อาริส อดีตเลดี้ผู้ไร้ค่า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 48,375 Views

  • 505 Comments

  • 2,489 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,029

    Overall
    48,375

ตอนที่ 16 : 14 Test บททดสอบของเลดี้ผู้ไร้ค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 589 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

 ***ขอโทษที่มาช้านะจ๊ะ  พอดีพึ่งว่างแก้ตอนที่ 14 เมื่อวานนี้เอง  กว่าจะพอใจไรท์ได้ก็เลยนานนิดนึง ^^  

ต้องขอโทษรีดเดอร์ผู้น่ารักของไรท์ด้วยนะ


แล้วก็สุขสันต์วันปีใหม่นะจ๊ะ  อาจจะช้าไปหน่อย...  แต่ก็ขอให้รีดเดอร์ผู้น่ารักของไรท์มีสุขภาพแข็งแรง , มีความสุขตลอดทั้งปีและพบเจอแต่สิ่งดี ๆ  ส่วนสิ่งที่ไม่ดีก็ขอให้หายไปนะจ๊ะ ^^


 

14

 

Test

บททดสอบของเลดี้ผู้ไร้ค่า

 

 

                "ข้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่เจ้าค่ะ"


                "แก้แค้นงั้นหรือ?"  โมรอสเลิกคิ้วเล็กน้อย  แต่แววตากลับนิ่งเฉยและเบื่อหน่าย


                สำหรับเขาแล้ว...  มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรกับคำตอบของหญิงสาวซักเท่าไร  คงต้องบอกว่าเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้เสียมากกว่า  ซึ่งเขาเองก็เข้าใจถึงการตัดสินใจของนางเช่นกัน...  หากเทียบกับสิ่งที่นางได้เจอมานั้นนับว่าโหดร้ายเกินกว่าที่หญิงสาวเช่นอาริสเซ่จะยอมรับและให้อภัยได้  บางครั้งความตายเองก็อาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า...  


                ถึงแม้ว่าจะเป็นผลลัพท์ที่น่าเบื่อหน่ายไปหน่อยก็ตาม

 

                อาริสนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนส่ายหน้าเล็กน้อย  "สำหรับข้าแล้วการแก้แค้นนั้น...  มันไม่ช่วยทำให้ข้ามีความสุขได้  หากข้าเลือกที่จะแก้แค้นคงต้องข้องเกี่ยวกับคนพวกนั้นอีกครั้ง  ซึ่งตัวข้าเองมิต้องการทำเช่นนั้นและเป็นดั่งที่ท่านกล่าวมา...   เส้นทางต่อจากนี้เป็นอย่างไร?  ต้องพบเจอเรื่องยุ่งยากมากแค่ไหน?...  บางครั้งข้าเองก็เคยคิดว่าดิ้นรนไปเพื่ออะไร?  มันมีประโยชน์อะไร?  ในเมื่อสิ่งที่ข้าพยายามทำเพื่อคนพวกนั้นทุกอย่างก็เป็นเพียงสิ่งที่ไร้ค่าและ...  มิได้สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย...  แม้แต่นิด..."


                ทุกถ้อยคำและน้ำเสียงที่เอ่ยออกมาอย่างเรียบเฉยราวกับกำลังพูดคุยเรื่องทั่ว ๆ ไป  แต่แววตานั้นสั่นไหวและเจือไปด้วความโศกเศร้า...  พร้อมที่จะหลั่งน้ำตาออกมาได้ทุกเมื่อเช่นกัน


                "...  หลังจากทำพิธีกรรมในตอนนั้น...  ข้าคิดที่จะทิ้งชีวิตและโอกาสที่ท่านมอบให้  เพราะข้าเหนื่อย...  เหนื่อยเหลือเกิน  กับการดิ้นรนเพื่อมีชีวิตอย่างไร้ค่าเช่นนี้..."  นางเหลือบมองจดหมายด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายได้  


                "ถ้าเช่นนั้นแล้ว  เพราะเหตุอะไรเจ้าถึงอยากจะมีชีวิต?"


                "นั้นสิเจ้าค่ะ"  หญิงสาวมองโมรอสครู่หนึ่งก่อนแสยะยิ้ม  "แต่ในยามนี้ข้ากลับ...  แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงแค่ไม่กี่วันก็ตาม  แต่ข้าก็...  ไม่อยากจากที่นี้ไป...  จะผิดหรือไม่เจ้าคะ?  หากข้าอยากมีชีวิต...  ข้าไม่อยากจากกิลด์ลิกเซลแห่งนี้ต่อไป..."


                ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่น  "ข้า...  ข้า...  ข้าไม่อยากตายเจ้าค่ะ!  ข้าอยากมีชีวิตเจ้าค่ะ!  ได้โปรดให้โอกาสข้าอีกครั้งด้วย!!!"

 

                "แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยากลำบากงั้นหรือ?  เพื่ออะไร?"

 

                "ข้ารู้!  และข้าเองก็มิได้มีเหตุผลที่สวยหรูอะไร..."  อาริสนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น  "เพียงต้องการมีชีวิตอยู่เพื่อตัวข้าเอง...!  ข้าอยากจะสัมผัสกับคำว่า 'ความสุข' นั้นด้วยตัวข้าเองอย่างที่เคยได้รับโอกาสจากท่านในตอนนั้นเจ้าค่ะ!!!"

 

                ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง  แต่แววตาของอาริสยังคงเต็มไปด้วยความแน่วแน่และไร้ซึ่งความลังเลใด ๆ นั้นเป็นสิ่งที่ยืนยันในคำตอบของสตรีเบื้องหน้าได้เป็นอย่างดี  ทำให้โมรอมยิ้มกว้างก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสนุก

 

"เจ้าทำให้ข้าต้องแปลกใจอยู่เรื่อยเลย!  สมกับที่ข้าผู้นี้เป็นคนเลือกเสียจริง  ฮ่า ๆ ๆ”  เขาเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดี “แล้วยินดีด้วย...  อาริสเซ่ที่ผ่านการทดสอบของธาตุมืดได้สำเร็จ"

 

อาริสนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย  โมรอสนึกถึงขำกับท่าทีของหญิงสาวอย่างเสียไม่ได้  เขายักไหล่เล็กน้อยพลางถอนหายใจเบา ๆ  “ตามที่เจ้าได้รู้นั้นแหละ...  การได้รับธาตุมืดจำเป็นต้องผ่านคุณสมบัติของธาตุทั้งสาม  ถึงจะสามารถเข้ารับบททดสอบธาตุมืดนั้นได้  แต่สำหรับเจ้า...  ผ่านเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น  แล้วรู้หรือไม่?  บททดสอบของเจ้านั้นคืออะไร?”

 

“...”  ไร้ซึ่งคำตอบใด ๆ  หญิงสาวทำเพียงเลิกคิ้วอย่างสงสัยเท่านั้น

 

“สิ่งที่เจ้าเคยคิดที่จะทิ้งมันไปอย่างไรเล่า...”  หญิงสาวครุ่นคิดไม่นานก่อนจะเบิกตากว้างและสบตากับโมรอสที่พยักหน้าตอบ  “ใช่แล้ว  บททดสอบของเจ้านั้นคือ 'การมีชีวิต'  หากเป็นผู้อื่น...  บททดสอบนี้จะว่าง่าย หรือ ยากนั้นก็พูดได้ไม่เต็มปาก  แต่สำหรับเจ้า...  แม้ว่าจะได้รับโอกาส  แต่ลึก ๆ แล้วตัวเจ้ากลับคิดว่าสมควรได้รับโอกาสนี้งั้นหรือ?  ช่างเป็นบททดสอบที่แสนเรียบง่าย  แต่การหาคำตอบนั้นกลับยากเย็นแสนเข็ญเสียจริง  เจ้ามิคิดเช่นนั้นหรือ?" 

 

จริงอย่างที่โมรอสกล่าวมา...  หากเป็นเมื่อก่อนนางคงเลือกที่ตายอย่างไม่ลังเลใด ๆ  แต่ตอนนี้...


"อย่างที่ข้าได้บอกไป 'คนที่จะค้นหาคำตอบนั้นได้มีเพียงเจ้าคนเดียว'  อย่างไรตอนนี้มันก็มิได้สำคัญ  ในเมื่อเจ้าค้นหามันจนเจอแล้วนี่นา”


อาริสยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนพยักหน้าตอบ  เมื่อคิดถึงตอนที่กำลังตัดสินใจเลือกกิลด์นี้...  เหตุผลที่นางเลือกจะเป็นเพราะคำว่า 'ลิกเซล' ที่แปลว่า ความสุข นั้น  ลึก ๆ แล้วตัวนางเองก็ยังปรารถนาที่อยากจะสัมผัสกับคำว่า 'ความสุข' ...  แม้ว่าจะเคยหมดหวังไปแล้วก็ตาม  แต่กิลด์นี้ก็ได้มอบความสุขให้แก่นาง

