[MarkBam(Allbam)] Never Love Again---->ไม่รักอีกแล้ว

ตอนที่ 1 : CHAPTER 1 *ผู้ชายสาธารณะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    3 ก.พ. 62














เสียงตีกลองดังกระหึ่มครึกครื้นไปทั่วลานคณะ สถานที่แห่งนี้ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเถื่อน ความเหี้-ย และการอนุรักษ์ภาษาไทยสมัยพ่อขุนรามคำแหงมากที่สุด แต่สิ่งเหล่านั้นกลับไม่ได้ทำให้คนทั้งมหาลัยกลัวหรือไม่กล้าเข้าใกล้ประชากรของคณะนี้แต่อย่างใด กลับกัน นักศึกษาในรั้วมหาลัยแห่งนี้กลับชอบ ชอบความถ่อย ความเถื่อน ความเหี้-ยของพวกเขา ซึ่งแน่นอนว่า คณะนี้จุบุรุษเพศไว้ซะส่วนใหญ่ เรื่องหน้าตาน่ะมันสวนทางกับความเหี้-ยโดยสิ้นเชิง รวมไปถึงบุรุษใส่เสื้อช็อปที่กำลังรัวไม้ตีกลองด้วยความคล่องแคล่วอยู่ตรงหน้านั้นด้วย ร่างสูงสุดเท่ห์นั้นมีตำแหน่งเป็นถึงเดือนมหาลัยและยังพ่วงด้วยฉายาที่พวกเพื่อนๆในสาขาเดียวกันต่างขนานนามให้ไม่แพ้ฉายา สุภาพบุรุษสาธารณะ



นั่นคือ 



#เหี้-ยยังไง เมียก็รัก



หึ




จะให้ไม่รักได้ไงล่ะ ในเมื่อ ร่างสูงไม่เคยทำตัวเหี้-ยๆให้แฟนตัวเองจับได้



ใช่



แบมแบมไม่เคยรับรู้ความเหี้-ยของมาร์คเลย



ส่วนมากก็แค่ได้ยินผ่านๆหู แค่ผ่านๆเท่านั้น



แต่มาร์คก็ตอแหลจนเอาตัวรอดมาได้ทุกครั้ง 



แบมแบมน่ะโง่ โง่ที่เชื่อใจและรักคนสารเลวอย่างมาร์ค ต้วน มากไงล่ะ



จนทำให้มาร์คได้ใจ



เลยเลือกที่จะนอกกายนอกใจแฟนตัวเองทุกครั้งที่มีโอกาส



มาร์คน่ะรักแบมแบมนะ



แต่มาร์คเห็นแก่ตัวเกินกว่าที่จะหยุดอยู่ที่แบมแบมได้



เขารักสนุก และมั่วเรื่องอย่างว่าสุดๆ



และเขาก็รักแบมแบมด้วย 



แต่มันไม่มากพอ



ไม่มากพอ



ที่จะทำให้มาร์คซื่อสัตย์ต่อความรักที่ร่างบางมอบให้ได้  และมาร์คก็ไม่เคยคิดที่จะหยุด



เพราะ



มันเป็น *สันดานของเขาไปแล้ว



และ



แบมแบม



ก็ต้องโง่ต่อไปด้วย  มาร์คยังไม่อยากปล่อยแบมแบมไปตอนนี้



“เอาล่ะค่ะน้องๆ ถึงคราวของพวกพี่แล้วนะ เอ้า! พวกมึง ปล่อยผี" พอเสียงห้าวๆของรุ่นพี่ผู้หญิงที่เป็นเอ็มซีพูดจบ เสียงเฮก็ดังสะนั่นไปทั่วลานเกียร์ ลานที่เด็กวิศวะทุกคนให้ความเคารพและศรัทธาไม่ต่างไปจากครูบาอาจารย์ที่สอนพวกเขาเลยล่ะ


เสียงร้องเพลงดังขึ้นด้วยความสนุกสนาน เพลงที่ช่วยสานสัมพันธ์ระหว่างพี่ปีสองกับน้องปีหนึ่งให้ได้รู้จักกัน เพลงเริ่มไล่วนถามชื่อพี่แต่ละคนไปเรื่อยๆ พี่ๆทุกคนก็เต้นกันสุดตัวด้วยความยินดีปีดา ต้อนรับน้องเฟรซชี่ปีหนึ่งด้วยความรักและรอยยิ้ม



หึๆ



มันก็แค่ช่วงของพวกพี่สันทนาการเข้ามาเอนเตอร์เทรนหลอกล่อ ดึงดูดความสนใจน้องๆไว้กับกิจกรรมเท่านั้นแหละ 



หลังจากนั้นก็...



