คัดลอกลิงก์เเล้ว

My self (gyumyung)

โดย jb_kim

ซองกยูก็แค่คนที่กบัวความรักเขาจึงเฉยชากับทุกอย่างจนได้พบกับคนๆนึงที่ชอบมาป่วนให้เขาปวดหัว

ยอดวิวรวม

543

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


543

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


10
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 พ.ค. 59 / 22:26 น.
นิยาย My self (gyumyung) My self (gyumyung) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

"ผมไม่ได้ชอบคิดไปเองซะหน่อยแต่คนบางคนชอบทำให้คิด"


"คนอะไรก็ไม่รู้ชอบคิดไปเอง"


cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 พ.ค. 59 / 22:26


My self

คิดไปเอง….

 

 

เห้ย แอลว่ะน้ำเสียงตื่นเต้นพูดขึ้นแล้วมองไปที่ประตูกระจกออกไปข้างนอก

มาทำไรร้านเราว่ะอีกคนพูดขึ้นแล้วมองคนที่เปิดประตูเขามาในร้านแล้วเดินเข้ามาทางตน

 

เอ่อ...คือรถผมสตาร์ทไม่ติดอะฮะคนที่เดินเข้ามาพูดติดขัดแล้วชี้ไปทางรถของตน ส่วนคนที่มองอยู่ก็รอฟังอย่างใจจ่ดใจจ่อ เลยเอามาให้ดูให้หน่อย

รอยยิ้มแสนสวยถูกส่งออกมาจากริมฝีปากได้รูปที่ถูกเคลือบไว้ด้วยลิปปาล์มอย่างดีดูสวยงานจนคนมองต่างพากันเคลิ้มไปไกลแต่ก็ถูกมารมาขัดซะก่อน

เห้ย ยืนทำไรอยู่ว่ะเสียงเข้มตะโกนขึ้นพร้อมกับร่างสูงของเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามาตบหัวเพื่อนแล้วมองมาที่ผู้ชานหน้าตาดีที่คาดว่าหน้าจะเป็นลูกค้า

เอารถมาซ่อมหรอครับถามคนที่ยืนงงๆอยู่แล้วมองอีกฝ่ายอย่างนิ่งๆ

อะ อ่อ ครับมยองซูพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มให้อีกฝ่ายแต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความนิ่งของอีกฝ่ายจนมยองซูหน้าเจื่อนลง

ไหนขอผมดูหน่อยพอพูดจบก็เดินนำออกไปนอกร้านแล้วหยุดอยู่ที่รถคันไม่คุ้นตาที่หน้าจะมาใหม่และคงเป็นของคนร่างบางที่เดินตามเขาออกมา

คันนี้ใช่ไหมชี้ไปที่รถแล้วเดินมองรอบๆก็ไม่เห็นถึงความผิดปกติใดๆคงจะเป็นข้างในตัวเครื่อง

ใช่ครับ คือมันสตาร์ทไม่ติดอะมยองซูพยักหน้ารับแล้วยิ้มแหยะๆไปให้อีกฝ่ายซึ่งคนตัวสูงก็ทำแค่พยักหน้าเข้าใจแล้วก้มตรวจสอบรถต่อไป

 

แม่งจะรู้ไหมว่ะว่าที่มันคุยอยู่คือดาราซองยอลว่าแล้วมองตรงไปที่สองคนที่มีร่างของเพื่อนสนิทนามว่าซองกยูกำลังก้มๆเงยๆดูรถของอีกฝ่ายกับร่างบอบบางของดาราดังคิม มยองซูหรือชื่อในวงการว่าแอล

ไม่รู้หรอก วันๆสนใจอะไรซะที่ไหนนอกจากรถโฮวอนว่าแล้วส่ายหน้าไปมา กะจะเคลิ้มที่ได้เห็นดาราดังที่หน้าตาน่ารักอย่างกับการ์ตูนญี่ปุ่นอยู่แล้วไอ้เพื่อนตัวดีซองกยูดันเดินมาตบหัวซะได้นี้ยังเจ็บไม่หาย

แต่แม่งน่ารักอะ ในทีวีโครตหล่อ แต่ตัวจริงตัวบางน่ารักชะมัดซองยอลว่าแล้วทำหน้าเผลอฝันไปถึงซีรีย์เมื่อคืนที่เขาเพิ่งดูมาที่มีมยองซูเล่นเป็นนักแสดงนำนี้พอมาเจอตัวจริงยิ่งได้รู้ว่าอีกฝ่ายหน้าตาดีแค่ไหน

เออจริง เหมาะแกการเป็นนางเอกมากโฮวอนเสริมขึ้น

นางเอกพ่อง เขาเป็นผู้ชายซองยอลเอื้อมมือไปตบหัวเพื่อนเบาๆในความคิดของโฮวอน

เออ แต่นั้นทำไมไอ้กยูไปทำหน้าแบบนั้นใส่เขาว่ะโฮวอนกระแทกเสียงใส่ซองยอลก่อนจะพยักเพยิดให้มองไปที่สองคนนั้น

ไปดูสิว่ะ รอไรพูดไม่ทันจบขายาวก็รีบก้าวไปที่มีคนทั้งสองยืนทำสีหน้าบอกบุญไม่รับอยู่โดยเฉพาะซองกยูที่ดูจะเครียดเป็นพิเศษ

 

ผมว่ารถคุณต้องอยู่ที่นี้อีกนานล่ะเสียงเข้มว่าแล้วตบที่หลังคารถเบาๆสองสามที

มันใช้ไม่ได้เลยหรอเสียงใสถามแล้วมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก รถออดี้ลูกรักที่เขาซื้อมาเองกับมือและใช้มาเกือบตลอดชีวิตต้องมาจอดนิ่งๆไปอีกนานแล้วอย่างนี้เขาจะทำยังไง

มันก็ใช้ได้แต่จะกระตุก ถ้าอยากขับข้องเลยก็ต้องจอดไว้ที่นี้ให้ผมซ่อมก่อน หน้าจะใช้เวลาประมาณอาทิตย์เลยล่ะซองกยูลองประเมินดูแล้วพูดออกมาอย่างหนักใจเพราะเขาไม่เคยเจออาการรถคันไหนที่จะรุนแรงขนาดนี้ ถ้าเดาไม่ผิดรถคันนี้คงฝ่าดงฝ่ากอมาเยอะเพราะเครื่องยนต์เริ่มมีอาการออกมาบ้างแล้ว

แต่ผมต้องใช้ทำงานเสียงใสว่าอย่างเศร้าๆ

เห้ย อาการเป็นไงว่ะโฮวอนพูดขึ้นแล้วเดินอ้อมดูรถก่อนจะเดินมาหยุดข้างๆซองกยูที่ยืนพิงรถอยู่

แย่ว่ะซองกยูตอบแล้วถอนหายใจออกมาอย่างลำบากใจเพราะถ้าเขาไม่ซ่อมมันแล้วปล่อยให้คนหน้าหวานคนนี้ขับออกไปไม่แน่อาจจะเกิดอุบัติเหตุก็ได้เพราะชะนั้นเขาต้องให้มันอยู่ให้เขาดูอาการก่อน

ผมต้องใช้มันทำงานอะครับมยองซูว่าอีกครั้งแล้วมองมาที่ผู้ชายสามคนที่ดูจะมีสีหน้าลำบากใจ

ผมเข้าใจครับ แต่ถ้าคุณขับไปมันคงไม่ดีแน่ คุณโทรบอกผู้จัดการมารับสิซองยอลว่าแล้วมองคนตรงหน้าที่เริ่มเบ้ปากอย่างสงสาร ก็เข้าใจอะนะคนมันต้องใช้รถทำมาหากิน

แต่ผมห่วงรถมยองซูแย้งขึ้นมา

ผมจะดูแลให้เป็นอย่างดีซองยอลว่าแล้วยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างจริงจัง

งั้นสักครู่นะมยองซูว่าแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาหาผู้จัดการอย่างที่อีกฝ่ายบอกเพราะเขาไม่อยากนั่งรถกลับเองสักเท่าไร

พี่นัมมารับหน่อย ที่ร้าน อินฟินตี้อะ ร้านซ่อมรถ  โอเคฮะไม่นานร่างบางก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าตามเดิมแล้วเงยหน้ามายิ้มให้อีกฝ่าย

ถ้างั้นผมฝากด้วยนะ ไว้ผมจะแวะมาดูบ่อยๆมยองซูว่าแล้วส่งยิ้มให้ทั้งสามคนทำเอาโฮวอนกับซองยอลแทบล้มทั้งยืนจะมีก็แต่ซองกยูที่ได้แต่มองนิ่งๆแต่ในใจก็อดชื่นชมให้กับความน่ารักนั้นไม่ได้ ทั้งๆที่ก็เป็นผู้ชายเหมือนกันแต่เขารู้สึกว่าคนตรงหน้าไม่มีอะไรคล้ายเขาเลยทั้งนิสัยและท่าทางอีกฝ่ายดูน่าเอ็นดูไปซะหมด จนเขาอดใจเต้นแรงไม่ได้

 

 

ซองยอลกับโฮวอนพากันเมาส์แล้วกดดูรูปคนที่เขาเพิ่งเจอไปเรื่อยเมื่ออีกฝ่ายกลับไปแล้วและในร้านก็ไม่ได้มีลูกค้าให้พวกเขาต้องให้บริการ จะมีก็แต่ซองกยูที่เอาแต่นั่งเช็ดนั่งถูพวกอุปการณ์และฮัมเพลงไปด้วย จนเพื่อนทั้งสองพากันส่ายหน้าระอา

นี้มึงคิดจะสนใจอย่างอื่นบ้างไหมนอกจากไอ้พวกนี้โฮวอนว่าแล้วดึงไขควงรถออกจากมือซองกยูจนซองกยูหันมาทำตาขวางใส่

ก็กูรักซองกยูว่าแล่วกลับไปเช็ดตามเดิม

กูก็รักแต่มึงไม่เบื่อบ้างไงที่ต้องมาหมกมุ่นกับพวกมันทั้งวันแบบนี้โฮวอนเถียงกลับแล้วหันไปสบตากับซองยอลด้วยความระอาความไม่สนใจโลกของซองกยู

ไม่อะ แล้วนี้มึงไปขับรถคนเมื่อกี้มาให้กูเช็คเครื่องหน่อยซองกยูปฏิเสธแล้วสั่งซองยอลก่อนจะเดินไปเตรียมอุปกรณ์อื่นๆเพื่อใช้ซ่อมรถให้มยองซู

