What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
28

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

3 ส.ค. 58 / 12:21   [61.19.201.7]
ลูเซีย The jar's modeller บอกว่า :
สวัสดีค่าาาา ลูเซียเองนะคะ 
วันนี้พาข่าวดีมาบอก 

มีกิจกรรมแจกหนังสือล่ะ ^^ 
บทความเขียนโดยพี่เว็บมาสเตอร์ค่ะ 
สัมภาษณ์ข้าน้อยเอง แหะๆ (เขิน) 

http://www.dek-d.com/writer/37839/

แจกหนังสือ 3 เล่ม (พลิกรักสลับใจ) 
ด้วยคำถามง่ายๆ 

"นิยายเรื่องแรกของคุณในเว็บเด็กดี คือเรื่องอะไร และเป็นงานแนวไหน" 

ประกาศผลวันศุกร์ที่ 7 สิงหาคม 2558 ค่ะ

รีบตอบกันเข้ามานะ ^^ 


25 ก.ค. 58 / 02:46   [101.108.225.255]
Hideko_Sunshine บอกว่า :

Hideko_Sunshine แจ้งข่าวเรื่องหนังสือค่ะ

ตอนนี้นิยายเรื่องNatural Kiss ของเฮียธาดากับหนูแสนดีจากเซต KISS ได้รับการตีพิมพ์จากสนพ.แจ่มใสแล้วนะคะ สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป สั่งซื้อจากเว็บแจ่มใสหรือแจมคลับก็ได้ อย่าลืมติดตามให้ได้นะ เรื่องนี้มาพร้อมทั้งงานจิ้น งานฟิน งานอินและงานเรียลค่ะ >,.<

รายละเอียดตามลิ้งค์นี้เลย (ซื้อตามร้านหนังสือก็ได้ค่ะ)

http://www.jamsai.com/product/3444



PS.หากข้อความนี้เป็นการรบกวนพื้นที่มายไอดีต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยค่ะ


8 ก.ค. 58 / 20:40   [103.10.197.194]
อริณาภรณ์ บอกว่า :

ฝากนิยายเรื่องใหม่ล่าสุดในนามปากกา ชาร์ม ด้วยนะคะ

เรื่อง คืนใจ(forget me) ส่วนเรื่อง กงเกวียนหัวใจจะอัพหลังเรื่องคืนใจจบนะคะ พอดีเราต้องการรีไรท์ใหม่ทั้งหมด

ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้นะคะ ฝากนิยายเรื่องล่าสุดไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ รับรองว่าสนุกไม่แพ้เรื่องอื่นๆค่ะ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1342116


28 มิ.ย. 58 / 00:32   [91.141.3.130]
lovelyniya บอกว่า :
นิยามีข่าวมาแจ้งจ้า
บำเรอรักเมียสมอ้างวางแผงแล้ว
สามารถสอยคุณภาคกลับบ้านไปนอนกอดได้แว้วน๊า

“ผมเคยเตือนคุณแล้วใช่ไหมว่าอย่ามายุ่งกับคนใกล้ตัวผม 
คุณอาจจะไม่ถือสาเรื่องการใช้ของร่วมกัน แต่ผมถือ”

 

...เขาจะช่วงชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอรัก!
‘ภาคินัย เตชะภูดินันท์’ เจ้าของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆ ของประเทศไทย นิสัยจริงจัง
เจ้าอารมณ์ และเสพติดความสำเร็จยิ่งกว่าสิ่งใด เขาจะใจดีกับทุกคน ตราบใดที่เป็นฝ่ายได้กำไร แต่หาก
ขาดทุนเมื่อไหร่เตรียมตัวโดนสายตาคู่คมสีอำพันเผาไหม้ได้เลย ภาคินัยมีทุกอย่างที่ผู้คนส่วนใหญ่ต้องการ 
นั่นก็คือที่ดิน บ้าน รถ และเงินสดในธนาคาร เพราะเหตุนี้เองสาวๆ น้อยใหญ่จึงพยายามเอาตัวมา
พัวพันกับเขาเพื่อหวังจะตกถังข้าวสารมูลค่านับหมื่นล้านบาท เขารู้ความจริงข้อนี้ดีจึงไม่เคยเปิดโอกาส
ให้พวกเธอเป็นมากกว่า ‘ของใช้ชั่วคราว’ เขาตี ‘ค่า’ ของพวกเธอด้วยตัวเงิน และเขาก็ให้ราคามากกว่า
ท้องตลาดเสมอ เขาคิดว่าเขาสามารถรับมือกับพวกเธอได้ จนกระทั่ง... ได้พบกับเด็กชายที่มีหน้าตา
ถอดแบบมาจากเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน!