ของจริง



แล้วแต่เวรแต่กรรมน้องเลย 



เสียงร้องเพลงยังคงดังต่อเนื่องเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่มือกลองสุดหล่อ



ร่างสูงของมาร์คส่งไม้ตีกลองให้แจ็คสันเป็นคนบรรเลงต่อจากตน ร่างสูงกว่า 188 เซนติเมตร เท้าที่สวมคอนเวิร์ดสีดำเดินออกมา ก่อนจะหยุดยืนด้านหน้าด้วยความมั่นคง ยกยิ้มมุมปากให้น้องๆไปหนึ่งที แต่เพื่อนๆทุกคนต่างรู้ดีว่ารอยยิ้มแบบนั้นน่ะ มันเป็นเพียงแค่การอ่อยเหยื่อ อ่อย เพื่อให้ได้ฟันยังไงล่ะ


แจ็คสันที่ทำหน้าที่สร้างเสียงดนตรีต่อจากมาร์ค เริ่มตีกลองขึ้นทันที เสียงของเหล่าเด็กๆปีหนึ่งก็พากันแหกปากร้องเพลงอย่างตื่นเต้นกับรุ่นพี่สุดหล่อ เพอร์เฟคบอดี้น่าลุ่มหลงนั่น ผู้หญิงทั้งมหาลัยต่างหมายปอง ไม่เว้นแม้แต่เด็กปีหนึ่งตรงหน้าที่ตอนนี้มองมาร์คตาเยิ้มเชียว



พี่ชื่ออะไร พี่ชื่ออะไร พี่ชื่อ?

มาร์คครับ

พี่ชื่อ?

มาร์คครับ

ชอบทำท่าอย่างนี้ อย่างนี้ ชอบทำท่าอย่างนี้ อย่างนี้ ทำแล้วสบายใจดี ทำแล้วสบายใจดี ทำท่าอย่างนี้ อย่างนี้ สบายใจจัง ทำท่าอย่างนี้ อย่างนี้ สบายใจจัง



มาร์คเองก็เต้นแรงสุดๆไม่ต่างจากเพื่อนๆเหมือนกัน เสียงกรี๊ดของเด็กปีหนึ่งดังลั่นอย่างชอบใจ จนมีเสียงของผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงดังแว่วเข้ามาในโซนประสาทของร่างสูง



“แม่ง ถ้าได้สักครั้งนะ สาบานเลยว่ากูจะตั้งใจเรียน”



แว่วเสียงเพ้อของหญิงสาวดังพอที่จะทำให้มาร์คได้ยิน ใบหน้าคมหันควับไปทางต้นเสียงนั้นทันที ก่อนที่ทั้งสองคนจะสบตากัน ผู้หญิงคนนั้นมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัดจนร่างสูงยิ้มขำส่งไปให้ เธอเห็นดังนั้นจึงรีบก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย  พอเห็นหน้าตาน่ารักๆแบบนั้นมันก็อยากนะ อยากที่จะส่งยิ้มล่อไป


พอเพลงแนะนำตัวกับรุ่นน้องจบ ร่างสูงของแจ็คสันก็เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้น้องๆ หวังว่าน้องๆคงจะสนุกกับสิ่งที่พวกเขามอบให้นะ แต่แล้วร่างสูงกับชะงักแล้วหุบยิ้มลงทันที เนื่องจากรอยยิ้มของเพื่อนรักเพื่อนเหี้-ยของตนที่สื่อถึงความ....



คนอย่างมาร์ค ต้วน น่ะ ถ้าเทียบกับเหี้-ย ...จะด่าว่าเหี้-ย เขายังสงสารเหี้-ยเลย



“สัด ไปทำหน้าที่มึงต่อเลย” แจ็คสันว่าพลางส่งไม้ตีกลองให้กับมาร์ค พร้อมพูดบางอย่างเพื่อเตือนสติเพื่อน ร่างสูงกัดฟันพูดอย่างเหนื่อยหน่ายใจ พอให้ได้ยินกันสองคน เขาพยายามเตือนมันทุกครั้ง  ถึงมันจะไม่เคยฟังเขาเลยก็ตาม 


“มึงคิดว่าแบมมันโง่เหรอ”


“อืม โง่”


“แม่ง ทำไมมึงเป็นคนแบบนี้วะ”


“กูยังไม่ได้เอาแบม”


“ห๊ะ?!”


