คัดลอกลิงก์เเล้ว

เธอเก่ง (Bee X Cris)

โดย GoldFish229

"บีเป็นคนขี้ลืม" ศิรินเคยพูดกับเธอ "แต่บีก็ลืมคริสไม่ได้" น้ำทิพย์ยิ้มกับรูปถ่าย

ยอดวิวรวม

1,064

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,064

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


30
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 เม.ย. 59 / 20:19 น.
นิยาย (Bee X Cris) เธอเก่ง (Bee X Cris) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ท่ามกลางพายุฝน ที่โหมกระหน่ำ
ท่ามกลางคำว่าเรา ที่เป็นอดีตไป
ท่ามกลางเงาของไฟที่สะท้อนบนถนนใหญ่
รับรู้ถึงความสะใจของใครบางคน

ท่ามกลางเดือนและดาวที่ค่อยค่อยลาไป
ท่ามกลางความเสียใจที่ไม่มีใครสน
ท่ามกลางหยดน้ำตาที่มันยังรินไหลหล่น
เพราะรู้ว่าคนอีกคนเขาไปมีใคร

* เธอเก่งที่ทำให้ฉันยังจำเธอไม่ลืม
เธอเก่งที่ทำให้ฉันดื่มด่ำกับความทุกข์ทน
เธอเก่งที่ทำให้ฉัน เจอใครกี่คน
ก็ไม่ทำให้ลืมเธอไปจากหัวใจ

** ฉันแพ้ให้เธอทุกทาง โอ้ที่รัก
ฉันแพ้ให้เธอทุกทาง หมดหัวใจ
แพ้เธอหมดทุกทางจริงจริง ไม่ว่ายังไง
คำว่ารักก็ยังอยู่กลางหัวใจ
ฉันคิดถึงเธอทุกที โอ้ที่รัก
เริ่มต้นไม่ได้สักที กับคนไหน
คิดถึงเธอเหลือเกิน หมดหัวใจ
ฝนฟ้าจะเป็นอย่างไร หัวใจก็ยังเป็นของเธอ

นั่งมองเธอแล้วยิ้มให้รูปเก่าเก่า
เหลือเพียงคำว่าเราที่มันไม่เคลื่อนไหว
เหลือเพียงความงดงามที่เป็นแค่เพียงรูปถ่าย
เหลือเพียงลมหายใจที่ใกล้เบาลง

(*,**) (**,**)

หัวใจฉันยังเป็นของ...เธอ






****ฟิคนี้เกิดจาก ความฟินส่วนตัวผสมกับจินตนาการและความจิ้นของไรท์เตอร์ 
                  ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวนักแสดงในความเป็นจริง****


***ตัวละครและสถานที่ต่างๆถูกสมมุติขึ้นเท่านั้น***


ใครมีเพลงที่อยากให้ลองมาเป็นนิยาย ก็เสนอไว้ในคอมเม้นได้นะคะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ยังไงก็ติชมได้นะคะ ^_^

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 เม.ย. 59 / 20:19



เธอเก่ง (Bee X Cris)


คริสค่ะ น้ำทิพย์แค่นเสียงแหบๆจากพิษไข้เรียก พยุงร่างกายเปลี้ยๆให้เดินไปยังครัว โต๊ะอาหารยังว่างเปล่าอยู่ หรือศิรินจะไปซื้อของ สอดส่องไปยังบานประตูเป็นระยะๆในขณะที่มือยังควานหายาแก้ปวดหัวไปด้วย

ร่างกายเหนียวเหนอะกับเหงื่อ ทั้งที่แอร์ที่ศิรินปรับจนแทบเป็นอุณหภูมิห้อง

แต่ตอนเปิดแบบปกติ เธอก็หนาวเกินไป

ไม่รู้ว่าความพอดีของชีวิตคนป่วยมันอยู่ที่ตรงไหน

ยาสองเม็ดและน้ำเปล่าลงไปเจืออยู่ในกระเพาะแล้วแต่ศิรินก็ยังไม่กลับมา แผ่นคูลฟีเวอร์ที่มีติดบ้านถูกแปะกลางหน้าผากระอุโดยเจ้าของมันเอง

คว้ารีโมตแอร์มาเร่งจนฉ่ำถึงใจก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่มอย่างอ่อนเพลียทั้งจากยาและพิษไข้ ซุกลงไปในผ้าห่มจนคลุมโปงหนีความหนาว

