลาดไหล่บาง

 

 

            “เปล่าเลย ฮุนก็จูบที่รักอยู่คนเดียวจะเอาไปเปรียบเทียบกับใครได้ล่ะครับ หืม”

 

 

            “อย่าให้รู้นะ” เสียงหวานเอ่ยเฉียบขาดสั่งไว้ก่อนจะหันไปมองเจ้าตัวเล็กที่ยังนั่งเล่นอยู่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยว่าคุณป๊าคุณม๊าแอบทำอะไรกันไปบ้าง

 

 

            “จะไปมีได้ไงก็จูบที่รักคนเดียว กอดที่รักคนเดียว หอมที่รักคนเดียว แล้วก็ทำลูกกับที่รักคนเดียวนี่” ฝ่ามือเล็กฟาดป้าปเข้าที่มือใหญ่ที่ประสานอยู่ที่หน้าท้องของตนอย่างแรง ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงจัดอย่างอายจนไม่รู้จะอายยังไง คนบ้า พูดมาได้หน้าไม่อาย ดีนะที่ตรงนี้มีกันอยู่สองคน

 

 

            “เงียบไปเลยนะโอเซฮุน!” เซฮุนหัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่ทำให้คนตัวเล็กของเขาเขินอายได้ ลู่ฮานเอาแต่ก้มหน้าซ่อนริ้วแดงๆบนใบหน้าของตัวเองเอาไว้ แต่ยังไงก็ไม่สามารถรอดพ้นไปจากสายตาของเซฮุนไปได้อยู่ดี

 

 

            “ไม่ต้องเขินไปหรอกที่รัก ฮุนพูดเรื่องจริงทั้งนั้น ว่าแต่คืนนี้สักหน่อยมั้ย” ลู่ฮานแทบจะลุกขึ้นมาบีบคอคนตัวโตที่ส่งเสียงกระเซ้าเย้าแหย่เขาอยู่อย่างอารมณ์ดีให้ขาดอากาศหายใจตายไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าไม่กลัวว่าลูกจะกำพร้าพ่อล่ะนะ คนอะไรอยู่ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นนิ่งทำเป็นเก็ก พออยู่กับเขาล่ะก็เก๊กแตกกลายเป็นคนหื่นขี้แกล้งได้ตลอดเวลา ลู่ฮานอยากจะบ้าตายกับผู้ชายที่ชื่อโอเซฮุน

 

 

            “เงียบไปเลยนะฮุน ไม่งั้นคืนนี้เค้าหนีไปนอนกับโฮยอนจริงๆด้วย” ร่างเล็กที่ยังร้อนผ่าวๆที่หน้าไม่หายจำต้องยื่นคำขาดให้คนตัวสูง ไม่งั้นมีหรือที่คนขี้แกล้งอย่างเซฮุนจะหยุดง่ายๆ ถึงแม้ลู่ฮานจะยังไม่เคยทำตามที่ขู่จริงๆ แต่เซฮุนก็ไม่ขอลองเสี่ยง การที่ไม่มีร่างนุ่มนิ่มให้นอนกอดทั้งคืนมันทรมานเกินไปสำหรับเขา

 

 

            “ไม่แกล้งแล้วๆ โอ๋ ทำไมที่รักโหดจังน้า”

 

 

            “ก็ดูฮุนสิ”

 

 

            “ที่แกล้งก็เพราะรักทั้งนั้นแหละ” พูดจบก็กดจมูกแรงๆลงบนแก้มนิ่มๆอีกที ให้เจ้าของแก้มตวัดสายตาขึ้นมอง เซฮุนก็ได้แต่ยิ้มตาหยีใส่อย่างอารมณ์ดี

 

 

            “ว่าแต่มีอีกสักคนมั้ย”

 

 

            “หืม?”

 

 

            “ก็มีเจ้าตัวเล็กกันอีกสักคนไง”

 

 

            “นี่ยังไม่เข็ดใช่มั้ย ลูกยังโดนตามล่าอยู่เลยนะฮุน” ดวงตาหวานไหววูบลงเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเรื่องที่พวกเขายังเป็นกังวลอยู่เกี่ยวกับการตามล่าลูกครึ่งมนุษย์แวมไพร์

 

 

            “ไม่มีใครมาทำอะไรลูกเราได้หรอก ฮุนไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนมาทำอะไรที่รักกับลูกหรอก ไม่เชื่อฮุนหรอ” เซฮุนกุมมือเล็กของอีกคนแล้วบีบเบาๆ ส่งผ่านความรู้สึกของเขาไปให้คนตัวเล็กที่ยังกังวลอยู่ได้ผ่อนคลายลง

 

 

            “ไม่ใช่ไม่เชื่อ แต่เรารอให้ผ่านเรื่องนี้ไปก่อนดีมั้ย”

 

 

            “ฮุนแล้วแต่ที่รักแหละ แต่ถ้าเจ้าตัวเล็กจะมาเกิดอีกคนนี่ก็ช่วยไม่ได้นะ ก็ฮุนมีเมียชอบยั่วอ่ะ จะกินเลือดทีไรได้เรื่องทุกทีเลย” เซฮุนพูดติดตลกแต่ก็ไม่วายฉกจูบลงบนริมฝีปากสีสวยอีกทีอย่างห้ามใจไม่อยู่ ไม่รู้ทำไมมันถึงเย้ายวนใจนัก

 

 

            “คนบ้า” เสียงหวานเอ่ยอ้อมแอ้มเสียงเบาต่อว่าคนที่ขยันทำให้เขาเขินวันละหลายๆรอบ เซฮุนยิ่งชอบใจดึงรั้งเอวของอีกคนให้เข้ามาใกล้แล้วหอมแก้มคนตัวเล็กอีกหลายๆที ก็ได้การตอบรับเป็นฝ่ามือที่ส่งมาทั้งฟาดทั้งตีทั้งทุบ และหลังๆก็เริ่มจะหยิกเข้าให้ด้วย

 

 

            นั่งเล่นนั่งฟัดแวมไพร์คนสวยของเขาไปได้สักพัก เจ้าลูกชายตัวน้อยก็วิ่งเข้ามาหา ร่างป้อมๆถลาตัวเข้ามานั่งบนตักของคุณม๊าสุดที่รัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงไปหมดด้วยไอร้อนจากแดด แม้จะไม่แรงนักแต่ก็เพราะโฮยอนค่อนข้างขาวได้คุณป๊ามา เวลาที่เลือดสูบฉีดจากการเล่นมาก็มักจะแก้มแดงปลั่งอย่างน่ารัก

 

 

            มือบางของผู้เป็นแม่ก็รีบถอดหมวกที่ใส่กันแดดของลูกออก เอาผ้าผืนนิ่มมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้อย่างเบามือ เหงื่อเม็ดเล็กๆที่ผุดขึ้นเต็มขมับของเจ้าชายโฮยอนก็ถูกคุณม๊าซับออกให้ เจ้าตัวเล็กก็ยอมอยู่นิ่งๆให้คุณม๊าเช็ดหน้าให้อย่างว่าง่าย