“รอให้แบมมาเสนอตัวให้อยู่ ทนคบมาตั้งนาน กูเสียดายเวลา” 



มาร์คเป็นประเภทที่ ไม่ชอบบังคับใจใคร 



“ไอ้เหี้-ย แม่ง!!”แจ็คสันทำท่าจะเข้าไปต่อยมาร์ค แต่ก็ต้องชะงักมือลง ตอนนี้ไม่เหมาะ เขาต่อยมันตอนนี้ไม่ได้


“มันเป็นสันดาน แก้ไม่หายหรอก”



ร่างสูงของมาร์คพูดเสียงราบเรียบอย่างไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่ตนเองทำเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะเดินไปประจำที่ของตน



“มึงนั่นแหละที่โง่มาร์ค ต้วน “  



แจ็คสันกัดฟันดังกรอดๆด้วยความโมโห ถ้าถามว่าตอนนี้แบมแบมอยู่ไหน ก็นั่งอยู่กับรุ่นน้องปีหนึ่งไง เพื่อนของเขามันเป็นพี่แฝง ก็ด้วยที่ใบหน้าเด็ก และการแต่งตัวที่ถูกปรับเปลี่ยนใหม่หมด ใบหน้าหวานที่ตอนนี้มีแว่นสายตาบดบังใบหน้าจดจ้องมองมาทางเขาและมาร์ค ซึ่งสายตาแบบนั้น แววตาแบบนั้นมันคาดเดายากมากจริงๆ ผมรู้ว่าแบมแบมน่ะไม่โง่ มันแค่เชื่อใจมาร์คเกินกว่าที่จะสังเกตุเห็นอะไรๆในตัวแฟนมัน และมาร์คมันก็เลวหลบในซะด้วยสิ...   


.

.

.



[Bambam past]


ผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว ในที่สุดกิจกรรมรับน้องก็สิ้นสุดลง ส่วนเรื่องจับสายรหัสกับเฉลยสายรหัสนั้นเสร็จตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้ว ตัวเขาเองก็ถูกเฉลยด้วยว่าเป็นพี่แฝง


แบมแบมได้น้องรหัสเป็นผู้ชาย ส่วนมาร์คน่ะได้น้องรหัสเป็นผู้หญิง ร่างบางกับมาร์คเลยตกลงว่าจะเลี้ยงสายพร้อมกันไปเลย เราต่างเทคแคร์น้องรหัสของตนเอง  น้องรหัสของมาร์คหน้าตาน่ารัก สะสวย ตัวเล็กๆน่าปกป้อง ผิดกับน้องรหัสเขา ที่ตัวโตอย่างกับควาย ถึกบึกบึน ว่าแล้วก็อิจฉามาร์คจัง อยากได้น้องน่ารักๆแบบนั้นบ้าง


อาทิตย์หลังๆมานี้มาร์คตัวติดกับน้องรหัสมาก ร่างสูงมักขอไปหาน้องรหัสบ่อยๆ บอกว่า *เจสซี่มีปัญหาเรื่องงาน ต้องเข้าไปช่วยน้องแก้  ผมก็โอเค เป็นพี่ก็ต้องช่วยเหลือน้องสิ ผมเองก็เช่นกัน แต่ช่วงนี้มาร์คไม่ค่อยกลับห้อง บอกว่าจะนอนกับแจ็คสัน เพราะเอางานของเจสซี่และน้องรหัสของแจ็คสันมาแก้ ทั้งสองมีน้องรหัสเป็นผู้หญิงน่ะ  และอยู่กลุ่มเดียวกันด้วย พี่ๆทั้งสองเลยต้องวุ่นๆเพื่อแก้งานให้น้องจะได้ผ่านๆกัน  ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรมาร์คนะ เพราะเข้าใจไม่ได้คิดมากอะไร เธอน่ารักดี มีสัมมาคารวะ เจอผมก็ไหว้เสมอ และผมก็เอ็นดูเธอมากด้วย



จน....



