คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

(EXO) || Delicious || HunHan

ตอนที่ 6 : Delicious : Five (100%)


     อัพเดท 25 ม.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: fic, exo, hunhan, sehun, luhan, ฮุนฮาน, mpreg
ผู้แต่ง : โบกาด้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โบกาด้า
My.iD: https://my.dek-d.com/beaugada
< Review/Vote > Rating : 98% [ 6 mem(s) ]
This month views : 126 Overall : 70,933
1,123 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2433 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 6 : Delicious : Five (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4940 , โพส : 31 , Rating : 43% / 18 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


© Tenpoints!

Delicious 5

 

 

 

 

 

 

 

 

                ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอ เป็นวลีที่ยังใช้ได้ดี สวนสาธารณะกลางเมืองเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ถูกปลูกไว้เต็มสองทางเดินไม่เล็กไม่ใหญ่ ขนาดพอเหมาะให้ผู้คนได้เดินออกกำลังกายและทางเล็กๆสำหรับจักรยาน วันนี้อากาศสดใส แสงแดดอุ่นๆกับสายลมเย็นที่พัดมาแผ่วเบาหอบเอากลิ่นดินและกลิ่นหญ้าขึ้นมาให้รู้สึกสดชื่นท่ามกลางเมืองหลวงที่แสนวุ่นวาย

 

 

                “เกาะแน่นๆนะลู่ฮาน” เสียงทุ้มของคนตัวสูงที่บังคับแฮนด์จักรยานหันมาเอ่ยกับร่างบางที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นอย่างทุกที เจ้าของชื่อพยักหน้าหงึกหงักรับคำของเซฮุนก่อนที่จะส่งแขนเรียวข้างหนึ่งวาดโอบไว้รอบเอวสอบ ส่วนอีกข้างก็ถือกังหันลมอันเล็กสีสวยที่หมุนไปตามแรงลม เมื่อจักรยานคันน้อยออกตัว

 

 

                แม้ลู่ฮานจะเป็นแวมไพร์ ผีดูดเลือดในจินตนาการของใครๆที่คิดว่าแสงแดดกับสิ่งมีชีวิตนี้เป็นสิ่งไม่ถูกกัน แต่สายเลือดบริสุทธิ์อย่างเขามีพลังมากพอที่แสงแดดจะไม่สามารถทำอะไรได้ ผิวขาวๆของคนตัวเล็กสะท้อนไปกับแสงจากดวงอาทิตย์ดวงโตเหมือนกับกำลังเรืองแสงได้ ใบหน้าสวยหวานและดวงตากลมโตสะกดทุกสายตาที่ได้พบเห็นได้อย่างง่ายดาย แม้เจ้าตัวจะไม่รู้ตัวก็ตามว่าท่าทางที่เหมือนเด็กๆนั้นเรียกสายตาเอ็นดูจากเจ้าของเอวที่เขากำลังโอบไว้ได้มากที่สุด

 

 

                นานๆทีลู่ฮานจะได้ออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้าน แน่นอนว่าเขายังไม่กล้าไปไหนมาไหนเอง แม้จะคุ้นเคยกับโลกมนุษย์มากขึ้นบ้างแล้วก็ตาม อีกอย่างคือคนตัวสูงที่เขากอดเอวอยู่นี่ก็คงไม่ปล่อยให้เขาไปไหนคนเดียวให้คลาดสายตาอีก เซฮุนเข็ดเจียนตายจริงๆที่จะปล่อยลู่ฮานให้ลับสายตาไปอีก

 

 

                ลู่ฮานมองไปรอบๆสวนสาธารณะในตอนนี้มีผู้คนไม่มากนักเพราะเป็นวันธรรมดา เซฮุนพยายามพาเขาออกมาพบเจอผู้คนข้างนอกบ้างเพื่อเรียนรู้การใช้ชีวิตอยู่อย่างมนุษย์ เซฮุนเอ่ยชมเขาพร้อมรอยยิ้มทุกครั้ง ลู่ฮานสามารถควบคุมอาการกระหายเลือดของตัวเองได้ดี ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาเป็นแวมไพร์ชั้นสูงที่มีพลังค่อนข้างมาก และอีกส่วนหนึ่งน่าจะมาจากการได้รับเลือดของเซฮุนที่พิเศษกว่าใคร โดยรวมแล้วตอนนี้ลู่ฮานจึงเหมือนแค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง

 

 