เออๆซองยอลว่าย่างหงุดหงิดแล้วเดินไปขับรถของมยองซูเข้ามาในพื้นที่อู่ของพวกเขาตามคำบอกของซองกยูและไม่นานร่างของซองกยูก็เข้าไปอยู่ใต้ท้องรถโดยมีโฮวอนกับซองยอลคอยเป็นลูกมือตลอดแต่ถึงอย่างนั้นรถก็ยังคงมีอาการแย่อยู่และไม่สามารถซ่อมให้เสร็จภายในวันเดียว

 

 

ยิ้มอะไรนักหนามยองซูนัม อูฮยอนถามนักแสดงในสังกัดของตนที่ตั้งแต่เขาไปรับมาจากอู่ซ่อมรถจนเกือบจะถึงคอนโดอีกฝ่ายก็ยังไม่เห็นว่ามยองซูจะหยุดยิ้มได้เลย

ป่าวซะหน่อยมยองซูหยักไหล่ปฏิเสธก่อนจะรีบเดินลงรถเมื่อรถของอูฮยอนเข้ามาจอดที่หน้าคอนโดของตนแล้ว ร่างบางไม่รอให้อูฮยอนได้บ่นหรือค้านอะไรตนอีกยาเรียวรีบจ้ำเข้าตึกของคอนโดไปทันทีพอเข้ามึงห้องก็มุ่งตรงไปที่ห้องนอนก่อนจะล้มตัวนอนด้วยความเหนื่อยล้า แต่ก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้เมื่อในสมองเอาแต่นึกถึงใครอีกคนที่เพิ่งได้เจอวันนี้

เกิดมาไม่เคยเห็นคนที่เจอเราแล้วทำหน้านิ่งแบบนั้นเลยแต่ก็แปลกดีพึมพำกับตัวเองแล้วมองเบอร์ร้านที่ซองยอลเพิ่งให้ตนมา อยากจะโทรไปถามไถ่อาการของออดี้ลูกรักแต่ก็ไม่กล้าเพราะนี้ก็เพ่งออกมาจากอู่กลัวจะไปรบกวนอีกฝ่ายเข้าเลยได้แต่นอนพลิกไปพลิกมาก่อนจะเผลอหลับไปในที่สุด

 

 

มยองซูขอให้อูฮยอนมาส่งที่ร้านซ่อมรถของซองกยูอีกครั้งหลังจากเลิกงานของตน ร่างบางเดินเข้ามาในร้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มก่อนจะเห็นว่าซองยอลกำลังนั่งเล่นคอมพิวเตอร์อยู่ที่เคาท์เตอร์ของร้านจึงเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย

คุณซองยอลฮะเสียงหวานเอ่ยเรียกพร้อมกับมือที่ยื่นไปสะกิดอีกฝ่ายจนซองยอลสะดุ้งแล้วหันมามอง

อ้าว คุณแอลเสียงเข้มพูดขึ้นอย่างดีใจที่ได้เห็นหน้าดาราที่ตนปลื้ม

มีอะไรให้รับใช้ครับซองยอลว่าแล้วเดินออกมาจากเคาท์เตอร์เดินตรงมาหามยองซูที่ยืนชะโงกหน้าอยู่

พอดีผมมาดูรถนะฮะมยองซูตอบแล้วมองตรงไปที่รถตัวเองที่จอดอยู่นิ่งๆ

อ่อ ไอ้กยูกำลังซ่อมอยู่นะครับซองยอลว่าแล้วชี้ไปที่รถของอีกฝ่ายให้ดูว่ากำลังมีคนนอนซ่อมอยู่ใต้ท้องรถ

กยู?

ก็ไอ้คนหน้านิ่งๆหน้าไม่รับแขกอะซองยอลว่าเดินนำอีกฝ่ายไปที่รถของเจ้าตัวทันที มยองซูก็แค่สงสัยว่าคนที่ชื่อกยูคือใคร เมื่อวานมีแค่ซองยอลกับโฮวอนที่บอกชื่อเขาเท่านั้น

แก็กๆ

ซองยอลเคาะมือไปที่รถเบาๆเป็นการส่งเสียงเรียกคนที่กำลังขมักเขม่นรักษามันให้ออกมา จนมยองซูได้แต่มองด้วยความไม่พอใจที่อีกฝ่ายมาเคาะลูกรักเขา

เคาะทำไมครับถามออกไปเสียงเรียบจนซองยอลต้องหันมามองอย่างไม่เข้าใจ

อ่อ ก็เคาะเรียกไอ้กยูไงซองยอลว่าแล้วชี้ไปที่คนที่เลือนตัสออกมาจากใต้ท้องรถ

หรอมยองซูพยักหน้ารับแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อแล้วเปิดประตูเข้าไปดูรถของตนว่ามีอะไรเปลี่ยนไปไหม เขาไม่ได้กลัวคนพวกนี้จะขโมยของนะเขาก็แค่กลัวว่าข้างในมันจะมีอะไรเปลี่ยนไปหรือเปล่าเท่านั้นเอง

ไปนานนะมึง พวกกูหิวใส้จะขาดแล้วน้ำเสียงกระแหนะหระแหนของซองยอลทำให้มยองซูหันไปมองก็เห็นว่าโฮวอนกำลังถือถุงกล่องข้าวเข้ามา

โทษที น้องซองจงแม่งไม่ยอมจดออเดอร์กูสักที จะแกล้งอะไรกูนักหนาก็ไม่รู้โฮวอนบ่นขึ้นแล้วเดนเข้าไปในครัวที่ถูกแบ่งออกไปจากตัวอู่

พวกมึงกินก่อนเลย กูขอดูรถต่อก่อนซองกยูตอบแล้วเลือนตัวเข้าไปที่ใต้ท้องรถตามเดิมจนซองยอลได้แต่ถอนหายใจก่อนจะส่งยิ้มให้คนที่ยืนมองพวกเขาอยู่

เดี๋ยวคุณแอลเข้าไปนั่งเล่นข้างในก่อนดีกว่าครับ ตรงนั้นมันร้อนซองยอลว่าแล้วถือวิสาสะเอื้อมมือไปจับแขนอีกฝ่ายจนดวงตาโตก้มมองอย่างไม่เข้าใจเขาจึงรีบเอามือออกทันที

ครับมยองซูไม่ได้ว่าอะไรเขาก็ตอบรับคำชวนอีกฝ่ายแล้วเดินตามซองยอลเข้ามาในห้องบริการลูกค้าทันทีเพราะยังไงซะเขาก็ไม่มีงานที่ไหนต่ออยู่แล้ว

กินข้าวกันครับโฮวอนเอ่ยชวนอีกฝ่ายที่เอาแต่เดินดูรูปของพวกเขาที่ถูกถ่ายเก็บไว้ตดอยู่ทั่วห้อง

ไม่เป็นไรครับ ผมทานมาแล้วมยองซูตอบแล้วเดินดูต่อแต่อยู่ดีๆมือถือเขาก็สั่น มยองซุเลยขออนุญาตทั้งสองคนออกมาคุยโทรศัพท์แต่พอจะเดินเข้าไปเขาก็มองเห็นมือของใครบางคนที่นอนอยู่ใต้ท้องรถเขากำลังคว้านหาอะไรบางอย่างอยู่

จะเอาอะไรเหรอครับมยองซูถามขึ้นแล้วย่อมตัวก้มไปมองอีกฝ่ายที่ใต้ท้องรถ สายตาคมสบเข้ากับเขาพอดีมยองซูจึงส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรทำเอาซองกยูชะงักไปทันทีกับรอยยิ้มน่ารักนั้น

เอ่อ เอาจรบีซองกยูตอบแล้วหันหน้าหลบอีกฝ่ายทันทีโดยการมองตรงไปที่เครื่องยนต์

อ่อ นี้ครับมยองซูหันไปหาดูของที่ซองกยูต้องการก่อนจะหยิบแล้วส่งไปให้อีกฝ่ายก่อนจะนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นอย่างไม่รังเกียจจนซองกยูต้องเบิกตากว้างไม่คิดว่าคนแต่งตัวดีแบบมยองซูจะกล้าทำอะไรแบบนี้

ถ้าอยากได้อะไรก็บอกนะครับ ผมจะนั่งอยู่นี้แหละมยองซูว่าแล้วเลือนมือถือเล่นรอเวลาที่อีกฝ่ายเรียกใช้ ซองกยูได้แต่มองขาของอีกฝ่ายปริบๆแล้วสะบัดหัวไปมาสองสามทีแต่ไอ้หัวใจของเขามันก็ยิ่งเต้นแรงเมื่อเห็นว่าเสียงหวานพยายามเอ่ยคุยกับเขาเป็นระยะ

 

คุณเก่งจังนะครับ ที่ซ่อมรถเป็น

อ่อ ครับ

 

คุณชอบอะไรแบบนี้หรอครับ

ใช่ ครับ

 

คุณสุดยอดไปเลย อยู่ในนั้นได้ตั้งนานซองกยูต้องสะดุ้งทันทีเมื่อมยองซูก้มหน้ามามองเขาแล้วยิ้มให้

ต้องการอะไรไหมเสียงหวานถามขึ้นอีกครั้ง

ยังครับซองกยูปฏิเสธทันทีแต่มือเขาก็สั่นจนทำอะไรต่อไม่ได้เลยต้องเลือนตัวออกมาจากใต้ท้องรถอีกใยเพราะไม่มีสมาธิจะทำอะไรแล้ว

เหนื่อยแล้วหรอครับมยองซูถามแล้วยืนขึ้นก่อนจะส่งมือไปให้อีกคนที่เพิ่งเลื่อนตัวออกมาทำเอาซองกยูมองมาอย่างงงๆจนมยองซูส่งยิ้มไปให้

ผมแค่จะดึงคุณขึ้นมยองซูว่าเมื่อเห็นสายตาคมที่มองเขาอย่างไม่เข้าใจ

ผมลุกได้ครับซองกยูตอบแล้วลุกขึ้นทันที มือหนาปัดเศษที่ติดตามเสื้อผ้าออกเบาๆแล้วมองมาที่คนที่ทำหน้างออยู่ คิ้วของเขาต้องขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจเมื่อมยองซูมองมาด้วยสายตาตัดพ้อริมฝีปากสวยเม้นเข้าหากันราวกับประหม่าก่อนร่างบางจะเดินสะบัดตูดเข้าไปหาซองยอลกับโฮวอน

อะไรว่ะซองกยูยกมือขึ้นเกาหัวด้วยความงุนงงแล้วเดินตามมยองซูเข้าไป

ผมต้องกลับก่อนนะครับมยองซูบอกซองยอลกับโฮวอนแล้วโค้งให้

มีงานหรอครับโฮวอนถามแล้วมองซองกยูก่อนจะส่ายหน้าไปมาอย่างระอา

ป่าวครับ แต่ผมกลับดีกว่าที่นี้คงไม่เหมาะกับผมเท่าไรมยองซูว่าแล้วเม้นปากเข้าหากัน เขาก็แค่คิดว่าเขาไม่เหมาะกับที่นี้แค่จะช่วยยังดูเหมือนไปทำให้ซองกยูรำคาญเลย