 

 

            “เหนื่อยมั้ยครับคนเก่ง”

 

 

            “เหนื่อยจังเลยคุณม๊า คุณผีเสื้อบินหนีโฮยอนตลอดเลย คุณนกก็ด้วย” ใบหน้าน่ารักที่ยังแดงปลั่งเอ่ยเล่าสิ่งที่ตัวเองพบเจอให้คุณป๊าคุณม๊าฟังไม่ได้หยุด มือเล็กก็ออกท่าออกทางประกอบไปด้วยอย่างตื่นเต้น

 

 

            “แดดเริ่มแรงแล้วเรากลับกันดีมั้ย เดี๋ยวโฮยอนไม่สบาย ตากแดดมาทั้งวันแล้ว” คุณป๊าคนเก่งเอ่ยถามขึ้น เมื่อแดดยามบ่ายเริ่มรุกรามเข้ามาใต้ร่มไม้ที่พวกเขามาอาศัยอยู่ แดดบ่ายๆค่อนข้างแรงด้วยกลัวลูกน้อยจะไม่สบายลู่ฮานจึงตอบตกลงแล้วอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้น รอให้คนตัวโตเก็บของจนเรียบร้อยก็เดินจูงมือกันไปที่รถที่จอดไว้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ด้วยกลัวว่าจะกลับบ้านเลยก็เร็วเกินไป ไหนๆก็ออกมาแล้ว เซฮุนจึงตัดสินใจขับเลยมาอีกนิดก็มาถึงรั้วบ้านหลังใหญ่ที่คุ้นเคย ประตูรั้วค่อยๆเปิดออกทันทีที่เห็นว่าเป็นรถของใคร เซฮุนจึงเลี้ยวเข้าไปจอดที่หน้าบ้าน

 

 

            ยังไม่ทันจะลงจากรถก็เห็นร่างของหญิงวัยกลางคนที่ยังสวยสง่ารีบเดินออกมาจากบ้าน คุณนายโอที่พอรู้จากสาวใช้ว่าลูกชายลูกสะใภ้และหลานรักมาหาถึงบ้านก็รีบออกมาต้อนรับทันที

 

 

            “ว่าไงลูก โฮยอนของย่า โตขึ้นเยอะเลย” ร่างป้อมๆพอลงจากรถก็รีบวิ่งเข้าไปหาคุณย่าใจดีทันที คุณย่าเองที่เอ็นดูอยู่แล้วก็ยิ่งเอ็นดูเข้าไปใหญ่ ทั้งกอดทั้งหอมใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นหลายๆทีอย่างคิดถึง

 

 

            “โฮยอนคิดถึงคุณย่า” นี่ก็ช่างเอาอกเอาใจคนแก่ ไม่รู้ไปเลียนแบบใครมา เลยยิ่งกลายเป็นคนโปรดของคุณย่ามากขึ้นไปอีก ถ้าให้จัดอันดับแล้วโฮยอนคงมาวินเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ตามมาด้วยลู่ฮานลูกสะใภ้สุดที่รักที่ได้อันดับรองลงมาเฉียดฉิวกันไปเล็กน้อย และปิดท้ายด้วยโอเซฮุนลูกชายตัวจริงแต่ได้รับการเหลียวแลน้อยที่สุด เพราะคุณนายโอนิยมชมชอบคนน่ารักๆจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อย เป็นโชคดีของโฮยอนที่ได้ยีนคุณม๊ามาเต็มๆ

 

 

            “โอ๊ย หลานรักของย่า มาลูกไปกินขนมกับย่าดีว่านะ หนูลู่ฮานก็ตามมานะลูก แม่ให้คนเตรียมน้ำกับขนมไว้รอแล้ว” เซฮุนยืนทำหน้าเซ็งอยู่ข้างๆคนรัก ก็ดี ไม่ทักลูกสักคำมาถึงก็พาหลานเข้าบ้าน นี่แม่ไม่คิดหรอว่าถ้าไม่มีเขาแม่ก็ไม่ได้สะใภ้สวยๆกับหลานน่ารักๆแบบนี้หรอก โอเซฮุนอยากจะบ้าตาย นี่เขากลายเป็นหมาหัวเน่า กลายเป็นคนที่ถูกลืมไปแล้วสินะ

 

 

            ลู่ฮานกุมมือใหญ่ของคนข้างตัวเอาไว้แล้วส่งยิ้มน้อยๆให้เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไรนะ เซฮุนก็ส่งยิ้มกลับมาให้ เขาก็ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไรขนาดนั้นหรอก แต่บางทีก็อยากแกล้งโวยวายใส่แม่บ้างก็เท่านั้นเอง ถอนหายใจน้อยๆแล้วจึงเดินโอบเอวคนรักเข้าบ้านไป

 

 

            และไหนๆก็มาถึงบ้านใหญ่แล้วมื้อเย็นทั้งสามคนพ่อแม่ลูกจึงขอฝากท้องไว้ที่นี่เสียเลย ท่ามกลางความดีใจของทั้งคุณนายเจ้าของบ้านและบรรดาแม่บ้านแม่นมที่นานๆจะได้เจอคุณชายตัวน้อยสักครั้ง เจ้าชายโฮยอนไม่ใช่แค่เป็นขวัญใจของคุณแม่ของเซฮุนเท่านั้น แต่เจ้าตัวเล็กที่ยิ้มง่ายเข้ากับคนง่ายนั้นเป็นขวัญใจของคนทั้งบ้าน ไม่เว้นแม้กระทั่งคนขับรถคนสวนหรือใครต่อใคร

 

 

            เป็นความสามารถพิเศษที่เหมือนจะได้รับการถ่ายทอดจากผู้เป็นแม่ที่ใครเห็นใครก็รักก็เอ็นดู จนเสร็จมื้อเย็นแล้วคุณย่าก็ยังไม่ยอมปล่อยให้หนูน้อยตาแป๋วกลับบ้านเสียที ทั้งยังคะยั้นคะยอให้หลานรักค้างคืนที่นี่เสียให้ได้

 

 

            “ก็ค้างที่นี่สักคืนจะเป็นไรไปเล่า แม่คิดถึงโฮยอนนี่นา”

 

 

            “แม่ครับ เราไม่ได้เตรียมตัวมาค้างสักหน่อย”

 

 

            “ไม่เห็นต้องเตรียมอะไรเลย ของที่นี่ก็มีอยู่ครบ เถอะนะ ให้หลานค้างกับแม่สักคืนสิ พรุ่งนี้กินข้าวเช้ากับแม่อีกมื้อก่อนแล้วค่อยกลับก็ไม่เห็นเป็นไรเลย”

 

 