 

"แล้วเจ้าจะทำอย่างไรต่อไป...  เท่าที่ข้าเห็นพวกพระเอกก็คงมิมีวันปล่อยให้เจ้าได้มีชีวิตอย่างมีความสุขสมดั่งใจเจ้าหรอกนะ  แต่บางทีข้าก็ทำให้อดสงสัยและแปลกใจไม่ได้เช่นกัน...  เจ้าพวกนั้นมันเป็นพระเอกจริงหรือยามนี้กลับทำตัวราวกับเป็นตัวร้ายราคาถูก ๆ ไปได้  ข้าชักรู้สึกเสียดายกับภาพลักษณ์ของเจ้าพวกนั้นเสียจริง..."

 

นางกลอกตาไปมาด้วยความรำคาญกับท่าทีที่เสแสร้งว่าเป็นห่วงเป็นใย  แล้วไหนจะประโยคที่เอ่ยออกมานั้นแสดงถึงความเห็นอกเห็นใจอย่างสุดซึ้งภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉยของชายหนุ่ม...  แต่แววตาและน้ำเสียงนั้นกลับเต็มไปด้วยความสนุกและสะใจอย่างไม่ปิดบังใด ๆ   


มันช่างเป็นการกระทำที่ย้อนแย้งเสียจริง...  


หญิงสาวมองโมรอสครู่หนึ่งก่อนถอนหายใจเฮือกออกมาอย่างเสียไม่ได้    


แม้ว่าอาริสจะไม่อยากยอมรับกับสิ่งที่โมรอสกล่าวมาก็ตาม  ทำอย่างไรได้...  ในเมื่อพวกนั้นเป็นพระเอกของเกม  ภาพลักษณ์ย่อมไม่ต่างจากในนิยายเพ้อฝันไร้สาระที่แม่น้องสาวคนงามชื่นชอบเป็นแน่  แต่นิสัยพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นของพวกนั้นคงไม่มีวันปล่อยให้นางไปง่าย ๆ ...  ถึงมาสเตอร์แมธธีอัสจะขวางไว้นั้นก็แค่ยื้อเวลาให้นางเท่านั้น  ป่านนี้คนพวกนั้นคงอยากเร่งวันเร่งคืนให้ความขุ่นมัวของชายชราเบาบางลงแล้วค่อยหาทางจัดการนางทีหลังอยู่ก็เป็นได้  ตอนนี้หญิงสาวกลับเริ่มเห็นด้วยกับโมรอสขึ้นมาบ้าง...


อาริสแอบนึกขำอยู่ในใจ  น่าเสียดายภาพลักษณ์จริง ๆ นั้นแหละ...  


แต่นั้นก็ใช่ว่าทุกคนจะอดทนรอให้ถึงช่วงเวลานั้นได้  โดยเฉพาะคนที่ส่งจดหมายฉบับนี้มาให้...

 

เวลานึกถึงคนพวกนั้นทีไร  บางครั้งก็อดเหนื่อยใจและรำคาญไม่ได้...  บางครั้งก็แอบหวังลึก ๆ ว่าหากคนพวกนั้นเลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของนางได้ตลอดไปก็คงรู้สึกดีไม่น้อย  แต่นั้นก็เป็นได้เพียงความหวังลม ๆ แล้ง ๆ เท่านั้น...

 

                "ถ้าเป็นไปได้...  ต่างคนต่างอยู่น่าจะเป็นทางที่ดีที่สุด  ถึงจะรู้ก็ตามว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้"  นางเอ่ยขึ้นก่อนถอนหายใจออกมาอีกครา  "...  ข้าคงพยายามทำเป็นมิสนใจคนพวกนั้นและคิดซะว่าเป็นอากาศธาตุ  สำหรับข้าแล้ว...  เรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนพวกนั้นมันช่างน่ารำคาญเหลือเกิน  แต่ก็มิได้หมายความว่าจะยอมให้มาหาเรื่อง หรือ ทำร้ายง่าย ๆ ดั่งเช่นเมื่อก่อน  จะเจ็บตัวมากน้อยแค่ไหนก็แล้วแต่สถานการณ์และอารมณ์ในตอนนั้นก็แล้วกัน"


                จริงอยู่ที่นางไม่คิดจะแก้แค้น  แต่ก็ไม่ได้หมายความจะยอมคนพวกนั้นดั่งเช่นเมื่อก่อนเสียหน่อย  หากต่างคนต่างอยู่ไม่ได้...  มันก็ต้องเจ็บตัวกันบ้าง!

