รักป่วนๆกวนกบาล(MARKBAM)

ตอนที่ 3 : คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะมีโอกาสถึงวันไหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ต.ค. 60


วันต่อมา


"ตายยังวะ-.,-"

ประเด็นคือผมมารอพี่มาร์คนะ เเล้ว...เมื่อไหร่พี่มันจะออกมาวะ-_-


"มาเเล้วๆ:)วันนี้ปวดหัวน่ะ"

"ผมไม่ใช่หมอ บอกทำไม?"


"-_-ไม่เล่น"

"ป่ะ ^^ไปกันได้เเล่ว-3-"


"อือๆ"

ห้างxxx

"เเบมซื้อเสื้อไหมเดี๋ยวพี่เปย์เอง^^"


"วันนี้มาผิดคาด--ไม่รั่วๆเกรียนๆเหมือนเมื่อก่อนเเล้วหรอ--"

"พี่คิดว่าน่าจะเปลี่ยนตัวเองได้เเล้วอ่ะ ที่สำคัญที่พี่ไม่มีเเฟนเพราะเขาบอกว่าเค้าไม่ชอบที่พี่เป็นเเบบนั้นมันติ๊งต๊องT^T"


"เเต่ผมชอบ!เพราะงั้นพี่-เป็น-เหมือน-เดิม-ซะ"


(มาร์ค ความในใจ)


ตอนนี้ผมอยากมโนเข้าข้างตัวเองซักเเปป

เเบมๆชอบนิสัยผม อรั้ยยยยยยยยยยยยย>///<


ตั่ยเเล้วๆเขินโว้ยยยยยยยยจริงๆผมไม่ใช่คนเเบบที่เเสดงออกอยู่หรอก

เเต่ผมนกเเล้วนกอีกเพราะเค้าบอกว่าผมปญอ.T_T


เเต่ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่ผมชอบมา5ปีจะชอบผมมมมม อร๊ายยยยยยยยยยยยยยย

(นิสัยไม่ใช่หรอวะ)-.-

"เเบมๆอยากให้พี่เป็นเหมือนเดิมหรอ:)"

"ใช่ เป็นเหมือนเดิมได้มั้ยอ่ะ-^-"

"ได้^^"

"ไปซื้อเสื้อกัน-3-"

"อือ -+-"

กำลังอมยิ้มอยู่โว้ยยยยยยยยยย

20นาทีผ่านไป

"เฮ้ยเเบมๆ"

"ไงเเจ็คสัน"

"ไอ่นี่ใครวะ-_-"

"พี่ข้างบ้านคนนั้นไง มัคคึ มัคคึ---"

กรี๊สสสสส น้องมันครางชื่อผมด้วยอ้ะ ฟิน*0*(เริ่มหื่น)

เเล้วผมก็สบตากับเเจ็คสัน

"นายมานี่หน่อย...ขอคุยอะไรหน่อย"

"อะไรวะ สาสสสสสสสสส"

ห้องน้ำชาย

"นาย...เเจ็คสัน"

"กรี๊สสสสสส ฉันยังอยากคงเวอร์จิ้นนี้ไว้อยู่ กลางวันเเสกๆด้วยนะเฟ่ยT^T"

"จะบ้าหรอ-_-ฉันเเค่อยากคุยด้วย"

"อะไรว่ามา "

"ฉันคือประธานนักเรียนที่ร.ร.นายถ้าฉันถามอะไรนายต้องตอบตรงๆห้ามโกหกถ้าโกหก...คะเเนนจิตพิสัยนายอาจลดฮวบ!ลงไปได้"

"-0-"

"นายชอบเเบมๆใช่มั้ย"

"อะ...เออ-///-"

"ชิ.....ไปได้เเล้วไม่มีไรหรอก^^"

"อะไรวะ-_-"

โกรธอ่ะ....ไม่รู้ทำไมเเหละ...มันโกรธ อรั้ยยยยยยยยยย

ช่างเเมร่งละ

(มาร์ค จบความในใจ)

"ฮัลโหลลล เเบมทำไร"

"ขี้มั้งพี่-,-"

"เอาทิชชู่ป่ะ"

"-______-"

"จะซื้ออะไรอีกมั้ย 0^0"

"จะเอาน้ำปั่น>^<"

"ได้ๆ เดี๋ยวรอเเปปนะ^3^"

.
.
.
.

"เเกๆ รู้จักพี่เเบมป่ะ"

ใครเห็นก็รู้...

พวกเมิงพยายามพูดดังๆให้กูได้ยินใช่หรือไม่!