            สองแม่ลูกตระกูลโอต่างก็เอาแต่ใจทั้งคู่อย่างไม่มีใครยอมใคร ฝ่ายหนึ่งก็อยากให้ลูกๆหลานๆมาค้างที่บ้านให้หายคิดถึง แต่อีกฝ่ายก็อยากพาลูกกลับบ้านมากกว่า จึงได้แต่ยืนเถียงกันด้วยประโยคเดิมๆมาหลายนาทีแล้ว

 

 

            “ไม่เป็นไรมั้งฮุน ค้างกับคุณแม่สักคืนเถอะ ท่านคงคิดถึงน่ะ” เสียงหวานๆของคนข้างกายเอ่ยพลางลูบต้นแขนแกร่งของคนตัวสูงเบาๆ ให้ยอมตามใจคุณแม่เสียหน่อย ลู่ฮานก็เป็นแบบนี้เสมอแหละ ไม่อย่างนั้นจะเป็นลูกสะใภ้คนโปรดของคุณแม่ได้ยังไง

 

 

            “เห็นมั้ย หนูลู่ฮานยังไม่มีปัญหาเลย แกจะเรื่องมากทำไมห๊ะตาฮุน”

 

 

            “ก็ได้ๆ แล้วแต่แม่แล้วกัน” สุดท้ายก็ต้องยอมค้างที่บ้านใหญ่ตามคำของเมีย ที่ยอมนี่เพราะลู่ฮานล้วนๆนะ คุณนายโอเห็นอย่างนั้นแล้วก็อดจะค้อนลูกชายไม่ได้ ทีเธอทั้งขอทั้งบังคับอยู่ตั้งนานสองนาน เจ้าลูกชายตัวดีก็เล่นตัวจะกลับบ้านอยู่ท่าเดียว พอเมียพูดคำเดียวเท่านั้นแหละยอมอย่างว่าง่ายเลย เหอะ

 

 

            “ถ้างั้น คืนนี้ให้โฮยอนนอนกับแม่นะ” คุณผู้หญิงของบ้านพูดจบก็ช้อนตัวเจ้าชายตัวน้อยขึ้นไปบนบ้านทันที ยังไม่ทันที่เซฮุนกับลู่ฮานจะได้ตั้งตัวทัน แม่เขาจะรีบไปไหนเนี่ย เขากับลู่ฮานยังไม่ทันจะเอ่ยแม้แต่ราตรีสวัสดิ์ลูกเลยสักคำ

 

 

            “อะไรของแม่เนี่ย” เสียงทุ้มบ่นพึมพำกับการมาไวไปเร็วของแม่ของตน ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหลุยส์ชั้นดีในห้องนั่งเล่น โดยมีร่างเล็กๆของลู่ฮานนั่งลงตามข้างๆ

 

 

            “เถอะน่าฮุน คุณแม่ท่านเอ็นดูโฮยอนจะตายไป”

 

 

            “จะว่าไป...เจ้าตัวเล็กไปนอนกับแม่ก็ดีเหมือนกัน คืนนี้จะได้ทำการบ้านกับเมีย” คนตัวโตเหยียดยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนที่แขนยาวๆจะเลื้อยมาพันไว้รอบเอวเล็กของคนที่นั่งข้างๆอย่างเนียนๆ กระชับอีกคนที่ตัวเล็กกว่าจนแทบจะขึ้นมานั่งเกยบนตักแกร่งอยู่แล้ว ลู่ฮานตีเข้าให้ที่แขนของคนที่กำลังรุ่มร่ามกับร่างกายของตนอย่างห้ามปราม

 

 

            “ฮุนปล่อยเลย! เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าหรอก”

 

 

            “ใครจะมาเห็นกัน...”

 

 

            “ก็บ้านฮุนมีแม่บ้านนะ ไม่เอาตรงนี้ ฮุนนน....” คนตัวโตที่ไม่ค่อยเชื่อฟังไม่สนใจเสียงหวานที่เอ่ยแง้วๆให้ปล่อย พลางใช้จมูกโด่งสูดความหอมไปตามแก้มเนียนใสเรื่อยไปยังซอกคอหอมกรุ่นอย่างเพลิดเพลิน เขาคงจะเสพย์ติดกลิ่นของลู่ฮานจริงๆ

 

 

            “งั้นไปบนห้องนะ” พูดจบไม่รอให้อีกคนตอบรับหรือปฏิเสธ แขนแกร่งก็ช้อนตัวคนร่างเล็กขึ้นแล้วก้าวยาวๆขึ้นบันไดไปตามทางที่คุ้นเคย ไม่นานก็มาถึงห้องนอนของเขา แม้จะไม่ได้ใช้งานมานานแต่ก็ยังสะอาดเรียบร้อยดีเพราะแม่ของเขามักจะให้แม่บ้านมาทำความสะอาดให้เสมอ

 

 

            ร่างเล็กถูกวางลงบนเตียงหลังใหญ่กลางห้องก่อนที่ร่างสูงจะคลานขึ้นคร่อมทับไว้ด้านบน กลีบปากอิ่มถูกครอบครองด้วยกลีบปากบางของคนด้านบนอย่างอ่อนโยน จนคนที่ไม่ทันตั้งตัวก็เผลอตัวจูบตอบไปอย่างเคลิบเคลิ้ม เซฮุนอมยิ้มน้อยๆให้กับกิริยาตอบรับของลู่ฮาน ไม่มีครั้งไหนที่เซฮุนเริ่มแล้วแม่กวางตัวน้อยของเขาจะไม่สนอง

 

 

            “...อื้อ...ฮุน...” เซฮุนละออกจากกลีบปากสวยที่บวมเจ่อน้อยๆหลังจากโดนเขารังแกด้วยการจูบย้ำๆซ้ำๆไปเสียหลายรอบ ก็มันห้ามใจตัวเองไม่ค่อยอยู่เวลาได้ยินเสียงครางหวานๆกับสัมผัสนุ่มหยุ่นจากริมฝีปากสีสดสวยของคนที่นอนตาหวานเยิ้มอยู่ใต้ร่างของเขาตอนนี้

 

 

            “อาบน้ำกันนะที่รัก เดี๋ยวฮุนถูหลังให้” คนที่อ่อนปวกเปียกไปหมดแม้จะโดนโจรหน้าหล่อทำเพียงปล้นจูบเท่านั้นช้อนตาขึ้นมองใบหน้าได้รูปของคนตัวโต สองแขนกางออกชูขึ้นกลางอากาศเป็นสัญญาณที่เซฮุนรู้ดีว่าเจ้าแวมไพร์คนสวยของเขากำลังอ้อน ซึ่งเขาก็ไม่ขัดใจให้ลู่ฮานได้ขุ่นเคืองใจ ยินยอมช้อนตัวร่างบางขึ้นมาอุ้มแต่โดยดี แขนเรียวก็คล้องเข้าที่คอของเขาแล้วซุกไซ้ใบหน้าไปมากับอกแกร่งราวกับลูกแมว