 

                เขายักไหล่อย่างไม่ยี่หระ  "แล้ว...  เจ้าเกลียดชังคนพวกนั้นหรือไม่โดยเฉพาะน้องสาวเจ้า"

 

                อาริสขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนถอนหายใจอย่างปลง ๆ กับคำถามของชายหนุ่ม  เกลียดงั้นหรือ?

 

                หากเป็นพวกเหล่าฮาเร็มของแม่น้องสาวคนงามนั้น  นางสามารถพูดได้เต็มปากว่า 'เกลียดชัง' เสียจนไม่ขอข้องเกี่ยวใด ๆ กับคนพวกนั้นอีกเลยจะดีกว่า


                ส่วนแม่น้องสาวคนงาม...  นางเอกของเกมไร้สาระนั้น  แม้ว่าในอดีตจะทำเป็นไม่สนใจกับบรรยากาศครอบครัวแสนสุขนั้นก็ตาม  แต่ลึก ๆ แล้วหญิงสาวก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกอิจฉาริษยาน้องสาวได้รับความรักจากท่านพ่อท่านแม่อย่างง่ายดาย...  เป็นที่รักของทุกคนโดยไม่ต้องพยายามทำอะไรเลย...  ราวกับสวรรค์กำหนดให้น้องสาวของนางเป็นผู้ที่ได้รับความรักอย่างท่วมท้น  

 

                มันช่างต่างจากนาง...  ผู้ที่พยายามไขว้คว้าความรักอย่างเอาเป็นเอาตาย  สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับมานั้นก็เป็นเพียงความว่างเปล่า  ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจ...  แต่นางก็ยังไขว้คว้ามันราวกับคนโง่งม

 

                หากแม่นั้นเป็นแสงสว่างและความหวัง...  นางคงเป็นความมืดและความสิ้นหวัง  พวกนางเป็นดั่งสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกันเสมอไม่ต่างอะไรกับสีขาวและสีดำ  


                เกลียดหรือไม่นั้น...  ช่างแปลกใจนักที่ตัวนางกลับไม่สามารถหาคำตอบได้...

 

                "นั้นสินะเจ้าค่ะ  หากพูดว่ามิเกลียดเลย  คงจะเป็นเรื่องโกหก...  เพราะข้าเองก็รู้สึกเกลียดชังคนพวกนั้นเช่นเดียวกับที่พวกเขารู้สึกเกลียดชังในตัวข้าเจ้าค่ะ  ส่วนแม่นั้น...อาริสเอ่ยขึ้นก่อนถอนหายใจออกมาอย่างเสียไม่ได้  "สำหรับข้าแล้วเกลียดหรือไม่นั้น  ในยามนี้ข้ามิอาจตอบได้...  แต่มีสิ่งหนึ่งที่สามารถตอบได้คือ  ข้ามิอาจทำใจให้อภัยแม่นั้นได้เช่นเดียวกับเหล่าฮาเร็มของแม่นั้นที่มิมีวันยอมให้ข้ามีความสุขเช่นกันเจ้าค่ะ  ขอเพียงอย่าได้ข้องเกี่ยวใด ๆ ต่อกันอีกเลยน่าจะดีกว่า"

 

"แม้ว่าอนาคตคนพวกนั้นบาดเจ็บอยู่ตรงหน้าเจ้างั้นหรือ...?"


หญิงสาวเลิกคิ้ว  "มันช่างเป็นเหตุการณ์ที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้เลยมิใช่หรือเจ้าคะ?"


"สิ่งที่แน่นอนนั้นย่อมมิแน่นอน  บางครั้งสิ่งที่มิคาดคิดก็อาจเกิดขึ้นได้...  ตัวเจ้าเองก็เคยประสบมาแล้วมิใช่หรือ?"  โมรอสเอ่ยขึ้นก่อนยักไหล่

 

                นางนิ่งเงียบอยู่นานก่อนพยักหน้าตอบและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เฉยเมย  "เจ้าค่ะ...  แม้ว่าจะบาดเจ็บอยู่ตรงหน้า  ข้าก็คงมิทำอะไรเจ้าค่ะ...  ตามที่เคยให้สัญญากับคนพวกนั้นไว้"  

 

                ดวงตากลมโตสีกุหลาบคู่งามลืมตาครู่หนึ่งก่อนที่แววตานั้นเต็มไปด้วยความว่างเปล่า  

 

                "ข้าเองก็มิใช่แม่พระผู้เมตตาดั่งเช่นแม่นั้นซะด้วย  และต่อให้บาดเจ็บหรือใกล้ตายอยู่ตรงหน้า  ข้าก็ไม่คิดที่ซ้ำเติมอีกฝ่าย...  แต่ก็ไม่คิดจะช่วยเหลือเช่นกัน  เพราะมันมิใช่ธุระกงการอะไรของข้า...  และข้าก็สามารถให้อภัยกับสิ่งที่คนพวกนั้นทำไว้และปล่อยวางทุกอย่างได้เช่นกัน"

                

                "..."