กูรู้ในใจพวกมึง(รุ่นน้องผู้หญิงซัก2-3คน)มันมีเพลงอยู่เพลงนึงเว่ย

'อยากจะร้อง ดังๆ พูดให้ใครต่อใครได้รู้'

ถุย-.,-ไม่ใช่ๆ

"เออรู้ๆ เห็นว่าเป็นเกย์ด้วยนะมึง"

"โชคดีนะมึงที่เมล่อนคาบไปกินหมดก่อน ยี้!ชายรักชาย น่ารังเกียจ>_<"

"ฉันว่าพวกเธอน่ารังเกียจกว่าฉันอีกนะ...พวก!ที่ชอบเอาเรื่องรุ่นพี่มาพูดจาลับหลังไม่ให้ความสำคัญกับรุ่นพี่...คบคนก็ผิด

พูดจาโอ้อวด...เเบบนี้มันไม่น่าคบนะเว่ย...เมล่อนอะไรนั่นมันก็เสเเสร้งเกินไป...พวกเธอน่ะ...หัดทำเรื่องดีๆกันซะบ้างมันน่าสมเพช!!!"


"!!!"

"!!!"

"!!!"


หลังจากที่ผมได้บ่นจบก็รีบเดินออกมาเลย

ไม่ใช่จะทำเท่อะไรนะ

คือ...ผมทนมา4ปีกว่าเเล้วอ่ะ4ปีที่ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเเล้ววันนี้มันสุดเเล้วว่ะ...-_-


"เเบมๆไปไหนมา "

"เปล่าๆเเค่เจอรุ่นน้องที่รู้จักน่ะ^^เเล้ว...น้ำผมพี่กินทามมายยยยย-^-"

"ง่ะ-3-ก็เค้าหิ๊ววววว"

"เออๆ -0-"

เเล้วผมกับพี่มาร์คก็...เที่ยวห้างไปเรื่อยๆซื้อนู่นซื้อนี่จนตอนนี้ออกมาจากห้างเเล้วอยู่ที่สวนสาธารณะ

พอผมอยู่กับพี่มันรู้สึกสบายใจ มันโล่งทั้งๆที่เป็นรุ่นพี่เเต่...เหมือนเป็นเพื่อนกันเลย...เนอะ

"โอ๊ะ!!!พี่เเบมหวัดดีค่ะ^^"

อีดอก'_'เมล่อน

"เฮ้ย--เธอตอนนั้นนี่ทำอะไรเเบมๆน่ะถึงได้บาดเจ็บขนาดนั้น ฉันไม่เอาเรื่องเธอก็ดีเเค่ไหนเเล้ว


"อุ๊ย!เมล่อนเเค่จะมาบอกพี่เเบมว่าเมล่อนซื้อมีดมาใหม่เเล้วเอามาให้พี่เเบมดูนะคะ " 

"เเบม..ตอนนี้ยังเจ็บอยู่รึเปล่า"

คือกูไม่เข้าใจ...ทำไมพี่มันต้องมาขย่ม เอ้ย!เขย่าตัวกูด้วย กูไม่ได้เป็นโคอาล่ามาร์ชT^T

"เปล่า"

"เฮ้อ...นายเนี่ยกลับได้เเล้ว"

"ว้า...ไปซะเเล้วนะคะพี่เเบม^^"

"เอ่อ..."

ฟุ่บ!

(มาร์ค ความในใจ)

"เฮ้ย!เเบมเป็นอะไรอ่ะ"

เมื่อกี๊น้องมันยังคุยกัยดีๆอยู่เลยไม่ใช่หรอวะ...เเล้วมาเป็นลมต่อหน้าเนืี่ยนะ-_-เเถมยังบอกอีกว่าไม่เป็นไร

จะบ้าป่ะเนี่ย

นั้นคงต้องพากลับไปบ้านผมก่อนเเหละ

ที่ผมพาเเบมไปบ้านผมเนี่ย...ไม่ได้คิดอะไรจริงจริ๊งน้าาา>_<

บ้านของมัคคึ

"เด็กน้อยนี่น้า..."

ผมค่อยๆวางเเบมลงบนที่นอนช้าๆ....(ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไรกัน)

ไม่ไหวก็บอกมาเถอะ...เก็กอยู่ได้...

"พี่มาร์ค...."

มันยังไม่วาย ละเมอถึงคนอื่นอีกนะ-_____-

เอ่อ...มันก็น่ารักเหมือนกันนี่หว่า-///-

"อะไรครับ"

ผมมันก็บ้า คุยกับคนละเมอ เออกูบ้า

"มาร์ค...."