“แบม... แบมแบม..!! วันนี้กูไม่กลับห้องนะ มีเลี้ยงสาย กะว่าจะค้างห้องพี่เวย์เลย”



ร่างสูงไม่รอให้คนเป็นแฟนตอบรับกลับหันหลังแล้วเดินออกไปเลย ใบหน้าหวานแสนเศร้าสร้อยมองตามแผ่นหลังของแฟนหนุ่มตัวเองไปจนลับตา มองตามแผ่นหลังกว้าง ที่ครั้งนึงเขาจำได้ว่ามันอบอุ่นมากแค่ไหน แผ่นหลังที่ใครๆเคยซบเหมือนอย่างเขา  คนที่ใครๆก็ได้เชยชม  เขาเริ่มมั่นใจแล้วว่าเขาไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียว 



มาร์ค ต้วน น่ะ มันผู้ชายสาธารนะ



พอคิดได้แบบนั้นแล้ว น้ำตาสีใสก็ค่อยๆไหลออกมาจากดวงตากลมที่บัดนี้ช่างหมองหม่นและเจ็บปวด มันเป็นสายธารน้ำสีใสมีส่วนผสมของความรู้สึกที่ค่อยๆพังทลายลง หลังจากที่แบมได้รับวิดิโอแปลกๆ แต่พอเปิดดูร่างบางถึงกับช็อคและทำอะไรไม่ถูกร่วมชั่วโมง กว่าแบมจะตั้งสติได้ ก็ตอนที่มาร์คเรียกบอกว่าจะไปเลี้ยงสายนั่นแหละ ร่างบางถึงได้สติ นิ้วเรียวสั่นๆค่อยๆกดดูคนที่ส่งวิดิโอนั้นมาให้ ปรากฎว่าน้องรหัสมาร์คเป็นคนส่งวิดิโอนั่นมา มันเป็นวิดิโอที่มาร์คกำลังมีอะไรกับเธอในห้องน้ำของคณะ วิดิโอแอบถ่าย ทั้งเสียงครวญครางของทั้งสองคน เสียงแรงกระแทกกระทั้นของร่างสูงมันคมชัดยิ่งกว่าอะไร เสียงที่พล่ำเรียกชื่อของกันและกัน มันชัดเจนมาก มันชัดเจนจนผมคิดว่า ผมดูโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ? การที่ผมให้ความเชื่อใจ ไม่หึงหน้ามืดตามัว มันดูโง่เหรอ? การที่ผมมีเหตุผล ใช้เหตุผลในการตัดสินใจ มันดูโง่มากเลยเหรอ? ทำไมถึงทำกับผมแบบนี้ เรื่องเซ็กส์ เซ็กส์สำหรับความรักมันสำคัญมากเลยเหรอ? สำคัญมากกว่าความรักที่ผมมีให้? ร่างสูงถึงเลือกที่จะเหยียบย่ำหัวใจผมจนบอบช้ำได้ขนาดนี้ ผมยอมรับ ว่าผมไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องแบบนั้นหรอกนะ ผมคิดว่ามันไม่จำเป็น และมาร์คก็ไม่เคยเอ่ยขอ พอเป็นแบบนั้นแล้ว ผมเลยเลือกที่จะเฉย ผมคิดเสมอว่าร่างสูงเป็นผู้ชายที่ให้เกียรติคนรักอย่างผม จนทำให้ผมหลงคิดว่าตัวเองโชคดี โชคดีมากๆที่ได้เจอกับมาร์ค และเราก็รักกัน  แต่มันไม่ใช่ ไม่ใช่เลยสักนิด พอมาคิดดูดีๆแล้ว เวลาสองปีกว่า การกระทำของมาร์คมันไม่มีสิ่งไหนที่พิสูจน์ได้เลย ไม่มีเลย


น้ำตาที่ไหลออกมาเริ่มพลั่งพลูตามหัวใจดวงน้อยๆที่แตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ การถูกทรยศจากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักมันเจ็บแบบนี้นี่เอง มันจุกในอกจนแทบหายใจไม่ออก ทั้งวูบโหวงไร้การทรงตัว ร่างบางทำได้แค่ยกมือสั่นๆขึ้นมากุมอกด้านซ้ายไว้ มันเป็นตำแหน่งที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวดจนสุดใจ 