                ชีวิตของเราดำเนินต่อมาเรื่อยๆอย่างเรียบง่าย ลู่ฮานยังคงเป็นลู่ฮาน แวมไพร์ตัวเล็กที่เหมือนเด็กน้อยในความดูแลของเซฮุน ความผูกพันและความรักที่ก่อตัวขึ้นภายในหัวใจสองดวงที่เกี่ยวกันกันไว้เป็นคำสัญญา เซฮุนยังคงเป็นมนุษย์และลู่ฮานยังคงเป็นแวมไพร์ ความจริงของเผ่าพันธุ์ที่ไม่ได้แปรเปลี่ยนไป เซฮุนไม่อาจมีชีวิตเป็นนิจนิรันดร์แต่ตราบเท่าลมหายใจของเขาจะมีเพียงรักเดียว

 

 

                แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ดูเหมือนหลังจากที่พันธะสัญญาที่ไม่เคยเกิดขึ้นได้ปรากฏกับทั้งสอง เซฮุนไม่ใช่เพียงคู่ชีวิตของลู่ฮานเท่านั้น(หรืออาจจะเป็นเช่นนั้นมาตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกเขาเจอกัน) เพราะการดำเนินชีวิตในโลกของมนุษย์ลู่ฮานยังคงต้องการเลือด อาหารหลักของเหล่าแวมไพร์ เซฮุนยินดีที่จะเป็นอาหารของลู่ฮานตลอดไป แม้แวมไพร์ตัวเล็กจะปฏิเสธหนักแน่นสักเพียงใด ก็ต้องยอมแพ้ต่อความหนักแน่นตั้งใจจริงและรอยยิ้มอบอุ่นของเจ้าของหัวใจ

 

 

                ด้วยเหตุผลเดิมๆที่เซฮุนรู้ว่ามันชัดเจน เขาหวงคนรักของเขา จะให้เที่ยวไปกัดคอใครต่อใครได้อย่างไรกัน แม้คนเหล่านั้นจะเป็นฝ่ายถูกทำร้ายก็เถอะแต่ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าจะไม่เกิดเป็นเรื่องใหญ่และลู่ฮานจะไม่ได้รับอันตราย สรุปคือเขาจะยอมเป็นทั้งคู่ชีวิตและอาหารให้กับคนตัวเล็กตลอดไป

 

 

                พวกเขาใช้ชีวิตร่วมกันเหมือนดังคู่รักทั่วๆไป แม้ความเป็นจริงแล้วจะไม่เหมือนไปเสียทีเดียว เซฮุนยังคงคอยสอนให้แวมไพร์ตัวน้อยใช้ชีวิตให้ได้เยี่ยงมนุษย์ เช่นเดียวกับลู่ฮานที่ต้องปรับเปลี่ยนชีวิตประจำวันให้คล้อยตามสังคมที่เขาเลือกที่จะดำเนินชีวิตอยู่จากนี้ไป ทำได้ทีละน้อยๆจนกลมกลืนเข้าไปเหมือนเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งไปแล้ว

 

 

 

                หลังจากเซฮุนปั่นเจ้ายานพาหนะสองล้อพาแวมไพร์ตัวน้อยชมวิวรอบสวนสาธารณะแล้วทั้งคู่ก็แวะหยุดพักเหนื่อยนอนเล่นกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ผ้าผืนเล็กถูกปูไว้บนสนามหญ้าใต้ร่มเงาของกิ่งก้านใบใหญ่ ร่างสูงโปร่งทิ้งตัวนอนลงก่อนที่จะฉุดรั้งอีกคนให้ล้มลงนอนทับบนอก ลู่ฮานตกใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมขยับตัวนอนซบลงฟังเสียงหัวใจของเจ้าของร่างที่เขานอนทับอยู่

 

 

                หัวใจของเซฮุนเต้นแรงเหมือนของเขาเลย

 

 

                ใบหน้าสวยเปื้อนรอยยิ้มหวาน ไม่คิดว่าเขาจะได้กลับมาอยู่ตรงนี้กับเซฮุนอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์วันนั้นพี่คริสก็พาเขาและเซฮุนมาส่งที่ประตูเชื่อมมายังโลกมนุษย์ ยังจำได้ดีเสียงทุ้มของพี่ชายที่ฝากฝังแกมขู่เขาไว้กับเซฮุน หากวันใดที่เขาต้องร้องไห้เพราะเซฮุน วันนั้นพี่คริสจะมาพาเขากลับไป เสียงของมนุษย์รูปหล่อเอ่ยสัญญากับพี่ชายของคนรักอย่างหนักแน่น เท่านั้นคริสก็ยิ้มออกมาอย่างสบายใจ พร้อมกับอวยพรให้พวกเขาโชคดี