ผมค่อยๆโน้มตัวลงไปใกล้.....ใกล้......ใกล้เรื่อยๆเพื่อฟังสิ่งที่คนตัวเล็กจะพูดต่อไปนี้

มันจะบอกรักกูป่ะวะ กรี๊ดดดดดดด ตะหนูของเเม่-//-

"มาร์ค....ตาเเก่ขี้หลี-0-"

0_0

!!!!!!!!!!!!

พูดเเบบนี้เอามีดมาเเทงกูเลยไหม

สาสสสสสสสส

"จำไว้เเบมๆ-0-ถ้าฉันชอบนายนายก็ต้องชอบฉัน"

เมื่อกี๊กูอยากให้เเบมพูดกับกูว่า...

'มาร์คขาาา ไอเลิฟยู เรามาเป็นเเฟนกันเถอะ ดาร์ลิ้ง'

เเม่มเอ๊ยยย

นี่กูคิดเชี่ยอะไรอยู่วะ

สาสสสสสสสส

เออ กูมันบ้าT____T

10 นาทีผ่านไป

(มาร์ค จบความในใจ)

"อือ....."

ฉันลืมตาขึ้นมามองเธอใน ยามเช้าตรู่(เย็นเเล้วสาสสส)

ไป่พี่มาร์คมันมาตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ

อ๋อเมื่อวานกูหลับไปนั่นเอง(หลับไปพ่องงงงสลบโว้ยยย)

กูว่าพี่มันต้องพาผมมาบ้านมันเเน่เลยว่ะ....

ผมเสียเวอร์จิ้นเเล้วใช่ไหม!

กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

(ไม่ใช่ละ)

"เเค่ก...เเค่ก...."

"อือ...ตื่นเเล้วหรอ....นอนไปซะเดี๋ยวพี่จะต้มข้าวต้มให้-3-"

"ทำเป็นด้วยหรอ?"

"ทำไม่เป็นT^T"

"เเค่ก....นั้น...ทำด้วยกันป่ะ"

"คร้าบบบ"

ห้องครัว


"พี่เปิดเเก๊สให้หน่อย"

"เปิดเเล้วๆ"

"หั่นหมูให้เป็นหมูสับหน่อยพี่"

"T^T"

"อย่าบอกนะว่า...."

"กลัวมีดอ่ะT^T"

"โตกว่าผมอีกนะ มากลัวมีด บ้าป่ะเนี่ย"

"ก็มันอาจจะปลิวขึ้นมาเเล้วมาเฉือนหน้าหล่อๆของพี่ไงT_T"

มีดบ้านใครมันจะปลิวขึ้นมาเองวะ-___-

ส่วนเรื่องความหล่อไม่เถียง

อะไรๆๆๆๆผมไม่ได้คิดอะไรเล๊ยยยยยย

"นี่เดี๋ยวผมจับจับมือพี่หั่นหมูนะ จะได้ใช้เป็นกับเขาซักที"

"เออT0T"

ผมค่อยๆอ้อมไปข้างหลังพี่มันก็มีอาการสะดุ้งเล็กน้อย จะสะดุ้งทำไมวะ กูไม่ใช่ผี-_____-

"...."

ผมจัับมือพี่มันสับมูไปเรื่อยๆ

ทำไม(ทำลำโพง)มันเงียบจังวะ


"..."

เเม่ขาหนูเขินนนT///T

"อ่ะเสร็จเเล้วที่เหลือพี่ทำเองละกัน ไม่ช่วยะ เเบร่;P"

"ไอ่เด็กบ้าT^T"

เอ่อ..ไข้หายเเล้วว่ะ ดีงามมมมมเวอร์

"เดี๋ยวกินอะไรเสร็จ จะกลับบ้านนะ"

"เเบม....T_Tอยู่เป็นเพื่อนกูก่อนกูกลัวผีสัสสสส"

"-____- noจะกลับ"

"ฆ่าฉันๆให้ตายดีกว่า...T0T"

"เออๆค้างก็ค้างพี่อย่าทำอะไรผมละกันเห็นอย่างนี้ผมก็เซ็กซี่นะเว่ย;)"

"....."พี่มันพยักหน้าขึ้นลงๆ

20นาทีผ่านไป

กินข้าวต้มละ ก็ใช้ได้ พอกิน -^-    

เเต่คุณรู้อะไรมั้ยผมต้องมาอยู่ท่ามกลางผู้ชายสองคนที่เเม่งกลัวผีเหมือนกันเเล้วยังจะมาดูอีก สาสสส


10นาทีก่อนหน้า

"เฮ้ย!เเบมมึงมาอยู่นี่ได้ไงวะ"

"อ้าว ไอ่เเจ็คมาได้ไง-_-"