แบมแบมปล่อยให้น้ำตาตัวเองไหลออกมาอยู่อย่างนั้น ไม่รู่ว่านานเท่าไหร่ แต่เขาร้องไห้จนหายสะอื้น เหลือเพียงน้ำตาสีใสที่ไหลเป็นสายออกมา สายธารน้ำที่ไหลออกมาพร้อมกับความรู้สึกทั้งหมดที่มี แบมแบมปล่อยให้น้ำตาไหลปลอบประโลมตัวเองอยู่อย่างนั้น ขอเวลาอีกสักพัก ให้หัวใจแสนบอบบางดวงนี้ได้มีแรงขึ้นมาหน่อย แล้วเขาจะจบเรื่องทั้งหมดด้วยตัวของเขาเอง




+++++++++++++++++++++++++++++++++++


เช้าวันต่อมา 



แบมแบมค่อยๆยันตัวลุกขึ้น พร้อมกับเสียงไลน์ที่แจ้งเตือนร่างบางพอดี



MT : แบม วันนี้กูต้องพาเจสซี่ไปส่งงานนะ เผื่อมีอะไรต้องแก้ไขอีก กูคงจะค้างที่ห้องแจ็คสันอีกคืน ดูแลตัวเองด้วย รักมึงนะ


Double B : อืม ดูแลตัวเองด้วย 



มือเรียวกดวางสายโทรศัพท์ แต่แล้วเสียงแจ้งเตือนวิดิโอคอลเฟสบุ๊คก็ดังเรียกความสนใจ ปรากฎว่าเป็นเจสซี่นั่นเองที่โทรมา ร่างบางกดรับ ก่อนจะปรากฏร่างสูงของมาร์คกับเจสซี่ที่กำลังนัวเนียกันอยู่บนเตียงกว้าง มันเป็นมุมอับของห้องที่สามารถมองเห็นทั้งสองได้ชัดเจนเลยล่ะ



“อือ อ๊า พี่มาร์ค”เสียงอื้ออึงของหญิงสาวร้องครวญครางอย่างยั่วยวน


“อืม เจส”มือแกร่งของมาร์คขย้ำเข้าที่หน้าอกอวบใหญ่ของเจสซี่ด้วยความหื่นกระหาย



เสียงจูบนัวเนียดังไปทั่วห้อง ไม่เว้นแม้แต่แบมแบมที่กำลังมองภาพเหล่านั้นทั้งน้ำตา



“พะ พี่แบม  จะไม่ว่าเหรอ”


“ไม่ มันโง่จะตาย”



CUT



ตุบ เพล้ง!!



เสียงแตกของกระจกแก้วที่พังด้วยฝีมือของคนร่างบาง มันเป็นกรอบรูปคู่ของเขากับมาร์ค แต่ตอนนี้มันได้พังไปแล้ว มันพังไปพร้อมกับหัวใจของแบมแบม


“ฮึก ฮึก ฮืออออ”


อีกคนมีความสุขจนแทบสำลัก แต่อีกคนกำลังจะกระอักความเจ็บปวดเพราะการกระทำของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรัก....



....เกือบอาทิตย์แล้วที่มาร์คไม่กลับห้อง ร่างบางยังไปเรียนเหมือนเดิม แต่ก็ไม่ค่อยได้เจอมาร์คหรอกนะ ซึ่งนั่นก็เป็นผลดีกับแบมแบม ร่างบางใช้เวลาในส่วนที่เหลือเก็บเสื้อผ้าและของใช้ของตน เขาจะย้ายออก เขาไม่อยากเห็นหน้ามาร์ค เขาขยะแขยงตัวร่างสูงเกินกว่าที่จะทำใจอยู่ร่วมกับคนพันธุ์นั้นได้ แต่มันก็เป็นความเกลียดที่มีความรักรวมอยู่ด้วย 


แต่เขาให้สัญญา 



สักวัน...