                "อย่างไรซะ...  ข้าก็เป็นสตรีร้ายกาจและใจคอคับแคบดั่งที่คนพวกนั้นชอบกล่าวหาบ่อย ๆ นี่นา"

 

                “เอาเถอะ...  เจ้าจะตัดสินใจทำอะไรต่อไปนั้นล้วนมิเกี่ยวข้องใด ๆ กับข้า  แล้วก็ใช่เรื่องที่ข้าจะต้องใส่ใจเสียด้วยสิ”  โมรอสพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ก่อนเหลือบมองนาฬิกาพก  เขาได้แต่ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย  "จวนจะได้เวลา...  ถึงเวลาที่ข้าต้องไปจัดการงานอันแสนน่าเบื่อนั้นแล้วงั้นหรือช่างน่ารำคาญเสียจริง..."

 

                "ขอบคุณที่มอบโอกาสให้ข้านะเจ้าค่ะ  แม้ว่าไม่รู้ว่าท่านมาพบข้าเพื่ออะไรก็ตาม?"  สุดท้ายแล้วนางก็หาเหตุผลที่บุรุษผู้นี้มาที่นี้ไม่ได้


                "หากจะขอบคุณก็ต้องชดใช้ด้วยร่างกายนะ..."  ชายหนุ่มยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้และยิ่งเห็นอาริสมองค้อนกลับยิ่งทำให้เขารู้สึกอยากแกล้งอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น  "ข้าหมายถึง...  ให้ข้าได้เห็นอะไรสนุก ๆ มากกว่านี้ต่างหากเล่า  อีกอย่างข้าเองก็มิได้นึกพิศวาสมนุษย์เสียด้วย  ข้ามิได้ทำเพื่อเจ้า...  แต่ทำเพื่อความสนุกของข้าก็เท่านั้น"


                อาริสขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจให้กับความเอาแต่ใจของอีกฝ่าย  ซึ่งโมรอสเองก็ดูจะรู้ความคิดของนางจึงได้หัวเราะอย่างชอบใจ


                "เรื่องราวของพวกเจ้าก็มิต่างอะไรกับหนังสือเล่มหนึ่งแล้วข้าเองก็อยากจะรู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป...  แม้ว่าหนทางข้างหน้ามันจะมิได้โรยด้วยกุหลาบ...  มันจะขรุขระไปบ้าง...  และถึงบางครั้งผลลัพท์นั้นจะมิเป็นไปตามดั่งใจเจ้าก็ตาม  แต่ถ้าเจ้าเชื่อในการตัดสินใจของตัวเอง  แค่นั้นก็พอแล้วมิใช่หรือ?  ก็ถือซะว่าเป็นสีสันของชีวิตก็แล้วกัน"


                "..."


                "แล้วข้าก็หวังว่าเจ้าคงไม่คิดทิ้งชีวิตแบบง่ ๆ เหมือนคราวนี้อีกนะ  หากเจ้าตายง่าย ๆ มันก็ไม่สนุกกันพอดี"


                อาริสยักไหล่ก่อนถอนหายใจเล็กน้อย  "เจ้าค่ะ  แต่ก็น่าแปลกเหมือนกัน...  ที่ในยามนี้ข้ากลับกลัวที่ตายเสียแล้วล่ะเจ้าค่ะ"


                "งั้นหรือ..."  ชายหนุ่มยิ้มบาง ๆ ก่อนเอ่ยต่อ  "จริง ๆ แล้ว  ข้าเองก็แอบคาดหวังให้เจ้าเลือกแก้แค้นเช่นกัน  ถึงมันจะเป็นทางเลือกที่ออกน่าเบื่อซักหน่อยก็ตาม  แม้ว่าข้าก็รู้สึกเสียดายก็บ้าง...  แต่เส้นทางที่ไม่รู้ว่าอนาคตนั้นเป็นเช่นไรนั้น  มันสนุกมากกว่าจริง ๆ นั้นแหละ  ข้าคาดหวังว่าจะได้ดูเรื่องราวสนุก ๆ ของเจ้าอยู่นะ  อาริสเซ่..."