คุณแอลเหมาะกับทุกทีล่ะครับซองยอลว่าแล้วยิ้มให้ แล้วจะกลับยังไงครับ

 

รถแท็กซี่มั้งครับ ผมเพิ่งให้ผู้จัดการมาส่งถ้าให้มารับด้วยคงจะโดนบ่นแน่

 

ให้ผมไปส่งไหมครับซองยอลว่าอย่างเสนอตัวจนมยองซูมองมาอย่างไม่ค่อยไว้ใจ

ก็คุณเป็นดาราหนิครับ ถ้านั่งแท็กซี่คนเดียวอาจจะอันตรายก็ได้นี้ก็เริ่มมืดๆแล้วซองยอลชี้แจงให้ร่างบางฟังมยองซูจึงครายปมคิ้วที่ขมวดกันอยู่ออกก่อนจะส่งยิ้มให้อีกฝ่าย

ถ้าไม่เป็นการรบกวนงั้นก็ได้ครับมยองซูว่าด้วยความรู้สึกเกรงใจแต่มันก็ตริงถ้าเขานั่งรถแท็กซี่มันก็ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไร

งั้นไปกันเลยไหมครับซองยอลว่าแล้วเดินไปหยิบกุญแจรถซึ่งมยองซูก็พยักหน้ารับก่อนจากันเดินออกไปแต่ยังไม่ทันได้เปิดประตูก็มีเสียงหนึ่งค้านขึ้นก่อน

ไปไหนไอ้ยอล ไม่อยู่ช่วยกันปิดร้านว่ะซองกยูว่าแล้วยกน้ำขึ้นดื่มแต่สายตากลับมองซองยอลเขม่นจนซองยอลขนลุก

เดี๋ยวกลับมาช่วย ไปส่งคุณมยองซูแปปนึงซองยอลว่าแล้วจะเปิดประตูออกไปอีกครั้งแต่ก็ต้องชะงัก

ถ้าแกไปฉันจะหักเงินแก เขามาเองได้ก็กลับเองได้ดิซองกยูก็แค่พูดในสิ่งที่คิดไปเท่านั้น แต่ทำไมโฮวอนกับซองยอลถึงได้มองเขาด้วยความสายตาไม่ชอบใจ

นี้มันก็มืดแล้วป่าวว่ะ มันอันตรายนะถ้าจะให้เขากลับคนเดียวโฮวอนค้านขึ้น

เขาเป็นผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง ไม่มีใครกล้าฉุดหรอกซองกยูว่าแล้วเดินไปดึงกุญแจรถซองยอลมาเพื่อห้ามไม่ให้อีกฝ่ายไป

ไอ้..

 

ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวผมกลับเองก็ได้

 

ก็ดีซองกยูแค่ไม่ชอบคนที่มาทำตัวให้มันลำบากคนอื่น ตอนมามยองซูยังมาเองได้แถมไม่มีใครบอกให้มาด้วยแต่พอจะกลับดันมาวุ่นวายเพื่อนเขา เขาไม่ได้คิดว่าเขาผิดที่ห้ามไม่ให้เพื่อนไปส่งมยองซู ถึงมยองซูจะตัวเล็กแต่ยังไงก็เป็นผู้ชาย

ผมกลับก่อนนะครับมยองซูโค้งให้ซองยอลกับโฮวอนก่อนจะตวัดสายตามามองซองกยูอย่างไม่พอใจแล้วเดินออกไปทันที

คนอะไรเหี้ยมชะมัดระหว่างที่เดินไปเรียกรถแท็กซี่เพื่อกลับคอนโดร่างบางก็บ่นไม่หยุด แม้กระทั่งเดินทางกลับมาถึงคอนโดแล้วปากบางก็ยังบ่นขมุบขมิบจนผู้คนพากันตื่นกลัวมยองซูผู้แสนดีและเป็นที่รักที่มาแปลกกว่าทุกวัน

ไอ้บ้าซองกยู ฉันจะไปป่วนนายทุกวันเลยคอยดู

 

 

 

นายจะมาทำอะไรที่นี้ทุกวันอูฮยอนบ่นขณะที่มองคนที่กำลังจะเปิดประตูลงไปจากรถ

มาหาอะไรสนุกทำมยองซูหยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจแล้วเปิดประตูลงไปทันที เขามองอู่ซ่อมรถที่เขาเพิ่งถูกเจ้าของมันไล่กลับเมื่อวานแล้วกระตุกยิ้มออกมาเมื่อนึกอะไรออกก่อนจะเดินเข้าไปทันที

คุณซองยอลกับคุณโฮวอนไม่อยู่หรอกเหรอเมื่อเปิดประตูเข้ามาแล้วมยองซูต้องยืนงงเมื่อไม่เห็นว่ามีใครอยู่ในนี้ร่างบางจึงเดินออกไปตรงที่มีรถจำนวนไม่กี่คันจอดเพื่อรอซ่อมอยู่แต่ก็ไม่มีวี่แววของใครเลย

ไอ้พวกบ้า ไม่คิดจะอยู่ช่วยกันเลยไงว่ะมยองซูต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงคนบ่นขึ้นแล้วสายตาเขาก็หันไปมองคนที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นข้างๆรถ

นี้คุณมยองซูเรียกอีกฝ่ายแล้วเดินเข้าไปหาทันทีก่อนจะต้องหน้าเหวอเมื่อเท้าดันไปเหยียบอะไรบางอย่างที่ลื่นๆแล้วตอนนี้เขากำลังจะหงายหลังแต่ยังไม่ทันได้แตะพื้นก็มีใครมาคว้าตัวเข้าไว้ซะก่อน

ป่วนอีกแล้วนะเสียงเข้มเอ่ยข้างๆหูทำให้มยองซูถอนหายใจแล้วค่อยๆลืมตาขึ้นมามองผู้ช่วยชีวิตของตน

คุณมยองซูไม่คิดไม่ฝันว่าคนๆนี้จะเป็นคนที่มาช่วยเขา ร่างบางดันอีกฝ่ายออกแล้วทำเป็นปัดไปตามร่างกาย

ผมสะอาดครับ อาบน้ำทุกวันซองกยูตอบแล้วส่ายหน้าระอา มยองซูจะมาทำไมอีกก็ไม่รู้รถของเจ้าตัวเขาก็ยังซ่อมไม่เสร็จแค่เอารถมาจอดให้ซ่อมก็จบแล้วทำไมจะต้องมาดูทุกวัน

อ้าวเหรอมยองซูว่าแล้วทำตาโตนิ้วเรียวชี้ไปที่หน้าอีกฝ่ายจนซองกยูต้องมองตากลมอย่างไม่เข้าใจแต่หัวใจเขาต้องสั่นไหวอีกครั้งเมื่อมือบางเอื้อมมาเช็ดอะไรบางอย่างบนหน้าผากเขา

มะ มีอะไรกว่าจะตั้งสติได้ก็เผลอยกมือตัวเองไปจับข้อมือบางไว้

หน้าคุณเลอะน่ะมยองซูว่าแล้วแบมือให้อีกฝ่ายดู

ปกติแหละ แล้วคุณมาทำไมซองกยูปล่อยข้อมือมยองซูออกทันทีที่ร่างบางมองมาก่อนจะถามแก้เก้อเพราะตอนนี้เขารู้สึกหน้าร้อนแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ เกิดมาไม่เคยมีอาการร้อนๆหนาวๆแบบนี้เลย

มาดูว่าคุณได้ทำไรลูกผมหรืออเปล่ามยองซูว่าแล้วเดินอ้อมรถเพื่อตรวจสอบ

ผมจะไปทำไรมัน หน้าที่ของผมคือต้องซ่อมมันนะซองกยูว่าแล้วมองคนที่เอาแต่จ้องๆมองๆรถตัวเอง

ใครจะไปรู้ คนแบบคุณดูก็รู้ว่าขี้งก เผื่อคุณไม่มีเงินแล้วเอาอะไหล่รถผมไปขายจะทำยังไงมยองซูว่าแล้วมองอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้ใจ ยกมือกอดอกแล้วพองแก้มมองอีกฝ่ายด้วยสายตาจับผิดแต่ท่าทางนั้นกลับทำให้ใจของซองกยูเต้นแรงจนเขาต้องหันหน้าหนี

 ผมเป็นช่าง ไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกร่างสูงว่าแล้วเดินไปเก็บอุปกรณ์ที่ตนใช้ซ่อมรถขึ้นมาใส่กล่องแล้วอุ้มมันเข้าไปในร้าน มยองซูพอเห็นว่าร่างสูงเดินไปแล้วก็รีบวิ่งตามไปทันที

นี้คุณ เมื่อไรรถผมจะซ่อมเสร็จะอะเสียงหวานถามแล้วมองแผ่นหลังของคนที่ก้าวยาวๆเดินเข้าไปในห้องบริการลูกค้า

ครบอาทิตย์หรือยังล่ะซองกยูวางกล่องเครื่องมือลงแล้วกอดอกพิงเคาท์เตอร์มองคนที่เดินตามเข้ามา

ก็ยัง

แล้วคิดว่าซ่อมเสร็จยัง

ก็แค่ถามเฉยๆทำไมต้องทำหน้าดุด้วยมยองซูยู่ปากมองคนที่มองมาที่เขาด้วยสายตาดุๆ

คุณนี้พูดมากดีนะซองกยูว่าแล้วเดินไปหยิบสมุดบัญชีมาเปิดดูอย่างไม่ใส่ใจคนที่ลากเกาอี้มานั่งตรงข้ามตน

ก็เป็นแบบนี้ตั้งนานแล้วมยองซูว่าแล้วชะโงกหน้ามองสมุดในมือร่างสูงด้วยความอยากรู้ก่อนจะต้องสะดุดเมื่อเห็นว่าร่างสูงเม้มปากเข้าหากันด้วยความเคร่งเครียด

   เท่จัง

แล้วนี้คุณซองยอลกับคุณโฮวอนไปไหนเหรอ”,ยองซูสะบัดหัวสองสามทีเพื่อไล่ความคิดแปลกๆออกไปจากหัวแล้วถามคนที่เพิ่งจะเงยหน้ามามองหน้าเขาด้วยสายตานิ่งๆ

ไปกินข้าว ทำไมสนใจใครเหรอซองกยูเท้าแขนลงบนเคาท์เตอร์แล้วมองหน้าคนที่ไอ้เพื่อนสองตัวนั้นดูจะชอบเป็นพิเศษ ไอ้หล่อก็หล่ออยู่หรอกแต่เขาว่าคนตรงหน้านี้น่ารักมากกว่าเพราะอย่างนี้สินะซองยอลกับโฮวอนถึงชอบเอถึงอีกคน

