คัดลอกลิงก์เเล้ว

DON'T GO I LOVE U #markhyuck

ถ้ามึงรู้ว่ากูชอบมึง มึงจะไปไหม แล้วก็เป็นเหตุผลของการอยู่ต่อของมึงได้ไหม

ยอดวิวรวม

54

ยอดวิวเดือนนี้

12

ยอดวิวรวม


54

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 ส.ค. 62 / 01:25 น.
นิยาย DON'T GO I LOVE U #markhyuck DON'T GO I LOVE U #markhyuck | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

"ไปนอนไปเตี้ย"

"กูขอมวลนึง เผื่อมึงรู้สึกดี เผื่อมึงจะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว"

"มึงเพ้อไรเตี้ย"

"กูเห็นจดหมายแล้วนะ ที่มึงบอกว่าอยากตาย..."

"...แล้ว...ทำไม...ยังไงคนเราก็ต้องตาย ช้าเร็วเท่ากัน"

"ไม่เหมือนกันนะ งั้นกูขอ.."

"ขออะไร?"

"ขอเป็นเหตุผล ของการมีชีวติต่อของมึงได้มั้ย?"


ผมไม่ตอบ ยิ้มใส่เจ้าเตี้ยแฮชาน ที่นั่งโง่ๆ สูบบุหรี่ไม่เป็น จนสำลักควัน

"เดี๋ยวก็ได้ตายห่ากันพอดี"

ผมแย่งบุหรี่นั่นจากมัน แล้วขยี้ลงกับพื้น มันทำหน้าหงิก ราวกับว่าโกรธผมที่แย่งบุหรี่มา

"มึงมันไม่เมหาะกับของสกปรกพวกนี้หรอก แล้วเรื่องเหตุผลนั่น เดี๋ยวมึงก็รู้คำตอบเอง"

.
.
.
.
.
.
.
.
.

"กูรักมึง มาร์ค"









เห้ สวัสดีค่ะ ชื่อน้องๆไม่มีส่วนใดๆเลยนะคะ

เป็นนิยายที่แต่งตามความรู้สึกเท่านั้น

ถ้าไม่เหมาะสมอย่างไร เม้นบอกด้วยนะคะฮื่อออออ



เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ส.ค. 62 / 01:25


     ค่ำคืนแสนสงบของใครหลายคน แต่ไม่ใช่ผมกับแฮชาน พวกเรากำลังร่วมรักบนเตียงอย่างเป็นสุข

เมื่อเราเสร็จสิ้น ผมที่ยังนอนไม่หลับ เพราะกำลังหาเหตุการตาย ที่เจ็บปวดน้อยที่สุด

ผมก็แค่คนๆนึงที่ชีวิตนี้ไร้ค่าสุดๆ ผมเองที่รู้สึกไม่ได้เลยว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่ออะไร ที่ไร้ความหวังอยู่แบบนี้


     เงยหน้าขึ้นฟ้า นำพาควันบุหรี่สีขาวขุ่นขึ้นบนท้องนภา มวลสุดท้ายของวันนี้และชีวิต 

คงต้องจากกันแต่เพียงเท่านี้ อยากขอบคุณที่ยังอยู่ข้างๆเสมอ ขอบคุณ

"พี่มาร์ค!!" ผมชะงักเอาไว้ แต่ไม่ทัน "แฮชาน!!" ทำไมร่างกายผม...ไม่ทำเหมือนที่สมองสั่ง 

คว้าระเบียง คว้าไว้ทำไม "อดทนนะ ยื่นมือมา เร็วๆ!!!" เสียงแฮชานที่พยายามจะช่วยผม

แต่ผมกลับไม่ทำ ไม่ทำอะไรเลย    ความรู้สึกที่อยากตาย กับร่างกายที่อยากอยู่ต่อ



     "ไม่เป็นไรแฮชาน ปล่อยให้พี่ตกลงไปเลย ไม่เป็นไร พี่ไม่----"

"ไอ้โง่ เลิกพูดว่าไม่เป็นไรได้แล้ว รู้มั้ย...รู้มั้ยว่าแฮชานรักพี่มาก เพราะงั้นยื่นมือมา!!"

แฮชานกับน้ำตาอุ่นๆของเขา หยดลงมาที่โหนกแก้มของผม ก่อนจะไหลลงคางของผมช้าๆ

มือเล็กๆนั่น ยื่นลงมาจะคว้าผม ผมเองก็ ส่งมือให้เขาจับ เราสองคนฉุดกระชากันอยู่ซักพัก 

ผมกับแฮชานก็ลงไปหอมอยู่บนพื้นระเบียงบนชั้น15



     "พี่มาร์ค" แฮชานโอบกอดผม ซบลงที่อกของผม ปล่อยของเหลวที่เรียกว่าน้ำตา อาบลงที่อกของผมอย่างอบอุ่น

"ขอบคุณ" ผมกดหัวแฮชานลงให้ชิดอกมากกว่าเดิม เรากอดกันแน่น แน่นจนสัมผัสได้ถึงหัวใจของเราสอง

"อยู่กับแฮชานนะ อยู่กับแฮชานตลอดไป" เจ้าเตี้ยออดอ้อนอีกแล้ว 

"ครับคนเก่ง พี่รักเธอนะ.."

ปากของเราประกบกัน เจ้าเตี้ยของผมก็ยังไม่เลิกร้องไห้ ผมจึงกดหัวเขาอีกครั้ง เพื่อให้เราจูบกันได้แน่นยิ่งกว่า

"อย่าไปจากกันอีก ถ้าไปก็ไปด้วยกันนะพี่มาร์ค"



































"ขณะนี้เป็นเช้าวันเสาร์ มีผู้พบเห็นศพของคู่รักชายๆ ทราบชื่อภายหลัง มาร์ค ลี และ ลี ดงฮยอก สองชายหนุ่ม 

นอนกอดกันในสภาพศพ ข้อมือที่ถูกกรีด คาดว่าน่าจะเสียเลือดมาก จนทำให้เสียชีวิต และมือของเด็กหนุ่มที่ชื่อ มาร์คลี 

ยังคงจับแก้มแฟนหนุ่มของเขาเอาไว้ ถึงแม้ว่าเลือดจะอยู่เต็มพื้นที่ คิม โซยอน รายงานข่าว จอง กงซูถ่ายภาพ ขอบคุณค่ะ"...


























คิดอยู่นานมากๆว่าจะให้ใครเป็นตัวเเทนของเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเราดี ก็นี่แหละค่ะ ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน 

ถ้าไม่เหมาะสม ต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วยนะคะ 




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ benbenbest2001 จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น