 

 

            ทีเมื่อกี้อยู่ข้างล่างทำเป็นห้าม พอขึ้นมาบนห้องหน่อยล่ะอ้อนใหญ่เชียวนะคนสวย เซฮุนคิดพลางยิ้มกริ่มในใจ แม่แวมไพร์ของเขาก็เป็นอย่างนี้เสมอถ้าได้อยู่กันตามลำพังทีไรเป็นต้องออกอาการอ้อนเป็นแมวเสียทุกครั้ง ไม่รู้ว่าสรุปแล้วเมียเขาเป็นแวมไพร์เป็นกวางหรือเป็นแมวกันแน่ แต่ยังไงก็แล้วแต่ลู่ฮานเวลาอ้อนนี่แหละที่เขาชอบมากที่สุด

 

 

            ร่างเล็กถูกวางลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนในห้องน้ำกว้าง เซฮุนเตรียมจะผละออกไปรองน้ำใส่อ่างไว้รอคนสวยของเขาแต่ติดอยู่ที่เรียวขาเล็กที่คล้องเกี่ยวไว้รอบเอวแน่นไม่ยอมปล่อย แถมแขนเล็กยังไม่ยอมปล่อยออกจากคอเขาอีก

 

 

            ใบหน้าสวยก็ซุกซนซุกไซร้ไปทั่วหัวไหล่หนาของคนตัวสูงกว่าอย่างออดอ้อน ถ้าร้องเหมียวได้เซฮุนคิดว่าเขาคงมีแม่ของลูกเป็นแมวไม่ใช่แวมไพร์อย่างแน่นอน

 

 

            “ทำไมวันนี้อ้อนจังครับคนดีหืมมม..” เซฮุจูบขมับเล็กของคนขี้อ้อนเบาๆพลางเอ่ยถาม

 

 

            “เปล่านี่...” ปากบอกว่าเปล่าแต่ก็ยังไม่เลิกอ้อน ดูเข้าสิ แล้วผู้ชายธรรมดาอย่างเขาจะไปเอาความใจแข็งจากไหนมาห้ามสิ่งที่กำลังจะตื่นขึ้นมาตามธรรมชาติ ก็เมียเล่นชอบยั่วแบบไม่รู้ตัวแบบนี้ จะมาหาว่าเขาหื่นได้ยังไง

 

 

            ยืนเฉยๆยังไม่ทันทำอะไรก็โดนคนสวยกดจูบเบาๆที่ปลายคาง ดวงตากลมหวานเยิ้มอย่างน่าหลงใหลให้เซฮุนมัวเมาไปกับดวงตาคู่นั้นของลู่ฮานอีกครั้ง ริมฝีปากแดงช้ำน้อยๆถูกกดจูบโดยฝีมือของคนตัวโตอีกครั้ง ซึ่งก็เหมือนทุกครั้งที่ลู่ฮานไม่เคยปฏิเสธมันได้ สองลิ้นพัวพันกันไปมาเพิ่มดีกรีความเร่าร้อนให้กับจูบรสหวานไปทีละน้อยๆ

 

 

            “อาบน้ำก่อนนะครับที่รัก” นิ้วยาวค่อยๆแกะกระดุมบนเสื้อเชิ้ตตัวบางบนร่างกายของคนตัวเล็กออกทีละเม็ด ก่อนที่มันจะลงไปนอนกองอยู่ที่พื้นข้างตัวโดยที่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจ ผิวกายขาวเนียนตรงหน้าต่างหากที่เซฮุนกำลังจับจ้องด้วยดวงตาพราวระยับ ลิ้นสีแดงแลบเลียริมฝีปากราวกับหมาป่าที่กำลังหิวโหย

 

 

            ดวงตากลมหวานจ้องมองร่างกายแกร่งตรงหน้าที่ก็ถูกเขาลิดรอนกระดุมเสื้อออกไปพร้อมๆกัน มือนิ่มๆลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกแกร่งขาวจัด ไล้วนไปมากับมัดกล้ามเล็กแต่ดูเซ็กซี่อย่างแผ่วเบา แต่เซฮุนกลับรู้สึกถึงผิวสัมผัสอันนุ่มนวลของอีกคนอย่างชัดเจน เซฮุนจับมือเล็กข้างหนึ่งขึ้นมาก่อนจะแนบริมฝีปากร้อนลงไปกดจูบบนหลังมืออย่างอ่อนหวานทั้งที่สายตาร้อนแรงจับจ้องอยู่ที่ดวงตาสวยของคนที่กำลังมองกลับมาเช่นกัน

 

 

            ลู่ฮานเอนตัวลงพิงผนังด้านหลังที่ถูกประดับไว้ด้วยกระจกบานใหญ่ ดวงตาฉ่ำหวานถูกส่งไปหามนุษย์ตัวโตที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างเย้ายวน จนเซฮุนอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปมอบจูบหวานๆลงโทษคนช่างยั่วอีกทีอย่างหมั่นเขี้ยว

 

 

            ริมฝีปากอุ่นๆกดจูบไปตามผิวแก้มใสที่เปล่งปลั่งเป็นสีแดงเรื่อ สูดเอาความหอมที่เป็นเอกลักษณ์เข้าปอดอย่างอิ่มเอม ส่วนอีกคนที่กำลังถูกคนตัวโตหยอกล้ออยู่กับแก้มของตนก็เงยหน้าขึ้นเผยอริมฝีปากสูดเอาอากาศเข้าปอดหลังจากถูกปล่อยจากจูบยาวนานที่แสนร้อนแรง

 

 

            ลู่ฮานสะดุ้งน้อยๆเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่กำลังเข้าครอบครองยอดอกของตน หลังจากไล้ชิมไปทั่วซอกคอและกกหูของเขา แผ่นอกบางแต่งแต้มไปด้วยร่องรอยสีกุหลาบตัดกับผิวขาวๆอย่างเด่นชัด ให้เซฮุนได้อมยิ้มอย่างชอบใจที่ได้ตีตราจองร่างของคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยฝีมือตัวเองอีกครั้ง

 

 

            “อื้อ...ฮุน...ฮุน...” เสียงครางหวานเรียกชื่อคนที่กำลังสร้างสัมผัสวาบหวามบนร่างกายของเขา ยิ่งได้ยินเสียงของอีกคนเซฮุนก็ยิ่งละเลงปลายลิ้นให้เร็วขึ้นอีก ส่วนมืออีกข้างก็บดขยี้ยอดอกสีอ่อนนั้นจนลู่ฮานร้องครางเสียงก้องไปทั่วห้องน้ำกว้าง ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่มันเสียวแทบจะขาดใจ

 

 

            “ชอบมั้ยที่รัก”

 

 