 

 

                “ชอบที่นี่ไหม” เสียงทุ้มที่ลู่ฮานชอบฟังดูทุ้มกว่าทุกทีเมื่อเขาได้ยินมันสะท้อนจากแผ่นอกของคนตัวโต

 

 

                “อื้อ ชอบ ชอบทุกที่ที่มีเซฮุน” เสียงหวานเอ่ยถ้อยคำที่หวานไม่แพ้กันเอาใจคนตัวสูง เงยหน้าขึ้นสบตาคู่คมที่ทอประกายอ่อนโยนทุกครั้งที่มองมา แรงดึงดูดบางอย่างทำให้ใบหน้าของพวกเขาใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ ลูกแก้วกลมใสที่สะท้อนภาพใบหน้าของเขาทำให้เซฮุนไม่อาจละสายตาไปไหน เช่นเดียวกับลู่ฮานที่ถูกดวงตาทรงเสน่ห์สะกดไว้ ระยะห่างลดน้อยลงทุกทีจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน ต่อจากนั้นพวกเขาก็รับรู้เพียงแค่ความหอมหวานที่คุ้นเคยจากริมฝีปากและเรียวลิ้นของกันและกันที่ส่งผ่านถ่ายทอดความรักแม้ไม่ต้องเอื้อนเอ่ย

 

 

                พวงแก้มใสแดงระเรื่อเปล่งปลั่งช่างเป็นภาพที่น่าดูในสายตาของเซฮุน จนอดไม่ได้จะส่งจมูกโด่งไปกดลงสูดความหอมเฉพาะตัวของคนตัวเล็กในอ้อมแขนอีกสักฟอดใหญ่ การกระทำแสนอบอุ่นของคนตัวโตไม่เคยทำให้แวมไพร์ตัวน้อยเคยชินเสียที ได้แต่ก้มหน้างุดหนีเข้าไปซุกในอกอุ่นหนีการโจมตีของมนุษย์ขี้แกล้ง

 

 

                เซฮุนหัวเราะในลำคอเบาๆกับความน่ารักของคู่ชีวิตของเขา รอยยิ้มเอ็นดูและสายตาที่ทอประกายอบอุ่นเสมอของผู้ชายคนนี้น้อยคนนักที่จะได้พบเห็น และก็คงมีเพียงผู้โชคดีคนเดียวเท่านั้นที่ได้ไปมันไปครอบครองแม้จะไม่รู้ตัวก็ตาม

 

 

                “หิวมั้ย หืม...” เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง นับจากครั้งสุดท้ายที่ลู่ฮานดูดเลือดจากเขาไปก็หลายวันแล้ว เป็นห่วงว่าเจ้าแวมไพร์ตัวเล็กจะหิวแต่ไม่ยอมบอกเขา ที่คอยถามอยู่อย่างนี้แม้ทุกครั้งที่เขี้ยวเล็กๆฝังลงมาบนคอของตนจะสร้างความเจ็บปวดมากเพียงไร แต่เขาก็เลือกจะเจ็บตัวดีกว่าเห็นภาพลู่ฮานต้องทรมานเพราะความหิวเหมือนเมื่อคืนแรกที่ได้พบกัน

 

 

                “ยังไม่หิวหรอก...อย่าห่วงเลยเซฮุน” มือเล็กลูบเบาๆที่ต้นคอแกร่งที่มีรอยเขี้ยวจางๆฝังอยู่ด้วยใบหน้าเศร้าหมอง เขาไม่ได้อยากให้เป็นอย่างนี้หรอก ไม่ได้อยากให้เซฮุนต้องคอยเป็นอาหารของเขา แต่ก็เป็นความจริงที่ยากจะหลีกเลี่ยง

 

 

                “ฉันไม่เป็นไรหรอก” น้ำเสียงอ่อนโยนถูกมอบให้อีกครั้งพร้อมอ้อมแขนที่กระชับคนตัวเล็กเข้ามาให้แนบแน่นขึ้นอย่างปลอบประโลม

 

 

                “แต่เซฮุนต้องเจ็บเพราะฉันทุกครั้งเลยนะ”

 

 

                “ไม่เป็นไรนี่ ฉันรู้ว่าฉันทำเพื่อใคร แค่นั้นก็พอแล้ว” จุมพิตเบาๆบนริมฝีปากสีสวยอีกทีอย่างเอาใจ เซฮุนไม่รู้ว่าเขาเป็นคนที่คอยเป็นห่วงใครมากกว่าตัวเองแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก็ช่างมันเถอะ ก็ในเมื่อเขาเป็นห่วงคนที่เขารักมันก็ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหาย

 

 

                “รักนะเซฮุนของฉัน”

 

 

                “รักเหมือนกันครับ”

 

 

                ไม่มีใครรู้ว่าจากพันธะสัญญาคู่ชีวิตจะทำให้ชีวิตทั้งคู่เปลี่ยนแปลงไปเพียงใด แม้ภายนอกลู่ฮานจะยังคงเป็นแวมไพร์ เซฮุนยังคงเป็นมนุษย์ ไม่มีใครเลย ไม่มีใครรู้ว่าเซฮุนจะได้มีชีวิตเป็นนิจนิรันดร์หรือไม่ ไม่มีใครรู้ว่าเลือดที่หวานหอมกว่าใครอย่างเซฮุนเกิดมาเพื่อลู่ฮาน และจะเป็นเช่นนั้นเมื่อพระเจ้าได้กำหนดมาแล้วให้ทั้งคู่ คือ คู่ชีวิต....

 

 

 

 

 

 

 

 

                บ้านหลังน้อยหลังเดิมที่อบอุ่นขึ้นด้วยไอรักที่ลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ จากบ้านที่เคยเงียบเหงาและเจ้าของบ้านที่ใช้ชีวิตมุ่งอยู่แต่กับงาน ในเวลานี้กลับเต็มไปด้วยบรรยากาศหวานๆ เสียงหัวเราะและรอยยิ้ม

 

 

                “อ๊ะ เซฮุน...” เสียงหวานของคนที่ยืนหันหลังอยู่ในครัวสะดุ้งน้อยๆเมื่ออยู่ๆก็มีมือปริศนารวบเอาเอวของเขาเข้าไปกอดไว้ เสียงหัวเราะเบาๆและกลิ่นน้ำหอมเย็นๆที่จำได้ดีว่าเป็นของใคร ทำให้เขาไม่จำเป็นต้องหันไปก็รู้ว่าใครเป็นเจ้าของอ้อมกอดนี้

 

 

                “ทำอะไรอยู่หรอ” เซฮุนชะโงกหน้ามองข้ามไหล่เล็กก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มใสหนึ่งทีเป็นการต้อนรับตัวเองกลับบ้านหลังจากที่วันนี้เขาเข้าไปทำธุระในเมืองมาทั้งวัน ใจจริงก็ไม่อยากปล่อยให้ลู่ฮานอยู่บ้านคนเดียว แต่เขาต้องไปทำธุระหลายที่กลัวว่าคนตัวเล็กจะเบื่อเสียก่อน แถมเจ้าแวมไพร์ตัวน้อยยังรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าอยู่คนเดียวได้ แถมยังท่าทางออดอ้อนด้วยดวงตาแป๋ว แล้วมีหรือที่เขาจะไม่ใจอ่อนยอมเจ้าตัวเหมือนทุกที

 

 

                “อาหารเย็นของเซฮุนไง” เสียงใสเอ่ยตอบมือก็ง่วนอยู่กับการแกะกุ้งตัวโตของโปรดคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

 

 

                “มีแววนะเนี่ยเรา” เห็นท่าทางเป็นการเป็นงานของคุณหนูแวมไพร์ที่เริ่มผันตัวมาเป็นแม่บ้านให้กับมนุษย์อย่างเต็มตัวแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

 

 

                “แววอะไรหรอ” คนถูกชมหันหลับมามองอีกคนด้วยดวงตากลมใสแล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

 

                “ก็มีแววเป็นภรรยาที่ดีของฉันไง” หยอดเข้าให้หนึ่งทีตามด้วยหอมแก้มอีกฟอดใหญ่ก่อนจะปล่อยเอวบางให้เป็นอิสระแล้วเดินหัวเราะหนีออกจากห้องครัวไป  ทิ้งให้คนมีแววเป็นภรรยาที่ดียืนเขินหน้าแดงกับกุ้งตัวโตและอาหารนานาชนิดที่ยังทำไม่เสร็จ ริมฝีปากอิ่มเอ่ยพึมพำคาดโทษคนตัวโตที่ขยันหยอดคำหวานให้เขาเขินไม่เว้นแต่ละวัน ลู่ฮานสาบานว่าถ้าเขารู้ว่าคำตอบของเซฮุนจะทำให้เขินจนหน้าแทบไหม้แบบนี้ เขาจะไม่เอ่ยถามไปเด็ดขาดเลย

 

 