ป่าวนะมยองซูรีบโบกมือปฏิเสธทันทีเพราะกลัวว่าซองกยูจะเข้าใจผิด

แล้วที่มาบ่อยๆนี้มาทำไมซองกยูมองอีกคนอย่างคาดคั้น

กะ ก็มาดูรถไงมยองซูพูดออกไปแล้วยกมือเกาหัวแก้เก้อพรางหลบสายตาจับผิดของซองกยู เขาก็ไม่รู้ว่ามาทำไมก็แค่อบากมาแค่นี้อะไม่เห็นจะแปลกเลย

ไม่จำเป็นอะซองกยูส่ายหน้าไปมาอย่างขำๆดูก็รู้ว่ามยองซูแค่แถไป

ก็จริงมยองซูว่าแล้วยู่ปากอีกครั้งเมื่อซองกยูส่งสายตาล้อเลียนมาให้หัวใจก็พลันเต้นแรงไม่คิดว่าจะได้เห็นสายตาแบบนี้จากซองกยู

นี้ถ้าไม่สนใจไอ้สองคนนั้นแล้วสนใจใคร ฉันเหรอมยองซูต้องนิ่งไปทันทีเมื่ออีกฝ่ายเคลื่อนหน้ามาใกล้จนปลายจมูกชนกัน ซองกยูมองเขาด้วยความอยากรู้ต่างจากเขาที่ยิ่งไปทันทีที่ได้จ้องตาคมนั้น ดวงตาที่แม้จะเล็กแต่ก็มีเสน่ห์ตนสะกดเขาได้อยู่หมัด มยองซูรับรู้ได้ถึงลมหายใจที่เปาลดลงมาที่ริมฝีปากจนเขาต้องเม้นปากเข้าหากัน

เอ่อ ก็บอกว่ามาดูรถไงมยองซูดันอีกฝ่ายออกทันทีเมื่อซองกยูเริ่มเข้ามาใกล้มากกว่าเดิม

จริงอะ แล้วไมหน้าแดงซองกยูว่าอย่างหยอกล้อแล้วยื่นมือมาหยิกแก้มอีกฝ่ายก่อนจะชะงักแล้วค่อยๆเอามือออกอย่างไม่เข้าใจตัวเองที่เผลอไปแตะต้องอีกกฝ่ายอย่างไม่รู้ตัว เขาก็แค่คิดว่าพวงแก้มนั้นมันน่ารักถ้าได้จับก็คงจะนุ่มมือไม่น้อยเลยลืมคิดไปว่ามันไม่เหมาะสม

โทษทีพอเห็นว่ามยองซูเอาแต่เงียบไม่พูดอะไรเขาเลยพูดออกมาอีกครั้ง คราวนี้ดวงตากลมจึงหันมาสบตาเขาก่อนจะส่งยิ้มมาให้

ฮ่าๆคิดว่าผมโกรธหรอ ไม่หรอกมยองซูว่าแล้วยายามกลั้นขำอีกคนที่ทำหน้าตาราวกับกำลังรู้สึกผิดอยู่

นี้แกล้งกันหรอซองกยูกัดฟันเข้าหาเมื่อรู้ว่าถูกแกล้งซะแล้วร่างสูงรีบเดินอ้อมออกมาจากเคาท์เตอร์เพื่อจะจัดการจับอีกคนแต่มยองซูก็ไวกว่ารีบวิ่งหนีไปก่อนจนสุดท้ายกับกลายเป็นว่าซองกยูต้องมาวิ่งไล่จับอีกคนราวกับเด็กๆ

แฮ่กๆเหนื่อยชะมัดซองกยูล้มตัวนอนลงบนโซฟาแล้วหอบหายใจเข้าปอดมองคนที่นั่งลงบนโซฟาตัวข้างๆกับซึ่งอีกฝ่ายก็หอบไม่ต่างกันกับเขา

คุณอะเล่นอะไรเป็นเด็กมยองซูว่าแล้วหอบหายใจเข้าปอด เมื้อกี้เขาวิ่งหนีซองกยูจนแทบจะหมดแรงดีที่อีกฝ่ายถอนใจไม่วิ่งตามเขาซะก่อน

หึ นายก็เหมือนกันแหละซองกยูว่าแล้วเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกอีกฝ่ายเพราะเขาไม่คุ้นกับการที่ต้องพูดสุภาพกับใคร

ผมกลับแล้วดีกว่าพูดจบก็ลุกจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วทำท่าจะเดินออกไปทันที

เดี๋ยวซองกยูรีบเรียกอีกคนไว้แล้วมองไปข้างนอกที่ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว จะกลับยังไง

ห้ะมยองซูเอียงคอมองอีกคนอย่างมีคำถามเพราะเขาไม่ค่อยแน่ใจว่าคำถามเมื่อครู่ซองกยูได้ถามเขาจริงเหรอ

จะกลับยังไง ให้ไปส่งไหมนี้ก็มืดแล้วซองกยูว่าแล้วชี้ออกไปที่ข้างนอก เขาอธิบายไม่ค่อยเก่งหรอกหวังว่ามยองซูจะเข้าใจ

อ่อมยองซูยักหน้ารับแล้วเดินกลับมาหาอีกฝ่าย เขาคิดว่าที่เขามาวันนี้มันคุ้มกว่าทุกวันซะแล้ว

ว่าไงให้ไปส่งไหมซองกยูถามอีกครั้งแล้วมองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

อืม ถ้าคุณไม่ได้ว่าอะไรก็ช่วยไปส่งผมหน่อยนะซองกยูต้องยิ้มออกมากับท่าทางอ้อนๆของมยองซูที่เอื้อมมือมาจับมือเขาแล้วเขย่าเบาๆ

  เหมือนแมวชะมัด

แต่มีข้อแม้นะซองกยูว่าแล้วทำหน้าตาเจ้าเลห์เขาเพิ่งคิดอะไรออก ต้องแกล้งคืนซะแล้ว

อะไรมยองซูรีบปล่อยมืออีกคนแล้วมองซองกยูอย่างไม่ไว้ใจ อยู่กันแค่สองคนถ้าซองกยูทำมิดีมิร้ายเขาขึ้นจะทำยังไง

ก่อนจะให้ไปส่งต้องช่วยฉันเก็บร้านก่อน ไอ้สองคนนั้นกว่าจะกลับก็คงดึกแม่งไปม้อสาวที่ไหนแน่เลยซองกยูพูดออกมาแล้วสายหน้าด้วยความเอือมระอาเพื่อนที่วันๆเอาแต่ดูรูปคนนู้นทีคนนี้ทีแล้วชมว่าน่ารักอย่างนู้อย่างนี้งานการไม่ค่อยจะช่วยกันทำ

อ่อ แล้วเก็บไงอะมยองซูพยักหน้าเข้ามาแล้วมองอีกฝ่ายตาแป๋ว

เริ่มจากช่วยกันคนของเข้ามาไว้ในร้าน แล้วเก็บกวาดนิดหน่อยแค่นั้นแหละซองกยูว่าแล้วเดินนำออกไปทันทีและทั้งสองคนก็ช่วยกันเก็บร้านจนเสร็จเรียบร้อย มยองซูจึงรอให้ซองกยูเปลี่ยนชุดที่มีกลิ่นน้ำมันเครื่องออกซะก่อนแล้วอีกฝ่ายจะไปส่งเขา

 

 

เห้ย ไม่เข้าไปว่ะโฮวอนดันหลังซองยอลที่ยืนซุ่มดูอะไรอยู่

มึงดูนั้นดิซองยอลบอกเพื่อน โฮวอนจึงมองไปตามสายตาของซองยอลก่อนจะชะงักแล้วกระตุกยิ้มออกมาเพื่อภาพตรงหน้าคือซองกยูกับมยองซูที่ช่วยกันเก็บร้านและหยอกล้อกันไปด้วย

เหมือนจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นตอนเราไม่อยู่ว่ะซองยอลว่าแล้วหันไปสบตากับเพื่อนอย่างรู้กัน

เมื่อวานยังดูไม่ชอบเขาอยู่เลย ดูวันนี้สิโฮวอนว่าแล้วเดินกลับไปที่รถ

กูว่าเราไม่จำเป็นสำหรับมันแล้วแหละมันมีผู้ช่วยล่ะซองยอลเดินตามโฮวอนเข้ามาแล้วพูดขึ้น

ไปดูสาวกันดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยมาให้มันด่าพอจบคำพูดของซองยอลโฮวอนก็พยักหน้ารับแล้วออกรถไปทันที ทั้งสองคนกันอมยิ้มด้วยความสุขที่ได้เห็นคนสองคนเมื่อกี้ ถึงแม้จะแลปกใจอยู่บ้างที่ซองกยูกับมยองซูดูสนิทสนมกันแต่เขาก็ดีใจที่ได้เห็นซองกยูยิ้ม ยิ้มที่ดูมีความสุขจากใจ

 

ซองกยูจอดรถลงตามที่มยองซูได้บอกเขาไว้ก่อนจะหันไปมองอีกคนแล้วต้องเผลอยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าอีกคนหลับคอพับไปแล้ว คงจะเหนื่อยที่ต้องช่วยเขาวันนี้เพราะดูจากรูปลักษณ์ภายนอกมยองซูดูจะเป็นลูกผู้ลากมากดีด้วยซ้ำเขายังแปลกใจที่มยองซูช่วยเขาแบบไม่บ่นสักคำ

นี้มยองซู มยองซูมือหนาเอื้อมไปสะกิดอีกคนเบาๆเพื่อปลุกจนมยองซูค่อยๆลืมตาขึ้นมาแล้วหันซ้ายหันขวามองรอบนอก

ถึงแล้วหรอถามอีกคนแล้วลุกขึ้นนั่งดีๆหลังจากที่บอกที่อยู่ให้ซองกยูเสร็จเขาก็เพลอหลับไปเลย

อืม ลงไปได้แล้วซองกยูว่าแล้วมองอีกคนด้วยความเอ็นดูกับท่าทางง่วงนอนอของมยองซู

ครับ ขอบใจนะมยองซูตอบรับอีกฝ่ายแล้วเอ่ยขอบคุณจากใจจริงพร้อมกับส่งยิ้มไปให้จนซองกยูชะงักไปเพราะรอยยิ้มแสนสวยบนใบหน้าน่ารักของมยองซู

อืมกว่าจะตั้งสติได้ก็ตอนที่มยองซูเอื้อมมือมาสะกิดเบาๆซองกยูจึงพยักหน้าให้อีกคนแล้วมองคนที่เดินลงรถไป มยองซูยืนโบกมือให้เขาจนเขาขับรถออกมาจากอคนโดอีกคนด้วยหัวใจที่เต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

