ฉันก็แค่ตัวประกอบที่เดินผ่านทางมาเท่านั้นเอง

ตอนที่ 35 : เบื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    6 พ.ค. 61

เบื่อ




"วันนี้ไปบ้านฉันกัน มีอะไรจะคุยนิดหน่อย"

"อืม"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หลังเลิกเรียน



มีร่า อลัน ฟราน และลูเซียสมารวมตัวที่ห้องฉันตามที่ฉันนัดไว้


"มีเรื่องอะไรล่ะ"

"ก็ยัยชาร์ลอตต์นั่นน่ะสิ"

"ทำไมหรอ"

"ฉันเรื่อมเบื่อแล้วล่ะ ไม่สนุกเอาซะเลย"

"แล้วจะทำไงต่อ จะให้ผมเก็บวิญญาณเลยมั้ยครับ"


ลูเซียสเสนอขึ้น


"ไม่อ่ะ คือฉันอยากให้มันสนุกกว่านี้อ่ะ"

"ยังไงล่ะ"

"ก็แบบ มีคนทำเหมือไปหลงคุณเธออะไรงี้ แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกนายไปยุ่งกับคุณเธออ่ะ"


"ผมทำได้นะครับ"

"จะดีหรอลูเซียส นายก็ทำเพื่อฉันหลายครั้งแล้วนะ"

"แล้วเธอคิดว่ายัยนั่นจะดูไม่ออกหรอ"

"ก็ใช่น่ะสิ ดูสายตาที่มองพวกนายสามคนแทบจะเข้าไปสิงยังไงอย่างงั้น"

"ผมพอทำได้นะครับ"

"ฉันไม่อยากให้นายไปยุ่งกับยัยแร*นั่นหรอก เสนียดตัวเปล่าๆ"

"พรุ่งนี้มีนักเรียนประเทศฉันมาแลกเปลี่ยนนะ"


อลันพูดขึ้นบ้าง


"โรงเรียนเดียวกันกับที่ฉันไปคราวที่แล้วอ่ะนะ"

"ใช่"

"อยู่ห้องอะไรหรอ"

"เมอร์เมด..."

"น่าเสียดาย..."

"ทำไมหรอ"

"ว่าจะหาแนวร่วมอ่ะ ช่างเถอะ"

"แล้วเรื่องยัยนั่นจะเอาไงต่อ"


มีร่าลากกลับเข้าเรื่องเดิม


"ช่างมัน แบบนี่แหล่ะ รอนางเผยธาตุแท้มาเอง"

"เราควรทำอะไรซักอย่างมั้ย ก่อนเรื่องมันจะยาวไปกว่านี้"

"นั่นสิ...ฉันก็นึกแผนยังไม่ออกเลย"

"แล้วเอาไงต่อ"

"วันนี้นอนบ้านฉันกัน ไม่ได้นอนด้วยกันนานแล้ว"

"ได้ๆ"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
วันต่อมา




ห้องเมอร์เมด 
Laura Part


ฉันมาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนของอาณาจักรใกล้ๆ...โรงเรียนใหญ่ชะมัดเลย
ฉันอยู่ห้องเมอร์เมด ว่าแต่ห้องมันอยู่ไหนนะ ฉันควรไปห้องพักครูมั้ยนะ คงต้องเป็นอย่างนั้น


"เธอนักเรียนแลกเปลี่ยนใช่มั้ย ฉันครูประจำชั้น เดี๋ยวพาไปนะ"
.
.
.
.
.
เมื่อถึงเวลาเรียน ครูก็พาฉันมาที่ห้องเรียน


"วันนี้มีนักเรียนแลกเปลี่ยนมาเรียนที่ห้องเรา ดูแลกันดีๆด้วยล่ะ"


ครูพูดจบฉันก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับแนะนำตัว


"ลอว์ล่า เอลต้าค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ"

"ไปนั่งที่ได้เลยนะ"


ฉันเดินแล้วไปนั่งที่ที่ว่างอยู่
.
.
.
.
.
.
.
ตอนนี้ก็ถึงเวลาพักเที่ยง ยังไม่ทันได้ลุกไปไหนก็มีคนหนึ่งเดินเข้ามาหาฉัน


"สวัสดีจ่ะ ฉันชื่อชาร์ลอตต์ค่ะ"

"แล้วไงหรอ..."

"คือ...อยากจะชวนคุณลอว์ล่าไปทานข้าวด้วยกันน่ะค่ะ"


น่ารำคาญชะมัด...แอ๊บใสล่ะสิ มุขตื้นๆใครๆก็ดูออก


"พอดี...อยากกินคนเดียวน่ะ"


ฉันไม่รอให้ยัยนั่นตอบกลับ ฉันก็รีบลุกแล้วเดินออกจากห้อง
.
.
.
.
.
โรงอาหาร



โต๊ะเต็มหมดเลยรึไงนะ อ๊ะนั่นไง โต๊ะสวยใช่ได้ แถมไม่มีใครนั่งด้วยสิ


"นี่เธอ"


กำลังจะเดินไปนั่งแต่ก็มีคนมาเรียกไว้


"มีอะไรหรอ"

"โต๊ะนั้นนั่งไม่ได้นะ เป็นโต๊ะของเจ้าหญิงกับพวกเพื่อนๆน่ะ"

"ก็ไม่มีใครนั่งนี่ ฉันจะนั่ง"


ฉันไม่สนใจก่อนจะนั่งไปอย่างไม่สนใจสายตาของคนอื่น มันจะตายรึไงนะแค่นั่งโต๊ะ




Amiluna Part




ใครมานั่งโต๊ะฉันนะ...ทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าโต๊ะนี้ห้ามนั่งน่ะ


"อะแอ่ม ขอโทษนะจ๊ะ เธอนั่งผิดโต๊ะรึเปล่า"

"ธ...เธอ"

"ไม่มีใครบอกหรอว่านี่มันโต๊ะของฉันกับเพื่อนน่ะ"

"ก็ไม่รู้ว่าเป็นของเจ้าหญิงนี่คะ ขอโทษด้วยค่ะ"

"เอาเถอะๆ ถือว่าเรารู้จักกันจะนั่งด้วยก็ได้นะ"

"ขอบคุณค่ะ"


นึกว่าใครซะอีก ที่แท้ก็ลอว์ล่านี่เอง


"เธอรู้จักกันหรอ"


มีร่าพูด


"ก็อยู่ห้องเดียวกันตอนฉันเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนน่ะ"

"จะว่าไปฉันก็รู้จักเธอนะ มีร่าใช่มั้ย..."

"ใช่"

"กลุ่มเจ้าหญิงเนี่ยคัดหน้าตามารึไงนะ"

"เปล่า...กินข้าวเถอะ"


"เอ่อ...ขอโทษนะคะ..."





---------------------------------------------------------












 ลิ้งค์เพจค่ะ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #237 Frame Master ch (@17122547a) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 10:20
    ต่อเถอะนะ ได้โปรด~
    #237
    0
  2. #235 nok173 (@nok173) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 08:50
    ต่ออออออออ
    #235
    0