                อาหารมื้อเย็นหลายอย่างล้วนแล้วแต่เป็นของโปรดของเจ้าของบ้านตัวสูง จากการใช้ชีวิตเป็นมนุษย์มาหลายเดือนทำให้แวมไพร์ว่างงานอย่างเขามีโอกาสจะศึกษาและลองทำอาหารของมนุษย์ รวมไปถึงการดูแลบ้านและทำความสะอาดที่มากกว่าการรดน้ำต้นไม้เหมือนอย่างตอนแรก ถึงเซฮุนจะบอกว่ามีแม่บ้านมาคอยทำให้อยู่แล้วทุกสัปดาห์ แต่จะให้เขาอยู่ว่างๆ เอาแต่จิบชาแล้วนอนกลางวันหรือยังไงกัน จากแวมไพร์จะได้กลายเป็นหมูน่ะสิ

 

 

                แรกๆรสชาติอาหารก็เกือบทำมนุษย์คนเดียวในบ้านตายได้ แต่หลังๆมารสมือก็ดีขึ้นเรื่อยๆจนเซฮุนอดจะออกปากชม(ในใจ)ไม่ได้ แอบคิดอยู่เหมือนกันว่าคนตัวเล็กนี่แอบไปรู้อาหารจานโปรดของเขามาได้อย่างไร หรือแวมไพร์จะมีพลังในการอ่านใจเหมือนอย่างที่ในหนังเขาว่ากัน

 

 

                “อร่อยมั้ย” สีหน้าลุ้นๆของเจ้าของฝีมือเอ่ยถามทันทีที่ชายหนุ่มคีบเอาอาหารตรงหน้าที่เขาเพิ่งลองทำเป็นครั้งแรกเข้าปาก เซฮุนแกล้งทำเป็นขมวดคิ้วแล้วตีหน้านิ่งครุ่นคิด ทำเอาแวมไพร์ตัวเล็กใจเสีย ดวงตาที่เคยเป็นประกายหม่นหมองลงทันที

 

 

                “ไม่อร่อยหรอเซฮุน งั้นอย่ากินเลยเนอะ ฉันจะเอาไปเททิ้งดีกว่า” มือเรียวคว้าเอาจานอาหารขึ้นเตรียมจะเอาไปเททิ้งอย่างที่ว่าไว้ แต่ก็ถูกมือใหญ่ของอีกคนคว้าไว้ก่อน เจ้าของดวงตากลมโตจ้องมองการกระทำของเซฮุนอย่างนึกสงสัย

 

 

                “จะเอาไปทิ้งให้เสียของทำไม ออกจะอร่อย” เอ่ยก่อนจะคีบเข้าปากอีกคำใหญ่แล้วเคี้ยวพร้อมกับรอยยิ้มต่างจากทีแรกโดยสิ้นเชิง ทำเอาเจ้าแวมไพร์ที่ใจเสียตอนแรกรู้ในทันทีว่าโดนมนุษย์เจ้าเล่ห์หลอกเข้าให้อีกแล้ว แก้มกลมอมลมเข้าปากอย่างงอนๆ เซฮุนมองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้มในท่าทางน่ารักน่าหยิก แวมไพร์อะไรอายุตั้งสองร้อยกว่าปีแต่กลับนิสัยขี้งอนเหมือนเด็กๆ

 

 

                “ลู่ฮาน ไม่กินหรอ อร่อยนะ” กุ้งตัวโตถูกคีบมาส่งให้ถึงปากพร้อมกับแววตางอนง้อของคนตัวโต ไม่แปลกที่ลู่ฮานจะลืมความงอนที่เคยมีเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วอ้าปากเล็กงับเจ้าสัตว์ทะเลปรุงสุกเข้าปากแล้วเคี้ยวกร้วมๆ

 

 

                “วันนี้อิ่มข้าวแล้ว อยากอิ่มอย่างอื่นด้วยมั้ยที่รัก”

 

 

 

--------------------50%--------------------

 

               

ต่อค่ะ

 

 

                เซฮุนรู้สึกว่าเขาเหมือนคู่แต่งงานใหม่ยังไงอย่างนั้น เพิ่งรู้ว่าการที่มีคนดูแลมันเป็นความรู้สึกที่อิ่มเอิบจนหัวใจพองโต ในห้องน้ำแปรงสีฟันที่ถูกบีบยาสีฟันไว้ให้รวมถึงผ้าขนหนูและชุดนอนที่วางไว้คู่กัน เขาไม่สามารถบังคับริมฝีปากได้อีกต่อไป รอยยิ้มกว้างถูกวาดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เมื่อเห็นการดูแลเอาใจใส่เล็กๆน้อยๆของใครอีกคนที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของเขา

 

 

                เขาเพิ่งรู้ว่าการมีใครเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตจะทำให้มีความสุขขนาดนี้ อาจเป็นเพราะใครคนนั้นเป็นลู่ฮานก็ได้ถึงทำให้ทุกอย่างดูพิเศษไปหมด เซฮุนรักในทุกๆวันที่เขามีลู่ฮานอยู่เคียงข้าง การที่ได้ตื่นนอนมาเจอใบหน้าหวานซบอยู่บนอกเป็นการเริ่มต้นวันใหม่ที่แสนสดใส เช่นเดียวกับก่อนนอนที่ได้จุมพิตหวานๆส่งเข้าสู่ฝันดี

 

 

                ไม่น่าเชื่อว่าแวมไพร์คุณหนูที่เคยพังถ้วยชามและเครื่องดูดฝุ่นของเขาไปจะกลายมาเป็นลู่ฮานในวันนี้ที่ดูแลบ้านหลังงามได้ดีจนแม่บ้านแทบตกงาน อย่างที่เขาได้เอ่ยหยอดไปนั่นแหละ ลู่ฮานมีแววเป็นภรรยาที่ดีจริงๆ และแน่นอนว่าต้องเป็นภรรยาของเขา นึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันที่มีความคิดอยากแต่งงานกับคน(ไม่สิแวมไพร์)ที่เพิ่งเจอได้ไม่ถึงปีด้วยซ้ำ เซฮุนขำกับความคิดนี้ของตัวเองมาหลายครั้ง แล้วก็ได้ข้อสรุปว่าเรื่องระยะเวลาไม่ใช่ตัวแปรที่สำคัญนักของความรัก

 

 

                เตียงนอนกว้างถูกจับจองด้วยร่างเล็กในชุดนอนผ้าเนื้อนิ่มแล้วเมื่อเจ้าของบ้านก้าวออกมาจากห้องน้ำ ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งพิงหัวเตียงข้างๆคนที่นอนกลิ้งอยู่บนเตียงคว้าเอาร่างนุ่มนิ่มมากอดไว้แล้วหอมแก้มนวลอีกหนึ่งทีด้วยความหมั่นเขี้ยว เขาคิดว่าลู่ฮานดูมีน้ำมีนวลมากขึ้นจากที่เจอกันครั้งแรก อาจเป็นเพราะบรรดาของหวานที่เขาขยันซื้อมาตั้งแต่รู้ว่าลู่ฮานชอบ แต่นั่นก็ดีเหมือนกันรู้สึกกอดแล้วมันเต็มไม้เต็มมือดี

 

 

                “อื้อ เซฮุน...” ลู่ฮานพยายามพลิกตัวหลบมนุษย์ขี้แกล้งแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นอ้อมกอดแน่นหนาของคนที่ได้เปรียบกว่าด้านขนาดร่างกาย ร่างเล็กจึงยอมอยู่นิ่งๆให้อีกคนได้ฟัดจนหนำใจก่อนจะคลานขึ้นไปนอนทับอยู่บนอกแกร่ง ช้อนนัยน์ตากลมโตขึ้นมองเจ้าของใบหน้าคมคายที่ก็มองสบมาเช่นเดียวกัน มือใหญ่ลูบผมนิ่มมืออย่างอ่อนโยน

 

 

                “อ้อนแบบนี้หิวแล้วล่ะสิ” เสียงทุ้มว่ากับรอยยิ้มที่รู้ทัน เจ้าแวมไพร์ตัวน้อยที่เริ่มหิวบู้วปากน้อยๆ เกลียดจริงคนรู้ทัน มักจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งไปเมื่อลู่ฮานหิว เจ้าตัวจะไม่เอ่ยปากบอกตรงๆแต่จะมาในรูปแบบของการอ้อนเสียมากกว่า ซึ่งคนได้กำไรไปเต็มๆก็คือเหยื่อหน้าหล่อที่แม้จะต้องทนเจ็บนิดหน่อยแต่ก็คุ้มค่าที่ได้ร่างเล็กๆนิ่มๆหอมๆมาไว้บนตักให้แอบฉกฉวยโอกาสเล็กๆน้อยๆ

 

 

                ร่างสูงขยับตัวให้เข้าที่เข้าทางจับให้คนตัวบางบนตัวเขานั่งดีๆ มือบางลูบไล้ไปตามดวงหน้าหล่อแผ่วเบา โครงหน้าได้รูปราวกับรูปสลักจากช่างฝีมือดีกับผิวขาวอย่างคนสุขภาพดี จมูกโด่งเป็นสันกับดวงตาคู่คมที่ทรงเสน่ห์ ริมฝีปากเรียวบางกับคางแหลมได้รูป รวมกันเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบคนหนึ่งที่ชื่อโอเซฮุน