                ร่างสูงโปร่งของโมรอสก็หายไปเช่นเดียวกับห้องที่เปลี่ยนกลับดั่งเดิม  นางเหลือบมองนาฬิกาก่อนทิ้งตัวลงนอน  มือเรียวบางยกจดหมายขึ้นมาดูอีกครั้งก่อนถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย


                เอาล่ะ...  แล้วข้าจะทำอย่างไรกับเจ้าของจดหมายนี้ดี...?





ในที่สุดก็ครบ 100% เย้! \(TwT)/  รีดเดอร์ผู้น่ารักของไรท์รอนานกันไหมเอ๋ย?  ไรท์เองก็พยายามปั่นให้อยู่  ไม่ได้อู้ไปเล่นเกมนะจ๊ะ 555+  


สำหรับตอนนี้เป็นตอนที่มีไอเดียเยอะมากและเลือกไม่ถูกว่าจะใช้อันไหนดี 555+ น้องอาริสยังคงคอนเซ็ปเดิมคือ ไม่แก้แค้น...  แต่ก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำเหมือนเมื่อก่อน  


มีรีดเดอร์หลายคนถามว่า  ทำไมพวกพระเอกโง่จัง  ซึ่งตรงนั้นไรท์ได้ตอบไปแล้วว่าพวกนางล้วนมีเหตุผลของตัวเอง  ไม่ได้เกลียดชังน้องอาริสอย่างไม่ลืมหูลืมตา  เพียงเพราะน้องเป็นนางร้ายในสายตาพวกพระนาง  หรือ  รักหลงนางเอกเกมส์อย่างอาร์เลเน่มากจนตาบอด นั้นเป็นแค่ส่วนเล็ก ๆ เท่านั้น  หลัก ๆ แล้วก็เพราะความอคติมากกว่า  ถ้ารีดยังจำกันได้ว่า...  พวกพระเอกมักชอบพูดว่าน้องอาริสไม่สิทธิที่จะทำร้ายอาร์เลเน่  อย่างที่ไรท์เคยบอกไปว่าไร้ธาตุ = ไร้ค่า   ไม่ว่าจะพวกพระเอก , พ่อแม่ของน้องอาริส , คนในตระกูล หรือ คนรอบตัวของน้องอาริสต่างได้รับการปลูกฝังไว้แบบนั้น  


แค่เพราะคำว่า "อคติ" งั้นเหรอ?  ใช่...  เพราะบางครั้งเราก็มักจะมองว่าคนนั้นไม่ดี... คนนี้ไม่ดี...  ทั้งที่ไม่ได้รู้จักตัวตนของคน ๆ นั้นเลย  หรือไม่ก็ใช้อคติมองเพียงอย่างเดียว...  จนมองไม่เห็นถึงความดีที่อีกฝ่ายทำให้ก็ไม่ต่างกับพวกพระเอกเลยใช่มั้ยล่ะ?


ตอนนี้อาจจะสั้นไปหน่อย...  เดี๋ยวไรท์จะหาเวลามารีไรท์เพิ่มนะจ๊ะ


สามารถสนับสนุนด้านการเงินให้ไรท์ได้นะ   ถ้าไรท์ได้คอมใหม่ก็หมายถึงตอนใหม่ที่จะมาเร็วขึ้นด้วย

 - โอนจำนวนเงินแล้วแต่รีดได้ที่ : 064-204-7007 (True Money Wallet) 

 - โอนจำนวนเงินแล้วแต่รีดได้ที่ : 043-1-61597-5 (ธนาคารกสิกรไทย)


1 คอมเม้นต์ , 1 หัวใจ  = 1,000 กำลังใจให้ไรท์คนนี้แต่งนิยายเรื่องนี้ต่อไปด้วยนะ

ทุกคอมเม้นต์ช่วยให้ไรท์ปรับปรุงและพัฒนางานต่อไป เพราะไรท์ยังเป็นมือใหม่อยู่จึงอยากให้รีดทุกคนที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นต์ตอบ  เพื่อที่ไรท์จะได้นำไปปรับปรุงนะจ๊ะ
LaZyBeez
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 589 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #441 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:40

    เทพถ้ำมอง

    #441
    0
  2. #429 pooyuy (@pooyuy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:55