นายแปลกกว่าคนอื่นแน่เลย ฉันถึงเป็นแบบนี้ไม่วายบ่นออกมาอย่างขำๆแล้วรีบขับรถกลับบ้านของตนทันทีเพราะนี้ก็เริ่มดึกแล้ว พรุ่งนี้เขาต้องรีบตื่นไปจัดการไอ้เอนตัวดีก่อนเปิดร้าน

 

 

คุณแอลลล เจอกันอีกแล้วนะครับซองยอลเอ่ยทักมยองซูด้วยความดีอกดีใจเมื่อเห็นว่าร่างบางเปิดประตูเข้ามาในห้องบริการที่วกเขากันนั่งเล่นนอเล่นอยู่หลังจากถูกซองกยูสาดคำพูดให้ยกใหญ่ก่อนจะเปิดร้าน

ครับ แล้วนี้ซองกยูไปไหนหรอมยองซูตอบรับแล้วส่งยิ้มไปให้อีกฝ่ายอย่างเป็นมิตร

ซ่อมรถคุณอยู่น่ะฮะ นั้นน่ะะตรงที่ไอ้โฮย่ายื่นอยู่ซองยอลว่าแล้วชี้ให้อีกฝ่ายดูซึ่งก็เห็นโฮวอนที่กำลังคอยเป็นลูกมือให้ซองกยูอย่างสำนึกผิดที่เมื่อวานปล่อยให้อีกฝ่ายอยู่คนเดียว

อ่อ นี้ครับผมซื้อมาฝากมยองซูพยักหน้ารับแล้วยื่นถุงกล่องเค้กให้อีกฝ่าย

โห้ น่ารักแล้วยังใจดีอีกนะคุณเนี่ยซองยอลรีบรับถุงขนมมาทันทีแล้วเอาไปเก็บไว้ในตู้เย็นก่อนจะมองตามยองซูที่เดินไปตรงที่เขาบอกยิ้มๆ

 

คุณโฮวอนโฮวอนต้องสะดุ้งทันทีเมื่อมีมือนุ่มๆมาเกาะแขนตนจึงหันไปมองก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่าย

หวัดดีครับ คุณแอลโฮวอนว่าแล้วส่งยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างเป็นมิตรซึ่งมยองซุก็ยิ้มกลับเช่นกัน

ไอ้ย่า เอาไขควงมาดิ ไอ้ย่า ไอ้โฮย่าซองกยูรู้สึกหงุดหงิดที่เขาเรียกโฮวอนเท่าไรอีกฝ่ายก็เงียบจึงสไลด์ตัวเองออกจากใต้ท้องรถแล้วต้องนิ่งไปทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ภาพที่มยองซูกำลังยืนจับแขนโฮวอนแล้วส่งยิ้มให้กัน

รู้แล้วๆคนกำลังมีความสุขเลยโฮวอนหันมาบอกซองกยูแล้วหยิบไขควงใส่มือให้คนที่เอาแต่นั่งนิ่งมองมาที่เขา

มาทำไมอีกซองกยูถามอีกคนที่ยืนยิ้มไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรอยู่

มาดูรถมยองซูตอบคำเดิมเมื่อวานแล้วย่อตัวลงนั่งตรงหน้าซองกยู วันนี้ซื้อขนมมาฝากด้วยนะ

หรอซองกยูตอบรับแล้วสไลด์ตัวเข้าไปทันที จนมยองซูชะงักงงกับท่าทางของร่างสูงและดวงตาที่มองมา เมื่อวานยังดีๆอยู่เลยวันนี้เฉยชาใส่กันอีกแล้ว

คุณแอลครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ คุณช่วยเป็นลูกมือให้มันหน่อยโฮวอนสะกิดบอกมยองซูเบาๆแล้วเดินกลับไปที่ห้องบริการทันที ทิ้งให้มยองซูได้แต่นั่งงงอยู่คนเดียว

หยิบน็อตให้หน่อยพอเสียงเข้มบอกมยองซูก็รีบหันไปหาของที่ซองกยูต้องการแล้วยื่นไปให้ทันที

จรบีให้หน่อย

อะนี้

ไปนั่งข้างในไป ตรงนี้มันร้อนซองกยูว่าแล้วทำงานของตัวเองต่อ

ไม่เอาจะช่วยมยองซูยื่นคำขาดแล้วหาเกาอี้เล็กๆมานั่ง

ทำไมดื้อว่ะซองกยูว่าแล้วเลือนตัวออกมาอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นแล้วจ้องมยองซูเขม็งซึ่งร่างบางก็มองตอบอย่างไม่ยอมเช่นกัน

แล้วทำไมต้องไล่กันด้วยเล่ามยองซูว่าอย่างอนๆแล้วมองอีกฝ่ายกลับอย่างไม่เกรงกลัว

ก็มันร้อนซองกยูว่าแล้วลุกขึ้นจับแขนอีกคนให้เข้าไปนั่งในห้องแอร์ดีๆตรงนั้นร้อนก็ร้อนไม่เหมาะกับมยองซูด้วยซ้ำ ซองกยูลากร่างบางผ่านหน้าเอนที่นั่งสุมหันกันอยู่ไปที่ห้องพักที่เขาสร้างไว้เผื่อวันไหนเหนื่อยแล้วไม่อยากกลับบ้านก่อนจะดึงมยองซูเข้าไปในห้องซึ่งร่างบางก็ไม่ได้ดื้อดึงอะไรยอมเดินตามร่างสูงเข้าไปดีๆ

นั่งอยู่ในนี้แหละเสียงเข้มยื่นคำขาดก่อนจะเดินกลับไปที่เดิมแต่ก็ต้องชะงักกับเขาพูดไม่คิดของร่างบาง

ก็ผมอย่างอยู่กับคุณหนิ

ไม่ต้อง เดี๋ยวมา เปิดทีวีดูไปก่อนก็ได้ซองกยูว่าแล้วเดินกลับไปทำงานทันที ที่เขาไม่พามยองซูไปอยู่กับซองยอลเพราะกลัวเพื่อนเขาจะเต๊าะอีกฝ่ายก็กลัวคนหัวอ่อนอย่างมยองซูจะหลงคำพูดของซองยอลเท่านั้นเอง แค่เห็นยิ้มให้โฮวอนใจเขาก็กระตุกแปลกๆล่ะ เขาแค่ไม่อยากให้มยองซูต้องมาเสียคนเพราะเพื่อนของเขา

 

มึงเห็นไรไหมเมื่อกี้โฮวอนกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคนแล้วมองตามหลังซองกยูที่วันนี้ดูจะหงุดหงิดเป็นพิเศษออกไป

เห็นสิซองยอลพยักหน้า แม่งเรายังไม่เคยไปนั่งเล่นในห้องนั้นเลยนะ

คนสำคัญเขาดูกันตรงนี้แหละโฮวอนว่าแล้วหยักไหล่ก่อนจะเดินออกไปทำหน้าที่ของตนตามเดิม

 

ซองกยูยืนเท้าเอวมองอีกคนที่นอนอยู่บนเตียงในห้องพักเขาแล้วยิ้มออกมาก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างๆอีกฝ่ายก่อนจะดึงผ้าห่มมาห่มให้ซึ่งพอพาห่มโดนตัวมยองซูก็รีบกระชับเข้าหาตัวทันทียิ่งทำให้รอยยิ้มของร่างสูงกว้างขึ้นด้วยความเอ็นดู

ตัวแสบเอ๊ยมือหนาปัดผมที่ปกหน้าผากมนออกแล้วลูบหัวร่างบางเบาๆก่อนจะเอื้อมมือมาจับที่สร้อยที่ตัวเองใส่อยู่แล้วต้องใจเต้นแรงออกมา

คุณซองกยูมยองซูงัวเงียตื่นแล้วลุกขึ้นนั่งมองซองกยูที่มีใบหน้าครุ่นคิดมือหนาก็จับที่จี้ของสร้อย

สร้อยอะไรเหรอครับมยองซูถามแล้วมองหน้าอีกคนอย่างสงสัย เขาไม่เคยเห็นสร้อยที่มีจี้เป็นน็อตแบบนี้มาก่อนมันดูดีมากเมื่ออยู่บนร่างของซองกยู

มยองซูซองกยูเรียกอีกคนแล้วเอื้อมมือไปจับมือบางไว้ เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้คืออะไรแต่เขามั่นใจว่าไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครมาก่อนและยิ่งให้มยองซูส่งยิ้มให้คนอื่นเขารู้สึกว่าตัวเองแปลกไปจนพอไปนึกดูดีๆก็ได้รู้ว่าตัวเองกำลังรู้สึกหึงอีกฝ่าย เขาไม่ใช่คนไม่ประสีประสากับเรื่องความรักแต่แค่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นกับใครแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันกำลังมีความมีรู้สึกนั้นให้กับมยองซู

ทำไมหน้าคุณดูเครียดๆมยองซูยกมือประคองแก้มอีกฝ่ายไว้แล้วมองสำรวจใบหน้าคมที่ดูมีความเครียดจนเขากังวลไปด้วย

ป่าวหรอกซองกยูจับมือบางที่ประคองแก้มตนไว้แล้วมองอีกฝ่ายอย่างจริงจัง

มยองซูถ้าฉันให้ของนายไปนายจะช่วยเก็บมันไว้ได้ไหมซองกยูว่าแล้วมองหน้ามยองซูอย่างรอคำตอบ

คุณจะให้อะไรผมหรอมยองซูถามด้วยความงุนงงแล้วพยายามมองหาของที่ซองกยูหน้าจะเอาให้ตนแต่ก็ไม่มีอะไร

ตอบฉันมาก่อนว่านายจะเก็บมันไว้ได้ไหมน้ำเสียงจริงจังเอ่ยขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมือที่กระชับมือบางแน่นด้วยความรู้สึกประหม่ากลัวจะถูกปฏิเสธ

ถ้าเกิดว่าคุณอยากจะให้ผมจะเก็บมันไว้อย่างดีมยองซูตอบแล้วยิ้มให้อีกฝ่าย ซองกยูจึงค่อยๆปล่อยมือบางแล้วเอื้อมมือไปจับสร้อยที่ตนสวมอยู่ออก

มันไม่ได้มีมูลค่ามากมายแต่มันมีค่าสำหรับฉันมากซองกยูพูดขึ้นแล้วเอาวางลงที่มือบาง

คุณมยองซูไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ซองกยูที่ดูเหมือนจะไม่ชอบเขาตอนนี้กลับกลายเป็นคนละคน กลายเป็นซองกยูที่อ่อนโยนแล้วจริงใจ