 

 

                สองมือเล็กไล้ลงต่ำเรื่อยๆมายังลำคอแกร่ง ก่อนจะยึดไหล่หนาไว้เป็นหลักยึด สองมือหนาก็ไม่อยู่นิ่งเช่นกันค่อยๆสอดเข้าโอบรอบเอวบางไว้ เขี้ยวเล็กๆที่ไม่ได้ดูน่ากลัวในสายตาของเซฮุนค่อยๆกดลงบนลำคอแกร่ง เสียงซี้ดเบาๆเมื่อมันเจาะเข้าไปในผิวเนื้อของเขา ดวงตาคู่สวยหลับพริ้มลิ้มรสหวานหอมของอาหารเลิศรสตรงหน้า ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่ามนุษย์หน้าหล่อกำลังหากำไรจากร่างกายของตน

.

.

.

.

                ที่เหลือเจอกันในฉากดูดเลือดนะคะ

หาได้ในทวิต บกด นะจ๊ะ (:

ถ้าชอบก็เม้นได้นะ หรือจะแทก #ฟิคอร่อย ก็ได้จ้า

 

                To Be Continue. 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
(EXO) || Delicious || HunHan ตอนที่ 6 : Delicious : Five (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4940 , โพส : 31 , Rating : 43% / 18 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1090
กรี๊ดดดดด ร้าย
PS.  
Name : norun. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ norun. [ IP : 223.206.244.96 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2562 / 12:45
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1072
เหวยยยยย
PS.  ชีวิตรันท๊ดดด
Name : [F.S]Fang_041 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [F.S]Fang_041 [ IP : 1.20.206.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2559 / 21:38
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1023
งื้ออออออออออ~ ทำไมแวมไพร์ลู่หานน่ารักขนาดนี้เนี่ย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเซฮุนถึงหลงและก็ได้ฟัดแก้มกลมๆนั่นทุกวัน ><
Name : Yulyul_Hunhun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yulyul_Hunhun [ IP : 171.96.249.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2558 / 20:53
# 28 : ความคิดเห็นที่ 919
อยากเห็นคนน้องโตเร็วๆๆ
PS.  
Name : Luploy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Luploy [ IP : 49.230.111.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 06:38
# 27 : ความคิดเห็นที่ 867
อั๊ยๆๆๆ คุณภรรยาแวมไพร์น่ารักกกง่ะๆๆๆ ชอบมากกกก ได้เลือดเสียตัว เสียเลือดได้ตัว 554
Name : U-RiaYeonjin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ U-RiaYeonjin [ IP : 223.205.248.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กันยายน 2557 / 18:40
# 26 : ความคิดเห็นที่ 822
แฟร์ๆโน้ะคนนึงอิ่มท้องอีกคนนึงอิ่มอะไรน้า 555 เสี่ยวลู่นี่ภรรยาดีเด่นชัดๆ แต่งงานกันไปเล้ยยยรออไรอยู่หืมมม -.,-
Name : Aegyoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aegyoo [ IP : 101.51.20.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2557 / 13:11
# 25 : ความคิดเห็นที่ 803
ฮืออ เสี่ยวลุ่ได้เลือด พร้อมเสียตัว เน่ได้ ตัว แต่เสียเลือด มันเข้ากันได้ดี ใช่ป่ะ แล้ว เลือดเน่ จะไม่หมดตัวหรอ
PS.  WE ARE ONE
Name : Akanishi Bluecat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Akanishi Bluecat [ IP : 49.0.116.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2557 / 20:23
# 24 : ความคิดเห็นที่ 751
ไปช่วยโฮยอนกันนนนน ใครจับเด็กเล็กๆไปใจมันทำด้วยอะไร ถถถถ สงสารครอบครัวโอจัง.......
Name : mijimiji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mijimiji [ IP : 1.46.101.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2557 / 01:39
# 23 : ความคิดเห็นที่ 692
น่ารักมากกก