    มมาต่อเยยย

    #429
    0
  3. #416 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:17
    Happy New Year ย้อนหลังนะคะท่าน จะรอติดตามเรื่องราวต่อจากนี้อย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะค่ะ
    #416
    0
  4. #413 65h56 (@65h56) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 01:50
    อคติ?ไม่ใช่แค่อคติแล้วทั้งเห็นแก่ตัวมีเหตุผลของตัวเองบ้าป่าวแค่เอามาบังหน้ามากกว่าเหอะ!!แล้วที่บอกว่าถูกปลูกฝังแล้วยังไงไม่มีความคิดเป็นของตัวเองรึไง(มีความคิดอยู่เต็มหัวแต่ไม่รู้จะพูดไงต่อ)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 มกราคม 2562 / 01:58
    #413
    0
  5. #412 Rin del Polaris (@Rinka3645) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 01:48

    HYNย้อนหลังนะคะไรท์!! สมกับที่รอคอยจริงๆ!!>♡<

    #412
    0
  6. วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:52
    เราเข้าใจพระเอกในเกมส์ เพราะ เราก็เคยมีประสบการ์ณเรื่องนี้ ซึ่งบางครั้งเราเคยรู้สึกอคติหรือเห็นหน้าแล้วไม่ถูกชะตา แต่เราไม่ได้ไปยุ่งวุ่นวายเหมือนพระเอกในเกมส์นะ เราไม่ชอบก็เก็บไว้ในใจ ปัจจุบันรู้สึกเฉยๆ
    #คนที่รู้สึกอคติมักจะหาข้ออ้างให้รู้สึกไม่ชอบ (เจอเรื่องนี้มาจากคนรอบข้าง)
    #380
    1
    • 19 ธันวาคม 2561 / 19:58
      ถ้าไม่เคยเกลียดหรืออคติใครเนี่ยสิ เรียกว่า แปลก แถมให้คนมาชอบนางเอกทั้งๆ ที่เกลียด ก็จะดูไร้เหตุผลมาก แบบนี้แหละสมเหตุสมผลแล้ว
      #380-1
  7. #379 Alliance (@zerulaw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:04
    เห็นแก่ตัว สิ่งเดียวที่ทุกคนในเรื่องนี้มีอย่างยิ่งยวดและพร้อมจะเบียดเบียนผู้อื่นเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการไม่ว่ายังไงก็ตาม
    เห็นแก่ตัว มีอคติแล้วใช้อคติเป็นของบังหน้าความเห็นแก่ตัวของตัวเอง เห็นแก่ตัวแล้วหลอกตัวเองว่าที่ทำไปมันจำเป็น เห็นแก่ตัว เต็มไปหมดเลย
    อริสเอ้ย ประเทศนี้มันอยู่ยากแล้วล่ะ ตั้งตัวให้เสร็จแล้วลี้ภัยไปอยู่ที่อื่นเถอะ ประเทศแบบนี้มันไม่มีความหวังเหลืออยู่แล้ว อย่าอยู่นานเลย หนีไปให้ได้ เร็ว
    #379
    0
  8. #378 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 00:35
    แล้วถ้ารู้นางเอกเรามีธาตุมืด ที่หายาก อย่างกับพวกฮาเร็มมันจะหายเกลียดให้อภัย? เป็นไปไม่ได้อ่ะ มีแต่คำว่าอคติบังตาทั้งนั้น ตอนไม่มีธาตุยังไม่เห็นค่าความเป็นเพื่อนมนุษย์ เลยใช้ข้ออ้างเพื่อทำร้ายมากกว่า
    #378
    0
  9. #376 Chocotaty (@lew170243) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:17
    ไม่สนับสนุนให้คืนดีกับน้องนะ ตามความคิดน้องอาจจะหวังดี แต่ผลที่ได้มันทำร้าย ต่างคนต่างอยู่ไปเลย ไม่ให้อภัย แต่ไม่โกรธและเกลียด
    #376
    1
    • #376-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      18 ธันวาคม 2561 / 22:18
      ต้องรออ่านดูนะจ๊ะ ^^
      #376-1
  10. #375 pisutkaewprachum (@pisutkaewprachum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 17:45
    อาริสไม่ต้องคืนดีกับยัยธาตุแสงนั่นแหละดีแล้วโลกสวยเกินเห็นแล้วขัดใจเจตนากับการกระทำมันย้อนแย้งเกิน แล้วไอตัวเอกนี่อะไรเจ้าชายจิงไหมเนี่ยราชาด้วยไร้สมองเกินเราว่าไม่สมกับตำแหน่งเลยหรือแกะห่อขนมแล้วได้ยศแถมมา
    #375
    2
    • #375-1 pisutkaewprachum (@pisutkaewprachum) (จากตอนที่ 16)
      18 ธันวาคม 2561 / 17:46
      เราอยากเห็นประเทศล่มเร็วๆจัง
      #375-1
    • #375-2 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      18 ธันวาคม 2561 / 22:14
      ใจเย็นก่อนนะจ๊ะ ^^
      #375-2
  11. #374 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 17:40
    ลุยเลยหนูอาริส จะทำอะไรก็ทำเลย ไม่ต้องไปสนใจไอพวกนั้นหรอก ปล.ความหวังที่อาริสกับอาร์เลเน่จะมาคืนดีกันเนี่ยคงไม่ใช่แค่ฝันลมๆแล้งๆใช่ไหมคะ
    #374
    1
    • #374-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      18 ธันวาคม 2561 / 22:17
      รออ่านดูนะจ๊ะ
      #374-1
  12. #373 N'หญิง (@Vegar) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:15