            “อื้อ ฮุน จูบหน่อย...” ไม่ต้องรอให้เอ่ยขอซ้ำ ริมฝีปากเล็กก็ถูกครอบครองอีกครั้งด้วยความเต็มใจของผู้ที่ถูกขอ เซฮุนอาศัยช่วงที่คนตัวเล็กยังเผลอไผลไปกับรสจบของเขาจัดการกับกางเกงของลู่ฮานจนมันหลุดออกจากเรียวขาขาวลงไปกองอยู่ข้างๆเสื้อที่ถูกถอดไปก่อนหน้า

 

 

            ร่างกายขาวเนียนเปลือยเปล่าต้องแสงไฟสว่างจ้าในห้องน้ำที่ยิ่งขับให้ผิวสวยๆยิ่งดูน่าหลงใหลมากขึ้นไปอีก เซฮุนจ้องมองความสวยงามตรงหน้าอยู่พักนึงแล้วจึงใช้อ้อมแขนของตนช้อนเอาร่างอ่อนปวกเปียกของอีกคนแล้วจับลงไปนั่งในอ่างอาบน้ำสีขาวด้านหลัง ก่อนจะจัดการเสื้อผ้าที่เหลือบนร่างกายของตนเองแล้วก้าวตามลงไป

 

 

            น้ำอุ่นๆค่อยๆเพิ่มระดับขึ้นจนพอดี กลิ่นหอมและฟองนุ่มๆสีขาวทำให้ทั้งสองร่างที่นั่งอิงซบกันอยู่รู้สึกผ่อนคลาย แผ่นหลังเล็กเอนซบไปกับแผ่นอกหนาของมนุษย์ตัวโต ดวงตาสวยหลับพริ้มซึมซับบรรยากาศดีๆอย่างมีความสุข

 

 

            “ไหนบอกจะอาบน้ำให้เค้าไง” คนสวยเอ่ยทวงสัญญาที่อีกคนให้ไว้ว่าจะพามาถูหลัง จนคนที่ทำหน้าที่เป็นพนักผิงอยู่รีบฉวยเอาฟองน้ำถูตัวมาขัดถูให้ที่เรียวแขนเล็กอย่างเอาอกเอาใจ

 

 

            ใบหน้าสวยแย้มยิ้มอย่างเป็นสุขยามที่มีอีกคนคอยดูแลเอาใจไม่ห่าง เพราะเซฮุนน่ารักแบบนี้ไง อะไรๆก็ตามใจเขาไปหมด ลู่ฮานจึงใกล้จะเป็นแวมไพร์เสียนิสัยขึ้นทุกที

 

 

            ฟองน้ำอ่อนนิ่มลูบไล้ทำความสะอาดไปทั่วแขนเรียวเล็ก ก่อนจะไปทำหน้าที่ต่อที่แผ่นหลังขาวที่ต้องกับแสงไฟแล้วยิ่งดูนวลตา ริมฝีปากร้อนกดจูบเบาๆไปตามแนวไขสันหลังก่อนจะวกขึ้นมากดจูบอีกทีที่ท้ายทอยเล็ก แล้วไปจบที่ข้างแก้มเนียนของคนในอ้อมแขนอีกทีอย่างห้ามใจไม่ค่อยอยู่

 

 

            แล้วอยู่ๆก็เหมือนฟองน้ำจะหล่นหายไปแล้วเหลือแต่สัมผัสอุ่นๆจากมือคู่ใหญ่ที่ลูบไล้ไปทั่วร่างกายขาวเนียนทั่วแผ่นอกบางแอบปัดผ่านยอดอกเล็กที่เริ่มชูชันขึ้นสู้เล็กน้อยอย่างแกล้งๆ ก่อนจะไล้ลงต่ำไปหาเอวบาง บีบเค้นมันอย่างหมั่นเขี้ยวให้คนสวยตวัดตามองอย่างคาดโทษ แต่ก็ได้รับตอบกลับมาแค่จูบหนักๆอีกหนึ่งที

 

 

            เซฮุนช้อนตัวร่างบางขึ้นมายังใต้ฝักบัวล้างคราบสบู่ออกจนสะอาดแล้วเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่มาคลุมร่างเล็กเอาไว้ ส่วนตัวเองก็มีเพียงผ้าขนหนูพันไว้ลวกๆรอบเอวอย่างหมิ่นเหม่กลัวว่ามันจะหลุดร่วงออกเมื่อใด แต่พวกเขาไม่ได้สนใจมัน เสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเรียวแขนเล็กรั้งคอของคนตัวโตที่กำลังเช็ดตัวให้ลงมารับจูบจากตนเองอีกครั้ง

 

 

            ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกเขาหลงใหลในจุมพิตของกันและกันมากถึงเพียงนี้ เมื่อได้รับแล้วในใจก็เอาแต่เรียกหาอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างคนไม่รู้จักพอ สัมผัสหวานที่ได้รับจากคนที่เป็นเจ้าของทุกห้องหัวใจไม่ว่าเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ ลู่ฮานไม่สนว่าตอนนี้ริมฝีปากเขาจะบวมเจ่อขนาดไหน เขาสนใจเพียงแต่จูบหวานๆของคนตัวโตที่กำลังกดย้ำลงมาบนริมฝีปากของเขาเท่านั้น

 

 

            ร่างเล็กถูกช้อนตัวขึ้นอุ้มอีกครั้งแม้ริมฝีปากทั้งสองจะยังไม่ผละออกจากกัน เรียวขาขาวเกี่ยวแน่นเข้าที่เอวสอบของคนตัวโต เช่นเดียวกับที่แขนเล็กก็กอดลำคอหนาเอาไว้กันตัวเองร่วงหล่นลงมา เซฮุนก้าวยาวๆออกจากห้องน้ำมาถึงเตียงนอนใหญ่แล้ววางร่างในอ้อมแขนลงช้าๆ

 

 

            นัยน์ตาหวานเชื่อมช้อนมองเขาอยู่ทุกท่วงท่าราวกับเชื้อเชิญให้เข้าไปติดกับเหมือนผีเสื้อโง่ๆที่หลงมัวเมาในบุปผางาม สองร่างกอดก่ายกันแนบชิด ผิวเนื้อแนบกันสนิทแทบไร้ช่องว่างให้แม้แต่อากาศได้ลอดผ่าน ยิ่งปลุกเร้าให้เตียงทั้งหลังแทบลุกเป็นไฟตามแรงรักที่กำลังถูกจุดขึ้นทีละน้อย

 

 

            เสียงครางหวานผสานไปกับเสียงครางทุ้มต่ำและเสียงหอบหายใจยามที่ทั้งสองร่างรวมกันเป็นหนึ่ง วันนี้ลู่ฮานร้อนแรงเสียจนเซฮุนแทบจะตายคาอกของคนตัวเล็กเสียให้ได้ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าแม่แวมไพร์คนสวยของเขาบทจะร้อนแรงขึ้นมาก็เล่นเอาเขาแทบคลั่ง แต่วันนี้มันยิ่งกว่าทุกครั้ง แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธว่ารู้สึกดีจนแทบบ้า และเชื่อว่าไม่มีใครจะทำให้เขารู้สึกดีได้เท่าลู่ฮานอีกแล้ว

