ฉันก็แค่ตัวประกอบที่เดินผ่านทางมาเท่านั้นเอง

ตอนที่ 8 : ประกาศผลสอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    7 ก.ย. 60

ประกาศผลสอบ




ณ กลางดึก

ฉันสงสัยเรื่องที่มิติปีศาจ ฉันเลยเรียกยมทูตที่ทำพัณธสัญญากับฉันออกมา

พึ่บ

"เรียกข้ามีอะไรหรอเจ้าหญิง"

"คือ ฉันสงสัยนิดหน่อยน่ะ เรื่องมิติที่ว่า"

"อยากรู้อะไรหล่ะครับ"

"ลูกของท่านพ่อจริงๆเนี่ย เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้รึเปล่า"

"อืม...จะว่าเกี่ยวก็ได้นะครับ"

"เล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ย"

"ได้สิครับ..."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เรื่องมันก็มีอยู่ว่าในมิติปีศาจถ้าให้มนุษย์ปกครองเมืองก็จะมีพลังเพิ่มขึ้นแล้วก็ทำการแลกเปลี่ยนฉันกับลูกจริงๆของท่านพ่อ...อย่างน้อยก็อุ่นใจได้ว่าเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ล่ะนะ ฉันขอให้ยมทูตตนนั้นพามาเซอร์ไพสในวันเกิดท่านพ่อเขาตกลงก่อนจะหายวับไป



เช้าวันต่อมา



วันนี้ฉันต้องไปดูผลสอบที่โรงเรียน ฉันนั่งรถไปเรื่อยๆจนมาถึงโรงเรียน ฉันพยายามไม่ทำตัวให้เป็นจุดเด่นแต่ก็ไม่เป็นผล...ทุกสายตายังคงจับจ้องมาที่ฉัน ฉันยิ้มให้เหมือนเดิมก่อนจะเดินไปดูที่บอร์ดประกาศคะแนน

' เอมิลูน่า แกรนดิเนย์ 200 คะแนน

เลออน ลูซิเฟีย 198 คะแนน

อลัน ริชาร์ท 195 คะแนน
.
.
.
.
.
ชาร์ลอตต์ ฟีโอน่า 159 คะแนน
.
.
.
มีร่า ลอว์สัน 98 คะแนน '

ฉันมองที่คะแนนของฉันแล้วมองอย่างพอใจก่อนจะเดินออกมา มีร่าก็ติดนี่นา

"คุณลูน่าเก่งจังเลยนะคะ"

คุณนางเอกมายืนอยู่ข้างหน้าฉันแล้วพูด

"ขอบคุณจ่ะ"

ฉันพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกมา เป็นแค่สามัญชนบังอาจมาเรียนฉันแบบสนิทสนม อย่าให้มีร่ามาเป็นพวกของฉันละกัน...

ฉันดูผลสอบเสร็จแล้วไปหายัยพระเจ้าโลลิ

"เธอมามีอะไรงัั้นหรอ"

"คือว่า ฉันอยากมีแบบ สามารถเสกอาวุทอะไรมาก็ได้แบบไม่ต้องร่ายเวทน่ะ"

"เธอก็มีอยู่แล้วนี่"

"หืม"

"ไม้กางเขนนั้นไง"

"เอ๋..."

"ไหนๆเธอก็ขอมาแล้ว งั้นอันนี้ให้มีร่านะถ้าเจอแล้วก็ให้ซะล่ะ"

ยัยพระเจ้าโลลิพูดขึ้นก็จะให้กำไลข้อมือมาให้ฉัน

"โชคดีล่ะ"

"อืม ขอบคุณนะ"

ฉันพูดก่อนจะเดินออกไปแล้วไปหารถที่มารอรับฉัน
ฉันขึ้นรถไปก่อนจะพูดกับฟราน

"ฟราน ให้ทายว่าฉันสอบได้ที่เท่าไหร่"

"อืม ไม่รู้สิบอกมาซิ"

"ฉันได้ที่1หล่ะ"

"ฮะ ฮะ ดีใจด้วยนะ"

ฟรานพูดพร้อมยิ้มแห้งๆมาให้ฉัน ปกติเขาต้องยิ้มแบบร่าเริงนี่นา

"นายเป็นอะไรรึเปล่าฟราน พ่อฉันให้งานหนักไปหรอ"

"ป...เปล่าหรอกแค่เพรียนิดหน่อยเอง"

"มีอะไรบอกฉันได้นะ ถึงยังไงพวกเราก็เป็นเพื่อนกันนี่นา"

"ขอบคุณนะลูน่า"

บทสนทนาได้จบลง รถได้แล่นมาจนถึงที่วัง ฉันเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับฟราน เมื่อไปถึงห้องโถง ฟรานได้รีบเดินไปที่ห้องทำงาน...ฟรานคงจะทำงานหนักสินะ
ฉันเดินไปนั่งเล่นที่สวน
.
.
.
พอนั่งเล่นไปซักพักฟรานก็มายืนอยู่ข้างฉัน

"ลูน่า พ่อเธอหาเลขาส่วนตัวมาแล้วล่ะ ฉันก็จะเป็นพ่อบ้านส่วนตัวของเธอเหมือนเดิมแล้วนะ"

"จริงหรอ ดีจัง งั้นเทอมหน้านายไปโรงเรียนกับฉันนะ"

"อ...เอ่อคงจะต้องเป็นแบบนั้นหล่ะนะ"

"นายมานั่งกับฉันสิ"
.
.
.
.
.
ฉันกับฟรานคุยกันไปเรื่อยๆจนเย็น สีหน้าของเขาเริ่มดีขึ้นหลังจากทำงานหนักมานาน ตอนนี้ก็ถึงเวลาทานอาหารเย็นแล้ว ฉันกับฟรานเดินไปห้องอาหารท่านพ่อกับท่านแม่นั่งรอให้ทุุุกคนมากันครบ แล้วก็ลงมือทานอาหาร

"วันเมื่อรืนก็เปิดเทอมแล้วเตรียมตัวให้พร้อมล่ะลูก"

ท่านแม่บอกฉัน

"ค่ะ"

"ส่วนฟราน เทอมหน้าไปเรียนที่เดียวกันกับลูน่านะ"

"เอ๋ เอ่อ ครับ"

เมื่อฟรานตอบทุกคนก็แยกย้ายกลับเข้าห้องของแต่ละคนมีเพียงท่านพ่อและเลขาส่วนตัวไปในห้องทำงาน

ฉันล้มตัวลงบนเตียงที่คุ้นเคยก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #217 honeybee (@honerybee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 07:59
    วันเมื่อรืน คำที่ถูก วันมะรืน
    #217
    0
  2. #188 ZSYPMPFIMAGINEPRESENTGIRL (@pratyubunZonee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 16:25
    เพลีย สะกดแบบนี้นะคะไรท์
    #188
    0
  3. #20 Inw_Short (@Inw_Short) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 10:59
    เลขาพ่อเพศไรนิ ระวังให้ดีอาจจะโดน ntrพ่อได้
    #20
    0
  4. #3 one outs (@oneouts) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 22:17
    รอน๊าาา
    #3
    0