"ก็หามึงที่บ้านไม่เจอมึงคิดว่ากูจะไปหาได้ที่ไหนนอกจากบ้านไอ่ เอ้ย!คุณประธานนี่ล่ะ"

"อ่อ-_-หรอ"

"เเบมคืองี้กูทะเลาะกับไอ่พี่เจบีมา ตอนเเรกกูจะมาค้างบ้านมึงเเต่มึงมาอยู่นี่นั้นค้างนี่เลยะกัน"

ปกติพี่บีเเกอบอุ่นมากเลยนะเข้ากับผมมากด้วยเเละพี่เขาก็เป็นคนตลก(?)เว้นเเต่พี่เเกมันหื่นเท่านั้นเองครับ

"พวกมึงทะเลาะอะไรกันอีกล่ะ"

"คืองี้พี่มันมาตามทวงเอาหนังสือโป๊ที่กูยืมไปอ่านอ่ะมันมาทวงเเต่กูทำหายเเล้วไง"

อ่อ....เพิ่งรู้ว่าไอ่เเจ็คมันเป็นคนเเบบนี้




"ไม่ถามเจ้าของก่อนหรอครับ -_-เห็นคุยกันมาไม่คิดจะสนใจมาร์คต้วนเลย"

อุ่ย-0-

"พี่ก็ให้มันมาค้างเเค่คืนเดียวเอง...-3-ไม่เห็นเป็นไรเลย"

"ไม่"

"มันเป็นเพื่อนผมนะ"

"ไม่"

"คืนเดียวอ่ะ ทีทำไมผมยังค้างได้อ่ะ-O-"

"ไม่"

"เดี๋ยวเลี้ยงข้าว"

"ไม่"

"น้าๆๆๆๆๆๆๆ"

"ไม่"

"ท่านประธานสุดหล่อครับ เเจ็คสัน หวัง คนนี้ขอพักด้วยได้มั้ยครับ^^"

ไอ่เเจ็คประจบมาร์ค ยังไงมันก็ไม่เพิ่มคะเเนนให้หรอกกก คิดผิดไปเเ้วเพื่อน

"นั้นพี่ขออะไรเเบมอย่างได้ป่ะ....."

"ถ้าให้เเจ็คค้าง ก็จะทำตามคำขออ่ะ-^-"

"ตอนไปทัศนศึกษาเเบมต้องคู่กับพี่ "

เท่าที่ผมจำได้นะ

ครูบอกว่า จะให้รุ่นน้องจับคู่กับรุ่นพี่เเล้วครูจะให้ภารกิจ1อย่าง

มันก็ไม่เห็นเสียหายอะไรนี่-_-

"ตกลง"

"ดีมาก^^"

เเล้วพี่มันก็เอามือมาลูบหัวผมเบาๆ

เเต่เเจ็คสันมันก็ดึงผมออกมาจากพี่มาร์๕เเล้วพูดขึ้นว่า....

"เเบม เดี๋ยวเราดูหนังผีกีนป่ะ"

"มึงงงง กูกลัวผีให้พี่มาร์คดูด้วย"

"ไม่"

"ง่ะT3T"

"ไม่.....ปฏิเสธ"

กลับมาปัจจุบัน

เรื่องของเื่องมันก็อย่างนี้เเหละ

ผมก็ต้องมานั่งจุมปุ้กอยู่นี่เเหละ

"เฮ้ย"

ตกใจชิบหายทำไมผีมันน่ากลัวขนาดนี้วะ สาสสสสT_Tคิดถึงกูด้วย

เชี่ยใครโอบกูวะ

อ๋อ พี่มาร์ค-_-

เเล้วพี่มันก็กระซิบข้างหูผมว่า...

"กินน้ำมั้ย"

เเล้วพี่มันก็หยิบเเก้วมาให้ผม

เเจ็คหลับไปเเล้ว นี่มึงดูหนังผี หรือโรเเมนติกชวนหลับสัส

เเล้วผมก็หยิบหลอดขึ้นมา ดูดน้ำ

เเล้วพี่มันก็หยิบเเก้วที่ผมดื่มหลอดก็ด้วยไปดื่มต่อ....


นี่ผมอาจไม่ได้คิดคนเดียวนะ

ผมกำลังจูบพี่มันทางอ้อมรึเปล่าวะ....


เเล้วผมก็รีบหันหน้าไปทางพี่มาร์ค

พี่มันก็ยกยิ้มุมปากเล็กน้อย

ผมว่านะ....



พี่มาร์คเเมร่งเจ้าเล่ห์สาสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

ทำเเบบนี้ได้ไงกูเขิน-///-


































































































































1 ความคิดเห็น