ฝากมันไว้หน่อยนะมยองซูซองกยูเงยหน้ามองอีกคนแล้วส่งยิ้มให้ เขาคอดว่าเขาให้ถูกคนแล้ว เขาเชื่อใจมยองซูเชื่อว่าอีกฝ่ายสามารถดูแลมันได้และไม่ใช่แค่สร้อยแต่อีกคนสามารถดูแลหัวใจเขาได้

ครับมยองซูต้องน้ำตาร่วงทันที เขาไม่คิดว่าจะมีวันนี้เลย คนที่เขาเจอไม่กี่วันและอยากจะป่วนให้อีกฝ่ายปวดหัวกำลังเป็นคนที่ทำให้ใจของเขาเต้นแรงร่างบางโผล่เข้ากอดร่างสูงทันที

ขอบคุณนะมยองซูซองกยูยกมือขึ้นโอบอีกฝ่ายและกระชับกอดแน่นขึ้น

ไม่เป็นไร ผมจะรักษามันอย่างดีมยองซูว่าแล้วผละออกจากอ้อมกอดของซองกยูก่อนจะหยิบสร้อยขึ้นมาใส่แล้วจับจี้มันขึ้นมาดู

เชื่อใจผมได้มยองซูเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ซองกยูก่อนจะตัดสินใจหอมแก้มของอีกฝ่ายแทนคำขอบคุณทำเอาซองกยูนิ่งไปจนเขานึกว่าอีกคนช็อคไปซะแล้ว

คุณซองกยูฮะมยองซูเขย่าตัวอีกฝ่ายอย่างเป็นห่วงก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อซองกยูหันมายิ้มให้แล้วเอื้อมมือมาหยิกแก้มเขา

เดี๋ยววันนี้ไปส่งซองกยูว่าแล้วดึงอีกคนเข้ามากอดแน่น เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีวันนี้วันที่ได้รู้สึกดีๆกับใครอีกครั้งหลังจากที่ต้องเจ็บเพราะเรื่องความรักครั้งก่อน เขาก็ไม่คิดจะรักใครอีก แต่เขากลับต้องใจเต้นแรงตั้งแต่ได้เห็นหน้ามยองซูครั้งแรกหวังว่าคนที่พระเจ้าส่งมาให้เขาจะเป็นมยองซูที่จะเป็นคนสุดท้ายในชีวิต

ไม่ช่วยเก็บร้านแล้วนะมยองซูว่าขำๆ

อืม ให้ไอ้พวกนั้นมันเก็บบ้างซองกยูว่าแล้วดันอีกฝ่ายออกมามองหน้าแล้วต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่ามยองซูกำลังส่งยิ้มมาให้ตนอยู่ ไม่นานทั้งสองก็ออกมาจากห้องก่อนซองกยูจะต้องมองเพื่อนตัวราวกับจะฆ่าเมื่อเห็นว่าซองยอลกับโฮวอนมายื่นล้อมๆมองๆอยู่แถวหน้าห้อง

ไปเก็บร้านเสียงเข้มตวาดลั่นแล้วจับแขนมยองซูให้เดินออกไปจากร้านทันที

แกจะไปไหนโฮวอนตะโกนถามอีกฝ่ายที่วันนี้ดูจะมีความสุขเป็นพิเศษแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบของอีกฝ่ายแต่ไม่ต้องบอกเขาก็รู้ว่าซองกยูจะไปไหนก็ไปส่งแฟนหมาดๆของเจ้าตัวไง เขาได้ยินที่ทั้งสองคุยกันหมดแล้ว

 

เป็นเหี้ยไรกันว่ะซองกยูถามเพื่อนเมื่อเดินเข้ามาในร้านแล้วเห็นซองยอลกับโฮวอนมีสีหน้าเคร่งเครียด

ปะป่าว แกรีบไปซ่อมรถให้คุณแอลเลยนี้ก็ใกล้ถึงวันรับรถแล้วซองยอลตอบแล้วหลบสายตาจับผิดของอีกฝ่าย

ไม่เห็นเป็นไร ถ้ามยองซูจะใช้รถใช้ฉันก็ได้ซองกยูหยักไหล่แล้วเดินไปหยิบน้ำมากิน

งั้นหรอโฮวอนตอบแล้วทำหน้านิ่งๆ

แล้วตกลงพวกแกเป็นไรว่ะ นี้ดาราที่พวกแกชอบออกเดตใช่ไหมถึงทำหน้าแบบนี้ซองกยูว่าขำๆก็เพื่องของเขาวันๆเอาแต่ส่องพวกดารา พวกคนหน้าตาดี ถ้าจะเครียดก็คงเครียดเรื่องนี้แหละ

ไหนมาดูดิ ไอ้พวกนี้หนิซองกยูส่ายหน้าขำเอนแล้วแย่งมือถือออกมาจากมือของซองยอลจนอีกฝ่ายคว้ากลับไม่ทันแล้วต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่ารูปที่ค้างหน้าจอคือรูปของมยองซูที่ถ่ายลงไอจีแล้วยังใส่สร้อยที่เขาให้ถ่ายอีกเห็นแบบนี้แล้วมันชื่นใจ

ดูพอใจยัง เอามาได้แล้วซองยอลว่าแล้วจะคว้ามือถือคืนแต่ซองกยูหก็หลบทัน

เดี๋ยวดิ มยองซูตอบเม้นแฟนคลับด้วยหนิซองกยูว่าแล้วกดเข้าไปดูคอมเม้นใต้ภาพก่อนจะนิ่งไปทันที

มยองซูโอบป้า สร้อยสวยจัง

แอลอ่า ซื้อสร้อยจากไหน

ว้าว ใครให้มาเหรอ

สร้อยเท่มากเลย

L.kim ขอบใจที่ชอบ มันก็แค่สร้อยธรรมดาเส้นหนึ่งเท่านั้นเองแหละ

ซองกยุรู้สึกลำคอแห้งผาก และคิดไม่ถึงว่ามยองซูจะเป็นคนแบบนี้ คนที่สัญญาว่าจะดูแลสร้อยของเขาให้ดีกับพูดว่าสร้อยที่เขาให้มันก็แค่สร้อยธรรมดา ก็คงจะจริงสร้อยมันอาจจะสำคัญกับเขาแต่คนที่รับไปมันคงเป็นแค่สร้อยที่ไม่สำคัญเขาเองที่ผิด เขาเองที่คิดไปเอง คิดว่ามยองซูอาจจะรู้สึกเหมือนกัน แต่ลืมคิดไปว่าเขามันแค่คนธรรมดาส่วนมยองซูเป็นดารา เซเลปที่รอบตัวมีคนดังคนมีเงินที่ทั้งหน้าตาดีและเหมาะสมกับเจ้าตัว

เอ่อๆนี้มากินเค้กที่คุณแอลซื้อมาให้เมื่อวานดีกว่า ลืมได้ไงว่ะพอเห็นสีหน้าของซองกยูที่ดูขมขื่นโฮวอนก็รีบพูดแก้สถานการณ์ทันทีด้วยการไปหยิบเค้กที่มยองซูซื้อมาให้เมื่อวานออกมา

ไม่กิน กินไม่ลงซองกยูวางมือถือซองยอลลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปทันที ทิ้งให้เพื่อนได้แต่มองตนด้วยสายตาเป็นห่วง

แม่งเอ๊ยซองกยูโมโหจนควบคุมตัวเองไม่อยู่จึงเผลอตะเขาที่กะละมังที่ใส่น้ำไว้จนมันแตก

ฉันคิดไปเองสินะมยองซูร่างสูงทรุดตัวนั่งลงเกาอี้แล้วร้องไห้ออกมาเงียบๆด้วยความเจ็บปวด มยองซูไม่เคยคิดจะรักเขาเลยด้วยซ้ำ เขาเองที่ผิดที่คิดไปไกลคิดว่ามยองซูจะรักกัน  แต่มันไม่มีจรองหรอกความรักที่เกิดจากคนที่เพิ่งเจอกัน เขาคิดไปเองทั้งนั้น

ซองกยู มานั่งทำไรตรงนี้อะซองกยูรีบยกมือเช็ดน้ำตาทันทีเมื่อได้ยินเสียงคนที่กำลังทำให้เขาเจ็บอยู่ตอนนี้ ร่างสูงลุกขึ้นจากเกาอี้ก่อนจะเดินไปอีกทางแต่มยองซูก็ยังเดินตาม

เป็นไรอะ นี้ผมซื้อขนมมาให้ด้วยนะ เมื่อวานกินยังมยองซูรีบเดินตามอีกคนแล้วสะกิดแขนซองกยูแต่กลับไม่ได้รับความสนใจจนเขารู้สึกแปลกใจและงงไปหมด ซองกยูเป็นอะไรกัน

กยู เป็นไรอะมยองซูจับแขนอีกฝ่ายไว้ไม่ให้เดินหนีตนก่อนจะเดินอ้อมไปยืนข้างหน้ามองคนที่หัวหน้าหลบเขา

งอนอะไรเนี่ยมยองซูถามแล้วจับแก้มของคนขี้งอนให้หันมามองตน

ปล่อยซองกยูตอบแล้วปัดมือเล็กออกจากหน้าตนจนมยองซูหน้าเจื่อนลง

เป็นอะไรมยองซูถามด้วยน้ำเสียงจริงจังแล้วมองคนที่มองหน้าเขาด้วยสายตานิ่งๆ

กลับไปซะซองกยูว่าแล้วจะเดินหนีอีกคนแต่มยองซูก็จับแขนไว้ก่อน

ทำไม

นายไม่เหมาะกับที่นี้หรอก กลับไป ถ้าถึงวันรับรถแล้วจะให้ไอ้ยอลโทรไปบอกซองกยูสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของอีกคนแล้วเดินไปเตรียมเครื่องมือซ่อมรถโดยไม่หันมาสนใจมยองซูเลย

ทำไมล่ะ กยูมยองซูถามเสียแผ่วซึ่งยังไงร่างสูงก็ไม่ได้ยิน ร่างบางยืนมองแผ่นหลังกว้างที่ไม่ได้หันมาสนใจตนเลยก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินออกไปทันที ซองกยูคงจะเบื่อขี้หน้าเขาแล้วแหละ มาทุกวันขนาดนี้

 

 

นี้ นั่งเป็นหมาง่อยมองโทรศัพท์อยู่นั้นแหละนัม อูฮยอนว่าแล้วนั่งลงข้างๆคนที่เอาแต่เหม่อลอยไม่เป็นอันทำงานจนต้องพากับมาที่คอนโดเพื่อตั้งสติก่อนไม่งั้นกองถ่ายล่มไม่เป็นท่าแน่

พี่นัมมยองซูโผล่เข้ากอดอีกคนทันทีพรางร้องไห้ออกมาจนอูฮยอนนึกสงสัยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะรู้สึกว่ามยองซูคงจะเจ็บปวดกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่เพราะถ้าไม่เป็นอย่างนั้นคนที่ตั้งใจทำงานแบบมยองซูคงไม่สติแตกแบบนี้

เล่าให้ฉันฟังสิอูฮยอนดันอีกฝ่ายออกแล้วมองใบหน้าเปื้อนน้ำตาอย่างคาดคั้น

ผม...