 

 

            ใบหน้าสวยชื้นเหงื่อซบลงบนแผ่นอกหนาที่สะท้อนขึ้นลงอย่างเหนื่อยหอบ หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจบนเตียงกันไปหลายรอบ ดวงตาสวยที่ก่อนหน้านี้ยังฉายแววยั่วเย้าบัดนี้กลับปรือปรอยจนแทบจะลืมไม่ไหว ริมฝีปากอิ่มบวมแดงด้วยบทจูบที่เขาเองก็ไม่ทันนับว่าถูกคนตัวโตบดเบียดไปอีกครั้ง ยังไม่นับที่ตัวเองเป็นฝ่ายไปจูบเซฮุนก่อนอีก

 

 

            ทั้งร่างเหนื่อยจนแทบสลบ แต่ก็รู้สึกดีไม่ต่างกับอีกคนที่ให้เขานอนทับอยู่ ใบหน้าสวยซุกเข้าหาอกอุ่นๆของมนุษย์ตัวโตอย่างออดอ้อน ส่งเสียงครางในลำคองุ้งงิ้งเบาๆอย่างน่ารักจนเซฮุนอยากจับมาฟัดอีกสีกที แตกต่างจากเมื่อครู่ริบรับที่ร้อนแรงเสียจนทั้งเตียงแทบลุกเป็นไฟ

 

 

            “อาบน้ำหน่อยนะที่รักจะได้สบายตัว”

 

 

            “งื้อ เค้าง่วงแล้ว” ร่างเล็กร้องบอกพลางเบะปากทันที พอง่วงแล้วก็งอแงแบบนี้แหละ แต่เซฮุนก็คิดว่ามันน่ารักดี เพราะทั้งหมดนั้นคือลู่ฮานที่เขารัก

 

 

            เซฮุนไม่สนใจเสียงงึมงำเหมือนจะหลับเสียให้ได้ของคนตัวเล็ก ช้อนร่างขาวๆขึ้นไปล้างตัวในห้องน้ำก่อนจะหาชุดนอนเนื้อนิ่มมาให้ใส่ จากนั้นก็อุ้มมานอนสบายๆที่เตียง คนที่ทั้งเหนื่อยทั้งง่วงพอสบายตัวแล้วก็พร้อมจะหลับเต็มที่ขยับตัวเข้าหาความอบอุ่นที่คุ้นเคย ใช้อกอุ่นๆของคนข้างกายแนบใบหน้าซบไว้ต่างหมอนแล้วหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุข

 

 

            เซฮุนเองก็กระชับร่างเล็กเข้ามาในอ้อมแขน กดจูบลงบนผมนิ่มๆของคนสวยของเขาให้หลับฝันดี ก่อนจะตวัดผ้าห่มผืนหนาคลุมร่างของพวกเขาแล้วพาคนรักเข้าสู่นิทราอันแสนหวานไปด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            “...อื้อ...” เปลือกตาสวยขยับช้าๆก่อนจะค่อยๆเปิดออกรับแสงสว่างภายนอก ลู่ฮานไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว รู้เพียงแต่ว่าเขายังนอนซบอยู่บนอกอุ่นๆของคนตัวโตอย่างสบายอกสบายใจ จนทั้งตัวขึ้นไปทาบทับอยู่บนร่างของเจ้ามนุษย์ตัวสูง จะขยับตัวออกก็ติดอยู่ที่แขนแกร่งที่สอดรัดไว้รอบเอวของเขา แถมช่วงล่างยังรู้สึกเหนื่อยและเมื่อยขบไปทั้งตัว

 

 

            ไม่ต้องถามถึงสาเหตุของอาการเหล่านั้นก็รู้ดี ใบหน้าสวยแดงซ่านจนร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อนึกได้ว่าเมื่อคืนตัวเองร้อนแรงแค่ไหน หลับตาปี๋มุดหน้าหนีไปซ่อนกับอกหนาของคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างเขินอาย ไม่คิดว่าตัวเองจะทำไปได้ขนาดนั้น

 

 

            พอสามารถปรับความเขินของตัวเองให้เข้าสู่ระดับปกติได้แล้ว ก็ไม่รู้จะทำอะไรต่อนอกจากนอนจ้องใบหน้าหล่อๆของคนเป็นสามี จะให้หลับต่อเขาก็นอนไม่หลับแล้วก็เล่นตื่นเสียเต็มตาขนาดนี้ ก็เลยหาเรื่องปลุกคนตัวโตขี้เซาเสียหน่อย

 

 

            จุ๊บ

 

            ที่ปลายคาง...ไม่ตื่น

 

            จุ๊บ

 

            ที่แก้มซ้าย...ไม่ตื่น

 

            จุ๊บ

 

            ที่แก้มขวา...ไม่ตื่น

 

            จุ๊บ จุ๊บ

 

            ทั้งซ้ายทั้งขวา...ก็ยังไม่ตื่น

 

            จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ อื้อออ

 

 

            เซฮุนที่ถูกก่อกวนด้วยจุ๊บเบาๆของคนซุกซนต้องยอมตื่นมาคว้าเอวของคนตัวเล็กที่กำลังรบกวนการนอนของเขาด้วยการจูบไปที่ปากอิ่มนั่นเน้นๆเสียหนึ่งที ซนนักต้องโดนทำโทษเสียหน่อย

 

 

            “อื้อ”

 

 

            “ซนแต่เช้าเลยนะที่รัก”

 

 

            “ก็ฮุนขี้เซา” ยังลอยหน้าลอยตาเถียงเสียงใสอีก สงสัยเมื่อคืนจะทำให้ร้องไม่พอ ถึงยังมีแรงตื่นมาแกล้งเขาได้อีก เซฮุนจึงพลิกตัวของคนที่นอนเกยทับเขาอยู่ลงมานอนที่พื้นเตียงแล้วขึ้นคร่อม จัดการฟัดคนตัวเล็กจอมซนของเขาอีกสักสองสามทีอย่างหมั่นเขี้ยว คนอะไรทำไมน่าฟัดน่าแกล้งได้ขนาดนี้

 

 

            “อื้อ คนบ้า พอได้แล้ว เค้าช้ำไปหมดทั้งตัวแล้วนะ” เสียงเล็กๆบ่นงุ้งงิ้งให้คนตัวโตยอมปล่อยตนให้เป็นอิสระ แต่ถ้ายอมปล่อยง่ายๆนั่นก็ไม่ใช่โอเซฮุนแล้ว

 

 

            “มาจูบทีนึงก่อน เดี๋ยวปล่อย”

 

 