เร่งแอร์ทำสากอะไรหล่ะเนี่ย

บีค่ะ กินข้าวต้มค่ะกลิ่นหอมฉุยๆพร้อมกับเสียงหวานดังเข้ามาในห้อง ก่อนเจ้าของคำพูดจะเดินเข้ามาพร้อมประคองถาดเล็ก

วางอย่างระมัดระวังไว้ที่โต๊ะข้างเตียง พยุงร่างไร้เรี่ยวแรงของน้ำทิพย์ให้อยู่ในท่านั่งที่สบาย รอยยิ้มหวานพรายบนใบหน้า ให้หัวใจคนป่วยชุ่มฉ่ำ

มือปรับลดแอร์ที่คนตัวสูงคงจะแอบเปิดตอนเธอไม่อยู่ลงจนแทบอุณหภูมิห้อง

มือบางตักข้าวต้มในถ้วย พร้อมเป่าเบาๆไล่ความร้อน ก่อนจะจ่อมาที่ริมฝีปากซีดเซียว

อ้าปากสิค่ะ

ไม่ต้องพูดแค่รอยยิ้มจนตาหยีนั้นก็เพียงพอให้น้ำทิพย์ยอมทำอะไรก็ได้แล้ว

คนเก่งของคริส

คำชมที่มีไว้สำหรับเด็ก ถูกยกมาชมร่างสูงที่ดูจะเจริญอาหารไม่น้อย แต่คนชมก็ยิ้มแก้มปริอย่างมีความสุข อะไรที่เป็นศิรินมันทำให้เธอมีความสุขทั้งนั้นแหล่ะ

คริสอย่าเข้าใกล้บีมากสิค่ะ เดี๋ยวจะติดนะ เอ่ยบอกอีกคนอย่างเป็นห่วง ขณะที่อีกฝ่ายกำลังโน้มตัวเอาหน้าผากมาวัดไข้ให้เธอ

ติดจากบี ไม่เป็นไรหรอก

ถ้าคริสไม่สบายไป ใครจะดูแลบีหล่ะค่ะน้ำทิพย์เย้าแหย่ ก่อนจะไอออกมาเล็กน้อย

ที่แท้ก็ห่วงตัวเอง บ่นด้วยใบหน้างุยๆ ให้มือบางต้องขยี้ศีรษะอย่างหมั่นเขี้ยว

บีห่วงคริสนะคะน้ำเสียงที่ปกติก็น่าฟังอยู่แล้ว ยามพิษไข้เล่นงานมันยิ่งฟังทุ้ม และเย้ายวนใจให้อยากโน้มลงไปปิดเสียงนั้นเสีย

มือบางของคนป่วยดันไหล่คนรักเบาๆ...

ปลายนิ้วส่ายไปมา พร้อมใบหน้าที่ส่ายน้อยๆ

ไม่ได้นะคะ

ใบหน้างุยแทนคำตอบ ยกถ้วยข้ามต้มที่หมดแล้วออกไป

แผ่นหลังเล็กๆที่ชอบซุกไซร้ และชอบยิ่งขึ้นที่จะลิ้มลองในยามเปลือยเปล่า เป็นสิ่งต้องห้ามในยามนี้ของน้ำทิพย์ เธอไม่อยากจะเอาไข้ไปติดศิริน ไม่ใช่แค่จะไม่มีใครดูแลเราทั้งคู่ แต่เพราะมันไม่สบายไง.. เธอเลยไม่อยากให้ศิรินเป็น

บีค่ะ จะอาบน้ำหรือเช็ดตัวค่ะถามอย่างหวังดี ด้วยอีกฝ่ายชุ่มไปด้วยเหงื่อเสียทั้งแผ่นหลัง ขมับจนเส้นผมยาวเกาะเหนียวเป็นก้อนอยู่บนใบหน้า รวมไปถึงท้ายทอยที่เธอชอบซุกมือเข้าไปด้วย

อาบ-- น้ำทิพย์รีบออกปาก ถึงจะบอกว่าอาบน้ำแต่ก็แค่เธอเข้าไปเช็ดตัวด้วยตัวเองในห้องน้ำนั่นแหล่ะ ก็ถ้าเลือกอีกช้อยส์ตอนนี้ เธอกลัวจะไม่จบที่เช็ดตัวนี่สิ

คริสว่าเช็ดตัวดีกว่า

ทั้งๆที่ถามความคิดเห็น แต่กลับไม่รับฟังเสียอย่างนั้น

แต่..