    มาต่อไวๆนะไรท์ เรารอออออ

    #373
    1
    • #373-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      18 ธันวาคม 2561 / 22:15
      มาต่อให้แล้วนะจ๊ะ ^^
      #373-1
  13. #372 Kanyarak Pongsiriphanich (@nice3) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 17:29
    อ่านเพลินไม่มีติดขัดเลยล่ะค่ะ มาตอไวๆนะไรต์จ๋า~~
    #372
    0
  14. #369 Fogus2005 (@Fogus2005) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:39
    อารีสลูก สมแล้วที่แม่เชียร์เจ้า5555&#183;^&#183;
    #369
    0
  15. #368 jaja03020 (@jaja03020) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:26
    กรี๊ดดดดดด สะบัดผมใส่อีพวกเจ้าชายมันเลยลูก!!!!
    #368
    0
  16. #367 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 18:20
    อู้ว~ น้องอาริสได้พลังธาตุมืดแล้ว
    #367
    0
  17. #366 keehukder (@keehukder) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:26
    &#128561;รออออออแอออออ
    #366
    3
    • #366-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 17:35
      ขอบใจจ้า เดี๋ยวไรท์จะรีบมาต่อให้นะ ^^
      #366-1
    • #366-3 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 18:01
      จ้า ^^
      #366-3
  18. วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:20

    รอจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #365
    1
    • #365-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 17:23
      เดี๋ยวจะรีบมาต่อนะ ^^
      #365-1
  19. #364 Cakelava_Chocolate (@thichakornbuakae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:20
    นิยายที่อ่านแล้วแบบได้แต่พูดว่าเหรอ&#8203; นิยายไรเนี่ย&#8203; แต่งมาแบบเหตุผลคือไรอะ&#8203;

    โง่กันหมดอะเหมืิอนเรื่องนี่แบบตัวเอกนี่หลงหญิงจนไร้สมองอะ&#8203; แบบตอนแรกปูมาดีนะเหมือนจะต่างจากเรื่องอื่นแต่อ่านๆมาแล้วแบบเฮ้อออ
    #364
    1
    • #364-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 17:31
      ไรท์บอกได้แค่ว่า ตัวละครแต่ละตัวต่างมีเหตุผลของตัวเอง ถึงส่วนใหญ่จะเป็นเพราะความอคติก็ตาม
      #364-1
  20. #363 firstloveDavill (@firstloveDavill) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:13
    แต่งให้จบ แล้วเปิดขายเลยคะ
    จะได้มีรายได้ เพราะคนอ่านก็รอ ไรท์ก็จะได้มีรายได้เนาะ เราตะรีบ.ซื้อคะ เพราะ เรากะอยากอ่านต่อนเนื่อง
    #363
    1
    • #363-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 17:16
      ได้จ้า ^^
      #363-1
  21. #362 17635 stang (@kgyjncg) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:11
    มาอัพให้ครบทีเดียว 100เปอร์เซ็นต์เลยได้มั้ยคะ
    #362
    2
    • #362-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 17:33
      ได้จ้า คราวหน้าจะมาต่อให้ครบนะ พอดีไรท์หาเวลามาแต่งได้แค่นิดเดียว... รีดช่วยอดใจรอนิดนึงนะ ^^
      #362-1
  22. #361 DuFruit (@DuFruit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:10
    ไรท์ อยากจะบอกว่า อ่านได้ทีละนิดๆเองอ่ะ
    #361
    2
    • #361-1 LaZyBeez (@beez_wj) (จากตอนที่ 16)
      15 ธันวาคม 2561 / 17:34
      เดี๋ยวจะรีบมาต่อให้นะ ^^
      #361-1