ฉากที่อยู่ในสวนสาธารณะแบบว่า เหมือนคู่รักแบบทั่วๆไปอะ 555+
PS.  ⊙⊙
Name : uzosou < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ uzosou [ IP : 223.207.250.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มิถุนายน 2557 / 01:19
# 22 : ความคิดเห็นที่ 683
งืออออออออออ เจ็บแค่นี้เองเซฮุน
แต่เซฮุนได้เปรียบมาก
Name : pandatao' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pandatao' [ IP : 180.180.139.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2557 / 14:33
# 21 : ความคิดเห็นที่ 572
ใครก็ได้เอาซอนจินไปคั่วที เอามันไปคั่ว อิปันต๋ายย
Name : ด.ญ. ส. สุชาดา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ด.ญ. ส. สุชาดา [ IP : 110.78.153.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2557 / 23:51
# 20 : ความคิดเห็นที่ 561
อื้ือหื้อออ ดูดเลือดเสร็จก็กินตับกัน โป๊ะเช๊ะ อิอิอิ -.....,-
Name : vip [ IP : 49.49.99.140 ]

วันที่: 2 มิถุนายน 2557 / 21:56
# 19 : ความคิดเห็นที่ 313
โอเซฮุนกอบโกยผลประโยชน์ไปเต็มๆ ฮ่าๆๆๆ
Name : oui_haha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oui_haha [ IP : 27.55.0.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2557 / 16:42
# 18 : ความคิดเห็นที่ 283
โอเซถึงจะให้พี่ลู่กินเลือดแต่ตัวเองก็เก็บผลประโยชน์จากตอนนั้นสินะ ทำดีๆ 5555 -_-;
Name : Sekriss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sekriss [ IP : 124.120.176.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2557 / 16:41
# 17 : ความคิดเห็นที่ 258
อิ่มอย่างอื่น อะไรหรอออ ไม่เห็นรู้เลย ' ')
PS.  B2uTy EXOFAN {kaisoo shipper}
Name : คิมคยองซู♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมคยองซู♡ [ IP : 49.230.103.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2557 / 22:45
# 16 : ความคิดเห็นที่ 238
เป็นภรรยาที่ดีต้องเอาใจสามีนะ
อยากได้แบบนี้บ้าง อ้อนแบบนี้
Name : •{hunhan}• [ IP : 110.169.217.250 ]

วันที่: 14 เมษายน 2557 / 11:26
# 15 : ความคิดเห็นที่ 231
เป็นของกันและกันโดยสมบูรณ์-////-
PS.  จะเป็นทิงเกอร์เบลตลอดไป
Name : Littlebear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Littlebear [ IP : 115.67.71.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2557 / 23:08
# 14 : ความคิดเห็นที่ 221
ตระกูลคังชั่งกล้ามากมาจับตัวลู่ววววไป !!
Name : yuyu_uu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yuyu_uu [ IP : 101.108.129.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2557 / 10:55
# 13 : ความคิดเห็นที่ 197
น่ารักๆๆๆๆๆๆ
Name : secret_me [ IP : 27.55.147.238 ]

วันที่: 10 เมษายน 2557 / 23:32
# 12 : ความคิดเห็นที่ 148
อิ่มอย่างอื่น ตายังอยู่ที่ฟิค แต่ความคิดไปถึงยอดเขาเอเวอเรสแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
PS.  I\'ll love EXO forever.
Name : MINNIE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MINNIE [ IP : 27.55.131.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2557 / 14:11
# 11 : ความคิดเห็นที่ 110
อาลู่อิ่มแล้ว
โอเซขออิ่มมั่งสินะ *0*
พันธะสัญญาในแบบของเซฮุน !!!
PS.  HUNHAN คู่รักชามนม :)) KAIHUN ~ SEHUN x ALL #INDYSEHUN
Name : HUNHAN 'iissue :)) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HUNHAN 'iissue :)) [ IP : 171.5.251.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:03
# 10 : ความคิดเห็นที่ 84
คู่นี้หวานจริงๆ
Name : Puparipay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 171.6.132.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:28
# 9 : ความคิดเห็นที่ 76
น่ารักมาอ่าาาาา ขออย่าให้มีอะไรมาพรากสอง คน อิอิ
Name : HyperzIndy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HyperzIndy [ IP : 171.96.12.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:05
# 8 : ความคิดเห็นที่ 68
ตอนอิ่มอย่างอื่นนี่ก็เผลอคิดลึกละ พอมาอ่านเม้นคนอื่น อ่้าวเลือดนี่หว่า 55555555
Name : LUHANMYDEER < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LUHANMYDEER [ IP : 49.230.76.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:37
# 7 : ความคิดเห็นที่ 58
ฮุนน่ารักจัง ฮานก็น่ารัก สรุปน่ารักทั้งคู่
Name : นักอ่านนิยาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่านนิยาย [ IP : 125.24.103.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2557 / 09:24
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android