กินข้าวบียังไม่มีแรงเลย บีจะมีแรงกินคริสเหรอค่ะศิรินแหย่ ขณะยกอ่างใบเล็กที่บรรจุน้ำอุ่นกับผ้าผืนเล็กเข้ามาอีกครั้ง

อยากลองไหมหล่ะค่ะ พูดอย่างไม่เจียม ฝืนความหนักอึ้งของศีรษะโน้มตัวไปใกล้ริมฝีปากบางที่เม้มแน่นอย่างคนกำลังใช้ความคิด อย่างหยอกเย้า เพียงเล็กน้อยให้อากาศเล็ดรอด ริมฝีปากซีดเผือดก็จะสัมผัสโอเอซิสชุ่มฉ่ำ

ไม่ดีกว่ามือเล็กผลักร่างสูงที่เจ้าของไม่เคยขัดขืนได้ให้พ้นตัวอย่างง่ายดาย คงเป็นเพราะ พิษไข้ที่ทำให้น้ำทิพย์ดูเย้ายวนแบบนี้

พิษไข้ไม่สามารถทำให้เสน่ห์ของคนตรงหน้าลดลง

ทั้งเสียงหวานที่กลายเป็นแหบทุ้ม

ด้วยตากลมโตที่แปรเป็นฉ่ำปรืออย่างเย้ายวน

ริมฝีปากชมพู แปรเป็นสีฝาดเลือดอ่อนๆด้วยอุณหภูมิร่างกายที่สูงขึ้น

และที่ยิ่งยวดไปกว่านั้นคงเป็นไอร้อนที่แผ่ออกมามากกว่าทุกครั้ง...

มือขาวบิดผ้าขนหนูที่ชุ่มน้ำให้แปรเป็นหมาดๆ พาดเอาไว้ที่ขอบอ่าง สองมือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนยาวของคนป่วย ปลายนิ้วเล็กแตะโดนลอนคลื่นบนหน้าท้องที่ได้มาจากการออกกำลังกายคล้ายหยอกเย้า

น้ำทิพย์กลั้นลมหายใจลึก ยามที่นิ้วน้อยแตะโดน แผ่นท้องก็หดตัวเกร็งอย่างหวามๆ ทำไมศิรินถึงได้ดูเย้ายวนมากขนาดนี้ ยิ่งในยามที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอ

คริส บี.. มืออุ่นที่มาจากอาการไข้แตะลงบนแขนเล็กที่กำลังปลดกระดุม ดวงตาหวานเยิ้มอย่างสื่อความหมาย ริมฝีปากเซียวถูกเม้มและค่อยๆปล่อยอย่างไม่ตั้งใจ

ไม่ดื้อนะคะ ดึงออกเบาๆ ก่อนจะหยิบผ้าอุ่นมาเช็ดไปตามใบหน้างาม ก่อนจะเช็ดแขน และลากวนบนหน้าท้องอย่างตั้งใจ ไม่ใช่ตั้งใจเช็ดตัวแต่คล้ายจะยั่วเธอ

คริส แกล้งบีเหรอ

ใบหน้าหมวยเงยขึ้นส่ายน้อยๆ คิ้วบางขมวดยุ่งคล้ายงงๆ แต่น้ำทิพย์เห็น เห็นในแววตานั้นมีแววซุกซน เย้าหยอก ยั่วยวน และขำขันปะปนอยู่

น้ำทิพย์ขมวดคิ้วแน่น ฝืนแรงโน้มถ่วงของเตียงและพิษไข้ขึ้นพิงหัวเตียง ดึงสาวหน้าหมวยขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก

กดริมฝีปากลงไปสัมผัสความนุ่มหยุ่นของอวัยวะเดียวกันอย่างต้องการ ลิ้นร้อนกวาดไล้อย่างสำรวจตรวจตรา สองมือ เลิกเสื้อยืดพอดีตัวจนเห็นบราสีดำ ก่อนที่มันจะถูกเลิกขึ้นไปไม่ต่างจากเสื้อยืด สองมือเค้นคลึงอย่างคุ้นเคย ก่อนจะขบชิมลำคอขาว ไล้ลงมาที่เนื้อนิ่ม เสียงครางเบาๆดังมาจากอีกฝ่าย ก่อนฝ่ามือบางจะผลักเบาๆในเชิงห้ามปราม

บีค่ะ ไม่เอา ศิรินประกาศิต ดึงเสื้อตัวบางลง กดจูบที่ขมับชื้นเหงื่อของอีกฝ่าย ริมฝีปากแตะบางเบาอย่างอ้อยอิ่ง ดึงตัวไปอีกฟากของเตียง