 

สำหรับ ‘พิมนรา’ เธอชื่นชมความเก่งกาจของภาคินัยในฐานะนักธุรกิจ แต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง 
เขาเป็น Bad Boy สมชื่อ เขาคือปีศาจร้ายที่ต้องหลีกลี้หนีให้ไกล เพราะชายผู้นี้ร้ายกาจขนาดปฏิเสธ
เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองอย่างไม่ไยดี ซ้ำยังไล่ให้พี่สาวของเธอไปทำแท้งอย่างเลือดเย็น และยังเป็น
ต้นเหตุที่ทำให้พิมนราต้องมารับกรรมจากเรื่องที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แต่พอเขาตามราวีไม่เลิกหลังรู้ว่าลูกชาย
ยังมีชีวิตอยู่ และข่มขู่สารพัดเมื่อพิมนราไม่ยอมคืนลูกให้ ทว่า... แทนที่หญิงสาวจะเกลียดเขามากกว่าเดิม 
เธอกลับรู้สึกถึงอารมณ์บางอย่างที่ลึกล้ำ มิหนำซ้ำความใกล้ชิดทำให้สิ่งที่เชื่อมาตลอดเริ่มสั่นคลอน 
ตอนนี้เธอไม่รู้แล้วว่าเรื่องไหนจริง เรื่องไหนไม่จริง สิ่งเดียวที่ตระหนักได้คือเธอไม่ควรเชื่อใครมากเกินไป 
ไม่ว่าจะเป็นเขา พี่สาวฝาแฝด หรือ... แม้แต่ใจตัวเอง!

 

“ถ้าจะจัดอีกยกไหวไหม” 
เมื่อเธอยังเงียบเขาจึงบอกความในใจออกไป 
“ถ้าไม่ไหวก็ปฏิเสธมา ผมเห็น... คุณทำเหมือนเจ็บมาก ผมทำคุณเจ็บใช่ไหม 
ผมขอโทษ บอกตามตรงนี่เป็นครั้งแรกที่ผมไม่ภูมิใจในขนาดของตัวเอง 
แต่จะให้ผมทำยังไง พ่อแม่ให้ผมมาเยอะนี่”


9 มิ.ย. 58 / 11:15   [27.55.236.102]
รริศา บอกว่า :

ฝากติดตามผลงานใหม่ของโรสอีกสองเรื่องนะคะ

เรื่องแรก จอมบงการพันเล่ห์ ผู้ชายหื่นกะล่อนเจ้าเล่ห์ แต่รักจริง เจ้าแผนการ เผด็จการกับนางเอกทุกเรื่อง รักฟินๆ หื่นๆ โนดราม่าจ้า
        เรื่องที่สอง 
สามีนอกทะเบียน  เรื่องนี้เลิฟซีนค่อนข้างแรง แต่ยังคงความละเมียดละไมไม่หวือหวาโจ่งคลื้ม เลิฟซีนตั้งแต่เปิดเรื่อง พรุ่งนี้โรสก็จะปล่อยซีนเสี่ยงแบนแล้ว...
กติกาเดิม โรสไม่อัพฉากเลิฟชีนในหน้าเด็กดี แต่จะส่งให้ทางกล่องนี้แทน ไปแอดแฟนรับฉากร้อนๆ กันค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ
รริศา

 

9 มิ.ย. 58 / 10:47   [27.55.236.102]
รริศา บอกว่า :

ฝากติดตามผลงานใหม่ของโรสอีกสองเรื่องนะคะ

เรื่องแรก จอมบงการพันเล่ห์ ผู้ชายหื่นกะล่อนเจ้าเล่ห์ แต่รักจริง เจ้าแผนการ เผด็จการกับนางเอกทุกเรื่อง รักฟินๆ หื่นๆ โนดราม่าจ้า
        เรื่องที่สอง 
สามีนอกทะเบียน  เรื่องนี้เลิฟซีนค่อนข้างแรง แต่ยังคงความละเมียดละไมไม่หวือหวาโจ่งคลื้ม เลิฟซีนตั้งแต่เปิดเรื่อง พรุ่งนี้โรสก็จะปล่อยซีนเสี่ยงแบนแล้ว...
กติกาเดิม โรสไม่อัพฉากเลิฟชีนในหน้าเด็กดี แต่จะส่งให้ทางกล่องนี้แทน ไปแอดแฟนรับฉากร้อนๆ กันค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ
รริศา

 

8 พ.ค. 58 / 19:35   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”


8 พ.ค. 58 / 19:32   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”


8 พ.ค. 58 / 19:28   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”


8 พ.ค. 58 / 19:28   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”




    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน

พระชายาแสนซน
เพราะคิดสั้นไปช่วยชีวิตพยัคฆ์อย่าง &#8216;เจิ้งหู่&#8217; ไว้แท้ ๆ   จึงทำให้ชีวิตอิสระของ &#8216;จ้าวหนิง&#8217; ต้องจบลง   เขาตอบแทนนางด้วยเงินทองก็แล้วไปเถิด  แต่นี่กลับประทานตำแหน่ง &#8216;พระชายา&#8217; ให้นาง!
Upd : 17 ธ.ค. 61 / 22:03
Rating
0%
View : 80732
Post : 309
Fanclub : 3335



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
22

Big -M-
Legend
หิมะเดือด
Ravin
prn.supha
เพียงใครสักคน
lovely-yoona
sayrine
PRINCESSJANNY



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
2 ชิ้น

ของขวัญชิ้นล่าสุดจากเพื่อนคุณ!!
#2 ตู้ปลาพาโชค
ok
มอบให้โดย วนัน


ของขวัญที่ผ่านมา
#1 ปากกาฟ้าประทาน
""
มอบให้โดย พรรณารา/ชบาบรรณ/ศิลาวารี/Say-u

ให้ของขวัญบ้าง   


    Link

เว็บนี้ที่อยากแนะนำให้ลอง!

Link ที่แนะนำ
0


ดู Link ทั้งหมด