            “จูบไปตั้งหลายทีแล้ว ปล่อยเค้าเลย คนขี้โกง” เซฮุนมองปากอิ่มสีสดที่ยื่นออกมาเถียงฉอดๆ ก็ดูสิมันน่าโดนจูบอีกสักทีไหมล่ะ ใบหน้างอง้ำนั่นอีก มันน่ารักน่าแกล้งมากกว่าจะทำให้ดูน่ากลัว

 

 

            “น่านะ สัญญาเดี๋ยวปล่อยเลย”

 

 

            “ก็ได้ๆ”

 

 

            แล้วกว่าแวมไพร์คนสวยจะถูกปล่อยให้ลงจากเตียงก็เสียรู้มนุษย์เจ้าเล่ห์ไปอีกหลายรอบ ทั้งจูบทั้งหอมทั้งฟัด จนร่างเล็กๆแทบจะช้ำไปทั้งตัวอย่างที่เจ้าตัวว่าจริงๆนั่นแหละ แถมยังปวดไปทั้งตัวจนได้แต่มองค้อนใส่คนตัวโตเสียหลายวงเบ้อเริ่มให้เซฮุนได้หัวเราะขำ แต่ก็ยอมอุ้มเจ้าแวมไพร์ขี้อ้อนไปอาบน้ำแต่งตัวและดูแลอย่างดี

 

 

            “กว่าจะลงมากันได้ เจ้าตัวเล็กบ่นหาไปหลายรอบแล้ว” เมื่อลงมาถึงด้านล่างคุณแม่ก็เอ่ยทักด้วยสีหน้ายิ้มๆ แล้วไหนจะที่ประคองกันลงมาอย่างกับลู่ฮานท้องลูกคนที่สองอย่างนี้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเมื่อคืนทำอะไรกันมา

 

 

            คนโดนแซวก็หน้าแดงกร่ำก้มหน้าหนีไม่กล้าสบตาคุณแม่ที่นั่งยิ้มอยู่บนโซฟา ผิดกับเจ้าคนตัวโตที่ยืดอกยิ้มรับอย่างหน้าชื่นตาบาน พาร่างของคนรักมานั่งที่โซฟาข้างๆแม่ของตนก่อนจะเดินออกไปสั่งให้แม่บ้านตั้งโต๊ะอาหารเช้าที่ค่อนไปทางสายมากแล้วอีกรอบ

 

 

            “คุณม๊าทำไมตื่นสายจัง โฮยอนรอคุณม๊าตั้งนานแล้ว” เจ้าตัวเล็กที่พอเห็นหน้าคุณม๊าสุดที่รักก็รีบปีนขึ้นมานั่งบนตัก ใบหน้าน่ารักคลอเคลียกับอกคนเป็นแม่อย่างออดอ้อน ตาแป๋วก็ช้อนมองรอคำตอบของคุณม๊าคนสวย

 

 

            “คุณม๊านอนดึกไปหน่อยน่ะครับ ก็เลยตื่นสาย โฮยอนไม่ดื้อกับคุณย่าใช่มั้ยครับลูก”

 

 

            “ไม่ดื้อเลย คุณย่าบอกว่าโฮยอนเป็นเด็กดี๊เด็กดี” ใบหน้าจิ้มลิ้มส่ายหัวประกอบคำพูดจนผมสะบัดไปมา ก่อนจะถูกคุณป๊าอุ้มไปฟัดหอมรอบแรกของวัน เสียงเล็กๆหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนานที่ตัวลอยขึ้นสูงเมื่อคุณป๊าพาบินไปรอบๆห้องนั่งเล่น

 

 

            “นี่เจ้าฮุนมันกะจะเสกน้องให้โฮยอนหรือไงลูก ถึงทั้งคืนกันขนาดนั้น” ใบหน้าสวยแดงซ่านทันทีที่ได้ยินคำถามจากหญิงวัยกลางคน แสดงว่านี่คุณแม่รู้หมดเลยสินะ ยิ่งคิดก็ยิ่งอายจนแทบจะเอาหน้ามุดโซฟา ต่างจากคนตัวสูงที่วางลูกลงแล้วหันมาเอ่ยตอบแม่ของตนแทน

 

 

            “ก็ดีเหมือนกันแม่ โฮยอนจะได้มีน้อง”

 

 

            “น้องคืออะไรอ่ะคุณป๊า”

 

 

            “น้องก็คือน้องตัวเล็กที่จะมาเป็นเพื่อนเล่นของโฮยอนไงครับ แต่ตอนนี้เขายังไม่มา โฮยอนอยากมีน้องมั้ยครับ”

 

 

            “อยากโฮยอนอยากมีน้อง! ทำยังไงจะมีน้องอ่ะคุณป๊า”

 

 

            “บอกคุณม๊าสิครับลูก ฮ่าๆๆๆ”

 

 

            “เซฮุน!

 

           

 

To be continue.

 

 

มาแล้วนะจ๊ะ เอาหวานๆมาเสิร์ฟ(อีกแล้ว) หวานมันทั้งตอนไปเลย!

ก็ฟิคนี้มันอร่อยนี่เนอะ เราเลยต้องคงคอนเซ็ปต์ความอร่อยเอาไว้ อิอิ

อยากรู้ว่าอร่อยแค่ไหน ถามเซฮุนนะคะ >///<

คนเล็กยังไม่มาน้า ไม่รีบๆ ฮ่าๆๆๆ (บกด โดนตบ)

รอเรื่องของโฮยอนคลี่คลายก่อนเนอะ  เรื่องคนเล็กค่อยว่ากันนะ

ฝากติดตามด้วยนะคะ เอ็นดูครอบครัวโอกันเยอะๆน้า ^______^

 

ปล. ยังเปิดจองอยู่นะจ๊ะ สำหรับใครที่สนใจรวมเล่ม ขยายเวลาจองให้แล้วน้า

เรารู้ว่าช่วงนี้คงเก็บตังไปคอนกันอยู่ ถ้าสนใจก็ >>> คลิกเล๊ย!