จะตัดมันทิ้ง 


แบมแบมที่กำลังจัดกระเป๋าอีกใบเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยว เพราะพี่รหัสนัดรวมสาย อันที่จริงแล้วอาจารย์ทั้งคณะติดอบรมเรื่องปรับปรุงหลักสูตรการเรียนการสอนใหม่ และนั่นทำให้เหล่าพี่ๆปีใหญ่นัดรวมสายไปเที่ยวทีเดียวเลย จะได้สนิทกันมากขึ้น แบมแบมเองก็ปฏิเสธไม่ได้ซะด้วยสิ เฮ้อออ แย่จัง



แอ๊ด...



เสียงเปิดประตูห้องเรียกความสนใจจากร่างบางที่กำลังจัดกระเป๋าอยู่ แต่แบมแบมกลับเลือกที่จะเงียบและเฉยเมยต่อร่างสูงและร่างบางของเจสซี่ที่เดินตามเข้ามาในห้อง



“มึงจะไปไหน?”


“เที่ยว พี่จินยูนัดรวมสาย”แบมแบมตอบร่างสูงกลับด้วยท่าทีนิ่งๆ พลางมือเรียวสวยก็ลูดซิปกระเป๋าไปด้วย


“อืม พี่เวย์ก็นัดกูเหมือนกัน เดี๋ยวไปพร้อมกูกับเจสเลย”



ถ้ามาร์คสังเกตุดีๆจะเห็นกระเป๋าและลังที่มีผ้าคลุมปิดอยู่ตรงมุมห้อง แต่ก็นะ



“ไม่เป็นไร พี่จินยูว่าจะเข้ามารับ มึงไปกับน้องมึงเถอะ”



ร่างบางของแบมแบมยกกระเป๋าขึ้นก่อนจะเดินผ่านร่างสูงไป



หมับ! พรึ่บ!



มือแกร่งจับแขนของแบมแบมไว้แต่กลับโดนร่างบางสะบัดออกอย่างรวดเร็ว



“อย่าจับ”แบมแบมพูดเสียงแข็ง             

                           

“ทำไม มึงเป็นอะไร?”


“กะ กูเจ็บแขนน่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก”


“ไหนขอดูหน่อย”



มาร์คเดินเข้าหาร่างบางหวังจะดูแขนให้



“ไม่! ไม่ๆๆ กูบอกว่าไปเป็นไรไง!! ...ดะ เดี๋ยวพี่จินยูรอนาน กูไปก่อนนะ”



ร่างบางรีบถอยหลังหลีกหนีวงแขนแกร่งของมาร์คทันที มันเป็นปฏิกิริยาที่แสดงถึงความรังเกียจร่างสูงได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ 


ความไม่ซื่อสัตย์ ถูกหักหลังด้วยการนอกใจแบบนี้ แบมแบมรังเกียจมันที่สุด แน่นอนว่ามาร์คเป็นรักแรกของเขา และก็เป็นรักแรกที่ทำให้หัวใจของเขามันพังย่อยยับไม่เหลือชิ้นดี



แบมแบมไม่รอให้มาร์คได้สักถามตนอีก ร่างบางก็รีบจ่ำอ้าวเดินออกไป



เฮ้อ 



ชาติก่อนเขาคงทำกรรมไว้มากสินะ เจ้ากรรมนายเวรเขาถึงได้มาทวงหนี้ถึงถิ่นขนาดนี้ และมอบความเจ็บปวดให้สมกับกรรมที่เขาเคยทำไว้... ได้!! เขาจะยอมชดใช้กรรมพวกนั้นให้หมดๆไป เขาจะชดใช้มันให้ถึงที่สุด ไม่ว่าชาตินี้ ชาติหน้าหรือชาติไหนๆ 



จะได้ไม่มีเวรมีกรรมต่อกันอีก










TBC

#ฟิคสาธารณะ

เรื่องนี้เราเคยลงในธัญวลัยนะ แต่เลิกอัพในนั้นละ รำคาญกล่องเขียนนิยายเหลือเกิน

อ่า พูดถึงเนื้อเรื่องดีกว่า

ดราม่าแน่นอน ฮ่าๆ ๆๆ แต่บอกไว้ก่อนใครที่ชอบจินยองเคะ ไม่มีในเรื่องนี้นะคะ เราจะให้คุณชายเขาเปิดตัวมาอย่างราชาเสือ พี่บีก็เช่นกัน ดีไม่ดีเราอาจจะ allbam เลยก็ได้ 

ล้อเล่น!!