ติ้ด

ยังไม่ทันได้เล่าเสียงข้อความก็ดังขึ้นก่อนมยองซูจึงเงยหน้ามองอูฮยอนอย่างขอิอนุญาตซึ่งอูฮยอนก็พยักหน้ารับร่างบางจึงเปิดดูข้อความที่มีคนส่งเข้ามาด้วยความแปลกใจ

Sungyeol:มยองซูพรุ่งนี้วันเกิดไอ้ซองกยูหวังว่านายจะมาแล้วอธิบายเรื่องสร้อยให้มันฟัง

มยองซูต้องขมวดคิ้วยุ่งอย่างไม่เข้าใจที่ซองยอลพูด เรื่องสร้อยอะไรกันสร้อยนี้ซองกยูเป็นคนให้เขาเองแล้วเขาต้องอธิบายอะไร

คำพูดบางคำที่มันไม่ชัดเจนมันก็อาจจะส่งผลเสียจนทำให้ใครบางคนเจ็บนะ พี่ไม่รู้ว่านายเป็นอะไรพี่ก็แค่พูดเฉยๆอูฮยอนว่าแล้วหยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ คิดว่าเขาจะสนใจเด็กในสังกัดตัวเองจนไม่สังเกตอะไรเลยหรอ มยองซูไม่ใช่คนชอบใส่สร้อยแต่พอเขาเห็นสร้อยที่ไม่ได้ดูมีค่าอะไรบนคอมยองซูเขาก็รู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆจนต้องส่งเด็กไปสืบดูก่อนจะได้เรื่องมาว่ามยองซูกำลังมีซัมติงกับเด็กซ่อมรถที่อีกคนบอกให้เขาไปส่งบ่อยดูแค่นี้เขาก็แจะเดาทุกอย่างออกแล้วและที่มยองซูเป็นแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องใครอื่นนอกจากเจ้าของสร้อย

ผมควรทำยังไงดีมยองวูพึมพำออกมาแล้วก้มหน้าลงจนอูฮยอนเอื้อมมือมาตบไหล่เบาๆ

เล่ามาอูฮยอนคาดคั้นให้มยองซูเล่าจนสุดท้ายก็ได้รู้เรื่องจนหมด

พุ่งนี้วันเกิดเขาใช่ไหมอูฮยอนถามขึ้น

อืมมยองซูพยักหน้ารับ

ไปอธิบายซะ จากที่นายเล่าอะดูหมอนั้นดูจะรักนายมากเลยนะไม่งั้นคงไม่ยอมให้สิ่งสำคัญแบบนี้กับคนที่เพิ่งรู้จักหรอก เขาจะฟังคำพูดนายแน่อูฮยอนพูดออกมาอย่างให้กำลังใจ เขาจะไม้บังคับมยองซูเรื่องหัวใจเราะมันเป็นเรื่องของคนสองคนถึงแม้ว่ามยองซูจะเป็นคนของสังคมก็ตามแต่ความรักมันห้ามกันไม่ได้ ยังไงซะมยองซูก็ต้องมีแฟนในสักวันหนึ่งอยู่ดี

 

 

ฉันมันผิด ที่คิดไปไกล หวั่นไหวไปเอง รักมากไปเอง ไม่เผื่อใจเอาไว้ก็เลยต้องเจ็บ....

ซองกยูนั่งส่ายหน้าเอือมระอากับเพื่อนทั้งสองคนที่พากันแหกปากร้องคาราโอเกะเสียงดังในกลางดึกของวันนี้ที่เป็นวันที่พิเศษของเขาก็คือวันเกิด ไอ้เพื่อนตัวดีเลยออกความเห็นว่าให้ปิดร้านตั้งแต่ตอนบ่ายและช่วยกันจัดงานวันเกิดซึ่งเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรออกจะดีใจด้วยซ้ำที่เพื่อนทำให้ขนาดนี้

ร้องไหมซองยอลว่าแล้วยื่นไมค์มาให้ซองกยูแต่ร่างสูงปฏิเสธแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นจิบต่ออย่างไม่ใส่ใจ คนที่อยากให้อยู่ในงานวันนี้คงไม่มีอีกแล้ว วันนี้ทั้งวันเขายังไม่เห็นหน้ามยองซูเลยหลังจากที่เมื่อวานได้ไล่อีกฝ่ายกลับบ้านไป

ฉันไปเข้าห้องน้ำแปปนะซองกยูหันไปบอกเพื่อนแล้วลุกไปเข้าห้องน้ำทันที เครื่องดื่มมึนเมาที่เขาคิดเข้าไปเริ่มแสดงฤทธิ์ออกมาแล้วแต่แค่นี้ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก

พรึบ

เห้ย เล่นไรว่ะซองกยูตะโกนเสียงดังแล้วรีบรูดซิปกางเกงขึ้นทันทีหลังจากที่ทำธุระเสร็จก่อนจะค่อยๆเดินออกไปจากห้องน้ำเพราะไฟทุกดวงในร้านถูกปิดเกือบหมด เขาไม่เชื่อหรอกว่ามันจะบังเอิญดับถ้าไม่ใช่ไอ้เพื่อนตัวดีมันแกล้งอำเขาน่ะ

ไอ้ยอลไอ้ย่า เปิดไฟโว๊ยเสียงเข้มตะโกนพร้อมกับมือที่ค่ำกำแพงเดินไปตามทางเพราะมองไม่ค่อยเห็นเท่าไร

ทำไมเงียบว่ะซองกยูพูดขึ้นมาเมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากเพื่อนจนเดินเข้ามาในส่วนห้องบริการลูกค้าที่พวกเขาใช้จัดงานร่างสูงมองไปรอบๆที่พอจะมีแสงไฟจากด้านนอกส่องเข้ามาบ้าง

 

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยู.....ซองกยูต้องนิ่งไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องเพลงพร้อมกับร่างบอบบางของคนที่เขาไม่คิดว่าจะมากำลังถือเค้กเข้ามาตรงหน้าพร้อมกับเอนทั้งสองคนที่พากันเต้นแร้งเต้นกาอยู่ด้านหลังมยองซู ซองกยูมองร่างบางอย่างไม่คาดคิดแล้วผละถ่อยหลัง มยองซูจะมาหลอกอะไรเขาอีก

เปาเค้กสิครับซองกยูเสียงหวานเอ่ยร้อมกับรอยยิ้มที่ซองกยูคิดเสมอว่ามันจริงใจ

เปาสิว่ะ เรื่องอื่นค่อยว่ากันโฮวอนว่าแล้วดันหลังเพื่อนให้เข้าไปไกลมยองซูอีก

เปาเลยๆๆเสียงเชียร์ของเพื่อนทำให้ซองกยูยอมก้มหน้าไปเปาเค้กแล้วห้องทั้งห้องก็สว่างขึ้น ซองกยูยื่นมองหน้ามยองซูนิ่งๆด้วยความแปลกใจ

ทำไมมองแบบนั้นล่ะมยองซูว่าแล้ววางเค้กลงก่อนจะเดินเข้ามาหาคนที่ยื่นนิ่งแล้วจับมือซองกยูไว้ทั้งสองข้าง

เป็นเพราะคอมเม้นในภาพนั้นใช่ไหม ผมขอโทษที่พูดอะไรไม่คิด ไม่รู้ว่าคุณจะมาคิดมากกับเรื่องนี้แต่ผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆนะมยองซูว่าและต้องเม้นปากเข้าหากันแน่นเมื่อวองกยูพูดขึ้น

ถ้าไม่คิดอะไรก็กลับไปสิซองกยูว่าแล้วดึงมือตัวเองออกเบาๆก่อนจะหันหลังเดินเพื่อจะเข้าไปในห้องพัก

ไม่กลับ ฟังก่อนสิฮะมยองซูรีบเข้าไปกอดอีกคนจากข้างหลังแล้วซบหน้าลงบนแผ่นหลังแข็งแกร่ง

ผมไม่ได้คิดอะไรกับคำพูดพวกนั้นแต่ผมคิดอะไรกับคุณ ผมแค่จะบอกว่ามันเป็นแค่สร้อยที่ธรรมดาแต่มีความสำคัญกับผมมากมยองซูกอดร่างสูงแน่นแล้วร้องไห้ออกมา ถ้าซองกยูไม่ยอมให้อภัยเขาแล้ว เขาจะทำยังไง เขารักอีกฝ่ายไปแล้วจะให้ยอมง่ายๆไม่มีทางหรอก

เพราะคนสำคัญให้ผมมาพอจบคำพูดซองกยูก็ดึงมือบางออกจากเอวทำให้มยองซูใจหายวาบก่อนจะหันกลับมาแล้วดึงเอวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้

พอแล้ว เข้าใจแล้วซองกยูพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแล้วยกมือเช็ดน้ำตามให้อีกฝ่ายแผ่วเบาจนมยองซูใจชื้นขึ้น

ผู้ชายขี้งอนมยองซูว่าแล้วเบ้ปากใส่

เพราะรักไงถึงงอนถ้าไม่สำคัญไม่กล้างอนหรอกซองกยูว่าดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดแน่น

โอ๊ยยย เข้าใจกันสักทีซองยอลและโฮวอนที่มองอยู่พากับตบมือด้วยความดีใจ ลุ้นตั้งนานเขาก็นึกว่าเพื่อนเขาจะใจแข็งกว่านี้แต่ก็นะเจอลูกอ้อนคนน่ารักไปเป็นใครก็ใจแข็งได้ไม่นานหรอก

มาๆกินเค้กๆหิวล่ะซองยอลว่าแล้วเดินมาดึงมยองซูออกจากซองกยูก่อนจะดึงร่างบางให้นั่งลงบนโซฟาแล้วต้องขนลุกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นสายตาที่ซองกยูมองมา

มาเดี๋ยวผมตัดให้มยองซูว่าแล้วลงมือตัดเค้กให้ซองกยูและเพื่อนๆพอกินเสร็จก็พากันนั่งเล่นพูดคุยกันอีกหน่อยแล้วก็พากันเก็บของกลับบ้านเพราะทั้งวันก็เหนื่อยมาพอแล้ว

กลับบ้านดีๆนะฮะมยองซูโบกมือให้ซองยอลกับโฮวอนที่พากันเดินไปขึ้นรถของตัวเอง

กลับให้ถึงบ้านนะคุณแอลซองยอลแซวแล้วรีบเปิดประตูเข้าไปในรถทันทีเมื่อเห็นว่าซองกยูกำลังเดินเร็วๆมาทางเขาแล้วรีบขับรถออกไปทันที