งั้นบีขอกอดคริสนะคะ น้ำเสียงหวานแหบกระซิบข้างใบหู พร้อมแขนซุกซนที่รัดรอบกายบาง ไม่ต้องเอ่ยปากปฏิเสธเพราะจากอาการแล้วศิรินหนีไปไหนไม่พ้นแล้ว

ได้ค่ะ แต่บีกินยาก่อนนะคะ ศิรินแย้มยิ้ม โน้มข้ามร่างสูงไปหยิบยาและน้ำเปล่าให้ ทิ้งตัวลงนอนข้างๆกัน วงหน้างามหันเข้ามากัน แขนเรียวรัดร่างให้ใกล้ ศีรษะของสาวหน้าหมวยทอดอยู่บนแขนเรียว ในขณะที่เจ้าของมันก็ซุกใบหน้าลงกับกลุ่มผมหอมของอีกคน

ดวงตากลมโตของคนป่วยค่อยๆปรือ และหลับลงด้วยรอยยิ้ม

             .


             .

             .

             .

             .

             .

             .

             .

             .

             .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

หมอขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ คนไข้มีปริมาณยาตกค้างในร่างกายมากเกินไป หมอ...นายแพทย์เอ่ยกับผู้เป็นแม่ของน้ำทิพย์ ร่างของหญิงสูงวัยเซล้มลงไปทันทีที่ได้ยินว่าแก้วตาดวงใจจากไป

เธอเคยคิดไว้ว่ามันอาจจะมีวันนี้ นับตั้งแต่ศิริน ผู้เป็นคนรักของลูกสาวจากไป แต่อาการของลูกสาวของเธอก็ดีขึ้น เสียผู้เสียคนไปพักใหญ่ ก่อนจะร่างกายทรุดโทรมแต่มันก็ดีขึ้นด้วยเวลา...  แต่เธอไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆ

สภาพจิตใจของคนไข้ที่ไม่ค่อยแน่นอน รวมไปถึงพิษไข้...ชะงักอย่างนึกคำพูดไม่ออก คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์สะเทือนใจรุนแรงมักจะมีการตัดสินใจที่จะทิ้งชีวิตเพื่อหนีมัน แม้คนไข้คนนี้จะดีขึ้นจากเหตุการณ์มากแล้ว แต่เพราะพิษไข้ที่มาร่วมทำให้การตัดสินใจเป็นไปอย่าง...

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ นายแพทย์พูดอย่างสะท้อนใจ แววตาเศร้า ...ก่อนจะเดินไปดูคนไข้คนอื่น ฝากฝังกำชับให้พยาบาลดูแลหญิงชราที่เพิ่งสูญเสียแก้วตาดวงใจอย่างเป็นห่วง ... สิ่งที่ตกค้างในใจนายแพทย์คือรอยยิ้มของผู้ป่วยที่เพิ่งจากไป เธอยิ้มอย่างมีความสุข ไม่มีอาการทรมานจากการกินยาเกินขนาดแม้แต่น้อย... คล้ายกับเธอแค่หลับตาและจากไปอย่างสงบ

-----------------------------------------------------------------------
ทำไมชอบดราม่าบีคริส 555

ฝากติดตาม คอมเม้นติชมด้วยนะคะ
พบกันใหม่เพลงหน้าค่ะ อิอิ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ GoldFish229 จากทั้งหมด 22 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 BC forever
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 01:46
    นั่นสิไรท์ทำไมชอบดราม่า นี่เราอุตสาห์เตรียมใจมาแล้วนะตั้งแต่เห็นชื่อฟิคแต่ก็อดใจหายไม่ได้จริงๆ แทบสลายตอนหมอบอกหลับตาและจากไปอย่างสงบพร้อมกับรอยยิ้ม T^T
    #2
    0
  2. #1 tnn'aml (@tatal) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 23:49
    ทำไมต้องเศร้าล่ะเนี่ย...
    ไม่เป็นไร ได้อ่านก็ดีละเนอะไรท์
    งือ ตอนท้ายเหมือนฝันสลายเลยอ่ะ จินตนาการมาอย่างดี เจอหมอกับแม่เข้าไป ตื่นจากฝันเลย
    รอเพลงต่อไปนะคะ เรื่องต่อไปขอให้คนเลือกเลือกเพลงไม่ดราม่าหน่อยเนอะ><
    #1
    0