 
(ถึงจะยังรักมาก แต่ก็รักต่อไปไม่ไหวแล้ว)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #228 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 10:52
    แบมเก่งมากเลยอ่ะไม่โวยวายสักนิดไปเลยลูกไปให้ไกลจากคนแบบนี้เลย
    #228
    0
  2. #220 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 07:39
    นัองแบมคนเก่ง สู้ๆนะคะ
    #220
    0
  3. #213 รักนบบ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 08:14

    น้องเก่งอะ ไม่โวยวาย เดี๋ยวมาร์คมันจะรุนแรง หายไปเงียบๆดีกว่า

    #213
    0
  4. #206 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 01:46
    เด็ดขาดค่ะอย่ายอม สู้ๆ นะคะน้องแบม
    #206
    1
    • #206-1 Zai33333333 (@Zai33535823) (จากตอนที่ 1)
      4 สิงหาคม 2562 / 18:25
      ดีมากลูก แบมต้องหลุดจากผู้ชายแบบนี้สะที
      #206-1
  5. #197 KrisMark1A (@KrisMark1A) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:01
    bad end ก็ไม่ว่านะคะ เพราะเราโคตรเข้าใจความรู้สึกแบมเลย ความเจ็บปวดของแบมเราก็เคยเป็น และขนาดผ่านมานานแล้ว แต่พอได้มาอ่านเรื่องราวที่เหมือนของตัวเอง ใจเรามันยังโหวงๆ จุกๆอยู่เลย มันเจ็บมากกกก รักแรกที่สอนเราทุกอย่างๆ เหอะๆ
    #197
    0
  6. #187 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 08:25
    ดีอ่ะ ที่ใจแข็งเลิกได้
    #187
    0
  7. #163 heartlittle11 (@heartlittle11) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 20:10
    ชอบอ่ะ สงสารแบม😤😢
    #163
    0
  8. #128 WoranuchNakthang (@WoranuchNakthang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 19:33
    allbamน้าาาาา
    #128
    0
  9. #125 ssjojo093 (@ssjojo093) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:00
    แค่อ่านตอนแรกก้ชอบแล้ว
    เรื่องนี้ต้องเสียน้ำตาแน่ๆๆเลย
    #125
    0
  10. #96 DoDiDDaD (@PanitaThiangtham) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:26
    โอ้ยยยให้ตายอย่างเเซ่บบมี๊จะรอวันที่เเบมกลับมาเฉิดฉายเปร่งเเสงเจิดจรัสเน้อออสู้เค้าเเบมไฟต์ทิ้งงง
    #96
    0
  11. #55 Kkim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 20:22
    กลิ่นอายของความดราม่าตั้งแต่ตอนแรก มาร์คต้องเสียใจที่ทำแบบนี้กับแบม

    เราทีมแบมค่ะ
    #55
    0
  12. #37 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:59
    พี่มาร์คบังอาจมาก มาว่าแบมโง่ จัดไปแบบหนักๆเงยคะไรท์
    #37
    0
  13. #31 GartHuji (@GartHuji) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 22:05
    สาปส่งแล้วค่าาา ขอบทเรียนที่สาสมหน่อยเหอะ ไรท์เข้าข้างนิดนึงก็ไม่ได้นะ เราไม่โอเคเลย
    พูดว่าคนอื่น'โง่'แบบไม่รู้สึกอะไรเลยอ่ะ เกินไปมากนะ ถ้าผู้หญิงคนอื่นจะอยากได้จนระริกระรี้ขนาดนี้ เอาไปเลยจ้าาา.. //ทีมทุกคนยกเว้นผู้ชายแย่ๆค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 สิงหาคม 2560 / 18:15
    #31
    0
  14. #23 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 00:18
    ดีแล้วแบมทิ้งไปเถอะคนเลวแบบนี้
    #23
    0
  15. #17 mae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:29
    ไม่ลงละหรอค๊าาาา อยากอ่านแล้วววอ่ะ เราเข้ามาดูทุกวันเลย555
    #17
    0
  16. #5 toto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 22:02
    มาร์คเลวมากน้องแจ๊สซี่นี่นางอยากได้มากใช่มั้ยเอาไปเลยสมกันดี อินมาก
    #5
    0
  17. #1 Mareyiu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 20:42
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลยค่ะ แบมแบมรีบย้ายเลยลูกก สงสารหนูแบมม
    #1
    0