หึๆน่ารักดีนะครับมยองซูหันไปพูดกับร่างสูงที่ออกมายืนส่งเพื่อนข้างๆตน

ไม่รักมันล่ะซองกยูว่าอย่างประชดประชัน

ไม่เอาสิ เป็นผู้ชายไม่ขี้งอนน้ามยองซูรีบเข้ามากอดเอวแกร่งออดอ้อนทันทีเพราะอีกคนเริ่มทำหน้าบึ้ง

จะไปส่งได้ยังมยองซูเงยหน้ามองอีกคนที่มองหน้าเขายิ้มๆก่อนจะต้องหน้าร้อนผ่าวเมื่อซองกยูพูขึ้น

ไม่ไปอะเหนื่อย นอนนี้แหละพูดไม่ทันจบก็จับมือร่างบางเดินกลับเข้าไปในห้องพักของตนแล้วปิดประตูอย่างแน่นหนาก่อนจะดึงมยองซูให้ชิดกำแพงแล้วกักขังอีกคนไว้ในอ้อมแขน

กยูมยองซูเรียกเสียงแผ่วเมื่อร่างสูงเอาแต่มองหน้าตน

ทำไมนาย น่ารักจังซองกยูพูดออกมาแล้วต้องก้มหน่าเพราะความเขินอาย เขากล้าพูดแบบนี้ออกไปได้ไงกัน

น่ารักก็รักให้มากๆนะมยองซูจิ้มนิ้วไปที่อกด้านซ้ายอีกฝ่ายเบาๆเป็นการย้ำเตือน

รักอยู่แล้วน่าซองกยูเอื้อมมือมาจับมอมยองซูไว้แล้วมองคนในอ้อมแขนอย่างมีความหมาย

ไหนบอกจะนอนไง มายืนทำอะไรตรงนี้กันมยองซูว่าแล้วหลบสายตาที่อีกคนมองมา ซองกยูทำให้เขาเขินจนตัวจะแตกอยู่แล้ว

อยากได้กำลังใจมยองซูต้องเอียงหน้ามองอีกคนด้วยความงุนงงทันทีเพราะไม่รู้ว่าซองกยูจะมาแบบไหนอีก

เร็วๆสิร่างสูงเร่ง

อะไรมยองซูถามอีกคนอย่างไม่เข้าใจก่อนจะต้องเบิกตากว้างเมื่อถูกซองกยูขโมยหอมแก้มฟอดใหญ่

ทำแบบนี้แหละ อะซองกยูว่าแล้วยืนแก้มพองลมไปให้อีกคนจนมยองซูนึกหมั่นใส้คนที่ทำเป็นเขินอายเมื่อครู่

จุ๊บ

พอใจยังมยองซูจุ๊บไปเบาๆที่แก้มสากของซองกยูแล้วถามเสียงแผ่วเบาหน้าน่ารักขึ้นสีแดงระเรื่อจนซองกยูอดใจไม่ไหวกดจมูกหอมอีกคนฟอดใหญ่สลับสองข้างจนมยองซูต้องดันอกแกร่งไว้

พอแล้ง ง่วงน้ำเสียงงัวเงียเอ่ยขึ้นพร้อมกับมือเล็กที่ยกขยี้ตาจนซองกยูยิ้มขำ

แสดงเก่งจังนะซองกยูว่าแล้วช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นแล้วพาเดินไปที่เตียงก่อนจะวางมยองซูลงเบาๆแล้วตามขึ้นไปนอนข้างๆ

นานแล้วนะที่ฉันไม่มีคนรักข้างๆเสียงเข้มพูดขึ้นพร้อมกับมองเพดานห้องอย่างเหม่อลอยแล้วต้องสะดุ้งเมื่อแขนเรียววางพาดมาที่เอวตนคนพร้อมกับใบหน้าน่ารักที่ซบลงบนอกอย่างออดอ้อนจนเขาต้องกระชับแขนให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้มากขึ้น ตอนแรกเขาก็แค่กลัวที่จะสัมผัสอีกคน

คุณคิดว่าผมเป็นแฟนคุณไหมมยองซูถามอู้อี้บนแผ่นอกจนซองกยูต้องยกมือลูบหัวกลมด้วยความเอ็นดู

เป็นสิ เพราะถ้าไม่ใช่ฉันจะไม่แตะต้องใครเด็ดขาดซองกยูว่าแล้วก้มหน้ามองคนที่เงยหน้าจากอกมามองเขา

ชอบผมไหมมยองซูถามแล้วมองสบตาคมตรงๆสำหรับเขาแล้วมันเลยคำว่าชอบมามากเขารักซองกยูเลยล่ะตอนนี้แต่เขาแค่อยากรู้ว่าซองกยูคิดยังไงกันแน่

คิดเอาเองซองกยูว่าแล้วพลิกตัวให้มยองซูอยู่ข้างล่างแล้วขยับขึ้นคร่อมอีกคนทันที

จะทำอะไรมยองซูถามด้วยความตื่นตัวแล้วดันอกแกร่งไว้ไม่ให้ขยับเข้ามาใกล้ไปมากกว่านี้

คิดว่าจะทำอะไรล่ะซองกยูว่าแล้วก้มลงมาใกล้อีกคนจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

ไม่รู้ ไม่ได้ชอบคิดไปเองแบบคุณมยองซูว่าแล้วเชิดหน้าขึ้นจนคนที่มองอยู่อดหมั่นใส้ไม่ได้ก้มลงประกบปากกับอีกคนทันทีแต่ไม่ได้ลุกล้ำอะไรแต่ปากแตะปากแล้วก็ผละออกแต่ตอนนี้ใบหน้าน่ารักกับแดงซ่านจนเขาอดใจไม่ไหวจัดการพวงแก้มนิ้มด้วยการกดจมูกลงแรงๆ

ก็ชอบทำให้คิดซองกยูว่าก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆแล้วกระชับแขนให้อีกฝ่ายเขยิบเข้าหาตัวเอง

ที่หลังห้ามคิดไปเอง รอให้ผมพูดเองก่อนค่อยคิดมยองซูว่าแล้วหลับตาลงเขาเพิ่งรู้ว่าการได้นอนในอ้อมกอดของคนรักทันดีอย่างนี้ มันรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยจนเขาไม่อยากให้อีกคนปล่อยร่างกายเขาไปเลย

รู้แล้วน่าซองกยูตอบรับแล้วต้องยิ้มออกมาเมื่อก้มมองอีกฝ่ายก็เห็นว่ามยองซูหลับไปแล้ว ร่างสูงกดจูบลงบนหน้าผากมนเบาๆอย่างรักไคร่ก่อนจะหลับตาลงแล้วโอบร่างกายคนรักไว้เพื่อให้ความอบอุ่นแก่มยองซูก่อนจะเข้าสู่ห้วงนินทาไปทันทีเพราะความเหนื่อยล้า

 

ตื่นโว๊ยยยยเสียงตะโกนของซองยอลดังขึ้นทำให้สองร่างที่นอนกอดก่ายกันต้องรีบผละออกจากกันแล้วไปทำธุระของตัวเองก่อนจะออกมาทำหน้าที่ที่ต้องทำเป็นประจำ พอตื่นขึ้นมยองซูจะแต่งตัวไปทำงานเช่นเดียวกับซองกยูที่จะลุกขึ้นมาเปิดร้าน ทั้งสองตัดสินใจมาใช้ชีวิตร่วมกันที่ร้านซ่อมรถของซองกยูจนเวลาล่วงเลยไปหลายเดือนจนเพื่อนๆต่างพากันอิจฉา มยองซูบอกกับนักข่างว่าตัวเองมีคนรู้ใจแล้วซึ่งได้กระแสตอบรับทั้งดีและไม่ดีแต่ถึงอย่างนั้นซองกยูก็ไม่ยอมปล่อยมือจากอีกคนง่ายๆเขารักมยองซูไปแล้วจะให้ทำยังไงได้ ส่วนมยองซูเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมีความสุขขนาดนี้ที่มีซองกยูอยู่ข้างๆซองกยูดูแลเขาดีจนเขารู้สึกว่าบนโลกนี้ไม่มีใครมีความสุขได้เท่าเขาอีกแล้ว อีกคนทั้งให้ความรักความิอบอุ่นและปกป้องเขาเสมอจนยับวันเขายิ่งรักผู้ชายแสนห่ามอย่างซองกยูเข้าไปทุกที

 

 

FIN.

 

 เสร็จสักทีกับฟิควันเกิดพี่กยู พล็อตเรื่องนี้มาจากเอ็มวี คิดไปเองของวง nos นะค่ะ 

ไม่ได้เหมือนทั้งหมดแค่เอาะล็อตเรื่องเขามาหวังว่าทุคนจะชอบกันนะ

ผลงานทั้งหมด ของ jb_kim

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 11:57
    น่ารักมากๆเลย >< อ๊ากกกก ชอบพี่กยูเป็นนายช่าง แลดูเถื่อน ดูเท่ดีค่ะ 555555555 มยองถึงจะเป็นดาราแต่ก็ไม่ถือตัวเลย คงจะชอบพี่กยูตั้งแร่แรกเลยสิน้าาาา ถึงได้มาหาทุกวันเลย ประเด็นคือไม่ได้มาดูรถ มาดูคนซ่อมรถ 555555555 มยองไปเม้นแบบนั้น พี่กยูก็เสียใจแย่สิ TT แต่ดีนะที่เข้าใจกันๆด้ ชอบบบบบ น่ารักมากเลย เป็นกำลังใจให้นะค้าาา ><
    #4
    0
  2. #3 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 17:58
    ชอบม๊ากกกมากค่ะ มันมีความละมุนนน
    #3
    0
  3. #2 กยูมยอง
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 23:45
    น่ารักจังค่ะ....คิดว่าไม่สนใจมยองซูสะเเล้ว ที่แท้ก็แอบหวั่นไหวแต่ครั้งเเรก มยองซูก็ป่วนน่ารักเชียว &#128541;&#128541;

    แต่ซองกยูนี่ขี้งอนจังคิดไปเองจนต้องมานั่งร้องไห้เชียว&#128514;&#128514;
    #2
    0
  4. วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 23:39
    พล็อตน่ารักมากๆเลยค่ะ

    เซเลปกับช่างซ่อมรถ
    ความบังเอิญทำให้ทั้งสองคนมาเจอกัน ตกหลุมรักกัน สุดท้ายก็เป็นแฟนกัน

    ปล.อยากให้มีภาคต่อจังเลยค่ะ
    ปล.2 ขอบคุณที่เเต่งฟิคสนุกๆให้อ่านนะคะ จะคอยติดตามเรื่อยๆเลยค่ะ
    #1
    0