 

บกด เองจ้า (:

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 30 : Delicious : Twenty Six , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2568 , โพส : 24 , Rating : 33% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1111
น่ารักจังเลยยย
PS.  
Name : norun. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ norun. [ IP : 223.206.245.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2562 / 17:47
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1048
อีกไม่นานหรอกครับโฮยอนรออีกหน่อยนะเดี๋ยวหนูก็จะได้มีเพื่อนเล่นแล้ว คิคิ ><
Name : Yulyul_Hunhun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yulyul_Hunhun [ IP : 171.96.248.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2558 / 18:08
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1009
อีกไม่นานหรอกลูกโฮยอนหนูมีน้องแน่ๆ5555
Name : rot--benz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rot--benz [ IP : 171.96.240.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2558 / 07:12
# 21 : ความคิดเห็นที่ 924
มาอัพพพพพ 55555
PS.  
Name : Luploy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Luploy [ IP : 49.230.187.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2557 / 20:03
# 20 : ความคิดเห็นที่ 845
คืออเราคิดว่าชื่อฟิคที่แปลว่าอร่อยคือเลือดเซฮุนแต่ตอนนี้เปลี่ยนความคิดแล้วจริงๆลู่หานต่างหากที่อร่อย คือแซ่บเว่อรรร์คุณม๊าของโฮยอนสุดยอดสักพักนี่มีน้องอีกคนแหงม อิอิ
Name : Aegyoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aegyoo [ IP : 101.51.1.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2557 / 23:53
# 19 : ความคิดเห็นที่ 660
เซฮุนนนนทำไมหื่นแบบนี้ทำพี่ลู่เขินใหญ่แล้วววววววว 5555555
Name : P.I.Y < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.I.Y [ IP : 58.10.17.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2557 / 10:47
# 18 : ความคิดเห็นที่ 646
แน่ะ! พอคุณย่ายืดหลาน คุณม๊าก็อ้อนคุณป๊าเลยนะ
ทีอยู่ข้างล่างทำเขิน อิอิ แซวด้วยคน
โฮยอนใกล้จะมีน้องแล้วใช่มั้ย ><
PS.  HUNHAN :)) KAIHUN ~ ALL x SEHUN #SehunYehet!
Name : OhSEN 'iissue :)) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OhSEN 'iissue :)) [ IP : 27.55.221.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2557 / 18:30
# 17 : ความคิดเห็นที่ 637
มีน้องให้โฮยอนเลยคะ
PS.  全世界最牵动我心跳 So lucky my love!! krislay hunlay lulay hunhan chanbeak kaido taoho chenmin
Name : mummy_yaoi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mummy_yaoi [ IP : 125.24.172.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2557 / 17:08
# 16 : ความคิดเห็นที่ 636
หวานมากกกกกกกก น่ารักมากกกกกกก
Name : ParkByun_2706 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ParkByun_2706 [ IP : 27.145.241.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2557 / 15:17
# 15 : ความคิดเห็นที่ 634
หูยยยยยยยยยยย หวานมากๆๆๆๆ ><
Name : Puparipay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 171.7.143.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2557 / 08:28
# 14 : ความคิดเห็นที่ 633
โอ้ยยยหวานนนนน้ำตาลขึ้นจอเราแล้ววว แต่เราชอบบ แบบนี้อีกไม่นานโฮยอนก็ได้น้องแน่ๆ 555
Name : aoyoilritz88 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoyoilritz88 [ IP : 49.230.134.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2557 / 06:49
# 13 : ความคิดเห็นที่ 632
หวานเกินไปแล้วววว น่ารักทั้งบ้านเลยอ่ะะะะะะ จะเอาน้องงงงงงงงงงงงงงงงงง
Name : White Valentine < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ White Valentine [ IP : 27.145.80.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 23:48
# 12 : ความคิดเห็นที่ 631
แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง จมบ่อน้ำตาลตายยยย T////////T

มีน้องให้โฮยอนเยยยยยย ฮอลลลลลลลลลลลลลลล
PS.  Support EXO 1000%
Name : [ Wu's Daughter ] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [ Wu's Daughter ] [ IP : 171.5.250.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 22:18
# 11 : ความคิดเห็นที่ 628
งื้อออออออออออ อ~ โคตรหวานเลยยย ย >\< ยังงี้เดี๋ยวโฮยอนก็มีเพื่อนเล่นเร็วๆนี้แน่ๆ.เจ้ากวางน้อยนี่ขนาดเป็นคุณม๊าแล้วยังน่ารัก ยังหวานขนาดนี้เลย ส่วนเรื่องอร่อยมากมั๊ยนี่ต้องถามคุณป๊า 55555
Name : Kamonwan Aumphanthong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kamonwan Aumphanthong [ IP : 1.47.4.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 09:52
# 10 : ความคิดเห็นที่ 627
หวานได้อีกกกกก
Name : secret_me [ IP : 27.55.141.59 ]

วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 06:27
# 9 : ความคิดเห็นที่ 626
ฮุนมันเจ้าเล่ห์นักกกกก~ T////T
Name : Zanash < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zanash [ IP : 58.11.49.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 02:29
# 8 : ความคิดเห็นที่ 625
หวานมากกกกกก จะมีอีกคนมั้ยยยยยย
Name : Yeolly_2706 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yeolly_2706 [ IP : 27.55.160.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มิถุนายน 2557 / 07:07
# 7 : ความคิดเห็นที่ 624
เอออ ผ่านช่วงนี้ไปก่อนค่อยมีอีกคนละกันนะฮุนนะ >< 5555555
โฮยอนคงไม่โดนอุ้มไปง่ายๆนะ ลุงฟานต้องส่งคนเก่งๆมานะโว้ยยย
อย่าให้ใครเป็นอะไรด้วย ไม่งั้นเสียใจนะ #นี่คือคำขู่? 555555555
Name : Zanash < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zanash [ IP : 115.87.148.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 23:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 623
แหม่ จะมีอีกคนหรอมมม
Name : Puparipay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 171.7.77.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 22:59
# 5 : ความคิดเห็นที่ 622
แหมมมมมมม หวานกันได้ตลอดดดดดด
อิจค่ะอิจ!!!!
Name : Immini < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Immini [ IP : 49.230.65.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 22:46
# 4 : ความคิดเห็นที่ 621
น่าร้ากกก รักครอบครัวนี้ที่สุดน่ารักน่าเอ็นดูทั้งคุณม๊าคุณป๊า คุณย่า คุณลุงและขวัญใจของบ้าน

เจ้าชายน้อยโฮยอน คึคึ
Name : aoyoilritz88 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoyoilritz88 [ IP : 49.230.136.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 21:18
# 3 : ความคิดเห็นที่ 620
อยากได้น้องชายเเบบโฮยอนอ่าา ><
Name : Sehun YeHet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sehun YeHet [ IP : 171.7.216.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 21:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 619
น่ารักจังงิ ขออีกคน 55555
PS.  รั่วแล้วรั่วอีก
Name : เซฮุน'มักเน่ผู้ยิ่งใหญ่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เซฮุน'มักเน่ผู้ยิ่งใหญ่ [ IP : 49.230.181.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 18:56
# 1 : ความคิดเห็นที่ 616
มีอีกสักคนสิฮุน55555
น่ารักอบอุ่นจิงๆครอบครัวนี้
คุณแม่ชอบคนน่ารักจิ้มลิ้มเหมือนเราเล่อ55555
ลุ้นอะกลัวโฮยอนโดนจับอะ
ถ้าโดนจับนี้เราอาสาไปช่วยฮุนตามหาเล่อไม่ยอมอะ
แอบดีใจคอมเม้นต้นๆ555555
Name : MobiMobmy [ IP : 124.122.21.36 ]

วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 16:50
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android